- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Αν εννοούσε κατανόηση, θα το έλεγε, θα έλεγε ακριβώς την λέξη "κατανόηση". Ο Πλάτωνας δεν ήταν ανόητος. Ήξερε τι έλεγε.

quote:

---

Εγώ μιλάω για μια κατανόηση που έχει ρίζώσει στο συναισθηματικό κέντρο με αποτέλεσμα όταν δέχεσαι ένα αρνητικό ερέθισμα να μην υπάρχει καν αντιδραση του Εγώ(Θυμός κοκ)

---

Edited by - zip on 25/07/2009 12:52:00

Ο Πλάτων , πιστός στην βάση του φιλοσοφικού του συστήματος , θεωρεί το Αγαθό , σαν το μόνο που εξασφαλίζει την ευδαιμονία και του ατόμου και του συνόλου των ανθρώπων .

Το Αγαθό το βρίσκει στον αρμονικό συνδυασμό των τριών ψυχικών δυνάμεων , της γνώσης , της δύναμης και της επιθυμίας .

Ο Πλάτων ονομάζει τον αρμονικό αυτόν συνδυασμό δικαιοσύνη και πάνω σ’αυτήν οικοδομεί την «Πολιτεία» του .

Από αυτό , όμως , είναι φυσικό ότι έτσι όπως ορίζει το θέμα περιλαμβάνει δύο διακεκριμένα στοιχεία :

1) Το μεταφυσικό , θεωρητικό , της δικαιοσύνης στην ψυχική ζωή του ατόμου , και

2) το πρακτικό, της προσαρμογής της δηλ. στη ζωή του συνόλου.

Επειδή , όμως , πριν απ’όλα πρέπει να αποδειχθεί η αλήθεια του ορισμού της δικαιοσύνης (που ο ίδιος δίνει) , προτάσσει στο όλο σκεπτικό του , σαν προοίμιο , μια μεγάλη συζήτηση περί δικαιοσύνης, στην οποία αποδεικνύονται λανθασμένες η μία μετά την άλλη οι περί δικαίου αντιλήψεις της ρητορικής , της σοφιστικής και της τέχνης (331c – 368a , Βιβλίο Β΄).

Από αυτό το συμπέρασμα δημιουργείται η ανάγκη να δοθεί ο αληθινός ορισμός της δικαιοσύνης , και ο Πλάτων το επιχειρεί με την αναλυτική μέθοδο , αναζητώντας αυτήν στο πλαίσιο της ζωής της πόλης – κράτους , παρακολουθώντας την ζωή αυτή σε όλες τις εκδηλώσεις της από την πρώτη αρχή του σχηματισμού της πόλης μέχρι την πλήρη εξέλιξή της σαν κοινωνία και κράτος (368a -435a , Βιβλία Β΄, Γ΄, Δ΄) .

Για να καθορίσει , όμως , ακριβέστερα τον ορισμό του , ο Πλάτων ανατρέχει στην ψυχική ζωή του ατόμου σαν πρότυπο της ζωής της πόλης και διακρίνοντας τις τρείς εκεί δυνάμεις :

Το λογιστικό , το θυμοειδές και το επιθυμητικό (439 d , e – Βιβλίο Δ΄) και ορίζοντας τις μεταξύ τους σχέσεις (440 a – 441 c , Βιβλίο Δ΄).

Είναι αυτά που αποκαλώ: Γνώση, συγκίνηση και επιθυμία . Από τις παραπάνω παραγράφους (439 d , e - Βιβλίο Δ΄) και (440 a - 441 c , Βιβλίο Δ΄), αργότερα, θα παραθέσω το αρχαίο κείμενο και την ερμηνεία του.

Δικαιοσύνη ονομάζει την μεταξύ τους αρμονία στην εκτέλεση του έργου καθεμιάς από αυτές κάτω από την υψηλή εποπτεία του λογιστικού (της γνώσης) (441 d – 444 a , Βιβλίο Δ΄) , αδικία δε την μεταξύ τους δυσαρμονία .

Θα επιμείνω Dr Jekyll Mr Hyde , όμως, στο σημείο αυτό, με λίγα σχόλια των κρίσιμων σημείων του Βιβλίου Δ΄, στο επόμενο μήνυμά μου.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Το ξανασκέφθηκα αν θάπρεπε να αντιγράψω τις παραπάνω παραγράφους του αρχαίου κειμένου και της ερμηνείας του και δεν βρήκα ότι θα προσέφερα πολλά μ'αυτή μου την ενέργεια:

1) Διότι μπορεί οποιοσδήποτε να τα βρει και να τα διαβάσει από την "Πολιτεία" του Πλάτωνα και
2) διότι οι Διάλογοι του Πλάτωνα δεν διαβάζονται αποσπασματικά. Το πιθανότερο είναι ότι θα χρειασθεί , ο αναγνώστης, να κινηθεί αρκετά πιο πριν ή μετά τις υποδεικνυόμενες παραγράφους για να σχηματίσει πληρέστερη εικόνα του νοήματος που θέλει να μας μεταφέρει ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Συμφωνώ .
Στρωμένα τα γράφει.
Απλά νεοελληνικά .
Το μόνο για το οποίο ανησυχώ ,είναι ότι , όταν χάνει η προσωπικότητά του την ψυχραιμία βρίζει άσχημα και δεν ζητάει συγγνώμη ,αλλά ισχυρίζεται ότι η άλλη προσωπικότητα πταιει που τον ώθησε έξω από τα όρια της ανοχής της .

Είναι θέμα γλώσσας.

quote:

---

alfa-omega

Γιατί δεν υπάρχει ενιαία αντίληψη σε αυτόν τον πλανήτη ?

---

Για να σου εξηγήσω τι εννοώ με την παραπάνω ερώτηση, θα σου δώσω ένα παράδειγμα που μπορεί να το συναντήσεις ή να το έχεις ήδη συναντήσει σε πολλά βιβλία εσωτερισμόυ.

Κάποιος είναι φυλακισμένος. Εσύ είσαι ο ελεύθερος. Βλέπεις όμως τον φυλακισμένο στο κελί του και λες "ρε τον κακομοίρη, δεν πάω να τον βοηθήσω να ελευθερωθεί ;" κι όταν πλησιάζεις στο κελί του, τον ρωτάς :

- Φίλε, είσαι φυλακή, θες να ελευθερωθείς ;

Εκείνος σου απαντάει :

- Φυλακή ; Τι λε' ρε μεγάλε ; Μια χαρά ελεύθερο πουλάκι είμαι!

Εσύ επιμένεις, επιμένεις και προσπαθείς συνέχεια να κάνεις αυτό που νομίζεις πως πρέπει να κάνεις. Και πάντα πέρνεις αυτήν την απάντηση από τον "φυλακισμένο" : "Φυλακή ; Τι λε' ρε μεγάλε ; Μια χαρά ελεύθερο πουλάκι είμαι!".

Τώρα, τι νομίζεις ; Ποιος από τους δύο είναι ο πραγματικά φυλακισμένος ; Εσύ που επιμένεις [ και στην ουσία έχεις μπει σε μια διαδικασία που η ίδια αυτή η διαδικασία είναι η φυλακή σου ] ή ο "φυλακισμένος" ;

Για να προχωρήσεις σε μια οποιουδήποτε είδους "απελευθέρωση" ή "ξύπνημα", θα πρέπει [ το βασικότερο & πρώτο πράγμα ], να σου το έχει ζητήσει πρώτα ο "σκλάβος" ή ο "κοιμισμένος". Καταλαβαίνεις ; Άμα δεν στο έχει ζητήσει, τότε γι' αυτόν που εσύ νομίζεις πως είναι "σκλάβος" ή "κοιμισμένος", δεν τίθεται τέτοιο θέμα φίλε γιατί πολύ απλά, ούτε ο "σκλάβος", ούτε ο "κοιμισμένος" δεν έχει συνειδητοποιήσει την κατάστασή του. Δηλ. ο κοιμισμένος, θα πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσει Ο ΙΔΙΟΣ πως είναι κοιμισμένος και μετά να έρθει Ο ΙΔΙΟΣ σε σένα και να πει "ξέρεις φίλε, είμαι κοιμισμένος, μπορείς να με ξυπνήσεις ;". Αν δεν υπάρξει αυτό, τότε ο κοιμισμένος μια χαρά ξύπνιος είναι και δεν κοιμάται αυτός, αλλά εσύ.

quote:

---

ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΑΛΑΦΙΑΣΜΕΝΗ ΜΕΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ...
-ΜΑ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ;ΣΚΕΦΘΗΚΑ,ΤΗΣ ΕΙΠΑΝ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΥ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΡΕΧΕΙ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ;

---

Communicating at an unknown rate...