- Τεκτονισμός - η γνώμη σας... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Δηλαδή για απείρως μεγάλο διάστημα πριν την δημιουργία του υλικού κόσμου και του ανθρώπου, ήταν γνωστό το σενάριο της “αμαρτίας” των πρωτοπλάστων.
Έτσι δεν λέτε?
Και κατακρίνεις τον πρώτο άνθρωπο, τον αγαθό και άπειρο Αδάμ και την Εύα, για τα έργα και τα σχέδια του Γιαχβέ?.

Με ποια λογική?

Αν δεν έτρωγαν το μήλο οι πρωτόπλαστοι , θα υπήρχε ανάγκη ύπαρξης του σωτήρα υιού?

Για πες?

Και βεβαίως ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει.
Όταν όμως .... διαφημίζει τα “πιστεύω” του , ως την “μοναδική αλήθεια” και ... εκθέτει αυτή την αλήθεια του σε δημόσιο διάλογο , θα πρέπει να είναι έτοιμος να δεχθεί τεκμηριωμένη κρητική, και με λογική (όχι δογματική ) τεκμηρίωση, να την αντιμετωπίσει.

quote:

---

quote:

---

Δεν ζούμε στα .... Ομηρικά χρόνια .
“Αστοχία” στις μέρες μας – στη ζώσα γλώσσα μας – δεν θα πεί “αμάρτησα” .

Όπως για παράδειγμα η λέξη “βρώμα” , έχει άλλη έννοια στις μέρες μας.
Μην παίζουμε με τις λέξεις, για να ..... παρακάμψουμε την ουσία.

Μιλάμε για την αμαρτία, την μεταμέλεια και την συγχώρεση των αμαρτιών.

---

μα δε μιλάμε γι'αυτό - αν δεν κατανοήσουμε την αρχαία χρήση, πως θα κατανοήσουμε τα αρχαία κείμενα, αλλιώς άλλα διαβάζουμε κι άλλα βλέπουμε

---

Να σου θυμίσω τα λόγια του Παύλου που λέει πως βλέπει έναν νόμο στην σάρκα του ο οποίος αντιτίθεται σε εκείνον του πνεύματος.

Σχετικά με τα γονίδια, γνωρίζω μεν πως είναι άυλες οδηγίες, αλλά πιστεύω πως είναι αποκλειστικά για την σάρκα του ανθρώπου και όχι το πνεύμα. Δεν συμφωνώ εδώ με την εθνικιστική άποψη, η οποία λέει πως τα γονίδια φτιάχνουν τον άνθρωπο, διότι νομίζω πως μπορεί να καταντήσει υλιστική μια τέτοια θεώρηση.

Το θέμα τώρα είναι αν η αμαρτία οφείλεται στην σάρκα ή στο πνεύμα. Ίσως ευθύνονται και τα δυο; Στην αδύναμη σάρκα μεν, στο αδύναμο πνεύμα δε; Αυτή είναι η πρώτη ερώτησή μου. Στην σάρκα που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ ή στο πνεύμα μας που ελεύθερα επιλέγει;

Τέλος, να υπενθυμίσω και κάτι άλλο που διαβάζουμε στην Βίβλο. Τα παιδιά δεν ευθύνονται για τις αμαρτίες των γονέων. Εδώ μπορεί κάποιος να μπερδευτεί και να υποθέσει πως άρα δεν φταίμε σε τίποτα και η Βίβλος αντιφάσκει. Όμως αυτό σημαίνει πως ο καθένας πληρώνει το τίμημα της φθοράς και του θανάτου ναι μεν γιατί κληρονομεί την αμαρτωλή φύση εμμέσως(μέσω του γονέα), αλλά κυρίως δε για τις δικές του πράξεις. Ο καθένας υπόλογος για τις πράξεις του.

Ευχαριστώ.

quote:

---

Χριστος Ελ

Το θέμα τώρα είναι αν η αμαρτία οφείλεται στην σάρκα ή στο πνεύμα. Ίσως ευθύνονται και τα δυο; Στην αδύναμη σάρκα μεν, στο αδύναμο πνεύμα δε; Αυτή είναι η πρώτη ερώτησή μου. Στην σάρκα που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ ή στο πνεύμα μας που ελεύθερα επιλέγει;

---

quote:

---

quote:

---

Χριστος Ελ

Το θέμα τώρα είναι αν η αμαρτία οφείλεται στην σάρκα ή στο πνεύμα. Ίσως ευθύνονται και τα δυο; Στην αδύναμη σάρκα μεν, στο αδύναμο πνεύμα δε; Αυτή είναι η πρώτη ερώτησή μου. Στην σάρκα που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ ή στο πνεύμα μας που ελεύθερα επιλέγει;

---

Αμαρτία φίλε μου, είναι οποιαδήποτε πράξη σου , σκέψη / επιθυμία σου, λόγος σου, που δεν εναρμονίζεται με την εκάστοτε διαμορφούμενη ηθική σου, την στιγμή που γίνεται.
Έτσι γίνεται συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της .
Υπό την έννοια αυτή , οι πράξεις αυτές, βαρύνουν την συνείδησή σου.

Τα άλλα που λες είναι .... προφάσεις εν “αμαρτίες”.
Με λίγα λόγια, ψάχνεις για άλλοθι και άφεση αμαρτιών, πριν το αμάρτημα, περιμένοντας από κάποιο άλλον την συγχώρεση.

Η υποκρισία σε όλο της το.... μεγαλείο.

---

http://www.hellenicreligion.gr/doc/theikadogmata.htm

Τα Θεϊκά Δόγματα αποκαλύπτουν στους ανθρώπους την φύση και τις ιδιότητες του όντως Όντος. Αποκαλύπτουν τις σχέσεις των Θεών με τους ανθρώπους. Αποκαλύπτουν τις Κοσμογονικές Αρχές.

Κάποιες φορές το Δόγμα διατυπώνεται αρνητικά: δεν λέει το τί είναι οι Θεοί, αλλά το τί δεν είναι. Και αυτό εξ αιτίας της δυσκολίας του ζητήματος και της περιωρισμένης ανθρωπίνης διανοίας.

Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας αποτελούν την Αυθεντική και Αλάθητη διατύπωση των αναλλοιώτων Θείων Αληθειών. Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας δεν είναι υποκειμενικές, ούτε ρευστές απόψεις.

Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας είναι οι Αιώνιες Θεϊκές Αλήθειες. Δεν είναι εικόνες ή συναισθήματα ή εντυπώσεις ατόμων.

Τα Θεϊκά Δόγματα δεν εμπίπτουν εις την αντίληψη των αισθήσεων. Υπέρκεινται της ανθρωπίνης κατανοήσεως λόγω των περιωρισμένων ορίων της ανθρωπίνης διανοίας. Η ανθρώπινη διάνοια δεν μπορεί να συλλάβει το άπειρον θείον στην ολότητά του.

Ούτε η λογική, ούτε οι αισθήσεις αποτελούν κριτήριο για την Αλήθεια των Θεϊκών Δογμάτων. Και τα δύο λαθεύουν συνεχώς, διότι είναι ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Μοναδική πηγή αληθείας η ερευνητική Πίστη, διότι προέρχεται από τους Θεούς. Και αυτό διότι η λογική μέθοδος δεν πρόκειται να καταλήξει σε συμπέρασμα εκτός και αν κάποιος την τροφοδοτήσει με προτάσεις-υποθέσεις για να βγάλει τα συμπεράσματα που θέλει η λογική. Και τότε το ζήτημα μετακυλίεται στο αν οι προτάσεις-υποθέσεις είναι αληθείς.

Αν κάποιος ξεκινήσει με την υπόθεση «δεν υπάρχουν Θεοί» ή «οι Θεοί είναι φυσικές δυνάμεις», τότε «λογικά» θα καταλήξει σε ανόητα συμπεράσματα.

Η Ελληνική Θεολογία χρησιμοποιεί Θεϊκά Αξιώματα και όχι υποθέσεις από το μυαλό του καθενός ανοήτου ανθρώπου. Για την Ελληνική Θρησκεία, λογικό είναι το τί λένε οι Θεοί και όχι το τί λέει ο κάθε ανόητος άνθρωπος.

Η κατανόηση του Θεϊκού Μεγαλείου γίνεται μόνον δια της συνεχούς ενασχολήσεως με τα Ελληνικά Μυστήρια και με την ακλόνητη Πίστη στην Παντοδυναμία των Θεών.

Στην Ελληνική Θρησκεία δεν υπάρχει αέναος και άγονος αμφισβήτησις. Το μόνο που καταφέρνουν να αμφισβητούν οι σκεπτικιστές είναι η ίδια η ύπαρξή τους.

Η ανθρωπίνη λογική είναι όργανον αναζητήσεως και όχι πηγή γνώσεως, ούτε καν υπέρτατο κριτήριο της Θεϊκής Σοφίας.

Θεοί που έχουν πλασθεί από ανοήτους επικουρείους και ευημεριστές, είναι πεπλασμένοι κατά το μέτρο της δικής τους ανθρώπινης μικρότητος. Αποδίδουν την δική τους ανοησία και μικρότητα στους Θεούς.

Αν κάποιος λέει ότι ξέρει τα πάντα για τους Θεούς, ότι δύναται να τους βυθομετρήσει(άρα ξέρει τα πάντα γι’ Αυτούς), τότε αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο να μάθουμε για τους Θεούς. Όμως αυτό αποτελεί μεγίστη βλασφημία. Όσες ζωές και αν ζήσουμε, ποτέ δεν θα καταφέρουμε παρά να μάθουμε ελάχιστα για τους Θεούς.

Όσοι αξιώνουν να κρίνουν τον ορατό κόσμο και τον Αόρατο Κόσμο με τα ίδια μέτρα και σταθμά, κατεβάζουν το επίπεδο των Θεών στο δικό τους ανθρώπινο επίπεδο. Αγωνίζονται δια μία χίμαιρα, διότι προσπαθούν να ψηλαφίσουν με τα χέρια τους το Πνευματικό Επίπεδο των Θεών.

Οι Θεοί μέσω των Ιεροφαντών κατήργησαν το φρικτό βασανιστήριο της αμφιβολίας, της αμφισβητήσεως περί του θείου γνώσεως. Οι Θεοί παρέδωσαν στους ανθρώπους τα Αιώνια Δόγματά Των. Δεν χωρεί συγχώρεση στην άγνοια και στην αμφισβήτηση των Αιωνίων Θεϊκών Δογμάτων.

Τί είναι εκείνο που έχουμε κληρονομήσει από τον Αδάμ και μας κάνει να αμαρταίνουμε; Ποιος είναι υπεύθυνος για την αμαρτία - η σάρκα, το πνεύμα ή και τα δυο;

Όταν ο Αδάμ αμάρτησε ήταν ακόμη τέλειος στην σάρκα αλλιώς δεν θα είχε νόημα να του πει ο Θεός πως θα πέθαινε την μέρα που θα Τον αρνιόταν. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που λένε πως η σάρκα του πλάστηκε φθαρτή - "γιατί χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις".

Να διορθώσω στα προηγούμενά μου περί ευθύνης. Δεν πιστεύω πως τα γονίδια ορίζουν την συμπεριφορά κάποιου(πέρα από την σάρκα του), γιατί κάτι τέτοιο είναι ντετερμινιστικό(όχι ακριβώς υλιστικό) επειδή αρνείται την ελεύθερη βούληση.

quote:

---

quote:

---

quote:

---

Χριστος Ελ

Το θέμα τώρα είναι αν η αμαρτία οφείλεται στην σάρκα ή στο πνεύμα. Ίσως ευθύνονται και τα δυο; Στην αδύναμη σάρκα μεν, στο αδύναμο πνεύμα δε; Αυτή είναι η πρώτη ερώτησή μου. Στην σάρκα που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ ή στο πνεύμα μας που ελεύθερα επιλέγει;

---

Αμαρτία φίλε μου, είναι οποιαδήποτε πράξη σου , σκέψη / επιθυμία σου, λόγος σου, που δεν εναρμονίζεται με την εκάστοτε διαμορφούμενη ηθική σου, την στιγμή που γίνεται.
Έτσι γίνεται συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της .
Υπό την έννοια αυτή , οι πράξεις αυτές, βαρύνουν την συνείδησή σου.

Τα άλλα που λες είναι .... προφάσεις εν “αμαρτίες”.
Με λίγα λόγια, ψάχνεις για άλλοθι και άφεση αμαρτιών, πριν το αμάρτημα, περιμένοντας από κάποιο άλλον την συγχώρεση.

Η υποκρισία σε όλο της το.... μεγαλείο.

---

Δεν κατάλαβα τίποτα, αλλά αυτό δεν λέγεται αντικειμενική έρευνα.

---

quote:

---

quote:

---

quote:

---

quote:

---

Χριστος Ελ

Το θέμα τώρα είναι αν η αμαρτία οφείλεται στην σάρκα ή στο πνεύμα. Ίσως ευθύνονται και τα δυο; Στην αδύναμη σάρκα μεν, στο αδύναμο πνεύμα δε; Αυτή είναι η πρώτη ερώτησή μου. Στην σάρκα που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ ή στο πνεύμα μας που ελεύθερα επιλέγει;

---

Αμαρτία φίλε μου, είναι οποιαδήποτε πράξη σου , σκέψη / επιθυμία σου, λόγος σου, που δεν εναρμονίζεται με την εκάστοτε διαμορφούμενη ηθική σου, την στιγμή που γίνεται.
Έτσι γίνεται συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της .
Υπό την έννοια αυτή , οι πράξεις αυτές, βαρύνουν την συνείδησή σου.

Τα άλλα που λες είναι .... προφάσεις εν “αμαρτίες”.
Με λίγα λόγια, ψάχνεις για άλλοθι και άφεση αμαρτιών, πριν το αμάρτημα, περιμένοντας από κάποιο άλλον την συγχώρεση.

Η υποκρισία σε όλο της το.... μεγαλείο.

---

Δεν κατάλαβα τίποτα, αλλά αυτό δεν λέγεται αντικειμενική έρευνα.

---

Σου έδωσα ένα δικό μου ορισμό της “αμαρτίας”
Τι δεν κατάλαβες?

Ποιο ήταν το “αμάρτημα” του Αδάμ και της Εύας, όπως αυτό αναφέρεται από τον Μωυσή , και έγινε δεκτό σαν ιστορία και από τους χριστιανούς?

Μπορείς να ορίσεις τι θεωρείς εσύ αμαρτία?
Δεν μπορώ να καταλάβω , με ποια ηθική, για ένα αμάρτημα του γονέα , μπορεί να αποδοθεί η ευθύνη στο παιδί του.
Μπορεί οι συνέπειες ενός αμαρτήματος του γονέα , να βαρύνουν (βιολογικά) το παιδί του, αλλά όχι ηθικά

Δεν υπάρχει λογική

---

Οπότε μάλλον πιστεύω είναι η σάρκα της φθοράς αυτή που ευθύνεται σε συνδυασμό με την ελεύθερη βούληση.

quote:

---

Xριστος Ελ
Δεν υπάρχει "ηθική ΜΟΥ", ούτε εκάστοτε διαμορφωμένη ηθική.

---

quote:

---

quote:

---

Xριστος Ελ
Δεν υπάρχει "ηθική ΜΟΥ", ούτε εκάστοτε διαμορφωμένη ηθική.

---

Οπότε δεν έχεις ηθική.
Και πως κρίνεις τι είναι “καλό” και τι “κακό”

Είσαι πολύ μπερδεμένος φίλε μου, με έννοιες που δεν έχεις ξεκαθαρίσει, και παπαγαλίζεις ότι ακούς χωρίς να το σκέφτεσαι το νόημά του.

Αμαρτία είναι κάθε πράξη , σκέψη , ή λόγος σου, που εσύ προσδιορίζεις ως “ηθικά κακό”.

Υπό αυτή την έννοια , μπορεί αυτό που σήμερα προσδιορίζεις ως “κακό” αύριο – κατανοώντας το ποιο βαθιά - να το ..... απενοχοποιήσεις.

---

Και ας μην ξεχνάμε πως οι θρησκευτικές αλήθειες δεν βασίζονται εξ' ολοκλήρου στην λογική μας. Αν ήταν έτσι τότε το βίωμα, η εμπειρία, η αποκάλυψη δεν θα είχαν καμμιά αξία. Αυτο δεν σημαίνει πως η λογική δεν βοηθάει, αλλά χρειάζεται και υπομονή αν δεν καταλαβαίνουμε κάτι.

http://etymonellhnikhsglwsshs.blogspot.gr/2012/07/its-sin.html

Tι σχέση έχουν μεταξύ τους οι λέξεις "sin" (αμαρτία αγγλιστί), "σίνομαι" και το όνομα "Σίνης ? Πιτυοκάμπτης"... ;
Απόλυτη σχέση, καθώς έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα!
"Σίνομαι" σημαίνει "βλάπτω". Από αυτήν την ρίζα οι Άγγλοι δημιούργησαν την "αμαρτία" τους, το "sin" , καθ' ότι το να την διαπράττεις είναι κάτι που σε βλάπτει.
(Βέβαια οι Έλληνες δεν θεώρησαν πως "αμαρτία" είναι ό,τι βλάπτει, αλλά ό,τι σε κάνει να χάνεις τον στόχο σου, να απομακρύνεσαι από αυτόν... Η λέξη προκύπτει από το "α" στερητικό + "μάρπτω" = αρπάζω/ μάρη=το χέρι -> χάνω από τα χέρια μου, ξαστοχώ).

Ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης ήταν ένας από τους ληστές που συνάντησε ο Θησεύς στον δρόμο του προς την Αθήνα (του φώναζε η μανούλα η Αίθρα: "Μην πας από την στεριά, έχει ληστές, πήγαινε δια θαλάσσης!" Τίποτα αυτός, "δεν φοβάμαι, θα πάω από τον δύσκολο δρόμο!")
Ο Σίνης έδενε κάθε πόδι του θύματός του σε ένα πεύκο και μετά τα άφηνε να τεντωθούν και το θύμα κοβόταν στα δύο. Το υποδηλώνει άλλωστε και το όνομά του, καθώς "Πιτυοκάμπτης" = "πίτυς" (πεύκο) + "κάμπτω" (λυγίζω).
"Σίνης", λοιπόν , διότι ήταν βλαβερός για τους περαστικούς..

////////////////////////////

Και ερωτώ λοιπόν τον gianipsefti που είπε:
Αμαρτία είναι κάθε πράξη , σκέψη , ή λόγος σου, που εσύ προσδιορίζεις ως “ηθικά κακό”.

Αυτό που έκανε ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης δεν ήταν ανήθικο επειδή εκείνος ένιωθε ευχαρίστηση αντί να νιώθει άσχημα με την βλάβη που έκανε στους περαστικούς; Δηλαδή οι ανώμαλοι που δεν έχουν τύψεις απαλάσσονται από τις κατηγορίες όπως ένα ζώο που μπορεί να μην καταλάβει αν ποδοπάτησε έναν άνθρωπο;

quote:

---

χριστος ελ
Δηλαδή η ηθική δεν είναι παγκόσμια αλλά υποκειμενική;

---

quote:

---

quote:

---

χριστος ελ
Δηλαδή η ηθική δεν είναι παγκόσμια αλλά υποκειμενική;

---

Βεβαίως και δεν είναι παγκόσμια.

quote:

---

Πέρα από τους γραπτούς νόμους, τί είναι αυτό στον άνθρωπο που τον κάνει ηθικό ή ανήθικο;

---

“Ηθικός” - και αυτό υποκειμενικά- , είναι αυτός που οι πράξεις του , εναρμονίζονται με τις πεποιθήσεις του.
Ενεργεί δηλαδή , σύμφωνα με αυτά που θεωρεί σωστά / καλά / δίκαια.

Η εκμετάλλευση – παράδειγμα – ανθρώπου από άνθρωπο , δεν ορίζεται με τον ίδιο τρόπο, από όλους τους ανθρώπους .
Μπορεί να διαφέρει ακόμα και σε ολόκληρες κοινωνίες των ανθρώπων και χρονικά και τοπικά.

Οι Ρωμαίοι διασκέδαζαν βλέποντας τίγρεις να τρώνε ανθρώπους.
Οι σύγχρονοι ... Ισπανοί , διασκεδάζουν βασανίζοντας μέχρι θανάτου ταύρους

---

Η ανηθικότητα είναι ουσιαστικά καταστροφή του ίδιου του ανήθικου, γιατί καταστρέφει το μέτρο και την ισορροπία που τον κρατάει σε ζωή.

Η ηθική δεν είναι απλώς ένας τρόπος συμπεριφοράς, αλλά η συνείδηση του ωραίου, του σωστού.