- Το σχοινί - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτειά του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του, αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος.
Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από βαριά σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης, που το μόνο που έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, ένιωθε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά κάτω.
Συνέχισε να πέφτει… και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου, ένα βήμα πριν το τέλος, ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί που ήταν δεμένο στη μέση του να τεντώνεται και να τον τραβά απότομα και δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα! Μόνο το τεντωμένο σκοινί τον κρατούσε ζωντανό.
Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και της αγωνίας, φώναξε: – Θεέ μου, βοήθησε με! Μια φωνή γεμάτη αγάπη, ενδιαφέρον και ήρεμη σιγουριά προερχόμενη απ’ τον ουρανό απάντησε:
– Τι θέλεις να κάνω;
– Σώσε με, Θεέ μου!
– Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;
– Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!
– ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ ΑΜΕΣΩΣ…!».
Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη: Αλήθεια, ΕΣΥ τι θα έκανες; ρώτησα τον εαυτό μου…
Με ανάμεικτα συναισθήματα συνεχίζω να διαβάζω. Στο τέλος η ιστορία έγραφε: «Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ο ορειβάτης βρέθηκε νεκρός, παγωμένος, με το σώμα του να κρέμεται στον αέρα από ένα σκοινί. Τα χέρια του κοκαλωμένα κρατούσαν σφιχτά το σκοινί, είχαν γίνει ένα μ’ αυτό … ΜΟΝΟ 1 μέτρο πάνω από τη γη…!!!».
Και εσύ;… Πόσο κολλημένος είσαι στα σκοινιά σου; Πόσοι φόβοι-σκοινιά, πόσες περιοριστικές πεποιθήσεις-σκοινιά σε κρατούν πίσω απ’ τον παράδεισό σου; Πόσα όνειρα πρόδωσες, πόσες θάλασσες δεν ταξίδεψες, πόση αγάπη δεν έδωσες, πόση πίκρα πότισες τους ανθρώπους σου, πόση ΖΩΗ έχασες εξ’ αιτίας των φόβων σου?
Θα το συνεχίσεις?
Θυμήσου ότι ο Θεός σου προτείνει πάντα το δεξί Του χέρι και περιμένει. Η επιλογή να απλώσεις και συ το δικό σου ανήκει σε ΣΕΝΑ…
Don't walk in front of me
I may not follow
Don't walk behind me
I may not lead
Walk beside me
and just be my friend
Edited by - 2kosmous on 18/07/2011 13:32:13
macedon
Μεταφέρεται, ως εκ τούτου, στην κατηγορία:
.-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Εσωτερική Φιλοσοφία - Δυτική κι Ανατολική Σοφία - Σύγχρονος Στοχασμός
quote:
Αίολος:Πολύ διδακτικό και πήγε άπατο...
Λοιπόν, τι σε δίδαξε;
quote:Αλήθεια, ΕΣΥ τι θα έκανες;
Κατ' αρχήν, δεν θα έκανα διάλογο με τον Θεό. Βλέπεις ο Θεός δεν μιλάει αλλά ακόμη κι αν μιλούσε, δεν είμαι σίγουρος αν θα μιλούσε ελληνικά. Τώρα ... τι θα έκανα ;
Αν το έδαφος απείχε όντως 1m από το σημείο που θα ήμουν κρεμασμένος, τότε θα το έβλεπα *[ Σε νυχτερινό εξωτερικό περιβάλλον δεν επικρατεί απόλυτο σκοτάδι κατά συνέπεια ο άνθρωπος μπορεί να διακρίνει ένα αντικείμενο σε απόσταση 1m. Επειδή στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειτε όχι απλώς για αντικείμενο αλλά για το έδαφος τότε στην απόφασή μου αυτή, θα έπαιζαν ρόλο κι άλλοι παράγοντες όπως π.χ η οσμή του εδάφους την νύχτα, η ύπαρξη ή όχι περιβάλλουσας βλάστησης κτλ. ] και ασφαλώς θα έκοβα το σχοινί για να πέσω κάτω.
*( Σε περίπτωση που αμφιβάλλεις για τον αν μπορεί ένας άνθρωπος να διακρίνει αντικείμενα σε απόσταση 1m την νύχτα σε εξωτερικό χώρο, μπορούμε αν θέλεις να το ψάξουμε. Όλοι μας έχουμε βρεθεί λίγο πολύ σε εξοχή την νύχτα και το ξέρουμε αλλά και πάλι, εδώ είμαστε για να το δούμε πιο αναλυτικά. )
πιστεύω πως στη συγκεκριμένη ιστορία, προϋποτίθεται ότι δεν μπορείς να δεις το έδαφος από κει που είσαι.
Τι εννοώ με το "προϋποτίθεται":
ότι είναι σαν ένα νοητικό πείραμα (Gedankenexperiment) η όλη υπόθεση, δηλαδή σε καλεί να σκεφτείς τι θα έκανες εάν δεν έβλεπες ότι βρίσκεσαι κοντά στο έδαφος. Δηλαδή, εάν μονάχα η πίστη σου θα ήταν αυτό που θα καθόριζε την απόφασή σου.
Το ίδιο ισχύει με τη συνομιλία με τον θεό, αν και είναι κάπως πιο περίπλοκο το δεύτερο αυτό ζήτημα. Καταρχάς, αν το πάρουμε ως νοητικό πείραμα, θα πρέπει να προϋποθέσεις ότι όντως άκουσες τη φωνή και ότι όντως μιλάει στη γλώσσα σου. Από κει και πέρα, πιστεύω ότι στα πλαίσια του σεναρίου επιτρέπεται να υποθέσεις είτε ότι η φωνή ήταν κάποια παραίσθηση, είτε πως επρόκειτο πράγματι για μια φωνή από τον ουρανό. Οπότε, ένα ζητούμενο είναι εδώ: παραίσθηση ή θεϊκή παρουσία;
Και ένα δεύτερο (που σχετίζεται με το προηγούμενο): πίστη ή δυσπιστία;
Σαφώς, υπάρχουν και άλλα ζητήματα που μπορούν να τεθούν, αλλά νομίζω πως αυτά που προτείνω είναι τα πιο άμεσα.
quote:
amaliaπιστεύω πως στη συγκεκριμένη ιστορία, προϋποτίθεται ότι δεν μπορείς να δεις το έδαφος από κει που είσαι.
Ναι αλλά δεν διευκρινίζεται ... 
Τα δεδομένα είναι πως βρίσκεσαι 1m πάνω από το έδαφος, νύχτα, κάπου σε ένα εξοχικό μέρος, σε εξωτερικό χώρο δηλ. και πως είσαι κρεμασμένος από ένα σχοινί. [ και πάλι, εδώ θα μπορούσαμε να πάρουμε ως προϋπόθεση πως το σχοινί, εξ' αιτίας της πτώσης, δεν σε έχει ήδη τραυματίσει από μόνο του δηλ. ]
amalia, την ουσία την ιστορίας την κατάλαβα ... 
Απλά, θέλω να δείξω πως - τουλάχιστον, δεν ξέρω για άλλες - η συγκεκριμένη ιστορία ... "μπάζει" όσον αφορά την παράμετρο "θεός". Στο ερώτημα "Πίστη ή Δυσπιστία ;" ασφαλώς για μένα προσωπικά η απάντηση είναι "Πίστη" αλλά πίστη που ; σε ποιον ; σε τι ; Σε έναν Θεό ; Όχι. Πίστη στον εαυτό μου, στις αισθήσεις μου, στην αντίληψή μου και στις γνώσεις μου.
Στην όλη ιστορία, η απάντησή μου δείχνει πως δεν χρειάζεται η πίστη σε Θεούς για να πάρεις μια απόφαση. Εγώ διαβάζω την ιστορία και παίρνω τα δεδομένα που μου δίνει η ίδια η ιστορία. Συνεπώς, ΑΝ η απόσταση από το έδαφος είναι 1m, δεν χρειάζεται εγώ να πιστέψω σε θεούς για το αν θα σωθώ. Την απάντηση για το αν θα σωθώ ή όχι μου την δίνει η αίσθηση της όρασής μου. Θα το δω δηλ. το έδαφος. Τώρα, αν υπάρχουν προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να διευκρινίζονται.
Συνεπώς, η όλη ιστορία και αυτό που προσπαθεί να περάσει ως νόημα - αν δεν διορθωθεί λιγάκι και αν δεν γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις - είναι μούφα.
Edited by - zip on 01/02/2012 08:39:12
quote:
amaliaΌπως για παράδειγμα, το τέλος της ιστορίας: ότι δηλαδή, ο άνθρωπος στο τέλος βρίσκεται νεκρός επειδή δεν πίστεψε. Στο σημείο αυτό η ιστορία δεν είναι ένα νοητικό πείραμα, αλλά μια νοητική χειραγώγηση...
Ακριβώς. Ακόμη και να μείνει κρεμασμένος μια νύχτα ένας άνθρωπος από ένα σχοινί [ σε συνθήκες που μας είναι άγνωστες γιατί δεν διευκρινίζονται από την ιστορία, π.χ θερμοκρασίες κτλ ], πάλι δεν είναι σίγουρο πως θα πεθάνει. [ Π.χ θα μπορούσε να είχε πάθει υποθερμία και απλώς να είχε χάσει τις αισθήσεις του. ]
Βέβαια, η ιστορία λέει :
quote:
Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από βαριά σύννεφα. Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα.
Αυτό δεν είναι αλήθεια. Σε εξωτερικούς χώρους, π.χ σε ένα βουνό, το σκοτάδι της νύχτας δεν είναι απόλυτο. Ακόμη και χαμηλή νέφωση να υπάρχει, δηλ. να μην διακρίνεται ο έναστρος ουρανός, η Γη, σε συγκεκριμένα γεωδυναμικά σημεία της εξ' αιτίας της μορφολογίας του εδάφους, αντανακλά προς τα στρώματα της ατμόσφαιρας ένα μικρό ποσό ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με την μορφή φωτός που συγκεντρώθηκε κατά την διάρκεια της ημέρας. Σε αυτό οφείλεται το γεγονός πως ακόμη και νύχτα, η ορατότητα δεν είναι μηδενική αλλά ελάχιστη εώς μικρή. Αν σ' αυτό προσθέσουμε και το φως που δίνουν π.χ ο φωτισμός μιας κοντινής πόλης ή ενός κοντινού χωριού ή αν προσθέσουμε την φυσική ικανότητα του ανθρώπινου ματιού να προσαρμόζει την όρασή του στο σκοτάδι, τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος πως ένα αντικείμενο σε μια απόσταση του 1m, μπορεί να γίνει αντιληπτό ακόμη και την νύχτα, με τις συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες που περιγράφονται στην ιστορία.
Αλλά ακόμη κι αν δεν ερμηνεύσουμε τα δεδομένα κατ' αυτόν τον τρόπο, όλοι μας έχουμε βρεθεί νύχτα στην εξοχή με συννεφιά, χωρίς φεγγάρι. Ε, στο 1m μπορούμε να διακρίνουμε αντικείμενα, δεν είμαστε τόσο γκαβοί δηλ.
Η ορατότητά μας περιορίζεται σημαντικά αν βρέχει [ πράγμα που δεν το λέει η ιστορία ], αν έχει ομίχλη [ πράγμα που πάλι δεν το διευκρινίζει η ιστορία ], ή τέλος πάντων αν υπάρχει ένα φυσικό εμπόδιο μπροστά μας.
Παρακάτω :
quote:
Σκεφτόταν, τώρα, πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί που ήταν δεμένο στη μέση του να τεντώνεται και να τον τραβά απότομα και δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα! Μόνο το τεντωμένο σκοινί τον κρατούσε ζωντανό.
Η πτώση ενός ανθρώπου από ένα βουνό, έχοντας μόνο ένα σχοινί δεμένο στη μέση του, κατά πάσα πιθανότητα θα προκαλέσει τραυματισμό (κατάγματα κατά πάσα πιθανότητα) είτε από το τράνταγμα που θα δεχθεί ο άνθρωπος στη μέση του είτε από την πρόσκρουσή του στην πλαγιά των βράχων. Επίσης, το πιο απλό, υπάρχει η πιθανότητα ... να κοπεί το σχοινί εξ' αιτίας του βάρους του ανθρώπου και της απόστασης από το σημείο που θα πέσει.
Edited by - zip on 01/02/2012 11:33:30
quote:Θα το συνεχίσεις?
Άκου λέει ... θέλει και 'ρώτημα ;
Eγώ θα πρότεινα "για να έχει περισσότερη πλοκή το έργο" που λέει κι ο macedon σε ένα σημείο του βιβλίου του [ παρεπιπτόντως το διάβαζα χθες και σε ορισμένα σημεία γελούσα με τον χιουμοριστικό τρόπο που γράφει ], να μπει σ' αυτό το σημείο :
quote:
Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από βαριά σύννεφα.
το εξής :
quote:
Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά, η ομίχλη σε συνδυασμό με την βροχή έκανε το βουνό ακόμη πιο τρομαχτικό και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από βαριά σύννεφα.
Επίσης θα πρότεινα, στο σημείο που λέει :
quote:
Σκεφτόταν, τώρα, πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί που ήταν δεμένο στη μέση του να τεντώνεται και να τον τραβά απότομα και δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα! Μόνο το τεντωμένο σκοινί τον κρατούσε ζωντανό.
να προστεθεί :
quote:
Σκεφτόταν, τώρα, πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί που ήταν δεμένο στη μέση του να τεντώνεται και να τον τραβά απότομα και δυνατά. Το σχοινί, για καλή του τύχη, δεν κόπηκε αλλά τα κόκκαλά του τσακίστηκαν από το δυνατό τράνταγμα και Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα από ύψος 20m! Μόνο το τεντωμένο σκοινί τον κρατούσε ζωντανό. Η θερμοκρασία έπεφτε ολοένα και περισσότερο. Ο πόνος ήταν αφόρητος. Μονάχα ένας θεός θα μπορούσε να τον σώσει!
Edited by - zip on 01/02/2012 10:13:07
quote:
Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτειά του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας.
Καλύτερα να παραληφθεί εντελώς η συγκεκριμένη πρόταση καθώς υποδηλώνει ... εμπειρία. Αφού ο ορειβάτης προετοιμάστηκε πολλά χρόνια, συνεπώς πρόκειτε για έναν έμπειρο ορειβάτη. Έμπειρος ορειβάτης σημαίνει πολλά πράγματα, δηλ. πρώτα απ' όλα σημαίνει αίσθηση και γνώση των κινδύνων που κρύβονται σε μια νυχτερινή αναρρίχηση με άσχημο καιρό, σημαίνει τήρηση κανόνων ασφαλείας, σημαίνει άρτιο εξοπλισμό (κατάλληλα ρούχα για χαμηλές θερμοκρασίες, εξαρτήματα αναρρίχησης, σακίδιο πρώτων βοηθειών, τρόφιμα κτλ). Οι πιθανότητες ένας έμπειρος ορειβάτης να ξεκινήσει την αναρρίχηση ενός βουνού μόνος του, χωρίς να έχει πάρει προηγουμένως δελτίο καιρού και με άσχημες καιρικές συνθήκες είναι ελάχιστες εώς μηδαμινές. Είναι σαν να πάει κάποιος για κατάδυση μόνος του και με τρικυμία. Θα πρέπει να είναι ή τρελός ή να έχει βαρεθεί την ζωή του στον ... μάταιο τούτο κόσμο.
quote:
Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από βαριά σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης, που το μόνο που έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, ένιωθε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά κάτω.
Το μαύρο ... στο μαύρο, δεν μπορεί να γίνει διακριτά ορατό. Καλύτερα, είτε να αλλαχθεί η έκφραση "Όλα ήταν μάυρα" με μια άλλη, π.χ "Όλα ήταν σκούρα και γκρίζα", είτε οι κουκίδες να ... ξεβάψουν λίγο, δηλ. να γίνουν πιο ανοιχτόχρωμες για να μπορούν να διακρίνονται στο μαύρο και να κάνουν αντίθεση που λέμε ...
quote:
Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ο ορειβάτης βρέθηκε νεκρός, παγωμένος, με το σώμα του να κρέμεται στον αέρα από ένα σκοινί. Τα χέρια του κοκαλωμένα κρατούσαν σφιχτά το σκοινί, είχαν γίνει ένα μ’ αυτό … ΜΟΝΟ 1 μέτρο πάνω από τη γη…!!!
Η φράση "την άλλη μέρα" καλύτερα να γίνει "μετά από μερικές (ή λίγες) μέρες" γιατί αν ο ορειβάτης ήταν μόνος του, η γνωστοποίηση του ατυχήματός του και συνεπώς και η έναρξη των διασωστικών αποστολών, δεν θα ήταν δυνατόν να γίνουν ... την άλλη μέρα. Ώσπου να γίνει γνωστό πως ο ορειβάτης δεν έχει δώσει σημεία ζωής και συνεπώς να ξεκινήσει η αναζήτηση και η διάσωσή του, θα περνούσαν αρκετές μέρες. Επίσης, υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην τον αναζητούσε κανένας, συνεπώς μπορεί να μην είχε ξεκινήσει καν κάποιο διασωστικό συνεργείο και ο ορειβάτης να μην βρισκόταν ποτέ και από κανέναν και να παρέμενε εκεί κρεμασμένος μέχρι να γίνει ... απολιθωμένο μαμούθ.
Edited by - zip on 01/02/2012 11:25:56
quote:
Και εσύ;… Πόσο κολλημένος είσαι στα σκοινιά σου; Πόσοι φόβοι-σκοινιά, πόσες περιοριστικές πεποιθήσεις-σκοινιά σε κρατούν πίσω απ’ τον παράδεισό σου; Πόσα όνειρα πρόδωσες, πόσες θάλασσες δεν ταξίδεψες, πόση αγάπη δεν έδωσες, πόση πίκρα πότισες τους ανθρώπους σου, πόση ΖΩΗ έχασες εξ’ αιτίας των φόβων σου?
Εγώ ; Τι εγώ ; Άσε με μένα. Εγώ δεν είμαι ορειβάτης ... Εγώ καμιά κατάδυση κάνω κάπου κάπου αλλά μόνο για ... αναψυχή.
Τα δέοντα ...
quote:
«Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ο ορειβάτης βρέθηκε νεκρός, παγωμένος, με το σώμα του να κρέμεται στον αέρα από ένα σκοινί. Τα χέρια του κοκαλωμένα κρατούσαν σφιχτά το σκοινί, είχαν γίνει ένα μ’ αυτό … ΜΟΝΟ 1 μέτρο πάνω από τη γη…!!!».
Εμένα μου γεννιούνται δύο μάλλον "περίεργα" ερωτήματα
1ον:Τη συζήτηση με τον θεό ποιός μας την διηγείται??
2ον:Η άλλη άκρη του σκοινιού ήταν και αυτή στον αέρα?
Άντε και καλό μήνα, την είχα ξεχάσει αυτή την λεπτομέρεια..
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
Edited by - simori on 01/02/2012 13:43:07
Αν ο “κακομοίρης” ... “μεμψίμοιρος” ανθρωπάκος, είχε τυφλή πίστη στο θεό του, - όπως ο πατέρας Αβραάμ-, θα έκοβε το σχοινί και θα έπεφτε στα μαλακά.
Ηθικό Δίδαγμα που θέλει να περάσει η ιστοριούλα?.
Να ακολουθούμε με κλειστά μάτια τις εντολές του κυρίου, όπως αυτές μας δίδονται από τους κατά τόπους εκπροσώπους του.
"Πίστευε και μη ερεύνα" και άγιος ο θεός...το δε τελείωμα σκέτη μαγεία...
Και εσύ;… Πόσο κολλημένος είσαι στα σκοινιά σου; Πόσοι φόβοι-σκοινιά, πόσες περιοριστικές πεποιθήσεις-σκοινιά σε κρατούν πίσω απ’ τον παράδεισό σου; Πόσα όνειρα πρόδωσες, πόσες θάλασσες δεν ταξίδεψες, πόση αγάπη δεν έδωσες, πόση πίκρα πότισες τους ανθρώπους σου, πόση ΖΩΗ έχασες εξ’ αιτίας των φόβων σου? Θα το συνεχίσεις?
Θυμήσου ότι ο Θεός σου προτείνει πάντα το δεξί Του χέρι και περιμένει. Η επιλογή να απλώσεις και συ το δικό σου ανήκει σε ΣΕΝΑ…?
Νισάφι πια με τις διδακτικές αυτές ιστορίες και τα ψευτοδιλήμματά τους...σαν χωρίο της Βίβλου, κάπως πιο εκσυγχρονισμένο, όπου ο Θεός ζητάει από τον Αβραάμ να σφάξει σαν αρνί τον υιό του τον αγαπητό Ισάακ ώστε να αποδείξει την πίστη του...
Η ζωή ναι μεν είναι γεμάτη από καθημερινά διλήμματα, όπου η εκάστοτε επιλογή συνεπάγεται και κάποιες συνέπειες, τέτοιου τύπου όμως σαδιστικά σενάρια χειραγώγισης η μόνη αρετή που διδάσκουν είναι η υποταγμένη συνείδηση και παραίτηση.
Όπως το λέει ο ψεύτης, την ίδια σκέψη έκανα..."είμαι ζωντανός, άρα είμαι ένοχος για κάτι" η ουσία...
quote:
Και εδώ που τα λέμε,γιατί ο θεός δεν του είπε την αλήθεια?Γιατί δεν του είπε ξέρω γώ:"Αφησε το σκοινί γιατί βρίσκεσαι μόλις ενα μέτρο απο την επιφάνεια." Γιατί έπρεπε να τον αφήσει να πεθάνει για χάρη της πίστης ή απιστίας του?Λάθος.Απο όποια μεριά και αν το δείς.
Επειδή είναι εγωκεντρικός και σαδιστής
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND