- Ένα πείραμα σε βάθος ΙΙ, Κάθοδος / Κατάδυση (συγκριτική μελέτη) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
ΤΟ βλεπω αυτο που βλεπω γιατι το ΒΡΗΚΑ στο βυθο μου ? ή γιατι μου το δημιουργει ο εγκεφαλος ΛΟΓΟ του οτι επελεξα να ΒΟΥΤΗΞΩ ?δηλαδη το οτι βουταω μηπως ΒΑΖΕΙ τον εγκεφαλο σε διαδικασια να ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙ αυτα που ΘΕΛΩ (συνειδητα ή ασυνειδητα)?
Τις απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα μονάχα ΕΣΥ τις γνωρίζεις, μονάχα ΕΣΥ τις ξέρεις. Εγώ σου είπα που να πας, που να κοιτάξεις. Το βήμα και το βλέμμα είναι δικά σου. Δεν ξέρω να σου πω κάτι άλλο. 
quote:
πχ αυτο το "φλασαρισμα" που συμβαινει σε πολλους θα συνεβαινε ΕΑΝ δεν ειχα διαβασει ΠΟΤΕ για αυτο?
Ναι, θα συνέβαινε. Δεν έχουν σχέση τα βιβλία με αυτό. Αφ' ενός τα περισσότερα βιβλία λένε μαλακίες, αφ' ετέρου οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν να διαβάζουν και να κατανοούν τι πραγματικά λένε τα βιβλία. Και τίποτε να μην είχες διαβάσει, θα συνέβαινε. Απλώς, δεν θα μπορούσες να μιλήσεις γι' αυτό, να το ερμηνεύσεις ή να εκφραστείς γι' αυτό αν δεν είχες διαβάσει γι' αυτό.
Όσα βιβλία διάβασες πάνω σ' αυτό το "φλασάρισμα" που λες, έρχονται απλώς να επιβεβαιώσουν αυτό το γεγονός. Τίποτε παραπάνω. Αυτήν την επιβεβαίωση διαβάζεις εσύ. Και την κάνεις δική σου έκφραση. Όμως αυτό, το ίδιο το γεγονός, ούτως ή άλλως θα συνέβαινε. Δεν έχει σχέση με τα βιβλία. 
Καταρχην προσπαθω να εντοπισω την σταθερα αυτη που θα εχω ως οδηγό ή συντροφο στην καταδυση μου
οπως σωστα λες αναφερεις τις αισθησεις μας , ειναι ομως οι αισθεις μας σε θεση να μας οδηγησουν ή να μας πληροφορησουν σωστα ??
εχω την περιπτωση της λαθος γνωσης , πχ η γευση με την οσφρηση , η πλειοψηφια των ανθρωπων πιστευει οτι οταν τρωει κατι το ΓΕΥΕΤΑΙ , ας πουμε ενα ροδακινο ή ενα λεμονι , τα ξεχωριζει με την γευση , εαν το ροδακινο ειναι ξυνο , με την γευση δεν θα ξεχωρισει με τιποτα , αλλα χρειαζεται την οσφρηση , καθως γευση ειναι το γλυκο-ξυνο-πικρο-αλμυρο-καυτερο (εαν δεν κανω λαθος), ολα τα αλλα ειναι οσφρηση αλλα πολλοι το αγνοουν , μια τετοια «αγνοια» τι προβληματα θα προκαλουσε στη μεση του βυθου ?
ενα ποιο ξεκαθαρο παραδειγμα , η οραση , απο την μια εχουμε τις οφθαλμαπατες , τι γινεται ομως οταν ΔΕΝ υπαρχει οφθαλμαπατη αλλα η οραση – εγκεφαλος , παλι μας δινει λαθος πληροφορηση ? η ανατολη της σεληνης (ειδικοτερα πανσεληνος) , την βλεπουμε μεγαλη οταν ειναι στον οριζοντα και μικρη οταν ειναι στο μεγιστο του θολου , αυτο δεν ειναι οφθαλμαπατι , γιατι η οφθαλμαπατη μπορει να αντιγραφει , εαν βγαλουμε φωτογραφια το φεγγαρι στα 2 παραπανω σημεια, θα δουμε οτι το μεγεθος ειναι ιδιο !!!
οι αισθησεις μας ειναι ατελης και εαν τις εκπαιδευσουμε παλι θα ειναι ατελεις , δινουν λαθος ή καθολου πληροφοριες , πχ δεν βλεπουμε τα υπερυθρα , δεν ακουμε τους υπερηχους , δεν βλεπουμε τον κοσμο μας οπως ειναι δηλαδη μια θαλασσα με σωματιδια ...δεν αγγιζουμε σωματιδια , εχουμε δηλαδη περιορισμο στο να αισθανθουμε τον πραγματικο κοσμο , αρα και να τον αντιληφθουμε ...
πως λοιπον θα εμπιστευθω τις αισθησεις μου ? οταν αυτες ουτως ή αλλως ειναι ατελεις ?
λεω δηλαδη , οτι μηπως οι αισθησεις μας πρεπει να «εκπαιδευτουν» στο βυθο ? μηπως αυτο πρεπει να ψαξουμε ? ωστε οταν επιστρεφουμε πισω να ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ποιο σωστα το κοσμο ?
εαν το δω απο μια αλλη οπτικη , μηπως τελικα ζουμε στο βυθο ? μηπως αυτος που ειναι στο πατο ειναι βαθια νυχτωμενος?( νυχτα=ελειψη ηλιου=ελειψη φωτος) μηπως το ταξιδι μας ειναι προς την επιφανεια τελικα ? μηπως η πιεση , τα μιγματα , η διαθλαση , απλα κρατανε τις αισθησεις μας μειωμενες ή ελειπεις ? μηπως η επιπεδοτητα του καθρεπτη φυλακιζει της δυνατοτητες μας να αναπτυχθουν προς ολες τις διαστασεις ?
αρα μηπως το ταξιδι το εχουμε δει αναποδα ??? μηπως ειμαστε στο κοσμο των σκιων του πλατωνα και η αλυσιδες μας κρατανε στο βυθο ???
και κατι τελευταιο , μηπως τελικα το ταξιδι ΕΙΝΑΙ το να ΚΑΝΟΥΜΕ αυτα τα ερωτηματα ? μηπως το ολο παιχνιδι ειναι να μπουμε στον κοπο αναζητησης του ερωτηματος και η απαντηση να ειναι αδιαφορη ???
(οκ , εφυγα απο το αλλα και πηγα στο μηπως , προοδος ?? χαχαχαχα)
quote:
οπως σωστα λες αναφερεις τις αισθησεις μας , ειναι ομως οι αισθεις μας σε θεση να μας οδηγησουν ή να μας πληροφορησουν σωστα ??
Οι αισθήσεις μας, μας οδηγούν και μας πληροφορούν από τότε που εμφανίσθηκε ο άνθρωπος στον πλανήτη. Δεν νομίζεις πως χρειάζονται λίγο περισσότερο την εμπιστοσύνη μας ;
quote:
πχ η γευση με την οσφρηση , η πλειοψηφια των ανθρωπων πιστευει οτι οταν τρωει κατι το ΓΕΥΕΤΑΙ , ας πουμε ενα ροδακινο ή ενα λεμονι , τα ξεχωριζει με την γευση , εαν το ροδακινο ειναι ξυνο , με την γευση δεν θα ξεχωρισει με τιποτα , αλλα χρειαζεται την οσφρηση , καθως γευση ειναι το γλυκο-ξυνο-πικρο-αλμυρο-καυτερο (εαν δεν κανω λαθος), ολα τα αλλα ειναι οσφρηση αλλα πολλοι το αγνοουν , μια τετοια «αγνοια» τι προβληματα θα προκαλουσε στη μεση του βυθου ?
Απολύτως κανένα! Ο βυθός γνωρίζουμε πως είναι αλμυρός.
quote:
ενα ποιο ξεκαθαρο παραδειγμα , η οραση , απο την μια εχουμε τις οφθαλμαπατες , τι γινεται ομως οταν ΔΕΝ υπαρχει οφθαλμαπατη αλλα η οραση – εγκεφαλος , παλι μας δινει λαθος πληροφορηση ? η ανατολη της σεληνης (ειδικοτερα πανσεληνος) , την βλεπουμε μεγαλη οταν ειναι στον οριζοντα και μικρη οταν ειναι στο μεγιστο του θολου , αυτο δεν ειναι οφθαλμαπατι , γιατι η οφθαλμαπατη μπορει να αντιγραφει , εαν βγαλουμε φωτογραφια το φεγγαρι στα 2 παραπανω σημεια, θα δουμε οτι το μεγεθος ειναι ιδιο !!!
Η πληροφορία που σου δίνεται είναι πως τα αντικείμενα στο "βυθό" φαίνονται κατά το 1/3 μεγαλύτερα και κατά το 1/4 κοντύτερα από το φυσιολογικό. Χρησιμοποίησέ την κατά την διάρκεια της καθόδου σου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και δεν θα έχεις κανένα απολύτως πρόβλημα με τις οφθαλμαπάτες.
quote:
οι αισθησεις μας ειναι ατελης και εαν τις εκπαιδευσουμε παλι θα ειναι ατελεις , δινουν λαθος ή καθολου πληροφοριες , πχ δεν βλεπουμε τα υπερυθρα , δεν ακουμε τους υπερηχους , δεν βλεπουμε τον κοσμο μας οπως ειναι δηλαδη μια θαλασσα με σωματιδια ...δεν αγγιζουμε σωματιδια , εχουμε δηλαδη περιορισμο στο να αισθανθουμε τον πραγματικο κοσμο , αρα και να τον αντιληφθουμε ...
Σωστά, μα ξεχνάς πως στον βυθό και στον "βυθό" μας δεν υπάρχουν υπέρηχοι, δεν υπάρχουν υπέρυθρα. Όλα είναι ήχοι, όλα είναι ερυθρά.
quote:
πως λοιπον θα εμπιστευθω τις αισθησεις μου ? οταν αυτες ουτως ή αλλως ειναι ατελεις ?
Δωσ' τους μια ευκαιρία. Εμπιστεύσου τις! Δεν είναι δα και σπουδαίο πράμα ...
quote:
μηπως τελικα το ταξιδι ΕΙΝΑΙ το να ΚΑΝΟΥΜΕ αυτα τα ερωτηματα ?
Ποιος ξέρει ; Ίσως ...
υ.γ τα υπόλοιπα ερωτήματα σιγά σιγά θα τα απαντήσεις μόνος σου. Εγώ περιττεύω ...
την εμπιστοσυνη μου την εχω δωσει , εχω δει (οτι ετυχε να δω) στο βυθο , απλα ΘΕΛΩ κατι παραπανω επισης επιπλεον πληροφοριες - γνωσεις , προκαλεσαν νεες αναζητησεις αλλα και αξιολογηση των στοιχειων μεσα απο νεα φιλτρα
με την σειρα των ερωτηματων θελω να δειξω οτι , ειτε βυθος είτε επιφανεια , δεν πρεπει να σταματαμε να ρωταμε και να ψαχνουμε ... και να κοιταμε πισω απο τους τοιχους ή τους πατους , μπορει ο βυθος να εχει απο κατω του εναν ακομη βυθο ... οπως και η επιφανεια μπορει να εχει μια δικη της επιφανεια ....
ευχαριστω και παλι
quote:
Εντάξυ,τώρα μια βασική ερώτηση.Πώς μαθαίνει κάποιος κατάδυση,εσύ φίλε zip πώς έμαθες?(αν επιτρέπεται).Εχω κάνει κατάδυση μια φορά σε αρκετό βάθος(έτσι μου φάνηκε)αλλά δέν μπορώ να το ξανακάνω.Τελικά πώς μαθαίνει κανείς κατάδυση?
Για τσέκαρέ το...
Όσο για την ερώτηση του Άλεξ, την επεκτείνω σε μεταφορικό επίπεδο...
Για πές μας πως μαθαίνει κανείς να καταδύεται στα βάθη του εαυτού του?
Υπάρχει καμιά σχολή εσωτερικών καταδύσεων?
Λέγεται πρατιαχάρα. Προσωπικά δέν το μπορώ καθόλου.Δηλαδή μπορώ να κλείσω τα μάτια και τα αυτιά,αλλά δέν χαλαρώνω με τίποτα.
Ενώ η συγκέντρωση και ο διαλογισμός φένονται ευκολότερα(τουλάχιστον ώς ένα επίπεδο).
Απλά πρέπει κάποιος να μπορεί να χαλαρώνει οικιοθελώς έχωντας επίγνωση.
Να βυθιστεί στον εαυτό του ξεχνώντας όλα τα άλλα.
Η τελευταία προυποθέτει τον έλεγχο του νού.Ωχ την πατήσαμε.Βασικά δέν υπάρχει τίποτα,καμια εσωτερική διαδικασία που να μήν θέλει τον έλεγχο του νού.Οπότε είναι πολύ δύσκολο.
Πάντως ένα κλειδί είναι να το συνδυάσεις με τον ύπνο.Οταν κοιμάται κανείς βυθίζεται,αλλά δέν έχει επίγνωση.
Ετσι θεωρω οτι η «βυθιση» αυτη πρεπει να γινει επι τους πραγματικου , ειναι αδιαφορο δηλαδη εαν εχουμε κλειστα ματια , επαφη με τον υπολοιπο κοσμο ή οτι αλλο , αρκει να αναρωτηθω τι ειμαι , γιατι ειμαι αυτος που ειμαι , γιατι εκανα το α ή το β ... και ερωτησεις που θα μας «οδηγησουν» σε παράξενες ισως απαντησεις.
Εαν πχ ειμαι εγωιστης και δεν το αντιλαμβανομαι ή το αντιλαμβανομαι αλλα δεν το δινω σημασια , θα πρεπει να ειμαι σε θεση να ψαξω να δω εαν ειμαι ή οχι .... μεσα απο αυτην την αναζητηση θα πρεπει να το βρω και εαν το βρω να μη τρομαξω γιατι ΑΥτΟΣ ειμαι , τετοια ειναι η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΜΟΥ , απλα θα πρεπει να το αποδεχτω και ΙΣΩΣ εαν ΜΠΟΡΩ να το ελεγχω ωστε να μη με κανει αυτο οτι θελει ... (θα μου πεις τωρα αυτο που λες ειναι «συμπεριφορα» πραγματι αλλα τι αλλο αραγε μπορουμε να ψαξουμε ? κατι αγνωστο ? μπα , μαλλον κατι που ξερουμε και που βιωνουμε , πχ εαν πουμε καποιος εγωιστη θα πρεπει να ειμαστε σε θεση να ΔΟΥΜΕ τι ειμαστε εμεις , γιατι μπορει να μη μας το λενε αλλα πιθανον να ειμαστε)
Ενα τετοιο ερωτημα μπροει να ειναι το ΤΙ ΨΑΧΝΩ να βρω απο μια βυθιση ? αραγε πριν ξεκινησω την καταδυση θα πρεπει να εχω περασει απο αυτο το ερωτημα ? ή δεν με απασχολει και οτι βρω το δεχομαι , αραγε ομως τι ειναι αυτα που ΒΡΙΣΚΩ ??? μηπως εμπειριες και σκεψεις ? ... (αραγε μπορουμε να δωσουμε τετοιες απαντησεις ? τι ψαχνουμε ή τι βρηκαμε εκει κατω?)
Για μενα συμαντικο στοιχειο αποτελει το γεγονος οτι πρεπει να περναω απο «φιλτρο» οτι συμβαινει στην ζωη μου , θα μου πεις αυτο θα κανω ολη την ωρα? Οχι , αλλα μπορω και διαλεγω καποια πραγματα ειτε σημαντικα ειτε ασημαντα και τα εξεταζω απο ολες τις πλευρες και οχι μονο απο την «δικη μου» οπτικη. Η δικη μου η «καταδυση» εαν το πουμε ετσι γινεται στην επιφανεια και μενω εκει γιατι «βυθος» δεν υπαρχει ή εαν υπαρχει δεν ειμαι σε θεση να τον αντιληφθω ΛΟΓΟ κατασκευης ... (μιλαω για τον βυθο που εαν υπαρχει ΔΕΝ ειναι δημιουργημα του εγκεφαλου, ελα ομως που ΟΤΙ αντιλαμβανομαστε ειναι μεσω του ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ)
οπως και να εχει ομως , κανενας δεν ειναι σε θεση να πει οτι αυτο που βιωνει ειναι ή οχι ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ του εγκεφαλου και αυτο πρεπει απλα να μας προβλιματιζει και να πειραματιζομαστε και να θετουμε το ιδιο το πειραμα σε μια σειρα ερωτηματων κατα ποσο ηταν δημιουργημα του εγκεφαλου ...
προσωπικα ετυχε να περασω πρωτα απο μια σειρα πειραματισμων με αυτο συγκεντρωη και διαλογισμο που πιστευω οτι με οδησησαν σε «παραξενες» βυθισεις καθως χανομουν ... νεες πληροφοριες ομως με οδηγουν να αντιληφθω οτι αυτο που βιωσα το βιωσα γιατι το ΕΠΙΔΙΩΞΑ και οχι γιατι συνεβει ή ηρθε απο καπου ... αποτελουσαν δηλαδη ολα αυτα τα "παραξενα" βιωματα απλα ενα εγκεφαλικο γεγονος ...
Αυτό γίνεται επειδή όλα φιλτράρονται στον εγκέφαλο,για να τα θυμόμαστε μετά.Άρα πέφτουμε στην παγίδα να τα θεωρούμε δημιουργήματα του εγκεφάλου.
Σαν να κοιτάει κάποιος την φωτιά και να λέει,χμ είναι πραγματικό αυτό?
Αμα την αγγίξεις δέν θα καείς?Τί άλλη απόδειξη θέλεις?
Μαθηματική εξίσωση?
Το πρόβλημα είναι στην πολύ θεωρία.Έτσι χάνουμε την ουσία.Προσπαθούμε να εξηγήσουμε πράγματα με τον νού την στιγμή που αυτά βρίσκονται έξω απο αυτόν,αυτό που πέρνουμε εμείς είναι η αντανάκλαση τους στον νού μας,όχι την ουσία τους.
Δέν γεννηθήκαμε όλοι μεγαλοφυίες για να κατανοήσουμε τα πάντα.
Αλλά υπάρχουν κάποιοι που γεννήθηκαν με αυτό το προσόν και πρόσφεραν πάρα πολλά στην ανθρωπότητα.Π.χ. Πλάτωνας. Θα ήταν σοφό να εμπιστευτούμε την κρίση τους και να προσπαθήσουμε να βιώσουμε αυτά που λένε.Δέν λέω να τα κάνουμε δόγμα αλλά να δοκιμάσουμε οι ίδιοι.
Φίλε makfor είσαι πολύ μπλεγμένος με τον εγκέφαλο.Κάνεις ότι σου λέει αυτός(δικαίωμα σου βέβαια).Κάθα φορά που σε διαβάζω μου έρχεται στον νού ένας λαβύρινθος με πολλές πόρτες, που όμως καμιά δέν βγάζει στην έξοδο.
ή για την ακριβεια μετα απο ψαξιμο βρισκω τοιχο !!!θα συμφωνησω επισης στο οτι μπορεις να καταληξης οτι ολα ειναι ψεμα , αλλα ισως και οτι ολα ειναι αληθεια να ειναι ψεμα χαχα , σε αυτο θα καταληξεις μονο εαν τα δεις απο μια πλευρα , εγω διαλεγω να το δω απο οσες περισσοτερες πλευρες μπορω ... και συνηθως δεν παιρνω απαντηση γιατι υπαρχουν πολλες επιλογες-απαντησεις !!!
γιαυτο και εαν προσεξες δεν χρησιμοποιώ την λεξη "ΞΕΡΩ" αλλα κυριως τις λεξεις "αποψη" και "νομιζω" , γιατι απλα δεν ΞΕΡΩ ... (τωρα εαν εβαλα καπου ξερω ειναι απο κεκτημενη ταχυτητα) , παντως εαν "ξερεις" κατι , εαν θες το μοιραζεσαι μαζι μας
δες , δεν δινω σημασια στον εγκεφαλο ετσι στα καλα καθουμενα , μεχρι πριν μερικα χρονια τον ΑΓΝΟΥΣΑ , ελεγα οτι ειναι ενα ματσο κυτταρα , μιλουσα για το πνευμα και το αυλο ... κατεληξα σε αυτον ομως ... τουλαχιστον για την ωρα χαχα ... οποτε ειναι ενα στοιχειο που δεν μπορω να παραβλεψω ,οποτε και το εξεταζω ... αραγε μπορεις να παραβλεψεις την ερωτηση , ο βυθος ειναι δημιουργημα ή οχι του εγκεφαλου ? ή εαν ζουμε σε βυθο και ο στοχος ειναι η επιφανεια ? ή ... (καποια απο τα ερωτηματα που εθεσε προς σκεψη ποιο πολυ παρα για απανηση σε προηγουμενο ποστ) ...
Να το εχω ως οδηγο ναι , να το επεξεργαστω για να το ΚΑΤΑΝΟΗΣΩ ναι , να το δεχτω ως αληθεια με κλειστα τα ματια ΟΧΙ !!! δεν ειναι της φυσης μου
μπορω να διαβασω τον πλατωνα , να τον κατανοησω ισως μεχρι ενος σημειου , αλλα οχι κατι παραπερα , δεν μπορω να εμπιστευτω τις αποψεις καποιου που ζουσε μεσα σε μια "πραγματικη" αγνοια για ενα σωρο θεματα , αλωστε αυριο το πρωι μπορει να μαθουμε ή να ανακαλυψουμε κατι που θα φερει τα πανω κατι και σε αυτα που μας εχουν πει αλλα και σε αυτα που γνωριζουμε !!!!
Λές οτι παλιά ήσουν εσωτεριστής.Τί ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις γνώμη?
Εγώ έκανα το αντίθετο,στην αρχή ερευνούσα πολύ τον εγκέφαλο(χωρίς να απορίπτω το εσωτερικό) και μετά κατανόησα οτι είναι εκφραστής και είπα να ασχοληθώ καλλίτερα με τον εαυτό μου.
quote:
Υπάρχει καμιά σχολή εσωτερικών καταδύσεων?
Δεν ξέρω.
quote:
Για πές μας πως μαθαίνει κανείς να καταδύεται στα βάθη του εαυτού του?
Υποθέτω πως αυτό γίνεται με την μελέτη & την παρατήρηση του ίδιου του εαυτού του.
Edited by - zip on 01/06/2009 08:19:27
αυτο που αλλαξε ηταν οταν αναρωτηθηκα ακριβως αυτα που εγραψα ποιο πανω , δηλαδη πως ειμουν σιγουρος οτι αυτα που αισθανομουν και τα δεχομουν ως αληθειες (εσωτερικες αν θες) , δεν αποτελουν δημιουργημα ή λαθος συμπερασματα του εγκεφαλου μου... ετσι ξεκινησε μια αναζητηση για το τι ειναι ο εγκεφαλος και πως δουλευει , πως αισθησεις και αισθηματα λειτουγρουν και οτι αλλο αφορα αυτο το υπεροχο οργανο , μεσα σε ολα αυτα κατι που μου εκανε φοβερη εντυπωση ηταν το γεγονος οτι μπορουμε να ακουμε τα χρωματα και να βλεπουμε τους ηχους (φυσικα μιλαω για αυτους που το οπτικο νευρο συνδεεται στον υποδοχεα της ακοης και το αντιστροφο, κατι σαν παθηση αλλα εαν ειχε κατι τετοιο πχ ο πλατωνας? μηπως θα περιεγραφε τα πραγματα διαφορετικα απο τους αλλους ? αυτο που εκανε δηλαδη , μηπως ειπα δεν υποστηριζω οτι κατι τετοιο ειναι αληθες ) αυτο με εκανε να θελω να μαθω ακομη περισσοτερα και με εβαζε σε σκεψεις οτι μηπως αυτα που βιωνα δεν ηταν τιποτα αλλο απο σηματα που κατεληγαν (για καποιο λογο) σε λαθος σημεια ... αυτη ηταν η αρχη... ταυτοχρονα ασχοληθηκα με τις ψευδαισθησεις και πως λειτουγρουν γιατι μας δινει λαθος πληροφοριες ο εγκεφαλος/αισθησεις? ... ακολουθησε η επαφη με την φυσικη και τον μικροκοσμο , η εξηγηση οτι για καθε τι που συμβαινει εχουνε σωματιδια/ενεργεια... ο κοσμος λοιπον που εψαχνα δημιουργηθηκε ξαφνικα μπροστα μου , πολυ ποιο "απλος" ποιο "ξεκαθαρος" χωρις μυστικα και μυστηρια ... αλλα δεν θα ηθελαν να πω περισσοτερα καθως ειμαστε και εκτος θεματα
αυτο φυσικα δεν σημαινει οτι εχω παψει να κοιταζω γυρω γυρω , γιατι οπως λεω ποτε δεν ξερεις τι θα μαθεις ή τι θα ανακαλυψεις αυριο , απλα δεν θελω να απορηπτω τιποτα ... ουτε και να πνιγω τα ερωτηματα που δημιουργουντε μεσα μου αλλωστε δεν υπαρχει ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ στα ερωτηματα , ουτε ΠΡΕΠΕΙ ουτε ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ , υπαρχει μονο διαθεση για μαθηση
για μενα η σχολη που αναζητα ο φιλος ηλιος ή ο τροπος για να κανει καποιος καταδυσεις "μεσα του" , δεν ειναι τιποτα αλλο απο την ΓΝΩΣΗ , σφαιρικη γνωση για ολα οσα αποτελουν/συνθετουν τον ανθρωπο, ουτε μονο πνευμα ουτε μονο υλη , ουτε επιτρεπετε ουτε απαγορευεται και μαθηματικα και φυσικη και φιλοσοφια και ιατρικη ... μη ξεχναμε οτι οι φιλοσοφοι εκεινης της εποχης , της εποχης που ακομη μνυμονευουμε ΗΤΑΝ γνωστες ολων των τοτε επιστημων ... για μενα αυτο ειναι η αρχη απο εκει και περα μετα την ΒΑΣΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ο καθενας θα επιλεξει την δικη του κατευθυνση και καμια μα καμια δεν θα ειναι ΛΑΘΟΣ , ολες θα ειναι σωστες !!!
Edited by - makfor on 01/06/2009 08:56:50
HMHS Brittanic
Δύο γκρουπ των 15 ατόμων έκαστο / Σεπτέμβρης 2009 -
επίπεδο : Advanced TRIMIX / Advanced Wreck / rebreather recommended, semi - closed systems
Κόστος συμμετοχής : 6,000 euros
more infos :
http://www.daivings.net/lv/divers-wellcomed-hmhs-britannica-2009-diving-expedition
http://en.wikipedia.org/wiki/HMHS_Britannic
http://www.hospitalshipbritannic.com/
http://www.ocean-liners.com/ships/britannic.asp
http://www.maritimequest.com/liners/britannic_page_1.htm
Φίλε zip , μετά απο πολύ καιρό , γράφω ξανά στο esoterica , γιατι συνάντησα ένα πραγματικά ενδιαφέρον θέμα , που έχεις παρουσιάσει παρα πολύ όμορφα .
Οπως φαίνεται απο αυτά που γράφεις , διαθέτεις αρκετή εμπειρία στην αυτονομη κατάδυση και έχεις βιώσει την μαγεία της θάλασσας , που σου δίνει την δυνατότητα να βιώσεις παράλληλα την απόλυτη επαφή με την φύση , και κατ' επεκταση με τον ίδιο σου τον εαυτό .
Εγώ , έχω εμπειρία απο το δευτερο μεγάλο κομμάτι της κατάδυσης , δηλαδή την ελεύθερη κατάδυση .
Ασχολούμενος εντατικά με το ψαροντούφεκο επι μία δεκαετία περίπου , εχω φτάσει στο επίπεδο να ψαρεύω μέχρι τα -25 μέτρα , έχοντας κάνει και αναγνωριστικές βουτιές στα όρια του -30 .
Αλλά έχω καταλάβει πιά , οτι δεν πάω στην θάλασσα για να ψαρέψω .
Πάω μόνο για την θάλασσα και την απερίγραπτη αίσθηση να βρίσκεσαι στην αγκαλιά της .
Δεν ξέρω αν έχεις ασχοληθεί με την ελεύθερη κατάδυση , αλλα όντας απαλλαγμένος απο οτιδήποτε σε συνδέει με την επιφάνεια , ακόμα και απο την ίδια την αναπνοή σου , βιώνεις την απόλυτη ηρεμία και επαφή με την φύση .
Ούτε θόρυβος , ούτε φυσσαλίδες , ούτε βαρύς εξοπλισμός ,τίποτα .
Μόνο εσύ και η θάλασσα .
Εγώ προσωπικά βιώνω την εσωτερική κατάδυση που αναφέρεις σαν μία κατάσταση απόλυτης γαλήνης.
Οταν βρίσκεσαι μόνος στον βυθό βρίσκεσαι σε μία εντελώς διαφορετική συνειδεισιακή κατάσταση .
Η δε υποξία που μοιραία επέρχεται σε κάποιο βαθμό , επιτείνει ολά αυτά τα συναισθήματα .
Ολα μοιάζουν μακρινά , ο χρόνος "πετάει" , νοιώθεις ένα με την φύση .
Ερχεσαι σε επαφή με τον αληθινό εαυτό σου .
Καταλαβαίνεις πόσο μικρός και ασήμαντος είσαι μπροστά στο μεγαλείο της θάλασσας .
Ενας κρίκος της τεράστιας αλυσίδας που ενώνει όλα τα ζωντανά πλάσματα , κάτι που ξεχνάς μέσα στις απανθρωπες πόλεις που ζούμε , και την ανθρώπινη κοινωνία που εχουμε φτιάξει .
Εκει λοιπόν έρχεται η στιγμή που το μυαλό ελευθερώνεται και αντιλαμβάνεται τα πράγματα που έχουν αληθινό νόημα .
Κάποιες λίγες φορές , εχω νοιώσει τέτοια γαλήνη , που ολα μέσα στην θάλασσα μου φαίνονται οικεία .
Δεν υπάρχει φόβος , δέος , αγωνία για να αναπνεύσεις , τίποτα .
Μόνο η γαλάζια απεραντοσύνη που σε τυλίγει .
Φαντάζομαι οτι ίσως κάτι αντίστοιχο να βιώνει κάποιος με τον διαλογισμό .
Δεν το βιώνεις πάντα . Δεν ξέρω πως γίνεται , και πώς ενεργοποιείται , αλλά όταν συμβαίνει είναι εκπληκτικό .
Παρεπιπτόντως να σου πώ οτι δεν έχω δοκιμάσει ποτέ να κάνω αυτόνομη κατάδυση οπότε δεν γνωρίζω αν η εμπειρία και τα συναισθήματα είναι αντίστοιχα .
Μπορούμε όμως να ανταλάξουμε απόψεις πάνω σε αυτό.
Quote
====================================================================
zip
Στην κάθοδο όμως ο τρόπος** δεν διδάσκεται. Θα ήθελα να γίνει απόλυτα κατανοητό πως όποιος προσφέρει έναν τρόπο διαλογισμού και καθόδου σε έναν άλλον συνάνθρωπό του, είναι ψεύτης και ανόητος. Για να μην πω, και επικίνδυνος. Μπορεί ο ίδιος να είναι μαστερ της καθόδου, μπορεί να είναι μάστερ στον διαλογισμό, μπορεί να είναι μάστερ γκουρού κι εγώ δεν ξέρω ποιας σχολής, αλλά να σου πει “έτσι θα διαλογίζεσαι”, δεν μπορεί. Όπως επίσης δεν μπορεί, δεν έχει το δικαίωμα να σου πει “πάρε στάση τάδε, κλείσε τα μάτια σου, κάνε αυτό, φαντάσου, πήδα, κάτσε, φτιάξε, κάνε, ράνε, ψέλνε, μην ψέλνεις εκεί, άνοιξε τα χέρια σου, κλείσε τα χέρια σου, άνοιξε τα πόδια σου, κλείσε τα πόδια σου”. Όποιος τα λέει αυτά – είμαι κατηγορηματικός και απόλυτος σ' αυτό το σημείο – είναι μπούρδας! Δεν μπορεί κανένας να μας πει πως να διαχωρίζουμε το ψέμα από την αλήθεια, πως να αντιστρέφουμε τις έννοιες των πραγμάτων, πως να διακρίνουμε τι υπάρχει πίσω από τα “πράγματα”, πως να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Ας σκεφτούμε, τι ανόητο είναι αυτό. Δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, και ζητάμε από κάποιον να μας πει τον τρόπο να τον μάθουμε. Τον ίδιο τον εαυτό μας! Μα, αν δεν γνωρίζουμε εμείς τον ίδιο τον εαυτό μας, τότε ποιος άλλος τον γνωρίζει ; Κανένας, κανένας, κανένας! Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος στο σύμπαν που να σου πει πως να μάθεις τον εαυτό σου. Δεν μπορεί να σου δώσει συγκεκριμένο τρόπο. Μπορεί απλώς να σου δώσει πληροφορίες κατεύθυνσης, ναι, αυτό ίσως να μπορεί να το κάνει. Αλλά να σου πει πως θα περπατήσεις σ' αυτήν την κατεύθυνση, δεν μπορεί. Δεν μπορέι να σου διδάξει τον βηματισμό. Το τρόπο να περπατάς. Άλλωστε αυτό το ξέρεις! Ας σκεφτούμε. Ξέρουμε όλοι κατά βάθος πως να περπατάμε – στον Κύκλο των χαμένων ποιητών ο Ουϊλιαμς λέει στους μαθητές του : “Βγείτε στην αυλή και περπατήστε ο καθένας με τον δικό του τρόπο! – αλλά ίσως δεν γνωρίζουμε που να πάμε. Στην ουσία ο καθηγητής, ζητά από τους μαθητές του να βρουν ο καθένας τον δικό του τρόπο. Δείχνει μια κατεύθυνση, έναν δρόμο, αλλά σου λέει : “Φίλε, εκεί είναι. Αλλά πως θα πας, πρόβλημά σου!”
====================================================================
Λαθος.
quote
====================================================================
zip
Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με τον εσωτερισμό, βρίσκονται σ' αυτήν την κατάσταση. Έχουν διαβάσει αρκετά πράγματα, τους έχουν πει κάποια άλλα κάποιοι άλλοι, καταλαβαίνετε δηλ. τι μπάχαλο έχουν μες στο νου τους, μια πληροφορία από 'δω, μια άλλη από 'κει, άντε να βρεις άκρη δηλ. Κι όλο αυτό συμβαίνει γιατί λείπει από την όλη υπόθεση η έννοια της οργάνωσης. Κι όταν λέω "οργάνωση", μην φανταστείτε τίποτε περίεργο δηλ. εννοώ οργάνωσης της γνωστικής πληροφορίας που έχουν ή που την έχουν βρει με κάποιο τρόπο.
======================================================================
Σωστα.
quote
======================================================================
zip
**Θεωρώ χρήσιμο να αποσαφηνιστεί η έκφραση "νους εν κενώ".
Μιλήσαμε για το ενδεχόμενο της μη σκέψης και ερμηνεύσαμε - νομίζω επαρκώς - γιατί αυτό το ενδεχόμενο είναι υπαρκτό αλλά και γιατί είναι μια κατάσταση την οποία μπορεί να την ανεχτεί ο άνθρωπος, μέσα όμως σε κάποια όρια τα οποία δεν θα τον βλάψουν και δεν θα του προκαλέσουν κάποιο "κακό". Το ενδεχόμενο αυτό εντάσσεται όπως είπαμε στις αυτόματες προσαρμογές που κάνει ο άνθρωπος για να δεχτεί την μεταβολή της μερικής πίεσης του οξυγόνου στο αίμα του.
Αν ξεπεραστούν αυτά τα όρια και ο άνθρωπος συνεχίζει να αδειάζει το νου του τότε στο τέλος, πολύ απλά ... δεν θα μείνει τίποτε. Και τότε τι θα έχουμε ; Θα έχουμε μια κατάσταση "νου εν κενώ", δηλ; Δεν θα έχουμε νου! Θα προκαλέσουμε δηλ. μια ολοκληρωτική καταστροφή του νοητικού κέντρου.
Κάποια στιγμή σε κάποιο βιβλίο συνάντησα την έκφραση της Μπλαβάτσκυ, "ο μαθητής πρέπει να σκοτώσει το νου του!".Σκέφτηκα πως αν σκοτώσουμε το νου μας, τι θα μείνει ; Να γίνουμε δολοφόνοι δηλ. αυτό μας λέει η Μπλαβάτσκυ. Και άντε πες πως γίναμε, τι θα μείνει στο τέλος από το νοητικό μας κέντρο, μου λέτε ; Τίποτε, θα έχουμε ένα νεκρό νοητικό κέντρο. Ε, και πως στον κόρακα θα σκεφτόμαστε ; Πως θα μιλάμε ; Κάτι άλλο θέλει να πει η Μπλαβάτσκυ, είναι βέβαιο.
Σαφώς, ασφαλώς και αναμφιβόλως δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε μία κατάσταση "νου εν κενώ". Αυτό που λέμε είναι άδειασε σταδιακά το νου σου. - Μπορείς να το κάνεις, το αποδείξαμε, ο άνθρωπος το ανέχεται αυτό, συμβαίνει, μπορείς να το κάνεις χωρίς να διατρέχεις κίνδυνο - Άδειασε σταδιακά το νου σου, αλλά πρόσεξε! Μην τον αδειάσεις ΟΛΟΝ! Κράτα κάτι. Τι ; Αυτό στο οποίο πάνω θα διαλογιστείς.
======================================================================
Λαθος περιγραφη.
quote
======================================================================
zip
Το "άδειασμα" του νου, τι είναι στην ουσία ; Είναι η συγκέντρωση της συλλογιστικής διαδικασίας σε ΕΝΑ πράγμα, έτσι ώστε ο νους να αδειάσει από τα άλλα. Το ξεσκαρτάρισμα δηλ. το ξεχώρισμα, μια αφαιρετική διαδικασία.
"Όταν θα έχει πάψει πια ν’ ακούει το πολλαπλό, τότε θα μπορέσει να ξεχωρίσει το ΜΟΝΑΔΙΚΟ, τον εσωτερικό ήχο που σκοτώνει τον εξωτερικό.", Μπλαβάτσκυ
Αυτό δηλ. που με πολύ απλά λόγια λέμε "αυτοσυγκεντρώσου". Είναι η εστίαση, η συγκέντρωση της ενέργειας του νοητικού σε μια μοναδική σκέψη. Είναι ένα είδος "κολλήματος". Αυτό που ΚΑΙ ο Γκουτζίεφ το λέει, αλλά το λέει με διαφορετικά λόγια και το έχουμε ήδη αναφέρει :
======================================================================
Σωστα.
quote
======================================================================
zip
Συμπεράσματα
Σκοπός αυτού του θέματος δεν είναι να υποδείξει τον τρόπο ή τους τρόπους για να πραγματοποιήσει κάποιος κάθοδο. Άλλωστε, όπως και η κατάδυση έτσι και η κάθοδος προυποθέτειεκπαίδευση. Χωρίς εκπαίδευση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κάθοδος σε ένα βαθύτερο συνειδησιακό επίπεδο του "είναι" μας.
Το ερώτημα που απασχολεί πολλούς ανθρώπους που ασχολούνται με τον εσωτερισμό αφορά τον εκπαιδευτή. Ποιος είναι ο κατάλληλος εκπαιδευτής / δάσκαλος για να μας εκπαιδεύσει ; Δυστυχώς, σ' αυτήν την ερώτηση εγώ τουλάχιστον δεν έχω απάντηση. Δεν ξέρω να υποδείξω κάποιον ο οποίος μπορεί να εκπαιδεύσει τον καθένα σας, γιατί πολύ απλά ο καθένας από εσάς είναι ένας τελείως μοναδικός άνθρωπος και έχει διαφορετικά "βάθη" και έναν τελείως διαφορετικό "βυθό". Για κάποιον ο "βυθός" του μπορεί να είναι βραχώδης με ρεύματα, κάποιου άλλου μπορεί να έχει γκρέμνια (γκρεμούς δηλ) και σε κάποιον άλλον ο "βυθός" του μπορεί να είναι αμμώδης και με πολύ καλή ορατότητα.
======================================================================
Αφου γνωρισουμε πρωτα ποια είναι η σωστη διαδικασια.
Τοτε, στην πραξη, ο καλυτερος εκπαιδευτης είναι ο ιδιος μας ο εαυτος.
quote
======================================================================
alex
Φίλε helios2012 αυτό που ξέρω ώς πρώτο βήμα για την εσωτερική κατάδυση είναι ο έλεγχος των αισθήσεων.
Λέγεται πρατιαχάρα. Προσωπικά δέν το μπορώ καθόλου.Δηλαδή μπορώ να κλείσω τα μάτια και τα αυτιά,αλλά δέν χαλαρώνω με τίποτα.
Ενώ η συγκέντρωση και ο διαλογισμός φένονται ευκολότερα(τουλάχιστον ώς ένα επίπεδο).
Απλά πρέπει κάποιος να μπορεί να χαλαρώνει οικιοθελώς έχωντας επίγνωση.
Να βυθιστεί στον εαυτό του ξεχνώντας όλα τα άλλα.
Η τελευταία προυποθέτει τον έλεγχο του νού.Ωχ την πατήσαμε.Βασικά δέν υπάρχει τίποτα,καμια εσωτερική διαδικασία που να μήν θέλει τον έλεγχο του νού.Οπότε είναι πολύ δύσκολο.
Πάντως ένα κλειδί είναι να το συνδυάσεις με τον ύπνο.Οταν κοιμάται κανείς βυθίζεται,αλλά δέν έχει επίγνωση.
======================================================================
Από την απαντηση του αλεξ εχουμε ,
Ελεγχος των αισθησεων = πρατιαχαρα
Στην συνεχεια μας λεει πως η [συγκεντρωση] και ο [διαλογισμος] του φενονται ευκολοτερα,από τον [ελεγχο των αισθησεων]
Από οσα λιγα γνωριζω όλα ανηκουν στη διαδικασια του διαλογισμου,το δικο μου συμπερασμα λοιπον είναι πως ο αλεξ,τουλαχιστον το [2008], τα ειχε όλα μπερδεμενα μεσα στο μυαλο του.Επισης ειμαι σιγουρος πως οι περιγραφες σου,ζιπ, τον μπερδεψαν ακομη περισσοτερο.
ΠΡΟΤΑΣΗ
Αυτό που νομιζω πως θα πρεπει να γινει είναι μια συζητηση για τον διαλογισμο,το θεμα είναι σημαντικο.Οποιος/α εχει γνωσεις η προσωπικες εμπειριες να της καταθεσει.
Πρωτος στοχος-βημα της συζητησης,ας είναι, η αποσαφήνιση των ορων μεταξυ ανατολης και δυσης και όχι μονο,ώστε ολοι να κατανοουν το ιδιο πραγμα.
Π.χ.
[ελεγχος των αισθησεων = πρατιαχαρα]
Η
[Καθοδος =εμβαθυνση του συνειδησιακου επιπεδου = Διαλογισμος]
Η
[Πετυχημενη «καθοδος»=επαφη με τον ανωτερο εαυτο μας=επαφη με τον «θεο» μεσα μας]
Κ.α.π.
Οποιος συμφωνει,ας συμμετασχει,ισως μπορεσουμε να καταληξουμε σε καποια συμπερασματα που θα βοηθησουν καποιους αλλους να καταλαβουν.
Φυσικα αν συμφωνεις και εσυ ζιπ αφου το θεμα είναι δικο σου και αρα εχεις τον πρωτο λογο.
Τα λεμε
quote:
zipΣτην κάθοδο όμως ο τρόπος** δεν διδάσκεται. Θα ήθελα να γίνει απόλυτα κατανοητό πως όποιος προσφέρει έναν τρόπο διαλογισμού και καθόδου σε έναν άλλον συνάνθρωπό του, είναι ψεύτης και ανόητος. Για να μην πω, και επικίνδυνος. Μπορεί ο ίδιος να είναι μαστερ της καθόδου, μπορεί να είναι μάστερ στον διαλογισμό, μπορεί να είναι μάστερ γκουρού κι εγώ δεν ξέρω ποιας σχολής, αλλά να σου πει “έτσι θα διαλογίζεσαι”, δεν μπορεί. Όπως επίσης δεν μπορεί, δεν έχει το δικαίωμα να σου πει “πάρε στάση τάδε, κλείσε τα μάτια σου, κάνε αυτό, φαντάσου, πήδα, κάτσε, φτιάξε, κάνε, ράνε, ψέλνε, μην ψέλνεις εκεί, άνοιξε τα χέρια σου, κλείσε τα χέρια σου, άνοιξε τα πόδια σου, κλείσε τα πόδια σου”. Όποιος τα λέει αυτά – είμαι κατηγορηματικός και απόλυτος σ' αυτό το σημείο – είναι μπούρδας! Δεν μπορεί κανένας να μας πει πως να διαχωρίζουμε το ψέμα από την αλήθεια, πως να αντιστρέφουμε τις έννοιες των πραγμάτων, πως να διακρίνουμε τι υπάρχει πίσω από τα “πράγματα”, πως να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Ας σκεφτούμε, τι ανόητο είναι αυτό. Δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, και ζητάμε από κάποιον να μας πει τον τρόπο να τον μάθουμε. Τον ίδιο τον εαυτό μας! Μα, αν δεν γνωρίζουμε εμείς τον ίδιο τον εαυτό μας, τότε ποιος άλλος τον γνωρίζει ; Κανένας, κανένας, κανένας! Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος στο σύμπαν που να σου πει πως να μάθεις τον εαυτό σου. Δεν μπορεί να σου δώσει συγκεκριμένο τρόπο. Μπορεί απλώς να σου δώσει πληροφορίες κατεύθυνσης, ναι, αυτό ίσως να μπορεί να το κάνει. Αλλά να σου πει πως θα περπατήσεις σ' αυτήν την κατεύθυνση, δεν μπορεί. Δεν μπορέι να σου διδάξει τον βηματισμό. Το τρόπο να περπατάς. Άλλωστε αυτό το ξέρεις! Ας σκεφτούμε. Ξέρουμε όλοι κατά βάθος πως να περπατάμε – στον Κύκλο των χαμένων ποιητών ο Ουϊλιαμς λέει στους μαθητές του : “Βγείτε στην αυλή και περπατήστε ο καθένας με τον δικό του τρόπο! – αλλά ίσως δεν γνωρίζουμε που να πάμε. Στην ουσία ο καθηγητής, ζητά από τους μαθητές του να βρουν ο καθένας τον δικό του τρόπο. Δείχνει μια κατεύθυνση, έναν δρόμο, αλλά σου λέει : “Φίλε, εκεί είναι. Αλλά πως θα πας, πρόβλημά σου!”
Σωστό Σωστότατο
Συμφωνώ 1000000000000000000+++ τα 100 !!! 
Και τα υπόλοιπα με βρίσκουν σύμφωνο
zip θεματάρα και εχεις κανει σουπερ παρουσίαση!
άμοθεν να σαι καλα που το ξετρύπωσες και δίνεται η ευκαιρία να το διαβάσω
to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal
Edited by - YUGI-OH on 22/11/2011 10:56:07