- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Μην επιδεικνύεις την άγνοιά σου.
ΒΟΥΛΟΜΑΙ Δ' ΥΜΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑ ΚΑΛΕΣΑΙ, Δημοσθένης, Κατά της Νεαίρας, 78.1
μαλλον την δικη σου αγνοια περι της ελληνικης δειχνεις με αυτο το σχολιο.. Γνωριζεις αλλωστε τι θα πει "ταιριαζει" οπως γνωριζεις φανταζομαι οτι στις λεξεις αλλαζουν τη σημασια σκοπιμως.
Αλλλο εκκλησια στην ελληνικη και αλλο "εκκλησια" με την χρ.εννοια για παραδειγμα.
Ο ιεροκυρηξ στην αρχαια ειναι ο κυρηξ ή υπηρετης στη θυσια.
απο το μεσαιωνα και μετα ειναι ο κυρησσων το .."θειο λογο"
στις "εκκλησιες" και αλλου.
λιγη προσοχη με τις λεξεις!!!
Επειδη μαλιστα ο Δημητρης μιλαει για Δαιμονες που δηθεν "εξορκιζαν" οι προγονοι μας, να θυμισω οτι απο τον Ομηρο (ο δαιμων ως εννοια χρησιμοποιειται αοριστως για τους Θεους) τον Θαλη (η παραδοση αναφερει οτι επινοησε τη διακριση σε Θεους/δαιμονες/ηρωες) τον Μενανδρο (φυλακες των θνητων) στους Στωικους (δαιμων εαυτου, εσωτερικος δαιμων)
η λεξη αναφερεται σε θειες δυναμεις, προστατιδες και ευεργετικες.
Στην πραγματικοτητα η λεξη χρησιμοποιειται πολυ σπανια στη λατρεια σε αντιθεση με την αλλη θεικη δυναμη, τον ηρωα, που ειναι πανταχου παρων.
Η διαφορα του αρχαιου "ΔΑΙΜΩΝ" απο το χρ."ΔΑΙΜΟΝΑΣ" δεν ειναι τυχαια,
δειχνει το επιπεδο των δυο θεασεων.
Απο το "προστατευον τον ανθρωπο πνευματικο ον, το διεπον τα της τυχης του" στο "παν πονηρον, ισχυρον, δολιον και αορατο ον"
Ο καθεις εχει την πιστη που του ταιριαζει μαλλον..
ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
Edited by - Αreios on 24/02/2005 13:13:44
Αναδύεται ΚΑΙ από εκεί ΚΑΙ από αλλού... Και δεν είναι ο μόνος 
Schwabe: <<Εφόσον λοιπόν παραποίησαν, δηλαδή πλαστογράφησαν, άρα δεν ισχύει και η θεοπνευστία. >>
...Μα... δεν υποστήριξα πουθενά ότι είναι θεόπνευστο...
Σοφό υποστήριξα! Όχι θεόπνευστο! Έχει διαφορά (μικρή βέβαια, αλλά έχει)
Schwabe: <<Εκτός και εάν βάλεις τα λεγόμενα Απόκρυφα στο παιχνίδι, οπότε το θέμα πάει αλλού...>>
ΦΥΣΙΚΑ και θα βάλω τα Απόκρυφα στο παιχνίδι! 
Δεν δέχομαι τους μεταγενέστερους που για δικούς τους πολιτικο-οικονομικούς λόγους δήλωσαν «αυτά δεν τα δεχόμαστε». Γιατί δεν τα δεχόσαστε καλέ? Στο πηγάδι κατουρήσανε??
Αλλά δεν «κατουρήσανε στο πηγάδι», απλά καταρρίπτανε την «κουτάλα»... Οπότε... 
Schwabe: <<«ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ». Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα όταν ορθώνεται λόγος περί του Ιησού. Αυτό αποτελεί την κεντρικότερη ρήση Του.
Ας διαβάζουμε λοιπόν το επίμαχο εδάφιο: «Και σας δίδω εντολήν νέαν, να αγαπάτε δηλαδή ο ένας τον άλλον καθώς εγώ σας αγάπησα, έτσι και εσείς να αγαπάτε ο ένας τον άλλον..Απο αυτό θα ξέρουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν δηλαδή έχετε αγάπη μεταξύ σας..» (Κατά Ιωάννη ιγ 34)
Βλέπουμε λοιπόν, τουλάχιστον από όσα μας μεταφέρονται ως δικά Του λόγια, ότι η περίφημη ρήση «αγαπάτε αλλήλους» έχει έναν εξόχως περιορισμένο χαρακτήρα, ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ, παρά απευθύνεται αποκλειστικά και μόνον στους μαθητές Του!>>
Όχι φίλε μου, διαφωνώ και το αιτιολόγησα στο προηγούμενο ποστ μου το γιατί...
Αλλά ας γίνω λιγάκι πιο αναλυτική, για το μήπως δεν αιτιολόγησα αρκετά κατανοητά πριν:
ο Ιησούς είπε «Όλα όσα θέλετε, λοιπόν, να κάνουν σ εσάς οι άνθρωποι, έτσι κι εσείς να κάνετε σ αυτούς» (Mατθ. 7:12) (οι άνθρωποι γενικώς ξεκαθαρίζω!) και αυτό αναφέρεται ως Χρυσός Κανόνας
Επίσης είπε «Ακούσατε ότι ειπώθηκε: Να αγαπήσεις τον πλησίον σου και να μισήσεις τον εχθρό σου. Εγώ όμως σας λέω, αγαπάτε τους εχθρούς σας και προσεύχεστε για όσους σας καταδιώκουν» (Ματθ. 5:43-44 & Λκ. 6:27-28)
Έχουμε επίσης την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, που καταρρίπτει τον οποιασδήποτε μορφής «ρατσισμό» (λίγο αυθαίρετη η λέξη που χρησιμοποιώ, αλλά καταλαβαίνεις πιστεύω)
Το εδάφιο που αναφέρεις είναι συμβουλή προς τους μαθητές του που θα πρέπει να είναι -όπως είναι λογικό- παραδείγματα προς μίμηση για τους άλλους. Πως όμως θα ήταν παραδείγματα προς μίμηση εάν τσακώνονταν μεταξύ τους; Αυτό λοιπόν τους λέει και καλά τους λέει. 
Schwabe: <<Για ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ έπρεπε να ξεκαθαρίσει τότε ο Ιησούς πως οι περισσότεροι άνθρωποι θα καταλήξουνε στην κόλαση? (Ματθαίος Ζ 13-14)>>
Το εδάφιο που αναφέρεις, δεν λέει τίποτα για κόλαση! Συγκεκριμένα λέει: «Εισέλθετε από τη στενή πύλη. γιατί πλατιά η πύλη και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια και πολλοί είναι που εισέρχονται από αυτή. Τι στενή που είναι η πύλη και θλιμμένη η οδός που οδηγεί στη ζωή, και λίγοι είναι εκείνοι που τη βρίσκουν!»
Ομοίως ο Πυθαγόρας είχε πει: «Να μην ακολουθείς τον εύκολο δρόμο (στη ζωή)» 
Το νόημα είναι ακριβώς το ίδιο...και πολύ αμφιβάλλω ο Πυθαγόρας να μίλαγε για κόλαση.
Πιστεύω τώρα ότι και μόνος σου καταλαβαίνεις ότι το νόημα είναι το ήδη γνωστό από την αρχαιότητα, ότι ο δρόμος της αρετής, που οδηγεί στην θέωση, είναι δύσβατος και λίγοι τον ακολουθούν.
Schwabe: <<A) «Κάθε ένας που πιστεύει σε αυτόν δεν καταδικάζεται. Όποιος όμως δεν πιστεύει έχει καταδικαστεί από τώρα ακριβώς διότι δεν πίστεψε στο όνομα του μονογενούς υιού του Θεού»! (Ιωάννης γ 18)>>
...και αμέσως πιο πριν, στον προηγούμενο στίχο, λέει «Γιατί ο Θεός δεν απέστειλε τον Υιό στον κόσμο, για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω αυτού» και λιγουλάκι πιο πριν κι απ΄ αυτό, λέει «να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου, για να έχει ζωή αιώνια καθένας που πιστεύει σ αυτόν»
Το νόημα, όπως τουλάχιστον εγώ το καταλαβαίνω, είναι πως όποιος πιστέψει στα λόγια, στην διδασκαλία δηλαδή, του Ιησού, θα σωθεί. Και γιατί όχι; Άλλωστε αυτή είναι η διδασκαλία του: υποδείξεις για την οδό προς την θέωση. 
Schwabe: <<B) «Αυτός που πιστεύει στον υιό έχει ζωή αιώνια. Εκείνος όμως που δεν υπακούει στον υιό δεν θα δει την μακαρία ζωή, αλλά η οργή του Θεού θα μένει συνεχώς πάνω του»! (Ιωάννης γ 36)
Γ) «Εκείνος που θα πιστέψει και θα βαπτιστεί θα σωθεί, εκείνος όμως που δεν θα πιστέψει θα καταδικαστεί»! (Μάρκος ΙΣΤ 16)>>
Εάν κάποιος δεν τηρήσει (υπακούσει) την ουσία, τον «πυρήνα» του Ιησού, που δεν είναι άλλος από τον Χρυσό Κανόνα, τότε είναι μάλλον αναμενόμενο και να μην φτάσει στην θέωση και να προκαλέσει οργή Θεού. Διότι εάν δεν φέρεσαι στους άλλους όπως θα ήθελες να σου φερθούν, σημαίνει ότι γίνεσαι άδικος. Η αδικία δεν τιμωρείται;; (ρητορική η ερώτηση, γιατί όλοι ξέρουμε την απάντηση )
Schwabe: <<Πάντως, κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και μια άλλη σελίδα, αυτή της γνωστικής πλευράς, η οποία και να πραγματεύεται όχι τις γνωστές μπούρδες περί «άμωμου σύλληψης» και «νεκρανάστασης», αλλά των συμβολισμών και της σοφίας.>>
Είχα την εντύπωση ότι αυτήν την πλευρά σου παραθέτω με τα ποστ μου 
quote:Επειδη μαλιστα ο Δημητρης μιλαει για Δαιμονες που δηθεν "εξορκιζαν" οι προγονοι μας, να θυμισω οτι απο τον Ομηρο (ο δαιμων ως εννοια χρησιμοποιειται αοριστως για τους Θεους) τον Θαλη (η παραδοση αναφερει οτι επινοησε τη διακριση σε Θεους/δαιμονες/ηρωες) τον Μενανδρο (φυλακες των θνητων) στους Στωικους (δαιμων εαυτου, εσωτερικος δαιμων)
η λεξη αναφερεται σε θειες δυναμεις, προστατιδες και ευεργετικες.
Επειδή υπάρχει σχετική άγνοια στο θέμα θα αρχίσω από τον Πλούταρχο.
Κακός δαίμων.
'ωσπερ δαίμονι κακώ τ φθόνω των πολλών.. Περ.13.6
Ωπως είπε ο προηγόρευσε ο Περικλής ει μη τι δαιμόνιον υπηναντιώθη τοις ανθρωπίνοις λογισμοίς και ... τα σώματα κακούμενοι και τας ψυχάς. Περ. Περ34.4
Με τι δουλεύαν οι μάντεις (μεντιουμ)?
Τον δε Πύρρον ο μάντης Θεόδοτος ομόσαι διεκώλυσε, φήσας το δαιμονιον ενί προσημαίνειν των τριών βασιλέων θάνατον. Πύρρος 6.9
Εδώ έχουμε θαύματουργικά ξοανα με την ενέργεια δαίμονος.
Επι δε ώρμησε προς στρατειαν αλλά τ εδόκει σημεία (μετά σου λέει η γραφή ότι σημεία - θαύματα ζητούσαν οι εβραίοι) παρά του δαιμονίου γενεσθαι και το περι Λείβηθρα του Ορφέως ξόανον ιδρωτα πολύν υπό τας ημέρας εκείνας αφήκεν. Αλεξ. 14.8
Οι παλαιοί έλεγαν πως 'τα φαύλα (κακά) δαιμόνια και βάσκανα,προσφθονούντα (φθονούσαν) τοις αγαθοίς ανδράσι. Διων 2.5
«Μα... δεν υποστήριξα πουθενά ότι είναι θεόπνευστο...
Σοφό υποστήριξα! Όχι θεόπνευστο! Έχει διαφορά (μικρή βέβαια, αλλά έχει)»
Συγνώμη τότε, δεν το αντιλήφθηκα. Πάντως, συμφωνώ απόλυτα στην άποψη σου.
Νεφέλη:
«Αλλά δεν «κατουρήσανε στο πηγάδι», απλά καταρρίπτανε την «κουτάλα»... Οπότε..»
Συμφωνούμε απολύτως! Όπου εξουσία, εκεί και σήψη και διαφθορά. Μια ματιά στο τότε (Βυζάντιο) και στο σήμερα (οικον.σκάνδαλα-εκβιασμοί-πολιτικά παιχνίδια κ.α.) θα πείσει τον κάθε δύσπιστο.
Νεφέλη:
«Πως όμως θα ήταν παραδείγματα προς μίμηση εάν τσακώνονταν μεταξύ τους; Αυτό λοιπόν τους λέει και καλά τους λέει.»
Δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλά δεν έχει σημασία. Ουσιαστικότερο είναι ότι τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται στον «θεάνθρωπο» είναι κατασκευασμένα. Εάν κοιτάξουμε πίσω από τον «θεάνθρωπο» τότε βγαίνει και κάποιο νόημα.
Νεφέλη:
«Το εδάφιο που αναφέρεις, δεν λέει τίποτα για κόλαση! Συγκεκριμένα λέει: «Εισέλθετε από τη στενή πύλη. γιατί πλατιά η πύλη και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια και πολλοί είναι που εισέρχονται από αυτή.»
Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν μπορώ να σχολιάζω ορισμένα με τάσεις γνωστικών και ορισμένα με τάσεις σχολαστικισμού. Η εννοιολογική μεταφορά της «επίσημης» χριστιανικής εκδοχής είναι η κόλαση. Αυτή η κόλαση που μάλλον…….θα τους φάει!!
Νεφέλη:
«και αμέσως πιο πριν, στον προηγούμενο στίχο, λέει «Γιατί ο Θεός δεν απέστειλε τον Υιό στον κόσμο, για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω αυτού» και λιγουλάκι πιο πριν κι απ΄ αυτό, λέει «να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου, για να έχει ζωή αιώνια καθένας που πιστεύει σ αυτόν»
Αγαπητή μου Νεφέλη, δεν γίνεται να προσεγγίσεις με σοφία όλα τα λόγια των γραφιάδων. Και αυτό διότι εξυπηρέτησαν διάφορες ανάγκες και διάφορες πελατείες ανά τους αιώνες. Η μισαλλοδοξία δεν γίνεται να εξαλειφθεί από την Καινή Διαθήκη. Όπως και εάν το πιάσεις το θέμα.
Η προτροπή αλλά και η αυστηρή διάθεση του Ιησού είναι ξεκάθαρη. Επίσης και οι διαχωριστικές γραμμές που χαράζει. Έτσι τον θελήσανε, έτσι τον φτιάξανε.
Νεφέλη:
«Εάν κάποιος δεν τηρήσει (υπακούσει) την ουσία, τον «πυρήνα» του Ιησού, που δεν είναι άλλος από τον Χρυσό Κανόνα, τότε είναι μάλλον αναμενόμενο και να μην φτάσει στην θέωση και να προκαλέσει οργή Θεού.»
Υπήρχαν αλλά και υπάρχουν πολύ πιο ήπιοι και χαρισματικοί τρόποι για να εκφραστεί ένας σοφός διδάσκαλος. Τα λόγια ετούτα δεν παραπέμπουν απαραίτητα σε τέτοιο κλίμα και τόνο. Πολύ περισσότερο, αυτός ο τρόπος γραφής ταυτίζεται με την γλώσσα που χρησιμοποιείται από την μισάνθρωπη Πεντάτευχο. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να «εξαγνίσουμε» όλα όσα αποδίδονται στον Ιησού διότι απλά πέφτουμε σε έωλα επιχειρήματα και ετσιθελικές αποδόσεις.
Τα λόγια που επισημαίνω, είναι μισαλλόδοξα και ρατσιστικά. Είναι απαύγασμα Ιουδαϊκής εσχατολογίας. Λογικό θα έλεγα.
Νεφέλη:
«Είχα την εντύπωση ότι αυτήν την πλευρά σου παραθέτω με τα ποστ μου»
Ναι, αλλά θέλει πολύ δουλειά ακόμα. Ελπίζω σύντομα να μπορέσω να αναπτύξω μια σχετική θέση.
Να΄σαι καλά!
Δεν διαφωνώ
Πράγματι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αυστηρός ή ακόμα και επιθετικός! Αλλά ας μην ξεχνάμε το σε ποιούς απευθύνονταν: σε ανθρώπους αγράμματους, απλούς (έως απλοϊκούς), απαίδευτους (χωρίς παιδεία), δούλους... «άγριους» αν θες (χωρίς να θέλω να τους θίξω ή να παρουσιαστώ ρατσίστρια -που δεν είμαι-). Μ΄ άλλα λόγια και για να το πω πιο απλά: αλλιώς θα μιλήσεις για να σε προσέξει ο απλός κι απαίδευτος άνθρωπος, κι αλλιώς ο μορφωμένος, έτσι δεν είναι; Πιστεύω πως εάν ο Ιησούς απευθύνονταν στους σύγχρονούς του Έλληνες (που αναμφισβήτητα ήταν ποιό μορφωμένος λαός), ο τόνος του θα ήταν εντελώς διαφορετικός και πολύ πιο «εκλεπτυσμένος».
Schwabe: <<Επίσης και οι διαχωριστικές γραμμές που χαράζει. Έτσι τον θελήσανε, έτσι τον φτιάξανε.>>
Αυτό σηκώνει μπόλικη συζήτηση που θα μας βγάλει εκτός παρόντος θέματος.
Πιστεύω (σε συνδυασμό με αυτό που μόλις τώρα σου έγραψα παραπάνω), ότι η επιλογή λαού για διδασκαλία ήταν τελείως λάθος. Λέγοντας αυτό, εννοώ ότι με το να διδάξει υψηλά νοήματα σ΄ έναν λαό που δεν ήταν ακόμα έτοιμος να τα δεχτεί και να τα κατανοήσει, οι παρερμηνεύσεις και καταλήξεις σε τελείως λάθος συμπεράσματα είναι απόλυτα αναμενόμενες.
Αν για παράδειγμα ο Ιησούς μιλούσε στους Έλληνες:
1ον) δεν θα υπήρχε καμία μα καμία περίπτωση να τον θεοποιήσουν! Απλά θα το κατέτασσαν στην μακρά λίστα των φιλοσόφων,
2ον) δεν αποκλείεται να του λέγανε «καλά μας τα λες φίλε, αλλά δεν μας λες τίποτα καινούργιο... μας τα ξανάπε όλ΄ αυτά και ο Πυθαγόρας και ο Ορφέας και άλλοι» και
3ον) θα τον γνωρίζαμε τώρα ως έναν ακόμα «Πυθαγόρειο» ή «Ορφικό» ή θα είχαμε ένα ακόμα φιλοσοφικό ρεύμα στην λίστα μας, γνωστό ως οι «Χριστιανικοί»
... Ελπίζω να καταλαβαίνεις το πνεύμα μου...
Από την άλλη βέβαια κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι καλά έκανε και μίλησε σ΄ αυτούς που μίλησε, διότι κάποτε κάποιος θα έπρεπε επιτέλους να φέρει την φιλοσοφία και σ΄ αυτούς...
Δεκτή η ένσταση...
Αλλά...
Εδώ είναι που αρχίζουν και μπαίνουν τα μπόλικα «αλλά» και πάμε πλέον σε τελείως διαφορετική συζήτηση... 
_______________
...Not all those who wonder are lost... (lotr)
Μερικοί ελληναράδες με παρωπίδες μόνο για ελλάδα, θα αποκηρύξουν κάθε τι το έξωθεν εισερχόμενο, όπως Μάρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκυ, Αιστάιν, Φρόυντ κλπ.
Γιατί ο Φρόυντ ήταν εβραίος.
Αν και πίστευε στην θρησκεία του, εν τούτοις δεν είχε παρωπίδες παρά μόνο 12 δαχτυλίδια για τα χέρια του με σύμβολα των 12 Ολυμπίων θεών.
Δεν ήταν σοβινιστής. Γιατί? Δεν ζήταγε πολλά, είχε λύσει διάφορα προβλήματα, (πολλοί θα καταλάβουν τι εννοώ).
Δεν κάθησε να πει αν ήταν εβρααράς ή ελληναράς όπως κάνουν μερικοί αμόρφωτοι σήμερα που κοιτούν την καταγωγή του Χριστού για βρίσουν εκ καθήκοντος παν μη "ελληνικόν" και ειδικά αυτοί που δεν έχουν διαβάσει αρχαιοελληνικά βιβλία παρά μόνο λίγα σοβισνιστικά συγχρόνων ποταπών φαντασιογράφων μα και επικερδών επιστημόνων.
$ Χ 30= Για τριάκοντα αργύρια. Πραγματικά ή υπαρξιακά.
quote:Επειδή υπάρχει σχετική άγνοια στο θέμα θα αρχίσω από τον Πλούταρχο.
Κακός δαίμων.
'ωσπερ δαίμονι κακώ τ φθόνω των πολλών.. Περ.13.6
Ωπως είπε ο προηγόρευσε ο Περικλής ει μη τι δαιμόνιον υπηναντιώθη τοις ανθρωπίνοις λογισμοίς και ... τα σώματα κακούμενοι και τας ψυχάς. Περ. Περ34.4
Με τι δουλεύαν οι μάντεις (μεντιουμ)?
Τον δε Πύρρον ο μάντης Θεόδοτος ομόσαι διεκώλυσε, φήσας το δαιμονιον ενί προσημαίνειν των τριών βασιλέων θάνατον. Πύρρος 6.9Εδώ έχουμε θαύματουργικά ξοανα με την ενέργεια δαίμονος.
Επι δε ώρμησε προς στρατειαν αλλά τ εδόκει σημεία (μετά σου λέει η γραφή ότι σημεία - θαύματα ζητούσαν οι εβραίοι) παρά του δαιμονίου γενεσθαι και το περι Λείβηθρα του Ορφέως ξόανον ιδρωτα πολύν υπό τας ημέρας εκείνας αφήκεν. Αλεξ. 14.8Οι παλαιοί έλεγαν πως 'τα φαύλα (κακά) δαιμόνια και βάσκανα,προσφθονούντα (φθονούσαν) τοις αγαθοίς ανδράσι. Διων 2.5
αγαπητε Δημητρη, δυστυχως εισαι ημιμαθης και συκοφαντης.
δεν βλεπω να ζητας συγγνωμη για τις αλλες κακολογιες σου
και επανερχεσαι με νεες δηθεν κατηγοριες κατα του ελληνισμου.
Εισαι μια θλιβερη περιπτωση αμορφωτου ανθελληνιστη, εσυ και οι
"νεοκακολογητες αντιπαγανιστες" συντροφοι σου.
Ως ποτε θα μας αραδιαζεις πραγματα που δεν καταλαβαινεις,
περικοπες ασχετες απο κειμενα που δεν εχεις διαβασει,
συγχυση για οτιδηποτε ξεφευγει του χριστιανικου σου κοσμου;
Αλλα ουτε χριστιανος δεν εισαι! Που ειναι η εγκρατεια, η ταπεινωση, η παραδοχη των σφαλματων σου; Το μονο που εχεις ειναι μισος
για τους Ελληνες. Νομιζεις οτι προβαλεις τον ιουδαιοχριστιανισμο σου ετσι; Μαλλον περισσοτερο γελοιοποιεισαι εσυ και οι ομοιοι σου αγαπητε.
Πριν σου απαντησω περαιτερω σε προκαλλω ομως (μην ξεχναμε οτι δεν ξητησες συγγνωμη για τα οσα εγραψες αστηρικτα αντιγραφωντας αλλους αμαθεις ομοιδεατες σου)
Τι σημαινουν τα "Περ.13.6, Περ. Περ34.4, Πύρρος 6.9, Περ. Περ34.4, Πύρρος 6.9, Αλεξ. 14.8, Διων 2.5" ειναι βιβλιογραφια σοβαρη αυτη;
Σε προκαλω αποδειξε οτι εχεις διαβασει και οτι δεν πετας μαλακιες!
Επισης παρεθεσε ολες τις παραγραφους για να καταλαβουμε σια ποιο πραγμα μιλαει το κειμενο. (αν το εχεις διαβασει φυσικα ...)
τι αποδεικνυουν ολα αυτα; για να σε δουμε!
Το καλλιτερο που εχεις να κανεις ειναι να ασχολεισαι με τα δικα σου κειμενα αγαπητε, τις ιστοριες της Σαρας του Αβρααμ, το Λουκα, το Ματθαιο και τους αποστολους..
ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
«Η διαφορά είναι ότι όταν μερικοί σε μια συζήτηση πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι κοινός θνητός, ή άλλοι ανύπαρκτος και συνεχίζουν να μιλούν σαν το απόλυτο κενό να σημαίνει κάτι γι αυτούς και άλλοι να υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός, ο Υιός του Θεού, τότε τα συμπεράσματα της συζήτησης θα είναι θετικά για όλους.»
Η ιστορία και η επιστημονική κοινότητα έχουνε προ πολλού λύσει τα προβλήματα τους. Ο Ιησούς «θεάνθρωπος» της Καινής Διαθήκης δεν υπήρξε ποτέ. Πράγμα που δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι το κεντρικό μήνυμα του κινήματος δεν υπήρξε.
Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Πνευματική ανύψωση δεν μπορεί να συντελέσει ένα κήρυγμα που εδράζει σε λιμνάζοντα νερά και ατενίζει κλειστούς ορίζοντες. Τέτοια είναι τα νερά του δόγματος, και ως γνωστό, από λιμνάζοντα νερά μόνο ασθένειες γεννιούνται.
Οι Αβρααμικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός-Ισλάμ-Χριστιανισμός) που μας περιβάλλουν, είναι σε μεγάλο βαθμό ιστορικά απομεινάρια αρχαίων δεισιδαιμονιών. Στα σπλάχνα τους φιλοξενούν και συντηρούν πανάρχαιους μηχανισμούς αναγέννησης και διάδοσης της αρχαίας εκείνης αθλιότητας. Το πολύχρωμο τοπικό προσωπείο της κοινωνίας που αναπτύχθηκαν ετούτα τα δόγματα, είναι ουσιαστικά και η σημερινή μορφή των τριών θρησκειών.
Πέφτοντας ο γνωστικός χριστιανισμός θύμα της εξουσιαστικής μανίας του Φαρισαίου Σαούλ και μετέπειτα του καισαροπαπισμού, θα μεταλλαχθεί σε μια περίεργη θεολογική εξήγηση που θα παρασύρει την ανθρώπινη συμπεριφορά πολύ μακρύτερα από τις απλές δικαιολογίες, δημιουργώντας αυθαίρετα και ρατσιστικά ιδανικά καθώς και εσφαλμένα πρότυπα συμπεριφοράς.
Η μετάλλαξη αυτή έφερε στο φως της παγανιστικής Ρώμης τον ποθητό και βιώσιμο πλέον ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ.
Στην προσπάθεια τους οι εκπρόσωποι της νέας θρησκείας να μεταπηδήσουν από την ιουδαϊκή μυθολογία και το φανταστικό, στο κοινωνικό επίπεδο, χρησιμοποίησαν την γέφυρα του δόγματος. Έντυσαν με δοτή αλήθεια τις μυθολογικές τους φιγούρες και απαγόρευσαν ως «βλασφημία» την αμφισβήτηση τους. Μία αμφισβήτηση, η οποία υπήρξε όμως έως τότε ο φάρος της Ελληνικής Κοσμοθεώρησης, το βήμα πάνω στο οποίο γεννήθηκε η δημοκρατία, οι επιστήμες και η φιλοσοφία.
Τι είναι λοιπόν αυτό το δόγμα που γνωρίζουμε ως Χριστιανισμό? Μία υπερκόσμια «αλήθεια», μία αναντίρρητη αντίληψη, μία απαρασάλευτη γενικότερη Κοσμοθεώρηση.
Κάτι που σου φυτεύουν κυριολεκτικά στο κεφάλι και σου επιβάλουν να το πιστέψεις. Διότι, αμφισβητούμενο δόγμα ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ. Το δόγμα για να υπάρξει ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ (ΤΥΦΛΗ) ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΟΥ. Είναι η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣΜΟΥ.
Αποτελεί απλά μία αυθαίρετη αρχή και κάθε άλλο παρά αγαπά και βοηθά στην αναζήτηση της αλήθειας.
Τέλος, ας σημειώσουμε ότι ακόμα και η αγάπη που σέρνει ως σημαία το χριστιανικό δόγμα, είναι ΦΡΟΥΔΑ ΕΛΠΙΔΑ. Και αυτό διότι η πίστη στο δόγμα (βασική προϋπόθεση όσων ασπάζονται το δόγμα) αντιστρατεύεται την έννοια της αγάπης. Διότι, η αγάπη προϋποθέτει ΑΝΟΧΗ , η οποία όμως με την σειρά της αντιτίθεται στην πίστη.
Η πιστός δηλαδή θα είναι κανένας, ή αγαπών και τους άπιστους, οπότε…….ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΟΣ!
Και δεν θα είναι διότι, εάν οι άπιστοι αξιώνουν της ίδιας αγάπης και πρόνοιας, τότε ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΝΟΣ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ?
quote:
μαλλον την δικη σου αγνοια περι της ελληνικης δειχνεις με αυτο το σχολιο.. Γνωριζεις αλλωστε τι θα πει "ταιριαζει" οπως γνωριζεις φανταζομαι οτι στις λεξεις αλλαζουν τη σημασια σκοπιμως.
Είπες πως η λέξη ταιριάζει σε Χριστιανούς, δεν είπες πως η σημερινή έννοια της λέξης ταιριάζει σε Χριστιανούς. Μάθε να μιλάς με ακρίβεια λοιπόν.
...αυτός ουν ο βασιλεύς προς Καντακουζηνόν καί τινας ολίγους αμφ' αυτόν όντας τραπόμενος έλεγεν «ίωμεν, άνδρες, επί τους βαρβάρους τούσδε.»
quote:
αγαπητε Δημητρη, δυστυχως εισαι ημιμαθης και συκοφαντης.
δεν βλεπω να ζητας συγγνωμη για τις αλλες κακολογιες σου
και επανερχεσαι με νεες δηθεν κατηγοριες κατα του ελληνισμου.
Εισαι μια θλιβερη περιπτωση αμορφωτου ανθελληνιστη, εσυ και οι
"νεοκακολογητες αντιπαγανιστες" συντροφοι σου.
Ως ποτε θα μας αραδιαζεις πραγματα που δεν καταλαβαινεις,
περικοπες ασχετες απο κειμενα που δεν εχεις διαβασει,
συγχυση για οτιδηποτε ξεφευγει του χριστιανικου σου κοσμου;
(μην ξεχναμε οτι δεν ξητησες συγγνωμη για τα οσα εγραψες αστηρικτα αντιγραφωντας αλλους αμαθεις ομοιδεατες σου)
Τι σημαινουν τα "Περ.13.6, Περ. Περ34.4, Πύρρος 6.9, Περ. Περ34.4, Πύρρος 6.9, Αλεξ. 14.8, Διων 2.5" ειναι βιβλιογραφια σοβαρη αυτη;Σε προκαλω αποδειξε οτι εχεις διαβασει και οτι δεν πετας μαλακιες!
Επισης παρεθεσε ολες τις παραγραφους για να καταλαβουμε σια ποιο πραγμα μιλαει το κειμενο. (αν το εχεις διαβασει φυσικα ...)
τι αποδεικνυουν ολα αυτα; για να σε δουμε!
Ημιμαθής, συκοφάντης , ανθελληνιστής, αντιπαγανιστής!!!
Αυτά τα λες για μένα ή για τον Πλούταρχο? Γιατί απαντάς στα κομμάτια του Πλούταρχου που τα παρέθεσα χωρίς δικές μου αναλύσεις.
Σου έγραψα ότι είναι από τον Πλούταρχο. Τώρα αν δεν καταλαβαίνεις ότι Περ. σημαίναι το βιβλίο του Περικλής και όχι περιβάλλον, θα το γράφω ολόκληρο.
Αυτά που έγραψα είναι απο 2-3 βιβλία από τις δεκάδες που υπάρχουν και λένε ότι οι αρχαίοι δαίμονες δεν εννοούσαν μόνο τους αγαθούς αλλά υπήρχαν και οι φαύλοι.
Δεν αντιγράφω αμαθείς ομοιδεάτες μου, αλλά τον ομοϊδεάτη σου Πλούταρχο που ποτέ δεν διάβασες γιατί προτιμάς Ρασσιά και παραμύθια της Χαλιμάς.
Εντάξει θα σου ξαναγράψω τα ίδια προσθέτοντας στην βιβλιογραφία καιτο όνομα του πλούταρχου.
Και λίγα περισσότερα.
________________
Ο κακός δαίμων. (κακός θεός?)
'ωσπερ δαίμονι κακώ τ φθόνω των πολλών..Πλουτάρχου Περικλής .13.6
____________________________
Δαίμονας εναντίον ανθρωπίνης λογικής.
"ει μη τι δαιμόνιον υπηναντιώθη τοις ανθρωπίνοις λογισμοίς και ... τα σώματα κακούμενοι και τας ψυχάς". Πλουτάρχου Περικλής 34.4
______________________________
Επίκληση δαίμονα αρχαίου μεντιουμ.
"Τον δε Πύρρον ο μάντης Θεόδοτος ομόσαι διεκώλυσε, φήσας το δαιμονιον ενί προσημαίνειν των τριών βασιλέων θάνατον". Πλουτάρχου ,Πύρρος 6.9
________________________
Ξοανα να ιδρώνουν θαυματουργικώς για να γίνει ο πόλεμος.
"Επι δε ώρμησε προς στρατειαν αλλά τ εδόκει σημεία παρά του δαιμονίου γενεσθαι και το περι Λείβηθρα του Ορφέως ξόανον ιδρωτα πολύν υπό τας ημέρας εκείνας αφήκεν".Πλουτάρχου Αλεξανδρος. 14.8
___________________________
Εδώ βλέπουμε φθόνο και βασκανία από δαίμονες προς αγαθούς ανθρώπους.
'τα φαύλα δαιμόνια και βάσκανα,προσφθονούντα τοις αγαθοίς ανδράσι. Πλουτάρχου Διων 2.5
___________________________
Δαίμονες με ένδυμα σκύλου. Και ψητά σκυλιά.
Υπάρχουν δαιμόνια που οι θεοί χρησιμοποιούν για τους δήμιους κολαστές ανοσίων και αδίκων.
Ετσι οι Λαρητες είναι τιμωροί (ποίνιμοι) δαίμονες που επιβλέπουν τη ζωή και το σπίτι γι αυτό είναι και ντυμένοι με δέρματα σκύλου.
Γι αυτό και στην Γενείτα Μάνη θυσιάζανε σκυλιά.!!!
" Αργείους δε Σωκράτης φησί τη Ειλιονεία κύνα θύειν δια την ραστώνην της λοχείας'.
Πλουτάρχου ,Αίτια Ρωμαικά 276-277
_______________________
Η διαφορά.
"Το δε κολαστικόν δεν είναι ούτε θείον ούτε Ολύμπιον αλλά ερυνιώδες και δαιμονικόν" Πλουταρχου περί αοργησίας, 458 Β.
_________________________
Δαιμονικό = ακάθαρτο.
"Τον όνον ου καθαρόν αλλά δαιμονικόν ηγούνται ζώον είναι" Πλουτάρχου , περί Ισιδος, 362 F.
________________________
Αλλά οι σημερινοί,
ΤΑ ΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΣΥΓΧΕΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΑΡΑΧΗΝ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ.
Πλουταρχου, περί του ει του εν Δελφοίς 394 C
___________
Edited by - dimitris2 on 26/02/2005 10:17:43
oedipous
Μην περιορίζεται το θείο στον Ελληνικό χώρο. Δείτε το ως ανθρώπινη ανάγκη.
Οι οργανωμένες θρησκείες είναι η προσπάθεια να μεταδοθούν οι εκστατικές υπερβατικές εμπειρίες στους μη εκσταζιομένους κάτι που δεν είναι εφικτό να γίνει, έτσι οι δεύτεροι γίνονται τυπολάτρες, καθώς το ιερό είναι αποκλειστική δικαιοδοσία του ιερατείου.
Και εφόσον η υποτιθέμενη ισχύς του ιερού βασίζεται πάνω σε υπερφυσικά θεμέλια, το θρησκευτικό συναίσθημα καταλήγει να γίνει για τους πολλούς μια κοινωνική συνήθεια, εφόσον αφαιρείται το ιερό από την φύση και τον άνθρωπο. Το ιερό συνδέεται με τυπικά σε προκαθορισμένο τόπο και χρόνο γίνεται αποσπασματικό, που ανήκει σε λίγους εκλεκτούς, εστί σταδιακά γίνεται μία Τυπολατρία. Τότε αρχίζει η εκ των έσω κατάρρευση. Αυτό συνέβη πολλές φορές στο παρελθόν - ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΥ - , και θα συμβεί και συμβαίνει και στο ΠΑΡΟΝ…
Οι ιστορικές συνθήκες που επέδρασαν στην διαμόρφωση και στην επικράτηση της όποιας νέας θρησκείας, απαιτούν μία επισταμένη εξέταση των κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών στρατιωτικών συνθηκών της εξεταζόμενης εποχής.
Μην περιορίζετε την σκέψη σας, η ιστορία γράφεται από τον νικητή, αλλά και αυτός με την σειρά του θα κλείσει τον κύκλο του , κάποιος άλλος θα γράψει την ιστορία του μέλλοντος, εμείς είμαστε οι μαριονέτες, το θέμα είναι να παίζουμε τον ρόλο μας συνειδητά…..
αιρετικά…
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
quote:
Εντάξει θα σου ξαναγράψω τα ίδια προσθέτοντας στην βιβλιογραφία καιτο όνομα του πλούταρχου.Και λίγα περισσότερα.
προσθετοντας; μας δουλευεις ρε Δημητρη; οι αποσπασμενες ξεκομμενες ασχετες φρασεις συνιστουν επιχειρημα οτι "εβγαζαν τα φαυλα δαιμονια απο μεσα τους" ή καπως ετσι, που εγραψες για τους Ελληνες; Εισαι μια θλιβερη περιπτωση τελικα. Για να δουμε λοιπον τις φρασεις απο οπου προσπαθεις να μας πεισεις οτι οι Ελληνες ειχαν ..εξορκισμους.
(μου αρεσει που βαζεις και τιτλους. Φανταζομαι ειναι για να καταλαβαινεις το αρχαιο κειμενο αφου δεν εχεις τη μεταφραση..
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΙΝΟς ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, ΑΝ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ, ΑΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΑΛΛΩΝ, ΚΛΠ;
Αν γνωριζες τη γλωσσα θα ηξερες τι αρλουμπες λες. Εβραικα ξερεις αραγε; Γιατι απο ελληνικα..
Ας δουμε τι αντεγραψες παντως "φωστηρα της ελληνικης διανοησης"..
quote:
Ο κακός δαίμων. (κακός θεός?)
'ωσπερ δαίμονι κακώ τ φθόνω των πολλών..Πλουτάρχου Περικλής .13.6
ΛΑΘΟΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ. ΤΟ 13.6 ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ-ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΑ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ; ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ!
http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0181&layout=&loc=Per.+13.6
ΑΛΛΑ ΚΑΙ "ΔΑΙΜΟΝΙ ΚΑΚΩΙ" ΝΑ ΕΛΕΓΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΟΤΙ ΤΟ "ΔΑΙΜΩΝ" ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕ ΚΑΤΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΑΛΛΙΩς ΔΕΝ ΘΑ ΕΒΑΖΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ!!!
Ας ΔΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΛΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ .."ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ" (SIC) ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΕΙΣ:
quote:
Δαίμονας εναντίον ανθρωπίνης λογικής."ει μη τι δαιμόνιον υπηναντιώθη τοις ανθρωπίνοις λογισμοίς και ... τα σώματα κακούμενοι και τας ψυχάς". Πλουτάρχου Περικλής 34.4
ΚΑΠΟΙΟΣ "ΔΙΑΒΑΣΕ" ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ "ΑΝΤΙΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΑ" ΤΣΙΤΑΤΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΧΑ-ΧΑ-ΧΑ
ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ 34.2-3 (ΒΡΕ ΤΙ ΠΑΘΑΜΕ..)
http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0181&layout=&loc=Per.+34.4
" [2] καὶ γὰρ οἱ περιπλέοντες τὴν Πελοπόννησον χώραν τε πολλὴν κώμας τε καὶ πόλεις μικρὰς διεπόρθησαν, καὶ κατὰ γῆν αὐτὸς ἐμβαλὼν εἰς τὴν Μεγαρικὴν ἔφθειρε πᾶσαν. ᾗ καὶ δῆλον ἦν ὅτι πολλὰ μὲν δρῶντες κατὰ γῆν κακὰ τοὺς Ἀθηναίους, πολλὰ δὲ πάσχοντες ὑπ' ἐκείνων ἐκ θαλάττης, οὐκ ἂν εἰς μῆκος πολέμου τοσοῦτον προὔβησαν, ἀλλὰ ταχέως ἀπεῖπον, ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ὁ Περικλῆς προηγόρευσεν, εἰ μή τι δαιμόνιον ὑπηναντιώθη τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς.
[3] νῦν δὲ πρῶτον μὲν ἡ λοιμώδης ἐνέπεσε φθορὰ καὶ κατενεμήθη τὴν ἀκμάζουσαν ἡλικίαν καὶ δύναμιν: ὑφ' ἧς καὶ τὰ σώματα κακούμενοι καὶ τὰς ψυχὰς παντάπασιν ἠγριώθησαν πρὸς τὸν Περικλέα, καὶ καθάπερ ἰατρὸν ἢ πατέρα τῇ νόσῳ παραφρονήσαντες ἀδικεῖν ἐπεχείρησαν, ἀναπεισθέντες ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὡς τὴν μὲν νόσον ἡ τοῦ χωριτικοῦ πλήθους εἰς τὸ ἄστυ συμφόρησις ἀπεργάζεται,"
ΕΛΕΙΝΕ ΔΗΜΗΤΡΗ, ΠΟΙΟ "ΔΑΙΜΟΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ" ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΒΡΕ ΑΘΛΙΕ;
διαβασε τη μεταφραση αφου δεν καταλαβαινεις οτι μιλαει για το λοιμο..
quote:
"Τον δε Πύρρον ο μάντης Θεόδοτος ομόσαι διεκώλυσε, φήσας το δαιμονιον ενί προσημαίνειν των τριών βασιλέων θάνατον". Πλουτάρχου ,Πύρρος 6.9
που ειναι η .."Επίκληση δαίμονα αρχαίου μεντιουμ"; (sic) Και τι σχεση εχουν ολα αυτα με τους εξορκισμους σου βρε πανασχετε;
Χωρια που δεν βρηκα το κειμενο ωστε να καταλαβω τοπο και χρονο..
[/quote]
ειναι φανερο οτι απο ολες τις περικοπες σου δεν λες τιποτα για
τα .."φαυλα δαιμονια" των αρχαιων. Αυτο γιατι μπερδευεις την δικια σας προσωποποιηση του κακου και την σεισιδαιμονια σας με ελληνικες αντιληψεις (δεν μιλαω για την ανατολικη δεισιδαιμονια η οποια σας ανηκει φυσικα..) Ουτε μπορεις να εννοησεις τη σημασια των λεξεων της Ελληνικης, αυτο ειναι φανερο!
συνεχισε την αυτογελοιοποιηση σου ημιμαθη αντιγραφεα αλλων ημιμαθων ανθελληνιστων. Τελικα δεν καταλαβαινω που βγαζει η επιθεση σας στη λογικη και στον ελληνισμο. Νηστεια, προσευχη και συγχωρεση σου πρεπει μονο! αυτα ειναι τα πεδια οπου ενας καλος χρ. μπορει να διαπρεψει.
Γιατι δεν ασχολεισαι με τους προγονους σου τους Ιουδαιους;
Πως κερδιζει ο ιουδαιοχριστιανισμος Ελληνες με επιθεση κατα του Ελληνισμου παντως, ειναι μια πολυ μεγαλη απορια μου..
ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
Edited by - Αreios on 26/02/2005 11:51:16
quote:
dimitris2:
«Γνώμη σου ιεροκηρύκα αρχαίας θρησκείας.»
quote:
Είπες πως η λέξη ταιριάζει σε Χριστιανούς, δεν είπες πως η σημερινή έννοια της λέξης ταιριάζει σε Χριστιανούς. Μάθε να μιλάς με ακρίβεια λοιπόν.
οι παρατηρησεις σου αγαπητε στρεφονται αλλου! εγω απαντησα στο Δημητρη
οταν εσυ πεταξες ενα κειμενο οπου αναφερετο η λεξη ιεροκυρηξ, κατηγορωντας με για ..αγνοια.
Εκτος και αν νομιζες οτι στους Ελληνες η λεξη σημαινε οποιον προπαγανδιζε με λογιδρια τον χριστιανισμο
ή οτι ο Δημητρης ονομαζε το schwabe "κυρηκα σε θυσια".
Αλλα επειδη ουτε το ενα συμβαινει ουτε το αλλο οπως το αντιλαμβανεται ο καθενας, θεωρω τελειως αστοχη (για να μην πω τιποτα αλλο) την παρεμβαση σου.
ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
quote:
Οι οργανωμένες θρησκείες είναι η προσπάθεια να μεταδοθούν οι εκστατικές υπερβατικές εμπειρίες στους μη εκσταζιομένους κάτι που δεν είναι εφικτό να γίνει, έτσι οι δεύτεροι γίνονται τυπολάτρες, καθώς το ιερό είναι αποκλειστική δικαιοδοσία του ιερατείου.
Και εφόσον η υποτιθέμενη ισχύς του ιερού βασίζεται πάνω σε υπερφυσικά θεμέλια, το θρησκευτικό συναίσθημα καταλήγει να γίνει για τους πολλούς μια κοινωνική συνήθεια, εφόσον αφαιρείται το ιερό από την φύση και τον άνθρωπο.
Μια παρατηρηση αν και γενικα συμφωνουμε. Η επιβολη μιας αφυσικης θρησκειας (μην ξεχναμε οτι μονο οταν συνδεθηκε με την εξουσια μπορεσε να επιβληθει δια της βιας σε πολιτισμικα ανωτερους ανθρωπους) με το ιερατειο και την τυπολατρεια της εξ'ορισμου δεν μπορει να οδηγησει στο θειο. Μπορω να δεχτω οτι πριν γινει εξουσια (πρωτοχριστιανοι) ειχε καποιες ιδεες που μεσα απο την ιουδαικη παραδοση οδηγουσαν σε κατι το σεβαστο οπως ολες οι αλλες φυσικες θρησκειες της εθνοσφαιρας του πλανητη. Απο τοτε ομως που η Εξουσια χρησιμοποιησε τον ΙΧ για να επιβαλει τον απολυταρχισμο της, εχασε καθε ιεροτητα.
Γιαυτο και ο χριστιανισμος ειναι το μεγαλυτερο οργανωμενο εγκλημα στην ιστορια της ανθρωποτητας.
ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!
Πρώτον για το υπερβατικό το μαγικό, κ.λ.π στην αρχάι Ελλάδα υπάρχουν πολλές και έγκυρες σχετικές αναφορές. Διάβασε το ανυπέρβλητο βιβλίο του φιλόλογου DODDS « Οι έλληνες & το παράλογο», εκδόσεις Καρδαμίτσα, θα βρεις πληθώρα έγκυρων ακαδημαϊκών πηγών.
Δεύτερον όπως σίγουρα γνωρίζεις άλλη η έννοια του "Δαίμονος" στον Ομηρο άλλη στον Πλάτωνα και άλλη στον Ιάμβλιχο….Κάτι υποδεικνύει αυτό…
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Πλουταρχου, περί του ει του εν Δελφοίς 394 C
quote:
ΛΑΘΟΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ. ΤΟ 13.6 ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ-ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΑ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ; ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ!
Έχεις δίκιο είναι 13.16 αντί για 13.6
quote:
ΑΛΛΑ ΚΑΙ "ΔΑΙΜΟΝΙ ΚΑΚΩΙ" ΝΑ ΕΛΕΓΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΟΤΙ ΤΟ "ΔΑΙΜΩΝ" ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕ ΚΑΤΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΑΛΛΙΩς ΔΕΝ ΘΑ ΕΒΑΖΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ!!!
Κοντεύεις να το πιάσεις το νόημα. Δεν μπορεί να μπει αρνητικός προσδιορισμός στο αγαθό.
Αυτό προσπαθώ να αποδείξω τόση ώρα ότι πίστευαν σε καλούς και κακούς δαίμονες και όχι ότι έβγαζαν δαιμόνια ή άλλες δεισιδαιμονίες που αν αρχίζαμε με αυτές θα γράφαμε για μέρες.
Όπως η πίστη σε δαίμονες ντυμένους σκύλους και οι ανάλογες θυσίες που έγραψα παραπάνω για τα οποία δεν έγινε λόγος.
Πριν προσπαθήσουμε να συσχετίσουμε τον όρο «δαίμονας» με παγκόσμια θρησκευτικά φαινόμενα, και ιδιαιτέρως χριστιανικά, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι είναι κατ' εξοχήν δυτικός, όπως και το μεγαλύτερο μέρος από το αναλυτικό λεξιλόγιό μας, συμπεριλαμβανομένου και του όρου «θρησκεία».
Σαφέστατα δημιουργήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες και στην αρχή σήμαινε θεός, αλλά με ένα λιγότερο ανθρωπομορφικό και ατομικιστικό τρόπο από ότι υπονοείται με τον όρο «θεός».
Οι δαίμονες τοποθετούνταν στον «αιθέρα», ενώ οι ψυχές των νεκρών σε ένα χαμηλότερο στρώμα, τον «αέρα». Με την πάροδο του χρόνου όμως οι ψυχές των νεκρών, οι ήρωες και οι δαίμονες έφτασαν να αποτελούν μία κατηγορία.
Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των δαιμόνων είναι ο συσχετισμός
τους με τα ανθρώπινα συναισθήματα.
Στο "Συμπόσιο" του Πλάτωνα ο Έρως εμφανίζεται σαν δαίμονας, ενώ η "ευδαιμονία", η κατάσταση στην οποία κάποιος έχει επικοινωνία με τον καλό εσωτερικό του δαίμονα, εξισώνεται με την ευτυχία!
Άλλοι φιλόσοφοι, όπως ο Ξενοκράτης, άρχισαν να θεωρούν τους δαίμονες ως αρνητικές, σκοτεινές και ηδονιστικές δυνάμεις.
Η χριστιανική παράδοση επεξεργάσθηκε παραπέρα αυτή ΑΥΤΗΝ ΑΚΡΙΒΩΣ τη
σκέψη, μετατρέποντας τους δαίμονες σε εντελώς διαβολικές δυνάμεις!
Έτσι, κατάντησαν οι δαίμονες της αρχαιότητας υπηρέτες του Σατανά και συσχετίσθηκαν με τις έννοιες της αμαρτίας και της μόλυνσης, καθώς και με τις σωματικές έξεις που οδηγούν τον άνθρωπο στη διαφθορά.
Επιπροσθέτως, πολλοί από τους πρώιμους Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας, υποστήριξαν ότι οι θεοί των αρχαίων Ελλήνων ήταν στην πραγματικότητα «δαίμονες».
Αυτό εξηγεί γιατί στο πρώτο μέρος της τελετής του βαπτίσματος περιέχεται ο εξορκισμός των διαβολικών δαιμόνων που πιστευόταν ότι κρατούν υπό την επιρροή τους προσήλυτους από τον παγανισμό.
Παρόλο που ο χριστιανισμός προσπάθησε να εξαλείψει τους
αρχαίους θεούς, οι τοπικές πεποιθήσεις περί πνευμάτων, νεράιδων και
άλλων ξωτικών συνέχισαν να υπάρχουν μετασχηματιζόμενες σε "λαϊκές
παραδόσεις", όχι μόνο στις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά σε όλες αυτές όπου
ο χριστιανισμός είχε τελικά με την βία επικρατήσει.
Στη σύγχρονη Ελλάδα, για παράδειγμα, οι λαογράφοι και οι ανθρωπολόγοι έχουν ανακαλύψει ένα πλήθος ξωτικών όπως οι "νεράιδες", επικίνδυνα θηλυκά πνεύματα, ή οι "γελλούδες", δαίμονες που απάγουν παιδιά. Μερικά από αυτά, συμπεριλαμβανομένων και των ανωτέρω, έχουν ονόματα που τα συνδέουν με αρχαιοελληνικά υπερφυσικά όντα.
Στην περίπτωση που δεν ήταν αρχικά δαίμονες, τότε η Εκκλησία κατάφερε να τα δαιμονοποιήσει με την πάροδο του χρόνου. Οι δαίμονες στη σημερινή Ελλάδα μπορεί να θεωρηθούν υπεύθυνοι για κακοδαιμονίες και ασθένειες σε προσωπικό ή γενικό επίπεδο, που καμία επιστημονική ερμηνεία δεν μπορεί να δικαιολογήσει.
Σε ολόκληρη την ελληνική παράδοση οι δαίμονες έχουν χρησιμεύσει πάντα ως κατηγοροποιητική αρχή που επιτρέπει στους ανθρώπους να χαρτογραφούν
και να αντιλαμβάνονται το άγνωστο, είτε αυτό βρίσκεται στο εξώτερο
διάστημα είτε στα εσώτερα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.
Και ο νοών νοείτω.....
(Μ. Detienne, La Νotion de Daimon dans le Ρythagorisme Αncien,
Ρaris 1963.) & ( J. Smith, "Τowards Ιnterpreting Demonic Ρowers in Ηellenistic and Roman Αntiquity": W. Ηaase - Η. Τemporini (eds.) Αufstieg und Νiedergang der romischen Welt, vol. 16.1, 1978, 425-39.)
quote:
Οι Έλληνες, σε μια εποχή κρίσης και αποσύνθεσης της ταυτότητάς τους –τα τελευταία δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια–, κατέφυγαν στην ιστορική τους μνήμη. Αλλά η ιστορία και η παράδοση των Ελλήνων αναπτύσσεται σε τρεις ιστορικούς αναβαθμούς: τον αρχαίο, τον μεσαιωνικό και τον σύγχρονο. Μια σφαιρική αντίληψη για τον ελληνισμό πρέπει να αναφέρεται και στα τρία αυτά στάδια, αν θέλει να μην είναι μεροληπτική, άσχετα με το εάν κάποιος ενδιαφέρεται περισσότερο για την αρχαία παράδοση, τη μεσαιωνική ή τη σύγχρονη, ενώ παράλληλα οφείλει να την αντιμετωπίζει στη σχετικότητά της και τη σύνδεσή της με το παρόν. Τέλος, τα αξιολογικά κριτήρια [του τύπου: αν τότε είχε συμβεί κάτι διαφορετικό, ίσως τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί αλλιώς κ.ο.κ.] δεν μπορούν να χωρέσουν στην ιστορία και την παράδοση.(..)
Η ιδεοληπτική και μεροληπτική χρήση της ιστορίας, η ανάληψη και η προβολή με μεγεθυντικό φακό μιας ιστορικής περιόδου, με κριτήρια αξιολογικά, οδηγεί σε παραμορφώσεις, αρχικά, και τερατογενέσεις τελικά.
(..)Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στις τακτικές του «εκσυγχρονισμού», εκείνες της παρόξυνσης των εμφύλιων διαμαχών στο πεδίο της ιστορίας: το αύριο συγκρούεται με το σήμερα, το παρόν με το μόλις χθες, το πρόσφατο παρελθόν με το απώτερο. Έτσι διαλύεται η ενότητα της ελληνικής ιστορίας. Γι’ αυτούς άλλο ήταν οι αρχαίοι Έλληνες, άλλο το Βυζάντιο, άλλο η τουρκοκρατία, άλλο το σήμερα. Και εμείς είμαστε μόνον τα παιδιά του σήμερα, της «παροντικότητας». Γενικότερα, σε ό,τι αφορά στην ιστορία, τους ενδιαφέρει μόνον, ή κυρίως, εκείνη η πλευρά που παροξύνει τις εσωτερικές αντιθέσεις και όχι μια συνθετική αντίληψη.
(..)Mε βάση αμφίβολα κριτήρια αξιολόγησης του ιστορικού μας σώματος και της διαχρονίας μας, πραγματοποιείται ένα εγχείρημα μείζονος διχασμού του ενιαίου σώματος του ελληνισμού, μεταξύ ενός υποτιθέμενου «αυθεντικού» ελληνικού κόσμου και ενός «εβραϊκού» ορθόδοξου μεσαιωνικού ελληνισμού. Έτσι, το μεγάλο ζήτημα της περιόδου από το 300 π.Χ. έως το 300 μ.Χ. περίπου, για την παρακμή του ελληνισμού δεν είναι πλέον η καταστροφή της Κορίνθου, ο Μόμμιος, η Πύδνα κ.ο.κ., δεν είναι πλέον η υποταγή του ελληνικού κόσμου στη Ρώμη, αλλά ο σταδιακός εκχριστιανισμός του! Και παρασιωπάται το γεγονός πως η μεταφορά της πρωτεύουσας από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη και η διαμόρφωση του ορθόδοξου χριστιανισμού απετέλεσαν το βασικό στοιχείο της μερικής επανελληνοποίησης του ανατολικού ρωμαϊκού κόσμου! Παρασιωπάται, πως όταν, για παράδειγμα, οι Λατίνοι και οι Δυτικοί αναφέρονται στην Ορθοδοξία την χαρακτηρίζουν ως το «ελληνικό δόγμα» (rite Grec). Και όμως υπάρχουν πολλοί Έλληνες που επιχειρούν να ακρωτηριάσουν το σώμα ενός ήδη παραπαίοντος ελληνισμού σε αρχαίο και «αυθεντικά» ελληνικό, από τη μια, και ορθόδοξο –«ιουδαιοχριστιανικό»– από την άλλη κ.ο.κ. δημιουργώντας τις βάσεις για μια ακόμα εμφύλια σύρραξη στους κόλπους του.
(..)
.. ο χριστιανισμός δεν αναπτύσσεται σε άμεση χρονική συνάφεια με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, αλλά με τον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό κόσμο. Η αρχαία πόλις, ως αυτόνομη πολιτειακή οντότητα, έχει ήδη καταστραφεί από την εποχή των ελληνιστικών χρόνων, πολλούς αιώνες πριν. Δεν είναι λοιπόν το Βυζάντιο και ο χριστιανισμός που κατέστρεψαν τον ελληνικό κόσμο, αλλά η ρωμαιοκρατία, ενώ αντίθετα το Βυζάντιο εγκαινιάζει την επανελληνοποίησή του. Και αν κατηγορείται το Βυζάντιο ότι έκτισε πάνω στους αρχαίους ναούς τις εκκλησιές, πράγμα που είναι εν μέρει αλήθεια, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε παράλληλα πως και η αρχαία ελληνική θρησκεία ήταν πλέον σκιά του εαυτού της και είχε ήδη υποκατασταθεί από τις ανατολικές θρησκείες, τον Μιθραϊσμό κλπ. Κατά συνέπεια, η εκ των υστέρων αναζωπύρωση μιας διαμάχης ανάμεσα στην κλασική Ελλάδα του 5ου π.Χ. αιώνα και τη βυζαντινή του 4ου και 5ου μ.Χ. είναι όχι μόνο βαθύτατα διχαστική, ακόμα και αν ίσχυε, αλλά και απολύτως αντι-ιστορική. (Είναι σα να υποστηρίζαμε, για παράδειγμα, μερικούς αιώνες μετά, πως ο εμφύλιος του 1945-49 θα πρέπει να συνεχίζεται εσαεί).
Υπεύθυνες, λοιπόν, για την παρακμή του κλασικού ή ελληνιστικού ελληνισμού δεν είναι πλέον οι ιστορικές εξελίξεις, εσωτερικές και εξωτερικές –εξάντληση της πόλεως-κράτους, ανάδυση νέων δυνάμεων όπως η Ρώμη– αλλά απλώς και μόνο η εγκατάλειψη των αρχαίων θεών και η αποδοχή του «ιουδαιοχριστιανισμού». Πώς λοιπόν θα αναγεννήσουμε την αρχαία Ελλάδα; Μα είναι απλό, επιστρέφοντας στη χλαμύδα, ξαναφέρνοντας το δωδεκάθεο και απορρίπτοντας σχεδόν είκοσι αιώνων ιστορία. Δεν αναζητούμε πια την ενότητα του ελληνισμού στη μακρά διάρκεια, πώς δηλαδή ο Διόνυσος και η Σεμέλη θα σαρκωθούν στον Χριστό και την Παναγία, πώς το δωδεκάθεο θα ξαναβρεθεί στους δώδεκα αποστόλους, πώς οι φιλοσοφικές διαμάχες της αρχαιότητας θα μεταβληθούν εν μέρει στις θεολογικές έριδες του Βυζαντίου και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις των νεοελλήνων, πώς η αρχαία μουσική θα φτάσει μέχρι σήμερα κ.ο.κ.(..)
Eπειδή πλέον τα πράγματα έχουν φθάσει στο μη περαιτέρω και κινδυνεύει να συκοφαντηθεί μακροπρόθεσμα κάθε αναφορά στην αρχαία Ελλάδα ως γελοιογραφική, είναι καιρός οι πάντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους...
Ολόκληρο το άρθρο:
http://www.ardin.gr/Arxeio_Ardin/2005/ardin_52/kastoriadis_fourakis/kasotriadis_fourakis.htm
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
«ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΣ»
...Αν η κίνηση επανελλήνησης προϋπόθετε δίψα για μάθηση, τότε οι εκδόσεις κάκτος θα ξεπουλούσαν, και πιθανώς να είχαμε μία πολιτιστική επανάσταση εκ των κάτω.
Μάλιστα θα πρωτοτυπούσαμε παγκοσμίως διότι θα είχαμε να επιδείξουμε ένα λαϊκό ρεύμα ελληνομαθών και αρχαιοτραφών. Ενδιαφέρον και μόνο σαν κοινωνικό σύμπτωμα. Αντί τούτου τι έχουμε?
Απόψεις που θέλουν τον Ελλαδικό χώρο μήτρα ης ανθρωπότητας, σύνδεση του Έλληνα με υποχθόνιους, εξωγήινους, μεσσιανικές παραφορές για τον ιστορικό λόφο του αρχάιου κόσμου( πάντα σε πολεμική προς τον Εβραίο, τον κατεξοχήν ελληνομάχο), τερατολογίες διαστημόπλοια που φέρουν την ουσία της ελληνικής φυλής κ.λ.π .
Το τσίρκο είναι μεγάλο τα νούμερα πολλά και για κλάματα…
…(…)…
Το φαινόμενο είναι επικίνδυνο διότι βρίσκει αποδέκτες αθωράκιστους, δοθέντος εξάλλου του μαζικού και αμαθούς κοινού, η χειραγώγηση προσλαμβάνει πολιτική έννοια και οι προοπτικές είναι ευνόητες.
…(…)…
Η παραφιλολογία και η παραιστορία τελικά ελλιμενίζονται στην « ύστερη πατριδολαγνία».
Βέβαια είναι δύσκολο να έχει κανείς δίκιο σε μία χώρα που τύπος κληρονόμος του αρχαιοελληνικού κόσμου, δεν κατα΄φερε ποτέ να εκδώσει ένα αρχαίο κείμενο με δικό της κριτικό υπόμνημα.
Με άλλα λόγια , ουδέποτε κληρονομήσαμε τα αρχαία κείμενα, απλούστατα γιατί δεν ξέρουμε αν υπογράψουμε τη νομική και φιλολογική πράξη της μεταβίβασης.
Το αρχαίο κόρπους παραμένει σε ξένα χέρια, οι Ελληνικές σπουδές αποτελούν εντρύφημα αλλόγλωσσων φιλολογικών σχολών, όσο για το ντόπιο δυναμικό αντιγράφει δικά μας κείμενα από ξένες εκδόσεις…
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»