- Έλρικ του Μελνιμπονέ, μήπως ξέρετε κάτι? - Περιοδικά - Βιβλία
ATSΝέο Μέλος
Φίλε πλάτωνα και Κελσο.Δηλαδή αυτό που λέτε κι εσείς αν το κατάλαβα καλά, είναι ότι χρόνος όπως τον έχουμε ορίσει,υπάρχει μόνο μέσα στην διαδραστικότητα του μυαλού μας σε παραλληλοποίηση με τις διάφορες στιγμές τις οποίες πάλι διαχωρίζει ο εγκέφαλός μας?Τότε γιατί και η επιστήμη ψάχνει να βρει μια λύση για να εξηγήσει επιτέλους τι είναι χρόνος και πως μπορούμε να τον ορίσουμε,πέρνοντας μερικά πράγματα σαν δεδομένα?όλη αυτή η αντίληψη είναι λάθος?Όμως μήπως μέσα απ αυτό η επιστήμη παραδέχεται ότι έχουμε "κατασκευαστεί" σε συνάρτηση με το σύμπαν και ότι υπάρχει μες το μυαλό μας είναι και η γενική γλώσσα των πάντων?Αν ναι πως συνεχίζεται η αναζήτηση?
Και σας ευχαριστώ ξανά γιατον χρόνο που αφιερώσατε για τις απαντήσεις και τις σκέψεις σας.
Και σας ευχαριστώ ξανά γιατον χρόνο που αφιερώσατε για τις απαντήσεις και τις σκέψεις σας.
ATS
ΩΡΙΩΝΑΣΜέλος
Αγαπητέ ATS
Ο πρώτος που θεμελίωσε θεωρητικά την έννοια του χρόνου ήταν πριν από 2300 χρόνια περίπου ο Αριστοτέλης , ο οποίος θεώρησε τον χρόνο ως απόλυτο μέγεθος. Η άποψη του Αριστοτέλη διατηρήθηκε από τον Νεύτωνα στην θεωρία του για την βαρύτητα. Σύμφωνα με τους παραπάνω όλοι οι παρατηρητές είχαν τον ίδιο χρόνο όπου και αν βρίσκονταν με όποια ταχύτητα και αν κινούνταν.
Στα 1905 όμως ο Αϊνστάιν με την ειδική θεωρία της σχετικότητας ήρθε να καταρρίψει την ιδέα του απόλυτου χρόνου. Ο κάθε παρατηρητής έχει τώρα τον δικό του χρόνο όπως αυτός καταγράφεται από το δικό του ρολόι. Τα ρολόγια των διαφόρων παρατηρητών δεν θα συμφωνούν μεταξύ τους. Ο χρόνος έγινε μια περισσότερο υποκειμενική έννοια σχετική με τον παρατηρητή που τον μετράει.
Σύμφωνα λοιπόν με την φυσική όπως αυτή ισχύει μέχρι σήμερα ο χρόνος είναι ένα καλά ορισμένο φυσικό και μαθηματικό μέγεθος. είναι η τέταρτη διάσταση στο σύμπαν που κατοικούμε. Μπορεί στη καθημερινή μας εμπειρία να μην μας είναι απαραίτητη η διάσταση του χρόνου για να περιγράψουμε ένα γεγονός αλλά θα ήταν αδύνατο να περιγράψουμε γεγονότα τα όποια κινούνται με μεγάλες ταχύτητες ή βρίσκονται πολύ κοντά σε περιοχές με μεγάλη βαρύτητα αν δεν λάβουμε υπόψιν μας και την διάσταση του χρόνου.
Όσο για το βέλος του χρόνου, αυτό κινείται από το παρελθόν προς το μέλλον.
Παρότι οι νόμοι της φυσικής δεν ενσωματώνουν την κατεύθυνση του χρόνου είναι δηλαδή συμμετρικοί ως προς τον χρόνο η καθημερινή μας ζωή υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ της κατεύθυνσης προς το μέλλον από τη κατεύθυνση προς το παρελθόν. Τι είναι εκείνο που εμποδίζει να δούμε ένα γεγονός με τη αντίθετη φορά σαν ταινία που παίζει προς τα πίσω; Η απάντηση είναι συνήθως ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής. Ο νόμος αυτός λέει ότι σε κάθε κλειστό σύστημα με την πάροδο του χρόνου η αταξία (εντροπία) αυξάνει. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη κατεύθυνση για το βέλος του χρόνου είναι από το παρελθόν προς το μέλλον.
Λυπάμαι αλλα δεν μπορεί κανείς να περιγράψει την εννοια του χρόνου με μια λέξη, τουλ΄χιστον εγώ δεν μπορώ.