- Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ??

Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος

---

quote:

---

Εχω ακουσει οτι ο χωρος της Ακροπολεως ανηκει στην Unesco.Αληθευει?

---

http://homepages.pathfinder.gr/paneios/

ΒΡΟΤΩ ΔΕ ΠΙΣΤΟΝ ΟΥΔΕΝ

filika:)

ελλευσις

ελληνων

ελπιδα

ελευθεριας

ΕΙΜΑΡΜΕΝΗς

χμ....σας ευχαριστω για την συντομη (δι)ελευσι μου στο τοπικ και την αποκοδεικοποιηση της αποριας:)))

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Α. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΤΗΣΕΙΣ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ ΚΛΠ

1. Τα αεροσκάφη γενικά πετάνε μέσα σε αεροδιαδρόμους
Οι αεροδιάδρομοι απλοϊκά είναι λεωφόροι στον αέρα και
όταν λέμε π.χ. ο αεροδ/μος LG18 σημαίνει οτι ο αεροδ/μος
LG έχει κατώτατο ύψος 18000 πόδια ( το ανώτατο είναι 29000 ).
Πάνω από την ακρόπολη δεν περνά αεροδιάδρομος.

2. Τα (μικρά) αεροπλάνα επιτρέπεται να πετάνε όπου θέλουν αλλά
όταν πετάνε πάνω απο κατοικημένες περιοχές, πόλεις κλπ πετάνε σε ύψος ΟΧΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΑΠΟ 1000 ΠΟΔΙΑ πάνω απο το ψηλότερο εμπόδιο ( π.χ. ακρόπολη ).

3. Μέσα στο FIR κάθε χώρας υπάρχουν περιοχές στις οποίες οι πτήσεις μπορεί να απαγορεύονται ( στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται ως LGP με το Ρ να σημαίνει prohibited ), άλλες στις οποίες οι πτήσεις περιορίζονται από ειδικούς κανόνες ( στην Ελλάδα LGR με το R να σημαίνει restricted ), και άλλες οι οποίες χαρακτηρίζονται επικίνδυνες για πτήσεις λόγω βολών κλπ ( στην Ελλάδα LGD με το D να σημαίνει danger ).

4. Η περιοχή του κέντρου της Αθήνας ( όπου και η ακρόπολη ) είναι LGP και πτήσεις επιτρέπονται μόνον κατόπιν αδείας της ΥΠΑ ( Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ).

5. Πέρα από αυτά, υπάρχει και διαρκής ΝΟΤΑΜ ( κάτι σαν εγκύκλιος απλοϊκά ) που απαγορεύει τις πτήσεις πάνω απο μνημεία για λόγους ασφάλειας, αποφυγή βλαβών από κραδασμούς κλπ.

Συνεπώς ( προσωπική άποψη ) τίποτε το ιδιαίτερο ή "παράξενο" σχετικά με πτήσεις πάνω από την ακρόπολη.

Β. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

1. Για την κατασκευή του παρθενώνα και των άλλων κτηρίων της ακρόπολης υπάρχουν στοιχεία σε επιγραφές που με λίγα λόγια λένε οτι τα κτίσματα κατασκευάσθηκαν με τις ίδιες διαδικασίες που ισχύουν και σήμερα σε γενικές γραμμές.
Δλδ σύμβαση που περιλαμβάνει αναθέτουσα αρχή (δήμος), εργολάβο, τεχνίτες, εργάτες, μεταφορείς κλπ.

2. Επίσης υπάρχουν αναφορές για το κόστος κατασκευής, αμοιβές τεχνιτών και εργατών, κόστος και μεταφορά υλικών κλπ ( οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποταθούν στο ΕΜΠ - τμήμα αρχιτεκτόνων - τομέας ιστορίας της αρχιτεκτονικής ή σε σχετικά βιβλία του του καθηγητή του ΕΜΠ Χαρ. Μπούρα - ιστορία της αρχιτεκτονικής ).

3. Στα βιβλία αυτά καθώς και σε άλλα ( π.χ. αυτά του Χρ. Λάζου περί τεχνολογίας των αρχαίων ελλήνων ) θα δει κανείς ότι η τεχνολογία υπήρχε, τα μέσα υπήρχαν, οι ιδέες και οι ικανότητες επίσης. Ακόμη θα δει πώς γινόταν η κοπή και μεταφορά μαρμάρων απο την Πεντέλη, λεπτομέρειες για την κατασκευή ( εφαρμοσμένες μεθόδους προκατασκευής κλπ ), για τα εκπληκτικά χρώματα και τις επενδύσεις των κτισμάτων με χαλκό ή χρυσό ( όλοι οι ναοί ήταν προσεκτικά χρωματισμένοι με το βαθύ μπλέ και το κόκκινο να κυριαρχούν ) και άλλα ενδιαφέροντα.

4. Συνεπώς, ( προσωπική άποψη και πάλι ) δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο ή υπερφυσικό σ' αυτό καθ' αυτό το θέμα της κατασκευής.
Πιθανόν να υπάρχει στο θέμα των συμβολισμών, των λεγόμενων "οπτικών διορθώσεων", της σύλληψης της ιδέας, της συσχέτισης των ναών με τα μυστήρια κλπ αλλά αυτό νομίζω είναι άλλο θέμα.

Υ.Γ "ΝΟΜΙΜΟΝ" είναι το πρώην "parasito" που το ψέκασαν και τα 'παιξε.

quote:

---

θα δει κανείς ότι η τεχνολογία υπήρχε, τα μέσα υπήρχαν, οι ιδέες και οι ικανότητες επίσης.

---

Πάμε λοιπόν και παρακαλώ για λίγη υπομονή για την εισαγωγή ώστε να διακαιολογήσω το συμπέρασμά μου.

Α. Οι αρχαίοι της κλασσικής εποχής χρησιμοποιούσαν και κατεργάζονταν για την κατασκευή κτηρίων σχεδόν όλα τα υλικά: ξύλο, πέτρα, μάρμαρο, πηλό, μέταλλα, κονίαμα, ασβέστη κλπ. Τα αναφέρω όλα γιατί όλα συναντώνται στον παρθενώνα.
1. Το ξύλο ( κύρια χρήση στη στέγη ) το κατεργάζονταν με εργαλεία που δεν διέφεραν πολύ απο τα σημερινά, όπως: πέλεκυς, σκέπαρνον, πρίονας, τρύπανον, τόρνος, ρυκάνη ( πλάνη ).
Ως βοηθητικά χρησιμοποιούσαν: κάθετον ( νήμα της στάθμης ), προσαγωγείον ( γωνιά ), διαβήτη, κανόνα κ.α.
2. Τα μέταλλα ( σίδηρος, μόλυβδος, χαλκός, ορείχαλκος ) χρησιμοποιούνταν ως εξής:
Ο σίδηρος για κατασκευή συνδέσμων μαρμάρινων ή λίθινων μερών, για κάγκελα ( το πίσω μέρος του παρθενώνα ήταν φραγμένο με κάγκελα ) και ενίσχυση δοκαριών με ράβδους.
Ο μόλυβδος χρησιμοποιούνταν για μολυβδοχόηση των σιδερένιων συνδέσμων αφού γνώριζαν καλά για την οξείδωση του σιδήρου και τις συνέπειές της.
Ο χαλκός και ο ορείχαλκος για την κατασκευή μεντεσέδων σε πόρτες και εξαρτήματα καθώς και για επενδύσεις και διακόσμηση.
3. Το μάρμαρο άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως τον 5ο αι. Το πεντελικό μάρμαρο επιλέχθηκε για τα κτίσματα της ακρόπολης γιατί είναι λευκό, σχετικά διαυγές και λόγω προσμίξεων ( ελάχιστων ) σιδήρου που περιέχει, αποκτά μια ελαφρά κοκκινωπή απόχρωση.

Πάμε τώρα στην εξόρυξη, μεταφορά, ανάρτηση, κατεργασία κτίσιμο κλπ.

Β. ΕΞΟΡΥΞΗ. ( θα τα λέω σύντομα ).
Σε βαθειές εγκοπές στο πέτρωμα τοποθετούσαν ξερά ξύλα τα οποία στη συνέχεια έβρεχαν με αποτέλεσμα διασταλτικές δυνάμεις που έκοβαν το πέτρωμα σε ορθογώνια.

Γ. ΜΕΤΑΦΟΡΑ. Πολύ δύσκολη και δαπανηρή. Με έλκυθρα τα κατέβαζαν σε δρόμους και στη συνέχεια με άμαξες στο εργοτάξιο. Μερικές φορές σε μεγάλα ολόκληρα τμήματα ( επιστύλια ) πρόσθεταν τροχούς και άξονες και τα μετέφεραν αυτούσια.

Δ. ΑΝΑΡΤΗΣΗ. Χρησιμοποιούσαν μηχανές ανύψωσης κατά κανόνα ( δίσπαστα, πεντάσπαστα, πολύσπαστα ). Ειδικά εργαλεία όπως αρπάγες ( καρκίνος ), λύκοι ( η σημερινή καμπάνα ) ή τεχνικές ( εξογκώματα για να πιάσουν τα σχοινιά ) βοηθούσαν στην ανύψωση.

Ε. ΚΑΤΕΡΓΑΣΙΑ. Η λάξευση άρχιζε απο το λατομείο ( ξεχόντρισμα ), συνεχιζόταν στο εργοτάξιο και ολοκληρωνόταν πάνω στο έργο.
Τα εργαλεία των λιθοξόων ήταν τα αντίστοιχα των σημερινών μαρμαράδων: η ξοϊδα ( ντισιλίδικο ), ο τύκος ( κουσκούδα ), η βαρεία ( βαρειά ), το επικόπανον ( ματρακάς ), το λίστρο ( λάμα ή βελόνι ), η αρίδα κ.α. μαζί με τα βοηθητικά, πήχες, λοστοί, διαβήτες κλπ.

ΣΤ. ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΟΥ- ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ
1. Η εκκλησία του δήμου όριζε απ' ευθείας τον αρχιτέκτονα και μια πενταμελή επιτροπή με γραμματέα και ταμία.
2. Ο αρχιτέκτων έφτιαχνε τα σχέδια και τις ακριβείς προδιαγραφές του έργου.
3. Η επιτροπή ανέθετε τμήματα του έργου με υπεργολαβίες σε διάφορους τεχνίτες ή εργολάβους ( σας θυμίζει τίποτε; ).
Κείμενα ( επιγραφές ) εκτιθέμενα σε δημόσιους χώρους καθόριζαν υποχρεώσεις εργολάβων, κόστος εργασιών, περιγραφή έργου, λογαριασμούς κλπ. ( κι αυτό κάτι θυμίζει ).
Οι περισσότερες αναστηλώσεις μνημείων έχουν γίνει με τη βοήθεια αυτών των επιγραφών.
4. Οι αρχιτέκτονες κατασκεύαζαν σχέδια και μακέτες ( ινδάλματα ) των κτηρίων, πρότυπα μέλη ( π.χ. λεπτομέρειες κιονοκράνων ) που τα παραλάμβαναν οι τεχνίτες.
Ο Βιτρούβιος ( μεταγενέστερος λατίνος ιστορικός, 2ο μισό του 1ου αι. π.Χ. ) αναφέρεται σε σύστημα σχεδιάσεως με ορθές προβολές κάτοψης και τομής ( ιχνογραφία, ορθογραφία ) αλλά δεν έχει διασωθεί κάτι.
Ως μέτρο χρησιμοποιούσαν τον πόδα που χωριζόταν σε 16 δακτύλους ή 4 παλαστάς ( 1 παλαστή = 4 δάκτυλοι ).
5. Μεγαλύτερη μονάδα ήταν ο πήχυς ( 1,5 πόδα ) και το στάδιο ( 600 πόδες ).
Ο ιωνικός διέφερε απο τον δωρικό πόδα ( 29,4 εκ έναντι 32,7 εκ ).
Στην ακρόπολη χρησιμοποιήθηκε μέτρο μήκους που "έπαιζε" μεταξύ 326,8 και 327,2 χιλιοστών.
Στο μουσείο Ashmolean της Οξφόρδης υπάρχει ελληνικό ανάγλυφο στο οποίο δίνονται τα αρχαία μέτρα μήκους σε συσχετισμό με τις διαστάσεις του ανθρώπινου σώματος.

Μετά απ' αυτά λοιπόν λέω ότι δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο και υπερφυσικό σχετικά με την ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ.
Χρησιμοποιούσαν τα ίδια περίπου όργανα και τις ίδιες τεχνικές που χρησιμοποιούμε και σήμερα. Δεν είναι δύσκολο απο τη μακέτα να κατασκευάσεις με την κατάλληλη κλίμακα το έργο.
Οσο για τις οπτικές διορθώσεις και τα άλλα "τεχνάσματα" στην κατασκευή του παρθενώνα, πιστεύω οτι είναι μιας γενικώτερης πολιτιστικής άνθισης της εποχής. Τότε ωρίμασε για πρώτη φορά στον κόσμο μια νέα κοσμοθεωρία που έβαζε τον άνθρωπο στο κέντρο του παντός. Η κατανόηση των δυνάμεων της φύσης, η πρόοδος των επιστημών, και η κορύφωση της δημοκρατίας απελευθέρωσαν τη σκέψη. Επικράτησε η έννοια της ισορροπίας μεταξύ αντιτιθέμενων στοιχείων ( στον παρθενώνα συνυπάρχουν αρμονικά δωρικά και ιωνικά στοιχεία σε τέλειες αναλογίες ) στη ζωή, στις τέχνες.
Ο παρθενώνας λοιπόν δεν μπορούσε ως αντιπροσωπευτικό κτίσμα της εποχής παρά να περικλείσει όλα αυτά και σ' αυτό οφείλεται και η διαχρονικότητά του. Είναι ο καθρέφτης μιας εποχής και δη του χρυσού αιώνα όπως λέγεται.
Κατά την άποψή μου είναι υποτιμητικό έως και προσβλητικό για εκείνους που τον συνέλαβαν ως ιδέα ( στον παρθενώνα και τα άλλα μνημεία της ακρόπολης αναφέρομαι ) και τον πραγματοποίησαν ως έργο να σκεφτόμαστε ότι άλλες δυνάμεις "άγνωστες" έφτιαξαν ή συνέβαλαν στο να φτιαχτεί.

Δεν μπορώ ( είναι και η ώρα...) να παραθέσω περισσότερα ( λεπτομέρειες, σκίτσα, σχέδια κλπ ) προς το παρόν.

Φυσικά και διάβασα τα προηγούμενα κείμενα, εννοείται και το δικό σου ΩΜΕΓΑ.
Δεν διαφωνώ με τα στοιχεία, όσο για την ακρίβεια των μετρήσεων που λέει ο κ. Κορρές, δεν τα αμφισβητεί κανείς αλλά γιατί να μας φαίνεται παράξενο ενώ ξέρουμε τι γνώσεις περί γεωμετρίας, μαθηματικών, αστρονομία κλπ είχαν την εποχή εκείνη;

Τέλος, σου παραθέτω τίτλους βιβίων ( σπάνια χρησιμοποιώ το δίκτυο ως πηγή ) απο όπου άντλησα τα περισσότερα αν και είναι παλαιές εκδόσεις και μόνο σε βιβλιοθήκες θα τα βρεις. Αυτά που ανέφερα στο προηγούμενο κείμενό μου είναι ίσως πιο εύπεπτα αλλά υπάρχουν στην αγορά.

1. Ορλάνδος Α.Κ. : "Τα υλικά δομής των αρχαίων Ελλήνων και οι τρόποι εφαρμογής των". ( 1955-60, δύο τόμοι )
2. Dinsmoor w.b. " Structural iron in Greek Architecture" ( 1922 )
κειμήλειο ε;
3. Coulton J.J. " Lifting in early Greek Architecture" ( 1974 )
4. Κωνσταντινίδης Δημ. " Συμβολή εις την μελέτην χαράξεως της έλικος των ιωνικών κιόνων" ( επετηρίδα ΕΜΠ 1969-70 )
5. Ορλάνδος Α.Κ. " Αρχιτεκτονική του παρθενώνος ( 3 τόμοι - 1977 )
6. Ορλάνδος Α.Κ. " Αισθητική ανάλυσις του δωρικού ναού και ειδικώτερον του παρθενώνος" ( 1950 )
...και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.

Συνοψίζοντας θα πω την άποψή μου με μία φράση.

Ο παρθενώνας και κατ' επέκτασιν η ακρόπολη είναι ένα μέγιστο πνευματικό και καλλιτεχνικό δημιούργημα, αποτέλεσμα και επιστέγασμα της κορύφωσης της πνευματικής και επιστημονικής πορείας του ανθρώπου στη συγκεκριμμένη εποχή. Σαν τέτοιο το βλέπω και τιμώ εκείνους που μέσω αυτού άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στην ιστορία. Ακόμα το βλέπω σαν φάρο, οδηγό για παραπέρα αναζητήσεις κάθε είδους και θεωρώ οτι δεν υπάρχει τίποτε το μυστικό ( πιθανόν να υπάρχει μυστηριακό ).

Ελπίζω να βοήθησα στην πορεία της συζήτησης.

Συγγνώμη για τον χώρο. ( Φανταστείτε να μην ήμουν και "λακωνικός" ).