lioneagle
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Ωστώσο lioneagle : σκέψου πόσα δις ζωές ζούνε αυτή τη στιγμή σε αυτόν τον πλανήτη. Όχι μόνο τους ανθρώπους. Όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Ίσως είναι τρις αν συμπεριλλάβεις έντομα, μονοκύτταρους, χλωρίδα κλπ. Και στο σύνολο πόσοι έχουν ζήσει από τη δημιουργία της γης; Ο αρι8μός είναι πραγματικά αστρονομικός. Αν καταφέρεις τόσες φορές να ρίξεις τα ξύλα στον αέρα να είσαι σίγουρος πως κάποτε πέφτοντας θα "φτιάξουν" ένα βιολί και ίσως μάλιστα στραντιβάρι.
Οι μεταλλάξεις στο DNA οδηγούν στο 99,999% σε δημιουργίες που δεν είναι ικανές να επιζήσουν γιαυτό και εξαφανίζονται. Και δεν ξανασυναντώνται. Οι υπόλοιπες μεταλλάξεις οδηγούν σε εξέλιξη. Δηλαδή το 0,001% επιζεί και μάλιστα πλεονεκτεί ενάντια στα όμοιά του όντα. Ξέρεις πόσο πολύ είναι το 0,001% από τόσα δις όντα; Είναι αρκετό για να εξηγήσει την evolution του ανθρώπινου γένους. Αυτά κάποιος θα πρέπει να τα εξηγήσει επιτέλους σε οποιαδήποτε "κα Μπλαβάτσκυ" ώστε να σταματήσει να παραπλανεί τα παιδιά.
Dimitrisd
Μια μετάλλαξη, σαν και αυτή που αναφέρεις θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως λάθος. Λέω ότι μια μετάλλαξη είναι ένα λάθος δίοτι κυριολεκτικά, για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρξει πρόβλημα στη αποκωδικοποίηση του DNA και κατα συνέπεια μεταφορά λανθασμένης πληροφορίας στα οργανίδια (ως επί το πλείστον ριβοσώματα) που είναι υπεύθυνα για την πρωτεινοσύνθεση. Αν αυτό το λάθος γίνει σε μια διαδικασία που αφορά τη δημιουργία νέων κυττάρων και συμβεί σε αρχικά στάδια τότε είναι πολύ πιθανή η δημιουργία ενός νέου είδους.
Μέσα από όλα αυτά θέλω να αποδείξω ότι μια μετάλλαξη δημιουργεί ένα είδος με νέες οργανικές λειτουργίες και ιδιότητες, αλλά με το ίδιο πνευματικό υπόβαθρο. Δηλαδή η αμοιβάδα, όσο και να μεταλλαχτεί δε θα γίνει ποτέ άνθρωπος. Όπως επίσης και ο πίθηκος όσες φορές και αν μεταλλαχτεί και όσα είδη πιθήκων και αν σχηματιστούν, δε θα μπορέσει να γίνει ποτε άνθρωπος με τον τρόπο αυτό, διότι ο μέν πίθηκος είναι ζωό, ο δε άνθρωπος είναι όν με λογική. Πες μου μια μετάλλαξη μπορεί να δημιουργήσει τη λογική σε ένα όν.
Για να σε προλάβω θέλω να σου πώ ότι ο πίθηκος διαθέτει ένα από τα πιο πλήρη νευρικά συστήματα του ζωικού βασιλείου και ακόμα το νευρικό σύστημα του πιθήκου έχει μεγάλες ομοιότητες με αυτό του ανθρώπου, όμως παρόλα αυτά ο πίθηκος δεν έχει αυτό που λέμε διάνοια.
Άρα τελικά, όπως καταλαβαίνεις είναι αδύνατο να δημιουργηθεί ένα όν σαν τον άνθρωπο, άν δεν υπάρξει παρέμβαση από κατί που θα το ονομάζαμε θείο. Με τον ίδιο τρόπο αν δεν κάτσει κάποιος να συναρμολογήσει το σωρό απο τα ξύλα και τις χορδές, δεν προκειται ποτέ τα υλικά αυτά να συναρμολογηθούν και να παίξουν αρμονικά από μόνα τους.
quote:
ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΕΓΩ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΟΥ:ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΠΕΡΙΤΕΧΝΑ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ,ΤΟΤΕ ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΣΟΥ.ΠΡΕΠΕΙ ΑΠΛΩΣ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΙΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΤΟ ΒΙΟΛΙ.
Girtos,
Ίσως να μην κατάλαβες το νόημα που κρύβεται πίσω από το παράδειγμα που παρέθεσα. Είναι τόσο απίθανο να δημιουργηθεί ένα όν ανάλογης πνευματικής και υλικής τελειότητας με αυτή του ανθρώπου, όσο και να ξεκινήσει να παίζει κλασσική μουσική ένας σωρός από ξύλα και χορδές.
Από την άλλη πλευρά ασφαλώς και δεν περιμένουμε από τη μοίρα, το Θεό, τη φύση ή όπως αλλιώς θέλεις να το πείς, να εκτελέσει τα έργα, τα οποία εμείς είμαστε ικανοί και οφείλουμε να κάνουμε.Συμφωνώ ότι οφείλουμε να είμαστε άνθρωποι της δράσης και να διαμορφώνουμε το δικό μας πεπρωμένο με πράξεις και όχι με λόγια. Όμως είναι αναπόφευκτο το γεγονός ότι ως άτομα θα δράσουμε μέσα στα πλαίσια που έχουν οριοθετηθεί από τους νόμους της ζωής. Μήπως διαφωνείς σε αυτό; Μιλάω για το νόμο εκείνο που ωθεί στην εξέλιξη οτιδήποτε βρίσκεται στον πλανήτη, απο τον άνθρωπο και τα ζώα μέχρι τα ορυκτά και τα φυτά.
quote:
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΙΕΣ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ.ΚΑΙ ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ.
Όμως εσύ από τη μια λες και βροντοφωνάζεις ότι ο άνθρωπος είναι ικανός για τα πάντα μόνος του, δηλαδή αν καταλαβαίνω καλά, λες ότι παίρνει στα χέρια του την πορεία της εξέλιξης του και από την άλλη λές ότι και τα ζώα που δε διαθέτουν νου βαδίζουν το μονοπάτι της ζωής καθοδηγόυμενα από τη μητέρα φύση. Τελικά, το νοητικό είναι άχρηστο στον άνθρωπο; μήπως δημιουργήθηκε και αυτό τυχαία ή χωρίς λόγο, αφού ούτως ή άλλως το μονοπάτι της εξέλιξης θα το βαδίζαμε καθοδηγούμενοι από τη φύση; και μέσα σε όλα αυτά που είναι η ελευθερία και η δύναμη του ατόμου για δημιουργία και πρόοδο;
quote:
ΤΑ ΖΩΑ,ΧΩΡΙΣ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΠΩΣ ΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ;ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΣΟ ΜΑΕΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΞΙΟΤΗΤΑ ΕΧΤΙΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Τέλος, η ανώτερη δύναμη στην οποία αναφέρεσαι δρα επιλεκτικά; δηλαδή καθοδηγεί μόνο τα ζώα που δεν έχουν λογική, και τον άνθρωπο τον αφήνουν στο έλεος του; μήπως είναι λίγο παράλογο;
quote:
ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΞΕΚΙΝΑΣ ΜΕ ΕΝΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ, ΟΤΙ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Ο ΘΕΟΣ.ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΒΑΛΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΛΛΟ ΕΝΑ (ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ..) ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ?
Φίλε/η Beyond
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου αν μπορέσεις να μου δώσεις μια ικανοποιητική απάντηση στο παρακάτω: Αν ο άνθρωπος είναι ένα τυχαίο αποτέλεσμα διαδοχικών μεταλλαξεων ή πιο απλά αν είναι ένα τυχαίο δημιούργημα της φύσης, τότε ποιές είναι οι πιθανότητες να πετάξεις στον αέρα κομμάτια ξύλου και σχοινιά και όταν αυτά ακουμπήσουν στο έδαφος να έχουν συναρμολογηθεί μόνα τους, χωρίς τη βοήθεια μιας ΄΄ανώτερης δύναμης΄΄, και να έχουν σχηματίσει ένα βιολί που πάιζει μόνο του και άψογα την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν;
( το παράδειγμα είναι κλεμμένο από κάτι παρεμφερές που είχε πεί κάποτε η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ).
quote:
Αυτός είναι ο λόγος του ταξιδιού...δεν υπάρχει προορισμός
Δηλαδή, τελικά δεν υπάρχει νόημα στη ζωή;
Πάντως τα γραφόμενα της ζουζούνας με καλύπτουν στο 100%.
Ζουζουνίτσα μου, άγγιξες τη σκέψη μου. Μόνο ένας άνθρωπος που λειτουργεί και σκέφτεται με τον τρόπο που περιγράφεις μπορεί να βλέπει το θεό παντού και μέσα στα πάντα.
Αλλά να σε ρωτήσω κάτι;
quote:
kathe fora pou pername kati asximo anarotiomaste giati se emas. alla mono emeis kseroume ton logo. paratiriste tin zoi sas kai deite ti symvainei. skefteite ola afta pou exete perasei. tote katalavaineis.
ego stin arxi den pisteva se afta, an kai arxisa na psaxnomai apo poly mikri. i zoi mou den itan kai i efkoloteri, afou antimetopisa polla provlimata, oikogeneiaka, aisthimatika, oikonomika, psyxologika kai ygeias. anarotiomoun ti exo kanei kai ta pernao ola afta. kai arxisa na psaxno. kai kati vrika. etsi toulaxiston thelo na pistevo.
Τα λόγια σου αυτά μου θυμίζουν μια φράση που διαβάσα τώρα τελευταία. Λέει λοιπόν, ότι στην καρδιά της δυσκολίας φυτρώνει η ευκαιρία. Αυτό σημαίνει οι αντιξοότητες της ζωής σου, σου έδωσαν το ερέθισμα να φιλοσοφήσεις και να καταλήξεις σε κάποια συμπεράσματα που είναι πέρα για πέρα ειλικρινά. Νομίζω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε ο άνθρωπος να φιλοσοφεί να αναλύει και να ψάχνει αυτά που του συμβαίνουν. Εκμεταλλεύτηκε τις δυσκολίες για να κατακτήσει ένα ανώτερο επίπεδο συνείδησης.
Avallon
quote:
Σκοπός του ταξιδιού...η Ιθάκη...η ένωση-ταύτιση με το Θείο...
Aν και νομίζω ότι είναι βασικό να υπάρχει ένας ανώτερος σκοπός στη ζωή του ανθρώπου, δε νομίζω ότι αυτός θα πρέπει να είναι εξ αρχής η ταύτιση με το θείο. Άυτό το λέω γιατί η έννοια της θέωσης είναι ακαθόριστη και ασαφής, με αποτέλεσμα να μην οδηγεί το άτομο σε συγκεκριμένες πράξεις, προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Επίσης, μια τέτοια σκέψη μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε έναν άκρατο εγωισμό και να τον αποπροσανατολίσει εντελώς.
Ίσως, αλλά μήπως έχεις να προτείνεις και κάτι πιο εφικτό;
Ξέρετε για αρκετό καιρό προσπαθούσα να βρώ το νόημα της ζωής σε περίπλοκες θεωρίες, οι οποίες είναι πολύ καλές και σωστές και ως ένα σημείο με γέμιζαν. Ωστόσο, όταν αντιμετώπιζα ένα πραγματικό πρόβλημα, προσπαθούσα να επιστρατεύσω όσα είχα διαβάσει και ακούσει, αλλά άδικος κόπος, δε μου χρησίμευε σε τίποτα να ξέρω ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να φτάσει στη θέωση. Ήθελα να βρώ έναν πρακτικό τρόπο για να δώσω, άμεσα, νόημα στη ζωή μου, την οποία παρατηρούσα ότι έχανα μέσα από τα χέρια μου.
Θα ήθελα, λοιπόν, να μοιραστούμε τρόπους και λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν νέους ανθρώπους σαν κι εμάς να ξεπεράσουν τα καθημερινά προβλήματα και να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τη ζωή δίχως νόημα.
quote:
Λες πως παρατηρείς να ζούμε σε μια κοινωνία «εαυτούλιδων», σε μια κοινωνία που κύριο στόχο έχει την κατάλυση των πνευματικών και την ανάδειξη των υλικών.
Ναι συμφωνώ, μα θέλω να πιστεύω πως μέσα από αυτή την πάλη μπορεί να βγει κάτι καλό, μπορεί να γεννηθεί μια νέα ανθρωπότητα.
Mα και εγώ συμφωνώ πως μέσα από τις συγκρούσεις, κάποιος αποκτά εμπειρίες, τις επεξεργάζεται και τελικά διαμορφώνεται σαν άνθρωπος.
Το ζήτημα είναι πόσο ικανοί έιμαστε για να αντλούμε τις διδασκαλίες που μας προσφέρουν οι εμπειρίες αυτές. Αν δεν είμαστε ικανοί για να πραγματοποιήσουμε κάτι τέτοιο τότε πως θα μπορέσουμε να διακρίνουμε και το σκοπό της ζωής μας.
quote:
Αν θέλεις κάποια προσωπική άποψη τότε ευχαρίστως να την κουβεντιάσουμε, θα είναι όμως μια απλή κατάθεση της όποιας οπτικής έχει ο καθένας για τη ζωή και θα εκδηλώνουμε τις απόψεις μας για το τι ευχαριστεί εμάς.
Φυσικά και θέλω προσωπικές απόψεις.
Πιστεύω στο διάλογο, και στα συμπεράσματα που μπορούν να βγούν από αυτόν, αφού όλοι όσοι συμμετέχουμε εδώ είμαστε λίγο-πολύ αναζητητές και όχι ψαρέδες, χτίστες κ.τ.λ
Κοιτάμε γύρω μας τους περισσότερους συνανθρώπους μας, οι οποίοι είναι ταγμένοι στο κυνήγι του χρήματος και θα θυσίαζαν τα πάντα στο βωμό του πλούτου. Οι πάντες προσπαθούν να τακτοποιηθούν και τελικά να κλειστούν στο καβούκι τους χωρίς να τους ενδιαφέρει, το μέλλον της ανθρωπότητας που είναι και δικό τους μέλλον. Είναι κοντόφθαλμοι.
Ζούμε σε ένα κόσμο που επικρατεί η διαφθορά και η ιδιοτέλεια και τότε συνειδητοποιούμε ότι όλα είναι μάταια. Τότε λοιπόν ρωτάμε,που καταλήγουν όλα αυτά. ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΜΕ; Δεν υπάρχουν πια ήρωες;
Είναι δυνατόν να ήρθαμε στη ζωή για να... ΄΄περνάμε καλά΄΄, που είναι και το σλόγκαν της εποχής;
Δε μπορεί,κάπου μέσα σε αυτές τις αντιθέσεις θα βρίσκεται και το νόημα της ζωής.
quote:
Αυτός είναι ο λόγος του ταξιδιού...δεν υπάρχει προορισμός
Δηλαδή, τελικά δεν υπάρχει νόημα στη ζωή;
Πάντως τα γραφόμενα της ζουζούνας με καλύπτουν στο 100%.
Ζουζουνίτσα μου, άγγιξες τη σκέψη μου. Μόνο ένας άνθρωπος που λειτουργεί και σκέφτεται με τον τρόπο που περιγράφεις μπορεί να βλέπει το θεό παντού και μέσα στα πάντα.
Αλλά να σε ρωτήσω κάτι;
quote:
kathe fora pou pername kati asximo anarotiomaste giati se emas. alla mono emeis kseroume ton logo. paratiriste tin zoi sas kai deite ti symvainei. skefteite ola afta pou exete perasei. tote katalavaineis.
ego stin arxi den pisteva se afta, an kai arxisa na psaxnomai apo poly mikri. i zoi mou den itan kai i efkoloteri, afou antimetopisa polla provlimata, oikogeneiaka, aisthimatika, oikonomika, psyxologika kai ygeias. anarotiomoun ti exo kanei kai ta pernao ola afta. kai arxisa na psaxno. kai kati vrika. etsi toulaxiston thelo na pistevo.
Τα λόγια σου αυτά μου θυμίζουν μια φράση που διαβάσα τώρα τελευταία. Λέει λοιπόν, ότι στην καρδιά της δυσκολίας φυτρώνει η ευκαιρία. Αυτό σημαίνει οι αντιξοότητες της ζωής σου, σου έδωσαν το ερέθισμα να φιλοσοφήσεις και να καταλήξεις σε κάποια συμπεράσματα που είναι πέρα για πέρα ειλικρινά. Νομίζω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε ο άνθρωπος να φιλοσοφεί να αναλύει και να ψάχνει αυτά που του συμβαίνουν. Εκμεταλλεύτηκε τις δυσκολίες για να κατακτήσει ένα ανώτερο επίπεδο συνείδησης.
Avallon
quote:
Σκοπός του ταξιδιού...η Ιθάκη...η ένωση-ταύτιση με το Θείο...
Aν και νομίζω ότι είναι βασικό να υπάρχει ένας ανώτερος σκοπός στη ζωή του ανθρώπου, δε νομίζω ότι αυτός θα πρέπει να είναι εξ αρχής η ταύτιση με το θείο. Άυτό το λέω γιατί η έννοια της θέωσης είναι ακαθόριστη και ασαφής, με αποτέλεσμα να μην οδηγεί το άτομο σε συγκεκριμένες πράξεις, προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Επίσης, μια τέτοια σκέψη μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε έναν άκρατο εγωισμό και να τον αποπροσανατολίσει εντελώς.
Ίσως, αλλά μήπως έχεις να προτείνεις και κάτι πιο εφικτό;
Ξέρετε για αρκετό καιρό προσπαθούσα να βρώ το νόημα της ζωής σε περίπλοκες θεωρίες, οι οποίες είναι πολύ καλές και σωστές και ως ένα σημείο με γέμιζαν. Ωστόσο, όταν αντιμετώπιζα ένα πραγματικό πρόβλημα, προσπαθούσα να επιστρατεύσω όσα είχα διαβάσει και ακούσει, αλλά άδικος κόπος, δε μου χρησίμευε σε τίποτα να ξέρω ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να φτάσει στη θέωση. Ήθελα να βρώ έναν πρακτικό τρόπο για να δώσω, άμεσα, νόημα στη ζωή μου, την οποία παρατηρούσα ότι έχανα μέσα από τα χέρια μου.
Θα ήθελα, λοιπόν, να μοιραστούμε τρόπους και λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν νέους ανθρώπους σαν κι εμάς να ξεπεράσουν τα καθημερινά προβλήματα και να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τη ζωή δίχως νόημα.
quote:
Λες πως παρατηρείς να ζούμε σε μια κοινωνία «εαυτούλιδων», σε μια κοινωνία που κύριο στόχο έχει την κατάλυση των πνευματικών και την ανάδειξη των υλικών.
Ναι συμφωνώ, μα θέλω να πιστεύω πως μέσα από αυτή την πάλη μπορεί να βγει κάτι καλό, μπορεί να γεννηθεί μια νέα ανθρωπότητα.
Mα και εγώ συμφωνώ πως μέσα από τις συγκρούσεις, κάποιος αποκτά εμπειρίες, τις επεξεργάζεται και τελικά διαμορφώνεται σαν άνθρωπος.
Το ζήτημα είναι πόσο ικανοί έιμαστε για να αντλούμε τις διδασκαλίες που μας προσφέρουν οι εμπειρίες αυτές. Αν δεν είμαστε ικανοί για να πραγματοποιήσουμε κάτι τέτοιο τότε πως θα μπορέσουμε να διακρίνουμε και το σκοπό της ζωής μας.
quote:
Αν θέλεις κάποια προσωπική άποψη τότε ευχαρίστως να την κουβεντιάσουμε, θα είναι όμως μια απλή κατάθεση της όποιας οπτικής έχει ο καθένας για τη ζωή και θα εκδηλώνουμε τις απόψεις μας για το τι ευχαριστεί εμάς.
Φυσικά και θέλω προσωπικές απόψεις.
Πιστεύω στο διάλογο, και στα συμπεράσματα που μπορούν να βγούν από αυτόν, αφού όλοι όσοι συμμετέχουμε εδώ είμαστε λίγο-πολύ αναζητητές και όχι ψαρέδες, χτίστες κ.τ.λ
Κοιτάμε γύρω μας τους περισσότερους συνανθρώπους μας, οι οποίοι είναι ταγμένοι στο κυνήγι του χρήματος και θα θυσίαζαν τα πάντα στο βωμό του πλούτου. Οι πάντες προσπαθούν να τακτοποιηθούν και τελικά να κλειστούν στο καβούκι τους χωρίς να τους ενδιαφέρει, το μέλλον της ανθρωπότητας που είναι και δικό τους μέλλον. Είναι κοντόφθαλμοι.
Ζούμε σε ένα κόσμο που επικρατεί η διαφθορά και η ιδιοτέλεια και τότε συνειδητοποιούμε ότι όλα είναι μάταια. Τότε λοιπόν ρωτάμε,που καταλήγουν όλα αυτά. ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΜΕ; Δεν υπάρχουν πια ήρωες;
Είναι δυνατόν να ήρθαμε στη ζωή για να... ΄΄περνάμε καλά΄΄, που είναι και το σλόγκαν της εποχής;
Δε μπορεί,κάπου μέσα σε αυτές τις αντιθέσεις θα βρίσκεται και το νόημα της ζωής.
Μια ερώτηση:
Τι ήταν το αυθεντικό ολυμπιακό πνεύμα;
Δηλαδή, πώς ήταν δυνατό να αποφευχθεί η προσπάθεια για μια εγωιστική νίκη, από τη στιγμή που ορισμένοι άνθρωποι αγωνίζονταν με όλες τους τις δυνάμεις για την πρωτιά.
Ποιό ήταν το νόημα των Ολυμπιακών Αγώνων, πέραν της ανάγκης για διατήρηση μιας καλής φυσικής κατάστασης των ανδρών, εν όψη ενός επερχόμενου πολέμου.
Πάλι μου βγήκαν περισσότερες ερωτήσεις![]()
![]()
![]()
quote:
Ναι ας πούμε πως έχουμε ξεφύγει από εκείνη την εποχή που οι άλλοι αποφάσιζαν για εμάς... Και είμαστε εμείς εκείνοι που ψάχνουμε να μάθουμε μέσα μας αυτό που μας δείχνει τον δρόμο είτε μέσα από την λογική είτε μέσα από το συναίσθημα....
quote:
Μέσα σε κάθε δρόμο που έχουμε επιλέξει ψάχνουμε την ουσία...
Στα παραπάνω αποσπάσματα αναφέρεις δύο μαγικές λέξεις που με αποσχόλησαν και με απασχολούν ακόμα. Η πρώτη είναι ο δρόμος και η δεύτερη ειναι η ουσία. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν είσαι εσύ που επιλέγεις το δρόμο, αλλά αυτός εσένα. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με μια σειρά ΄΄σατανικών΄΄ και διαδοχικών συμπτώσεων ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που θα σε οδηγήσει κάπου όπου σίγουρα εσύ θα αποκομίσεις πράγματα. Το ζήτημα είναι κατά πόσον έχουμε τη διάκριση να αντιληφθούμε και να αρπάξουμε την ευκαιρία που πιθανόν να μας δοθεί μία και μοναδική φορά.
Θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι κάποιος αναζητά ένα δρόμο να βαδίσει ή αλλιώς ζητά ένα σκοπό ζωής για να υπηρετήσει, αλλά έχω την πεποίθηση ότι όταν είναι έτοιμος θα βρεί το δάσκαλο για να τον διδάξει.Είμαι από εκείνους τους δύσπιστους που χρειάζονται ένα σωρό επιχειρήματα για να ακολουθήσουν κάτι, ωστόσο θεωρώ ότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα για τα όσα αναφέρονται, δίοτι γίνονται κατανοητά μόνο μέσω της εμπειρίας, δηλαδή με βιωματικό τρόπο.Ψάχνω και εγώ για μια ανάλογη εμπειρία και ζητώ βοήθεια από παντού, γι΄αυτό είμαι πολύ χαρούμενος που βρήκα κάποιον που έχει ακριβώς ή περίπου τον ίδιο προβληματισμό με εμένα.
Τέλος θα ήθελα να πώ ότι κάποιος που έχει ανακαλύψει τελικά το σκοπό της ζωής του, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ολοκληρωμένος, μπορεί πολύ εύκολα να αποδεχθεί οποιαδήποτε διαφορετικότητα συναντήσει , γιατι είναι πλέον σε θέση να καταλάβει, μέσα από τις εμπειρίες του, ότι ο καθένας εκπληρώνει τη μοίρα του ή καλύτερα ακολουθεί το δικό του δρόμο. Επομένως στην ερώτηση γιατί ακολουθούμε τον ένα δρόμο και όχι τον άλλο, η απάντηση είναι ότι πολλοί παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ο σημαντικότερος ίσως να είναι το κάρμα, το οποίο αν θέλουμε να το ακολουθούμε θα βρούμε αυτό που ζητάμε, αν δεν το ακολουθήσουμε (κάτι το οποίο είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ανά πάσα στιγμή) θα μπούμε σε μια νέα πορεία, διαφορετική από αυτή που μας προτάθηκε.(πράγμα που δεν ξέρουμε αν είναι καλό ή κακό).