- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
He waxes desperate with imagination.
Marcellus
Let's follow; 'tis not fit thus to obey him.
Horatio
Have after.--To what issue will this come?
Marcellus
Something is rotten in the state of Denmark.
Horatio
Heaven will direct it.
Marcellus
Nay, let's follow him.
Που το σώμα το αγιάζει
Απ' το δάκρυ του που τρέχει
Απ' το μόσχο του που στάζει
Μοιάζω με το δέντρο εκείνο
Που το σώμα του αγιάζει
Μαστιχόδεντρο και κρίνο
Άγιο μύρο και λιβάνι
Ποιος αγάπησε να γιάνει
Frateretto calls me; and tells me Nero is an angler in the lake
of darkness.--Pray, innocent, and beware the foul fiend.
Fool
Pr'ythee, nuncle, tell me whether a madman be a gentleman or a
yeoman.
Lear
A king, a king!
Fool
No, he's a yeoman that has a gentleman to his son; for he's a mad
yeoman that sees his son a gentleman before him.
Lear
To have a thousand with red burning spits
Come hissing in upon 'em,--
Edgar
The foul fiend bites my back.
Fool
He's mad that trusts in the tameness of a wolf, a horse's health,
a boy's love, or a whore's oath.
Lear
It shall be done; I will arraign them straight.--
[To Edgar] Come, sit thou here, most learned justicer--
[To the Fool] Thou, sapient sir, sit here. Now, you she-foxes!--
Come to me
Comfort me
Take my hand
In your arms
In your eyes
I will be
Forever yours
Bring me down
To your bed
To your dreams
Take my life
Take everything
Through those meadows
Of heaven
Where we ran forevermore
I wish, oh, how I wish again
With you. Oh, to be with you
So lay me down
Close to you
Hold me now my lover
I kiss your tears
My sweet one
And kiss again, my love
I'm really sorry...
Edited by - nossoforos on 01/02/2006 23:18:12
Mother will you take me down?
I have become so afraid
Mother please, please take me down
I am sorry, your boy is not brave
Child just hold on. Night will soon be gone
Sleep if you can. But watch your father's hand
We do not want you. No-body loves you
Father of the dark. Tonight will greet you
God in heaven, can you hear me
Help me Oh Lord. They're coming for me
Mother warned me. Father scorned me
Oh my God No. Now I hear him
I claim your life on this night
within sight of your own God
The silence, the waiting then the pain
Oh child, sleep will be here soon
Your life has only ever been shame
And so young boy, my hand brings doom
Child, won't you awake. Father has gone
Child, please come awake. Please my tiny son
I'm really sorry...
Edited by - nossoforos on 01/02/2006 23:19:15
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΣΗΜΑΔΙΑ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ
ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΚΑΙΓΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΠΕΤΟΥΣΑΝΕ ΜΕ ΒΙΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ
ΚΙ ΕΒΓΑΙΝΑ ΑΘΩΑ ΚΑΙ ΑΛΩΒΗΤΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΠΙΚΡΙΑ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ
ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΕΤΑΓΑ ΓΩ ΚΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
ΚΙ ΑΝ ΜΕ ΜΑΤΩΝΕΙΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΙ Η ΨΕΥΤΙΑ.
ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΗΜΑΔΙΑ.
ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ
ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΜΑΘΑΙΝΩ
ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΗΣΑΝΕ
ΕΥΘΕΩΣ Μ΄ΟΔΗΓΗΣΑΝΕ
ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΩ.
ΣΗΜΑΔΙΑ
ΣΗΜΑΔΙΑ
ΣΕ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ
ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ
ΕΝΟΧΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΕ ΠΝΟΕΣ ΠΌΥ ΔΑΚΡΥΣΑΝ
ΤΑ ΧΑΔΙΑ
ΗΔΟΝΕΣ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΣΑΝ
ΣΗΜΑΔΙΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Η ίδια αυτή φίλη γράφει και ποιήματα.
Το παρακάτω ποίημά της δημοσιεύτηκε στην "ομπρέλλα" του Φεβρουαρίου...
ΓΡΑΦΗ
Ψηλαφώ τα νοήματα.
Γράφω.
Βήμα-βήμα περιδιαβαίνω το κείμενο
βήχοντας κόμματα, λέξεις,
σκοντάφτοντας στις παρενθέσεις και τα ερωτηματικά.
Φράσεις-κατήφοροι
(να πάρω το ποδήλατό μου)
πυροτεχνήματα-θαυμαστικά
(και να φοβάμαι πάντα)
Μέσα μου βρέχει παύλες,τοπία,
οι τελείες φλερτάρουν το φθινόπωρο.
Σταγόνα-σταγόνα η στίξη ματώνει το χαρτί
(να το δω το αίμα, να τ'αγγίξω).
Κάποιος είπε θυμάμαι:
Γραφή
Ραφή
Αφή. (της Χριστίνας Λιναρδάκη)
Κρεων
σε δη, σε την νευουσαν εις πεδον καρα,
φης η καταρνει μη δεδρακεναι ταδε·
Αντιγονη
και φημι δρασαι κουκ απαρνουμαι το μη.
Κρεων
συ μεν κομιζοις αν σεαυτον η θελεις
εξω βαρειας αιτιας ελευθερον·
συ δ' ειπε μοι μη μηκος, αλλα συντομως,
ηδησθα κηρυχθεντα μη πρασσειν ταδε;
Αντιγονη
ηδη· τι δ' ουκ εμελλον; εμφανη γαρ ην.
Κρεων
και δητ' ετολμας τουσδ' υπερβαινειν νομους;
Αντιγονη
ου γαρ τι μοι Ζευς ην ο κηρυξας ταδε,
ουδ' η ξυνοικος των κατω θεων Δικη
τοιουσδ' εν ανθρωποισιν ωρισεν νομους.
ουδε σθενειν τοσουτον ωομην τα σα
κηρυγμαθ', ωστ' αγραπτα κασφαλη θεων
νομιμα δυνασθαι θνητον ονθ' υπερδραμειν.
ου γαρ τι νυν γε καχθες, αλλ' αει ποτε
ζη ταυτα, κουδεις οιδεν εξ οτου 'φανη.
τουτων εγω ουκ εμελλον, ανδρος ουδενος
φρονημα δεισασ', εν θεοισι την δικην
δωσειν· θανουμενη γαρ εξηδη, τι δ' ου;
κει μη συ προυκηρυξας. ει δε του χρονου
προσθεν θανουμαι, κερδος αυτ' εγω λεγω.
οστις γαρ εν πολλοισιν ες εγω κακοις
ζη, πως οδ' Ουχι κατθανων κερδος φερει;
ουτως εμοιγε τουδε του μορου τυχειν
παρ' ουδεν αλγος· αλλ' αν, ει τον εξ εμης
μητρος θανοντ' αθαπτον ηνσχομην νεκυν,
κεινοις αν ηλγουν· τοισδε δ' ουκ αλγυνομαι.
σοι δ' ει δοκω νυν μωρα δρωσα τυγχανειν,
σχεδον τι μωρω μωριαν οφλισκανω.
Χορος
δηλοι το γεννημ' ωμον εξ ωμου πατρος
της παιδος. εικειν δ' ουκ επισταται κακοις.
Κρεων
αλλ' ισθι τοι τα σκληρ' αγαν φρονηματα
πιπτειν μαλιστα, και τον εγκρατεστατον
σιδηρον οπτον εκ πυρος περισκελη
θραυσθεντα και ραγεντα πλειστ' αν εισιδοις·
σμικρω χαλινω δ' οιδα τους θυμουμενους
ιππους καταρτυθεντας· ου γαρ εκπελει
φρονειν μεγ' οστις δουλος εστι των πελας.
αυτη δ' υβριζειν μεν τοτ' εξηπιστατο,
νομους υπερβαινουσα τους προκειμενους·
υβρις δ', επει δεδρακεν, ηδε δευτερα,
τουτοις επαυχειν και δεδρακυιαν γελαν.
η νυν εγω μεν ουκ ανηρ, αυτη δ' ανηρ,
ει ταυτ' ανατι τηδε κεισεται κρατη.
αλλ' ειτ' αδελφης ειθ' ομαιμονεστερα
του παντος ημιν Ζηνος ερκειου κυρει,
αυτη τε χη ξυναιμος ουκ αλυξετον
μορου κακιστου· και γαρ ουν κεινην ισον
επαιτιωμαι τουδε βουλευσαι ταφου.
και νιν καλειτ'· εσω γαρ ειδον αρτιως
λυσσωσαν αυτην ουδ' επηβολον φρενων.
φιλει δ' ο θυμος προσθεν, ηρησθαι κλοπευς
των μηδεν ορθως εν σκοτω τεχνωμενων·
μισω γε μεντοι χωταν εν κακοισι τις
αλους επειτα τουτο καλλυνειν θελη.
Αντιγονη
θελεις τι μειζον η κατακτειναι μ' ελων;
Κρεων
εγω μεν ουδεν· τουτ' εχων απαντ' εχω.
Αντιγονη
τι δητα μελλεις; ως εμοι των σων λογων
αρεστον ουδεν μηδ' αρεσθειη ποτε·
ουτω δε και σοι ταμ' αφανδανοντ' εφυ.
καιτοι ποθεν κλεος γ' αν ευκλεεστερον
κατεσχον η τον αυταδελφον εν ταφω
τιθεισα; τουτοις τουτο πασιν ανδανειν
λεγοιτ' αν, ει μη γλωσσαν εγκληοι φοβος.
αλλ' η τυραννις πολλα τ' αλλ' ευδαιμονει
καξεστιν αυτη δραν λεγειν θ' α βουλεται.
Κρεων
συ τουτο μουνη τωνδε Καδμειων ορας.
Αντιγονη
ορωσι χουτοι, σοι δ' υπιλλουσιν στομα.
Κρεων
συ δ' ουκ επαιδει, τωνδε χωρις ει φρονεις;
Αντιγονη
ουδεν γαρ αισχρον τους ομοσπλαγχνους σεβειν.
Κρεων
ουκουν ομαιμος χω καταντιον θανων;
Αντιγονη
ομαιμος εκ μιας τε και ταυτου πατρος.
Κρεων
πως δητ' εκεινω δυσσεβη τιμας χαριν;
Αντιγονη
ου μαρτυρησει ταυθ' ο κατθανων νεκυς.
Κρεων
ει τοι σφε τιμας εξ ισου τω δυσσεβει.
Αντιγονη
ου γαρ τι δουλος, αλλ' αδελφος ωλετο.
Κρεων
πορθων δε τηνδε γην· ο δ' αντιστας υπερ.
Αντιγονη
ομως ο γ' Αιδης τους νομους τουτους ποθει.
Κρεων
αλλ' ουχ ο χρηστος τω κακω λαχειν ισος.
Αντιγονη
τις οιδεν ει κατωθεν ευαγη ταδε;
Κρεων
ουτοι ποθ' ουχθρος, ουδ' οταν θανη, φιλος.
Αντιγονη
ουτοι συνεχθειν, αλλα συμφιλειν εφυν.
Κρεων
κατω νυν ελθουσ', ει φιλητεον, φιλει
κεινους· εμου δε ζωντος ουκ αρξει γυνη.
Come by you have come far
All I had I lost in the flood
Come sit with me at the bar
Tell me of progress strengthen my blood
No one here knows my name
I have traded my memories for things
But I remember you clearly
Do you remember that I used to sing
Why have you waited so long
Come by you have come far
Long since I saw you so how have you been
Come sit with me at the bar
How long since they told you that they had found him
No one here knows my name
I gave up my worries for one good thing
But I remember you clearly
Do you remember that I used to sing
Was it because I never told you
I was going away
That you waited so long
Was it because your ****ing dreams
Meant nothing to me
That you waited so long
It runs from the top of my fingers
Into my hands
What is it I have been drinking
I do not understand
I thought I'd lost you my brother
I'm so glad you came
My regards to the ones that I love I miss them
Tell them I love them I miss them
I'm really sorry...
o my sweet nurse
pull the curtain aside for a while
so that I can for once have
the sun in my eye
you smile and say
it's a fine day
o my sweet nurse
pull the curtain aside for a while
then like a ghost at night
you come around all dressed in white
talking to me
and so I have to drink
the water with your poison spilled
for no more will
o my sweet nurse
seems you have so little time
that you rather put
me to sleep than sit by my side
I'm really sorry...
Ανατρίχιασε το κεφάλι μου...!
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ΑΝΩΤΕΡΟΣ από τον άλλο,
μπροστά στη ΖΩΗ και στο ΘΑΝΑΤΟ
Αν και παρακολουθώ για αρκετό καιρό το εν λόγο forum δεν μπήκα στον πειρασμό να συμμετέχω και εγώ ενεργά. Με αφορμή όμως κάποιες συζητήσεις αισθάνθηκα την ανάγκη να πω και εγώ 2 λόγια. Βλέπω ανθρώπους οι οποίοι ασχολούνται με διάφορα "πειράματα" όπως τα ονομάζουν και με κίνητρο την περιέργεια και χωρίς να το συνειδητοποιούν συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι στο "άγνωστο" χωρίς να γνωρίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού αλλά και τα αποτελέσματα. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Το πείραμα το οποίο ξεκινά να πραγματοποιήσει ο κάθε μαθητευόμενος "μερλιν" δεν απευθύνεται στο "άγνωστο" κόσμο που ελπίζει να συναντήσει αλλά στον ίδιο τον εαυτό. Χρησιμοποιεί τον ίδιο του τον εαυτό για πειραματόζωο άλλοτε με γνώση τον επιπτώσεων και άλλοτε όχι. Φυσικά εγώ αναφέρομαι στα "θύματα" που με την άγνοια τους η με κίνητρο την περιέργεια τους εφαρμόζουν "τεχνικές" που δεν γνωρίζουν τις μετέπειτα επιδράσεις στην ψυχική τους υγεία. Δεν έχω σκοπό να απορρίψω την έρευνα, γιατί η έρευνα είναι το μέσο που μας οδηγεί στην γνώση.
Αλλά η έρευνα εφαρμόζετε κάτω από νόμους και συνθήκες για έχουμε αληθινά αποτελέσματα αλλά και για την αποφύγει λανθασμένων κινήσεων εις βάρος τον ίδιων το ερευνητών που καταλήγουν ως πειραματόζωα στα ίδια τους τα χέρια.
Οι διεξαγωγή κάποιων «πειραμάτων» πρέπει να γίνετε από «ειδικούς» και όχι από «περίεργους» ή ενθουσιασμένους με το αποτέλεσμα που φέρει κάποιο «πείραμα».
Γιατί απλά το κάθε πείραμα θα είναι ανακριβές και δεύτερον και πιο σημαντικό θα μπορέσει σε μερικές φορές να δράσει επικίνδυνα στους συμμετέχοντες.
Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο και φυσικά δεν έχω πρόθεση να προσβάλω κανένα, αντιθέτως ήθελα να παρουσιάσω μια άλλη πλευρά των πραγμάτων που δυστυχώς επαληθεύεται καθημερινά.
«Το πρώτο βήμα»
ΒΙΟΣ ΑΝΕΟΡΤΑΣΤΟΣ ΜΑΚΡΑ ΟΔΟΣ ΑΠΑΝΔΟΧΕΥΤΟΣ
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Αν η καρδιά σου είναι απο γυαλί,
μην την εμπιστευτείς σε χέρια που τρέμουν.
"Την ώρα της δυστυχίας μην απελπίζεσαι..σκέψου πως από μαύρα σύννεφα , πέφτει κρυστάλινη βροχή"
Αν η επίσκεψη συνοδευτεί και από καφέ ακόμα καλύτερα.
Edited by - Anounakis on 04/11/2003 18:34:05
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΠΛΕ ΓΡΑΜΜΕΣ...
ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΙΝ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ,ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΙΘΑΝΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ!
ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΟΜΑΣΤΕ...
ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΝΑΙ,ΣΕ ΤΙ ΤΡΟΧΙΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑΤΕ;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
Ο ΦΙΛΟΣ ΝΤΕΜΗΣ ΕΔΩΣΕ ΜΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ,ΚΑΤΟΠΙΝ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΙΝΕ(ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΗΣΕ),ΕΠΕΙΤΑ Ο SONAP ΤΗΝ ΕΠΡΑΞΕ ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΤΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,ΘΑ ΟΦΕΙΛΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΠΛΟ!
ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΕΒΑΛΑ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΤΑ ΑΝΑΚΑΤΕΨΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ...ΕΓΩ ΘΑ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΨΩ..ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΟ SITE ΔΕΧΕΤΑΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΠΟΛΛΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ...ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΠΑΡΑΣΥΡΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΣΗΡΙΑΛ ΤΟΥ ΣΤΑΡ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΚΑ,ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΩΝ ΠΡΟΤΡΟΠΩΝ ΣΑΣ;
ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΠΙΤΙΘΟΜΑΙ,ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΤΡΥΝΩ ΠΩΣ Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΝΤΟ ΚΙ ΕΣΥ"...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΝΟ ΜΟΥ!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΡΙΑΛ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΗΘΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ,ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ,ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΜΕ ΣΗΡΙΑΛ,ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟ ESOTERICA.
ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ,ΟΤΙ ΕΔΩΣΕ Ο ΝΤΕΜΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΚΡΙΝΑΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ!!!ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΛΟΓΗΣΤΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟ ΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΜΕ,ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ?ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ?ΣΠΗΛΙΑ ΝΤΑΒΕΛΗ-ΒΟΥΝΑ-ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ-ΜΑΓΕΙΑ-ΟΥΦΟ-ΣΟΛΟΜΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ "ΚΑΝΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΡΕΥΝΑ","ΕΠΙΣΚΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΕΝΑ ΣΑΒΑΤΟ/ΚΟ","ΣΤΗΣΤΕ ΤΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ" ΚΛΠ...ΕΧΕΤΕ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΣΟΙ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΞΑΝΕ?ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ,ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ "ΕΠΙΚΛΗΣΗ"ΟΠΩΣ ΕΝΟΕΙΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΑΛΛΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ.ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΝ ΝΤΕΜΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΚΙ ΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ.ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΩ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ.ΛΕΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΚΑΙΟΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΠΟΥ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Η ΣΥΜΦΕΡΕΙ
"Την ώρα της δυστυχίας μην απελπίζεσαι..σκέψου πως από μαύρα σύννεφα , πέφτει κρυστάλινη βροχή"