- Ένα πείραμα σε βάθος ΙΙ, Κάθοδος / Κατάδυση (συγκριτική μελέτη) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Δεν αρκεί μόνο να χαρακτηρίζεις κάτι σαν σωστό ή σαν λάθος. Καλό θα ήταν να το δικαιολογούσες κιόλας. Π.χ
quote:
zip - Στην κάθοδο όμως ο τρόπος** δεν διδάσκεται. Θα ήθελα να γίνει απόλυτα κατανοητό πως όποιος προσφέρει έναν τρόπο διαλογισμού και καθόδου σε έναν άλλον συνάνθρωπό του, είναι ψεύτης και ανόητος. Για να μην πω, και επικίνδυνος. Μπορεί ο ίδιος να είναι μαστερ της καθόδου, μπορεί να είναι μάστερ στον διαλογισμό, μπορεί να είναι μάστερ γκουρού κι εγώ δεν ξέρω ποιας σχολής, αλλά να σου πει “έτσι θα διαλογίζεσαι”, δεν μπορεί. Όπως επίσης δεν μπορεί, δεν έχει το δικαίωμα να σου πει “πάρε στάση τάδε, κλείσε τα μάτια σου, κάνε αυτό, φαντάσου, πήδα, κάτσε, φτιάξε, κάνε, ράνε, ψέλνε, μην ψέλνεις εκεί, άνοιξε τα χέρια σου, κλείσε τα χέρια σου, άνοιξε τα πόδια σου, κλείσε τα πόδια σου”. Όποιος τα λέει αυτά – είμαι κατηγορηματικός και απόλυτος σ' αυτό το σημείο – είναι μπούρδας! Δεν μπορεί κανένας να μας πει πως να διαχωρίζουμε το ψέμα από την αλήθεια, πως να αντιστρέφουμε τις έννοιες των πραγμάτων, πως να διακρίνουμε τι υπάρχει πίσω από τα “πράγματα”, πως να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Ας σκεφτούμε, τι ανόητο είναι αυτό. Δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, και ζητάμε από κάποιον να μας πει τον τρόπο να τον μάθουμε. Τον ίδιο τον εαυτό μας! Μα, αν δεν γνωρίζουμε εμείς τον ίδιο τον εαυτό μας, τότε ποιος άλλος τον γνωρίζει ; Κανένας, κανένας, κανένας! Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος στο σύμπαν που να σου πει πως να μάθεις τον εαυτό σου. Δεν μπορεί να σου δώσει συγκεκριμένο τρόπο. Μπορεί απλώς να σου δώσει πληροφορίες κατεύθυνσης, ναι, αυτό ίσως να μπορεί να το κάνει. Αλλά να σου πει πως θα περπατήσεις σ' αυτήν την κατεύθυνση, δεν μπορεί. Δεν μπορέι να σου διδάξει τον βηματισμό. Το τρόπο να περπατάς. Άλλωστε αυτό το ξέρεις! Ας σκεφτούμε. Ξέρουμε όλοι κατά βάθος πως να περπατάμε – στον Κύκλο των χαμένων ποιητών ο Ουϊλιαμς λέει στους μαθητές του : “Βγείτε στην αυλή και περπατήστε ο καθένας με τον δικό του τρόπο! – αλλά ίσως δεν γνωρίζουμε που να πάμε. Στην ουσία ο καθηγητής, ζητά από τους μαθητές του να βρουν ο καθένας τον δικό του τρόπο. Δείχνει μια κατεύθυνση, έναν δρόμο, αλλά σου λέει : “Φίλε, εκεί είναι. Αλλά πως θα πας, πρόβλημά σου!”αμοθεν - Λάθος
Γιατί λάθος ; [ κι αν λάθος, πες μας το σωστό αν το ξέρεις ]
quote:zip - **Θεωρώ χρήσιμο να αποσαφηνιστεί η έκφραση "νους εν κενώ".
Μιλήσαμε για το ενδεχόμενο της μη σκέψης και ερμηνεύσαμε - νομίζω επαρκώς - γιατί αυτό το ενδεχόμενο είναι υπαρκτό αλλά και γιατί είναι μια κατάσταση την οποία μπορεί να την ανεχτεί ο άνθρωπος, μέσα όμως σε κάποια όρια τα οποία δεν θα τον βλάψουν και δεν θα του προκαλέσουν κάποιο "κακό". Το ενδεχόμενο αυτό εντάσσεται όπως είπαμε στις αυτόματες προσαρμογές που κάνει ο άνθρωπος για να δεχτεί την μεταβολή της μερικής πίεσης του οξυγόνου στο αίμα του.
Αν ξεπεραστούν αυτά τα όρια και ο άνθρωπος συνεχίζει να αδειάζει το νου του τότε στο τέλος, πολύ απλά ... δεν θα μείνει τίποτε. Και τότε τι θα έχουμε ; Θα έχουμε μια κατάσταση "νου εν κενώ", δηλ; Δεν θα έχουμε νου! Θα προκαλέσουμε δηλ. μια ολοκληρωτική καταστροφή του νοητικού κέντρου.
Κάποια στιγμή σε κάποιο βιβλίο συνάντησα την έκφραση της Μπλαβάτσκυ, "ο μαθητής πρέπει να σκοτώσει το νου του!".Σκέφτηκα πως αν σκοτώσουμε το νου μας, τι θα μείνει ; Να γίνουμε δολοφόνοι δηλ. αυτό μας λέει η Μπλαβάτσκυ. Και άντε πες πως γίναμε, τι θα μείνει στο τέλος από το νοητικό μας κέντρο, μου λέτε ; Τίποτε, θα έχουμε ένα νεκρό νοητικό κέντρο. Ε, και πως στον κόρακα θα σκεφτόμαστε ; Πως θα μιλάμε ; Κάτι άλλο θέλει να πει η Μπλαβάτσκυ, είναι βέβαιο.
Σαφώς, ασφαλώς και αναμφιβόλως δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε μία κατάσταση "νου εν κενώ". Αυτό που λέμε είναι άδειασε σταδιακά το νου σου. - Μπορείς να το κάνεις, το αποδείξαμε, ο άνθρωπος το ανέχεται αυτό, συμβαίνει, μπορείς να το κάνεις χωρίς να διατρέχεις κίνδυνο - Άδειασε σταδιακά το νου σου, αλλά πρόσεξε! Μην τον αδειάσεις ΟΛΟΝ! Κράτα κάτι. Τι ; Αυτό στο οποίο πάνω θα διαλογιστείς.αμοθεν - Λαθος περιγραφη.
Γιατί λάθος περιγραφή ; [ κι αν λάθος περιγραφή, κάνε μας εσύ την σωστή περιγραφή αν την ξέρεις ]
-Απο ενα μεγαλο ευχαριστω,στον ζιπ που το εισηγαγε και στον αμοθεν που το ξαναβγαλε.
- Αισθανομαι την αναγκη αλλα και την υποχρεωση,να καταθεσω εδω τις εμπειριες μου σχετικα με το θεμα.
-Κατα καιρους το εχω κανει σε διαφορα forumς του Esoterica.gr,στην
αρχη με την σιγουρια οτι θα ευρισκα θετικη ανταποκριση,στην
συνεχεια ομως μετα απο την ειρωνια που δεχτηκα απο διαφορους σκεπτη-
κιστες μαζευτηκα.Συνεχισα,περισσοτερο απο ενστικτο οτι ειμαι στο σωστο μερος.Οι παραθεσεις μου ομως ηταν επιρεασμενες απο την
αρνηση που αντιμετωπησα,γι'αυτο μου βγηκαν σπασμωδικες και ανολοκληρωτες.
-Ειμαι 69 χρονων-ακομα και η ηλικια μου εγινε αιτια ειρωνικων σχολιων- και μεχρι τα 49 μου χρονια,δεν ειχα καν ασχοληθει με τον
εσωτερισμο με το μεταφυσικο και τα σχετικα.Θα ελεγα μαλλον οτι
ημουν καθετα αρνητικος με τετοιες "βλακειες",οπως τις θεωρουσα.
-Το 1992 αρχισαν ολα απο το πουθενα!!!
-Σε μια στιγμη προυπνικης χαλαρωσης ειδα τον εαυτο μου οπως ηταν/ειναι(;) πραγματικα.Δεν ειχα ποτε φανταστει οτι ειχα τοση και τετοια βρωμια μεσα μου.Συγκλονιστικα.Ειμαι εγω ετσι;Το ερωτημα αυτο
με βασανιζε μεχρι που ηρθε η επομενη εμπειρια.Η Αγαπη,για ολα τα
πλασματα και για ολους τους ανθρωπους ακομα και γι'αυτους που μου ειχαν κανει το μεγαλυτερο κακο.Αυτη η υπεροχη κατασταση κρατησε τρεις
ημερες.Την τριτη ημερα και ενω βρισκομουν σ'αυτη την κατασταση και
σε πληρη εγρηγωρση,ορθιος,ειχα την συγλονιστικοτερη και καθοριστικη
για την εως τωρα ζωη μου εμπειρια της ενωτητας των παντων.
-Ο σκεπτηκισμος μου με οδηγισε στο συμπερασμα οτι μαλλον τρελαθηκα,
ελα μου ομως που ηταν τοση η ομορφια που ενοιωθα που ελεγα αν ειναι να νοιωθω ετσι,ας τρελαθηκα.Μετα απο περιπου ενα χρονο,που περασε νοσταλγοντας αυτη την εμπειρια και ενω βρισκομουν παλι σε προυπνικη
χαλαρωση,ακουσα μια φωνη μεσα μου,καπου στο ηλιακο πλεγμα,που με
οδηγισε με εντυπωσιακο τροπο στην αγορα ενος βιβλιου.Ο τιτλος
του βιβλιου ειναι "ΝΑΑΜ Η ΛΟΓΟΣ,Ο ΔΗΜΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.Ειναι
γραμμενο απο τον ινδουιστη γκουρου,Κιρπαλ Σινγκ.Αυτο το βιβλιο,
πραγματευεται ακριβως την εμπειρια που ειχα της ενωτητας των παντων.
-Απο εκει και μετα η αναζητηση,εγινε για μενα,πρωτη αναγκη.
-Με τον διαλογισμο δεν ασχοληθικα παρα μονο επιφανειακα.Ομως οποτε
με απασχολουσε καποιο προβλημα προςωπικο,η ειχα καποιο ερωτημα
σχετικο με το μυστηριο της υπαρξης,μου δινοταν απαντηση,ειτε με
καποια φωνη που ερχοταν απο το ηλιακο πλεγμα,ειτε με οραμα,παντα
οταν βρισκομουν σε προυπνικη χαλαρωση.
-Θα μου επιτρεψεται να ανα φερω δυο απ'αυτα.
-Μολις ειχα πλαγιασει,σε σταση εμβρειου οπως συνιθιζω,και με ανοιχτα τα ματια,ειδα εναν αγγελο-χωρις φτερα-να με σημαδευει με μια ρομφεα.
-Η τελεια γλυκητιτα και η τελεια αυστηροτητα εκπεπονταν απο το προσωπο του.
-Μια αλλη φορα,ειδα την θεα Αθηνα,την Αργω τον αριθμο 55 ολα σε μια ευθεια με κληση 45 μοιρων προς τον ουρανο με κατευφινση προς τον Σειριο που ελαμπε σε ολο του το μεγαλειο.
-Αν αυτες μου οι εμπειριες ενδιαφερουν το θεμα μας,θα συνεχισω με καταθεση και αλλων εμπειριων μια αλλη φορα.
Δεν εχω καμια διαθεση αντιπαραθεσης με κανεναν,στοχος μου είναι η διερευνηση της αληθειας.
Α].-Θεωρω λαθος την τοποθετηση σου πως [στην καθοδο ο τροπος δεν διδασκεται] και πως οποιος προσφερει κατι τετοιο είναι βλακας και ανοητος.Δηλωσεις αυτου του ειδους από εσενα που καταθετεις την «συγκριτικη μελετη» όπως την ονομαζεις αποδυναμωνουν την δικη σου δουλεια πρωτα από όλα.
Προσωπικα πιστευω πως διδασκεται και μαλιστα πως είναι παρα πολύ ευκολο,αφου πρωτα,βεβαια, μπορεσουμε να μιλησουμε ολοι την ιδια «γλωσσα».
Β].-«νους εν κενω»,
Σε καμια περιπτωση αν αδειασουμε το μυαλο μας από κάθε σκεψη στην διαδικασια του διαλογισμου δεν εχουμε αυτό που αποκαλεις «ένα νεκρο νοητικο κεντρο».Οσοι εχουν διαλογιστει το γνωριζουν αυτό.Εχεις ερμηνευσει λαθος την Μπλαβατσκυ.
Είναι το πιο δυσκολο σημειο της διαδικασιας και αυτος είναι ο λογος που πολλοι αποτυγχανουν να διαλογιστουν.
Η σωστη εκφραση κατά την ταπεινη μου γνωμη είναι [διαχειρηση του «χαους» στο μυαλο]
Ποιος είναι ο διαχειριστης;;; εγω ο ιδιος,η συνειδηση μου,το αριστερο μου μυαλο.Αρα δεν «σκοτωνω» τα παντα μεσα στο μυαλο μου.Ο «διαχειριστης» λοιπον κανει ολες τις σωστες ενεργειες για την επαφη και περιμενει διακριτικα στην «ακρη» να προσλαβει την απαντηση από τον «μεγαλο».
Ο «διαχειριστης» κανει την «θυσια» ,ο ιδιος παίρνει και την πλούσια «αμοιβή».Αυτος είναι ο λογος της τοσης μυστικοτητας και της αλληγορικης γλωσσας διαχρονικα.
Δεν μου απαντησες όμως αν συμφωνεις στην προταση μου, να συμφωνησουμε ολοι σε μια κοινη γνωσσα συνενοησης,ταλλα θα τα βρουμε.
Οι εμπειριες σου,φυσικα και ενδιαφερουν το θεμα.Θα πρεπει όμως να δωσεις καποιες παραπανω διευκρινησεις ώστε ,εγω τουλαχιστον , να μπορεσω να κατηγοριοποιησω τις εμπειριες που μας περιγραφεις.
«Προυπνικη χαλαρωση» ο ορος είναι αδοκιμος και μαλλον θα μας μπερδεψει.Καλυτερα να κανεις χρηση του ορου «διαδικασια χαλαρωσης» που όταν βρισκεσαι στο κρεββατι παντα οδηγει στο υπνο,η την εκφραση «ετοιμος για υπνο»
Απο τις περιγραφες σου ,[ορθιος]-[με ανοικτα τα ματια] βγαινει το συμπερασμα πως δεν προκειται για διαλογισμο με την αυστηρη εννοια του ορου.
Βλεπεις οραματα και ακους φωνες.Απο ότι μας περιγραφεις παίρνεις απαντησεις σε συγκεκριμενα ερωτηματα που θετεις.Πως προγραμματιζεις την ολη διαδικασια του ερωτηματος.
Ένα ερωτημα που ανακυπτει είναι αν ακομη και σημερα εχεις αυτή την ικανοτητα-χαρισμα η την εχεις χασει.
Προσωπικα θαθελα να ακουσω ολες τις εμπειριες σου.
Τα λεμε.
quote:
αμοθενΑ].-Θεωρω λαθος την τοποθετηση σου πως [στην καθοδο ο τροπος δεν διδασκεται] και πως οποιος προσφερει κατι τετοιο είναι βλακας και ανοητος.Δηλωσεις αυτου του ειδους από εσενα που καταθετεις την «συγκριτικη μελετη» όπως την ονομαζεις αποδυναμωνουν την δικη σου δουλεια πρωτα από όλα.
Προσωπικα πιστευω πως διδασκεται και μαλιστα πως είναι παρα πολύ ευκολο,αφου πρωτα,βεβαια, μπορεσουμε να μιλησουμε ολοι την ιδια «γλωσσα»*.
Αυτή είναι μια βασική διαφωνία μας αμοθεν.
quote:
αμοθενΔεν μου απαντησες όμως αν συμφωνεις στην προταση μου, να συμφωνησουμε ολοι σε μια κοινη γνωσσα συνενοησης**,ταλλα θα τα βρουμε.
*,** Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς με το " ίδια «γλώσσα»" που λες. Ποια «γλώσσα» θέλεις να μιλήσουμε ; Τι εννοείς με το "κοινη γνωσσα συνενοησης" και ποια είναι αυτή η γλώσσα ;
Και επίσης πρέπει να αναρρωτηθείς : Θα την ξέρουν αυτήν την "ίδια «γλώσσα»" και οι άλλοι συνομιλητές σου ή θα καταλήξουμε Βαβέλ ; Θα την ξέρω άραγε εγώ ή θα πρέπει να μου την μάθεις ;
quote:
αμοθενΣε καμια περιπτωση αν αδειασουμε το μυαλο μας από κάθε σκεψη στην διαδικασια του διαλογισμου δεν εχουμε αυτό που αποκαλεις «ένα νεκρο νοητικο κεντρο».Οσοι εχουν διαλογιστει το γνωριζουν αυτό.Εχεις ερμηνευσει λαθος την Μπλαβατσκυ.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγω επειδή ερμηνεύω την Μπλαβάτσκυ κυριολεκτικά. Αν σκοτώσεις κάτι, τότε αυτό το κάτι θα είναι νεκρό, θα γίνει νεκρό. Το σκοτώνεις, του παίρνεις την ζωή, το στέλνεις στο θάνατο. Βέβαια, παρακάτω λέω :
quote:
zipΚάτι άλλο θέλει να πει η Μπλαβάτσκυ, είναι βέβαιο.
Νεκρό σημαίνει στάσιμο, σταματημένο. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του θανάτου. Η στασιμότητα. Συνεπώς, η Μπλαβάτσκυ χρησιμοποιεί μια έκφραση "εντυπωσιασμού" λέγοντας το "δολοφόνος". Θέλει να τονίσει ακριβώς την σημασία του να αδειάζει κάποιος το νου του και λέει "δολοφόνος του νου". Στην κυριολεξία αυτό είναι δολοφονία. Όμως δεν εννοεί δολοφονία, αλλά εννοεί ... παράκαμψη.
quote:
αμοθενΠοιος είναι ο διαχειριστης;;; εγω ο ιδιος,η συνειδηση μου,το αριστερο μου μυαλο.Αρα δεν «σκοτωνω» τα παντα μεσα στο μυαλο μου.Ο «διαχειριστης» λοιπον κανει ολες τις σωστες ενεργειες για την επαφη και περιμενει διακριτικα στην «ακρη» να προσλαβει την απαντηση από τον «μεγαλο».
Ποιος διαχειρίζεται τον διαχειριστή ; [ είναι το ερώτημα ] 
τον "διαχειριστη" οπως και την "πηγη" διαχειριζεται η "Μητερα".
quote:
αμοθενφιλτατε ζιπ, τον "διαχειριστη" οπως και την "πηγη" διαχειριζεται η "Μητερα".
Και ποια είναι η "Μητέρα" ;
quote:
PurityΒρε αφηστε τη μητερα ησυχη!
Δουλεια της μητερας ειναι η εκμαθηση της αγαπης!
Ψαξτε καλυτερα τον πατερα,του οποιου δουλεια ειναι ο πολεμος!
Δεν ειναι κακο να μαθεις να πολεμας!
Να αγαπας τον πολεμο και να τον επιδιωκεις;
Ε! αυτο ειναι ενα θεματακι!
Και η ζωή μας πάνω στη Γή δεν είναι ένα είδος "πολέμου" για επιβίωση;
Δίνεται τίποτε χαριστικά στον άνθρωπο;
Αν δε κοπιάσει, δε μοχθήσει, δεν ιδρώσει, δε πονοκεφαλιάσει κάθε άνθρωπος πως θα επιβιώσει ατομικά στη ζωή του;
Δεν είναι αυτό ένα είδος "πολέμου" επιβίωσης;
Η ίδια η ζωή μαθαίνει στον άνθρωπο να αγαπά "να πολεμά" για το μεροκάμματο, για το καθημερινό τσουκάλι στη κουζίνα και γενικά για τα προς το ζήν.
to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal
Edited by - YUGI-OH on 25/11/2011 10:22:52
Η απάντηση που έδωσε και καλά ο Θεός είναι ότι ο άνθρωπος στη ζωή του δεν πρέπει να προσπαθεί να αγαπά ώστε να τον αγαπούν οι άλλοι, αλλά να αφήσει τους άλλους να τον αγαπήσουν απο μόνοι τους.
Ναι έτσι οπως το θέτεις συμφωνώ.
Είναι το ίδιο πράγμα στην ουσία αλλά με διαφορετικό νόημα.
Βιώνεις να πολεμάς για τον καθημερινό βίο, τα προς το ζήν.
Βιώνεις να πολεμάς για τον πόλεμο.
Η ουσία ίδια, το νόημα και η κατεύθυνση διαφορετική.
to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal
Edited by - YUGI-OH on 25/11/2011 10:40:52