- Χαμένες Ήπειροι και η Προέλευση των Αρχαίων Θεών και Μύθων - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
"Σύνθετες και πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις γνώριζαν να πραγματοποιούν οι Μινωίτες από τον 16ο αιώνα π.Χ. με κλάσματα και χρήση του δεκαδικού συστήματος, γεγονός το οποίο ανατρέπει πλήρως την εικόνα που έχουμε μέχρι τώρα για την επιστήμη και τις εφαρμογές της στον αρχαίο κόσμο και μάλιστα τόσο νωρίς."
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=22863508
Λοιπόν θα μεταφέρω εδώ ένα παλιότερο μήνυμα της Avallon (από το θέμα Κιβωτός, μύθος ή πραγματικότητα σελ.6 -απορώ πώς δεν έχει έρθει κατά δω ακόμα!), νομίζω ότι θα μας βοηθήσει αρκετά στην αναζήτησή μας.
quote:
Για να δούμε λιγάκι λοιπόν το θέμα του κατακλυσμού στην παγκόσμια μυθολογία.Στην Ινδική λογοτεχνία το ιερό βιβλίο «Μπαγκαβάτα Πουράνα» αναφέρεται σε 4 εποχές του παρελθόντος που κατέληξαν σε ισάριθμες καταστροφές για να ζούμε εμείς σήμερα την πέμπτη εποχή. Στο μεγάλο ινδικό έπος «Μαχαμπαράτα» ο Βράχμα προειδοποιεί το Μανού πατέρα του ανθρώπινου γένους και έτσι αυτός σώζεται μετα 7 σοφούς και όλους τους ιερούς σπόρους μέσα σε ένα πλοίο που μετά από χρόνια αράζει στο Μανάλι των Ιμαλαϊων.
Θρύλοι των Μάγια αναφέρονται στην ύπαρξη εποχών στην ιστορία της γης των λεγόμενων «περιόσων του Ηλιου» όπου κυριαρχούν πολιτισμοί που χάνονται τελικά με ολοκληρωτικές καταστροφές. Το ιερό βιβλίο «Τσίλαμ Μπάλαμ» στο Γιοκατάν του Μεξικού αναφέρεται στη βύθιση της πατρίδας των Μάγιας μέσα σε σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων ενώ η θάλασσα καταπόντιζε τα πάντα και εδώ μάλλον έχουμε αναφορά στην χαμένη Ατλαντίδα που ίσως θεωρείται πατρίδα των Μάγιας.
Στον «κώδικα της Δρέσδης» των Μάγιας υπάρχει ικονογραφημένο ένα φίδι στον ουρανό που ξερνάει χειμμάρους από νερό, παρουσιάζοντας έτσι την καταστροφή που έφερε ο κατακλυσμός.Οι Αζτέκοι, στο ιερό βιβλίο τους «Ποπόλ Βουχ» που περικλείει γνώσεις κοσμογονικές, χωρίζουν την ιστορία όπως και οι Μάγιας σε 3 περιόδους του ήλιου όπου δημιουργήθηκε το ανθρώπινο γένος. Στον πρώτο ήλιο δημιουργήθηκαν οι πολύτιμοι λίθοι, ο δεύτερος ήλιος είναι η περίοδος της φωτιάς και τότε αναπτύσσεται και το γένος των ανθρώπων που τελικά καταστρέφεται από τον κατακλυσμό για να αρχίσει η περίοδος του τρίτου ήλιου που είναι η σημερινή μας εποχή. Εκεί αναφέρεται ότι ο κατακλυσμός ήρθε από τα ανατολικά μέσα σε μαύρη βροχή και φοβερούς σεισμούς όταν θύμωσε ο θεός Ουρακάν.
Οι Ινκας έχουν στη μυθολογία τους ήρωα έναν βοσκό που με το λάμα του ανέβηκαν στην κορυφή του Βίλκα Κότο όταν ξέσπασε ο κατακλυσμός και ενώ τα πάντα καταποντίστηκαν στη θάλασσα μέσα σε 60 μερόνυχτα πλημμύρας εκείνος με το λάμα του σώθηκαν.
Οι Εβραίοι έχουν την Βίβλο όπου περιλαμβάνει την εξιστόρηση του κατακλυσμού όπως τη διηγήθηκε ή ίσως και να έγραψε ο Νώε και μέσω του γιού του Σήθ έφτασε στα χέρια του Αβραάμ. (δική μου σημείωση, περιόρισα αυτό το μέρος γιατί είναι λίγο ως πολύ γνωστή η ιστορία)
Ο βιβλικός μύθος του κατακλυσμού που θεωρείται ταυτόχρονος αλλά και στον ίδιο χώρο με τον κατακλυσμό του βαβυλωνιακού μύθου που περιλαμβάνεται στο έπος του Γιλγαμές. Στις όχθες του Ευφράτη ξέσπασε ο κατακλυσμός ύστερα από συμφωνία των θεών να σταματήσουν του βρυχηθμούς των ανθρώπων που τους ενοχλούσαν.
Ο Εά προειδοποιεί τον Ζιουσούντρα ή Ουτναπιστίμ, βασιλιά του Σιπάρ να φτιάξει ένα πλοίο και να μαζέψει σ’αυτό σπόρους όλων των ζωντανών πλασμάτων. Το όνομα «Ουτναπιστίμ» σημαίνει αυτός που είδε τη ζωή. Σε ανεξάρτητες παλαιοβαβυλωνιακές γραφές του 2000 π.Χ ο Ζιουσούντρα δεν αποκαλείται με το όνομα αυτό αλλα με το επίθετο Ατράχασις που σημαίνει «πολύ σοφός».
Μετά από 7 μέρες και 7 νύχτες ο Ζιουσούντρα με τη γυναίκα του και τους σπόρους των ζωντανών πλασμάτων αφού τελείωσε ο κατακλυσμός βγήκε από το πλοίο και προσέφερε θυσίες στον θεό Ουτού. Σύμφωνα με αυτό τον μύθο ο κατακλυσμός έφερε τη νέα εποχή όπου οι θεοί αντικαταστάθηκαν από τους θνητούς που άρχισαν τον δικό τους πολιτισμό. Κάπου μετά από τον κατακλυσμό ξεκινά η Σουμεριακή ιστορία.Οι Ινδιάνοι του Αμαζονίου έχουν στην ανάμνησή τους μια μαύρη βροχή που κατέκλησε τα πάντα. Το ίδιο επιβεβαιώνουν οι Ινδιάνοι του Περού αφού προσθέσουν ότι η βροχή αυτή ξεπέρασε και τα πιο ψηλά βουνά.
Οι ινδιάνοι Μακένζι που κατοικούν στον Καναδά θυμούνται τον κατακλυσμό καθώς και μεγάλες κλιματικές αλλαγές με απότομη μεταβολή του καιρού από ανυπόφορη ζέστη σε δυνατό κρύο.
Οι Αλγκονκίνοι που και αυτοί κατοικούν στον Καναδά έχουν από τον κατακλυσμό γενάρχη τον Μιτσαμπό που επέζησε της καταστροφής.
Οι Αραουκάνς της Χιλής στις παραδόσεις τους αποδίδουν τον κατακλυσμό σε έκρηξη ηφαιστείου και περιγράφουν πως οι άνθρωποι κατάφεραν να σωθούν όταν ανέβηκαν στο βουνό Θέγκ Θεγκ.
Οι Τουπινάμπας της Βραζιλίας μας λένε πως ο κατακλυσμός έφτασε μέχρι τα σύννεφα.
Οι ινδιάνοι Τλασκάλαν και οι περίφημοι για τα μνημεία τους Ζαποτέκοι στις παραδόσεις τους συμφωνούν με τους Αζτέκους και αφηγούνται τον θεό Τεζξατλιπόκα να κατακλύζει τον κόσμο με νερά και τον Τέζπι ή Κοξκοξ που επιβιβάστηκε σε πλοίο με την οικογένειά του, πολλά ζώα και φυτά να σώζεται. Όταν μάλιστα τελείωσε ο κατακλυσμός έστειλε πουλιά γι ανίχνευση της φύσης και όταν είδε να ξαναρχίζει η βλάστηση άφησε το πλοίο του στο βουνό Κολουακάν.
Στις λίμνες της Βορείου Αμερικής κατοικούν ινδιάνοι που αφηγούνται τις μεγάλες καταστροφές από τις οποίες σώθηκε μόνο ο πατέρας των ινδιάνικων φυλών με την οικογένειά του και τα ζώα του πάνω σε μια σχεδία.
Οι ινδιάνοι Χόπι όμως μας δίνουν μια πιο καταστροφική περιγραφή του κατακλυσμού αναφερρόμενοι σε ολόκληρους καταποντισμούς ηπείρων.
Οι ινδιάνοι Γκουαρανί που κατοικούν στην ανατολική ακτή της Νοτίου Αμερικής έχουν τον θρύλο για τον Ταμαντερέ που έμεινε στην κοιλάδα αντί να ανεβεί στα βουνά όταν άρχισε η γη να σκεπάζεται με τα νερά και ανέβηκε πάνω σε ένα φοινικόδεντρο που από τη βια των νερών ξεριζώθηκε και έτσι ο ήρωας ταξίδεψε πάνω του μαζί με τη γυναίκα του μέχρι που στο τέλος του κατακλυσμού ο κορμός προσάραξε στην κορυφή κάποιου βουνού.
Οι ινδιάνοι Ιρικόϊς λένε πως συνέβη μια μόνο φορά ο κατακλυσμός και πως μόνο μια οικογένεια με τα ζώα της σώθηκε τελικά.
Οι Εσκιμώοι της Αλάσκας και της Γροιλανδίας μας λένε ότι η γη πριν από τον κατακλυσμό έγειρε απότομα και από την μεγάλη πλημμύρα που ακολουθησε πνίγηκαν οι περισσότεροι άνθρωποι. Είναι ασφαλώς μια μοναδική αναφορά σε μια πιθανή κλιση του γήινου άξονα ίσως μετά από σύγκρουση με κάποιο τεράστιο μετεωρίτη.
Οι Κινέζοι αναφέρουν μια παλιά χρυσή εποχή γεμάτη ευτυχία και μακροζωία. Ο μύθος του κατακλυσμού ξεκινάει με μια σύμπτωση απόψεων με το μύθο των Εσκιμώων. Και εδώ υπάρχει η σύμφωνη γνώμη για το ότι η γη έγειρε απότομα πριν απ’ τον κατακλυσμό και πως σώζεται μόνο ο Φα-Χε, θεμελιωτής του κινέζικου πολιτισμού μαζί με την γυναίκα του μια τα 6 παιδιά του. Εδώ ο κατακλυσμός αποδίδεται στο ότι ο άνθρωπος είχε επαναστατήσει κατά του ουρανού που τελικά τον τιμώρησε.
Οι ιθαγενείς Τσίμπτσα της Κολομβίας έχουν κάποιο θρύλο που λέει πως ο κατακλυσμός έγινε από το θεό Τσίμπτσακούν όταν τον τιμώρησε ο θεός Μποτσίκα να κουβαλάει τη γη στην πλάτη του… (Μμμμ…σας θυμίζει κάτι αυτό?) Ο Μποτσίκα μετά τον κατακλυσμό για να ξεφορτωθεί τα νερά που είχαν πλημμυρίσει τη γη άνοιξε μια τρύπα στη γη στο Τεκεντάμα και από κει τα νερά εξαφανίστηκαν. (Μμμμ… και αυτό δε σας θυμίζει αυτό που έκανε ο Δευκαλίωνας΄στην τρύπα της Βαμβύκης στην Αττική?)
Στην Περσία η «Ζεντ Αβέστα» μας βεβαιώνει ότι η πλημμύρα κάλυπτε τους ανθρώπους. Εδώ ο Αχούρδα Μάσδα ο θεός του καλού προετοιμάζει τον Πέρση πατριάρχη Γίμα να σωθεί αφού κλειστεί με όλα τα αναγκαία,τα ζώα του και σπόρους φυτών μέσα σε ένα σπήλαιο.
Οι κάτοικοι των Ιμαλαϊων στην Βίβλο του Ντυζάν αναφέρουν την σταδιακή καταστροφή και τον τελικό πνιγμό από τα νερά που κατέκλυσαν τα πάντα.
Οι ιθαγενείς της Βόρειας Αυστραλίας έχουν ένα μύθο όπου ο Καράν κάποιος αρχηγός έδωσε φτερά στους Γουάρκ και Γουίρκ και σώθηκαν όταν τα πάντα σκέπασε η θάλασσα. (...και αυτό μου θυμίζει το φίλο Τυανέα...)
Στην Πολυνησία ο μύθος θέλει να γίνεται αφανισμός από τον κατακλυσμό και να σώζωνται μόνο 8 άτομα πάνω σε ένα κανώ.
Ο Νου ο θεός των νερών στην Αίγυπτο συμβούλευσε τον γιό του τον Ρα, να καταστρέψει τελείως το ανθρώπινο γένος όταν θα επαναστατούσαν εναντίον των θεών. Από την αφήγηση αυτού του κατακλυσμού που έχει χαρακτήρα εξαγνισμού για το ανθρώπινο γένος σώθηκαν μόνο κάποιοι βοσκοί που διέφυγαν σε ένα βουνό. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι διέκριναν 3 εποχές στην ιστορία: H εποχή των Θεών, η εποχή των ηρώων και η εποχή των ανθρώπων.
Και η Aγγλία όμως είχε και αυτή τις παραδόσεις της με αναμνήσεις για την καταστροφή. Σύμφωνα με ένα μύθο η γη επανδρώθηκε και απάλι από κάποιο δίκαιο πατριάρχη που διασώθηκε με ένα γερό πλοίο και που το έστειλε το υπέρτατο Ον, προκειμένου να καταστρέψει τον άνθρωπο για την ανηθικότητά του.
Συγνώμη φίλοι μου για το κατεβατό θεωρώ όμως ότι είναι κάτι που μόνο ως ενιαίο μπορεί να δοθεί...
Εδώ βάλτε και τους δικούς μας μύθους περί κατακλυσμού και μερικούς ακόμα που δεν περιλαμβάνονται στην παραπάνω λίστα και έχετε μία γενική εικόνα.
Η προσωπική μου γνώμη είναι, λοιπόν, ότι αυτοί οι μύθοι είναι αυτόνομοι (εκτός από τους γειτονικούς λαούς βέβαια που μπορεί να δανείστηκαν είτε ολόκληρο τον μύθο, είτε στοιχεία του από τον γείτονα)
Χοντρικά τι βλέπουμε εδώ;
Πολλές αναφορές σε "απλούς" κατακλυσμούς
Δύο αναφορές (τουλάχιστον) για κατακλυσμό και ταυτόχρονο καταποντισμό ολόκληρων περιοχών- ηπείρων
Δύο αναφορές σε μαύρη βροχή και μία σε ηφαιστειακή έκρηξη (τα θεωρώ συναφή)
Δύο αναφορές στην γη που γέρνει απότομα (αυτό κι αν είναι κουφό!)
Εδώ λοιπόν έχουμε το εξής σημαντικό. Αν πρόκειται για ένα κύριο κατακλυσμικό γεγονός που έχει μείνει στην μνήμη των ανθρώπων (πράγμα που φαίνεται να ισχύει τουλάχιστον για μερικούς από τους μύθους), σίγουρα μιλάμε για την τελευταία μεγάλη καταστροφή που έγινε στην γη.
Κάποιοι άλλοι μύθοι, πιθανόν μιλούν για μεταγενέστερες τοπικής εμβέλειας καταστροφές (σαν τον δικό μας του Δαρδάνου).
Εκτός του θέματος του κατακλυσμού, σημειώστε και τον κινέζικο μύθο της παλιάς καλής εποχής που συζητήσαμε πιό πάνω.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Γειά χαρά σε όλους.
Αγαπητή μου Όστρια σε ευχαριστώ για τις ευχές!
Το τελευταίο σου πόστ που μετέφερες και ένα προηγούμενο μήνυμα της Άβαλον είναι όντως αρκετά ενδιαφέρον. Τι έχουμε λοιπόν;
quote:
Θρύλοι των Μάγια αναφέρονται στην ύπαρξη εποχών στην ιστορία της γης των λεγόμενων «περιόσων του Ηλιου» όπου κυριαρχούν πολιτισμοί που χάνονται τελικά με ολοκληρωτικές καταστροφές. Το ιερό βιβλίο «Τσίλαμ Μπάλαμ» στο Γιοκατάν του Μεξικού αναφέρεται στη βύθιση της πατρίδας των Μάγιας μέσα σε σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων ενώ η θάλασσα καταπόντιζε τα πάντα και εδώ μάλλον έχουμε αναφορά στην χαμένη Ατλαντίδα που ίσως θεωρείται πατρίδα των Μάγιας.
Στον «κώδικα της Δρέσδης» των Μάγιας υπάρχει ικονογραφημένο ένα φίδι στον ουρανό που ξερνάει χειμμάρους από νερό, παρουσιάζοντας έτσι την καταστροφή που έφερε ο κατακλυσμός.
Υπάρχουν κάποια στοιχεία από τις παραδόσεις των Μάγια που υποδεικνύουν κάποιες ομοιότητες-αναλογίες με τα γένη του Ησιόδου. Και στους Μάγια έχουμε διαφορετικές ανθρωπότητες που δημιουργούνται και μετά καταστρέφονται από τους θεούς. Η πρώτη ανθρωπότητα δημιουργείται από λάσπη, η δεύτερη από ξύλο αλλά δεν έχει ψυχή και αυτό είναι ενδιαφέρον "ξεχνάει τους δημιουργούς της" και εκεί είναι που καταστρέφονται από μαύρη βροχή που πέφτει από τον ουρανό.
Η τελευταία ανθρωπότητα είναι αυτή που φτιάχτηκε από ζύμη καλαμποκιού.
quote:
Εδώ λοιπόν έχουμε το εξής σημαντικό. Αν πρόκειται για ένα κύριο κατακλυσμικό γεγονός που έχει μείνει στην μνήμη των ανθρώπων (πράγμα που φαίνεται να ισχύει τουλάχιστον για μερικούς από τους μύθους), σίγουρα μιλάμε για την τελευταία μεγάλη καταστροφή που έγινε στην γη.
Κάποιοι άλλοι μύθοι, πιθανόν μιλούν για μεταγενέστερες τοπικής εμβέλειας καταστροφές (σαν τον δικό μας του Δαρδάνου).
Σήμερα η Ελευθεροτυπία έχει ένα άρθρο για τις κλιματολογικές αλλαγές που ίσως συμβούν σε 35 χρόνια με το λυώσιμο των πάγων στον Αρκτικό Ωκεανό. Είναι αρκετά τρομαχτικό αυτό που περιγράφουν οι επιστήμονες.
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=83556132
Τώρα η απλή ερώτηση είναι πως μπορούμε με βάση αυτά τα στοιχεία να κάνουμε τις εξής υποθέσεις (και προσοχή μιλάω για υποθέσεις και μόνο).
Α) Τη ύπαρξη μιας ηπείρου-χώρας λίγο-πολύ ανεπτυγμένης (εδώ θα μπορούν να μπούν τα στοιχεία για μιά χρυσή εποχή τελειότητας).
Β) Την καταστροφή αυτής της ηπείρου-χώρας από μια φυσική καταστροφή (εδώ θα μπορούν να μπουν τα στοιχεία για τον κατακλυσμό).
Γ) Κάποιοι επιζήσαντες αυτής της καταστροφής εμφανίζονται ως θεοί-διδάσκαλοι-εκπολιτιστές στις παραδόσεις των λαών.
Και τι σημαίνουν οι παραδόσεις και οι φόβοι για μια ακόμα καταστροφή στο τέλος της δικής μας εποχής;
Αν έχετε χρόνο κοιτάξτε αυτό το κείμενο από το New York Times.
http://72.14.205.104/
search?q=cache:u9WjCpLRavgJ:www.nytimes.com/
books/first/t/
thompson-time.html+maya+hesiod+five+races&hl=en&gl=us&ct=clnk&cd=12
(κάντε copy τα παραπάνω και μετά paste σε νέο παράθυρο)
Dying Incubus θυμάσαι τις ερωτήσεις που είχες κάνει παραπάνω; Νομίζω τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να τις συζητήσουμε.
Τα λέμε.
Edited by - A. Kircher on 14/12/2006 20:36:35
A. Kircher wellcome back man
Νόμιζα ότι θα επέστρεφες πιο αργά από τις διακοπές σου. Ελπίζω να πέρασες καλά
quote:
Α) Τη ύπαρξη μιας ηπείρου-χώρας λίγο-πολύ ανεπτυγμένης (εδώ θα μπορούν να μπούν τα στοιχεία για μιά χρυσή εποχή τελειότητας).
Β) Την καταστροφή αυτής της ηπείρου-χώρας από μια φυσική καταστροφή (εδώ θα μπορούν να μπουν τα στοιχεία για τον κατακλυσμό).
Γ) Κάποιοι επιζήσαντες αυτής της καταστροφής εμφανίζονται ως θεοί-διδάσκαλοι-εκπολιτιστές στις παραδόσεις των λαών.
Αυτό πάνω κάτω υποθέτω κι εγώ για μια περίοδο "πριν-κατά τη διάρκεια-μετά" τους παγετώνες. Ολο και κάποιο μυθολογικό κατάλλειπο από αυτές τις κοσμοϊστορικές εποχές θα άφησε ίχνη(ισχνά ή και ζωηρότερα) στις παραδόσεις των αρχαίων λαών,μεταβιβαζόμενο από πατέρα σε γιο κτλ κτλ...
quote:
A. Kircher wellcome back man
Νόμιζα ότι θα επέστρεφες πιο αργά από τις διακοπές σου. Ελπίζω να πέρασες καλά
Γειά σου φίλε μου Agnostic,
δεν επέστρεψα! Οι διακοπές συνεχίζονται, απλά παίζω εκτός αγωνιστικού χώρου και με δανεικό λάπτοπίδιο.
Τα λέμε αύριο.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να συζητήσουμε επάνω στα ερωτήματα που είχα?
Άντε, ρίχτε καμιά απάντηση! 
Σχετικά με το από ποιούς έγινε η κατεργασία που λέγαμε καθώς και σε ποιά γενιά ανήκει η Ατλαντίδα?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αναλύσαμε πιστεύω στην αρχή το γιατί δεν μπορεί να υπήρξε προηγμένος πολιτισμός πριν από τους τελευταίους παγετώνες...
Επειδή εδώ έχει χάσει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα.....
μεταφέρω το προηγούμενο ποστ του OANNHSEA
Πρώτον, για να γίνει μία τεχνολογική ανακάλυψη θα πρέπει να υπάρχει το μαθηματικό υπόβαθρο, το κατάλληλο φιλοσοφικό υπόβαθρο και φυσικά οι κατάλληλες συνθήκες. Πάρτε για παράδειγμα ένα νομαδικό λαό. Ινδιάνοι των πεδιάδων ή οι Αβορίγινες της Αυστραλίας ή οι πυγμιαίοι στην Αφρική. Πόσο εξελίχτηκαν στα χρόνια που πέρασαν μέχρι να φτάσουν εκεί οι πρώτοι φέρωντες τεχνολογία άθρωποι; ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ. Πρώτον δεν την χρειάζονταν την εξέλιξη και δεύτερον σε τι μαθηματικό υπόβαθρο και το κυριότερο φιλοσοφικό υπόβαθρο να βασιστούν για να το πράξουν;
Δεύτερον για να γίνουν οι αναγκαίες ανακαλύψεις που θα οδηγήσουν σε ένα τεχνολογικό πολιτισμό θα πρέπει να υπάρχουν δύο στοιχέια: α) η μορφωμένη ανθρώπικη βάση και β) ο χρόνος. Πάρτε για παράδειγμα τις εφευρέσεις του σήμερα. Ένα κράτος που επενδύει πολλά στην έρευνα και ανάπτυξη είναι η Ιαπωνία. (Άλλο ένα μυστικό του σήμερα – ΕΠΕΝΔΥΟΥΜΕ στην έρευνα και ανάπτυξη, κάτι που το έκαναν μόνο περιστασιακά στους προηγούμενους αιώνες). Πόσοι ασχολούνται με την έρευνα από τους ανθρώπους που ξέρουν γράμματα; 1 στους 400 περίπου. Και αυτό με επιδοτούμενη την έρευνα!!! Στον αρχαίο κόσμο πόσοι ήταν οι γνωρίζοντες, έτσι ώστε να μπορέσουν να εξελίξουν κάτι το τεχνολογικό και ποιά τέλος πάντων ήταν η ανθρώπινη βάση για να πράξουν κάτι τέτοιο;
Με λίγα λόγια: ΔΕΝ μπορεί να υπήρχε πολιτισμός ποιό πριν γιατί α) δεν είχε την πληθυσμιακή βάση να το κάνει, β) δεν είχε τις τεχνολογικές βάσεις να το κάνει (κάτι που θα απαιτούσε πολύ χρόνο) γ) δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες να το πράξει.
Και συ ρε μάγκα που τα ξέρεις τα παραπάνω;
Απλό. Μεγάλη πληθυσμιακή βάση σημαίνει όλα τα κακά της κοινωνίας μας, τα οποία απαντώνται και στην αρχαιότητα. Νεκροταφεία, σκουπιδότοποι, πόλεις και χωριά, λιμάνια, καλλιεργήσημοι χώροι, τριαλαρό-τριαλαρά. Οι αρχαιότερες πόλεις που έχουμε βρει μέχρι σήμερα είναι η Ιερηχώς (8000π.χ.), κάποιες πόλεις στον ελληνικό χώρο (10000-8000π.χ.) και φυσικά κάποιες πόλεις της ίδιας εποχής στην βόρεια μεσοποταμία. Οι λίγες όμως χιλιάδες κάτοικο αυτών των πόλεων δεν σχηματίζουν την πληθυσμιακή βάση για τεχνολογική εξέλιξη. Παράδειγμα η Σουμερία: πόσο τεχνολογικά εξελίχτηκαν εκεί οι άνθρωποι με την πάροδο 2500 χρόνων. Όχι πολύ ε; Μόνο που εκεί ζούσαν κάπου 400.000 άτομα...
Επίσης σε ένα τεχνολογικό πολιτισμό βλέπεις και τα αποτελέσματα αυτού, όχι μονο στο περιβάλλον αλλά γενικά στον τρόπο ζωής του. Ωραίο θέαμα οι Απάτσι ή οι Κομάτσι πάνω στα άλογα τους ε; Μόνο που τα άλογα τα έφεραν στην Αμερική οι Ευρωπαίοι και άρα οι κουλτούρα που τόσο πολύ θαυμάζουμε ήταν (το 1850) μικρότερη από 300 χρονών. Άλλαξε όμως ριζικά, τον τρόπο ζωής των ανθρώπων των πεδιάδων. Το ίδιο συμβαίνει με κάθε ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ τεχνολογικό επίτευγμα. Δεν χρεαιστήκαμε το ηλεκτροκίνητο τρένο για να αλλάξουμε τον τρόπο μετακίνησης ανθρώπων και εμπορευμάτων – το έκανε ποιό νωρίς ο ατμός. Γιατί; Γιατί ήταν πιο εύκολο να το σκεφτεί ένας άνθρωπος με το τεχνολογικό υπόβαθρο που είχε, με την εμπειρία του και της εικόνες που έχει από την ζωή του.
Ερχόμαστε τώρα στις γελοιότητες του τύπου «πυρηνικά όπλα» ή «ρουκέτες και πυροβόλα» στις γραφές των αρχαίων.
Δεν θα γράψω για τα πυρηνικά όπλα – είναι μόνο για τους ψυχοπαθείς και για να πουλάει βιβλία ο Λιακόπουλος.
Για να έχει όμως ρουκέτες ή πυροβόλα ένας αρχαίος πολιτισμός θα πρέπει: α) να έχει πολύ μακρή χρόνο εξέλιξης της κοινωνίας, β) να ασχολείται με την χημεία ή την αλχημεία, γ) να θέλει να κατασκευάσει κάτι παρόμοιο δ) να θέλει να χρησιμοποιήσει κάτι παρόμοιο.
Μιλάω φυσικά για την θεωρία που λέει ότι όταν οι Γαλάτες πλησίαζαν τους Δελφούς ή και «αλλού», οι Έλληνες χρησιμοποίησαν ρουκέτες για να τους διώξουν.
Πρώτον θα πρέπει να υπήρχαν άνθρωποι που να ήξεραν ανά πάσα στιγμή την κατασκευή τους – το μπαρούτι με το πέρασμα του χρόνου ή αν υγρανθεί χάνει την δύναμη του (εκτός βέβαια εάν είχαν βρει τα πλαστικά εκρηκτικά!) . Δεύτερον η κατασκευή απαιτεί και δοκιμές και ασκήσεις... Τρίτον για να ξέρει πως θα δράσουν οι ρουκέτες θα πρέπει πρώτα να τις δοκιμάσεις σε μάχη. Τέταρτον, όσο και αν προσπαθείς όλο και κάποιος γνώστης θα ξεφήγει και θα πει στους άλλους τα κόλπα και διάολε αυτό είναι όπλο δεν είναι αγιασμός... Πέμπτον θα πρέπει να βρεις τα υλικά και να τα παρασκευάσεις στις απαιτούμενες ποσότητες. Έχετε ιδέα πως κατασκευάζεται η μπαρούτη;
θα γράψω μερικά πράγματα για το δεύτερο ερώτημα σου δηλαδή σε ποιά γενιά μπορεί να ανήκει η Ατλαντίδα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλα αυτά είναι υποθέσεις που μπορούμε να κάνουμε γιατί μας αρέσει να ψάχνουμε, δεν είμαστε φανατικοί κανενός και τίποτα, και είναι αλήθεια ότι χωρίς ατράνταχτα ευρήματα και αποδείξεις οι υποθέσεις παραμένουν υποθέσεις.
Να γράψω λοιπόν μερικά πράγματα που σκέφτηκα και τα συζητάμε.
Στον Ησίοδο δεν υπάρχει καμία αναφορά σε χαμένες ηπείρους, είτε Λεμούρια είτε Ατλαντίδα. Η Ατλαντίδα ως γνωστόν εμφανίζεται για πρώτη φορά στον Πλάτωνα. Παρόλα αυτά υπάρχει το ακόλουθο ενδιαφέρον. Μια διαδοχική σειρά "θεών" και "γενεών" χωρίς όμως γεωγραφική τοποθέτηση.
Γιατί αυτό είναι ενδιαφέρον; Οι θεοί αυτοί παρουσιάζουν στοιχεία κυβερνητών και δεν έχουν μεγάλη σχέση με την εξοκοσμική θεολογία μιας θρησκείας όπως ο Χριστιανισμός για παράδειγμα αλλά θυμίζουν περιπτώσεις βασιλέων.
Αυτό ακριβώς τράβηξε την προσοχή του αρχαίου Ευήμερου που δημιούργησε πρώτος την θεωρία πως οι αρχαίοι θεοί ήταν αρχαίοι βασιλιάδες. Αν και δεν έχω τον χρόνο τώρα να αναφέρω την ιστορία του με λεπτομέρειες, ήταν και αυτός περίεργος όπως η Μπλαβάτσκυ.
"Only quoted fragments remain from his main work, a Sacred History ("Hiera Anagraphê"), which may have been a philosophical fictionalized travelogue, based upon possibly imagined archaic inscriptions, which he claimed to have found during his travels. He particularly relies upon a register of the births and deaths of many of the gods, which his narrator persona discovered inscribed on a golden pillar in a temple on the invented island of Panchaea, when on a voyage round the coast of Arabia, undertaken at the request of Cassander of Macedon, according to Eusebius, He is said to have sailed down the Red Sea and round the southern coast of Asia to an island called Panchaea.
Από το ανάλογο άρθρο της wikipedia εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Euhemerus
Τώρα πάλι πίσω στον Ησίοδο. Έχουμε δύο πράγματα. Φυλές και Επόχές. Και κάθε φυλή έχει ένα κυβερνήτη αλλά κάποιες φυλές έχουν τον ίδιο κυβερνήτη. Η αναλογία είναι η ακόλουθη:
Α) Χρυσή φυλή-φτιάχτηκαν από τους Θεούς-Κυβερνήτης=Κρόνος-τους κάλυψε η γή
Β) Ασημένια φυλή-φτιάχτηκαν από τους Θεούς-Κυβερνήτης=(Διας)-καταστράφηκαν από τον Δία μετά τους κάλυψε η γη
Γ) Χάλκινο γένος-φτιάχτηκαν από τον Δία-Κυβερνήτης=Δίας-καταστράφηκαν από πόλεμο
Δ) Ήρωες-φτιάχτηκαν από τον Δία-Κυβερνήτης=Δίας-καταστράφηκαν από πόλεμο κατοικούν στα νησιά των Μακάρων που κυβερνάει ο Κρόνος
Ε) Σιδερένιο γένος-φτιάχτηκαν από τον Δία-Κυβερνήτης Δίας-θα καταστραφούν στο μέλλον από τον Δία.
Αυτές είναι λίγο πολύ οι πληροφορίες από τα Έργα και Ήμέρες. Τώρα στην θεογονία υπάρχει μια διαφορετική ακολουθία.
Ουρανός=Ο πρώτος κυβερνήτης
Κρόνος και οι Τιτάνες=κυβερνούν την εποχή του μεγάλου κατακλυσμού
Ιαπετός=Κυβερνάει μετά τον μεγάλο κατακλυσμό
Τώρα ο Διόδωρος από την Σικελία αναφέρει τον Ουρανό ως τον πρώτο βασιλιά της Ατλαντίδας και τον πρώτο που δίδαξε την αστρονομία.
Τώρα η αναφορά στον Ιαπετό είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Αντιγράφω από την Wikipedia.
Ιapetus has traditionally been equated with Japheth, the son of Noah, based on the similarity of their names and on old Jewish traditions, that held Japheth as the ancestor of the Greeks, the Slavs, the Italics, the Teutons etc. (see Josephus, Antiquities of the Jews).
Sib. Or. III.133 makes Iapetus one of the three sons of Gaia and Uranus, along with Cronos and 'Titan', who each received a third division of the Earth. Similar legends in Judaeo-Christian writings attribute such a three-fold division to Noah's three sons Ham, Shem and Japheth.
Αυτό από μόνο του είναι αρκετά ενδιαφέρον και μπορούμε να βρούμε και άλλα στοιχεία.
Τώρα ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;
Εδώ αρχίζουν οι υποθέσεις. Η ύπαρξη μιας αρχαίας ηπείρου όπως αυτή της Ατλαντίδας μπορεί να είναι μία από τις υποθέσεις.
Οπότε μάλλον δεν απάντησα στο ερώτημα σου φίλε μου Incubus αλλά αν βρώ τίποτα άλλα στοιχεία θα τα παρουσιάσω.
Bρήκα επίσης ένα site για την Ατλαντίδα και την Παλαιογεωγραφία και Προιστορία.
http://atlantisinireland.com/history.php
Σχετικά με τα μέταλα λέει το εξής:
As regards the ages of gold and silver, those metals were known before bronze, during what we call the Stone Age. They are at a lower technological level than bronze, and especially iron made from ore. So they tend to be exploited first, and thus also over-exploited first.The old scheme of Hesiod makes perfect sense; resources became increasingly hard to find, so that they eventually had to be replaced by a substitute when the need had become so great that the technology had to be developed. We tend to focus our attention on the technological development, Hesiod focused on the need that necessitated the development.
Το αναφέρω όπως είναι χωρίς σχολιασμό γιατί δεν έχω τις γνώσεις να το κρίνω.
Μάλλον σας κούρασα όμως.
Τα λέμε και καλό σαββατοκύριακο!
quote:
Παιδιά, ίσως και το λιώσιμο των τελευταίων παγετώνων να άφησε μια ανάμνηση στους προϊστορικούς ανθρώπους διαμέσου μυθικών κατακλυσμών, θεομηνιών κτλ και να αποτυπώθηκε στα μυαλά των ανθρώπινων πληθυσμών ως το τέλος μιας εποχής και η έναρξη μιας καινούργιας.
Το πιό πιθανό. Ας μην ξεχνάμε και το εξής. Πώς μπορεί να μείνει η ανάμνηση μιάς πολύ παλιάς εποχής, από την οποία κανείς δεν γλύτωσε;
Για να μείνει η ανάμνηση πρέπει να υπάρξει συνέχεια και αυτή η εποχή να μην είναι υπερβολικά παλιά ώστε να κινδυνεύει να ξεχαστεί τελείως.
Βέβαια τα περί Ατλαντίδας δεν πρέπει να είναι τόσο παλιά. Ο μύθος (ας τον δούμε ως μύθο προς το παρόν) λέει ότι υπήρχαν και Ελληνες και Αιγύπτιοι και μάλιστα οι Ελληνες ήταν ισάξιοι και καλύτεροι στον πόλεμο από τους Ατλαντες, εφ όσον τους νίκησαν.
Αρα δεν μιλάμε καν για το 10.000 πΧ, που περίπου έλειωσαν οι παγετώνες, αλλά για περίπου το 5.000 πΧ. (Σέσκλο-Δίμηνι εποχή)
Σε αυτή την χρονολογία περίπου τοποθετούν κάποιοι ερευνητές την πλημμύρα της μαύρης θάλασσας.
Υπάρχει όμως και η εξής περίπτωση. Να έγινε συνδυασμός δύο διαφορετικών μύθων, που αναφέρονται σε διαφορετικούς χρόνους. Από την μία να έχουμε την ανάμνηση της Ατλαντίδας που είναι παλιότερη -ένας πολύ ανεπτυγμένος πολιτισμός που χάθηκε μετά από μία μεγάλη φυσική καταστροφή πιθανόν κατά την περίοδο που έλειωναν οι παγετώνες-, και από την άλλη κάποια απόκρουση εχθρών από τους προϊστορικούς Ελληνες λίγο μετά από την οποία έγιναν μεγάλες φυσικές καταστροφές στην περιοχή της Αττικής, πιθανότατα σύχρονη με την πλημμύρα της Μαύρης Θάλασσας.
(το κείμενο από τους New York Times είναι αρκετά ενδιαφέρον αν και το διάβασα λίγο βιαστικά. Κάτι που μου έκανε εντύπωση:
Furthermore, all were strongly influenced by the Chaldean concept of the Great Year, which takes the movement of the sun as a model for the whole of human history and which spread throughout the entire Hellenised world. In the third century BC, the Babylonian astrologer Berossus popularised a version of the doctrine in which the universe is eternal but periodically destroyed and recreated every Great Year. He taught that when the seven planets assemble in Cancer, or the Great Winter, there will be a deluge; when they meet in Capricorn, at the Great Summer solstice, the entire cosmos will be consumed by fire.
Μέγα έτος, ή Πλατωνικό έτος όπως το ξέρουμε σήμερα, κάθε 25700 χρόνια +- χίλια.
Τι βρήκα για το Μέγα Ετος
According to Giorgio de Santillana, the former professsor of history at MIT, there are over 200 myths or folkstories from over 30 ancient cultures that refer to a Great Year tied to the motion of the heavens. Most of these ancient cultures believed that during the course of one Great Year civilization will rise for about 12,000 years, culminating in a Golden Age, then fall for 12,000 years, culminating in a Dark Age, before rising again. Thus a Great Year is thought to be a cyclical measurement of time with periods of waxing and waning light and darkness similar to the earth's daily and yearly periods of time.)
Σκεφτείτε τώρα σε ποιό στάδιο βρίσκεται αυτή την στιγμή ο δικός μας πολιτισμός (σε σχέση με τα 12000 χρόνια από τότε που έλειωσαν οι πάγοι)... στο σημείο 0 απ' όπου θα αρχίσει να κατρακυλάει...
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 16/12/2006 02:07:30