- Η απάτη των προφητειών - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

θα το κανω, ετσι ζηταω απο το μακεδονα να μην βιαστει να προχωρησει για τον Αγαθαγγελο γιατι η συζητηση με το Δανιηλ εχει ψωμια ακομη...

σημερα ομως ειμαι πολυ πνιγμενος (μεχρι τις εκλογες γραφω και σε καποια τοπικη εφημεριδα) και δεν ξερω αν θα προλαβω...

μεχρι λοιπον να αξιωθω να γραψω αυτα που θελω θα κανω μια εισαγωγη...

οι συντακτες της Παλαιας Διαθηκης οπως και ο Ομηρος οπως και οι συντακτες των ινδικων επων Μαχαμπαρατα η Ραμαγιανα οπως και οι συντακτες ολων των αρχαιων παραδοσιακων κειμενων...

δεν ειχαν κανενα κολλημα με την ιστορικοτητα...

οι ιστοριες που διηγοντουσαν ειχαν αφαιρετικο χαρακτηρα, ο καθε ηρωας αντιστοιχουσε σε ενα ανθρωπολογικο αρχετυπο, οι εχθροι του επισης, ο καθε ηρωας αντιστοιχει σε πολλους ανθρωπους που ανηκαν σε αυτο τον ανθρωπολογικο τυπο (καμια φορα η αντιστοιχια δεν αφορα ουτε αυτο αλλα κομματι του ψυχισμου του ανθρωπου η σε αλλες περιπτωσεις πνευματικο σταδιο της εξελιξης της ανθρωποτητας)...ετσι δεν ειναι ο Αδαμ αλλα οι Αδαμ, δεν ειναι ο Καιν αλλα οι Καιν, δεν ειναι ο Νωε αλλα οι Νωε, δεν ειναι ο Ιακωβ αλλα οι Ιακωβ, δεν ειναι ο Οδυσσεας αλλα οι Οδυσσεις, δεν ειναι ο Θησεας αλλα οι Θησεες...

ο καθε μυθολογος εψαχνε να βρει μια αλληγορια ωστε να εκφρασει αληθειες πνευματικης ταξης με συγκαλυμενο τροπο, οταν εβρισκε την καταλληλη αλληγορια εψαχνε και ενα ιστορικο μπακγκραουντ που υποτιθεται θα εξελισσοταν η πλοκη της αλληγοριας ως δηθεν ιστορικο γεγονος και οχι πραγματικο...

ιδιαιτερα οι Ινδοι αλλα και ολοι σχεδον οι Ασιατες μυθολογοι (μεταξυ τους και οι συντακτες της Παλαιας) ετρεφαν μια απεριοριστη περιφρονηση για το να ακολουθουν οι εξιστορησεις τους καποιο πραγματικο ιστορικο περιγραμμα, γενικοτερα για να καταγραφουν απλα ιστορικα γεγονοτα, αυτο το θεωρουσαν χαμαλικι ανταξιο ανθρωπων που δεν εβλεπαν τις πνευματικες δυναμεις που δρουσαν πισω απο την ιστορια, τις πνευματικες δυναμεις που δρουσαν μεσα στον ανθρωπο-στην ψυχη του...οι διηγησεις τους λοιπον αντιστοιχουσαν σε μια αφαιρετικη τροπων τινα ιστορια, σε μια αρχετυπικη ιστορια και οχι σε καποια πραγματικη ιστορια την οποια περιφρονουσαν τοσο που αδιαφορουσαν να κρατησουν και αρχεια με ιστορικες σημειωσεις (μια τετοια ασχολια την θεωρουσαν πνευματικο εκφυλισμο κι αυτος ειναι ο λογος που η ιστορια εμφανισθηκε αργα: τη θεωρουσαν σπορ των καθυστερημενων, το δυνατο σπορ ηταν γι' αυτους η αφαιρετικη ιστορια)...

συμφωνα λοιπον μ'αυτη την σκοπια οδηγουμαστε σε καποιες περιεργες συνεπαγωγες οσον αφορα τη διηγηση του Δανιηλ...

πρωτον...ο ιδιος ο Δανιηλ μπορει να υπηρξε ως ιστορικο προσωπο στη βαβυλωνιακη και περσικη αυλη και μπορει οχι..μπορει να καταφερε να γινει ο συμβουλατορας του Ναβουχοδονοσορα και μπορει οχι..μπορει να ηταν προφητης και μπορει οχι...μπορει οι προφητειες του να ανηκουν στον ιδιο αλλα μπορει να ανηκουν και σε καποιο μεταγενεστερο που θελησε να κρυψει την προφητικη του ιδιοτητα πισω απο το ονομα καποιου Δανιηλ που προφητευε στο βαβυλωνιακο παλατι..μπορει αυτος ο μεταγενεστερος να μην ηταν μονο ενας...

δευτερον...ο Ναβουχοδονοσορας στις προφητειες δεν ειναι ο ιστορικος Ναβουχοδονοσορας αλλα καποιος ανθρωπολογικος τυπος ο οποιος αντιστοιχει με το ταδε σταδιο πνευματικης εξελιξης η στην ταδε πνευματικη λειτουργια του ανθρωπου...η δικη μου αναγνωση ειναι οτι ο Ναβουχοδονοσορας εκφραζει τον πρακτικο μου του ανθρωπου ενω ο Δανιηλ εκφραζει τον ποιητικο νου (αριστοτελικη εννοια) του ανθρωπου που σχετιζεται με το θειο και γι' αυτο εχει επικοινωνια μαζι του, η αλλιως ο Ναβου ειναι η ανθρωπινη διανοια ενω ο Δανιηλ ειναι η πνευματοψυχη...

τριτον, αργοτερα στην εξιστορηση του βιβλιου του Δανιηλ εμφανιζεται καποιος Μηδης Δαρειος και η ολη του εισοδος στο στορυ δεν συναδει ουτε με ιστορικα ουτε με γενεαλογικα δεδομενα, και βεβαια καλα κανει ο Μακεδονας και ολοι οι επιστημονες της γραμμικης ιστοριας και σκιζουν τα ρουχα τους...με τη διαφορα οτι η ιστορια στη Βιβλο δεν ειναι γραμμικη και πως μια χαρα θα μπορουσε αντι του Περση Μηδου να εχουμε και μεγαλυτερο ιστορικο αναχρονισμο και να εμφανιζοταν καποιος εντελως ασχετος ιστορικος βασιλιας, γιατι ετσι κι αλλιως ο Μηδης Δαρειος του Δανιηλ δεν ειναι πραγματικο ιστορικο προσωπο αλλα αρχετυπικο προσωπο, σταδιο πνευματικης εξελιξης η πνευματικη λειτουργια η ταση μεσα στον ανθρωπινο ψυχισμο...σα να λεμε ο συντακτης του Δανιηλ εψαχνε ενα ιστορικο προσωπο-γκεστ σταρ με καποια βαρυτητα για να κανει πιο εντυπωσιακη την ιστορια του και να ντυσει μ' αυτο την αρχετυπικη λειτουργια που υποννοουσε, δεν ενδιαφεροταν αν το προσωπο-γκεστ σταρ κολλουσε στην ιστορικοτητα της εποχης, χεστηκε για την ιστορικοτητα της εποχης, προηγειται η αφαιρετικη ιστορια..

τεταρτον..ως αποδειξη για τα οσα λεω καταθετω το εξης..αν πραγματικα ο συντακτης του Δανιηλ ενδιαφεροταν για ιστορικοτητα πιστευετε πραγματικα πως θα διηγουνταν μια δηθεν πτωση του Ναβουχοδονοσορα που εχασε το θρονο του και εζησε επτα χρονια βοσκοντας το χορτο των αγρων απο την πεινα του αλλα μετα ξανακερδισε το θρονο του και η βασιλεια του απεκτησε μεγαλυτερη λαμπροτητα;

πιστευετε πραγματικοτητα πως ετσι συνεβη η οτι ο συντακτης του βιβλιου υπαινισεται μια πτωση αλλης ταξης του Ναβουχοδονοσορα και στη συνεχεια την εξιλεωση του και την επιστροφη του στα πρωτα του (πνευματικα) προνομια; αρα ο Ναβουχοδονοσορας ειναι κατι αλλο, ενας αρχετυπικος ρολος και οχι ενας ιστορικος βασιλεας...

πεμπτον...αφου καναμε αυτη την εισαγωγη θα μιλησουμε προσεχως για τις προφητειες του βιβλιου του Δανιηλ (λογικα αυριο) οι οποιες και εχουν το ζουμι και στις οποιες δεν μας ενδιαφερει η αναφορα τους στον οποιο Αλεξανδρο η οποια μπορει να ειναι αυθεντικη η πλαστη αλλα οι επισημανσεις τους για εσχατολογικα γεγονοτα τα οποια βρισκονται μπροστα μας..