- ΤΑ ΝΕΚΡΟΝΥΦΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΑ ΛΑΖΑΡΙΑΤΙΚΑ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Εγώ πιστεύω πως ο κόσμος της ύλης δεν είναι κακός, αλλά εμείς τον κάνουμε όταν το παρακάνουμε με τον υλισμό. Το ίδιο ισχύει και με τον ιδεαλισμό. Παν μέτρο άριστον.
Πάντα είχα την απορία τί τον χρειάζεται ένας άυλος και άπειρος Θεός τον υλικό και πεπερασμένο κόσμο για να τον φτιάξει; Τί ανάγκη τον έχει; Που κολλάει δηλαδή το άπειρο πνεύμα με την πεπερασμένη ύλη;
Συνηθισμένη χριστιανική απάντηση είναι πως ο Θεός δεν είχε ανάγκη τίποτα, αλλά θέλησε να μοιραστεί την Αγάπη με τα αναγκαστικώς κατώτερα Δημιουργήματά Του.
Υπάρχουν πολλοί που θα ισχυριστούν ότι αυτός για να θέλει δεν είναι ΤΕΛΕΙΟΣ και ΠΛΗΡΗΣ Θεός. Νιώθει κενό, επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε για Θεό. Στον νου τους, ο πραγματικός Θεός βρίσκεται σε πλήρη ακινησία μην έχοντας ανάγκη τίποτα. Όμως ξεχνάμε πως και ο Θεός του Ινδουϊσμού ακόμη και στον απόλυτο μη δυισμό, "ξέπεσε" και ονειρεύτηκε τον κόσμο της ανάγκης. Πρόβαλε τον κόσμο της Μάγια και έγινε τα πάντα μέσα στον κόσμο. Κάθε καλή και κακή οντότητα είναι ένας ρόλος του Βράχμα!
Εγώ νομίζω πως δεν είναι κακό ο Θεός να θέλει, δεν Τον υποβιβάζει. Αρκεί ο Θεός να ποθεί μόνο το καλό. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν Θεό που κάθεται ακίνητος και δεν κάνει τίποτε! Είναι πολύ βαρετό!
quote:
Μύθηρα εσύ την ύλη την βλέπεις εντελώς αρνητικά;Εγώ πιστεύω πως ο κόσμος της ύλης δεν είναι κακός, αλλά εμείς τον κάνουμε όταν το παρακάνουμε με τον υλισμό. Το ίδιο ισχύει και με τον ιδεαλισμό. Παν μέτρο άριστον.
Πάντα είχα την απορία τί τον χρειάζεται ένας άυλος και άπειρος Θεός τον υλικό και πεπερασμένο κόσμο για να τον φτιάξει; Τί ανάγκη τον έχει; Που κολλάει δηλαδή το άπειρο πνεύμα με την πεπερασμένη ύλη;
Συνηθισμένη χριστιανική απάντηση είναι πως ο Θεός δεν είχε ανάγκη τίποτα, αλλά θέλησε να μοιραστεί την Αγάπη με τα αναγκαστικώς κατώτερα Δημιουργήματά Του.
Υπάρχουν πολλοί που θα ισχυριστούν ότι αυτός για να θέλει δεν είναι ΤΕΛΕΙΟΣ και ΠΛΗΡΗΣ Θεός. Νιώθει κενό, επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε για Θεό. Στον νου τους, ο πραγματικός Θεός βρίσκεται σε πλήρη ακινησία μην έχοντας ανάγκη τίποτα. Όμως ξεχνάμε πως και ο Θεός του Ινδουϊσμού ακόμη και στον απόλυτο μη δυισμό, "ξέπεσε" και ονειρεύτηκε τον κόσμο της ανάγκης. Πρόβαλε τον κόσμο της Μάγια και έγινε τα πάντα μέσα στον κόσμο. Κάθε καλή και κακή οντότητα είναι ένας ρόλος του Βράχμα!
Εγώ νομίζω πως δεν είναι κακό ο Θεός να θέλει, δεν Τον υποβιβάζει. Αρκεί ο Θεός να ποθεί μόνο το καλό. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν Θεό που κάθεται ακίνητος και δεν κάνει τίποτε! Είναι πολύ βαρετό!
σχολιο 5
...αν δεν δεχτουμε μια συμΠΑντικη κινηση δυναμικη που ξεπερναειτη νθεληση καθε θεοτητας αναγκαστικα η θα σηκωνουμε τα χερια μπροστα στο μεγεθος της ακατανοησιας μας μας κια θα στριβουμε να βγουμε εξω απο τη αιθουσα των υψηλων στοχασμων πανω στα κοσμολογικα πρ;γματα η θα πεφτουμε σε αντιφασεις στην προσπαθαεια να καταλαβουμε την βουλησ την θεικη ...
η δημιουργια στην κατωτερη υλη πιστευω οτι ακολουθησε την εκπτωση των ψυχων μεσα στην υλη αυτη ....δηλαδη πρωτα πεσαν οι ψυχες μεσα στην κατωτερη υλή και για να σωθουνε μπηκε μπορος ενα σχεδιο δημιουργιας κοσμικου οχηματος μεσα στην υλη αυτη ...ο ξεπεσμος αυτων των ψυχων ηταν μια νομοτελειακη διεργασια δεν την πρακαλεσε πιστευω παρα μον η ατελεια της γαλαξιακης δυναμικης ..
αρα μεσΑ στο βουρκο και οι δυναμεις δημιουργησαν οχημα φτιαγμενο απο την υλη του βουρκου για να δεσουν οι ψυχες απο αυτο και να μην χαθουν μεσα στο βουρκο ...καπως ετσι ....ο δημιουργος του κοσμου τουτου στην μορφη που τον αντιλαμβανομαστε ως ενσαρκα οντατον κοσμο αυτον , δεν ηταν κακος με την εννοια της εγωιστικης σκοπμοτητας αλλα ηταν αδυναμος να αποτρεψει την συμπαντικη δυναμικη ...
( χμ να τον βλεπω ηδη να μου χαμογελαει και να μου λεει << αμα θες εσυ ολα τα μπαλωνεις >>)
ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΘΑΛΛΑΣΣΕΣ ΠΛΑΣΜΕΝΟΙ ΧΜΜ ..ΙΣΩΣ ΟΧΙ ΟΛΟΙ .. ΕΚΕΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΙΣΩσ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟΡΡΟΘΗΘΟΥΝ ΚΙΑ ΓΑΤΖΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΝΤΡΗ ΥΛΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΡΕΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΣΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΤΗΣ ΘΑΛΛΑΣΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΕΜΕΝΙΣΟΥΝ .....ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΛΕΩ ΠΡΟΩΣΠΙΚΑ ΧΑΜΕΝΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ...ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΤΡΑΚΥΛΟΥΝΤΕΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΓΑΤΖΩΜΕΝΕΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΗ ΥΛΗ
ΟΙ ΙΔΕΕς ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗς ΖΩΗς...ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ...ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΑΠΟΔΕΚΤΕς ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΕΙς ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ...............
quote:Για τη χριστιανική "κοσμολογία" & "ανθρωπολογία" η ύλη όπως είναι σήμερα αποτελεί πρόβλημα - όχι γιατί είναι κακή αλλά γιατί η πεσμένη φύση την βάζει πρώτη: η ύλη (το σώμα μας) μας φέρνει βόλτα αντί, το κατά φύση, εμείς να φέρνουμε βόλτα το σώμα (την ύλη.) Μέχρι να υπάρχει αποκατάσταση θα υπάρχει αυτή η "μάχη" στα μέλη μας (που έλεγε κι ο Απ. Παύλος) -
Μύθηρα εσύ την ύλη την βλέπεις εντελώς αρνητικά;...
Οπωσδήποτε το σώμα και η ύλη γενικά ΔΕΝ βλέπονται αρνητικά ως "κακό" (αντίθετα από τις παλιές Ελληνικές αντιλήψεις - της φιλοσοφίας και των μυστηριακών λατρειών - που έβλεπαν την ύλη ως απλό "ένδυμα" του ανθρώπου (ως ψυχής) - ένδυμα αλλά και "τάφο" (σώμα σήμα).
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Από την μια οι άθεοι και υλιστές πάνε να τα εξηγήσουν όλα μονιστικά. Οι πιο συγκρατημένοι υλιστές θα πουν απλώς πως υπάρχουν και άυλες πραγματικότητες, μόνο που είναι ιδέες, συναισθήματα και βασίζουν την ύπαρξή τους στην ύλη.
Δεν μπορούν όμως τελικά να εξηγήσουν πως υπάρχει το ένα "εγώ" μας που συναισθάνεται, συνειδοτοποιεί και έχει βούληση. Ένα εγώ σε έναν οργανισμό τρισεκατομμύριων σωματιδίων με τεχνητή νοημοσύνη, τα οποία εκτελούν ακατάπαυστα κυτταρικές διεργασίες, για τις οποίες μάλιστα έχει πλήρη άγνοια το εγώ. Το μόνο που μπορεί να λαμβάνει το εγώ είναι σήματα πείνας ή κινδύνου που μεταφράζονται σε πόνο.
Από την άλλη οι δυιστές δίνουν μια καλύτερη εξήγηση, αλλά το πως ακριβώς συνδέεται η ψυχή με το σώμα παραμένει μυστήριο.
Εγώ πάντως αρνούμαι την άποψη πως το πνεύμα γεννιέται από την ύλη. Η ύλη δεν μπορεί να γεννήσει τίποτε άλλο από ύλη, είναι μια μάζα. Ενώ το πνεύμα που έχει ιδέες που μπορεί να τις υλοποιήσει.
Η εξήγηση του Panpam για την ύλη και το πνεύμα φαίνεται ικανοποιητική.
////////
ΜύΘηρα, ήθελα να ρωτήσω πως γνωρίζεις αυτές τις "ανατριχιαστικές" λεπτομέρειες που ανέφερες για την προσπάθεια της ψυχής να αφήσει το σώμα μετά θάνατον.
Λογικά κατά τον θάνατο δεν φεύγει η ψυχή; Πως είναι δυνατόν να είναι εγκλωβισμένη ακόμη μέσα; Κοιμάται τρεις μέρες μέσα στο σώμα που αποσυντίθεται και μετά ξυπνάει και θέλει να φύγει;
Αν υποθέσουμε πως είναι ακόμη "μέσα", τότε αυτό θα σημαίνει πως δεχόμαστε ότι έχει όγκο και μάζα, δηλαδή ότι είναι ύλη! Ή κάνω λάθος;
Επίσης αν το σώμα έχει πάψει να λειτουργεί τότε η ψυχή λογικά δεν θα λαμβάνει κανένα σήμα ούτε θα μπορεί να ανταποκρι8εί, δεν θα έχει καμμιά δυνατότητα επικοινωνίαε με αυτόν τον κόσμο.
Edited by - killuminati on 14/04/2014 14:01:03
Αἰάζω τὸν Ἄδωνιν· «ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις.»
«ὤλετο καλὸς Ἄδωνις», ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.
μηκέτι πορφυρέοις ἐνὶ φάρεσι, Κύπρι, κάθευδε·
ἔγρεο, δειλαία, κυανόστολε καὶ πλατάγησον
5στήθεα καὶ λέγε πᾶσιν· «ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις.»
αἰάζω τὸν Ἄδωνιν· ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.
Κεῖται καλὸς Ἄδωνις ἐν ὤρεσι μηρὸν ὀδόντι,
λευκῷ λευκὸν ὀδόντι τυπείς, καὶ Κύπριν ἀνιῇ
λεπτὸν ἀποψύχων, τὸ δέ οἱ μέλαν εἴβεται αἷμα
10χιονέας κατὰ σαρκός, ὑπ᾽ ὀφρύσι δ᾽ ὄμματα ναρκῇ,
καὶ τὸ ῥόδον φεύγει τῶ χείλεος, ἀμφὶ δὲ τήνῳ
θνᾴσκει καὶ τὸ φίλημα, τὸ μήποτε Κύπρις ἀποίσει.
Κύπριδι μὲν τὸ φίλημα καὶ οὐ ζώοντος ἀρέσκει,
ἀλλ᾽ οὐκ οἶδεν Ἄδωνις ὅ νιν θνᾴσκοντα φίλησεν.
15αἰάζω τὸν Ἄδωνιν· ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.
Ἄγριον ἄγριον ἕλκος ἔχει κατὰ μηρὸν Ἄδωνις,
μεῖζον δ᾽ ἁ Κυθέρεια φέρει ποτικάρδιον ἕλκος.
τῆνον μὲν περιπολλὰ φίλοι κύνες ὠδύραντο,
καὶ Νύμφαι κλαίουσιν ὀρειάδες. ἁ δ᾽ Ἀφροδίτα
20λυσαμένα πλοκαμῖδας ἀνὰ δρυμὼς ἀλάληται
πενθαλέα νήζωστος ἀσάνδαλος, αἱ δὲ βάτοι νιν
ἐρχομέναν κείροντι καὶ ἱερὸν αἷμα δρέπονται,
ὀξὺ δὲ κωκύουσα δι᾽ ἄγκεα μακρὰ φορεῖται,
Ἀσσύριον βοόωσα πόσιν καὶ πολλὰ καλεῦσα.
25ἀμφὶ δέ νιν μέλαν εἷμα παρ᾽ ὀμφαλὸν αἰωρεῖται,
στήθεα δ᾽ ἐκ χειρῶν φοινίσσεται, οἱ δ᾽ ὑπὸ μαζοί
χιόνεοι τὸ πάροιθεν Ἀδώνιδι πορφύρονται.
«αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν», ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.
ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ
Θρηνώ τον Άδωνη: «Έσβησε, αχ, ο Άδωνης ο ωραίος.»
«Ο ωραίος εχάθηκε Άδωνης» κλαιν οι Έρωτες μαζί μου.
Στο πορφυρό στρωσίδι σου πια μην κοιμάσαι, Κύπρη·
δύστυχη, σήκω, φόρεσε τα μαύρα, στηθοδάρσου
5και λέγε σε όλους: «Χάθηκε, αχ, ο Άδωνης ο ωραίος.»
Θρηνώ τον Άδωνη, θρηνούν και οι Έρωτες μαζί μου.
Ο ωραίος κείτεται Άδωνης στα όρη λαβωμένος,
απ᾽ άσπρο δόντι στ᾽ άσπρο του μηρί, η πνοή του σβήνει
—τί πόνοι, ω Κύπρη!—, ξεψυχά, στη σάρκα τη χιονάτη
10το μαύρο του αίμα χύνεται, τα μάτια σκοτιδιάζουν,
και φεύγουν απ᾽ το χείλι του τα ρόδα, και πεθαίνει
στο χείλι το φιλί, που πια δε θα το πάρει η Κύπρη.
Το φίλημά του, κι ας μη ζει, θα το ποθούσε η Κύπρη,
μα ξέρει αυτός ποιός τον φιλεί την ώρα του θανάτου;
15Θρηνώ τον Άδωνη, θρηνούν και οι Έρωτεςμαζί μου.
Έχει ο Άδωνης λαβωματιά βαριά μες στο μηρί του,
μα πιο βαριά ᾽χει στην καρδιά λαβωματιά η Κυθέρεια.
Τον Άδωνη τον έκλαψαν τ᾽ αγαπητά σκυλιά του
και τον θρηνούν και των βουνών οι Νύμφες. Η Αφροδίτη
20με τα μαλλιά της ξέπλεκα στους λόγγους τριγυρνάει,
μαυροντυμένη, ξέζωστη, ξυπόλυτη· ως διαβαίνει,
τη σκίζουνε και το θεϊκό τής πίνουν αίμα οι βάτοι·
γοερά θρηνώντας, λαγκαδιές περνά, και τον Ασσύριον
άντρα της κράζει, τ᾽ όνομά του λέει και ξαναλέει.
25Μαύρο ανεμίζει γύρω της ντύμα ανοιχτό ώς τη μέση,
ματώνει με τα χέρια της τα στήθια, κοκκινίζει
για χάρη τώρα του Άδωνη του κόρφου της το χιόνι.
Κι όλο θρηνούνε οι Έρωτες «Κυθέρεια, συφορά σου»
quote:
The Greek Ἄδωνις (Greek pronunciation: [ˈadɔːnis]), Adōnis was a borrowing from the Semitic word adon, meaning "lord",[2] which is related to Adonai, one of the names used to refer to the god (אֲדֹנָי) of the Hebrew Bible and still used in Judaism to the present day. Syrian Adonis is Gauas[3] or Aos, akin to Egyptian Osiris, the Semitic Tammuz and Baal Hadad, the Etruscan Atunis and the Phrygian Attis, all of whom are deities of rebirth and vegetation.
quote:
Origin of the cultAdonis was certainly based in large part on Tammuz. His name is Semitic, a variation on the word "adon" meaning "lord". Yet there is no trace of a Semitic deity directly connected with Adonis,[citation needed] and no trace in Semitic languages of any specific mythemes connected with his Greek myth; both Greek and Near Eastern scholars have questioned the connection.[11] The connection in practice is with Adonis' Mesopotamian counterpart, Tammuz:
Women sit by the gate weeping for Tammuz, or they offer incense to Baal on roof-tops and plant pleasant plants. These are the very features of the Adonis legend: which is celebrated on flat roof-tops on which sherds sown with quickly germinating green salading are placed, Adonis gardens... the climax is loud lamentation for the dead god.
http://phoenicia.org/adonis.html
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a9/Pietro_Perugino_040.jpg
http://colewebbharter.files.wordpress.com/2011/04/the-passion-of-the-christ-7.jpg
Edited by - Επιτάφιος on 14/04/2014 20:46:03
quote:
Πολύ μηστήρια η φύση μας.Από την μια οι άθεοι και υλιστές πάνε να τα εξηγήσουν όλα μονιστικά. Οι πιο συγκρατημένοι υλιστές θα πουν απλώς πως υπάρχουν και άυλες πραγματικότητες, μόνο που είναι ιδέες, συναισθήματα και βασίζουν την ύπαρξή τους στην ύλη.
Δεν μπορούν όμως τελικά να εξηγήσουν πως υπάρχει το ένα "εγώ" μας που συναισθάνεται, συνειδοτοποιεί και έχει βούληση. Ένα εγώ σε έναν οργανισμό τρισεκατομμύριων σωματιδίων με τεχνητή νοημοσύνη, τα οποία εκτελούν ακατάπαυστα κυτταρικές διεργασίες, για τις οποίες μάλιστα έχει πλήρη άγνοια το εγώ. Το μόνο που μπορεί να λαμβάνει το εγώ είναι σήματα πείνας ή κινδύνου που μεταφράζονται σε πόνο.
Από την άλλη οι δυιστές δίνουν μια καλύτερη εξήγηση, αλλά το πως ακριβώς συνδέεται η ψυχή με το σώμα παραμένει μυστήριο.
Εγώ πάντως αρνούμαι την άποψη πως το πνεύμα γεννιέται από την ύλη. Η ύλη δεν μπορεί να γεννήσει τίποτε άλλο από ύλη, είναι μια μάζα. Ενώ το πνεύμα που έχει ιδέες που μπορεί να τις υλοποιήσει.
Η εξήγηση του Panpam για την ύλη και το πνεύμα φαίνεται ικανοποιητική.
////////
ΜύΘηρα, ήθελα να ρωτήσω πως γνωρίζεις αυτές τις "ανατριχιαστικές" λεπτομέρειες που ανέφερες για την προσπάθεια της ψυχής να αφήσει το σώμα μετά θάνατον.Λογικά κατά τον θάνατο δεν φεύγει η ψυχή; Πως είναι δυνατόν να είναι εγκλωβισμένη ακόμη μέσα; Κοιμάται τρεις μέρες μέσα στο σώμα που αποσυντίθεται και μετά ξυπνάει και θέλει να φύγει;
Αν υποθέσουμε πως είναι ακόμη "μέσα", τότε αυτό θα σημαίνει πως δεχόμαστε ότι έχει όγκο και μάζα, δηλαδή ότι είναι ύλη! Ή κάνω λάθος;
Επίσης αν το σώμα έχει πάψει να λειτουργεί τότε η ψυχή λογικά δεν θα λαμβάνει κανένα σήμα ούτε θα μπορεί να ανταποκρι8εί, δεν θα έχει καμμιά δυνατότητα επικοινωνίαε με αυτόν τον κόσμο.
Edited by - killuminati on 14/04/2014 14:01:03
σχολιο 6
..η ψυχη εινα μια βιoνεργειακη ηλεκτρομαγνητικη οντοτητα πoυ ειναι εξαρτημενη απο το διαχυτο υλοεργεικαο αδιορατο μεσο του κοσμου μας οσο εκεινο υπαρχει,υπαρχει και η ψυχη ανεξαρτητα απο το ενσαρκωμα μας που ειναι απλα μια από τις πολλες υλοενεργειακες εκφορες της ψυχης παροδικη και εντελει πολυ βαρια και δεσμευτικη των υπεροχων δυνατοτητων των πιο λεπτοφυων υλοενεργειακων σωματων της ψυχης ....
...λογικα τιποτε δνε μπορει να υπαρξει που να μην είναι υλοενεργειακο ,,υλη ανεξαρτητη από ενεργεια δεν μπορει να υπαρξει,,, ειναι παραλογο να ισχυριζομαστε κατι τετοιο ,,, ουτε το πνευμα είναι κατι αυλο αλλα μια λεπτοφυης υλοενεργειακη φυση μια υλοενεργεια που βεβαια δεν εχει πολυ σχεση ως ποιοτητα με την βαρυγδουπη και μακρομοριακη υλοενεργεια ..
...λογικα μονο λογικα εχω καταληξει σε καποια συμπερασματα για την ψυχη και καποιες συγκροτημενες θεωρησεις για την μεταθανατον ζωη ,,,τα οποια βεβεια κινηθηκαν μετα απο καποιες προσωπικες εμπειριες επαφης ψυχικης με τις ψυχες αγαπημενων μου προωσπων που πεθαναν ...
…θυμαμαι την μερα της κηδειας της μανας μου ,, ολη την νυχτα ενιωθα κεινο που βιωνε κλεισμενη κατω απα το χωμα την μυρωδια του χωματος και των λουλουδιων του ταφου και τη ασφυκτικη ακατασταση της ακινησιας και μοναξια της ψυχης που δε μπορουσε να εξελθει απο κει μεσα ... επισης θυμαμαι εμπειριες που εχουν να κανουν με την στιγμη του θανατου της το βυθισμα μεσα σε μια σιωπη και το σκοταδι μεχρι τη να ανακτηση των <<αισθησεων >>της ψυχης…
..θυμαμαι μετα απο ενα τρισαγιο της μητερας μου .. γυρνωντας σπιτι ενιωσα πραγματικα την ανακουφιση ειχε παρει η ψυχη της που παρεμενε κατα ένα μεγαλο μερος της κλεισμενη μεσα στον ταφο,,η δυναμη τω τρισαγιων ειναι μεγαλη ...κι ομως παρα την διαστροφη που υφιστανται οι τελετουργοι ιερεις της και την τελετουργικη τους απαθεια και ανικανοτητα τους ..
…σε ενα ονειρο μια αγαπημενη θεια που πιστευε γενικα πολυ στο θεο μου απεξω απεξω που αποκαλυψε ενα τρομερο επιβεβλημενο με την βια νομο της σιωπης στο κοσμο των νεκρων και το κυνηγι που υφιστανται οι ψυχες που δεν υπακουουν σε αυτό το νομο που εχουν επιβαλλει καποια ισχυροτατα σκοτεινα πνευματα δαιμονων που κυριαρχουν στα κατωτερα πεδια ...και εμποδιζαν ψυχες των απενσαρκωμενων να επικοινωνησουν με τους αγαπημενους τους ενσαρκωμενους ...μαλιστα θυμαμαι οτι φοβονταν πολυ για αυτο που μου αποκαλυπτε επειδη αυτο θα το πληρωνε ακριβα ...εξαιτιας της καταδυναστευση που υπηρχε στον κοσμο των νεκρων από τα σκοτεινα πνευματα ...
..μια αλλη φορα μεσα σε ενα ονειροι παλι οταν της ειπα να μου πει κατι για το πως ενιωθε μου ειπε αρχικα με σιγανη φωνη σαν ψιθυρο που μετα εγινε κατι σαν κραυγη << πειναω>>....κατι που καταμαρτυρα τις ενεργειακες αναγκες της ψυχης τις εξαρτησεις της απο οσα ζουσε κλεισμενη στο σαρκιο …
……..απο την αλλη μια πολυ καλη εμπειρια ενθαρρυντικη αυτη στο ονειρο του <<νοσοοσκομειο >>,,οι ψυχες που βγαινουν απο σωματα σακατικα και βαρυα αρρωστα περναν εν μεγαλο μερο σε ένα ειδος αναψυκτηριου νοσκομειου οπου δεχονται φροντιδα προκειμενου να ανακτησουν τις δυναμεις τους ..αυτο βεβεια για οσες ψυχες καταφερουν να βγουν από τον ταφο και αναληφθουν σε ανωτερα πεδια ..καποιοι οι πιο εξελιγμνεοι που πεθαινουν γινονται οδηγοι και βοηθοι αυτης της διαδικασιας ..η θεια ηταν βαρια αναπηρη ,, πολλες φορες την ονειρευτηκα μεσα σε αυτο το νοσοκομειο να μου λεει <<κοιτα,, με βοησθησαν εδω μεσα και τωρα περπαταω>> ...
αρα κατι συμβαινει εκει σε καπαια λεπτοφυη πεδια του αιθερα κατι πολυ αναπλαστικο και θεραπευτικων των ψυχων ...υπαρχει προνοια για ολα ...το πιο εκπληκτικο ταν ότι στο νοσοκομειο προσφεραν υπηρεσιες και καποιοι που ειχαν ακομη το σαρκιο τους ...δεν ηταν δηλαση απενσαρκωμενοι δεν ειχαν πεθανει …καποιοι αναμεσα μας λοιπον ενσαρκοι αποτελουν γιατρους η νοσοσομους εκει μεσα
μιλαμε για ενα ολοκληρο κοσμο νομοκρατουμενο απο θεικους ιαματικους της ψυχης νομους ψυχης σε καποια ανωτερα πεδια του κοσμου μας αλλα κι αγριους σκοτεινους δαιμονικους νομους κυνηγητου στα κατωτερα πιο σκοτεινα πεδια της σκλαβιας και τρομου ..για οσους δεν εχουν προσβαση στα αναψυκτηρια και θεραπευτηρια δυστυχως παραμενουν παγιδευμενοι απο αυτους του σκοτεινους νομους ισχυροτατων δαιμονων που κυραρχουν στα κατωτερα πεδια ...ειναι τρομακτικο ...αληθινη κολαση ειναι οι νομοι του Αδη ...!!!
…οι προσωπικες εμπειριες για μενα που ειμαι σχολαστικη με τα σημεια των εσωτερικων εμπειριων , το ξεσκαρταρισμα τους και την επιστημονικη εξηγηση τους εινα ι μια προσωπικη πυξιδα για διαφορα φιλοσοφικα μου ζητηματα και με εχουν διδαξει πολλα για το κυρος των οποιων δεν μπορω να πεισω παρα μονο οσους ειχαν παρομοιες εμπειριες ..
ειναι πολύ σημαντικο που μια τετοια βδομαδα όπως αυτή τη παθων … μιλαμε εδώ μεσα εικονικα εστω για τους νομους του κοσμου των νεκρων που τελικα εινα σιγουρα πιο ζωντανοι από μας και επιγνωστες των μυστικων τη ζωης και με πολλες δυνατοτητες …
Η ΖΩΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΕΔΩ ΕΞΩ ΩΣ ΕΝΣΑΡΚΟΙ ΠΡΟΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΥΛΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΠΕΔΙΑ …ΑΛΙΜΟΝΟ ,, Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΛΥΤΡΩΣΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΑΔΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΟΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΕΠΙΒΗΤΟΡΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΠΕΔΙΩΝ ΠΟΥ ΔΥΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΦΑΙΜΑΖΟΥΝ .ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΣΙΑ …
ΟΙ ΙΔΕΕς ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗς ΖΩΗς...ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ...ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΑΠΟΔΕΚΤΕς ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΕΙς ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ...............
Edited by - ΜΥΘΗΡΑ on 16/04/2014 09:21:24
quote:Να σε ρωτήσω κάτι - αυτή η "συμ-πάθεια" που έννοιωσες τότε σε έκανε καθόλου να σκεφτείς το ότι ίσως η αποτέφρωση να είναι καλύτερη λύση; Ή το "βαλσάμωμα" που κάνουν στο εξωτερικό*;
…θυμαμαι την μερα της κηδειας της μανας μου ,, ολη την νυχτα ενιωθα κεινο που βιωνε κλεισμενη κατω απα το χωμα την μυρωδια του χωματος και των λουλουδιων του ταφου και τη ασφυκτικη ακατασταση της ακινησιας και μοναξια της ψυχης που δε μπορουσε να εξελθει απο κει μεσα ... ...Edited by - ΜΥΘΗΡΑ on 16/04/2014 09:21:24
Τι θα έλεγες πως βιώνει κάποιος που αποτεφρώνεται;
* σε χώρες του εξωτερικού (κυρίως ΗΠΑ) στο γραφείο κηδειών "βαλσαμώνουν" όλους τους προς ταφή: αντικαθιστούν το αίμα με κάποιο άλλο υγρό (απολυμαντικό, και που δίνει πιο "ζωντανό" χρώμα στο δέρμα)
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:ΜΥΘΗΡΑ μη με ξεχνάς! Περιμένω τη γνώμη σου!quote:Να σε ρωτήσω κάτι - αυτή η "συμ-πάθεια" που έννοιωσες τότε σε έκανε καθόλου να σκεφτείς το ότι ίσως η αποτέφρωση να είναι καλύτερη λύση; Ή το "βαλσάμωμα" που κάνουν στο εξωτερικό*;
…θυμαμαι την μερα της κηδειας της μανας μου ,, ολη την νυχτα ενιωθα κεινο που βιωνε κλεισμενη κατω απα το χωμα την μυρωδια του χωματος και των λουλουδιων του ταφου και τη ασφυκτικη ακατασταση της ακινησιας και μοναξια της ψυχης που δε μπορουσε να εξελθει απο κει μεσα ... ...Edited by - ΜΥΘΗΡΑ on 16/04/2014 09:21:24
Τι θα έλεγες πως βιώνει κάποιος που αποτεφρώνεται;
* σε χώρες του εξωτερικού (κυρίως ΗΠΑ) στο γραφείο κηδειών "βαλσαμώνουν" όλους τους προς ταφή: αντικαθιστούν το αίμα με κάποιο άλλο υγρό (απολυμαντικό, και που δίνει πιο "ζωντανό" χρώμα στο δέρμα)
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ