- Θεός! Ποιός από όλους? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
αλλά δε γίνεται να πιστεύουν όλοι στο ίδιο;
Ισως να ηταν ενας πολύ βαρετός κοσμος, αν όλοι πιστεύαμε το ίδιο.
quote:Ισως να ηταν ενας πολύ βαρετός κοσμος, αν όλοι πιστεύαμε το ίδιο
Ο.κ άρα το κάνουμε για ποικιλία. I've got the meaning.Το πρόβλημα είναι ότι αντί να είμαστε ευτυχισμένοι που είμαστε διαφορετικοί και ωραίοι, ξεκινάμε πολέμους για να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι.
To be or not to be. And if you wish to be, why is that?
I mean the red or the blue pill?
Did you get me?
quote:
Τί είναι αυτό που μας οδηγεί να πάρουμε αυτόν τον δρόμο και όχι τον άλλον? Ποιό είναι αυτό το φως που μας τραβάει και ποιά η ανάγκη μας να το υποστηρίξουμε?
Simori, μου αρέσει πάρα πολύ το θέμα που έθεσες, αν και τόσες μέρες που το έβλεπα στο fοrum δεν του είχα δώσει την κατάλληλη σημασία.
Παίρνοντας ως αφορμή τα ερωτήματα σου που αναφέρονται στο παραπάνω απόσπασμα, έρχονται στο μυαλό μου τα εξής.Αν υποθέσουμε ότι κάθε άνθρωπος γεννιέται σε ένα συγκεκριμένο πολιτιστικό περιβάλλον, όπου επικρατούν συγκεκριμένες θρησκευτικές αντιλήψεις, θέλοντας και μη, έρχεται σε στενή επαφή μαζί τους. Είναι βέβαιο ότι, αν μιλάμε, για ένα κοινό άνθρωπο, σίγουρα θα επηρρεαστεί από αυτές, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Άρα, από μια πρώτη ματιά είναι θεμα τύχης-μοίρας-κάρμα, όπως θέλετε πείτε το. Δηλαδή, υπάρχει κάποιος λόγος που αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε στο συγκεκριμένο περιβάλλον(αν αντιλαμβανόμαστε την ουσιαστική έννοια του κάρμα). Επομένως, δεν έχουμε και πολλές επιλογές για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που ακολουθούμε, στην αρχή, αφού στη συνέχεια μπορεί να βρεθεί κάτι που μας ενδιαφέρει περισσότερο.
Από το σημείο αυτό και έπειτα, η άποψη μου είναι ότι αν εξετάσουμε το εσωτερικό κομμάτι κάθε θρησκείας θα διακρίνουμε την ανάγκη για την παρουσία ενός υπερανθρώπινου όντος, που είναι η αιτία όλων των εκδηλωμένων. (Με τη φράση εσωτερικό κομμάτι κάθε θρησκείας εννόω, την ερμηνεία των ιερών και παραδοσιακών κειμένων της με φιλοσοφική και ερευνική διάθεση). Δηλαδή, κάθε θρησκεία, στη βάση της έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Η φαινομενική διαφορετικότητα που παρατηρείται στις πίστεις των διαφόρων λαών, οφείλεται στα διαφορετικά είδη κουλτούρας και πολιτισμού που αναπτύχθηκε στις εκάστοτε περιοχές, με αποτέλεσμα ο θεμελιωτής της κάθε θρησκείας να πρέπει να μιλήσει με όρούς και παραδείγματα που θα γίνονταν κατανοητά απο τον κόσμο, στον οποίο απευθείνεται. Όλο αυτό το περίεργο που έγραψα σημαίνει ότι δεν γίνεται σε κάποιο λαό της Νότιας Σαχάρα να μιλήσουμε για τη θεότητα των πάγων.
Επομένως, ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να εξηγήσει όλα αυτά που του συμβαίνουν γύρω του και διατυπώνει με διαφορετικό τρόπο κάποιες βασικές γνώσεις που υπήρχαν από τα πρώτα στάδια εξέλιξης της ανθρωπότητας. Όμως αυτό δεν αρκεί, διότι όπως το κάθετι στη φύση δε μένει στάσιμο, αλλά διαρκώς εξελίσεται, έτσι και το άτομο αναζητά το σκοπό της ζωής του που για να τον φτάσει πρέπει με κάποιον τρόπο να διαμορφωθεί-εξελιχθεί. Για το λόγο αυτό όλες οι θρησκευτικές πεποιθήσεις έχουν μέσα τους το στοιχείο της ηθικής(της ηθικής ως ένα μέσον για διαμόρφωση του χαρακτήρα)και του εξαγνισμού, προκειμένου να επιτευχθεί η θέωση-απόλυτη τελείωση.
Αυτά τα λίγα ή μάλλον αρκετά, αλλά ελπίζω όχι κουραστικά, ήταν όσα όσα σκέφτηκα για την αιτία της ύπαρξης των πολλών και διαφορετικών θρησκειών.
Τί είναι αυτό που μας κάνει να διαλέγουμε τον έναν δρόμο και όχι τον άλλον?
Ναι ας πούμε πως έχουμε ξεφύγει από εκείνη την εποχή που οι άλλοι αποφάσιζαν για εμάς... Και είμαστε εμείς εκείνοι που ψάχνουμε να μάθουμε μέσα μας αυτό που μας δείχνει τον δρόμο είτε μέσα από την λογική είτε μέσα από το συναίσθημα....
Μέσα σε κάθε δρόμο που έχουμε επιλέξει ψάχνουμε την ουσία... Ποιά είναι όμως αυτή ή ουσία για εμάς? Πολλοί θα πουν πως καθοδηγούνται από την αγάπη.. αλλά υπάρχουν πολλά μέρη σε αυτόν τον κόσμο που σου δείχνουν τον δρόμο της... γιατί όμως διαλλέγουμε εκεινο τον δρόμο και όχι τον άλλον?
Π.Χ. τί είναι αυτό που συμπορεύεται μαζί με την αγάπη και για εμάς είναι ποιο ταιριαστό? Να είναι απλά κάποιοι παράγοντες.. όπως ας πούμε η κουλτούρα ενός πολιστισμού? Πόσο όμως είναι "πραγματική" αυτή η προσέγγιση? Π.Χ. είμαστε δυτικοί γι' αυτό είμαστε Χριστιανοί...
Ξέρω πως τα ερωτήματά μου είναι δύσκολο να απαντηθούν.. αλλά τα θέτω γιατί πιστεύω πως είναι ένα ωραίος τρόπος να δούμε πιο συνειδητά αυτό για το οποίο μας δίνει την ομορφιά μας...
Να επισημάνω.. πως η διαφορετικότητα έχει παρεξηγηθεί από κάποιους ή μάλλον από πολλούς που νομίζουν πως με τους τις μάχες και τους πολέμους για την ανάδειξη του καλύτερου οδηγεί πραγματικά σε κάτι ουσιαστικό
.. όμως δεν είναι όλοι που στοχεύουν στην ανάδειξη .. ή στον προσιλιτισμό...
Η διαφορετικότητα είναι κάτι το όμορφο και αυτό είναι μία μεγάλη αλήθεια που δεν γίνεται να μην βρεθούν κάποιοι που να την ανακαλύψουν...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Να επισημάνω.. πως η διαφορετικότητα έχει παρεξηγηθεί από κάποιους ή μάλλον από πολλούς που νομίζουν πως με τους τις μάχες και τους πολέμους για την ανάδειξη του καλύτερου οδηγεί πραγματικά σε κάτι ουσιαστικό
.. όμως δεν είναι όλοι που στοχεύουν στην ανάδειξη .. ή στον προσιλιτισμό...
Η διαφορετικότητα είναι κάτι το όμορφο και αυτό είναι μία μεγάλη αλήθεια που δεν γίνεται να μην βρεθούν κάποιοι που να την ανακαλύψουν...
Συμφωνώ μαζί σου "simori",
ότι αναφέρεις σχετικά με την διαφορετικότητα.
Δίπλα της μπορούμε επίσης να προσθέσουμε την ανεκτικότητα και την συμβίωση με τους συνανθρώπους μας άσχετα που και σε τι πιστεύουν.
Όλα βέβαια ξεκινούν από το να καταλάβουμε πρώτα τον εαυτό μας!
Φιλικά Φάνης!
approve 
quote:
Ναι ας πούμε πως έχουμε ξεφύγει από εκείνη την εποχή που οι άλλοι αποφάσιζαν για εμάς... Και είμαστε εμείς εκείνοι που ψάχνουμε να μάθουμε μέσα μας αυτό που μας δείχνει τον δρόμο είτε μέσα από την λογική είτε μέσα από το συναίσθημα....
quote:
Μέσα σε κάθε δρόμο που έχουμε επιλέξει ψάχνουμε την ουσία...
Στα παραπάνω αποσπάσματα αναφέρεις δύο μαγικές λέξεις που με αποσχόλησαν και με απασχολούν ακόμα. Η πρώτη είναι ο δρόμος και η δεύτερη ειναι η ουσία. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν είσαι εσύ που επιλέγεις το δρόμο, αλλά αυτός εσένα. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με μια σειρά ΄΄σατανικών΄΄ και διαδοχικών συμπτώσεων ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που θα σε οδηγήσει κάπου όπου σίγουρα εσύ θα αποκομίσεις πράγματα. Το ζήτημα είναι κατά πόσον έχουμε τη διάκριση να αντιληφθούμε και να αρπάξουμε την ευκαιρία που πιθανόν να μας δοθεί μία και μοναδική φορά.
Θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι κάποιος αναζητά ένα δρόμο να βαδίσει ή αλλιώς ζητά ένα σκοπό ζωής για να υπηρετήσει, αλλά έχω την πεποίθηση ότι όταν είναι έτοιμος θα βρεί το δάσκαλο για να τον διδάξει.Είμαι από εκείνους τους δύσπιστους που χρειάζονται ένα σωρό επιχειρήματα για να ακολουθήσουν κάτι, ωστόσο θεωρώ ότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα για τα όσα αναφέρονται, δίοτι γίνονται κατανοητά μόνο μέσω της εμπειρίας, δηλαδή με βιωματικό τρόπο.Ψάχνω και εγώ για μια ανάλογη εμπειρία και ζητώ βοήθεια από παντού, γι΄αυτό είμαι πολύ χαρούμενος που βρήκα κάποιον που έχει ακριβώς ή περίπου τον ίδιο προβληματισμό με εμένα.
Τέλος θα ήθελα να πώ ότι κάποιος που έχει ανακαλύψει τελικά το σκοπό της ζωής του, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ολοκληρωμένος, μπορεί πολύ εύκολα να αποδεχθεί οποιαδήποτε διαφορετικότητα συναντήσει , γιατι είναι πλέον σε θέση να καταλάβει, μέσα από τις εμπειρίες του, ότι ο καθένας εκπληρώνει τη μοίρα του ή καλύτερα ακολουθεί το δικό του δρόμο. Επομένως στην ερώτηση γιατί ακολουθούμε τον ένα δρόμο και όχι τον άλλο, η απάντηση είναι ότι πολλοί παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ο σημαντικότερος ίσως να είναι το κάρμα, το οποίο αν θέλουμε να το ακολουθούμε θα βρούμε αυτό που ζητάμε, αν δεν το ακολουθήσουμε (κάτι το οποίο είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ανά πάσα στιγμή) θα μπούμε σε μια νέα πορεία, διαφορετική από αυτή που μας προτάθηκε.(πράγμα που δεν ξέρουμε αν είναι καλό ή κακό).
Ένα ξέρω, οτι δε ξέρω τίποτα"
Η απάντηση είναι όχι. Στις ανατολικές θρησκείες δεν υφίσταται καν Θεός αλλά Θείο, γενικά και αόριστα χωρίς συγκεκριμένη βούληση αλλά και σχέδιο για τον άνθρωπο. Στιν ανιμιστικές θρηκείες της Αφρικής Θεοί είναι τα δέντρα και οι πέτρες και οι αστραπές που καμία σχέση δεν έχουν με τον Προσωπικό Θεό και δημιουργό των Εβραίων.
Η διαφορετικότητα όσον αφορά τις θρησκείες σαφώς και πρέπει να είναι ανεκτή από όλους τους ανθρώπους, αυτό δε σημαίνει ότι είναι και σωστή η κάθε πίστη.
Εάν η αλήθεια μπορούσε να μιλήσει και σου έλεγε ότι εγώ είμαι η αλήθεια και όλα τα άλλα είναι ψέματα, θα την κατηγορούσες ότι είναι απόλυτη και ότι δε θέλει τη διαφορετικότητα; ή ότι είναι αυταρχική; Όχι βέβαια γιατί η αλήθεια πρέπει να λέγεται.
Ο Θεός των Εβραίων είναι ο μόνος Θεός ο οποίος δε δημιουργήθηκε, ούτε ανακαλύφθηκε από τους ανθρώπους, αλλά φανέρωσε τον ευατό του σε αυτούς. Η Παλαιά Διαθήκη είναι το μόνο πρωτότυπο βιβλίο το οποίο βρίθει από προφητείες, πολλές από τις οποίες έχουν πραγματοποιηθεί με σημάντικότερες εκείνες για τη γέννηση του Μεσσία. Ο Ιησούς είναι το μόνο άτομο στην παγκόσμια ιστορία που έκανε τέτοιες αξιώσεις για τον εαύτό του. Προσωπικά πιστεύω ότι ήταν ο Υιός του Θεού, ήταν και είναι η αλήθεια. Όποιος καλοπροαίρετος ερευνητής αναζητάει την αλήθεια, διψάει για την αλήθεια θα τη βρεί στο πρόσωπό του. Ο ίδιος είπε Εγώ Είμαι η Αλήθεια.
Αλλά δε μίλησε απλώς αφθαίρετα. Ο ίδιος προέτρεπε τους συγχρόνους του να δοκιμάσουν την αυθεντικότητα του προσώπου του. "Μελέτάτε τις Γραφές, αυτές είναι που μαρτυρούν για Μένα".
Ένας γνήσιος Χριστιανός δεν είναι δυνατόν να αρχίσει πόλεμο για να επιβάλει τα πιστεύω του. Αυτοί που τα έκαναν αυτά σαφώς δεν ήταν Χριστιανοί(δηλαδή αληθινοί μαθητές του Ιησού) αλλά απλώς καπιλεύτικαν το όνομά του για τα προσωπικά του συμφέροντα. Οι αληθινοί Χριστιανοί πέθαιναν στα στάδια των βασανιστηρίων και δεν σκότωναν Μουσουλμάνους στο όνομα του Χριστού.
Συγγνώμη αν επεκτάθηκα και ξέφυγα λίγο, ζητώ την κατανόησή σας :)
Αυτή είναι η κρίση, ότι ήρθε το φως στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι περισσότερο παρά το φώς, επειδή τα έργα τους ήταν πονηρά
1.Έχουμε ανάγκη απο τον θεό.αν δεν υπήρχε θα επινοούσαμε έναν.
2.η ουσία του θεού είναι το Θείο, το οποίο είναι σε όλες τις θρησκείες.
Ένα ξέρω, οτι δε ξέρω τίποτα"
Σε οτι φαντάζει η λέξη ``ΘΕΟΣ`` στο πιστεύω κάθε ανθρώπου εχει μεγάλη διαφορά με αυτά που γράφονται.
Απο οτι διαβάζουμε στη βίβλο, καθώς και στη Θεογονία..βρίσκουμε οτι οι Θεοί έχουν ... κάτι ατέλειες .. θα έλεγα ανθρώπινες ατέλειες ... ειναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο..
Διαβάζουμε στη Βίβλο οτι ο Θεός δείχνει και την κακή του πλευρά.
Οπως και οι Ολύμπιοι Θεοί.. αλλά γενικά σε ολες τις θρησκείες οι Θεοί δείχνουν και την κακή τους πλευρά.....
Το ερώτημα είναι οτι ο Πανάγαθος έχει και αυτός κακή πλευρά....
γιατί αν έχει κακή πλευρά .. τότε δεν είναι Πανάγαθος...
Αυτά τα λέω γιατί αλλη η φυσιογνωμία του Γιεχωβά.. και αλλη η φυσιογνωμία του Θεού που περιγράφει ο Ιησούς.
Ψάχνουμε να βρούμε αν υπάρχει Θεός... ποιός είναι ο Θεός... το χαρακτήρα του Θεού... και δεν ψάχνουμε κάτι.... κάτι που μπορεί να απαντηθεί...
Εγώ λοιπόν θέλω να θέσω ενα ερώτημα .... ανεξάρτητα απο το χαρακτήρα του Δημιουργού ... γιατί μας δημιούργησε... έμεσα ή άμεσα...ποιός ο λόγος... του άρεσε να δημιουργεί... είχε κάποιο λόγο ...
Εμείς οι άνθρωποι ``καθ` εικόνα και καθ` ομοίωσι του Δημιουργού`` που έχουμε κάποια σχέση με Αυτόν, σε αντίθεση με το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο οπου δεν είχε την τύχη να διαθέτει τέτοια νοημοσύνη...οταν δημιουργούμε κάτι ... για κάποιο σκοπό το δημιουργούμε... έχουμε λόγους για να δημιουργήσουμε .. κάπου στοχεύουμε...
Ας ασχοληθούμε λίγο με το λόγο της ύπαρξής μας ... και ας τον συνδυάσουμε με τα δικά μας δημιουργήματα... τι απαιτήσεις θα είχαμε απο αυτά...??? Πώς θα θέλαμε να εξελιχθούν??? Αν σε περίπτωση τους δίναμε την δυνατότητα να εξελιχθούν???
Απο τη στιγμή λοιπόν που δίνουμε τη δυνατότητα σε ενα δημιούργημα να είναι ``νοόημων`` , επεκτάσιμα νοήμων, οπωσδήποτε εχουμε επενδύσει σε αυτό την τύχη του υπαρκτού μας κόσμου.
Ο υπαρκτός αυτός υλικός κόσμος, ο άνθρωπος, και ο Δημιουργός είναι αλληλένδετα δεμένοι..... που απο εκεί ξεκινούν ... όλα....
Φιλικά
allzzaro
Edited by - allzzaro on 10/05/2004 20:11:07