- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Προσωπικότητα είναι ένα ψυχολογικό αντικείμενο , το οποίο έχει για τον εαυτό του μια σαφή και ενιαία παράσταση .
Κοίτα, η δουλειά μας δεν είναι να έχουμε "γνώμη" για τον εαυτό μας. Η "γνώμη" είναι κάτι ανυπόστατο είναι όπως λες κ συ ένα ψυχικό αντικείμενο, μία συγκεντρωση προσοχής(ψυχολογικής) κάπου και όχι μια ελεύθερη συγκεντρωση..
Η Κατανόηση αντίθετα(και ως κατανόηση ορίζω ουσιαστικά την εικαπμτη και ελεύθερη ψυχολογική λογική) προσφέρει ουσιαστική ελευθερία στον άνθρωπο, δεν τον ταυτίζει με ιδέες και καταστάσεις ψυχολογικές.
quote:
Είχα αναφερθεί παλαιότερα στο θέμα του τι σημαίνει "ελευθερία".Είναι αλήθεια , πράγματι , ότι οι άνθρωποι πολύ συχνά μιλούν για ελευθερία , με την διαφορά ότι πολύ συχνά με τη λέξη αυτή εννοούν το ακριβώς αντίθετο της πραγματικής της σημασίας . Γι’αυτό είναι ανάγκη να πούμε δυο λέξεις για το ποια είναι η βαθύτερή της έννοια .
Κατά την αρχαιότητα δεν είχε δοθεί ορισμός της ελευθερίας και πρώτοι , απ’ότι γνωρίζομε , οι Στωικοί διατύπωσαν τέτοιο ορισμό . Ο Επίκτητος λέγει («Διατριβαί» I β΄, 9) :
«Ελεύθερός εστιν , ώ γίνεται πάντα κατά προαίρεσιν και ον ουδείς δύναται κωλύσαι» . Και (Διατριβαί IV α΄ 1) :
«Ελεύθερός εστιν ο ζων ως βούλεται ον ουτ’αναγκάσαι έστιν ούτε κωλύσαι , ούτε βιάσασθαι , ού αι ορμαί ανεμπόδιστοι αι ορέξεις επιτευκτικαί , αι εκκλίσεις απερίπτωτοι» . Δηλαδή Ελευθερία είναι η κατάσταση εκείνη του ατόμου κατά την οποία δεν τίθεται εμπόδιο ή φραγμός στην ζωή , την δράση και την εξέλιξή του .
Αυτοι είναι ωραίοι ορισμοί, απλά κάποιος μπορεί να σκεφτεί οτι τα εμπόδια-τα πραματα που μας περιορίζουν-είναι μόνο εξωτερικοί παραγοντεσ και όχι εσωτερικοί, μέγα και τραγικό λάθος να το πει κάποιος "θνητός" αυτό..
quote:
Από τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ελευθερία του ατόμου είναι το να μη πιέζεται από τίποτε , αλλά να ενεργεί σύμφωνα με την ίδια του τη λογική και θέληση .
Η λογική του δεν πρέπει να υποκειται σε περιορισμούς τότε όμως.....
quote:
Όχι, βέβαια. Δεν πιστεύω ότι είμαστε ελεύθεροι, διότι απλούστατα δεν τηρούνται οι παραπάνω προδιαγραφές.
Ναι, δεν είμαστε, αρκεί να μου διευκρινίσεις το αν θεωρείς οτι φυλακισμένους μας κρατάνε οι Ρωμαίοι ή αν οι εκάστοτε ρωμάιοι είναι απλά συνέπεια της αν-ελευθερίας μας...
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Από το προχωρημένο της ώρας μπορείς να συμπεράνεις ότι κάτι έχει συμβεί και καθυστέρησα την απάντησή μου (επαγγελματικό είναι το θέμα που με ανάγκασε να μην μπορέσω να γράψω το απαντηικό μήνυμά μου).
Στις επόμενες δύο μέρες, νομίζω πως θα έχω το χρόνο να απαντήσω.
Βλέπεις, πρέπει να ασχοληθούμε και με τις "βέβηλες" εργασίες που μας επιβάλλει η κοινωνία 
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Βλέπεις, πρέπει να ασχοληθούμε και με τις "βέβηλες" εργασίες που μας επιβάλλει η κοινωνία
Εγω να δεις χαχ...
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
quote:
Κοίτα, η δουλειά μας δεν είναι να έχουμε "γνώμη" για τον εαυτό μας. Η "γνώμη" είναι κάτι ανυπόστατο είναι όπως λες κ συ ένα ψυχικό αντικείμενο, μία συγκεντρωση προσοχής(ψυχολογικής) κάπου και όχι μια ελεύθερη συγκεντρωση..
Η Κατανόηση αντίθετα(και ως κατανόηση ορίζω ουσιαστικά την εικαπμτη και ελεύθερη ψυχολογική λογική) προσφέρει ουσιαστική ελευθερία στον άνθρωπο, δεν τον ταυτίζει με ιδέες και καταστάσεις ψυχολογικές
Εγώ αναφέρθηκα στον ορισμό της έννοιας της λέξης «προσωπικότητα» . Με παραπέμπεις τώρα στην έννοια του ορισμού που όπως θα φανεί παρακάτω εμπεριέχει την λογική (παρακάμπτω τις λέξεις «ελεύθερη» και «ψυχολογική» γιατί η λογική , κατά τη γνώμη μου περιέχει μέσα της και την ψυχολογική πλευρά της και την ελευθερία) .
Στην Λογική , ονομάζομε ορισμό την μεθοδική ενέργεια της νόησης , με την οποία διευκρινίζομε τα ουσιώδη γνωρίσματα μιας έννοιας . Ο ορισμός εκφράζεται με λογική κρίση , το υποκείμενο της οποίας περιέχει την έννοια την οποία πρόκειται να ορίσομε , το δε κατηγορούμενο τα γνωρίσματα που την συναπαρτίζουν , με τα οποία αυτή διακρίνεται από κάθε άλλη .
Επειδή τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας έννοιας καλούνται βάθος της έννοιας , γι’αυτό λέμε ότι ορισμός είναι η τέλεια διασαφήνιση του βάθους της έννοιας , με το οποίο αυτή διακρίνεται από κάθε άλλη έννοια .
Εάν λοιπόν δώσουμε για μία λέξη τον τέλειο ορισμό , αυτός δεν επιδέχεται μεταβολής εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις του τέλειου ορισμού .
Πρόσεξε να δεις παρακάτω πώς η μία λέξη παραπέμπει στην ανάγκη ερμηνείας της έννοιας άλλης λέξης :
Τι θα πει τέλειος ορισμός:
Οι κανόνες , από τους οποίους εξαρτάται η ορθότητα του ορισμού (που τον κάνει δηλαδή τέλειο) είναι οι παρακάτω :
1) Ο ορισμός πρέπει να περιέχει μόνο τα ουσιώδη γνωρίσματα . Δεν πρέπει να είναι ούτε πλατύτερος ούτε στενότερος απ’όσο πρέπει .
2) Πρέπει να μη περιέχει ακαθόριστες σκοτεινές ή εικονικές εκφράσεις .
3) Να μη περιέχει την οριστέα έννοια . Λανθασμένος ορισμός αυτού του είδους είναι π.χ. ο ακόλουθος : «ψυχρό είναι κάθε τι που προκαλεί ψύχος» .
4) Να μην προσδιορίζει το οριζόμενο με αρνητικά γνωρίσματα .
5) Δεν πρέπει να περιέχει αντίφαση μεταξύ της οριζόμενης έννοιας και των γνωρισμάτων της .
Όταν οι ορισμοί δεν ακολουθούν τους παραπάνω κανόνες , λέγονται ατελείς .
Ο ορισμός , επομένως , που δίνεις στην έννοια της κατανόησης είναι τέλειος ;
Πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις :
Θέλει ψάξιμο .
Αλλά αυτομάτως αν ερευνήσουμε την έννοια της κατανόησης μήπως αναγκαστούμε να ασχοληθούμε , ουσιαστικά , με άλλο υπάρχον θέμα του forum που αφορά την κατανόηση ;
Προς το παρόν σταματώ το σκεπτικό μου εδώ για να δω ποια είναι η γνώμη σου για τα παραπάνω .
quote:
Ναι, δεν είμαστε, αρκεί να μου διευκρινίσεις το αν θεωρείς οτι φυλακισμένους μας κρατάνε οι Ρωμαίοι ή αν οι εκάστοτε ρωμάιοι είναι απλά συνέπεια της αν-ελευθερίας μας...
Πάλι ανοίγεις ένα πολύ μεγάλο θέμα , που προσπάθησα να αποφύγω με την , πραγματικά , γενικόλογη απάντηση που είχα δώσει .
Θα μπορούσα , εύκολα , να σου απαντήσω : Μα οι επαΐοντες φταίνε .
Επειδή , όμως , το πιθανότερο είναι να μου απαντούσες με το ερώτημα : Γιατί ; … αναγκάζομαι να σου δώσω μια λεπτομερέστερη απάντηση :
Σε ένα έθνος όπου οι λίγοι , οι οποίοι ουσιαστικά κυβερνούν , πρέπει να πετυχαίνουν μια επίφαση λαϊκής επιδοκιμασίας , δημιουργείται μια ειδική τάξη , της οποίας αποστολή είναι όχι να κυβερνά , αλλά να εξασφαλίζει την επιδοκιμασία του λαού για οιανδήποτε πολιτική εφάρμοζε η αναπόφευκτη εκείνη ολιγαρχία που κρύβεται στην καρδιά κάθε δημοκρατικού κράτους . Τους ανθρώπους αυτής της τάξης τους ονομάζουμε πολιτευτές . Ας μην ασχοληθούμε με αυτούς .
Οι πολιτευτές χωρίζονται σε κόμματα και παρατάσσουν το λαό σε εχθρικά στρατόπεδα . Το έμφυτο στους ανθρώπους πνεύμα του φατριασμού διευκολύνει τη συγκρότηση τέτοιου είδους οργανισμών . Πρόκειται για επιβίωση της φιλοπόλεμης οργάνωσης των πρωτόγονων πατριών .
Η οργάνωση κομμάτων σήμερα είναι δαπανηρή και απαιτεί αγγέλους – ρεαλιστές ιδεολόγους , οι οποίοι πληρώνουν τα έξοδα για προπαγανδιστικές εκστρατείες και , σε αντάλλαγμα , αρκούνται στο να υποδεικνύουν τους υποψήφιους , να εξασφαλίζουν ορισμένες συμβάσεις και διορισμούς , να πετυχαίνουν προστασία κατά της εφαρμογής «ενοχλητικών» νόμων και να κρατούν ατάραχοι μια έδρα στα θορυβώδη νομοθετικά σώματα . «Εκείνοι που υποδεικνύουν τους υποψήφιους είναι κα εκείνοι που κυβερνούν».
Ο λαός δεν είναι σε θέση να υποδείξει κανέναν , ούτε και υποψήφιους για τις εκλογές . Διότι είναι ανοργάνωτος και ακατατόπιστος . Το πολύ να κατανείμει τις ψήφους του εξ ίσου περίπου .
Μια όμως μικρή αλλά καλά οργανωμένη μειονότητα , που ρίχνει όλες τις ψήφους της προς τη μια πλευρά , πετυχαίνει συνήθως να επιβάλλει τις θελήσεις της σε ένα συνέδριο ή στην εκλογή υποψηφίων ή στις κυρίως εκλογές . Ο «μηχανισμός» θριαμβεύει , διότι μια ενωμένη μειονότητα έναντι μιας διαιρεμένης πλειονότητας .
Όλη η πολιτική ζωή είναι ο ανταγωνισμός οργανωμένων μειονοτήτων . Οι ψηφοφόροι είναι αναπληρωματικοί αθλητές , οι οποίοι επευφημούν τους νικητές και αποδοκιμάζουν τους ηττημένους , χωρίς κατ’ουδένα τρόπο να επηρεάζουν το αποτέλεσμα .
Κάτω απ’αυτές τις συνθήκες , η ψηφοφορία είναι περιττή και διεξάγεται σε ένα μεγάλο βαθμό μόνο για να τηρούνται τα προσχήματα του κοινωνικού ελέγχου , με την καλλιέργεια στη σκέψη του λαού της ιδέας ότι οι νόμοι υπάρχουν γι’αυτόν .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Απεστάλη: 12/07/2009, 17:55:14
Dr Jekyll Mr Hyde
quote:Τα παντα ζουν.. αλλα πού?
Μέσα στο σώμα του θεού .
Αποτελούμε κυτταρική σύσταση Του σώματος Του .
Οι ψυχές μας και κάθε ανθρώπινη μονάδα ,ως προσωρινή ύπαρξη (προσωπικότητα ) .
Αντίθετα πρόσθεσε και άλλα ερωτηματικά στα υπάρχοντα .
Όμως προέκυψε και ένα θετικό γεγονός με αυτήν την εξωτερική εξερεύνηση του διαστήματος .
Η σκοτεινή ύλη - αντί ύλη .
Ανιχνεύτηκε και η προσπάθεια συνεχίζεται .
Γνωρίζουμε ότι υπάρχει ,αλλά δεν είναι ορατή .
Έχεις δίκαιο δεν ημουν ξεκάθαρος, βλέπεις γράφω πολλά μηνύματα σε μια μέρα και κουράζομαι και τα μισα βγαίνουν λειψά. για αυτο θα κάνω ένα rewind..
ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ή αυτό που κάποιοι ονομάζουν ΓΝΩΣΗ.
Τι είναι:
Είναι τρόπος Αντίληψης του κόσμου.
Ποιου κόσμου?
Συγκεκεριμένα έχει να κάνει με την αντίληψη του περιβαλλοντος κόσμου μας καθώς και των συν-ζώντων με μας οργανισμών.
Τι προσφέρει/προκαλεί αυτη η αντίληψη?
α)Όσον αφορά τους ανθρώπους συγχώρεση. Όχι συγχώρεση όμως λόγω ανεκτικότητας ή αυτοσυγκράτησης(αυτό σου χρειάζεται για να ανεκτείς το αρνητικό γεγονός όχι το άτομο που το προκαλεί). Προκειται για μια συγχώρεση συνειδητοποίησης της άγνοιας του άλλου καθώς και της ομοιότητας του μαζί σου.
alfa-omega
quote:
Η διαφορετικότητα είναι αναγκαία για να υπάρξει ευτυχία .
Πώς γίνεται να υπάρχει διαφορετικότητα και να μην υπάρχει δυστυχία?
quote:
Διάβασε , μελέτησε την ψυχή σου .
Τελικά ποιά είναι η ψυχή? Τι είναι η ψυχή μαλλον.. Απλά το συνολο των δυνατών συναισθημάτων..?
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
quote:
alfa-omega
quote:
Η διαφορετικότητα είναι αναγκαία για να υπάρξει ευτυχία .
Πώς γίνεται να υπάρχει διαφορετικότητα και να μην υπάρχει δυστυχία?
quote:
Διάβασε , μελέτησε την ψυχή σου .
Τελικά ποιά είναι η ψυχή? Τι είναι η ψυχή μαλλον.. Απλά το συνολο των δυνατών συναισθημάτων..?
1. Δεν γίνεται .
Η ανθρωπότητα το επαληθεύει από τότε που υπάρχει .
2. Η βασική αιτία των περισσότερων προβλημάτων στον πλανήτη είναι το αισθαντικό – αστρικό σώμα .
Αυτοί που ασχολούνται με τον εσωτερισμό έχουν ως στόχο τον έλεγχο των αισθημάτων – συναισθημάτων (επιθυμιών) μεταξύ των άλλων .
Δεν μπορεί λοιπόν η ψυχή να είναι αυτή που ευθύνεται για τα προβλήματα του πλανήτη .
Η ψυχή είναι ένα σύνολο αλλά όχι δυνατών συναισθημάτων, αλλά ιδιοτήτων .
Υπάρχουνε βέβαια και άλλες ερμηνείες για την ψυχή .
Η ανθρώπινη συμπεριφορά , λέει ο Πλάτων , πηγάζει από τρείς κύριες πηγές : την επιθυμία , την συγκίνηση και την γνώση .
Η επιθυμία , η όρεξη , η παρόρμηση , το ένστικτο – αυτές είναι ένα .
Η συγκίνηση , η φιλοδοξία , το θάρρος – αυτές είναι ένα .
Η γνώση , η σκέψη , η διάνοια , η λογική – αυτές είναι ένα .
Αυτές οι δυνάμεις και ιδιότητες βρίσκονται σε όλους τους ανθρώπους , αλλά σε διαφορετικό βαθμό .
Μερικοί άνθρωποι δεν είναι παρά η ενσάρκωση της επιθυμίας . Ανήσυχες και πλεονέκτιδες ψυχές , που είναι απορροφημένες από τις υλικές επιδιώξεις και έριδες , που φλέγονται από τον πόθο της πολυτέλειας και της επίδειξης , που θεωρούν πάντοτε τα κέρδη τους σαν τίποτα όταν τα συγκρίνουν προς τους στόχους τους που διαρκώς απομακρύνονται : Αυτοί είναι οι άνθρωποι που χειρίζονται και διευθύνουν την βιομηχανία .
Αλλά υπάρχουν άλλοι που είναι ναοί αισθημάτων και θάρρους, που δεν τους νοιάζει τόσο για τον σκοπό που πολεμούν όσο για την νίκη γι’αυτή και μόνη . Είναι μάλλον μαχητικοί παρά πλεονέκτες . Περηφανεύονται για την ισχύ μάλλον παρά για τα αποκτήματά τους . Η χαρά τους βρίσκεται στο πεδίο της μάχης παρά στην αγορά : Αυτοί είναι οι άνθρωποι που συγκροτούν τους στρατούς και τους στόλους του κόσμου .
Τέλος είναι οι λίγοι που βρίσκουν απόλαυση στον στοχασμό και στην κατανόηση . Που δεν ποθούν αγαθά , ούτε νίκες αλλά γνώση . Που εγκαταλείπουν την αγορά και το πεδίο της μάχης για να χαθούν μέσα στην ήρεμη διαύγεια της κλειστής σκέψης .
Η θέλησή τους είναι φως μάλλον παρά φωτιά , ο παράδεισός τους δεν είναι δύναμη αλλά αλήθεια : αυτοί είναι οι άνθρωποι της σοφίας που στέκονται παράμερα αχρησιμοποίητοι από τον κόσμο .
Σε λίγο η συνέχεια.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Λοιπόν , όπως η αποτελεσματική ατομική δράση προϋποθέτει ότι η επιθυμία , όσο κι αν τη φλογίζει η συγκίνηση , θα πρέπει να κατευθύνεται από τη γνώση , έτσι και στο τέλειο κράτος :
Οι βιομηχανικές δυνάμεις θα πρέπει να παράγουν αλλά όχι να κυβερνούν .
Οι στρατιωτικές δυνάμεις θα πρέπει να προστατεύουν , αλλά όχι να κυβερνούν.
Οι δυνάμεις της γνώσης , της επιστήμης και της φιλοσοφίας θα πρέπει να διατρέφονται και να προστατεύονται και αυτές θα κυβερνούν .
Όταν δεν κατευθύνεται από τη γνώση , ο λαός είναι ένα πλήθος χωρίς τάξη , όπως οι αχαλίνωτες επιθυμίες .
Ο λαός έχει ανάγκη να κατευθύνεται από τους φιλοσόφους , όπως οι επιθυμίες έχουν ανάγκη να διαφωτίζονται από τη γνώση .
«Όταν ο έμπορος , του οποίου η καρδιά δονείται από τον πλούτο , γίνει κυβερνήτης , τότε θα έρθει η καταστροφή» (434) . Ή όταν ο στρατηγός χρησιμοποιήσει τον στρατό του για να εγκαταστήσει στρατιωτική δικτατορία .
Ο παραγωγός βρίσκεται στον ρόλο του στο οικονομικό πεδίο , ο πολεμιστής είναι στο στοιχείο του στην μάχη . Και οι δυο τους δεν έχουν θέση στα δημόσια αξιώματα . Στα αδέξια χέρια τους η μικροπολιτική θα καταπνίξει την πολιτική . Γιατί η πολιτική είναι επιστήμη και τέχνη . Πρέπει κανείς να καταρτιστεί γι’αυτήν με μακροχρόνια προετοιμασία .
Μόνο ένας φιλόσοφος – βασιλεύς είναι κατάλληλος να οδηγήσει ένα κράτος : «Έως ότου να βασιλεύσουν οι φιλόσοφοι ή να φιλοσοφήσουν οι βασιλείς και οι ηγεμόνες αυτού του κόσμου και η φιλοσοφία και η πολιτική ηγεσία να συμπέσουν στον ίδιο άνθρωπο … οι πόλεις δεν θα πάψουν να υποφέρουν από δεινά ούτε το ανθρώπινο γένος» (473) .
Αυτή είναι η πέτρα – κλειδί στην αψίδα της σκέψης του Πλάτωνα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
Έχω όμως υποκειμενική άποψη .
Αυτήν θέλεις να την γράψω δημόσια , σε ενδιαφέρει ;
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
Στην διαδικασία της γέννησής του, πρώτα αποκτά ψυχή (αστρικό σώμα) και μετά ντύνεται με υλικό σώμα, το οποίο είναι αντίγραφο του αστρικού.
Η ψυχή περνάει από διαδοχικές ενσαρκώσεις - εκσαρκώσεις (μετενσάρκωση) με σκοπό την ατομικοποίηση τής κάθε ανθρώπινης ψυχής, που συνεπάγεται και την απελευθέρωσή της από το Κάρμα .
Τελικός στόχος της ψυχής , είναι να οδηγήσει την προσωπικότητα , στην αυτοσυνείδητη επίγνωση .
Την συνείδηση του θείου πνεύματος .
Η ψυχή όταν κατέρχεται στους κατώτερους κόσμους , για να μεταδώσει εμπειρίες στην προσωπικότητα ,διανύει το στάδιο της έλιξης .
Όταν ανέρχεται στους ανώτερους πνευματικούς κόσμους , διανύει το στάδιο της ανέλιξης , όπου μαθητές και μυημένοι είναι έτοιμοι ν’ ανέβουν και να λάβουν κάποιες ανώτερες μυήσεις.
Όλα αυτά που έγραψα δεν είναι δικές μου σκέψεις .
Οφείλω να το αναφέρω .
Απλά μέσω αναζήτησης σε παλαιοτέρα θέματα και αναζήτηση παγκόσμιου ιστού , που είχανε κάποια στοιχεία για την ατομικότητα , τα συγκέντρωσα και τα δημοσίευσα .
Δεν είναι δικές μου προσωπικές σκέψεις ,αλλά με εκφράζουνε σε μεγάλο βαθμό .
Αν βρω κάποιο θέμα το οποίο διαπραγματεύθηκε ,η είναι επίκαιρο και διαπραγματεύεται την ατομικοποίηση , να είσαι βέβαιος ότι θα σε ενημερώσω φίλε Dr Jekyll Mr Hyde , αν φυσικά δεν με προλάβεις .
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10249
(Ανέλιξη της ψυχής και συνείδηση)
Εγώ βασικά δεν έχω καταλάβει τι εννοούμε λέγοντας ατομικοποίηση. Ατομικοποίηση πάει να πει είμαι όλον και γίνομαι άτομο. Μου θυμίζει δηλαδη καθέλιξη παρα ανέλιξη. Εκτός αν με την ατομικοποίηση εννούμε ελευθερία, αλλα πάλι πρέπει να ορίσουμε ελευθερία απο τι?
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
Στην Φυσική επιστήμη, το άτομο είναι η μικρότερη μονάδα ύλης, το μικρότερο δυνατό σωματίδιο το οποίο διατηρεί τις ιδιότητές του. Υπάρχουν ασφαλώς ακόμη μικρότερα υπο-ατομικά σωματίδια, όμως αυτά είναι συστατικά του ατόμου, δεν είναι ας πούμε "ολοκληρωμένες οντότητες" - αδόκιμος όρος στην Φυσική επιστήμη - δεν είναι κόσμοι (βλ & ακ. http://www.youtube.com/watch?v=D_DVQIoIIpw ) Το άτομο είναι μια ολοκληρωμένη οντότητα, είναι κόσμος (Kosmos) & είναι η μικρότερη, ο μικρότερος κόσμος που υπάρχει στην Φύση, ενώ η διάσπασή του δίνει την γνωστή σε όλους μας ατομική ενέργεια. (ακ. http://www.youtube.com/watch?v=OqFOPAH82TM )
quote:
Εκτός αν με την ατομικοποίηση εννούμε ελευθερία, [...]
Η ατομικοποίηση δεν είναι ελευθερία. Εμπεριέχει όμως μέσα της και ελευθερία, όπως εμπεριέχει μέσα της και χάος, δηλ. απροσδιοριστία και σκλαβιά, φυλακή δηλ. όπως κάθε ενοποιημένη έννοια συμπεριλαμβάνει μέσα της το δίπολο θετικό - αρνητικό.
Η "Ατομικοποίηση" μπορεί να απαντηθεί σε πολλά βιβλία εσωτερισμού ως κρυστάλλωση όπως είπα, αλλά και ως συγκέντρωση σε ένα σημείο, ένα & μοναδικό "εγώ" δηλ. με τεράστια πυκνότητα, ένα συμπυκωμένο "εγώ" που περιλαμβάνει πολλά μικρά "εγώ". Μια "μαύρη τρύπα" δηλ. που δεν αφήνει τίποτε την διαπεράσει. Ακριβώς αυτός είναι ένας από τους σκοπούς της Αλχημείας, να φτιάξει δηλ. έναν τέτοιον άνθρωπο, με ένα ομογενοποιημένο "εγώ", ένα συγκεντρωμένο "εγώ" σε τέτοιο σημείο, ώστε αυτός ο άνθρωπος να μην επηρρεάζεται από τίποτε και από κανέναν και να ενεργεί καίρια & αποτελεσματικά σαν σύνολο, σαν μοναδική οντότητα με την δική του θέληση. Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ελευθερία και πράττει ελεύθερα αφού παραμένει ανεπηρρέαστος τόσο σε εσωγενείς όσο και σε εξωγενείς παράγοντες, όπως είναι η κοινωνία, η θρησκεία, τα δόγματα, η οικογένεια, η εργασία κτλ.
Σε έναν τέτοιον άνθρωπο τα πράγματα δεν συμβαίνουν όπως συμβαίνουν στους υπόλοιπους ανθρώπους. Στους περισσότερους ανθρώπους τα πράγματα συμβαίνουν και δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτε γι' αυτά. Αυτός ο άνθρωπος όμως έχει την ικανότητα να αλλάξει την ροή των πραγμάτων, έτσι όπως ο ίδιος επιθυμεί.
Επίσης, η "ατομικοποίηση" μπορεί να απαντηθεί & αλλού ως "ανώτερος Εαυτός", είναι το ίδιο πράγμα, αλλάζουν μόνο οι ονομασίες.
Edited by - zip on 25/07/2009 09:16:36
Οπότε έχει να κάνει με το αληθινό εγώ που λέγαμε.Κάλλιστα..
Μετά την ατομικοποίηση όλα τα άλλα μοιάζουν παιχνιδάκια..
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα
quote:
Dr Jekyll Mr HydeΟπότε έχει να κάνει με το αληθινό εγώ που λέγαμε. [ Ναι ] Κάλλιστα..
Μετά την ατομικοποίηση όλα τα άλλα μοιάζουν παιχνιδάκια.[ ναι, αλλά πάντα υπάρχει κίνδυνοςμην το ξεχνάς ...
quote:
Η ανθρώπινη συμπεριφορά , λέει ο Πλάτων , πηγάζει από τρείς κύριες πηγές : την επιθυμία , την συγκίνηση και την γνώση
Είναι σωστό, αν εξετάσουμε μία μία τις πηγές & τις προελεύσεις τους. Π.χ Η συν-κίνηση (συγκίνηση) προέρχεται κυρίως από εξωγενείς παράγοντες. Λέγοντας συν-κίνηση εννοούμε την ομαδική, ενοποιημένη κίνηση μιας συστοιχίας μικρών "εγώ", μιας ομάδας μικρών "εγώ" προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση συναισθηματικού χαρακτήρα. Παρακάτω ο Κηφευς αντιστοιχίζοντας, αναφέρει :
quote:
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που συγκροτούν τους στρατούς και τους στόλους του κόσμου .
H συν-κίνηση (συγκίνηση) προσομοιάζει με την κίνηση ενός μικρού στρατού από "εγώ", προς μία κατεύθυνση, προς έναν "στόχο", προς έναν "σκοπό" και είναι δυνατόν να ενεργοποιηθεί και από το καλό και από το κακό. Υπάρχουν και οι "απελευθερωτικοί στρατοί", δηλ. ένας στρατός που έχει σκοπό να ελευθερώσει κάτι ή κάποιους ή να προστατεύσει κάτι ή κάποιους. Η κίνηση αυτή (η συγκίνηση δηλ) δεν έχει σκοπό μόνο την κατοχή ή την κατάκτηση ή τον επεκτατισμό. Όπως π.χ αναφέρεται παρακάτω (πάλι σε συσχετισμό) :
quote:
Οι στρατιωτικές δυνάμεις θα πρέπει να προστατεύουν , αλλά όχι να κυβερνούν.
Όταν η συγκίνηση συσχετιστεί με την κίνηση ενός στρατού από "εγώ" που έχει σκοπό να προστατεύσει ή να απελευθερώσει, τότε ο άνθρωπος ... "κλαίει από χαρά". Όταν συσχετιστεί με κατοχή, επεκτατισμό, εξουσία, τότε ο άνθρωπος ... "κλαίει από λύπη". Σε κάθε περίπτωση η κίνηση αυτή θα αφήσει πίσω της μια "καταστροφή", μια κάθαρση.
quote:
Η συγκίνηση , η φιλοδοξία , το θάρρος – αυτές είναι ένα .
Στις περιπτώσεις που η συν-κίνηση ενεργοποιηθεί από το καλό, μπορεί να ονομαστεί και "θάρρος". Σε υπέρμετρο βαθμό και με την συμμετοχή του κακού (μιας κατοχής, μιας κατάκτισης ή ενός επεκτατισμού δηλ.), μπορεί να ονομαστεί και "φιλοδοξία". Γι' αυτό ο Πλάτωνας λέει πως είναι ένα. Βέβαια, η συν-κίνηση μπορεί να ονομαστεί και διαφορετικά και μπορούν να της αποδωθούν και περισσότερες από δύο έννοιες.
Γενικότερα & καθολικά, η συμπεριφορά ενός ανθρώπου εξαρτάται από την προσωπικότητά του και την ουσία του. Αν θέλαμε να φτιάξουμε ένα σύστημα εισάγοντας και τον Πλάτωνα μέσα σ' αυτό, θα λέγαμε πολύ απλά πως και η συγκίνηση και η επιθυμία και η γνώση [ έτσι όπως την εννοεί ο Πλάτωνας, η επίκτητη γνώση δηλ. η επιστήμη και η φιλοσοφία ] είναι μέρη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Όμως δεν είναι μέρη της ουσίας του γιατί και στις 3 περιπτώσεις δηλ. και στις 3 πηγές αυτής της συμπεριφοράς, λείπει το ιδιο-φυές, το αυτο-φυές εκείνο χαρακτηριστικό που κάνει π.χ έναν στρατηγό να ξεχωρίζει από έναν άλλον (βλ. συγκίνηση), που κάνει έναν επιστήμονα ή έναν φιλόσοφο να ξεχωρίζει από έναν άλλον (βλ. γνώση) και που κάνει έναν βιομήχανο να ξεχωρίζει από έναν άλλον (βλ. επιθυμία), αντίστοιχα.
quote:
Dr Jekyll Mr HydeΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ή αυτό που κάποιοι ονομάζουν ΓΝΩΣΗ. Τι είναι: Είναι τρόπος Αντίληψης του κόσμου. Ποιου κόσμου?
Αυτό το ιδιοφυές μπορεί να προκύψει από αφομοιωμένη γνώση. Δηλ. από γνώση που έχει όχι απλώς καταληφθεί από ή αντιληφθεί το νοητικό (δεν αρκεί π.χ ένας γιατρός να καταλάβει ή να αντιληφθεί απλώς πως γίνεται μια εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς) - χρειάζεται βέβαια κι αυτό - αλλά από γνώση που έχει μεταληφθεί & αναληφθεί από το συναισθηματικό κέντρο. Αυτό με μια λέξη, ονομάζεται αλλιώς κατανόηση. Όταν σε διάφορα βιβλία εσωτερισμού δεις αυτήν την λέξη, τότε όλοι αυτοί που την χρησιμοποιούν εννοούν αυτήν την διαδικασία της αντίληψης, κατάληψης, μετάληψης & ανάληψης της γνώσης. [ η οποία γνώση σημείωσε, μπορεί να είναι από το να μάθεις ποδήλατο, μέχρι το να μάθεις τον ίδιο σου τον εαυτό ].
Τώρα, όσον αφορά αυτό το "ποιου κόσμου ;", που ρωτάς. Δεν έχει σημασία. Είτε πούμε "των κόσμων", είτε "του κόσμου", είναι ένα και το αυτό. Γιατί κατανοώντας τον έναν κόσμο, κατανοούμε και όλους τους υπόλοιπους. Τα πράγματα έχουν πολλούς κόσμους, δεν έχουν έναν μόνο. Όμως όλοι αυτοί οι κόσμοι διέπωνται από τους ίδιους ακριβώς νόμους. Κατανοώντας λοιπόν την μηχανική του ένος κόσμου και τους νόμους που τον διέπουν, κατανοούμε και τους υπόλοιπους.
quote:
Dr Jekyll Mr HydeΣυγκεκεριμένα έχει να κάνει με την αντίληψη του περιβαλλοντος κόσμου μας καθώς και των συν-ζώντων με μας οργανισμών.
Ασφαλώς, έχει να κάνει ΚΑΙ με αυτό, αλλά ΟΧΙ ΜΟΝΟ με αυτό.
quote:
Dr Jekyll Mr HydeΤι προσφέρει/προκαλεί αυτη η αντίληψη? α)Όσον αφορά τους ανθρώπους συγχώρεση. Όχι συγχώρεση όμως λόγω ανεκτικότητας ή αυτοσυγκράτησης(αυτό σου χρειάζεται για να ανεκτείς το αρνητικό γεγονός όχι το άτομο που το προκαλεί). Προκειται για μια συγχώρεση συνειδητοποίησης της άγνοιας του άλλου καθώς και της ομοιότητας του μαζί σου.
Ξέρεις τι γίνεται ; Εδώ ερμηνεύεις την κατανόηση ως συγχώρεση. Και ξε'ς γιατί το κάνεις αυτό ; Γιατί παίρνεις ΜΙΑ μόνο εκδοχή της έννοιας "κατανοώ", αυτή που λέμε στους συνανθρώπους μας συνήθως εκφράζοντάς την ως "ναι, φίλε μου, σε κατανοώ, σε καταλαβαίνω, συμπάσχω μαζί σου". Η κατανόηση μπορεί να γίνει ΚΑΙ συγχώρεση. Αλλά μπορεί να γίνει χιλιάδες άλλα πράγματα.
Πως να στο πω ρε γμτ; Φαντάσου την κατανοήση σαν ένα κρεβάτι. Σ' αυτό το κρεβάτι ξαπλώνουν η αντίληψη, η κατάληψη, η μετάληψη και η ανάληψη. Ένα κρεβάτι λοιπόν "συν-χωρεί" (να την η συγχώρεση!) τέσσερα πράγματα. Όμως σ' αυτό το κρεβάτι μπορούν να ξαπλώσουν άλλα τόσα πράγματα, όχι μόνο τέσσερα, δεκατέσσερα ή τρεις χιλιάδες τέσσερα. Είναι πολύ μεγάλο το κρεβάτι της κατανόησης. Χωράει πολύ πράμα ...
Βλέποντας έτσι, με αυτόν τον τρόπο την κατανόηση, είναι σαν να βλέπεις να συν-χωρούνται σ' αυτήν ΚΑΙ αυτά που λες παραπάνω : η άγνοια του άλλου και η ομοιότητά του με σένα.
Όμως η κύρια σχέση που έχει η κατανόηση είναι αυτή που έχει με την λήψη των πραγμάτων. Το πως λαμβάνει ο άνθρωπος δηλ. τα ερεθίσματα. Έχει να κάνει με τις αισθήσεις του, με το νου του, με τη προσωπικότητά του & με την ουσία του. Υπάρχουν προσωπικότητες τόσο ισχυρές που δεν αφήνουν αυτήν την λήψη να γίνει σωστά. Δεν την αφήνουν δηλ. να γίνει ούτε αντίληψη, ούτε κατάληψη. Βέβαια, δεν μιλάμε να την κάνουν μετάληψη και ανάληψη, γιατί τότε ανεβαίνουμε level, είναι σπάνιο αυτό, δεν θα το συναντήσεις συχνά δηλ.
Ανθρώπους που κάνουν ανάληψη γνώσης, θα συναντήσεις, είναι αυτοί που το παίζουν δάσκαλοι. Αυτοί τι κάνουν ; Καταλαμβάνουν την γνώση (με διάφορους τρόπους, έτσι ; μπορεί να την κλέψουν π.χ ή να την δανειστούν ή ακόμη και να την αγοράσουν), αντιλαμβάνονται αυτή την γνώση και αναλαμβάνουν αυτή την γνώση να την μεταδώσουν. [ Βέβαια, αυθαίρετα το κάνουν, από μόνοι τους, θέλω να πω δηλ. δεν τους ζήτησε κανένας να το κάνουν αυτό ]. Επειδή όμως οι ίδιοι δεν έχουν προχωρήσει ακόμη στην μετά της λήψης "φάση" ας το πούμε της γνώσης, στην μετάληψή της δηλ. δεν μπορούν να κάνουν τίποτε. Γιατί ουσιαστικά, σ' αυτήν την φάση της μετάληψης, γίνεται μετουσίωση της γνώσης. Τέτοιους δεν θα βρεις πολλούς. Κι αν βρεις, ίσως να μην σου μιλήσουν κιόλας ... ίσως δηλ. να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό ... ή να σε πάνε μια βόλτα για κα'να τσίπουρο και κα'να γαύρο γούνα στα κάρβουνα ... αλλά αυτούς φίλε, άσ'το, δεν θα τους καταλάβεις κιόλας ...
Άντε, καλό μεσημέρι και καλή όρεξη ...
Edited by - zip on 25/07/2009 12:31:22
quote:
Ξέρεις τι γίνεται ; Εδώ ερμηνεύεις την κατανόηση ως συγχώρεση. Και ξε'ς γιατί το κάνεις αυτό ; Γιατί παίρνεις ΜΙΑ μόνο εκδοχή της έννοιας "κατανοώ", αυτή που λέμε στους συνανθρώπους μας συνήθως εκφράζοντάς την ως "ναι, φίλε μου, σε κατανοώ, σε καταλαβαίνω, συμπάσχω μαζί σου". Η κατανόηση μπορεί να γίνει ΚΑΙ συγχώρεση. Αλλά μπορεί να γίνει χιλιάδες άλλα πράγματα.Πως να στο πω ρε γμτ; Φαντάσου την κατανοήση σαν ένα κρεβάτι. Σ' αυτό το κρεβάτι ξαπλώνουν η αντίληψη, η κατάληψη, η μετάληψη και η ανάληψη. Ένα κρεβάτι λοιπόν "συν-χωρεί" (να την η συγχώρεση!) τέσσερα πράγματα. Όμως σ' αυτό το κρεβάτι μπορούν να ξαπλώσουν άλλα τόσα πράγματα, όχι μόνο τέσσερα, δεκατέσσερα ή τρεις χιλιάδες τέσσερα. Είναι πολύ μεγάλο το κρεβάτι της κατανόησης. Χωράει πολύ πράμα ...
Βλέποντας έτσι, με αυτόν τον τρόπο την κατανόηση, είναι σαν να βλέπεις να συν-χωρούνται σ' αυτήν ΚΑΙ αυτά που λες παραπάνω : η άγνοια του άλλου και η ομοιότητά του με σένα.
Όμως η κύρια σχέση που έχει η κατανόηση είναι αυτή που έχει με την λήψη των πραγμάτων. Το πως λαμβάνει ο άνθρωπος δηλ. τα ερεθίσματα. Έχει να κάνει με τις αισθήσεις του, με το νου του, με τη προσωπικότητά του & με την ουσία του. Υπάρχουν προσωπικότητες τόσο ισχυρές που δεν αφήνουν αυτήν την λήψη να γίνει σωστά. Δεν την αφήνουν δηλ. να γίνει ούτε αντίληψη, ούτε κατάληψη. Βέβαια, δεν μιλάμε να την κάνουν μετάληψη και ανάληψη, γιατί τότε ανεβαίνουμε level, είναι σπάνιο αυτό, δεν θα το συναντήσεις συχνά δηλ.
Το ίδιο πράγμα λέμε βασικά. Στο συγκεκεριμένο μήνυμα βέβαια που έπιασες προσπαθώ απλά να κάνω "λιανώ" κάτι σε κάποιον.
quote:Όχι.. κάνε μια αντικατάσταση στη πρόταση με αυτήν εδώ: "Όσον αφορά τους ανθρώπους αυτό που εσείς αποκαλείτε συγχωρεση". Η συγχωρεση σήμερα έχει την έννοια της παραχώρησης. Εγώ όμως δεν μιλάω για παραχώρηση/ανεκτικότητα. Εγώ μιλάω για μια κατανόηση που έχει ρίζώσει στο συναισθηματικό κέντρο με αποτέλεσμα όταν δέχεσαι ένα αρνητικό ερέθισμα να μην υπάρχει καν αντιδραση του Εγώ(Θυμός κοκ) άρα και δεν υπάρχει κάτι να συν-χωρήσεις γιατι ποτέ δεν ένιωσες οτι υπήρξε κάποια απόσταση.
Ξέρεις τι γίνεται ; Εδώ ερμηνεύεις την κατανόηση ως συγχώρεση.
quote:Δεν έχω διαβάσει τη συγκεκεριμένη φράση του Πλάτωνα αν κάποιος ήξερε να μου πει πού υπάρχει θα με βοηθούσε πολύ. Είσαι όμως σίγουρος φίλε Ζιπ πως οταν μιλάει για γνώση δεν εννοεί κατανόηση?
Είναι σωστό, αν εξετάσουμε μία μία τις πηγές & τις προελεύσεις τους. Π.χ Η συν-κίνηση (συγκίνηση) προέρχεται κυρίως από εξωγενείς παράγοντες. Λέγοντας συν-κίνηση εννοούμε την ομαδική, ενοποιημένη κίνηση μιας συστοιχίας μικρών "εγώ", μιας ομάδας μικρών "εγώ" προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση συναισθηματικού χαρακτήρα. Παρακάτω ο Κηφευς αντιστοιχίζοντας, αναφέρει :
"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με την επιθυμία(-τη σκεψη) και το συναίσθημα