- Η Μασκα,η Αποκαλυψη και η Μοναξια της - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Βγαλτην όμως έστω για λίγο
μόνο για σενα (ετσι κι αλλιώς μόνο ένα πρόσωπο καλύπτει)
για να δεις
αν πρόσωπο υπάρχει
αν η σιωπή είναι αληθινή...

Atma
...hearin' u...in the laby

Technoshamanism

το τωρα μου ειναι μια πραγματικοτητα που θελει να ξεφυγει,απο 'μενα,μα δεν την αφηνω,γιατι εχω δεθει μαζι της,σε συμπαντικα πλεγματα....

ειμαι ευτηχισμενος στις νεφελες μου και ο κοσμος μου δεν με γεμιζει πονο...ειμαι ενας ψευτης,στην πραγματικοτητα,γιατι επιλεχτικα στην μοναξια μου.....

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

δειχνω ολα οσα πραγματικα με εχουν δημιουργησει,εκεινο που ειμαι...

ερμαιος στα κυματα μοναξιας μου,γιατι απο ψευτικα ονειρα ειμαι δημιουργημενος...

σινιαλα και σηματα,ειναι οι πληγες μου,μα δεν ειμαι πανω σε σχεδία....

και βυθιζομαι στη θλιψη μου,καταραμενος απο θεους και ανθρωπους.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

quote:

---

τωρα ξερω .....
πως σε οτι αγαπησα.....
εμεινα βουβος.....

μα ευτυχως εμαθα ν'ακουω...

---

ειναι στιγμες που με ενοχλει το οτι καταλαβαινεις
ξερεις δεν μπορω να κρατησω κατι μυστικο απο σενα...
ακομα και στα πιο ακαταλειπτα μου λογια βλεπεις πισω
απο τις λεξεις και πιανεις την αισθηση μου.

Ετσι τα βραδια που δεν κανω κατι για να δικαιολογισω
την παρουσια μου σε αυτον τον κοσμο και τα ονειρα ειναι πολυ τρομαχτικα για να τα κοιμηθω,ειμαι σιγουρος οτι δεν υπαρχω.
Ακομη και αν υπαρχω δεν ξερω τι ειμαι.Παντα εχω την φευγαλεα αισθηση
οτι δεν ειμαι εγω αυτος που ειμαι.Οχι οτι υποκρινομαι,αν το εκανα
αυτο θα ειχα δημιουργησει κατι περα απο μενα,το αντιθετο θα λεγα
μαλιστα,νιωθω σαν μια αποχρωση απο κατι ταυτοχρονα γνωριμου και ξενου.Λες και ο θεος εμφιβαλλει για τον εαυτο του και εγω ειμαι το αποτελεσμα.Αυτο ακριβως νιωθω,οτι οταν ο θεος δεν σκεφτεται ζω εγω.Οταν αρχισει να σκεφτεται και να αμφιβαλει για κεινον αυτοματα πεθαινω.Παυω να υπαρχω λογω σκεψης.Μαλλον αυτο θα εννουσε ο Πεσσοα οταν ελεγε το ζωη ειναι να μην σκεφτεσαι.Δεν ξερω.Βασικα δεν ξερω τι λεω.Η πλακα η μεγαλη ειναι οτι οταν σκεφτομαι εγω νομιζω οτι ο θεος πεθαινει.Ισως γι αυτο οι πιο ψαγμενοι ανθρωποι εχω ακουσει ειναι η αθειστες ή οι αγνωστικιστες.Παλι δεν ξερω.Δεν εψαξα τιποτα.Απλα μου συμβαινουν ολα.

Τελικα δεν υπαρχω.Εγω.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ.Αυτο το εγω που με μαθαν απο μικρο οτι υπαρχει ειναι αυταπατη.Και μισω οποιον μου κλεβει τις αυταπατες μου.Τον μισω με ενα μισος ιερο.Νομιζω οτι θα μπορουσα να κανω τα παντα για να εκδικηθω εναν τετοιο θεο ή ανθρωπο.Το γιατι ειναι βαθια αναζητηση,οσο οι ριζες στο δεντρο εξω απο το μπαλκονι μου.Μην με ρωτησετε που ξεκινα η γη και που οι ριζες.Δεν ξερω.Αν ηξερα ειμαι σιγουρος οτι θα επινα καφε με τον υψιστο.Θες μεγαλο το υψιλον;Αν ειναι να τον εξυψωσω και αλλο ετσι να το μεγαλωσω.Υψιστος.Ενταξει;
Αυτο ειναι και ο θεος μας.Μια υπερεκτιμιση.Ενα τιποτα που το γραφουμε με κεφαλαια.Οτι θεωρουμε εξω απο μας παντα το γιγαντωνουμε για να μπορουμε να κλαφτουμε σε αυτο για την ασημαντοτητα μας.
Τελικα δεν υπαρχω.Σιγουρος ειμαι.Οσο σιγουρος εισαι και συ οτι δεν ξερω τι λεω.Τελος παντων.Αστειοτητες ολα αυτα που γραφω.
Παντως οποιος τολμαει να μου παιρνει την αυταπατη τον μισω.Οχι το να σου παιρνουν την αυταπατη δεν ειναι οτι σου δινουν την αληθεια.Οχι δεν ειναι μαλακες.Απλα σου περνουν την αυταπατη γιατι περασε η μοδα της και εχει καινουργιες το σουπερ μαρκετ της υπαρξης.Μονο που δεν κανουν εκπτωσεις και πρεπει να ξεπληρωσεις για καθε αληθεια που θες χιλιαδες επανεσαρκωσεις,χιλιαδες δοσεις.Με τοκο βεβαια.Οπου τοκος βαλε καρμα.Μεσα εισαι οπως και να χει.
Εγω δεν υπαρχω τελικα...κατι τετοιες στιγμες ειναι που νιωθω οτι
εχω πετυχει την απελευθερωση...μοναχα που το πρωι πρεπει να παω στην δουλεια λες και ειμαι μποδισατβα.Πλακα εχει...

Αυτοι οι συνειρμοι με κουραζουν.Ειναι σαν τις κυριακες.Οτι και να κανεις τις κυριακες παραμενουν κυριακες.Ξερετε τι εννοω.
Συνειρμοι...δηλαδη η κλανιες του θεου.Το σπινθυροβολο πνευμα που εμφυσα την σκεψη στο γεματο ποταμια ιστων κρανιο μου.Μια θεικη κλανια
χιλιαδες ανθρωπινες σκεψεις.Παρατηρω οτι γινομαι ακραιος.Ναι παντα μ'αρεσε,νομιζω οτι το να εισαι καπου στην μεση ειναι παντα ενα παραδοξο.Η μεση ειναι πιο μακρια απο τα ακρα απο οτι αυτα μεταξυ τους.Πλακα εχει αυτο..Τετοια χαζα με κανουν και γελω.Οπως γελω και με τους ανθρωπους.Με αυτο που ειμαι δηλαδη.Ενα παραδοξο.Ειμαι αναμεσα στο τιποτα και στα παντα,αναμεσα στην ζωο και στον θεο.Γιαυτο μ'αρεσει να γινομαι ακραιος.Με κανει να αισθανομαι οτι επιτελους ανοικω καπου.Ειμαι κατι.Επιπλεον αυτο μου προσφερει κατι που εχω σπανια.Την ηρεμια μου.Σαν γινομαι ζωο οι ανθρωποι με θεωρουν πολυ μικρο για να ασχοληθουν μαζι μου.Σαν γινομαι θεος ειμαι πολυ μεγαλος για να με συλλαβουν.Μ αφηνουν ησυχο καταλαβατε;Επιτελους μ'αφηνουν μονο.Ησυχα μονος.Ωραιο αυτο.

Τι το εγραψα ολο αυτο το κατεβατο;Και ποιος θα το διαβασει;
Τωρα που το σκεφτομαι αυτο το τοπικ ειναιαχρηστο.Ποτε δεν αφαιρεσε καμμια μασκα,δεν αποκαλυψε τιποτα,και δεν με αφησε πιο μονο ως ηθελα.
Καποτε θα το κλειδωσω,μου φαινεται ο καιρος του ερχεται.

Η μασκα η αποκαλυψη και η μοναξια της.

αφιερωμενο στον μεγαλυτερο μασκοφορο.
στον θεο.χα!

τωρα υποτιθεται οτι πρεπει να γραψω ενα κλεισιμο καλο.Ψαγμενο.
Με λεξεις που θα μεινουν αφθαρτες και νοημα αιωνιο.
μα αφου ειπαμε δεν υπαρχει χρονος.Ποσο μοιαζει με τον ανθρωπο!!
Δεν υπαρχει ουτε αυτος!!

τελικα το εκανα,ψαγμενο ειναι.Μοναχα που μου διαφευγει το νοημα του.
Οπως μου διαφευγει και ο θεος.

Ξερεις αυτό σκεφτόμουν κι εγώ σήμερα. Όπως και στην ταινία, ο 1900 δεν υπάρχει. Είμαι οτι σκαρώνει η φαντασία κάθε ανθρώπου που γνωρίζω.

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος

quote:

---

Όπως και στην ταινία, ο 1900 δεν υπάρχει. Είμαι οτι σκαρώνει η φαντασία κάθε ανθρώπου που γνωρίζω.

---

"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"