- Κυνηγώντας το στίγμα - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
διαβαστε ολο το αρθρο
εδω
Atma
Hail the jewel in the lotus!
cprtght@tm@2005
Δεν θα ήταν καλύτερο να αναρωτηθούμε τι παει να πει "ψυχικά ασθενής" ?
Τα υπόλοιπα ορίζονται εύκολα:
Αυτός που έχει AIDS, είναι φορέας ενός ιού, που μεταδίδεται ή δεν μεταδίδεται με τους φ,χ,ψ τρόπους.
Αυτός που είναι μετανάστης είναι ο μη-Έλληνας...
Ο "ψυχικά ασθενής" όμως? Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Δυστυχώς, ίσως να μην συγκαταλεγόμαστε στους ρατσιστές <<εν δράσει/ενεργητικά>> όμως έχουμε μπόλικο ρατσισμό μέσα μας.. και ας δεχόμαστε τον τίτλο του φιλόξενου λαού....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Αλλά όπως είπες και εσύ.. μερικές ταμπέλες δεν σημαίνουν κάτι ... αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους.. Όμως ακόμα και αυτές οι ταμπέλες που αντικειμενικά ισχύουν, πάλι εμείς δεν δίχνουμε την απαραίτητη σημασία για να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε παρά αντιδρούμε σαν τα ζώα που φοβούνται την φωτιά.. όμως την φωτιά ο άνθρωπος έμαθε να την χρησιμοποιεί..
Ευχαριστώ.. φιλικά..........
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
οι ηθικοί κανόνες βασίζονται σε ιδιότητες που είναι συμφυείς με τον άνθρωπο.Οι υπερβολές τους καταλήγουν σε βλάβες της πνευματικής και συναισθηματικής ζωής...
Οι ανώτερες αξίες της ανθρωπιστικής ηθικής δεν είναι η άρνηση του προσωπικού Εγώ,ούτε ο εγωισμός αλλά η φυλαυτία,όχι απαραίτητη απο την ατομική ύπαρξη,αλλά κατάφαση του πραγματικού ανθρώπου.Αν ο άνθρωπος θέλει να έχει εμπιστοσύνη σε αξίες,τότε πρέπει να γνωρίζει τις καλές του και δημιουργικές του ιδιότητες.
Κανένας δεν είναι "μεγαλύτερος" η "καλύτερος" απο τον θεό!!
η αγάπη είναι παντοτινή
gh
Είναι πολύ σημαντικό το θέμα που θέτεις.Πιστεύω όμως πως ξεκινάει απο τους ίδιους τους ψυχολόγους, ψυχιάτρους που τοποθετούν ήδη την ταμπέλα "ψυχικά ασθενείς".Χρησιμοποιώντας αυτό τον όρο,βάζουν ήδη το στίγμα στους ίδιους τους ανθρώπους ότι είναι ασθενείς.
Θέτω όμως με τη σειρά μου το εξής ερώτημα:
"Είναι δυνατόν να νοσήσει η Ψυχή;"
Θεωρώ πως όχι.Γιατι λοιπόν βάζουμε ταμπέλες σε ανθρώπους, που όχι μόνο δεν νοσεί η ψυχή τους, αλλά είναι" τυχεροι" γιατί έχουν ήδη μπεί στη συλλογική ενέργεια της ψυχής τους.
Το ότι ορισμένοι άνθρωποι μένουν εγκλωβισμένοι σε αυτή την ενέργεια δεν έχει να κάνει με κάποιο νόσημα,αλλά με το ότι δεν υπάρχει ο άνθρωπος που θα μπορέσει να τον καθοδηγήση να "ξαναβρεί" την ψυχή του.
Ίσως όμως να χρειάζεται η ψυχή του να μείνει σε αυτή την ενέργεια ώστε να βιώσει εκείνα τα συναισθήματα-ενέργεια που θα τον βοηθήσουν να μεταβεί σε μία άλλη ενεργειακή κατάσταση.
Το πρόβλημα ξεκινά κατά πολύ από τους ίδιους τους ψυχιάτρους αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η επιστήμη της Ψυχιατρικής κατά τον περασμένο αιώνα...
Δυστυχώς, και λόγω κυρίως της δυσκολίας του αντικειμένου της αλλά και της σχετικής καθυστέρησης στην έρευνα της αιτιοπαθογένειας αυτών που ονομάζουμε "ψυχικές νόσοι", η Ψυχιατρική λανθασμένα θεωρήθηκε σε κάποια φάση ως κάτι ξεχωριστό από την υπόλοιπη Ιατρική επιστήμη, και ως συνέπεια αυτού, ξεχωριστές θεωρήθηκαν και οι "νόσοι" της. Θεωρήθηκαν νόσοι με "σκοτεινότερη" ίσως παθογένεια που άγγιζε σχεδόν τα όρια του μεταφυσικού, δημιουργήθηκαν ειδικά ιδρύματα για τους "ψυχοπαθείς", τα κατάπτυστα "ψυχιατρικά άσυλα", ακόμη και τα μετέπειτα ιδρυθέντα ψυχιατρικά νοσηλευτικά ιδρύματα εξελίχθηκαν ως κάτι ξεχωριστό από τα υπόλοιπα νοσοκομεία. Η ψυχιατρική νόσος, με το να μην αντιμετωπίζεται ως νόσος, έγινε κάτι "ιδιαίτερο" και ως εκ τούτου στιγματίστηκε και δαιμονοποιήθηκε.
Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή στο πως ακόμη και οι ίδιοι οι ψυχίατροι αντιμετωπίζουν πλέον τον ψυχιατρικό ασθενή, όχι δηλαδή ως μια "ανίατη" και ες αεί στιγματισμένη "περίπτωση", αλλά ως έναν ασθενή όπως όλοι οι άλλοι, με τις ίδιες ανάγκες και προβλήματα. Η επανένταξη της ψυχιατρικής στην ιατρική είναι ο μόνος δρόμος, κατά την άποψή μου, για να εκλείψουν οι ταμπέλες του παρελθόντος...Η αρχή έχει ευτυχώς γίνει, απλά είναι δύσκολο να ξεριζωθούν από τη μια μέρα στην άλλη οι προϋπάρχουσες νοοτροπίες...Το μέλλον θα δείξει...!
quote:
όπως φαίνεται οι Ελληνες λαμβάνουν αρκετά υπόψιν τους όλες αυτές τις ταμπελίτσες.. μάλλον από φόβο.. και συντηριτισμό.. ίσως υπάρχει λόγος.. δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά..
Αυτή η άποψη είναι πολύ σύμφωνη με την πραγματικότητα... Οι Ελληνες είμαστε από τους πιο "ταμπελομανείς" λαούς, και γι'αυτό άλλωστε βγήκε και το γνωστό: "Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις". Δηλώνοντας μια διαφορετική ταμπελίτσα/προθήκη/βιτρίνα, είναι αξιοθαύμαστο το πώς αλλάζουν στάση οι άλλοι απέναντί σου, ακόμα και αν συνεχίζεις να λες τα ίδια πράγματα που έλεγες ανευ ταμπέλας... Αν πω εγώ μια βλακεία αλλά έχω την ταμπέλα ότι είμαι ο "τρελός του χωριού" όλοι θα πουν, έλα μωρέ τρελός είναι ό,τι θέλει λέει... αν όμως διαδοθεί ότι είμαι ο διάσημος Νευροχειρουργός από το Memorial των ΗΠΑ, τότε για το ίδιο πράγμα όλοι θα λένε τι σοφίες λέει αυτός ο άνθρωπος! Μεγάλο κεφάλι της επιστήμης και της διανόησης!
Γι'αυτό έχω τρομερή αλλεργία στις ταμπέλες γενικότερα, και θέλω να βλέπω τον άνθρωπο και τις απόψεις του, νέτο-σκέτο πίσω από αυτές....
Τώρα όσον αφορά τους "ψυχικά ασθενείς", το θέμα χωράει μεγάλη κουβέντα... Είναι ένα κομμάτι εξίσου άγνωστο και ανεξερεύνητο όσο και το υπόλοιπο διάστημα. Έχω στενό φίλο ο οποίος εργάζεται στο Ψ.Ν.Α. (Δαφνί)και έχω κάνει συζητήσεις μαζί του. Του είχα θέσει την εξής απλή και αυθόρμητη ερώτηση: "Βάσει ποιων κριτηρίων ορίζεις ποιος είναι ψυχικά ασθενής και ποιος όχι? Με τι συμπτωματολογία? Με ποιες ενδείξεις/αποδείξεις? Και πόσο τελικά διαφέρει ένας "ψυχικά ασθενής" από τους υπόλοιπους -και καλά- "μη-ψυχικά-ασθενείς"?
Η απάντησή του ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, θα την παραθέσω εν συντομία και σε δική μου διασκευή για να μην κουράσω και να φτάσω στο δια ταύτα...
Το βασικό κριτήριο, μου λέει, δεν είναι η συμπτωματολογία, διότι σε πολλές φάσεις της καθημερινότητάς μας, εγώ κι εσύ μπορούμε να συμπεριφερθούμε πολύ χειρότερα και πολύ πιο επικίνδυνα από αυτόν που έχουμε χαρακτηρίσει ως "ψυχικά ασθενή" (πχ σε καταστάσεις σοκ, οργής, υπερβολικού θυμού, αδικίας, παραληρήματος, extreme καταστάσεις εν γένει...).
Το θέμα είναι ότι εγώ κι εσύ (οι υποτίθεται normal) αργά ή γρήγορα θα επανέλθουμε από τις κάθε είδους συμπεριφορές που τις θεωρούμε ακραίες, οριακές, αντικοινωνικές, αντικαθωσπρεπίστικες, αντισυμβατικές, κλπ,κλπ και θα ξαναγυρίσουμε στην νόρμα της καθημερινότητάς μας (δουλεια, σπιτι, οικογένεια, διασκέδαση, κλπ,κλπ). Ο λεγόμενος "ψυχικά ασθενής" έχει μια 'μόνιμη απόκλιση'...Δηλαδή δεν θέλει ή δεν μπορεί να επανέλθει για χίλιους-δυο λόγους. Αυτό δεν σημαίνει κατ'ανάγκη ότι είναι επικίνδυνος (η αλήθεια είναι ότι πολύ λίγοι από τους "ψυχικά ασθενείς" είναι επικίνδυνοι με βάση επίσημα ιατρικά-στατιστικά στοιχεία. Απλώς δεν δέχονται/δεν θέλουν/δεν μπορούν να ενταχθούν στην πραγματικότητα/συμβατικότητα/καθημερινότητα όπως τη ζούνε οι "άλλοι", οι περισσότεροι, (δηλ. εμείς), οι θεωρούμενοι ως normal και φυσιολογικοί.
Άρα λοιπόν, ενδεχομένως ο απόλυτα ειλικρινής, ο απόλυτα αυθεντικός, ο απόλυτα επαναστάτης ίσως να είναι αυτός που οι άλλοι θεωρούν "ψυχικά ασθενή", ενώ εμείς οι άλλοι να είμαστε αυτοί που ξέρουμε να παίζουμε καλό κουκλοθέατρο ή θέατρο σκιών αφού συνήθως άλλα πιστεύει το είναι μας και η ψυχή μας, αλλά αλλιώς αντιδράμε μέσα στην καθημερινή μας ζωή για να διασφαλίσουμε τον καθωσπρεπισμό μας και να μη μας κολλήσουν κι εμάς καμιά ταμπελίτσα-ρετσινιά...
Λόγω στενότητας χρόνου, συνήθως συντομεύω αυτά που θέλω να πω και δεν ξέρω αν γίνομαι πάντα κατανοητός...
Θα τα ξαναπούμε!
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Edited by - PY8AGORAS on 21/04/2005 14:31:07
quote:
Ο λεγόμενος "ψυχικά ασθενής" έχει μια 'μόνιμη απόκλιση'...Δηλαδή δεν θέλει ή δεν μπορεί να επανέλθει για χίλιους-δυο λόγους.
Οι ψυχιατρικές διαταραχές--και τις ονομάζω επίτηδες ψυχιατρικές κι όχι ψυχικές--δεν περιέχουν μόνο βαριές και μόνιμες--ή καλύτερα, μη αναστρέψιμες--διαταραχές, αλλά και παροδικές, αλλά και θεραπεύσιμες πλήρως ή μερικώς. Μια παροδική κατάθλιψη, ένα οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, η αγχώδης διαταραχή είναι μερικά τέτοια παραδείγματα.
Το λάθος κατ' εμέ βρίσκεται στον στιγματισμό επί δεκαετίες βάση του όρου "ψυχική νόσος". Πρέπει το ευρύ κοινό, και είναι ευθύνη και των ψυχιάτρων αυτή, να καταλάβει ότι δεν είναι η "ψυχή", η "διάνοια" ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε το αυτό που νοσεί κι οτί κανένας σοβαρός επιστήμονας δεν θέλει να αποκλείσει ή να "φυλακίσει" σε ιδρύματα ανθρώπους απλά διαφορετικούς με το αιτιολογικό της "ψυχικής νόσου"--πράγμα που έχει γίνει κατ' επανάληψη στο παρελθόν, αυτό είναι γεγονός και μπορώ να φέρω παραδείγματα επ' αυτού. Η αιτιολογία των διαταραχών αυτών δεν είναι κάτι "παράξενο" ή "μεταφυσικό", αλλά απτό και προσεγγίσιμο, τουλάχιστον σε ένα βαθμό από τη σύγχρονη επιστήμη. Μόνο με την ενημέρωση του κοινού μπορούν να αλλάξουν οι υπάρχουσες νοοτροπίες που θέλουν τον ψυχιατρικό ασθενή αλυσοδεμένο σε κάποιο σκοτεινό δωμάτιο για πάντα.
Ο φοβος αυτος ειναι εν μερη δικαιολογημενος. Υπαρχει ως προς εναν βαθμο κατι προβλεψιμο και αντιμετωπισημο συμφωνα με καταστασεις που ειμαστε εξικοιωμενοι η μπορουμε να κατανοησουμε με την κοινη λογικη. Καποια στιγμη ερχομαστε αντιμετωποι εμμεσα η αμμεσα με την αρρωστια η με καποιο εγκλημα. Θελουμε να πιστευουμε πως ειμαστε σε θεση να καταλαβουμε καποιους μηχανισμους και να ασκησουμε ελεγχο στην εξελιξη τους. Διαφωνω με εγκλησμους και αποκλεισμους μεσα απο στιγματισμο, δυστυχως συμβαινει.
Οταν μιλαμε για ψυχικα αρρωστους η κοινως τρελους, υπαρχει ο φοβος απεναντι σε κατι που δεν υπαγεται στους νομους της λογικης οπως την εχουμε συνηθησει. Σε πιανει φοβος μπροστα σε αυτο που εχεις να αντιμετωπισεις γιατι δεν ειναι κατι χειροπιαστο και δεος στη σκεψη του μη ανατρεψιμου που ταλαιπωρει το ιδιο το ατομο που θεωρουμε οτι νοσει και το περιβαλλον του.
Θελω δηλαδη να πω, πως το να νιωσεις και μεγαλυτερο φοβο για κατι αξιοσημειοτο που αφορα και το πνευμα και την ψυχη δεν ειναι κακο ουτε κακταπτιστο. Το θεμα ειναι πως το αντιμετωπιζεις απο εκει και μετα.
Ειναι οντως η ψυχη που νοσει? Η το σωμα που παιζει παιχνιδια με την αντιληψη? Ειναι κατι που εχει αφετηρια την ψυχη-εφοσον δεχομαστε την υπαρξη της-η κατι που εκδηλωνεται πνευματικα/ψυχικα? Αρκει η ψυχαναλυση και η στηριξη σε αυτο το επιπεδο η χρειαζεται και το σωμα βοηθεια φαρμακευτικη? Ειναι αρκετες οι γνωσεις μας ωστε να στηριξουμε το ατομο? Οι διαβαθμισεις της τρελας οπως οριζονται σημερα ειναι αρκετες?
Διαβασα προσφατα ενα ενδιαφερον αρθρο. Γραμμενο απο την κορη ενος ανθρωπου που πασχει απο μανιoκαταθλιψη. Μπορειτε να το βρειτε στο Marie Claire, U.K edition, Μay 2005. Η μαρτυρια της γυναικας αυτης ειναι συγκλονιστικη. Για το πως μεγαλωσε με την ασθενεια του πατερα της, το πως το αντιμετωπισε αυτος και το πως εκεινη συμφιλιωθηκε σταδιακα με την κατασταση. Ενιωθε παντα υπευθυνη για το ο,τι του συνεβη, γιατι εκδηλωθηκε κατω απο την πιεση που ενιωσε οταν απεκτησε παιδια. Ενιωθε παντα διαφορετικη απο τα αλλα παιδια, γιατι δεν ειχε πατερα. Εγινε εκεινη μεγαλωνοντας ο οδηγος και ο γονιος του πατερα της. Και η ευθυνη αυτη ηταν βαρια. Γραφει στο τελος πως καποια στιγμη αποδεχτηκε πως δεν ηταν κατι που ο πατερας της εκανε συνειδητα για να βασανιζεται και να βασανιζει τον κοσμο γυρω του και πως τοτε ηρθε γι’αυτην η καθαρση. Προσπαθει να απολαμβανει τις φωτεινες στιγμες του πατερα της και δεν ποναει τοσο οταν αυτος χανακυλαει χαμενος στα μονοπατια του μυαλου του.
Καποια φιλη μου, μου διηγηθηκε αναλογα περιστατικα που εζησε απο εφηβικη ηλικια, οταν ο πατερας της εμφανισε σχιζοφρενεια. Και μου ειπε πως ο φοβος που αντιμετωπισε εκ μερους αλλων ανθρωπων δεν ηταν τοσο στο οτι ειχε εναν αρρωστο πατερα, αλλα στο κατα ποσο αυτη ηταν υγιης ως κορη σχιζοφρενη. Και αυτο ειναι και δικος της φοβος, το αν εκδηλωσει κατι αναλογο η αν το μεταδωσει στα παιδια της. Φυσικα και δεν ειναι ουτε σωστο ουτε ευχαριστο ουτε δικαιο να αντιμετωπιζεται ετσι, αλλα η ιδια εχει μεγαλη κατανοηση ως προς τις αγνοιες και τους φοβους των γυρω της, γιατι και η ιδια, βαθια μεσα της μοιραζεται καποιους απο αυτους.
Κλεινοντας για την ωρα, να πω πως η ενημερωση και η συμπονια ειναι απαραιτητες για να φυγουν οι καθε λογης φοβοι. Θελει υπομονη και δυναμη. Μην κατηγορουμε τους ανθρωπους που υποφερουν αλλα μην τα ριχνουμε ολα και σε αυτους που νιωθουν φοβο απεναντι σε κατι σοβαρο.
Edited by - the elder sister1 on 22/04/2005 20:09:24
Edited by - the elder sister1 on 22/04/2005 20:10:04
quote:
Βέβαια, εδώ θα ήθελα να πω ότι κατά τη γνώμη μου υπάρχει στα λεγόμενα του φίλου Πυθαγόρα μια λάθος προσέγγιση :
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Ο λεγόμενος "ψυχικά ασθενής" έχει μια 'μόνιμη απόκλιση'...Δηλαδή δεν θέλει ή δεν μπορεί να επανέλθει για χίλιους-δυο λόγους.
--------------------------------------------------------------------------------
Οι ψυχιατρικές διαταραχές--και τις ονομάζω επίτηδες ψυχιατρικές κι όχι ψυχικές--δεν περιέχουν μόνο βαριές και μόνιμες--ή καλύτερα, μη αναστρέψιμες--διαταραχές, αλλά και παροδικές, αλλά και θεραπεύσιμες πλήρως ή μερικώς. Μια παροδική κατάθλιψη, ένα οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, η αγχώδης διαταραχή είναι μερικά τέτοια παραδείγματα.
Φίλε, -η durden_alie, καταρχήν να σου πω ότι καλύπτουμε και οι δύο το θέμα που θέτεις με τις "μη αναστρέψιμες" διαταραχές, καθώς πρώτος έσπευσα να γράψω:
quote:
εγώ κι εσύ μπορούμε να συμπεριφερθούμε πολύ χειρότερα και πολύ πιο επικίνδυνα από αυτόν που έχουμε χαρακτηρίσει ως "ψυχικά ασθενή" (πχ σε καταστάσεις σοκ, οργής, υπερβολικού θυμού, αδικίας, παραληρήματος, extreme καταστάσεις εν γένει...).
Την παροδική κατάθλιψη, ένα οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, την αγχώδη διαταραχή, κλπ που αναφέρεις τα περάσανε, τα περνάνε ή θα τα περάσουνε σχεδόν όλοι στη ζωή τους ανάλογα με τις αφορμές και τις συνθήκες της ζωής τους (πχ χωρισμός, ατύχημα, θάνατος αγαπημένων προσώπων, οποιοδήποτε σοκαριστικό γενικά γεγονός ή η πίεση και ο τρόπος ζωής). Άρα λοιπόν δεν μπορεί να μας απασχολούν αυτοί (εξάλλου κάτι τέτοιους δεν τους δέχονται έτσι κι αλλιώς στο Ψ.Ν.Α. αλλά παραπέμπουν σε πιο ήπιες και προσωρινές μεθόδους θεραπείας και αποκατάστασης) και αναφερόμαστε αναγκαστικά στα πιο σοβαρά περιστατικά.
Εξάλλου ξέρεις πόσοι καταθλιπτικοί και μανιοκαταθλιπτικοι τριγυρνάνε ανάμεσά μας? και δεν εχουν καμια ταμπελίτσα γιατί οι περισσότεροι (οι οποίοι δεν τους βλέπουν φυσικά όλο το 24ωρο) δεν το καταλαβαίνουν καθόλου...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
ΕαρινόςΕίτε δεν γνώριζε , είτε γνωριζε και τα παραβίασε [1] δεν μπορεί να εξετασθεί και [2] είναι άτοπο ως ερώτημα!
[1] Μπορεί να εξετασθεί. Απλώς δεν εξετάζεται από την συγκεκριμένη έρευνα του συγκεκριμένου ανθρώπου.
[2] Δεν είναι καθόλου άτοπο. Είναι ένα απολύτως λογικό ερώτημα που επιβάλλεται να εξετασθεί και να απαντηθεί στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης και στιβαρής έρευνας.
quote:
ΕαρινόςΟ πολιτικός/θρησκευτικός και μάλιστα ηγέτης [1]ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ και [2]στην συνείδηση του κόσμου αυτό θεωρείται ως δεδομμένο!
[1] Το ότι οφείλει να γνωρίζει δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και ότι γνωρίζει.
O macedon λέει :
quote:
macedonΣα να μου λες "ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν ξέρουμε αν έχει πτυχίο νομικής".
Το παράδειγμά του όμως είναι κάτι παραπάνω από ατυχές γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η άγνοια ενός και μόνο εδαφίου από τον νόμο, με την γνώση του συνόλου της νομοθεσίας [ ή μεγάλου μέρους της νομοθεσίας ] που απαιτείται για την απόκτιση ενός πτυχίου νομικής.
[2] Για μια έρευνα τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο. Οι έρευνες δεν ασχολούνται με την συνείδηση του κόσμου. Μπορεί η έρευνα του macedon να το κάνει, δεν ξέρω, αλλά τότε πολύ απλά ... δεν θα μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι.
Η έρευνα του macedon συμπεριφέρεται διαφορετικά σε δύο ανάλογα συμβάντα. Στο συμβάν της προσαγωγής του Ιησού στον Άννα, η έρευνα εξετάζει το ενδεχόμενο της παραβίασης του νόμου. Αυτό όμως το ενδεχόμενο δεν το εξετάζει στο συμβάν της διάρρηξης των ιματίων του Καϊάφα. Αυτό είναι ένδειξη μεροληψίας και ρίχνει κατά πολύ το ίδιο το επίπεδο της έρευνας. [ o ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ που είναι ερευνητής - επιστήμονας αυτό που λέω το καταλαβαίνει ... χα, χα! ]
Edited by - zip on 13/09/2011 12:48:28
quote:Ετσι βολεύει ρε ψευτράκο...
Κατά τα άλλα, αναλύεις το κουνούπι , ενώ καταπίνεις την καμήλα.
Εκεί όμως που δεν βολεύει, ε, χρειάζεται να σου (ξανα)πω;
Μην μας τον συγχίσεις και αρχίσει να μας λέει τρόμπες...
quote:
ΑίολοςΑυτός που ερευνά διαπιστώνει ότι είναι ασυναρτησίες.
Διαπιστώνει ότι είναι ασυναρτησίες στηριζόμενος όμως σε άλλες ασυναρτησίες. Συνεπώς, η διαπίστωσή του είναι κι αυτή ... ασυναρτησία.
quote:
gianipseftisΗ ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας και του Μπατμαν , του Ζορό, και του Σούπερμαν δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από τους συγγραφείς-δημιουργούς τους και ούτε από τους συνεχιστές επιγόνους τους, για να καθοδηγήσει να χειραγωγήσει και να εκμεταλλευτεί, την αδυναμία των ανθρώπων, τρομοκρατώντας τους με φοβερές τιμωρίες, και βάσανα.
Χρησιμοποιήθηκε όμως για να διαπαιδαγωγήσει το παιδί σου. Το ίδιο είναι.
quote:Δεν ξέρω σε ποίες "άλλες ασυναρτησίες" αναφαίρεσαι, αλλά, προσωπικά τουλάχιστον, τις διαπίστωσα διαβάζοντας την ΚΔ.
Διαπιστώνει ότι είναι ασυναρτησίες στηριζόμενος όμως σε άλλες ασυναρτησίες. Συνεπώς, η διαπίστωσή του είναι κι αυτή ... ασυναρτησία.
Αυτά στα οποία αναφαίρομαι, είναι ασυναρτησίες.
Καλό θα ήταν να κάνεις κι εσύ την έρευνά σου, να μας ενημερώσεις τεκμηριωμένα - όπως ζητάς κι από τους άλλους - για τα σημπεράσματά σου και να εκτεθείς κι εσύ βρε αδερφέ στην κρίση των άλλων για να δούμε πως θα τις υπερασπιστείς. Οχι εκ του ασφαλούς...
Ετσι δεν είναι; Δεν είδα πουθενά τεκμηριωμένες θέσεις δικιές σου επί του θέματος.
Μονο αμφισβητείς τους άλλους.
quote:quote:
ΕαρινόςΟ πολιτικός/θρησκευτικός και μάλιστα ηγέτης [1]ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ και [2]στην συνείδηση του κόσμου αυτό θεωρείται ως δεδομμένο!
[1] Το ότι οφείλει να γνωρίζει δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και ότι γνωρίζει.
Σου εξήγησα , πλέον δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο σε αυτό!
Νομίζω ήμουν σαφής!O macedon λέει :
quote:
macedonΣα να μου λες "ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν ξέρουμε αν έχει πτυχίο νομικής".
Το παράδειγμά του όμως είναι κάτι παραπάνω από ατυχές γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η άγνοια ενός και μόνο εδαφίου από τον νόμο, με την γνώση του συνόλου της νομοθεσίας [ ή μεγάλου μέρους της νομοθεσίας ] που απαιτείται για την απόκτιση ενός πτυχίου νομικής.
Δεν πρόκειται για ένα απλό εδάφιο αλλα για εδάφιο το οποίο έχει κεντρική σημασία , μάλιστα πρόκειται για Θεϊκή οδηγία/προσταγή/νόμο απαράβατο , επιπροσθέτως θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν μιλάμε τι απαιτείται για την απόκτηση ενός πτυχίου -ειδικά εκείνη την εποχή- αλλα για το τι δεσμεύει και ορίζει με την άνοδό του κάποιος σε ύπατα αξιώματα!
[2] Για μια έρευνα τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο. Οι έρευνες δεν ασχολούνται με την συνείδηση του κόσμου. Μπορεί η έρευνα του macedon να το κάνει, δεν ξέρω, αλλά τότε πολύ απλά ... δεν θα μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι.
Ως "δεδομένο άγνωστο" μπορεί να θεωρηθεί ασφαλώς Zip...ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΑΓΝΩΣΤΟ Χ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ -γνωστα- που ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ Χ...
Παλιά μέθοδος -μαθηματικών- που ισχύει μέχρι σήμερα!Η έρευνα του macedon συμπεριφέρεται διαφορετικά σε δύο ανάλογα συμβάντα. Στο συμβάν της προσαγωγής του Ιησού στον Άννα, η έρευνα εξετάζει το ενδεχόμενο της παραβίασης του νόμου. Αυτό όμως το ενδεχόμενο δεν το εξετάζει στο συμβάν της διάρρηξης των ιματίων του Καϊάφα. Αυτό είναι ένδειξη μεροληψίας και ρίχνει κατά πολύ το ίδιο το επίπεδο της έρευνας. [ o ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ που είναι ερευνητής - επιστήμονας αυτό που λέω το καταλαβαίνει ... χα, χα! ]
θα ήθελα να επισημάνω το εξής..
Σε κανένα βιβλίο δεν πρόκειται ΝΑ ΜΗΝ βρείς παραλείψεις ή τυχόν ασάφειες...αυτό ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν δηλώνει μεθόδευση του συγγραφέα του αλλα περι ανθρωπίνου λάθους , είτε απο κούραση .. είτε απο αβλεψία...
Πολλοί συγγραφείς για αντίστοιχα θέματα , σε συνεντεύξεις έχουν ερωτηθεί και εξηγούν τι εννοούν και γιατί συνέβη αυτό που συνέβη κατα την συγγραφή του βιβλίου τους...
Θεωρώ , ότι πρωτίστως θα μπορούσες να ρωτήσεις τον συγγραφέα για τις όποιες απορίες/ενστάσεις ή υπόνοιές σου και έχω την αίσθηση ότι θα σου έδινε την δική του ερμηνεία!Λές...
"Οι έρευνες δεν ασχολούνται με την συνείδηση του κόσμου"
Δεν είπα ότι ασχολούνται αλλα απευθύνονται στην συνείδηση του κόσμου!
Ωστόσο και αυτό γίνεται...δηλ έρευνες που έχουν ως ασχολία την συνείδηση του κόσμου/ανθρώπου.Edited by - zip on 13/09/2011 12:01:37
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:quote:Ετσι βολεύει ρε ψευτράκο...
Κατά τα άλλα, αναλύεις το κουνούπι , ενώ καταπίνεις την καμήλα.
Εκεί όμως που δεν βολεύει, ε, χρειάζεται να σου (ξανα)πω;
Μην μας τον συγχίσεις και αρχίσει να μας λέει τρόμπες...
Οι δυό πρώτες σε κατάταξη (και ουσία) εντολές που υπαγόρευσε ο Γιαχβέ και κατέγραψε ο Μωυσής, όπως συμπεριλαμβάνονται και στα τρία θρησκευτικά δόγματα,- Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό, Ισλαμισμό.-
Εγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.. οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.
Οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς. οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς·
Εγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με 6 καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσί με καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰ προστάγματά μου.
Μιλά για θεό εκδικητικό, θεό που τιμωρεί, όχι υποχρεωτικά τους κακούς και πονηρούς, αλλά πρώτα και πάνω από όλα, αυτούς που δεν τον αγαπούν, στηριζόμενος στη άποψη, πως όσοι δεν με αγαπούν, με μισούν. (όσοι δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου).
Και μιλά για τιμωρία για αμαρτίες γονέων στα τέκνα τους, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς.
Το νόημα της δικαιοσύνης σε όλο του το μεγαλείο.
Αν αυτή είναι ανώτερη ηθική τότε έχουμε χάσει το νόημα της ηθικής, το νόημα του αγαθού.
Κατά τα άλλα, να διερευνάμε τα ασήμαντα και ανούσια, κουβεντιάζοντας “περί όνου σκιάς”,
Υ.Γ
Γαιδαράκο, για “όνο” μίλησα όχι για σένα
quote:
Υ.Γ
Γαιδαράκο, για “όνο” μίλησα όχι για σένα
quote:quote:
ΑίολοςΑυτός που ερευνά διαπιστώνει ότι είναι ασυναρτησίες.
Διαπιστώνει ότι είναι ασυναρτησίες στηριζόμενος όμως σε άλλες ασυναρτησίες. Συνεπώς, η διαπίστωσή του είναι κι αυτή ... ασυναρτησία.
Όχι , δείχνει ότι θεωρίες που στηρίζονται σε ασυναρτησίες είναι και οι ίδιες εξ'ίσου ασυνάρτητες...
Το γεγονός ότι εσύ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΧΕΣΑΙ την ασυναρτησία τους , αυτό σε καμμιά πείπτωση δεν σημαίνει ότι το γνωρίζει και ο υπόλοιπος κόσμος -Αποδεικνύεται καθημερινά- , κάτι που προσπαθεί να κάνει με την διάθεση του βιβλίου του ο συγγραφέας του.
Θαρρώ ότι ξεκινάς απο λάθος βάση σκέψης...
Ο συγγραφέας δεν είχε υπ'οψιν του τους ψαγμένους ανθρώπους σαν και σένα και γνώστες της "αλήθειας" αλλα την πλατειά μάζα που δεν γνωρίζει και σε αυτούς απευθυνόταν/εται.
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...