- Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Είναι το χρώμα ενός υφάσματος εκείνο που βλέπετε όταν αγοράζετε στο κατάστημα ή μήπως εκείνο που παρουσιάζει στο φως του ηλίου; Τα μάτια των κατώτερων ζώων - των οστρκόδερμων επί παραδείγματι - είναι πολύ διαφορετικής κατασκευής από τα δικά μας και προφανώς βλέπουν διαφορετικά από ό,τι εμείς τα σχήματα και τα χρώματα. Ποια σχήματα και χρώματα είναι τα "πραγματικά"; Τα μάτια μας δεν βλέπουν ευρύτερες περιοχές του ηλιακού φάσματος . Ζώα με τελειότερα μάτια βλέπουν καλύτερα τα σχήματα και τα χρώματα του κόσμου από ό,τι εμείς. Ο άνθρωπος ή κάποιο απ'αυτά τα ζώα βλέπει τον κόσμο "όπως είναι"; Και ένα τραπέζι που το θεωρείτε στρογγυλό - το βλέπετε πραγματι στρογγυλό όταν το κοιτάξετε με απροκάλυπτο βλέμμα ή μήπως ελλεψοειδές; Μήπως όλα τα σχήματα, καθώς και τα χρώματα, εξαρτώνται από τον παρατηρητή;
Αν και σήμερα μάλιστα αναφέρθηκα σε ένα παρόμοιο παράδειγμα και συμφώνησα ότι ο παρατηρητής ορίζει μια κατάσταση, στο σημείο αυτό θα διαφοροποιηθώ και θα αγγίξω το άλλο άκρο.
Ο λόγος είναι ότι ο παρατηρητής δυνητικά μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια κατάσταση όταν αυτή είναι ανθρώπινο δημιούργημα.
Όταν όμως μια κατάσταση όπως πχ το φως δεν είναι δημιούργημα του ανθρώπου, τότε αυτή δεν ορίζεται με βάση τις αισθήσεις του.
Σχετικά με το φως και το φάσμα που μπορούν να αντιληφθούν κάποια ζώα με καλύτερη ή χειρότερη όραση από τον άνθρωπο, πιστεύω ότι υφίστανται όλες οι διαφοροποιήσεις ενωμένες σε ένα σύνολο.
Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ένα Χ μέρος, ο αετός ένα Ψ, η μύγα ένα Ω κλπ.
Κανένα από αυτά τα μέρη δεν αναιρεί το άλλο αλλά και δεν ακυρώνει την ενότητα της αρχικής κατάστασης (του φωτός).
Σε επόμενο μήνυμα μάλιστα, έδωσες ένα πολύ καλό παράδειγμα με τα αστέρια και την ανακάλυψη τους.
Ομοίως συμβαίνει και με την Αμερική η οποία υφίστατο ακόμη και πριν την ανακάλυψη της από τους Ευρωπαίους, υφίστανται τα είδη του ζωικού και φυτικού βασιλείου που δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμα αλλά κι εκείνα που εξαφανίστηκαν κάποια στιγμή στην διάρκεια της Ιστορίας.
Θεωρώ πολύ "εγωιστικό" να πούμε ότι υφίσταται κάτι μόνο όταν μπορούμε να το αντιληφθούμε.
Ίσως να μην υφίσταται σε υποκειμενικό επίπεδο αλλά δε μπορούμε να ορίσουμε το αντικειμενικό του υπόβαθρο.
Ένας τυφλός άνθρωπος δηλαδή δεν έχει αντικρύσει ποτέ το φως, άρα για εκείνον δεν υπάρχει καθόλου φως αφού δεν το έχει αντιληφθεί.
Για έναν άνθρωπο που δεν είναι τυφλός, το φως υφίσταται.
Που είναι η αλήθεια λοιπόν;
Η απάντηση που δίνω είναι πως βρίσκεται και στις δύο καταστάσεις.
Μήπως λοιπόν συμβαίνει το ίδιο και με την ανθρώπινη συνείδηση κι έννοιες όπως Αλήθεια, Ζωή, Ανώτερη Δύναμη;
Μήπως αντιλαμβανόμαστε κάποιο μέρος τους επειδή η συνείδηση μας είναι περιορισμένη;
In anticipation of my resurrection...
Για παράδειγμα, αν αποφασίσω να σπρώξω ένα ποτήρι από το τραπέζι, θα πέσει και θα σπάσει. Φαίνεται να δημιουργείται μια μικρή αλυσίδα γεγονότων που βασίζεται στη σχέση αιτίου και αιτιατού: έσπρωξα το ποτήρι – έπεσε από το τραπέζι – έσπασε.
Όμως αν κοιτάξουμε καλύτερα τα πράγματα, δεν είναι το σπρώξιμό μου που κάνει να σπάσει το ποτήρι, αλλά η εκμετάλλευση του νόμου της βαρύτητας που ενεργοποιείται με την πράξη μου. Η κίνησή μου δηλαδή εκμεταλλεύεται μια δύναμη που υπάρχει: τοποθετεί το ποτήρι μέσα στο πεδίο της δύναμης αυτής και προκαλεί μια συνέπεια, τη θραύση. Επί της δύναμης αυτής δεν έχω καμία ισχύ, δεν μπορώ να τη μεταβάλλω, να την αναστείλω ή να την επηρεάσω.
Αυτού του είδους η ανάλυση δείχνει ότι το σπρώξιμο του ποτηριού από μένα δεν είναι η αιτία αυτού που επακολούθησε. Η πραγματική αιτία είναι οι δυνάμεις που συνθέτουν την ισορροπία του κόσμου και που, όταν διαταραχθούν, ενεργοποιούνται και δημιουργούν γεγονότα ώστε να αποκαταστήσουν εκ νέου την ισορροπία.
Οι συνέπειες των πράξεών μας οφείλονται στο σύμπαν και τις δυνάμεις που το διέπουν. Δεν οφείλονται στις πράξεις μας, οι οποίες απλά ενεργοποιούν τις αντίστοιχες δυνάμεις. Κι αυτό είναι ένα μάθημα ταπεινοφροσύνης για τον άνθρωπο.
quote:Στη γλωσσολογία λέμε ότι ο ορίζοντας της κατανόησής μας συμπίπτει με τον ορίζοντα της γλώσσας μας. Και δεχόμαστε ότι η κατανόησή μας θέτει τα όρια του κόσμου μας. Είναι ασφαλώς μια υπεραπλούστευση, από την άλλη πράγματι αληθεύει έως έναν βαθμό, γι’ αυτό είπα στην αρχή ότι είναι μια κατάσταση, κάπως κβαντική, και ναι και όχι…
Θεωρώ πολύ "εγωιστικό" να πούμε ότι υφίσταται κάτι μόνο όταν μπορούμε να το αντιληφθούμε.
Καλό βράδυ, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Ειδικά στα σημεία:
quote:
Όμως αν κοιτάξουμε καλύτερα τα πράγματα, δεν είναι το σπρώξιμό μου που κάνει να σπάσει το ποτήρι, αλλά η εκμετάλλευση του νόμου της βαρύτητας που ενεργοποιείται με την πράξη μου. Η κίνησή μου δηλαδή εκμεταλλεύεται μια δύναμη που υπάρχει: τοποθετεί το ποτήρι μέσα στο πεδίο της δύναμης αυτής και προκαλεί μια συνέπεια, τη θραύση. Επί της δύναμης αυτής δεν έχω καμία ισχύ, δεν μπορώ να τη μεταβάλλω, να την αναστείλω ή να την επηρεάσω.
quote:
Οι συνέπειες των πράξεών μας οφείλονται στο σύμπαν και τις δυνάμεις που το διέπουν. Δεν οφείλονται στις πράξεις μας, οι οποίες απλά ενεργοποιούν τις αντίστοιχες δυνάμεις. Κι αυτό είναι ένα μάθημα ταπεινοφροσύνης για τον άνθρωπο.
σου βγάζω το καπέλο! 
In anticipation of my resurrection...
Για την αλήθεια πρέπει κάποτε όλοι οι άνθρωποι να δούμε με τα μάτια όλων, αλλά, ο εγωισμός μας δεν μας αφήνει. Γι' αυτό ο άνθρωπος σχετικοποιεί την αλήθεια.Την κάνει ή δική του ή κανενός.Είναι θέμα ωριμότητας.Κάποτε θα μάθομε να βλέπουμε συμπαντικά,όταν χρησιμοποιήσουμε τα μάτια των άλλων, όχι κλέβοντας τα , αλλά ενωμένοι με τους άλους σε μια ανθρώπινη οντότητα τον ΄Ανθρωπο, αφού όλοι είμαστε ένα κομμάτι αυτού και κανείς δεν έχει το δικαίωμα της αποκλειστικότητας, γιατί δεν έγινε για έναν, αλλά για όλους. Μόλις ο άνθρωπος φτάσει εκεί, θα καταλάβει, επίσης και τι πρέπει να κάνει.Ακόμη και το ψέμα είναι αλήθεια, απλά παραμορφωμένη,όπως εκείνοι οι καθρέφτες που εμφανίζουν το είδωλο χοντρό λεπτό, κοντό, ψηλό, αλλά, δεν μποεί να κανει τίποτε άλλο ο άνθρωπος από το να λέει αυτό που βλέπει,όσο και να το αλλοιώνει...Κάποτε θα την παραδεχτούμε όλοι μας την αλήθεια και σίγουρα είναι μία!!!
Ενδιαφέρουσα στροφή σκέψης πάντως, δεν είναι; Αν αναλογιστείς ότι παλιότερα ήμουν μεγάλη υπέρμαχος του «τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος»…
Αγαπητέ/ή trexagireve,
Κατά τη γνώμη σου, τι είναι αυτό που μπορεί να επιτρέψει να «μάθομε να βλέπουμε συμπαντικά,όταν χρησιμοποιήσουμε τα μάτια των άλλων, όχι κλέβοντας τα , αλλά ενωμένοι με τους άλους σε μια ανθρώπινη οντότητα τον ΄Ανθρωπο»;
Καλημέρα,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Εξάλλου, ξέρεις κι εσύ καλά, ότι όσο πιο αυθόρμητες και πηγαίες είναι κάποιες σκέψεις και λόγια, τόσο λιγότερο δικά μας είναι. Είναι σα να συντονιζόμαστε ή να συνδεόμαστε με κάτι μεγαλύτερο από μας που παραδόξως μας ανήκει και του ανήκουμε.Ενδιαφέρουσα στροφή σκέψης πάντως, δεν είναι; Αν αναλογιστείς ότι παλιότερα ήμουν μεγάλη υπέρμαχος του «τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος»…
Πράγματι, πολλές φορές είναι σα να μη μιλάει ο εαυτός μας αλλά κάτι άλλο μέσα από εμάς.
Σα μια μικρή έκλαμψη ή σαν μια μικρή συνειδητοποίηση κάποιων πραγμάτων που υπήρχαν στο πίσω μέρος του μυαλού μας κι απλά εκφράζονται την κατάλληλη στιγμή.
Όσον αφορά την "στροφή σκέψης" που λες, καλοδεχούμενη είναι κι αρκετά εποικοδομητική αν χρησιμοποιηθεί κατάλληλα... 
Αγαπητέ trexagireve, συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με το πρώτο μήνυμα σου στο παρόν θέμα και με τον τρόπο προσέγγισης του από την πλευρά σου.
Θα ήθελα όμως να θέσω ένα ερώτημα που μου γεννήθηκε όταν διάβασα το μήνυμα σου κι ειδικά τα σημεία:
quote:
Για την αλήθεια πρέπει κάποτε όλοι οι άνθρωποι να δούμε με τα μάτια όλων, αλλά, ο εγωισμός μας δεν μας αφήνει. Γι' αυτό ο άνθρωπος σχετικοποιεί την αλήθεια.
quote:
Κάποτε θα μάθομε να βλέπουμε συμπαντικά,όταν χρησιμοποιήσουμε τα μάτια των άλλων, όχι κλέβοντας τα ,[...]
Αν και πιστεύω κι εγώ σε αυτό που αναφέρεις, στην ανάγκη δηλαδή του να μετακινηθούμε από το "εγώ" και να προσεγγίσουμε περισσότερο το "εμείς", σύμφωνα με αυτό που λες ότι ο άνθρωπος σχετικοποιεί την Αλήθεια ακόμη κι αν χρησιμοποιήσει τα μάτια των υπολοίπων θα δει όλα αυτά που έχουν σχετικοποιήσει κι εκείνοι, σωστά;
Απλά θα μπορεί να διευρύνει τους ορίζοντες του, αντικρύζοντας όμως πολλές σχετικοποιημένες Αλήθειες;
In anticipation of my resurrection...
Πρέπει να πληρώσουμε τον ρόλο που μας έπλασε γι αυτόν ο Θεός κι όχι που φτάσαμε με το σημερινό κατάντημα μας…..
Αγαπητέ Dying Incubus:Στο αρχικό μου σχόλιο για το θέμα αυτό, υποστηρίζω πως η αλήθεια είναι ένα πολύμορφο, πολυεπίπεδο, πολύχρωμο συμπαντικό «αντικείμενο» που λογικά εμείς οι μικροί άνθρωποι, βλέπουμε μόνο ένα τμήμα του ο καθείς. Κι επειδή είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό που βλέπουμε όταν άλλος μας πεί μια άλλη οπτική γωνία, τον λέμε τρελό και ψεύτη,κλπ. Ο Θεός για να μας «αναγκάσει» να είμαστε μαζί, μας μοίρασε την οπτική της αλήθειας. Όταν ενωθούμε όλοι τότε θα την δούμε ολόκληρη πάλι και θα προχωρήσουμε μπροστά. Πρόσεξε, όμως, γιατί «ότι σαπρό και ξηρό, εκβάλεται και ρίχνεται στο πύρ», όπως με τα δένδρα που κόβουμε κλωνάρια για να δυναμώσει… Αυτό για να μην νομίζει κανείς ότι είναι αναντικατάστατος…Θα γεννηθούν άλλοι που θα αντικαταστήσουν τα λάθος κλαδιά. Βέβαια, αυτοί που είναι λάθος, μάλλον δεν θα χαρούνε και πολύ….
Η σχετικοποίηση της αλήθειας, έχει να κάνει με το ότι κάθε ένας από μας έχει δύναμη δημιουργού και μπορεί να απλώσει την ύλη του, αλλά, μέχρι να φτάσει στα όρια ενός άλλου…δημιουργού, όπου η δική του υπόσταση ( του δευτέρου) σαν πιο κοντά στην πηγή του από τον πρώτο, τον απωθεί… Κι έτσι έχουμε εγωιστικούς μικρόκοσμους, αντί τον ένα αληθινό και τέλειο…
Τώρα για τις σχετικοιημένες αλήθειες, το μόνο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι όλοι μας ξέρουμε την αλήθεια, γι’ αυτό και είμαστε ένοχοι εσχάτης προδοσίας, απλά, θέλουμε να την σφετεριστούμε ατομικά, στο …σύνολο της. Άσχετα από την δικαιολογία που προτάσουμε κάθε φορά, είμαστε όλοι αδέλφια και παιδιά του Θεού, αν και διαφορετικοί.Όπως έλεγε κι η συγχωρημένη μάνα μου, «όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια, αλλά, κάθε ένα κάνει διαφορετική δουλειά». Όταν μπεί καλά στο μυαλό μας αυτό, τότε θα τα βρούμε όλα, και την αλήθεια και τι πρέπει να κάνουμε και την αναγνώριση του Πατέρα όλων μας . Θυμίζω την απάντηση του Χριστού,όταν οι φαρισσαίοι τον κατηγόρησαν ότι αποκαλεί τον εαυτό του Υιό του Θεού: «υποκριτές, δεν λέει ο ψαλμός του Κορρέ, «Θεοί είστε και Υιοί του Υψίστου ΠΑΝΤΕΣ;»
Φίλε μου, είμαστε κοντά στην αλήθεια, δεν τη βλέπουμε γι’ αυτό τον λόγο, γιατί είμαστε πολύ κοντά της….
Δεν μας συμφέρει να τη δούμε και γι' αυτό φτιάξαμε άλλες,μια ο καθένας,στα μέτρα του.Όταν θελήσουμε να τη δούμε θα τη δούμε. Είναι πάντα εκεί μπροστά στα μάτια μας.Όταν τα ανοίξουμε, θα τη δούμε...
Μια για κάθε άνθρωπο, για κάθε διδασκαλία, για κάθε θρησκεία, για κάθε φιλοσοφικό ρεύμα, για κάθε………
Βέβαια δεν θα έλεγα ότι η αλήθεια είναι άτρωτη, αλλά ότι ο άνθρωπος είναι άτρωτος, γιατί έχει μάθει να θωρακίζεται πίσω από κάθε προσωπική του αλήθεια μην αφήνοντας κάθε τι άλλο που μπορεί να του προσφέρει μια άλλη κοσμοθέαση που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί τα χρώματα που συνθέτουνε την Μια αλήθεια…
Αλήθεια ποια είναι η προσωπική σου …Αλήθεια .
ξεκινώντας από την τελευταία σου ερώτηση περί προσωπικής
αλήθειας: Το κόλπο μου είναι ότι ….δεν έχω προσωπική αλήθεια…
Κι αυτό γιατί, μετά από αρκετά χρόνια έντονης μελέτης, έντονης
ζωής και έντονων γεγονότων, απομυθοποίησα την ανάγκη της
προσωπικής αλήθειας. Γνώρισα τόσους περίεργους και
παράξενους, για τον μέσο άνθρωπο τύπους ανθρώπων,
ώστε έπαψα να πιστεύω ότι εγώ έχω μια προσωπική αλήθεια,
καθώς αυτό που εσύ λες προσωπική αλήθεια, εγώ το λέω
εγωισμό και προσωπικές επιθυμίες, ανικανοποίητες. Αφού
ικανοποίησα πολλές από τις επιθυμίες μου κι ευτυχώς, είχα
μια πνευματική κλίση πιο έντονη από τη ζωική, είδα ότι
…χόρτασα όπως λέμε.
Τότε συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν βαθύτερα πράγματα,
Πράγματα αιώνια και σ’ αυτό με βοήθησαν περιστατικά της
ζωής μου που μου έδειξαν ότι υπάρχει μια αιώνια αλήθεια
που μας περιμένει, φτάνει να απεκδυθούμε την προσωπική οπτική
της αλήθειας.
Έτσι γνώρισα μέσα από την μοναδική θρησκεία στον κόσμο που
Δεν ζητάει, αλλά δίνει. Γνώρισα την αλήθεια ενός Θεού που
Δεν είναι Θεός γιατί έχει απαιτήσεις από μένα, αλλά γιατί νοιάζεται
Για μένα και με περιμένει σε μια αιωνιότητα, πρόθυμος να μοιραστεί
Μαζί μου την Βασιλεία των ουρανών, όχι μέσα από βαθμίδες όπου οι
Άνθρωποι πρέπει να κάνουν πράγματα που δεν είναι σωστά, με την
Λογική της υπακοής, αλλά γιατί το σωστό είναι σωστό για όλους…
Γι’ αυτό και τον προτίμησα, είναι ο μεγαλύτερος Θεός και ο μόνος.
Κι η αλήθεια του είναι άτρωτη, φίλε μου, φτάνει να μην την
ερμηνεύουμε, αλλά να την κατανοήσουμε…
'Οσο για την ανάλυση της προσωπικής μου ...αλήθειας, αυτό θα γίνει
σιγά σιγά, γιατί είναι λίγο δυσκολόπεμπτη, μπορεί να σου κάτσει στο
στομάχι που λέμε...
quote:
trexagireve - Αγαπητέ μου elo, θα σου αποκαλύψω ένα τρομερό μυστικό,
ξεκινώντας από την τελευταία σου ερώτηση περί προσωπικής
αλήθειας: Το κόλπο μου είναι ότι ….δεν έχω προσωπική αλήθεια…..….Έτσι γνώρισα μέσα από την μοναδική θρησκεία στον κόσμο που
Δεν ζητάει, αλλά δίνει. Γνώρισα την αλήθεια ενός Θεού που
Δεν είναι Θεός γιατί έχει απαιτήσεις από μένα, αλλά γιατί νοιάζεται
Για μένα και με περιμένει σε μια αιωνιότητα, πρόθυμος να μοιραστεί
Μαζί μου την Βασιλεία των ουρανών
Οπότε φίλε μου έχεις και εσύ την προσωπική σου αλήθεια, όπως όλοι μας….
quote:
trexagireve - Κι η αλήθεια του είναι άτρωτη, φίλε μου, φτάνει να μην την ερμηνεύουμε, αλλά να την κατανοήσουμε…
Άραγε μπορείς να κατανοήσεις κάτι, αν πρώτα δεν προσπαθήσεις να το ερμηνεύσεις, εκτός και αν έχεις την ικανότητα για άμεση «γνώση» χωρίς την παρέμβαση του Νου/διάνοια….
quote:
trexagireve - 'Οσο για την ανάλυση της προσωπικής μου ...αλήθειας, αυτό θα γίνει σιγά σιγά, γιατί είναι λίγο δυσκολόπεμπτη, μπορεί να σου κάτσει στο στομάχι που λέμε..
Μην ανησυχείς έχω γερο στομάχι, άρχισε σιγά, σιγά να ξεδιπλώνεσαι…
τον Οδυσσέα . Θυμάσαι πως γλύτωσε (όχι από την σπηλιά του)
αλλά από τον ίδιο τον κύκλωπα Πολύφημο; Έδωσε το
όνομα «κανείς» για δικό του και όταν ο Πολύφημος
καλούσε τα αδέλφια του να τον βοηθήσουνε, έλεγε
ότι τον τύφλωσε ο «κανείς» έτσι γλύτωσε(άραγε από τι;)
ο Οδυσσέας. Το ίδιο έκανα και κάνω κι εγώ. Έχω ζήσει ως
αυτός που είμαι ζωές 7 για άλλους κι έτσι τώρα είμαι
πραγματικά ο κανένας και γι’ αυτό, αυτός που πιάνει
τους ανθρώπους και τους ελέγχει, δεν μπορεί να με αγγίξει
γι’ αυτό και μπορώ να περάσω όπως ο Οδυσσέας,
κρυμμένος κάτω από την κοιλιά ενός προβάτου, χωρίς
να με καταλαβαίνει από το σχήμα μου ο τυφλός Πολύφημος…
Για να σου το πω λίγο χριστιανικά, πέθανα και αναστήθηκα
( μη φοβάσαι, δεν εννοώ σωματικά…καλό έ;;;)
Γι ‘αυτό και τώρα δεν μπορεί να με αγγίξουν επιθυμίες,
Πάθη κι εγωισμοί…
Για ερμήνια, δεν ξέρω,για αντίληψη, έχω αρκετή…
Όσο για το στομάχι σου,ποτέ μη λες ποτέ….
I bet I can spook(τρομάξω)you…
quote:
trexagireve - Έχω ζήσει ως αυτός που είμαι ζωές 7 για άλλους κι έτσι τώρα είμαι πραγματικά ο κανένας και γι’ αυτό, αυτός που πιάνει τους ανθρώπους και τους ελέγχει, δεν μπορεί να με αγγίξει γι’ αυτό και μπορώ να περάσω όπως ο Οδυσσέας,
Είσαι ο πρώτος που γνωρίζω (συνομιλώ) που έχει καταφέρει και έχει "κρυφτεί" από τον ίδιο του τον εαυτό του .
Εκτός και αν "κρύβεσαι" από κάτι άλλο…
quote:
trexagireve - Για να σου το πω λίγο χριστιανικά, πέθανα και αναστήθηκα
( μη φοβάσαι, δεν εννοώ σωματικά…καλό έ;;;)
Γι ‘αυτό και τώρα δεν μπορεί να με αγγίξουν επιθυμίες,
Πάθη κι εγωισμοί…
Χαίρομαι για αυτό, απλά να ρωτήσω κάτι ;
Δηλαδή κατάφερες και ξεπέρασες τα Πάθη, εγωισμούς και επιθυμίες ή απλά τα αναγνώρισες μέσα σου;
Που λέμε και από τα πρώτα μου χρόνια, ήμουν καπετάν φασαρίας,
Τοιουτοτρόπως, έζησα μέχρι να ικανοποιηθούν μέσα μου τα
Πάθη , ώστε να ηρεμήσει η βάρβαρη φύση μου . Αυτό επέτρεψε
στο σώμα μου να «μάθει» να ακούει το πνεύμα μου , που όπως
σε κάθε άνθρωπο, κάνει λιγότερη φασαρία από το σώμα. Δεν
θέλω να σου πώ πολλά για τα νεανικά μου «κατορθώματα»,
όχι γιατί ντρέπομαι, αλλά γιατί δεν έχουν σχέση με το θέμα μας.
Αρκεί να σου πώ, ότι έτσι «έσβησα» την προσωπική μου
Αλήθεια, αφού αυτή ικανοποιήθηκε, όπως είπα. Μ’ αυτό τον
τρόπο μπόρεσα να «δώ» την αρχή μιας ανώτερης αλήθειας,
κάτι που όλοι μας ξέρουμε και πλέον λόγω της ανωτερότητας
της, με γοήτευσε κι έτσι μπόρεσα να δω την αθανασία της
όταν όλες οι άλλες,μικρότερες αλήθειες είναι από την
φύση τους θνισηγενείς και κάποια στιγμή πεθαίνουν, αλλά,
ο άνθρωπος ανικανοποίητος, μέσα του προσπαθεί να
κρατήσει ένα νεκρό σώμα μέσα του και το ταίζει με
γήινα πράγματα, πιστεύοντας ότι έτσι το κρατάει ζωντανό…
Όσο για το αν κρύβομαι, τι να σου πώ…
Κάνω τόση φασαρία ακόμη που μάλλον δεν κρύβομαι…
quote:
Εξάλλου, ξέρεις κι εσύ καλά, ότι όσο πιο αυθόρμητες και πηγαίες είναι κάποιες σκέψεις και λόγια, τόσο λιγότερο δικά μας είναι. Είναι σα να συντονιζόμαστε ή να συνδεόμαστε με κάτι μεγαλύτερο από μας που παραδόξως μας ανήκει και του ανήκουμε.
Unseen μπορείς να το αναλύσεις λίγο το παραπάνω?
Την αλήθεια…
Αλήθεια είναι αυτό που λές, απάντησε
Εκείνος, γιατί η αλήθεια γνωρίζει εμένα.
Ήμουνα εκεί που αυτή με περίμενε
Εσένα όμως, δεν
Σε ξέρει…»
In anticipation of my resurrection...
Μερικές φορές, πράγματα που γράφουμε αυθόρμητα νιώθουμε ότι δεν είναι αποτέλεσμα νοητικών αλυσίδων σκέψεων και λογικών συμπερασμάτων δικών μας, αλλά υποκύπτουν σε μια ροή την οποία ακολουθούμε υπάκουα, μια ροή που μπορεί να μην είχαμε καν υποψιαστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή και απηχούν ιδέες που ίσως να μη μας είχαν περάσει καν από το μυαλό μέχρι τότε. Δεν ξέρω πόσο ασφαλές είναι να πει κανείς ότι αυτό οφείλεται σε μια ανάκληση του συλλογικού ασυνειδήτου, στις περίφημες «ρίζες» που είναι κοινές για όλους τους ανθρώπους, αλλά θα ήθελα να το πιστεύω αυτό, ενδεχομένως αφελώς και ρομαντικά.
Αγαπητέ trexagireve,
Πολύ ενδιαφέρον το παράδειγμά σου με τον πύργο της Βαβέλ, πολύ ενδιαφέρουσα εκδοχή της παράδοσης, την οποία ομολογουμένως δεν είχα σκεφτεί και σε ευχαριστώ.
Από τα επόμενα μηνύματά σου φαίνεται σα να αναφέρεσαι σε τρεις διαφορετικές σοφίες:
Το προνόμιο του να μπορεί κανείς να βλέπει και να χωράει τα πάντα αφορά την αποκαλούμενη «σοφία του καθρέφτη».
Το προνόμιο του να μην κρίνει αυτό που βλέπει και αντανακλά αλλά να αναγνωρίζει την ίση αξία των πάντων στο Μεγάλο Σχέδιο της ζωής αφορά τη «σοφία της ισοτιμίας».
Το προνόμιο του να κάνει ορθή διάκριση ανάμεσα σε ό,τι βλέπει, χωρίς να παύει να αναγνωρίζει την ισοτιμία των πάντων, αφορά τη «σοφία της διάκρισης».
Η διαδρομή κάθε ανθρώπου μέσα από αυτά τα στάδια τον οδηγεί αρχικά στην αναίρεση της πρώτης προσωπικής του αλήθειας, στη συνέχεια στην αναγνώριση των αληθειών των άλλων ως ισότιμων (αδιακρίτως) και τέλος στη διαμόρφωση μιας νέας αλήθειας που μπορεί να χωράει τα πάντα αλλά κάνει ορθή διάκριση και γι’ αυτό είναι ελάχιστα προσωπική.
Φράσεις όπως «είμαι αυτός που πιάνει τους ανθρώπους και τους ελέγχει», «μικρότερες αλήθειες που είναι θνησιγενείς» (που ειλικρινά δεν βλέπω πώς συμπορεύονται με το όραμα που μετέδωσες αρχικά για μιαν αλήθεια, μια κοινή "γλώσσα", του Ανθρώπου), δείχνουν κάποιον που απλά έχει αντικαταστήσει την πρώτη του προσωπική αλήθεια με μιαν άλλη, ασχέτως αν η δεύτερη έχει πνευματικό βάθος σε αντίθεση με την πρώτη. Δεν ξέρω αν ήταν απλώς ατυχείς εκφράσεις, αλλά πρόσεχε, το εγώ κρύβει πολλές παγίδες και η υλική βαρβαρότητα καμιά φορά βρίσκει το δρόμο να μεταμορφωθεί σε πνευματική.
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 10/02/2008 17:24:18
απεικόνιση μιας κατάστασης που η απλοϊκότητα του
τότε ανθρώπου, το μετέφερε, όπως το ξέρουμε , αλλά,
ακόμη και με συγκρίσεις με σημερινές καταστάσεις,
πιστεύω θα μας ήταν πολύ χρήσιμο να καταλάβουμε.
Στο κάτω-κάτω, η ιστορία, όπως λέμε, γράφει κύκλο,
Και συμβαίνει αυτό, μέχρι να το κατανοήσουμε, οπότε
Και θα πάψει να επαναλαμβάνεται.
Θέλω, όμως, να σου πώ,ότι αυτό που εσύ λές τρείς
Σοφίες, για μένα είναι μια, καθώς ο άνθρωπος είναι
Πολύπλοκο ον. Υπάρχει μια προσπάθεια να διαχωριστεί
Η αλήθεια, ώστε να μην την πλησιάσει ο άνθρωπος.
Έχει γίνει τόση δουλειά στον τομέα αυτόν που είναι
Εξώφθαλμο, αλλά, επειδή ζούμε σε μια εποχή εσκεμμένης
Αναταραχής, κανείς δεν μοιάζει να το καταλαβαίνει.
Ένα καλό παράδειγμα είναι η παλιά μέθοδος των τριών.
Έχουν προχωρήσει σε μια απλοποίηση της εσκεμμένα, ώστε
Ο άνθρωπος να μην σκέφτεται με συνδυασμούς. Για το
Συγκεκριμένο παράδειγμα, λένε ότι, δήθεν είναι καλύτερα
Για να καταλαβαίνουν τα παιδιά, αλλά, αν πριν χρόνια ήταν
Αποδεκτό που ο άνθρωπος είχε λιγότερες γνώσεις, δεν μπορεί
Τώρα που είναι πιο πολύπλοκη η ζωή μας, να ζητάμε την
Απλοποίηση. Την ίδια στιγμή, για τα παιδιά μιλώντας,
Έχουν περισσότερα μαθήματα, ώστε να μπλοκάρονται
Και να μαθαίνουν παπαγαλία, χωρίς στην ουσία να
Μορφώνονται και να οξύνεται ο νους τους. Μαθαίνουν
Αρχαία ελληνικά σε ξένες χώρες και καταργούνται στην
Ελλάδα. Τυχαίο πιστεύεις είναι αυτό;
Η σοφία είναι όπως η αλήθεια, ένα πολύεδρο και
Πολυεπίπεδο σχήμα και μόρφωμα, αν το διασπάμε
Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το κατανοήσουμε πλήρως.
Είναι μια μεθοδευμένη προσπάθεια ενάντια στην Ελλάδα
Και τον άνθρωπο, προκειμένου να μετατραπεί σε «γκόιμ»
Υπανθρώπους, ώστε αυτοί να φαίνονται ανώτεροι και
Να μετατραπούμε σε δυο κάστες ανθρώπων όπως
Αυτοί οι ρατσιστές επιθυμούν. Ζούμε μια επίθεση απέναντι
Στον άνθρωπο και όμως, κοιμόμαστε, δεν αντιδρούμε…
Αν λέμε ότι νοιαζόμαστε για την αλήθεια, αυτή είναι
Μια μεγάλη αλήθεια, την βλέπουμε;…
Για το είμαι αυτός που ελέγχει τους ανθρώπους, λάθος
Το εννόησες. Έχει γραφτεί ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε
Ίδιοι, αλλά ο καθένας με διαφορετικά τάλαντα(ταλέντα)
Σε πράγματα όπως ο λόγος, μόνο και μόνο επειδή έχω
Ασκηθεί σ’ αυτό, συν τις προσωπικές εμπειρίες, έχω πετύχει
Να ξεφύγω από το εγώ, γι’ αυτό και μπορώ να «δώ».
Θα σου θυμήσω ακόμη και ότι έχουμε δυο Διαθήκες μέχρι
Τώρα, συμπληρωματικές και περιμένουμε ακόμη μια.
Τότε θα ολοκληρωθεί η εικόνα που πρέπει να έχει ο άνθρωπος
Σαν χάρτη με οδηγίες για την θέωση του. Εγώ δεν έχω
Γιατί είμαι νεκρός σαν ζώο, αλλά με πολύ ζήλο σαν
Πνεύμα. Γι’ αυτό και θέλω να προσφέρω, αφού εγώ
πήρα αυτό που ήταν να πάρω και νοιώθω πλήρης
από πλευράς ζωής. Είμαι ευτυχισμένος σαν οικογενειάρχης
και χωρίς φιλοδοξίες, απέναντι στους συνανθρώπους
μου. Κι αυτό το εννοώ…