- Η ΞΥΛΙΝΗ ΓΛΩΤΤΑ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΩΝΕ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Εάν δεν την ομιλείς - και φροντίζουν επαρκώς τα σχολεία γι' αυτό, για τη μη κατανόησή της ιδιαίτερα - δεν μπορείς να καταλάβεις τις έννοιες που θα σου περιέγραφε ο Μονόπετρος (Einstein στα ελληνικά
).Σχετικά με τον κύριο Robert A. Johnson Πλάτωνα, δεν πολυκατάλαβα ποιος είναι ο λόγος που διαφωνείς με αυτά που λέει.
Εάν έχεις την καλοσύνη να μου το εξηγήσεις περισσότερο, οκ. 
Επιστρέφω στο σημείο που μας είχε αφήσει ο lamogio.
Και θα αναφερθώ στην κατανόηση πρώτα απ'όλα.
Θεωρώ λοιπόν, πως η "ξύλινη γλώττα" είναι κάτι το πολύ συχνό και αναμενόμενο, σε κάποιον που προσπαθεί να ασχοληθεί με αφηρημένες έννοιες και ότι πρέπει να "φάει πολλά ψωμιά" με τις έννοιες αυτές, για να τις κάνει να ζωντανέψουν στον λόγο του.
Ας σκεφτούμε ένα πείραμα.
Γράψτε σε ένα χαρτί 10 τυχαίες λέξεις, που να αφορούν αντικείμενα, ζώα, φυτά, απτά πράγματα γενικά. Μετά, προσπαθήστε να συνθέσετε μια μικρή εικόνα, μια ιστοριούλα από αυτά, διαβάζοντας το πολύ 2 φορές τη σειρά με τις λέξεις.
Ακολούθως, διηγηθείτε την δυνατά, για να διαπιστώσετε εάν την θυμάστε.
Κάντε το ίδιο με 10 λέξεις που περιγράφουν αφηρημένες έννοιες.
Ας πούμε:
1.
μπουκάλι, χερούλι, πατίνι, ντουλάπα, χέρι, νεροχύτης, τσιγάρο, ποτήρι, τηλέφωνο, μπρίζα.
2.
ανθρωπιά, ευγνωμοσύνη, συγνώμη, θλίψη, χιούμορ, νηφαλιότητα, γενναιοδωρία, αντιπάθεια, φιλότιμο, άρνηση.
Και στις δύο περιπτώσεις, διάλεξα εντελώς τυχαία τις λέξεις.
Κάντε λοιπόν το πείραμα και περιμένω να μου γράψετε, ποιό από τα δύο σας πήρε περισσότερο χρόνο, τι δυσκολίες συναντήσατε, κ.λπ.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
σε παω!
ο Ηράκλειτος, ουδέποτε είπε πως είμαστε το κέντρο του σύμπαντος.
...........................................................
δεν πειραζει που δεν το ειπε ο Ηρακλειτος.
Ειμαστε το κεντρο του συμπαντος.
Take a look around you
ΤΖΑ!ΖΕΝ@2005Π.Χ
quote:
Αγαπητή Όστρια, ψάχνοντας για συμπέρασμα, εχω την εντυπωση πως χάθηκες περισσότερο από τον κύριο Johnson!Βλέπεις, στον Ηράκλειτο ασκήθηκε κριτική από τον Αριστοτέλη (που χρησιμοποιούσε πολυ σωστά τη γλώσσα) πάραυτα, ο Ηράκλειτος, ουδέποτε είπε πως είμαστε το κέντρο του σύμπαντος.
Και οι δυο τους,(Ηρακλειτος/Αινσταιν) από ότι γνωρίζω, σκεφτόντουσαν με εικόνες.
Δεν χρησιμοποιούσαν ούτε ουσιαστικά, ούτε επίθετα ούτε ρήματα.
Ήσαν αδύνατοι, η μήπως χαθήκανε?
Αγαπητέ Πλάτωνα, δεν νομίζω να χάθηκα.. απλώς το πήγα λίγο παρακάτω.
Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για παράδειγμα δύο εξαιρέσεις και να στηρίξουμε επάνω τους ένα κανόνα.
Οσο για τις εικόνες, έχουν και αυτές την δική τους γλώσσα, την σημειολογία τους... μία εικόνα μπορεί και συνήθως είναι πολύ πιο ξεκάθαρη από τον λόγο. Παρόλα αυτά μία εικόνα (ή μία σειρά εικόνων) μπορεί εξίσου εύκολα να παραπλανήσει. (αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι διαφημιστές )
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Ας σκεφτούμε ένα πείραμα.
Γράψτε σε ένα χαρτί 10 τυχαίες λέξεις, που να αφορούν αντικείμενα, ζώα, φυτά, απτά πράγματα γενικά. Μετά, προσπαθήστε να συνθέσετε μια μικρή εικόνα, μια ιστοριούλα από αυτά, διαβάζοντας το πολύ 2 φορές τη σειρά με τις λέξεις.
Ακολούθως, διηγηθείτε την δυνατά, για να διαπιστώσετε εάν την θυμάστε.Κάντε το ίδιο με 10 λέξεις που περιγράφουν αφηρημένες έννοιες.
Ας πούμε:
1.
μπουκάλι, χερούλι, πατίνι, ντουλάπα, χέρι, νεροχύτης, τσιγάρο, ποτήρι, τηλέφωνο, μπρίζα.
2.
ανθρωπιά, ευγνωμοσύνη, συγνώμη, θλίψη, χιούμορ, νηφαλιότητα, γενναιοδωρία, αντιπάθεια, φιλότιμο, άρνηση.Και στις δύο περιπτώσεις, διάλεξα εντελώς τυχαία τις λέξεις.
Κάντε λοιπόν το πείραμα και περιμένω να μου γράψετε, ποιό από τα δύο σας πήρε περισσότερο χρόνο, τι δυσκολίες συναντήσατε, κ.λπ.
Πιστεύω είναι αυτονόητο, πως το 2. είναι πιο δύσκολο, λόγω του αφηρημένου των εννοιών.
Πάντως αυτό είναι άσχημο για τον άνθρωπο, να θεωρεί από νοηματικής απόψεως πως δεν είναι ομοειδή τα άυλα με τα υλικά, ως προς την αντιμετώπιση που θα πρέπει να έχουν στην παράταξη εννοιών. Έτσι κάτι υβριδικό των δυο, άυλων και υλικών δεν θα μπορεί να τα "χωνέψει" εύκολα.
Μοναδισμός και πάλι μοναδισμός.
----------------------
There are 10 types of people, those who know binary and those who don't.
quote:
Πιστεύω είναι αυτονόητο, πως το 2. είναι πιο δύσκολο, λόγω του αφηρημένου των εννοιών.
Νομίζω όμως, πως ακριβώς τα αυτονόητα είναι αυτά που μας κρύβουν περισσότερες παγίδες. Κάτι το οποίο είναι αυτονόητο, συχνά δεν εξετάζεται περισσότερο - αφού είναι αυτονόητο γιατί να το περάσουμε από κόσκινο; - κι έτσι, καταλήγουμε να το αντιμετωπίζουμε με λιγότερη προσοχή.
Έτσι λοιπόν, είναι αυτονόητο πως οι αφηρημένες έννοιες είναι πιο δύσκολες στη σύλληψη απ'ότι οι πιο συγκεκριμένες. Το πόσο δίνουμε όμως προσοχή στο αυτονόητο αυτό, είναι - υποψιάζομαι - και ένα από τα βασικά κλειδιά για να κατανοήσουμε το "γιατί" της ξύλινης γλώττας.
Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα.
Ας φανταστούμε, πως το νόημα κάθε λέξης, είναι μία βάρκα.
Αυτή η βάρκα, για να πλησιάσει στο μολύβι ή τη γλώσσα μας, διασχίζει μια λίμνη - τη λίμνη του νου μας.
Όσο πιο μακριά είναι από εμάς η βάρκα και όσο πιο ταραγμένα είναι τα νερά της λίμνης, τόσο πιο κοπιαστικός θα είναι ο δρόμος της βάρκας για να φθάσει σε εμάς.
Εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε από το πιο πάνω παράδειγμα, πως οι συγκεκριμένες και προσιτές σε εμάς λέξεις και έννοιες, μπορούν να φτάσουν πιο εύκολα και γρήγορα στο μολύβι μας.
Αντίθετα, οι αφηρημένες έννοιες, θέλουν κόπο για να φτάσουν στην αντίληψή μας και να δεθούν σε ένα κείμενο που έχει νόημα. Επίσης, τα ταραγμένα νερά του νου μας (εδώ κολλάει η σιώπη που ανέφερε ο lamogio), επιδρούν πολύ πιο αναχαιτιστικά στις αφηρημένες έννοιες, αφού αυτές - ως βάρκα - διανύουν μεγαλύτερη απόσταση.
Άρα, εάν δεν έχεις "φέρει" τις έννοιες αυτές κοντά σου, δεν μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις στον λόγο σου. Αντ' αυτού, αυτό το οποίο χρησιμοποιείς είναι το ξύλινο είδωλό τους.
Έτσι, η γλώσσα είναι ξύλινη.
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Λάθος για μένα αγαπητή Όστρια, είναι ότι περιγράφουν οι περισσότεροι σαν σωστό, μάλιστα ειναι τόσο πεπεισμένοι.
Αν σου έλεγα πως (και) σε μένα η διαδικασία που ακολουθεί ο λόγος, είναι εντελώς διαφορετικός από ότι μας περιέγραψε μόλις Αμαλία,*(δηλαδή βαρκούλες που πλησιάζουν, κοπιαστικός λόγος και τέτοια) αν εσύ αυτα τα δέχεσαι ως φυσιολογικά, γιατί έτσι βρίσκεις πως λειτουργείς, και κάποιος αμφιβάλει σε τέτοια διαδικασία, αμέσως ο Νους θα αντιδράσει, και τι θα πει?
Τώρα για εξαιρέσεις θα μιλάμε… Ηράκλειτο και Αϊνστάιν?
Μην σκεφτείς πως θέλω να κάνω τον σπουδαίο, τον διαφορετικό η πως ζήτω κάποιου τον θαυμασμό, μέσω της έκφρασης. Αν σου λεει κατι αυτο, ειμαι πολυ κοντα στο τιποτα, παρα σε κατι.
Αν κατανοούσαμε, πως όλες οι ιδιότητες του παρατηρητή περιέχονται μέσα στη σκέψη του, θα μπορούσαμε να δούμε πως Σκεπτόμενος και σκέψη, είναι ενιαία λειτουργία, και όχι βαρκούλες που πλησιάζουν.
Έτσι, αν δεν υπάρχει σκέψη υπάρχει ο σκεπτόμενος?
Γιατί αγαπητή μου διαφορετικά, όπως συμβαίνει στην πλειοψηφία, η κατανόηση είναι μόνο λεκτική, διανοητική, και τίποτα περισσότερο.
Αν γινόταν να καταλάβουν οι αναλυτές, (χωρίς επάρσεις, και χωρίς να υποτιμώ κανένα) πως το εμπράγματο ζησημο (σκεπτομενου/σκεψης) είναι η ολοκλήρωση των δυο, στην πορεία της σκέψης?
Και δεν μιλώ για πορεία εικόνων, των εξαιρέσεων δηλαδή, αν και σαν ξετύλιγμα είναι ολόιδιο, μιλάω για Σκέψη.
Έτσι αγαπητή Όστρια, αν επιτρέπεις να ρωτήσω, (και εσένα Αμαλία, please, μην κανείς το λάθος να διαβάζεις τόσο γρήγορα, όπως κανείς με τόσα ποστ,)
Α. Υπάρχει μέσα σου η Χριστιανή Όστρια, η ΕΛ Οστρια, (και βαλε ότι θέλεις, δεν σε γνωρίζω) σαν σκεπτόμενη?
η
Β. Σκέψη, που της έχουμε δώσει τέτοια διαμόρφωση?
ΣΚΕΨΟΥ!
Αν το δεις προσεκτικά, διαθέσεις τον αναγκαίο χρόνο και σοβαρότητα, θα δεις πως δεν είναι θέμα ξύλινης γλώσσας, μα πως κυκλοφορούν δοκάρια και καδρόνια, και αυτά στην πορεία τους, (μιας και η σκέψη είναι το προϊών της εξάρτησης, ΕΛ , ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ…μα και με ότι άλλο ταυτίζεσαι), όλη αυτή η κίνηση, δημιουργεί σύγκρουση.
Καδρόνια *(ΕΓΩ), κυκλοφορούν σε λίμνη.
Για αυτό υπάρχει μακελειό παντού, θράσος (ναι αλλά ποίου????μονο των αλλων????) και η ειρωνεία είναι, πως αρκετά ευαίσθητα άτομα το αντιλαμβάνονται, μα δεν αντιλαμβάνονται πως και η προσπάθεια απελευθέρωσης από τα δεσμά, (εσωτερισμοι/εξωτερισμοι, και εγώ δεν ξέρω τι) με ένα νου πιασμένο σε μνήμες και βαρκούλες, όπως και η κάθε του προσπάθεια, να μεταμορφώσει τον εαυτό του, είναι μόνο συνέχιση συνηθειών, πιστεύω… και πασαλείμματα κουλτούρας.
Ψυχολογικός Χρόνος. Ο κύριος, που θεωρεί τον εαυτό του, διαφορετικό από τις σκέψεις του, και προσπαθεί να τον αλλάξει! Η Αλλιώς,
Βαρκούλες που αρμενίζουν!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 21/10/2005 09:00:05
Πάλι δεν κατάλαβα, αλλά μάλλον είναι που διαβάζω γρήγορα.
Συγκεκριμένα, χάθηκα στο:
quote:
Αν γινόταν να καταλάβουν οι αναλυτές, (χωρίς επάρσεις, και χωρίς να υποτιμώ κανένα) πως το εμπράγματο ζησημο (σκεπτομενου/σκεψης) είναι η ολοκλήρωση των δυο, στην πορεία της σκέψης?Και δεν μιλώ για πορεία εικόνων, των εξαιρέσεων δηλαδή, αν και σαν ξετύλιγμα είναι ολόιδιο, μιλάω για Σκέψη.
Αλλά μη μου δίνεις και πολύ σημασία.
Διαβάζω γρήγορα και σκέφτομαι γρήγορα.
Στην πραγματικότητα δεν σκέφτομαι καθόλου.
Γράφω για να γράφω.
Ότι μου κατέβει.
Όμως εσύ, που απ'ότι βλέπω και τη σύνδεση σκέψης - σκεπτόμενου κατέχεις και ότι διαβάζεις το επεξεργάζεσαι ούτε λιγότερο αλλά ούτε και περισσότερο απ'όσο του αρμόζει,
βοήθησέ με να μπω κι εγώ στο νόημα.
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Εγώ θεωρώ ότι όσο πιό ξεκάθαρη είναι η σκέψη μας, τόσο πιό ξεκάθαρη είναι και η έκφραση της με οποιοδήποτε επικοινωνιακό μέσο.
Εχω την εντύπωση ότι το ίδιο λέει και η Αμαλία με άλλα λόγια κι αυτή.
Οταν η σκέψη μας είναι συγκεχυμένη δεν μπορεί να εκφραστεί ξεκάθαρα παρά μόνο συγκεχυμένα.
Εσύ τώρα το πηγαίνεις αλλού και ρωτάς αν η σκέψη μας είναι εξαρτημένη από άλλα στοιχεία (αυτά που εγώ ονομάζω φίλτρα) που όλους μας επηρεάζουν λιγότερο ή περισσότερο, αλλά δεν θεωρώ ότι η ύπαρξη τους είναι αυτή που ευθύνεται για την συγκεχυμένη σκέψη μας, αλλά για την ορθή ή λάθος σκέψη μας (υπάρχει μεγάλη διαφορά επειδή μπορεί η σκέψη μας να είναι πολύ ξεκάθαρη και να είναι λανθασμένη, ή πολύ ξεκάθαρη και να είναι ορθή).
Και για να απαντήσω στο ερώτημα σου, μέσα μου υπάρχει η Οστρια (σκέτο) η οποία διαμορφώνει την σκέψη της αναλύοντας και συνθέτοντας τα προσλαμβανόμενα, μέσω της κριτικής σκέψης που κατέχει ως νοήμων ζώο.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Οστρια, Kόποτε μου είπες, σε διαβάζουν, μα ποιοι σε καταλαβαίνουν…Remember?
quote:
Όσο πιο μακριά είναι από εμάς η βάρκα και όσο πιο ταραγμένα είναι τα νερά της λίμνης, τόσο πιο κοπιαστικός θα είναι ο δρόμος της βάρκας για να φθάσει σε εμάς.
Άλλο η βάρκα, και άλλο εμείς?
Δεν υφίσταται καν ξύλινη, μετάλλινη, γλυκιά η ότι θες γλώσσα, μα συμπέρασμα, ανταπόκριση σε πρόκληση, που είναι αντίδραση, κίνηση μνήμης... Νομίζεις πως είναι εσωτερική, μα είναι πάντα εξωτερική, (δέστο σαν αποτέλεσμα), και ότι σκέπτεσαι, είναι ένας συμβιβασμός απο αποτελεσματα.
Όλος αυτός ο μηχανισμός, φανερός η κρυφός, δεν είναι ούτε βαθύς ούτε ανεξάρτητος. Με λίγα λόγια στο μολυβί σου όσο και αν το θέλεις, εσύ, οι αναλυτές, μα και οι ποιητές με Νόμπελ, φτάνουν κομμάτια.
Γνωρίζω πως την λατρεύουμε όλοι, ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ, μαζί και εγώ, και έχει άξια στην επιστήμη και σε πολλά ακόμα, μα συγχρόνως, από φύση της, δεσμεύει.
Μπορεί να μην δέχεσαι τα σύνορα του ανθρώπου...., μα οσο υπάρχει αυτή, είσαι φυλακισμένη!
Να σπας τα σύνορα...... Με τι? Με τις σκέψεις καλη μου?
Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου....... Ξέρεις, το αρνηθείς δεν το αρνηθείς, κακό που της έκανες! Σου έγραψα πως φόβος, είναι το άγνωστο, που ο Νους μεταφράζει...ακατάπαυστα, ότι και να δει (εικόνες… σε σκέψεις)
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!...
Ουαου!!!
Όσο δεν γνωρίσεις τι είναι αδράνεια, (μικροδραστηριοτητες) αυτές είναι απλά λέξεις προς κατανάλωση, όποιος και να τις είπε!
Δεν ζούμε χαρά μου συνεχώς, αναζητώντας τον θάνατο σε παρελθόν και μέλλον? Σκασίλα του θανάτου λοιπόν τι λες, εκτός και πράγματι κάνεις ΜΑΤ, μα η λιμνούλα σου, πρέπει πρώτα να μάθει τι σημαίνει να βρίσκεται χωρίς υπόδειγμα, πραγματικά ελεύθερη στα κύματα της επιθυμίας!
Συμβαινει? η το ταράζουμε...το κοτόπουλο? 
Αυτη η κατασταση, δεν σε καθιστά νεκρή, τουναντίον, είσαι ολοζώντανη, με δράση στο Τώρα! (Η Δράση δεν είναι αντίθετη της αδράνειας που μιλησαμε)
Λέμε το ίδιο καρδιες μου? Εισαστε μεσα στο Νοημα?
Ε τότε ζητώ συγνώμη, σε εσας, στον Καζαντζάκη, τον Σεφέρη και όποιο…. Αντε, να κεράσω μπύρες και σουβλάκια!
Καλές μου,
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 21/10/2005 16:06:34
quote:
μα η λιμνούλα σου, πρέπει πρώτα να μάθει τι σημαίνει να βρίσκεται χωρίς υπόδειγμα, πραγματικά ελεύθερη στα κύματα της επιθυμίας!
quote:
Δεν ζούμε χαρά μου συνεχώς, αναζητώντας τον θάνατο σε παρελθόν και μέλλον?
Ποιός σου είπε ότι η σκέψη μας είναι a priori δεσμευμένη σε υποδείγματα;
Ποιός σου είπε ότι όλοι ζούμε αναζητώντας τον θάνατο;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Η Ξύλινη γλώσσα μου φταίει! 
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Όταν Φλεβαρίζει με συννεφιά, ποιό μήνα ξαστερώνει;
Edited by - ALOS on 22/10/2005 03:10:47
Το βιβλιαρακι του johnson που αναφερεις και ειδικα το πρωτο μερος του οπου αναφερεται στη διαχειρηση της ΣΚΙΑΣ το βρισκω υπεροχο.
Συμπτωματικα περσυ σε ενα αλλο τοπικ(δεν θυμαμαι ακριβως σε ποιο),
οπου και εκει κυριαρχουσαν οι ΣΚΙΟΜΑΧΙΕΣ, χρεισιμοποιησα και εγω
την ιστορια που αναφερεις και εσυ με τον Γιαπονεζο ιερεα δασκαλο του Ζεν.
Σε χαιρετω
999
"ταδε εφη Deghar Adhark o εξωτεριστης"
[center]santaclaws is coming....to town!
Μάλλον κάτι άλλο ήθελε να μας πει το αγαπητό lamogio,
αλλά το γυρίσατε αλλού.
Νομίζω πως το βαθύτερο νόημα αυτών που ήθελε να εκφράσει είναι ουσιαστικά το ότι μιλάμε μόνο και ΔΕΝ ακούμε και ότι όταν μιλάμε
χρησιμοποιούμε τόσα πολλά κλισέ που καταντάμε από κουραστικοί
έως ανυπόφοροι.
Επίσης ήθελε να πει (το lamogio) ότι χρησιμοποιώντας την "ξύλινη γλώσσα",
αισθανόμαστε κι εμείς οι ίδιοι σπουδαίοι,κάποιοι,ξέρουμε να μιλάμε,
αλλά πάραυτα δεν παύουμε να είμαστε ανυπόφορα κλισέ.
lamogio,είσαι ο πρώτος που βλέπω εγώ τουλάχιστον,ο οποίος κάνει αναφορά
στο φαινόμενο...φατσούλες,αυτές που βάζουν οι περισσότεροι
σα συνοδευτικό στα όσα λένε (π.χ. "εδώ γελάμε","εδώ με στενοχώρησες",
"είμαι και γαμώ τους φιλικούς τύπους","άντε και γαμήσου μπινέ Χριστιανέ/Εθνικέ/Εθνικιστή/Αρχαιολάτρη",κλπ κλπ.)
Δε θα το σχολιάσω,αλλά θα σου πω ένα μεγάλο μπράβο που το αναφέρεις !
Φαντάζομαι ότι κάτι εννοείς μ'αυτό,σχετικά με τους χαρακτήρες,
τις σκέψεις,τις προσωπικότητες ολονών μας αλλά το αφήνω σε σένα.
Επίσης πιστεύω ότι όσα έγραψες απευθύνονται κυρίως στους
χρήστες του esoterica.gr,επειδή έτσι κι αλλιώς αυτοί θα σε διαβάσουν.
Θα συμφωνήσω μαζί σου σε όλα,είναι η πρώτη φορά που συμφωνώ σε όλα!!
Είμαι της άποψης ότι όταν μιλάμε,ουσιαστικά υποκρινόμαστε
και δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι,οι αυθεντικοί εμείς.
Από την άποψη αυτή,πιστεύω ότι είμαστε γλειώδεις και απαράδεκτοι.
Τώρα τελευταία προσπαθώ να μη χρησιμοποιώ ξύλινη γλώσσα αλλά να λέω αυτά που νιώθω π.χ. όταν κάποιος μ'ενοχλεί έστω και σαν παρουσία
δεν του το λέω διπλωματικά αλλά στο στυλ
"δε θέλω να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι.Μ'ενοχλεί η παρουσία σου,μου χαλάς τη διάθεση,άντε γεια και μην τολμήσεις να ξαναπάρεις τηλέφωνο".
Μετά φεύγω (καλά δε συμβαίνει και συχνά...).
Ο άλλος μπορεί να παρεξηγηθεί.Δεν ασχολούμαι.
Μπορεί να στενοχωρηθεί.Δεν ασχολούμαι.
Μπορεί να μείνει με την απορία.Δεν ασχολούμαι.
Με τον καιρό,θα καταλάβει για ποιο λόγο αντέδρασα έτσι και δε φάνηκα διπλωμάτης.
Άλλωστε με τη διπλωματία και την ξύλινη γλώσσα,ξεκινάνε ολόκληροι πόλεμοι....
Δοκιμάστε κι εσείς την απευθείας έκφραση συναισθημάτων
και τη χρήση σκληρών λέξεων.Δεν υπάρχει περίπτωση,το αποτέλεσμα μόνο θετικό θα είναι ! Και το πιο σημαντικό:δεν το προτείνει ουδείς εσωτεριστής !
"Δεν ξέρεις πόσο κοντά στην αλήθεια βρίσκεσαι, φίλε μου!".
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
lamogio,είσαι ο πρώτος που βλέπω εγώ τουλάχιστον,ο οποίος κάνει αναφορά στο φαινόμενο...φατσούλες,αυτές που βάζουν οι περισσότεροι
σα συνοδευτικό στα όσα λένε (π.χ. "εδώ γελάμε","εδώ με στενοχώρησες",
"είμαι και γαμώ τους φιλικούς τύπους","άντε και γαμήσου μπινέ Χριστιανέ/Εθνικέ/Εθνικιστή/Αρχαιολάτρη",κλπ κλπ.)
Δε θα το σχολιάσω,αλλά θα σου πω ένα μεγάλο μπράβο που το αναφέρεις !
Φαντάζομαι ότι κάτι εννοείς μ'αυτό,σχετικά με τους χαρακτήρες,
τις σκέψεις,τις προσωπικότητες ολονών μας αλλά το αφήνω σε σένα.
Καλησπέρα αγνοών. Εγώ μπορώ να μιλήσω για τον εαυτό μου μιάς και χρησιμοποιώ μερικές (έως αρκετές) φορές φατσούλες.
Οι φατσούλες συνήθως βοηθούν τους υπόλοιπους να καταλάβουν κάτω από ποιό πρίσμα είναι γραμμένο ένα μήνυμα. πχ να μην παρεξηγήσουν ένα αστείο (αν δεν καταλάβουν ότι πρόκειται για αστείο) ή μία σκληρή θέση που όμως δεν αφορά το πρόσωπο του συνομιλητή αλλά το θέμα αυτό καθ' αυτό.
Επίσης χρησιμοποιώ φατσούλες όταν γράφοντας ένα μήνυμα πχ, κάνω τις ίδιες γκριμάτσες ή γελάω. Είναι ένα επιπλέον είδος έκφρασης.
quote:
Δοκιμάστε κι εσείς την απευθείας έκφραση συναισθημάτων
και τη χρήση σκληρών λέξεων.Δεν υπάρχει περίπτωση,το αποτέλεσμα μόνο θετικό θα είναι ! Και το πιο σημαντικό:δεν το προτείνει ουδείς εσωτεριστής !
Δεν είναι εύκολο αυτό καλέ μου, ούτε και απαραίτητο νομίζω.
Βέβαια προτιμώ τις σκληρές λέξεις από την ειρωνία, αλλά αν θεωρείς κάποιον "μ...." δεν υπάρχει λόγος να του το πεις κατάμουτρα. Τι θα καταφέρεις; Εγώ νομίζω, τίποτα.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
(ξύλινη γλώσσα)
"ρε ποιός νομίζεις οτι είσαι και μας κάνεις μάθημα ομιλίας ε;"
(βγάζω γλώσσα)
"Νομίζεις οτι είσαι κανένας προφέσορας και θα μας πατρονάρεις;"
(γλώσσα διανόησης)
"Εκτός και άν το εσωτερικό σου υπερεγώ υπερβαίνει τα τετριμένα"
(γλώσσα εσωτεριστή)
"εκτός κιαν μας την βγαίνεις στο αλλιώς για να την δείς εσύ οκ
με την πάρτη σου φιλαράκι οπότε πάσο να'ούμ"
(γλώσσα εμπειρογνώστη)
"Αλλα άν προκύψει δόλος υπέρ των δηλώσεων του αγνοών τότε προκύπτουν
άλλα τα οποία δεν είναι της παρούσης"
(νομική γλώσσα)
"SELECT CASE αγνοων; CASE DOLOS = 0 THEN GOTO 10 ELSE GOTO 20;"
(γλώσσα QuickBasic)
"ΦΛΟΥΤΣ ΣΠΛΑΤΣ ΦΣΣΣΣ ΓΚΛΟΥΡΚ....ΣΠΛΑΤΣ! ΣΠΛΟΥΤΣ!"
(θαλάσσια γλώσσα)
"σαματις δεν ξέρουμε και τις πομπές του αγνοών;"
(ακόκαλη γλώσσα τσακίζουσα κόκαλα)
Δέν μπαίνουν λόγω ξύλινης του βοθρατζή (βρώμικο στόμα),της
γραμματικής το γλωσσάριον, και οι γλώσσες των παπουτσιών που βρωμάνε.
Κατα τ'άλλα η επισήμανση του αγνοών μπαίνει στα όρια της λογικής
της προσωπικότητας και των ορίων του καθενός στην προσωπική του
ζωή ανάλογα τα βιώματα και της συναισθηματικές και ψυχικές του
αναλογίες επιθυμίες και επιλογές. Όλα τα υπόλοιπα είναι εγωισμοί
του τύπου εγώ μιλάω και έτσι και αλλιώς και αλλιώτικα
να συμπληρώσω.
αγνοών,
στο θέμα της διπλωματίας.
πιστεύω πως η γλώσσα είναι ένα εργαλείο.
Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, να πούμε στον άλλο τι θέλουμε, να μεταδώσουμε ένα νόημα - μια σκέψη, γενικότερα να επικοινωνήσουμε με το εξωτερικό μας περιβάλλον.
Κάθε γλωσσική μας επικοινωνία είναι μία δράση και έχει ένα σκοπό.
Πολλοί οι σκοποί ενός ανθρώπου, πολλές και οι ανάγκες.
Επίσης, πολλά είναι τα "φίλτρα" μέσα από τα οποία πρέπει να περάσει ο λόγος μας, ώστε να πετύχει το σκοπό του. Για παράδειγμα, δεν μπορείς να πας στο αφεντικό σου και να του πεις "Γειά σου Μπάμπη, δώσε μου αύξηση" έτσι ξερά. Θα πρέπει να βρεις έναν "διπλωματικό" τρόπο για να του εκθέσεις την ανάγκη σου, αλλά και την υποχρέωσή του.
Το να μπορείς να περάσεις τον σκοπό σου καθαρό και χωρίς πολλά αίματα μέσα από τα φίλτρα των άλλων ανθρώπων, αυτό είναι διπλωματία.
Ωστόσο, το να χρησιμοποιείς τον ίδιο τρόπο με όλους και για όλους τους σκοπούς, αυτό είναι...χμ, βλακεία. Ή καλύτερα, ξύλινη γλώσσα.
Τους πολλούς, μπορείς να τους κοροϊδέψεις με αυτήν, αλλά για λίγο.
Μετά, θα βρεθούν άλλοι να τους κοροϊδέψουν καλύτερα από σένα!
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!