- Aκαδημιας 58α - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΟΠΙΚ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΛΑΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟ. ΕΙΝΑΙ Η "ΠΙΣΩ ΠΟΡΤΑ" ΕΝΟΣ ΚΤΙΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΙΣΟΔΟ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠ'ΟΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ. ΙΣΩΣ ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟ ΤΟΠΙΚ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΥΤΕΣ.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Τι κρυβει αυτη η πορτα?
Ξερει κανεις την ιστορια της?

---

Edited by - kynikos on 15/12/2004 07:41:23

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Η εν λόγω πόρτα, ενσωματωμένη σήμερα σε ένα σύγχρονο κτίριο, είναι (ήταν) η δευτερεύουσα είσοδος / έξοδος της οικίας Λοβέρδου επί της οδού Μαυρομιχάλη. Τω καιρώ εκείνω φαίνεται ότι οι άνθρωποι προτιμούσαν τις κύριες εισόδους σε διακριτικότερους παρά κεντρικούς δρόμους.

Ο Διονύσιος Λοβέρδος ήταν «ψαγμένος» και κάπως έτσι εξηγείται το περίεργο δρακουλίνι που κοσμούσε το υπέρθυρο της Ακαδημίας 58.

quote:

---

Μια και μιλάμε για Ναϊτες να σας πληροφορήσω για το άγαλμα ενός ιππότη, γονατιστού, με το πρόσωπο στραμμένο προς τα επάνω και τα χέρια ενωμένα σε στάση προσοχής!
Το εν λόγω άγαλμα βρίσκεται στην Αθήνα, μέσα στο νεοκλασικό κτίριο-μυητικό κέντρο με κύρια είσοδο στην οδό Ακαδημίας 58Α (η πόρτα με τον μεταλλικό δράκο...). Η άλλη είσοδος βρίσκεται επί της οδού Μαυρομιχάλη. Το κτίριο ήταν ιδιοκτησία του Δ. Λοβέρδου, συνιδρυτή της Ιονικής κ' Λαϊκής Τράπεζας και κατασκευάστηκε από τον ίδιο. Τώρα είναι ιδιοκτησία του Βυζαντινού μουσείου.
Στο εσωτερικό του κτιρίου υπάρχουν πολλές αίθουσες με μία όπου υπάρχουν δύο μεγάλες μαύρες στήλες (ring any bells??? έχω και φωτό!), καθώς και μία άλλη αίθουσα τελετών. Επίσης υπάρχει ένα παρεκκλήσι, δίπλα στο οποίο βρίσκεται η αίθουσα με το εν λόγω άγαλμα.
Πληροφοριακά αναφέρω ότι ο Λοβέρδος ήταν υψηλόβαθμος τέκτων... έτσι για να γίνεται κουβέντα βρε αδελφέ!

---

από το http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1012&whichpage=11&ARCHIVE=

Επίσης αναφορές υπάρχουν εδώ:

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=890&whichpage=2

Σημειώνω την πληροφορία ότι η οικία Λοβέρδου (πρώην Τσίλλερ) συνδεόταν με το κτίριο της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας στην οδό Πανεπιστημίου (και ίσως όχι μόνο) με υπόγεια στοά. Καθόλου παράξενο που βούλιαξε εκείνο το περίπτερο, αν θυμάστε, τότε που έσκαβαν για το μετρό.

Ιδού και μια αναμνηστική φωτογραφία (από την οδό Μαυρομιχάλη και τον εσωτερικό ναό):

Και περισσότερα εδώ:

http://www.ta-nea.dolnet.gr/neaweb/neafile.print_unique?e=A&f=17676&m=P25&aa=1

Όπως κατά παράδοση συμβαίνει στην Ελλάδα, ένα ιστορικό και ιδιαίτερο κτίριο αφήνεται να καταρρεύσει. Όχι, θα κάτσουμε να σκάσουμε.

Πάντως, όπως γράφει και ο φίλτατος Avatar, το θέμα έχει συζητηθεί επαρκώς στα άλλα τόπικ.

Αγαπητέ Κυνικέ, τα σέβη μου.

ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ

Οσπου να καταλάβω το λάθος μου, είχα ηδη πστάρει, ήταν αργα, και με μπέρδεψε η αναφορά στον Τσίλλερ!

Ευχαριστώ για τις παραθέσεις, τόσες φορές έχω πάει στο "Όπερα", και ποτέ δεν την είχα προσέξει...

http://ta-nea.dolnet.gr/neaweb/neafile.print_unique?e=A&f=17676&m=P25&aa=1

…και ελπίζω αυτή τη φορά να λειτουργεί. Επίσης, ενδιαφέρον έχει και η διεύθυνση

http://www.ecclesia.gr/greek/news/byzantino/byz_faidra.html

και η διεύθυνση

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_76262_23/11/2003_85005

…από την οποία αντιγράφω:

«Tο σπίτι που γεννήθηκα και μεγάλωσα -δεν θυμάμαι άλλο σπίτι από αυτό της Mαυρομιχάλη 6- όσο ζούσε ο πατέρας μου λειτουργούσε διπλά και ως ιδιωτικό Mουσείο Λοβέρδου και ως κατοικία της οικογένειας. Tο σπίτι είχε δύο εισόδους, η πόρτα της Aκαδημίας άνοιγε για επίσκεψη στο Mουσείο και η πόρτα της Mαυρομιχάλη 6 ήταν για την οικογένεια και τους φίλους. Tο κτίριο έχει κτίσει ο Eρνέστος Tσίλλερ και σήμερα ονομάζεται «Mέγαρο Tσίλλερ - Λοβέρδου». Mαζί με τις εικόνες ο πατέρας μου συνέλεγε και ξυλόγλυπτα τέμπλα, εκκλησιαστικά αντικείμενα και κώδικες. Eχει εσωτερικά διαμορφωθεί με ψηφιδωτά δάπεδα και ξυλόγλυπτες επενδύσεις στους ορόφους και στους τοίχους από τον Aριστοτέλη Zάχο, ειδικά για να στεγάζει τη συλλογή».

Ως προς την επιλογή του δρόμου, επίσης έχεις δίκιο. Κάποιος λόγος πάντως θα υπήρχε που εύποροι άνθρωποι εκείνης της εποχής προτιμούσαν τους «παράμερους» δρόμους από τους κεντρικούς. Βέβαια, η Μαυρομιχάλη την εποχή εκείνη δεν ήταν μαύρο χάλι όπως σήμερα, για να γράψω και την κρυάδα μου, αλλά ένας αξιοπρεπής και μάλλον ειδυλλιακός δρόμος που συνέδεε το κέντρο με την επίσης αξιοπρεπή τότε περιοχή των Εξαρχείων.

Μεταφέρω από το βιβλίο του Ι. Γιαννόπουλου «Μυστική Αθήνα» τα παρακάτω:

«…Τότε η κυρία είσοδος του σπιτιού ήταν επί της οδού Μαυρομιχάλη… Ωστόσο και η είσοδος της οδού Ακαδημίας 58Α είχε κι αυτή γνωρίσει τις δικές της στιγμές μεγαλείου. Πολλές νύχτες, ορισμένοι ελίτ της εποχής έμπαιναν από ‘κει ακολουθώντας το στενό διάδρομο, υπό το βλέμμα του φτερωτού δράκου που βρισκόταν επάνω ακριβώς από την είσοδο, ο οποίος έμοιαζε πότε να αγκαλιάζει και να προστατεύει την είσοδο αυτή και πότε να τη φωτίζει. Ένας φτερωτός δράκος με μισάνοιχτα φτερά και επιβλητικός σαν να είχε πετάξει από τη Notre Dame του Παρισιού και να προσγειώθηκε εδώ σ’ αυτήν την είσοδο με σκοπό να κάτσει για πάντα.

Για τους ελίτ ήταν κάθε φορά μια τελετή μύησης, μια αναβάπτιση που μόνον εδώ μπορούσε να γίνει. Μια μύηση που τα στοιχεία της έρχονταν τμηματικά από τον ένα στον άλλο ιερό τόπο, ως την τελική καινούργια γέννηση. Αρχικά μέσα από τη σκεπαστή δίοδο, που έπρεπε να προηγείται από το ιερό μνημείο που ήταν το παρεκκλήσι. Το ιερό στο εκκλησάκι δεν είναι στραμμένο ανατολικά, αλλά βορειο-ανατολικά. Γιατί άραγε; Μήπως είναι ακριβώς στραμμένο στο σημείο που αισθάνεται ο μυημένος το τελλουρικό ρεύμα;»

Και:

«Η πλάκα που σκεπάζει ένα μέρος του πατώματος λίγο πριν το ιερό, είναι φανερό ότι μετατοπίζεται, σαν μια καταπακτή. Δεν είναι τυχαία όλα αυτά! Ούτε τυχαία η παλιά εικόνα στην αίθουσα επάνω από το στενό διάδρομο: Ένας ιππότης στα γόνατα, με το πρόσωπο στραμμένο προς τα επάνω και με τα χέρια ενωμένα σε στάση προσευχής, φαίνεται να λέει: Ορκίζομαι ν’ αφιερώσω λόγο, δυνάμεις και τη ζωή μου στην Πίστη και στην ενότητα του Θεού και των μυστηρίων της Πίστης. Υπόσχομαι να υποτάσσομαι και να υπακούω στο Μέγα Μάγιστρο του Τάγματος. Να προστρέχω σε βοήθεια της εκκλησίας, να πολεμώ τους εχθρούς, ακόμη κι αν βρεθώ ένας προς τρεις, και ποτέ να μην τραπώ σε φυγή.

…Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο ιππότης αλλά και ο όρκος ανήκουν στο Τάγμα των Ιπποτών του Ναού, τους γνωστούς μας Ταμπλιέρους ή Ναΐτες…»

Δεν γράφω άλλα γιατί θα με μαλώσει ο φίλος μου ο Απέριττος.

Φίλτατε Κυνικέ, ελπίζω να είναι αντιληπτό ότι δεν μιλάμε για τη στοά του κινηματογράφου «Όπερα»!

Έχουμε και τόπικ για τους Ναΐτες, ανοίξαμε – ελάτε να σας εξυπηρετήσουμε.

quote:

---

Φίλτατε Κυνικέ, ελπίζω να είναι αντιληπτό ότι δεν μιλάμε για τη στοά του κινηματογράφου «Όπερα»!

---

Ρεπ... γι αυτό μου φαινόταν πάντα τόσο σκοτεινή η οθώνη!

Όμορφο θεματάκι...
Αυτό το "Μυστική Αθήνα" του Γιαννόπουλου κυκλοφορεί ακόμα;

Κ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

1. Οτι εκεί λειτουργούσε και λειτουργεί έστω και χωρίς το δρακουλίνι να κοσμεί την είσοδο η επίσημη εκκλησία του σατανά. (Δια στόματος εκπροσώπου τύπου της εκκλησίας της Ελλάδος).

2. Ότι ανήκει στο Βυζαντινό Μουσείο , δωρεά κληρονόμων Λοβέρδου πακέτο με μισή χιλιάδα έργα Βυζαντινής εποχής μεγάλης αξίας τα οποία ο Λοβέρδος ως βαθιά θρησκευόμενος θέλησε να σώσει και να χαρήσει στο Μουσείο του Χριστιανικού Πολιτισμού.

3. Πως οι ψαλμωδίες που ακούγονταν παλιότερα ήταν ύμνοι απο σατανιστικές τελετές.

4. Πως οι ψαλμωδίες που ακούγοταν παλιότερα ήταν ύμνοι απο το εκκλησάκι που υπάρχει στο εσωτερικό του οικίματος.

5. Πως είναι προθάλαμος της μεγαλύτερης στην Ελλάδα μασονικής στοάς.

κτλ κτλ η παραφημολογία είναι απεριόριστη.

Μια απορία : Αν υπήρχε όντως εκκλησάκι δε θα το γνώριζε η εκκλησία? Ακόμα και τα ιδιωτικά εκκλησάκια καθαγιάζονται με συγκεκρημένη τελετή και προφανώς είναι γνωστά. Πως ο εκπρόσωπος τύπου της εκκλησίας και τα κανάλια βγήκαν και βαφτήσαν χώρο λατρείας του σατανά ένα αρχοντικό στο οποίο υπάρχει κάποια καταγεγραμμένη εκκλησία ?

Τείνω να πιστέψω το σενάριο της Μασονικής στοάς. Προσωπικά πάντα πιστευά και συνεχίζω να πιστεύω πως η Μασονία, η Εβραική θρησκεία και η σατανολατρεία είναι ένα και το αυτό.

Τώρα αν υπάρχει και κανένα εκκλησάκι μη καθαγιασμένο (δε μπορεί να είναι επίσημο και η εκκλησία να το αγνοεί) όπως φαίνεται σε φωτογραφιες που κάποιοι φίλοι κάνανε τον κόπο να παραθέσουν η άποψή μου είναι ότι δημιούργησαν έναν ψευδοναό για τα μάτια του κόσμου.

Αυτά !

BE CAREFUL WHAT YOU WISH IS WHAT YOU WANT !!!

Για τα βιβλία του Καμπούρογλου, τα σέβη μου.

Αγαπητή Analphabet, άσε τον παλιόκοσμο να λέει. Αν το "εκκλησάκι" ήταν προθάλαμος της μεγαλύτερης μασονικής στοάς (γκουχ-γκουχ) δεν θα ήταν εγκατελειμμένο, λέω εγώ, διότι τουλάχιστον οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια κουλτούρα. Αντίθετα με το "κράτος" το οποίο κατά κανόνα σνομπάρει τους ευεργέτες του (αυτοί πάλι, ας πρόσεχαν).

"Εκκλησάκι" δεν σημαίνει απαραίτητα... εκκλησάκι. Όσο για τη χαρά των εκπροσώπων της εκκλησίας και των εκπροσώπων του τύπου (γκουχ-γκουχ-γκουχ), καλά τώρα... τα πιάσαμε τα λεφτά μας!

Λες ότι συνεχίζεις να πιστεύεις πως η Μασονία, η Εβραική θρησκεία και η σατανολατρεία είναι ένα και το αυτό (γκου-ου-ου-ουχ). Εδώ θα σε απογοητεύσω, μη βιάζεσαι να αποδεχθείς το κυνήγι των μαγισσών. Κάποια στιγμή θα καταλάβεις πως η συνειδητή πίστη δεν έχει καμιά σχέση με ετικέτες.

quote:

---

BE CAREFUL WHAT YOU WISH IS WHAT YOU WANT !!!

---

Θα κανω copy/paste απο το μηνυμα που ειχα αφησει προ 2-3 ημερων στο forum "Η μαγεια των πολεων"..

--

Διαβαζοντας παλιοτερα entries στο forum αυτο ειδα οτι αναφερει καποιος για εκκλησακι μεσα στο συμπλεγμα Μαυρομιχαλη/Ακαδημίας..
πραγματι, στο τελος του μακροστενου διαδρομου υπαρχει ενα παρεκκλησι. Σε ολο του το πατωμα υπαρχει ενα πολυ ομορφο ψηφιδωτο που ειναι αντιγραφη ενος πατωματος που υπαρχει στην Τυρο (στη Συρία, αν δεν απατωμαι), γεματο ζωα τυλιγμενα σε κοκκινα λουλουδια. Στο ιερο, υπαρχει ενας μικρος, ημιγυμνος κυνηγος με λιγο κακο βλεμμα.. Τιποτα "χριστιανικο". Σε παλια φωτογραφια που εχω βρει, ο Λοβερδος ποζαρει στο παρεκλλησι, μαζι με μια γυναικα και καποιον αλλον κυριο, ντυμενοι σαν βασιλιαδες, με ribbons να περιδιαβαινουν τους κορμους των σωματων τους - η γυναικα ομορφη, ντυμενη με στυλ μεσοπολεμου, ανεκφραστη. Γυρω τους το παρεκλησσι αστραφτει.
Προφανως ο Τσιλερ ηταν καποιου ειδους Μασονος και ειχε στησει στο πισω μερος του εσωτερικου κηπου του σπιτιου του μια ισως "προσωπικη" η "μονο για φιλους" στοα η τελοσπαντων καποιου ειδους διοροφο κτιριο λατρειας η συνευρεσης με αλλους συντεχνιτες. Απο εκει, ξεκιναει μακροστενος διαδρομος προς την Ακαδημιας.
Ερωτηματα εχω ακομα αρκετα ομως.. Τι ειναι αυτα που λεει Ο Γιαννοπουλος περι Σταυροφορων; (μου φαινονται ακυρα).. Τι ειναι αυτοι οι θορυβοι- αργα βηματα που ακουσα , ενω βρισκομουν στα υπογεια, μια μερα που ειχα τρυπωςσει μεσα; Τα βηματα ηταν ακριβως απο πανω μου, και πολυ αργοσυρτα. Κατουρηθηκαμε πανω μας, ομως τα βηματα σταματησαν.. Προς τι ο μακροστενος διαδρομος; Στο τελος του 19ου αιωνα, οταν χτιστηκε το σπιτι του Τσιλερ (παρεπιπτοντως υπαρχει μια κατοψη του σπιτιου σε βιβλιο των εκδοσεων Libro περι του Τσιλερ) - γυρω του θα υπηρχαν ειτε περιβολια ειτε αλλα νεοκλασσικα - προς τι ο διαδρομος; Προς τι ο δρακος; Και γιατι, μια βδομαδα μετα που καθομασταν με φιλο στην Ακαδημίας, ακριβως μπροστα απο την πορτα, στο μαγαζι των οπτικων, και κοιταζαμε ενα μικρο φρεατιο/ανοιγμα προς τα κατω - (προσπαθησαμε να το φωτογραφισουμε με ψηφιακη καμερα) - το βρηκαμε τσιμεντωμενο? Μας πηρανε χαμπαρι??

--

Να ξαναπω εδω τα εξης:
- O Δράκος βρίσκεται παρατημένος μεσα στο μακροστενο κομματι που ενωνει ακαδημιας με το κτιριο (τουλαχιστον πριν ενα χρονο ηταν..)
- Στην αποληξη του διαδρομου βρισκεται ενα διοροφο κτισμα, το οποιο δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω αν ειναι κομματι του σπιτιου του Τσιλερ η αν χτιστηκε επι Λοβερδου, και που στον πανω οροφο εχει πολλα απο τα χαρακτηριστικα μασονικης στοας (κολωνες κτλ) - οχι ομως πατωμα σαν σκακιερα, ουτε στασιδια στο πλαι - βεβαια ολα ηταν τελειως παρατημενα .. Και απο κατω απο αυτο, το παρεκκλησι που αναφερω και πιο πανω
- Ενα απο αυτα που δεν μπορεσα ποτε να εξηγησω ειναι η υπαρξη μιας εσοχης στον τοιχο, διπλα στο ιερο του ναου αυτου, που ειναι σαν 1/4 μιας σφαιρας (καπως σαν σφαιρικη εσοχη στον τοιχο, σαν φουρνος) οπου εκει υπαρχει ψηφιδωτο που δειχνει ενα μισοφφεγαρο (στο θολο) και απο κατω μια σειρα απο γυμνα βουνα (ο ουρανος ειναι χρυσος). Ακριβως κατω απο το θολο, χαλίκια, και ενα κομματι πετρας με μια σχισμη πανω του, που μοιαζει με καλπη... η μονη κοντινη αναφορα σε κατι τετοιο που βρηκα ηταν στο βιβλιο "The Hiram Key" που μιλαει για τους Μασονους και τους Ναϊτες - και μιλαει για "rectangular piece of stone" που τοποθετούσαν στους ταφους των ιπποτών και στη σχισμη εμπαινε το σπαθι τους.

Οπως και να εχει, πραγματι το Βυζαντινο Μουσείο ανακαινίζει το σπιτι, και μενει να δουμε σε ποιο βαθμο θα ανοιχτει στο κοινό.. το πιο πιθανον ειναι να ανοιχτει μονο το κομματι του νεοκλασσικου σπιτιου..

Παραξενο που δεν γνωριζει κανεις παντως τις απαντησεις σε διαφορα ερωτηματα σχετικα με αυτο το σπιτι/χωρο..

- προς τι ο δρακος?
- προς τι ο διαδρομος?
- προς τι το παρεκκλησι και ο πανω οροφος που μοιαζει με στοα?
- προς τι οι αναφορες του Γιαννόπουλου σε Ναϊτες?
- προς τι η αναφορα του Γιαννοπουλου σε καποιο κομματι απο το πατωμα που ανοιγει για να σε παει καπου αλλου, πιο κατω? Δεν υπαρχει κατι τετοιο, τουλαχιστον οσο εψαξα εγω.. Και σε κατοψη του σπιτιου του Τσιλερ, απο το βιβλιο "Αναμνήσεις" των εκδοσεων Libro, τα μονο υπογεια κομματια που φαινονται ειναι 2 φρεατια/δεξαμενες αποχευτευσης, το ενα αρκετα κοντα στο παρεκκλησι, αλλα μεχρι εκει.

το σιγουρο ειναι οτι ο Λοβερδος εκει φιλοξενησε το προσωπικο του Μουσείο με τις εικονες της Παναγιας που ειχε μαζεψει.. οι Σταυροφόροι μου ακουγονται κατι μαλλον αταιριαστο.. εκτος κι αν..

εχει κανεις καμμια ιδέα για ολα αυτά?

Ευχαριστώ οσους συνεισφερουν με πληροφορίες μεχρι στιγμης, ειναι μια πολυ ιδιαιτερη περιπτωση αυτος ο χωρος και προκαλει πολυ ενδιαφερον..

Φιλικα