FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- ΔΩΡΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

- ΔΩΡΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

STRIKER30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2

10/02/2004, 17:09:18

Το θέμα αυτό πραγματικά συγκλονίζει το είναι μου.. μου δημιουργεί τόσα συναισθήματα που δεν ξέρω τι να πρωτο-γράψω.

Παλιότερα (πριν 3-4 χρόνια) είχα εκφράσει την επιθυμία να γίνω δωρητής οργάνων. Μόλις όμως έλαβα την αίτηση που έπρεπε να συμπληρώσω, πάγωσα και δεν το έκανα ποτέ. Κάτι απίστευτο για κάποιον που πιστεύει ότι δεν φοβάται τον θάνατο....

Έχω δηλώσει, εδώ και πολλά-πολλά χρόνια (από το Λύκειο ακόμα), στην οικογένειά μου την επιθυμία μου αυτή σε περίπτωση που μου συμβεί κάτι και ελπίζω να την σεβαστούν.

Φίλη Κωνσταντίνα, θέλω να σ’ ευχαριστήσω που μοιράστηκες μαζί μας την εμπειρία σου. Συγκλονιστική.

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~

mariagrirΝέο Μέλος

18/02/2004, 12:08:01

Μόλις διάβασα την άποψη του ΝΟΜΙΜΟΝ πάνω στο που μπορεί να οφείλεται το ότι δεν είναι όλοι δωρητές οργάνων και θα ήθελα να προσθέσω κάτι.
-στην ελπίδα η οποία χάνεται μόνο με το θάνατο.
Ελπίζεις ότι, και να συμβεί κάτι σε σένα ή σε κάποιον δικό σου μπορεί να γίνει κάποιο θαύμα.
Όμως φοβάμαι ότι όταν έχει επέλθει εγκεφαλικός θάνατος τέτοια θαύματα δεν γίνονται. Και ο εγκεφαλικός θάνατος διαπιστώνεται μετά από πολλά τεστ που γίνονται. Δεν έχει σχέση με το κώμα και ποτέ κανείς δεν έχει επανέρθει. Μπορεί κάποιος να είναι νεκρός όπως το εννοούμε εμείς δηλαδή να μην έχει καρδιακή λειτουργία για αρκετό χρονικό διάστημα αλλά μετά από ανάνηψη να διαπιστωθεί ότι ο εγκέφαλος για κάποιους λόγους δεν έχει νεκρωθεί. Όταν όμως όλα τα στελέχη του εγκεφάλου είναι νεκρά τότε νομίζω ότι δεν υπάρχει σωτηρία. Η ζωή ακόμα και με τη στήριξη των μηχανημάτων θα τελειώσει.
Είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσεις να γίνεις δωρητής οργάνων πόσο μάλλον να πάρεις τέτοια απόφαση για κάποιον αγαπημένο σου. Να βλέπεις τα κουτιά με τα όργανα του να περνάνε από μπροστά σου. Μόνο τότε συνειδητοποιείς ότι όλα τελείωσαν. Μόνο τότε σβήνουν όλες οι ελπίδες ΟΡΙΣΤΙΚΑ. Γι’ αυτό μην εκπλήσσεσαι που όταν κάποιος γονιός δώσει τα όργανα του παιδιού του γίνεται θέμα στις ειδήσεις.
Γνωρίζω δυστυχώς δύο περιπτώσεις εγκεφαλικού θανάτου που στη μία έγινε δωρεά και στην άλλη όχι.
Οι σκέψεις γι’ αυτούς που δεν έκαναν τη δωρεά (ενός παιδιού 21 ετών μετά από 9 χρόνια που έχει φύγει) είναι από τη μια ότι δεν βοήθησαν στο να σωθούν κάποιοι άλλοι και από την άλλη ότι εξάντλησαν όλα τα περιθώρια μήπως και επέστρεφε ο γιος τους.
Η περίπτωση που έγινε η δωρεά αφορούσε ένα κοριτσάκι 5 χρονών που λάτρευα. Δεν ήμουν η μητέρα του, το είχα βαπτίσει και μην έχοντας δικά μου παιδιά ήμασταν πάρα πολύ δεμένες. Έγινε ανάνηψη στη μικρή μετά από 35 λεπτά μη καρδιακής λειτουργίας. Οι γιατροί από την αρχή ήταν κάθετοι στο ότι η εγκεφαλική λειτουργία δεν θα επανέρθει. Επειδή με τους γονείς ήμασταν πολύ δεμένοι και ήξεραν ότι την αγαπούσα πάρα πολύ ήμουν μπροστά σε όλες τις συζητήσεις που γίνονταν για τη δωρεά των οργάνων της. Για να είμαι ειλικρινής εγώ δεν θα μπορούσα να πάρω στη θέση τους την απόφαση που πήραν και ήμουν αν όχι αντίθετη τουλάχιστον πολύ επιφυλακτική. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι θα την χάσουμε. Αν και η μικρή μπορούσε μετά από 2 ημέρες να έχει καρδιακή λειτουργία χωρίς μηχανήματα ο εγκέφαλος είχε υποστεί τέτοιες βλάβες που ήταν εντελώς νεκρός. Αυτό σύμφωνα με τους γιατρούς σήμαινε ότι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πέθαινε και μπορεί να μην χανόταν τα νεφρά και τους κερατοειδής αλλά θα χάνονταν το συκώτι και η καρδιά. Οι πιέσεις για τους γονείς ήταν φοβερές. Αν και είχαν πάρει την απόφαση να γίνει η δωρεά είχαν μία μέρα που έπρεπε να πουν το τελικό ναι γιατί ήταν στο χρόνο 0 για να πεθάνει. Από τη μια οι γιατροί πίεζαν γιατί θα πέθαινε και δεν είχαν πολύ χρόνο και από την άλλη οι περισσότεροι από εμάς υποστήριζαν ότι αφού η καρδιά λειτουργεί υπάρχει ελπίδα. Πιθανών εάν ήμουν εγώ η μητέρα της να αποφάσιζα το αντίθετο. Αν και έβλεπα ότι δεν υπάρχει ελπίδα δεν μπορούσα να το δεχτώ. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί αφού πίστευαν ότι είναι νεκρή θα της έκαναν ολική νάρκωση για να αφαιρέσουν τα όργανα, για να μην καταλαβαίνει; Αφού ο εγκέφαλος ήταν νεκρός. Δεν μπορούσε το μυαλό μου να το χωρέσει αυτό.
Ακόμα και μετά από 2 μήνες που όλα πια είχαν τελειώσει και προσπαθούσα να πείσω τη γιαγιά της, για να μην υποφέρει τόσο, ότι ήταν νεκρή όταν πήραν τα όργανα, καταλάβαινα ότι δεν είχα ακόμη καταφέρει να πείσω τον εαυτό μου.
Σχεδόν 2 χρόνια τώρα προσπαθώ να δεχτώ ότι δεν υπήρχε ελπίδα σωτηρίας πράγμα που πιστεύω ότι συμβαίνει μόνο και μόνο γιατί δεν έχω δεχτεί το χαμό της.
Οι γονείς έγιναν αμέσως δωρητές. Ο δήμαρχος στο δήμο που ανήκουν σαν συμπαράσταση και παίρνοντας τους ως παράδειγμα έγινε και αυτός και πρότεινε να γίνουν και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Έγιναν και αυτοί ηθικά ίσως πιεζόμενοι και όχι με δική τους πρωτοβουλία πράγμα με το οποίο είμαι αντίθετη. Αυτό πρέπει να είναι μια προσωπική απόφαση.
Εγώ είμαι μάλλον ανίκανη να πάρω μια τέτοια απόφαση για κάποιον που αγαπώ. Ελπίζω να μην χρειαστεί ποτέ γιατί είναι πολύ δύσκολο να συμφιλιωθείς με την ιδέα του θανάτου. Εδώ δεν έχω καταφέρει ακόμη να την πάρω για μένα. Αν μέχρι να δωρίσω τα όργανα μου συμβεί κάτι ας το αποφασίσουν άλλοι.

mariagrirΝέο Μέλος

18/02/2004, 12:15:24

NOMIMONΜέλος

24/02/2004, 02:12:55

Απ' ό,τι φαίνεται, η δυστοκία τελικά οφείλεται στο φόβο, το φόβο του θανάτου.
Είχα διευκρινίσει οτι η δωρεά οργάνων έχει νόημα (νομικό και ηθικό) μόνον όταν διαπιστωθεί με τους κανόνες της ιατρικής ο θάνατος και όπως αυτός ορίζεται.
Οι περιπτώσεις που αναφέρθηκαν (Κωνσταντίνα, mariagr) είναι εξαιρέσεις.
Ειπώθηκε οτι ισχύουν διαφορετικά κριτήρια για το πότε κάποιος είναι νεκρός και συμφωνώ. Μιλάμε λοιπόν για αυτά που ισχύουν στη χώρα μας.
Γιατί, αν δεχτούμε οτι ποτέ δεν ξέρουμε με απόλυτη βεβαιότητα πότε επέρχεται ο θάνατος, δεν θα έπρεπε να θάβουμε κανέναν παρά μόνον όταν έχει αρχίσει πια η σήψη. (Πολύ μακάβριο βγαίνει τελικά...).
Κατανοώ το φόβο του θανάτου αλλά...
Δεν είναι πιό ανθρώπινο συναίσθημα το οτι μπορείς να δώσεις ζωή σε κάποιον συνάνθρωπο και όχι μόνο στα σκουλήκια;
Τέλος, πόση αξία έχει αυτό το σαρκίο από τη στιγμή που η ψυχή το αποχωρίζεται;
Δεν είναι μια μορφή αθανασίας το να ζεί και να χτυπά η καρδιά σου ακόμη και μετά το θάνατό σου;

archontiaΝέο Μέλος

18/03/2004, 14:04:06

έχω τρία νεφρά, αυτή τη στιγμή υπερλειτουργουν τα δύο και το άλλο είναι "ολοκαινουργιο", "αχρησιμοποιητο" σε κάποια φάση θα πάψουν να λειτουργούν τα δύο και θα λειτουργεί το ένα. Άν δώριζα το ένα το πιο πιθανό είναι να είχα μια αρμονική λειτουργία, όμως ο μεγάλος κάτι παραπάνω ξέρει που μου το έδωσε, ότι έχει κανείς καλό είναι. Το γράφω γιατί ντρέπομαι που έχω τρία νεφρά από τη στιγμή που κάποιος έχει ανάγκη και θέλω να δικαιολογηθώ.

Έξω από το χορό πολλά μπορούμε να πούμε, είναι ακριβώς όπως η διαφήμιση που είναι ο γιατρός και λέει στον ασθενή για τη δωρεά οργάνων, του απαντάει οτι γιατρέ δεν είμαι αντίθετος αλλά...τότε ο γιατρός του απαντάει ότι πρέπει να μπει σε λίστα γιατί χρειάζεται μεταμόσχευση.

Εδώ περνάνε μήνες και ακόμα δεν μπορείς να δεχτείς ότι ένα αγαπημένο σου πρόσωπο έφυγε, πάει, τέλος. Είναι δυνατόν να το δεχτείς σε λίγες ώρες και να κάνεις δωρεά? Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Θέλει μεγάλη δύναμη κάτι τέτοιο.

Απορώ όμως ρε παιδιά με κάτι άλλο. Υπάρχει έλλειψη από αίμα. Από τη στιγμή που δεν δίνεται αίμα, που ούτε φυσικό και ψυχικό πόνο προκαλεί είναι δυνατόν να μιλάμε για δωρεά οργάνων;

astrostalidaΝέο Μέλος

02/05/2004, 17:58:00

Καλησπέρα.Έχω χρόνια νεφρική ανεπάρκεια,η οποιά είναι ήπιας μορφής και μου επιτρέπει να έχω μια φυσιολογική ζωή.Δεν έκανα ποτέ αιμοκάθαρση και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χρειαστώ ποτέ μεταμόσχευση.Οι εμπειρίες τόσων χρόνων(είμαι 24 χρονών)στα νοσοκομεία της Ελλάδος αλλά και εκτός αυτής,με οδήγησαν στην σημερινή μου θέση.Είμαι υπέρ της δωρεάς οργάνων,υπό τις προηποθέσεις που όλοι οι άλλοι έχετε αναφέρει.Δεν έχω κάνει την ειδική αίτηση για να θεωρούμαι "δωρητής",λόγω των όσων "περίεργων" δυσάρεστων θεμάτων προκύπτουν καθημερινά γύρω από το συγκεκριμένο θέμα...Η οικογένεία μου όμως ξέρει την επιθυμία μου αυτή και θα πράξει κατάλληλα στην περίπτωση θανάτου μου.Ο ένας από τους γονείς μου είναι ήδη δωρητής σώματος.Προτρέπω άπαντες σκεπτόμενους και αναποφάσιστους επάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα,να επισκεφθούν μια μονάδα τεχνήτου νεφρού.

Υ.Γ.Ευχαριστώ αυτόν που άνοιξε τον θέμα

"Είναι μόνο η καρδιά που μπορεί να δει τα αληθή,η ουσία δεν είναι ορατή στο γυμνό μάτι"

coperroloΜέλος

11/05/2004, 15:41:45

Όλοι εν δυνάμει δωρητές φτάνει σε άλλες ακρότητες. Γνωρίζει κανείς αν το Ισραήλ συνεχίζει την τακτική των υποχρεωτικών αυτοψιών;

http://www.jewsagainstzionism.com/autopsies/autopsyMessage.htm

My Karma ran over your Dogma

SirenakiΝέο Μέλος

09/06/2004, 11:51:55

καλημέρα κι από εμένα....
πραγματικά πολύ ενδιαφέρον θέμα και με πόλλές πτυχές...
ομολογώ ότι παρόλο που ανήκω στον ιατρικό χώρο ακόμα δεν ξεκαθαρισει μέσα μου αν είμαι υπέρ ή κατά των μετα μοσχέυσεων.. τουλάχιστον με τον τρόπο που γίνονται σήμερα...
αυτό που θα ήθελα θα ήταν να υπαρχει ενημέρωση από τη μια κι εμπιστοσύνη του κοσμου από την άλλη...
αυτό που θα ήθελα εγω θα ηταν η δημιουργια ενός νομικου πλαισιου που να διασφαλίζει το απόρρητο της διαδικασιας...
δηλαδη ουτε η οικογένεια του εκλιπόντος να γνωρίζει που θα πανε τα οργανα του ανθρωπου της ουτε κι ο λείπτης να γνωριζει σε ποιον οφειλει τη ζωη του...
βεβαια το ιδανικο σε αυτη την περιπτωση θα ηταν η αναπτυξη της ''κλωνοποιησης'' οργανων από κύτταρα του ιδιου του πασχοντα ωστε να ειναι σιγουρη η αποδοχη των μοσχευματων από τον οργανισμο (αφου θα ειναι κατα καποιο τροπο αυτομοσχευματα) και δεν θα υπαρχουν τα ηθικα προβληματα που δημιουργουνται με το θεσμο της δωρεας οργανων σωματος.

tipota den einai opws fainetai

Labolas GlasyaΜέλος

17/06/2004, 00:13:36

Ωραία. Δωρητές οργανων βρήκαμέ.

Δωρητές νου + ψυχής υπάρχουν??? Γιατί πολλοί ιδιαιτερα εδώ μέσα χρηαζονται το 1 ή το 2 ή και τα 2

http://www.ummo.cc/Sigil/Glasya_Labolas.JPG

LBΝέο Μέλος

18/08/2008, 08:11:28

Γεγονός :

Η αφαίρεση των οργάνων γίνεται μετά από ολική νάρκωση του δότη. Ακόμη κι όταν είναι σε κώμα.

Αιτία :

Χωρίς την νάρκωση ο δότης θα υπέφερε ή ενδέχεται να υπέφερε.

Συμπεράσματα :

1. Άρα η ικανότητά του δότη για να αισθάνεται δεν απουσιάζει ή ενδέχεται να μην απουσιάζει.

2. Άρα η αφαίρεση οργάνων γίνεται ή ενδέχεται να γίνεται από ζωντανό σώμα, όχι νεκρό.

3. Άρα η αφαίρεση οργάνων επιτελείται σε σώμα που ΔΕΝ είναι ΑΨΥΧΟ αφού διατηρεί κάποιες λειτουργίες του, αν ισχύει ότι κατά την μία και μοναδική στιγμή του θανάτου είναι που διαχωρίζεται η ψυχή από το σώμα, κι όχι πριν.

- - -

Εάν τέτοια μεταχείριση αξίζει ή έστω είναι αποδεκτή για το πολύτιμο αντάλλαγμα που προσφέρει, είναι αυστηρά προσωπικό ζήτημα, κι όχι πράξη που ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ πρέπει ΟΛΟΙ να αποδεχθούν, αν ισχύει ότι ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται.

- - -

Η δωρεά οργάνων εδράζεται στον επιστημονικό ορισμό του "εγκεφαλικού θανάτου". Ως τέτοιος ο ορισμός είναι κάτω από αμφισβήτηση εξ ίσου έγκυρα επιστημονική του τι είναι θάνατος και εάν ο εγκεφαλικός είναι κατασκεύασμα που διευκολύνει νομικά και ηθικά πράγματα σχετικά ή είναι ο κοινά κατανοητός ως ο θάνατος του ανθρώπου.

◂ ΠΡΟΗΓ.2 / 2