- H αλληγορική διδασκαλία του Ομήρου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Μακάρι να έρθουν και από Ελλάδα οι Δαιμόνια Νύμφη για συναυλία!
Το μυστήριο της Πανσέληνου και η "σχέση" του Ήλιου με τη Σελήνη είναι ένα από τα μαγικότερα θέματα γύρω από τη φύση των ουράνιων σωμάτων και τα αρχαία σύμβολά τους! Και αφού Προμηθέα σου αρέσουν και εσένα τα αρχαία αινίγματα θα ήθελα τη γνώμη σου για το μυστηριώδες άκουσμα των Πυθαγορείων: "τι εστίν αι Μακάρων Νήσοι? Ήλιος και Σελήνη". Πώς θα το ερμήνευες?
Έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα -τα οποία εμπλέκουν μάλιστα και τον φίλο μας τον Όμηρο- και θα είναι ωραίο να το συζητήσουμε. Τώρα και με το γεμάτο φεγγάρι θα έχουμε και έμπνευση στον αποσυμβολισμό
Το άρθρο που ανέβασες αλλά και έτσι κάτι σκόρπια ορφικά που έχω διαβάσει παρουσιάζουν αυτά τα δύο σώματα σαν τα καθαρτήρια των ψυχών. Ο Ήλιος οδηγεί τις ψυχές στα ύψη είτε για να κριθούν είτε για να περάσουν στην αθανασία αν πια το αξίζουν. Η Σελήνη πάλι είναι αυτή που διοχετεύει τις ψυχές πάλι πίσω στον κόσμο μας για άλλη μια ζωή γεμάτη πράξεις που θα της εξασφαλίσουν την αθανασία ή τα Τάρταρα. Μακάριοι είναι οι ευτυχείς που έζησαν έτσι που μοιάζει να ζουν για πάντα ως αθάνατοι. Κάποιοι από αυτούς είχαν ζωή απλή και ένδοξη σαν τα παραδείγματα που δίνει ο Σόλωνας στον Κροίσο για τον ευτυχισμένο άνθρωπο. Κάποιοι πάλι ζούνε μια ζωή υπέρβασης και δόξας και η τελευταία τους κατοικία δεν μπορεί να είναι το χώμα και η στάχτη... Ανάγονται αναπόφευκτα σε κάτι ανώτερο.
Χαρακτηριστικο παράδειγμα σε αυτό το τελευταίο είναι ότι ο Οδυσσέας όταν επισκέπτεται τον Άδη βλέπει κάποια στιγμή τον Ηρακλή να τοξεύει και να κυνηγά. Παρ'όλα αυτά όμως αντιλαμβάνεται ότι είναι απλό ομοίωμα του ήρωα καθώς ξέρουμε ότι η ψυχή του αναλήφθηκε στον Όλυμπο...στους ουρανούς.
Αυτοί που γενικά ενσαρκώνουν την αρετή του ήρωα επιζητούν με τον τρόπο ζωής τους το θάνατο στη φωτιά της μάχης και την αιώνια δόξα που δικαίως τους αξίζει. Έχουμε τον Ηρακλή να πηγαίνει στον Όλυμπο, τον Αχιλλέα την ώρα που το σώμα του φλέγεται να το αρπάζουν οι νύμφες και να το οδηγούν στο νησί Λεύκη(άσπρη είναι και η Σελήνη...). Τέλος έχουμε τον βασιλιά Αρθούρο που πεθαίνει και τον συνοδεύουν πάλι νύμφες στο μυθικό νησί Άβαλον. Και ο Πλάτωνας βέβαια έχει κάνει αναφορά στις νήσους των Μακάρων που είναι η τελευταία κατοικία των φιλοσόφων μετά το θάνατο.
Εν ολίγοις θα έλεγα ότι οι νήσοι των Μακάρων, ο Ήλιος κι η Σελήνη είναι οι χώροι που οι ψυχές λυτρώνονται και αναλόγως τις πράξεις τους εν ζωή οδηγούνται στην επόμενη ζωή ή στη θέωση... Σίγουρα θα υπάρχει και κάποια αστρολογική έκφανση που δεν πάει ο νους μου.
Θα ήθελα να ακούσω τα δικά σου συμπεράσματα φίλε kost σχετικά με τον Όμηρο
.
Όλως τυχαίως εκτός από το φεγγάρι κάνει ευχάριστα αισθητή την παρουσία του και ο Ήλιος ο οποίος δεν σε αφήνει να μένεις και πολύ μέσα στο σπίτι σου...εξ ου και η καθυστέρηση της απάντησής μου
Άργησα να απαντήσω αλλά ήθελα να μαζέψω όσο περισσότερα στοιχεία για το θέμα αυτό.
quote:
Το άρθρο που ανέβασες αλλά και έτσι κάτι σκόρπια ορφικά που έχω διαβάσει παρουσιάζουν αυτά τα δύο σώματα σαν τα καθαρτήρια των ψυχών. Ο Ήλιος οδηγεί τις ψυχές στα ύψη είτε για να κριθούν είτε για να περάσουν στην αθανασία αν πια το αξίζουν. Η Σελήνη πάλι είναι αυτή που διοχετεύει τις ψυχές πάλι πίσω στον κόσμο μας για άλλη μια ζωή γεμάτη πράξεις που θα της εξασφαλίσουν την αθανασία ή τα Τάρταρα.
Όντως Προμηθέα, λέει κάπου ο Πορφύριος πως "και οι θεολόγοι δύο πύλες των ψυχών θέτουν συμβολικά, τον ήλιο και τη σελήνη, και διά μεν διά της πύλης του ηλίου ανεβαίνουν οι ψυχές, δια της σελήνης κατεβαίνουν". Γενικώς το ηλιακό στοιχείο φαίνεται να σχετίζεται με την αθανασία της ψυχής και το πλατωνικό στοιχείο της "ταυτότητας", ενώ το σεληνιακό με τη θνητότητα και το στοιχείο της ετερότητας και μεταβολής. Πχ. Στο ζευγάρι των Διόσκουρων -που συσχετίστηκαν με τον αστερισμό των Διδύμων- ο άτρωτος Πολυδεύκης ενσαρκώνει τον ηλιακό ήρωα, ο δε θνητός Κάστορας τον σεληνιακό ήρωα (εξου και η εκπληκτική νυχτερινή όραση του Κάστορα). Αντίστοιχα στο αλληγορικό έπος του Γιλγαμές ο ομώνυμος ήρωας ειναι ο ηλιακός ήρωας ενώ ο φίλος του ο Ενκίδου ο σεληνιακός.
Κατεξοχήν ηλιακός ήρωας στον ελληνικό μύθο είναι πάντως ο Ηρακλής. Λέει κάπου ο Παυσανίας ότι "Ήλιος επωνυμίαν έχει και Σωτήρ και Ηρακλής (ο Ηρακλής-Ήλιος περιγράφεται και ως ο λυτρωτής του Προμηθέα). Ο δε Ευσέβιος λέει κάπου το εξής: «Αλλά τους άθλους επιτελούντα τους δώδεκα τον Ηρακλέα της κατ’ουρανόν διαιρέσεως του ζωδιακού κύκλου, ον φασί τον ήλιον περιπολείν, το σύμβολον φέρειν. Τις ουν έτι γένοιτ’αν Ευρυσθεύς ο τω ηλίω, ώσπερ ουν τω Ηρακλεί, τους άθλους εκτελείν επιτάττων» (Ευαγγελική Προπαρασκευή).
Αυτός είναι και ο λόγος που οι "Στήλες του Ηρακλέους" φαίνεται να ταυτίζονταν με τις ομηρικές Πύλες του Ήλιου. Όταν όμως οι αρχαίοι έλεγαν "Πύλες του Ήλιου" δεν ενοούσαν μονάχα κάποια μεταφυσική αντίληψη αλλά πρωτίστως ένα φυσικό φαινόμενο. Ο Μακρόβιος αναφέρει ότι «Ο Γαλαξίας περιτριγυρίζει τον ζωδιακό, τέμνοντας τον στα δύο τροπικά ζώδια, τον Καρκίνο και τον Αιγόκερω. Οι Φυσικοί Φιλόσοφοι τα ονομάζουν «Πύλες του Ηλιου» διότι τα ηλιοστάσια οριοθετούν την κίνηση του Ηλίου, αναγκάζοντας τον να αλλάξει την διαδρομή του κατά μήκος της ζώνης, πέραν των οποίων ποτέ δεν πηγαίνει», ενώ ο Πορφύριος ότι “λέγει δε που και Ηλίου πύλας, σημαίνων Καρκίνον τε και Αιγόκερων».
Από εκεί και πέρα, θεωρώ ότι δεν είναι αυθαίρετο να συσχετίσουμε τη "Νήσο των Μακάρων" με τα "Ηλύσια Πεδία". Φαίνεται πως πρόκειται για τον ίδιο ακριβώς μεταθανάτιο προορισμό των τελειωθέντων ψυχών. Για τη μεν Νήσο των μακάρων έχουμε αρκετές αναφορές (Πυθαγόρειοι, Πίνδαρος, Εμπεδοκλής, Πλάτωνας, Νεοπλατωνικοί), ενώ για τον "Ηλύσιο κάμπο" έχουμε μονάχα την αναφορά του Ομήρου και ένα σχόλιο του Αριστοτέλη. Φαίνεται πάντως ότι επρόκειτο για τον ίδιο τόπο, αμφότεροι περιγράφονται τόποι αιώνια ηλιόλουστοι και ευδαίμονες όπου βασίλευε ο Κρόνος και ο ξανθομάλλης κριτής του Άδη Ραδάμανθυς (τα Ηλύσια Πεδια φαίνεται ότι θεωρούνταν ως το ανώτερο κομμάτι του Άδη, στον οποίο οδηγούσε ο Ερμής τις ψυχές διά του αστρικού κόσμου).
Να και μερικές αναφορές στις Νήσους των Μακάρων:
Εμπεδοκλής: "υπάρχει χρησμός της ανάγκης, απόφαση των θεών από παλιά, τρεις μυριάδες εποχές να περιπλανιώνται μακριά από τη χώρα των Μακάρων, και να παίρνουν με το πέρασμα των χρόνων παντοειδείς μορφές θνητών...από αυτούς είμαι και εγώ, εξόριστος των θεών και περιπλανώμενος".
Πίνδαρος: Και όσοι άντεξαν τρεις ζωές να περάσουντην ψυχή τους (από τον πάνω και τον κάτω κόσμο) κρατώντας στο δίκαιο, απ' το δρόμο του Δία τράβηξαν όλοι για του Κρόνου τον Πύργο, όπου τα μακάρια νησιά τα δροσίζουν ωκεάνιες αύρες. Και άνθη χρυσά λάμπουν ολόγυρα, άλλα από δέντρα λαμπρά της ξηράς και άλλα απ' των πηγών τα νερά δροσεμένα. Και στεφάνια φορούν πλεγμένα στα χέρια
Τώρα, από την ανθολογία του Στοβαίου μαθαίνουμε ότι ο νεοπλατωνικός Πορφύριος είχε ερμηνεύσει τα Ηλύσια Πεδία ως το μέρος της Σελήνης που μονίμως φωτίζεται από τον Ήλιο και που κάθε 29,5 ημέρες στρέφεται ολόκληρο προς τη γη (η σελήνη κυβερνά τον κόσμο των ονείρων και η μόνιμη πανσέληνος φαίνεται εδώ ως το σύμβολο της αιώνιας ψυχικής ευδαιμονίας των πάντα ηλιόλουστων -κατά νοητή έννοια- Πεδίων).
Για τα οποία Ηλύσια Πεδία έχουμε μονάχα μία αναφορά, αυτήν την Οδύσσειας, στο χωρίο της περιγραφής της μέλλουσας αθανασίας του Μενελάου και της Ελένης. Ο προφήτης της Αιγύπτου Πρωτέας προλέγει στο Μενέλαο πως «το θάνατο σ’αυτό τον κόσμο δεν θα βρεις μα θα σε στείλουν οι θεοί στον Ηλύσιο κάμπο, γιατί του Δία είσαι γαμπρός τώρα που έχεις μαζί σου την Ελένη».
Εδώ λοιπόν φαίνεται μία αλληγορική διδασκαλία -ορφικής ίσως προέλευσης- περί της ολοκλήρωσης του μυητικού ταξιδιού της ψυχής και τελικής επανένωσης με το χαμένο της μισό. Και ενδέχεται οι Πυθαγόρειοι να είχαν διακρίνει κάποιες αναλογίες μεταξύ ομηρικών ονομάτων και συμβόλων σε περιπτώσεις όπως αυτή των ονομάτων Μενέλαος-Ελένη και Ηέλιος-Σελήνη (το ομηρικό όνομα του ηλίου ήταν "ηέλιος" και "υπερίων").
Επίσης στο πλατωνικό Συμπόσιο ο Αριστοφάνης μεταφέρει μία αρχαία παράδοση, ορφικής και εδώ μάλλον προέλευσης, σχετικά με το σεληνιακό παράδεισο του αρχετυπικού δίφυλου ανθρώπου ο οποίος διασπάστηκε από το Δία σε δύο φύλα και έκτοτε κάθε άνθρωπος επιζητά το χαμένο του μισό.
Έλεγαν λοιπόν οι Πυθαγόρειοι ότι "μακάρων νήσοι εστί ήλιος και σελήνη", ότι δηλαδή η αθανασία και ευδαιμονία της ψυχής προϋποθέτει την επανασύνδεση του ηλιακού με το σεληνιακό κομμάτι της ψυχής, κάτι που τονίζει συχνά και η ερμητική παράδοση, περί του "ιερού γάμου" του Ήλιου και της Σελήνης -διά της μεσολάβησης του Ερμή- ως το κλειδί της πνευματικής ανέλιξης.
Και στη Θεία Κωμωδία, το κατεξοχήν ερμητικό έργο του μεσαίωνα, ο Dante φθάνει στο τέλος του υπερκόσμιου ταξιδιού και οδηγείται στον Παράδεισο από την ψυχή της Βερενίκης που είναι το "άλλο του μισό".
Αλλά η αγαπημένη μου περιγραφή Προμηθεά είναι από τη μυστηριακή "Ώρα του Διαβόλου" του μεγάλου ποιητή και εσωτεριστή Φερνάντο Πεσσόα. Ο Διάβολος ως το ωραιότερο σύμβολο της Σελήνης, θεός της Φαντασίας και των Ονείρων, θεός όλων όσων επιθυμήσαμε και ονειρευτήκαμε αλλά δεν ζήσαμε ποτέ...Και έχει τόσο μεγάλη αστρολογική σοφία ο διαχωρισμός αυτός που κάνει μεταξύ της ζωής καθαυτής -δηλαδή του Ήλιου- από όσα επιθυμούμε από τη ζωή -δηλαδή τη Σελήνη- διαχωρισμός που αποτελεί την βασική αιτία του "Χαμένου Παραδείσου" της ψυχής και που μας εμποδίζει από το να αγγίξουμε την ευτυχία...
Λέει κάπου ο Διάβολος στη Μαρία, τη γυναίκα που θα γεννούσε έναν σεληνιακό θεό -όπως αντίστοιχα η Μαρία των ευαγγελίων γένηησε έναν ηλιακό θεό...Είμαι ο Θεός της Φαντασίας, απολωλώς γιατί δεν δημιουργώ. Εξ'αιτίας μου,όταν ήσουν παιδούλα,έβλεπες αυτά τα όνειρα που μοιάζουν με παιχνίδια.Εξ'αιτίας μου,γυναίκα πια,αγκάλιαζες τη νύχτα τους πρίγκιπες και τους ισχυρούς που κοιμούνται στα βάθη αυτών των ονείρων.Είμαι το Πνεύμα που δημιουργεί,που η φωνή του είναι καπνός και η ψυχή του ένα λάθος.Ο Θεός με δημιούργησε για να τον μιμούμαι τη νύχτα.Αυτός είναι ο Ήλιος, εγώ είμαι η Σελήνη.Το φως μου αιωρείται πάνω από καθετί που είναι μάταιο ή ψεύτικο,φωσφορισμούς,όχθες ποταμών,έλη και σκιές...
"ποιος άντρας ακούμπησε στα στήθη σου αυτό το χέρι που είναι το δικό μου?Σου έδωσαν ποτέ φιλί ίδιο με το δικό μου?;Όταν τα ζεστά μακρόσυρτα απογεύματα ονειρευόσουν τόσο βαθιά που ήταν σαν να ονειρευόσουν πως ονειρεύεσαι,δεν είδες να περνά στο βάθος των ονείρων σου μια ακαθόριστη και φευγαλέα σιλουέτα που θα σου χάριζε κάθε ευτυχία,που θα σε φιλούσε ατελείωτα?Ήμουν εγώ.Είμαι εγώ.Είμαι αυτός που πάντα έψαχνες και που δεν θα μπορέσεις να βρεις ποτέ.Ίσως στα απροσμέτρητα βάθη της αβύσσου ο ίδιος ο Θεός με ψάχνει για να τον συμπληρώσω,αλλά η κατάρα του Γηραιότερου Θεού-του Κρόνου του Γιαχβέ- αιωρείται πάνω του και πάνω μου,μας χωρίζει ενώ θα έπρεπε να μας ενώνει,ώστε η ζωή και αυτό που επιθυμούμε από αυτή να είναι ένα και το αυτό.Το δαχτυλίδι που φοράς και αγαπάς,η χαρά μιας ακαθόριστης σκέψης,το ότι αισθάνεσαι καλά στον καθρέφτη όπου κοιτάζεσαι-μην έχεις ψευδαισθήσεις:δεν είσαι εσύ,είμαι εγώ.Εγώ είμαι που δένω όλες τις κορδέλες με τις οποίες διακοσμούμε τα πράγματα,που διαλέγω τα χρώματα που τα στολίζουν.Με ό,τι δεν αξίζει να υπάρχει κάνω την επικράτειά μου και το βασίλειό μου,είμαι ο απόλυτος κύριος του διάκενου και του διάμεσου,αυτού που στη ζωή δεν είναι ζωή.Η νύχτα είναι το βασίλειό μου και το όνειρο η επικράτειά μου.Ό,τι δεν έχει βάρος ή μέτρο μου ανήκει..."
Χαμός από σημειώσεις και άντε να βάλω τάξη...
quote:
κάτι που τονίζει συχνά και η ερμητική παράδοση, περί του "ιερού γάμου" του Ήλιου και της Σελήνης -διά της μεσολάβησης του Ερμή- ως το κλειδί της πνευματικής ανέλιξης.
Πάνω ακριβώς σε αυτό που έγραψα να θυμήσω την ταινία Ladyhawke από τα 80s η οποία ταιριάζει τέλεια με τα παραπάνω λεγόμενα! Το σενάριο της συγκεκριμένης ταινίας φέρει ξεκάθαρα τη σφραγίδα της ερμητικής παράδοσης (με συνειδητό και όχι τυχαίο τρόπο), όπως έχει συμβεί και με άλλες ταινίες. Μάλιστα ο Κέλσος, μέλος του esoterica, είχε κάνει παλιότερα έναν πολύ ενδιαφέροντα αποσυμβολισμό της ταινίας αυτής (http://www.esoterica.gr/forumS/topic.asp?TOPIC_ID=337) ο οποίος μου είχε κινήσει την περιέργεια να την δω.
Και αυτό που κατάλαβα είναι ότι οι συμβολισμοί του έργου αφορούν οπωσδήποτε το τρίπτυχο Ήλιος-Σελήνη-Ερμής. Από την εισαγωγή της ταινίας και εξαρχής δεσπόζει ο Ήλιος και η Σελήνη, οι οποίοι ενσαρκώνονται από τους δύο πρωταγωνιστές (Rutger Hauer και Michelle Pfeiffer). Είναι οι καταραμένοι αρχαίοι εραστές που δεν μπορούν ποτέ να δουν ο ένας τον άλλον (όπως ακριβώς ο ήλιος και η σελήνη -από την οπτική της γης και των ανθρώπων- δεν μπορούν ποτέ να αντικρύσουν ο ένας τον άλλο). Ο ξανθομάλλης ηλιακός ήρωας κάθε βράδυ μεταμορφωνόταν σε μαύρο λύκο (σε λύκο ειχε μεταμορφωθεί και ο θεός Απόλλωνας για να κυνηγήσει τους Τελχίνες), αλληγορία περί της νυχτερινής πτώσης του ήλιου στα χθόνια επίπεδα, ενώ η ηρωϊδα-Σελήνη την ημέρα μεταμορφωνόταν σε γεράκι.
Εδώ λοιπόν ο συνδετικός κρίκος είναι ο νεαρός ήρωας -δηλαδή ο Ερμής- ο ενδιάμεσος των κόσμων διά της μεσολάβησης του οποίου επικοινωνούν οι δύο εραστές (δηλαδή το ηλιακό με το σεληνιακό μέρος της ψυχής). Ο πλανήτης Ερμής σχετίζεται -μεταξύ πολλών άλλων- με την "ένωση" της ημέρας με τη νύχτα! Και αυτό διότι φαινεται στον ουρανό μονάχα δύο φορές την ημέρα και για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα: λίγο μετά την δύση του ήλιου και λίγο πριν την ανατολή του, στη ζώνη του λυκόφωτος όταν σμίγουν η ημέρα με τη νύχτα.
Ο μεσολαβητής λοιπόν ήρωας είναι ένας αεικίνητος και αγαθόκακος κλέφτης που ξεγλιστράει και από την πιο δύσκολη περίπτωση σαν υδράργυρος-mercury (ποιόν κατεργάρη θεό μας θυμίζει άραγε?) και που προσπαθεί να μπει στο σωστο δρόμο παύοντας να κλέβει και να εξαπατά! Μόλις τον συναντά ο ηλιακός ήρωας κατανοεί αμέσως ότι είναι ο άγγελος οδηγός του και ότι μονάχα εκείνος μπορεί να τον οδηγήσει στο στόχο του και να σπάσει την κατάρα του μοχθηρού "Κρόνου"...για να οδηγήσουν όλα στην τελική επανένωση ήλιου και σελήνης -υπό καθεστώς φυσικά έκλειψης ηλίου
Άκρως συμβολικός λοιπόν ο παραπάνω μύθος και με καλές ερμηνείες...αλλά με κακό soundtrack που του αφαιρεί ένα μέρος της μαγείας...πρωτοποριακό μεν σαν ιδέα και σε παραγωγή Alan Parsons aλλά με μουσική παράταιρη σε αρκετά σημεία.
Και κλείνοντας να πω και τούτο:
H σχέση του Ήλιου με την Σελήνη δεν περιγράφεται πάντα ως ερωτική, φιλική και συμπληρωματική αλλά και ως ανταγωνιστική και εχθρική. Kαι το πρώτο παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό αφορά τον αναξαγόρειο φιλόσοφο Μητρόδωρο ο οποίος συσχέτιζε τον Αχιλλέα της Ιλιάδας με τον Ήλιο και τον κύριο αντίμαχό του, τον Έκτορα, με τη Σελήνη. Προσωπικά δεν συμφωνώ με την παραπάνω ερμηνεία ωστόσο είναι αρκετά λογική και συμφωνεί με το γενικότερο αλληγορικό πνεύμα του Ομήρου.
Η προφανής αιτιόλογηση που μπορώ να δώσω είναι η εξής: o Αχιλλέας είναι ο κεντρικός πρωταγωνιστής του Έπους και σε πολλούς στίχους της Ιλιάδας παρομοιάζεται με "φωτοβόλο ήλιο" (είναι μάλιστα ο μοναδικός ήρωας που παρομοιάζεται με τον ήλιο). Όσο πολεμούσε στο Ίλιον ο υπέρλαμπρος ήρωας κυριαρχούσε και επισκίαζε τους πάντες. Το κομβικό όμως σημείο απ'όπου ξεκινάει η διήγηση της Ιλιάδας είναι η απόσυρση του θυμωμένου Αχιλλέα από τον πόλεμο η οποία αλληγορεί την δύση του Ήλιου και το ξεκίνημα της μεγάλης "Νύχτας" για τους Αχαιούς.
Τώρα πλέον αρχίζουν να ξεχωρίζουν και άλλοι μεγάλοι ήρωες στο πεδίο της μάχης όπως ο Διομήδης, οι Αίαντες, ο Οδυσσέας, ο Πάτροκλος, ο Σαρπηδόνας και ο Αινείας. Κυρίαρχος ήρωας όμως -από ένα σημείο και έπειτα- αναδεικνύεται ο Έκτορας που μάχεται ακατάπαυστα στην πρώτη γραμμή, και ο οποίος, σύμφωνα με τον Μητρόδωρο, αντιστοιχεί στη Σελήνη, το πιο λαμπερο νυχτερινό ουράνιο σώμα.
Η δε επιστροφή του Αχιλλέα στον πόλεμο περιγράφεται από τον Όμηρο με τιτάνιες εικόνες και παρομοιώσεις, τονίζοντας με έμφαση το ηλιακό και πυροειδές στοιχείο που τον διακρίνει. Ο μόνος ήρωας πλέον που κυριαρχεί είναι ο Αχιλλέας, όλοι οι υπόλοιποι, Αχαιοί και Τρώες, έχουν επισκιαστεί από τον Πηλείδη, όπως ακριβώς η σελήνη, οι πλανήτες και τα αστέρια του ουρανού έλαμψαν μονάχα κατά τη νυχτερινή απουσία του ήλιου! Και φυσικά η μονομαχία του Αχιλλέα με τον Έκτορα έχει προκαθορισμένο νικητή τον πρώτο μιας και η επιστροφή του ήλιου σηματοδοτει το τέλος της νύχτας και το "σβήσιμο" του σεληνιακού φωτός!
Σε όλο το πλαίσιο του μύθου Ήλιου-Σελήνης υπάρχει αυτή η ανάγκη για την ένωση που φέρνει την τελείωση. Λες για τον Μενέλαο και την Ελένη ή τον Ντάντε και τη Βερενίκη. Ακόμα και στην ταινία Ladyhawke υπάρχει αυτή η κινητήριος δύναμη που θα μπορούσαμε να τη μεταφράσουμε ως αγάπη βάσει των συναισθημάτων μας. Έκανες αναφορά και στους Διόσκουρους και θα ήθελα να πω κάτι γι'αυτό. Ακριβώς όπως ο Μενέλαος ψάχνει την Ελένη στο Ίλιον πολεμώντας, στην Αίγυπτο ως ναυαγός, όπως στην ταινία Ladyhawke ο λύκος ψάχνει το γεράκι και αντίστροφα...έτσι και οι Διόσκουροι χαρακτηρίζονται από αυτό το κυνήγι μέσα στη ροή του χρόνου που κινητήρια δύναμή του είναι η αγάπη.
Μετά το θάνατο του Κάστορα, ο Δίας έδωσε την αθανασία στον αδερφό του Πολυδεύκη. Εκείνος με τη σειρά του ζήτησε να τη μοιραστεί με το νεκρό αδελφό του. Έτσι, ο ένας τη μια μέρα θα ήταν στον Άδη ενώ ο άλλος στον Όλυμπο και αντίστροφα. Ο ένας στο σκοτάδι και ο άλλος στον Ουρανό.
Θα έλεγα ότι τον Αχιλλέα και τον Έκτορα παρά το μίσος που υπάρχει ανάμεσά τους τους συνδέει κάτι στο βάθος. Αυτό δεν είναι άλλο από την επίγνωση του σκοπού που έχει ο καθένας και η προσφορά της ζωής τους για να επιτευχθούν αυτοί. Εξάλλου βλέπουμε όλα να απαλείφονται όταν ο Αχιλλέας δέχτηκε να επιστρέψει το πτώμα του Έκτορα πίσω στον Πρίαμο. Ακομα πιο σαφές γίνεται αυτό όταν έρχεται και η τελευταία στιγμή του Αχιλλέα.
quote:
Εδώ λοιπόν φαίνεται μία αλληγορική διδασκαλία -ορφικής ίσως προέλευσης- περί της ολοκλήρωσης του μυητικού ταξιδιού της ψυχής και τελικής επανένωσης με το χαμένο της μισό. Και ενδέχεται οι Πυθαγόρειοι να είχαν διακρίνει κάποιες αναλογίες μεταξύ ομηρικών ονομάτων και συμβόλων σε περιπτώσεις όπως αυτή των ονομάτων Μενέλαος-Ελένη και Ηέλιος-Σελήνη (το ομηρικό όνομα του ηλίου ήταν "ηέλιος" και "υπερίων").
Εδώ βλέπουμε και τη μεγάλη αντιστοιχία που υπάρχει στα διάφορα δίδυμα. Δλδ, Μενέλαος-Ήλιος-Άρρεν-Πνεύμα από τη μία και Ελένη-Σελήνη-Θήλυ-Ύλη από την άλλη. Είναι ο Δυϊσμός σε όλο του το μεγαλείο θα έλεγα αυτό το ζευγάρι και ως σύμβολο είναι πολύ δυνατό. Και έρχομαι να το συνδέσω με το έργο του Πεσόα.
Αν και δεν το έχω διαβάσει δείχνει αυτό ακριβώς το απόσπασμα που ανάρτησες. Ότι δλδ όπου Σελήνη και νύχτα είναι το επιθυμητό, αυτό που η απουσία του από την ύλη κάνει τη ζωή λειψή. Είναι ας πούμε μια σκιά που ξεκινά από την ύλη γτ μόνο εκεί θα μας ικανοποιούσε να αποτυπωθεί αλλά δεν καταλήγει εκεί (στον υλικό μας κόσμο) και παραμένει ένα "παραμύθι". Συνδέεται με πολλά όλη αυτή η ιδέα, με τις ηδονές, το θήλυ όπως είναι κατανοητό και το όνειρο της νύχτας. Λογικό λοιπόν εκεί να βασιλεύει η σελήνη.
Από την άλλη είναι ο Ήλιος που φωτίζει τα πάντα και παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως είναι...πιο επίπεδα και πιο πατριαρχικά θα έλεγα.
Σόρρυ για την 2μηνη και βάλε καθυστέρηση αλλά υπήρχε έντονη έλλειψη διάθεσης. Σε λίγο καιρό ελπίζω να είμαι πλήρως εν ενεργεία.
http://www.youtube.com/watch?v=ZM2eOuQyovs
Edited by - promitheus90 on 15/06/2012 13:32:08
Μια ενδιαφέρουσα έρευνα για την ιστορικότητα της Οδύσσειας αλλά και για διάφορα άλλα μυστηριακά χαρακτηριστικά της έγινε από μια ομάδα επιστημόνων. Το θέμα το καλύπτει το μισό της εκπομπής αλλά γενικότερα αξίζει να την παρακολουθήσετε!
Ωραίο το αφιέρωμα Προμηθέα στην έρευνα των έξι Ελλήνων επιστημόνων. Είναι μάλιστα η δεύτερη απόπειρα χρονολόγησης της επιστροφής του ομηρικού Οδυσσέα στην Ιθάκη. 16 Απριλίου 1178 π.Χ, ισχυρίζονται οι Marcelo Magnasco και Κωνσταντίνος Μπαϊκούζης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. ισχυρίζονται οι εν λόγω 6 Έλληνες επιστήμονες.
Ανεξαρτήτως από το εάν έχει δίκιο κάποια από τις δύο ομάδες, ένα φαινεται ως βέβαιο (και το οποίο ορθώς τονίστηκε από το πάνελ της τηλεοπτικής αυτής εκπομπής): τα Ομηρικά Έπη αποτελούν κατά κύριο λόγο κωδικοποιημένη Επιστήμη. Και σε αυτό συμφωνούν η λογική με την διαίσθηση του αναγνώστη των Επών.
Κωδικοποιημένη επιστήμη, και προ παντός κωδικοποιημένη αστρονομία και αστρολογία. To θέμα "αστρολογία" ας το αφήσουμε απ'έξω διότι δυστυχώς σηκώνει πολλές παρεξηγήσεις και παρερμηνείες και ας δούμε το αστρονομικό κομμάτι.
Από πού λοιπόν μπορεί να άντλησε τις αστρονομικές του γνώσεις ο Όμηρος? Από τους δασκάλους του! Ποιοί ήταν όμως οι δάσκαλοί του? Η ερώτηση μάλλον μας οδηγεί στην Αίγυπτο. Σύμφωνα με τον εξέχοντα Βυζαντινό λόγιο Ιωάννη Τζέτζη,"Ο Λίνος εκπαίδευσε τον μουσικό Ηρακλέα, ο Ορφεύς ήταν ο δάσκαλος του Μουσαίου, και ο Προναπίδης του Ομήρου. Ο Όμηρος όμως δεν αρκέστηκε στα διδάγματα εκείνου και εξεδήμησε στην Αίγυπτο, όπως είχε κάνει ο Ορφέας πριν από εκείνον, και ο Πυθαγόρας μετά από αυτόν. Παιδεύτηκε στην λογική τέχνη και επιστήμη, ιατρική, φυσική, μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, οιωνοσκοπία και την παρά τω Ορφέα μεγαλεγκωμίαστο μαγική...όπως αποδεικνύεται από όσα είπε στην ποίησή του...ενώ μυήθηκε επίσης στα Αιθιοπικά συμβολικά γράμματα".
Και φέρει ως παράδειγμα την επίκληση προς τον Ήλιο στην Γ' ραψωδία της Ιλιάδας "Ηέλιος θ', ος πάντ' εφοράς και πάντ' επακούεις", θυμίζοντας ότι οι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν τον Όσιρι (δηλαδη τον Ήλιο) "πολυόφθαλμο", επίθετο όμοιο του "πάντ' εφοράς". Λέει επίσης ότι αυτόν που παλιότερα στην Αίγυπτο αποκαλούσαν "Ωκεανό" (και που ο Όμηρος αποκαλεί "θεών γένεσις"), τώρα τον αποκαλούν "Νείλο".
Στην Αίγυπτο λοιπόν, εκεί όπου λέγεται πως ταξίδεψαν τόσο ο Πυθαγορας όσο και ο Πλάτωνας. Στην Αίγυπτο επίσης θεωρειται σχεδον βέβαιο πως ταξίδεψε και ο Δημόκριτος (όπως και στη Βαβυλώνα), καθώς και πολλοί άλλοι Έλληνες σοφοί. Εκεί επίσης ταξίδεψε και σπούδασε ο περίφημος Εύδοξος ο Κνίδιος, αυτός που εισήγαγε την γεωμετρία για την μελέτη των ουρανών και που έδωσε μαθηματικές εξηγήσεις για τις κινήσεις του ήλιου, της σελήνης και των πλανητών. Στην Αίγυπτο λοιπόν λέγεται ότι ο Εύδοξος απέκτησε ένα πλήθος αστρονομικών γνώσεων. Γενικώς οι Αιγύπτιοι ιερείς και επιστήμονες θεωρείται βέβαιο πως είχαν φτάσει σε ένα αρκετά προχωρημένο επίπεδο αστρονομικών γνώσεων.
Προσφάτως μάλιστα είχε ανοίξει θέμα στο esoterica για την Αίγυπτο ο Χρίστος Ελ το οποίο και ανέλυσε διεξοδικά ο Κηφέας, θυμίζοντας μεταξύ άλλων την άποψη των αρχαίων ότι οι ίδιες οι Πυραμίδες είχαν κατασκευαστεί και λειτουργούσαν ως Αστεροσκοπεία, http://esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=11446.
Μέσω λοιπόν του αλεξανδρινού Άρατου ευτυχώς διασώθηκαν κάποια μέρη από τα "Φαινόμενα και Διοσημίαι" του Εύδοξου όπου και περιγράφονται συνολικά 45 αστερισμοί. Το αξιοπεριεργο όμως ειναι ότι οι περιγραφές των αστερισμών από τον Εύδοξο οδήγησαν τους μελετητές σε εποχές πολύ προγενέστερες από εκείνον. Δηλαδή με άλλα λόγια οι θέσεις των αστερισμών στον ουρανό που περιγράφονται στα "Φαινόμενα" δεν ειναι εκεινες των εποχών του Άρατου και του Εύδοξου αλλά μίας πολύ πιο πρώιμης εποχής! Γι'αυτό και ο Άρατος καταγράφει κάποιους αστερισμούς οι οποίοι δεν ήταν ορατοί στα μέρη που έμενε την εποχή του ενώ δεν καταγράφει κάποιους άλλους οι οποίοι ήταν ορατοί στην εποχή του!!! Η πηγή των πληροφοριών αυτών λέγεται πως ήταν μία ουράνια σφαίρα που μεταφέρθηκε από την Αίγυπτο και πάνω στην οποία ήταν χαραγμένα ή σκαλισμένα τα αστέρια και οι αστερισμοί που με τόση λεπτομέρεια περιέγραψε ο Άρατος (η πηγή μου για το παραπάνω ειναι η μελέτη των Florence & Kenneth Wood με τίτλο "Η Μυστική Ιλιάδα του Ομήρου").
Και αναρωτιέμαι Προμηθέα, είναι μήπως τυχαίο που ο Όμηρος περιγράφει συνολικά 45 συντάγματα Αχαιών και Τρώων, όσα δηλαδή και οι καταγεγραμμένοι από τον Άρατο αστερισμοί??? Μήπως δηλαδή είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για αστρονομικές αλληγορίες? Και η γνώση της οποίας προήλθε από την πρόσβαση σε παλιά αρχεία και καλά φυλαγμένες αρχαίες γνώσεις? Ή μήπως είναι τυχαίο που ο Ηράκλειτος αποκαλούσε τον Όμηρο "αστρολόγο"? Ή ότι οι αρχαίοι Περγαμηνοί μαζί με τον μεγάλο Ίππαρχο θεωρούσαν τον Όμηρο δάσκαλο αστρονομίας?
Φαίνεται λοιπόν λογική η άποψη της αείμνηστης Edna Leigh που θεώρησε τα 45 συντάγματα της Τροίας ως αλληγορία περι των αστερισμών του ουρανού. Και η οποία ήταν γενικώς πεπεισμένη ότι "ο Τρωϊκός Πόλεμος διαδραματίστηκε προ παντός στους Ουρανούς" και ότι ο πρωταρχικός σκοπός του Ομήρου ήταν να διατηρήσει την αρχαία γνώση, και πρωτίστως την αστρονομική γνώση, όπως έκαναν και οι προγενέστεροι του αοιδοί.
Μεταξύ άλλων θεώρησε την "πτώση της Τροίας" ως αλληγορία περί της μετάπτωσης των ισημεριών και της "πτώσης" της Μεγάλης Άρκτου από δείκτη του βορρά. Γι'αυτό και τονίζουν οι Φλόρενς και Κέννεθ Γουντ ότι αμφότεροι οι αρχηγοί των δύο παρατάξεων, ο Αγαμέμνονας και ο Έκτορας, προμαντεύουν ξεκάθαρα από την αρχή του έργου ότι "η Τροία τελικά θα πέσει"! Διότι θεωρεί πως επρόκειτο για την αλληγορία ενός προκαθορισμένου (αστρονομικά) γεγονότος.
Είναι εμφανές ότι ο Τρωικός Πόλεμος πάει όλο και πιο πίσω χρονικά όσο πιο πιστή γίνεται η ανάγνωση του κειμένου τελικά. Το σημαντικότερο βέβαια είναι ότι οι ίδιες οι πηγές που οδήγησαν τον Όμηρο σε αυτή τη σύνθεση έχουν ρίζες ακόμα πιο βαθιές στο χρόνο και αυτό διασταυρώνεται και με τα δικά σου λεγόμενα.
Βέβαιο είναι ότι τα έπη έχουν πολυδιάστατο διδακτικό χαρακτήρα τελικά. Και το φοβερό είναι πως η πραγματική επαφή με το νόημα του μύθου γίνεται πίσω από το γράμμα του. Είναι πολύ λειψή μια απλή ανάγνωση-ανάλυση του έργου βάσει του τι λέει και μόνο.
Και βέβαια όπως λες:
quote:
Και αναρωτιέμαι Προμηθέα, είναι μήπως τυχαίο που ο Όμηρος περιγράφει συνολικά 45 συντάγματα Αχαιών και Τρώων, όσα δηλαδή και οι καταγεγραμμένοι από τον Άρατο αστερισμοί??? Μήπως δηλαδή είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για αστρονομικές αλληγορίες? Και η γνώση της οποίας προήλθε από την πρόσβαση σε παλιά αρχεία και καλά φυλαγμένες αρχαίες γνώσεις? Ή μήπως είναι τυχαίο που ο Ηράκλειτος αποκαλούσε τον Όμηρο "αστρολόγο"? Ή ότι οι αρχαίοι Περγαμηνοί μαζί με τον μεγάλο Ίππαρχο θεωρούσαν τον Όμηρο δάσκαλο αστρονομίας?
Είναι προφανές ότι αρχαίοι λαοί και πολύ σοφοί για την εποχή τους (Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι) συνέλλεγαν μία γνώση από τον ουρανό -ή κι από όπου αλλού- για λόγους που όμως μας είναι θολοί ακόμα... πολύ θολοί. Εννοώ κατά βάση αυτή την "εμμονική" ενασχόληση με τα άστρα από την εκάστοτε ελίτ των λαών αυτών και βέβαια από την άλλη την τόσο λεπτομερή κωδικοποίηση της γνώσης αυτής από τον Όμηρο, όπως αντίστοιχα στο Γκιλγκαμές, στο Εnuma Elish και πάει λέγοντας.
Ωστόσο
quote:
"Ο Λίνος εκπαίδευσε τον μουσικό Ηρακλέα, ο Ορφεύς ήταν ο δάσκαλος του Μουσαίου, και ο Προναπίδης του Ομήρου. Ο Όμηρος όμως δεν αρκέστηκε στα διδάγματα εκείνου και εξεδήμησε στην Αίγυπτο, όπως είχε κάνει ο Ορφέας πριν από εκείνον, και ο Πυθαγόρας μετά από αυτόν. Παιδεύτηκε στην λογική τέχνη και επιστήμη, ιατρική, φυσική, μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, οιωνοσκοπία και την παρά τω Ορφέα μεγαλεγκωμίαστο μαγική...όπως αποδεικνύεται από όσα είπε στην ποίησή του...ενώ μυήθηκε επίσης στα Αιθιοπικά συμβολικά γράμματα".
(τα bold δικά μου)
Μέσα σε όλο αυτό το ομιχλώδες τοπίο πάλι μια βεβαιότητα δείχνει το δρόμο. Ο Όμηρος ήταν σίγουρα μαθημένος στα σύμβολα δλδ στην πιο παλιά, πρωτόγονη, οικουμενική και κυρίως αληθινή γλώσσα. Και μάλλον αποκόμισε αυτή τη γνώση και ως άνθρωπος της εποχής του ζώντας τις παραδόσεις του κόσμου που τον περιέβαλλε αλλά και ως μεγάλος μύστης. Αυτή η λεπτομέρεια βέβαια είναι που με πείθει πως τα έπη γράφτηκαν από τον ίδιο άνθρωπο σε μια συγκεκριμένη χρονική φάση (κάτι που ακόμα συζητιέται).
Υ.Γ. Είναι το μόνο θέμα που με κρατάει εδώ μέσα και ξεδίνω πού και πού εκφράζοντας την αγάπη μου για το μύθο. Ξέρω λίγα για το μύθο αλλά κι αυτά που ξέρω τα νιώθω σαν να μην τα ήξερα ποτέ. Δεν ξέρω αν μπορώ να προσφέρω με τη δική μου γραφή αλλά ό,τι καλό και ενδιαφέρον πέφτει στα χέρια μου και στην αντίληψή μου θα το προσφέρω για να μείνει η φωτιά αναμένη. Καλή ώρα http://www.e-zine.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=232 . Ένα πολύ όμορφο άρθρο για την αποκωδικοποίηση της πορείας των βασικότερων ηρώων της μυθολογίας μας.
Καλή χρονιά και εις το επανιδείν!
ΠΑΡΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ (σε μετάφραση στα νέα ελληνικά)
--------------------------------------------------------------------------------
Από όλες τις καταγραφές και τους γενικούς απολογισμούς ανέγραψα τους άνωθεν χρόνους, αρχίζοντας από τον Κέκροπα τον πρώτο βασιλιά της Αθήνας, έως .. ..υάνακτος, ήταν στην Πάρο, και Διογνήτου στην Αθήνα (264/3).
Από τότε που ο Κέκροπας εβασίλευσε στην Αθήνα και η χώρα που καλούνταν πρώτα Κεκροπία ονομάστηκε Ακτική από τον αυτόχθονα Άκταιο, έτος ΧΗΗΗΔΠΙΙΙ (1318 έτος)
Τότε που ο Δευκαλίων βασίλευσε στην Λυκώρεια, κοντά στην Παρνασσό, όταν ο Κέκροπας βασίλευε στην Αθήνα, έτος ΧΗΗΗΔ. (1310 έτος)
Τότε που έγινε δίκη στην Αθήνα μεταξύ του Άρεως και του Ποσειδώνος, υπέρ του υιού του Αλιρροθίου, ο τόπος εκλήθη Άρειος Πάγος, έτος ΧΗΗΓΔΠΙΙΙ (1268 έτος), όταν ο Κραναός βασίλευε στην Αθήνα
Όταν έγινε ο κατακλυσμός στην εποχή του Δευκαλίωνος, και ο Δευκαλίων έφυγε με τα νερά από την Λυκώρεια στην Αθήνα στον Κραναό, ίδρυσε το ιερό του Ολυμπίου Διός και θυσίασε για την σωτηρία του, έτος ΧΗΗΓΔΠ, (1265), όταν ο Κραναός βασίλευε στην Αθήνα.
Από όταν ο Αμφικτύων του Δευκαλίωνος βασίλευσε στις Θερμοπύλες συγκέντρωσε αυτούς που κατοικούσαν γύρω από το ιερό και τους ονόμασε Αμφικτύονες και θυσίασε και οι Αμφικτύονες ακόμα και τώρα κάνουν θυσίες, έτος ΧΗΗΓΠΙΙΙ, (έτος 1258), όταν ο Αμφικτύων βασίλευε στην Αθήνα.
Από όταν ο Έλλην του Δευκαλίωνος βασίλευσε στην Φθιώτιδα, Έλληνες ονομάστηκαν όσοι προηγουμένως καλούνταν Γραικοί, και (τον Παναθ. Αγώνα), έτος ΧΗΗΓΠΙΙ (1257), όταν ο Αμφικτύων βασίλευε στην Αθήνα.
Από όταν ο Κάδμος του Αγήνορος έφτασε στην Θήβα (.. και) έκτισε την Καδμεία, έτος ΧΗΗΓΠ (1255), όταν ο Αμφικτύων βασίλευε στην Αθήνα.
Από όταν ο ...νίκης βασίλευσαν, έτος 1252, όταν ο Αμφικτύων βασίλευε στην Αθήνα.
Από όταν πλοίο κατασκευασμένο από τον Δαναό πενήντα κουπιών από την Αίγυπτο στην Ελλάδα έπλευσε και ονομάστηκε πεντηκόντορος, και οι θυγατέρες του Δαναού .. και .. Ελίκη και Αρχεδίκη κληρώθηκαν μεταξύ των υπολοίπων της Λινδίας Αθηνάς το ιερόν ιδρύσαν και θυσίασαν στην ακτή (..) στην Λίνδο της Ρόδου, έτος 1247, όταν ο Εριχθόνιος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Εριχθόνιος στα πρώτα Παναθήναια που έγιναν έζεψε άρμα και έδειξε το αγώνισμα και Αθηναίους ονόμασε, και άγαλμα της μητέρα των Θεών εμφανίστηκε στην Κυβέλη, και ο Ύαγνις ο Φρύγας πρώτος εφεύρε τους αυλούς από Κ..αίων τους Φρύγες και την αρμονία που έτσι ονομάστηκε από τους Φρύγες πρώτος έπαιξε και άλλους νόμους Μητρός, Διονύσου, Πανός και τον ...., έτος 1242, όταν ο Εριχθόνιος βασίλευε στην Αθήνα που έζεψε άλογα σε άρμα.
Όταν ο Μίνως ο πρώτος βασίλεψε στην Κρήτη και έκανε οικισμό στην Απολλωνία, σίδηρος ευρέθη στην Ίδη, βρέθηκε από τους Ιδαίους Δακτύλους Κέλμιο και Δαμναμενέω, έτος .., όταν ο Πανδίων βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν η Δήμητρα έφτασε στην Αθήνα έφερε τον καρπό και τα Προηρόσια έγιναν για πρώτη φορά, κάτω από της οδηγίες του Τριπτολέμου του Κελεού και της Νεαίρας, έτος 1146, όταν ο Εριχθόνιος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν οΤριπτόλεμος θέρισε τον καρπό που έσπειρε στην Ραρία που καλούμε Ελευσίνα, έτος 1(1)45, όταν ο Εριχθέας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Ορφέας έκανε γνωστή την ποίησή του, την αρπαγή της Κόρης και την αναζήτηση της Δήμητρας και τον δημιουργημένο από εκείνη σπόρο, και το πλήθος των αποδεχούμενων τον καρπό, έτος 1135, όταν ο Εριχθέας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Εύμολπος καθιέρωσε τα Ελευσίνια μυστήρια και τα έργα του πατέρα του Μουσαίου έκανε γνωστά, έτος 11..., όταν ο Εριχθέας του Πανδίονος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν καθαρμός πρώτα έγινε.. , έτος.., όταν ο Πανδίων του Κέκροπος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν στην Ελευσίνα ο γυμνικός αγώνας.. έγιναν τα Λύκαια στην Αρκαδία και . από τον Λυκάων εδόθησαν στους Έλληνες, έτος .., όταν ο Πανδίων του Κέκροπος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν.. ο Ηρακλής.., όταν ο Αιγέας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν στην Αθήνα υπήρξε έλλειψη καρπών οι Αθηναίοι συμβουλεύτηκαν το μαντείο και ο Απόλλων έχρησε να ορίσει ποινή ο Μίνως ότι θεωρεί σωστό, έτος 1031, όταν ο Αιγέας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Θησεύς βασίλευσε στην Αθήνα τις 12 πόλεις σε αυτήν συνένωσε και πολιτεία και δημοκρατία τους παρέδωσε, ...των Αθηνών, αφού σκότωσε τον Σίνη ίδρυσε τον αγώνα των Ισθμίων, έτος 995.
Από την εισβολή της στρατιάς των Αμαζόνων στην Αθήνα, έτος 992, όταν ο Θησεύς βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν οι Αργείοι με τον Άδραστο εκστράτευσαν κατά τις Θήβας και τον αγώνα των Νέμεων έθεσαν επί αρχηγίας του Αρχέμορου, έτος 987, όταν ο Θησεύς βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν οι Έλληνες εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας, έτος 954, όταν ο Μενεσθέας βρίσκονταν στο 13ο έτος της βασιλείας του στην Αθήνα.
Η Τροία αλώθηκε, έτος 945, όταν ο Μενεσθέας βρισκόταν στο 22ο έτος της βασιλείας του στην Αθήνα, του μήνα Θαργηλίωνος, ημέρα εβδόμη φθίνοντος.
Όταν του Ορέστη του Αγαμέμνονος και της θυγατέρας του Αιγίσθου Ηριγόνης έγινε η δίκη στον Άρειο Πάγο υπέρ του Αιγίσθου και της Κλυταιμνήστρας, στην οπόία ο Ορέστης νίκησε αν και οι ψήφοι ήταν ίσοι, έτος (9)44, όταν ο Δημοφώντας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Τεύκρος στην Σαλαμίνα της Κύπρου οίκισε, έτος 938, όταν ο Δημοφώντας βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Νηλεύς αποίκισε την Μίλητο και όλη την υπόλοιπη Ιωνία, Έφεσο, Ερυθρά, Κλαζομενές, Πριήνη, Λέβοδο, Τέω, Κολοφώνα, Μυούντα, Φώκαια, Σάμο, Χίον και τα Πανιώνια εγκαθίδρυσε, έτος (8)13, όταν ο Μενεσθέας βρισκόταν στο 13ο έτος της βασιλείας του στην Αθήνα.
Όταν ο Ησίοδος ο ποιητής εμφανίστηκε, έτος 67.., όταν ο ... βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Όμηρος ο ποιητής εμφανίστηκε, έτος 643, όταν ο Διόγνητος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Φείδων ο Αργείος κοινοποίησε τα μέτρα και σταθμά κατασκεύασε αργυρό νόμισμα που το έφτιαξε στην Αίγινα, έγινε 11ος από τον Ηρακλή, έτος 631, όταν ο Φερέκλειος βασίλευε στην Αθήνα.
Όταν ο Αρχίας του Ευαγήτου ο δέκατος από τον Τήμενο της Κορίνθου, μετέφερε την αποικία και έκτισε τις Συρακούσσες, έτος .., όταν ο Αισχύλος βρίσκονταν στο 21ο έτος της βασιλείας του στην Αθήνα.
Όταν κατ’ έτος άρχισε άρχων, έτος 420.
Όταν ..., έτος 418, όταν ο Λυσιάδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Τέρπανδρος του Δερδένου από την Λέσβο, τους κανόνες παιξίματος της λύρας επινόησε και καινοτόμισε και την προηγούμενη μουσική άλλαξε, έτος 381, όταν ο Δρωπίδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αλυάττης βασίλευσε στους Λύδους, έτος 341, όταν ο Αριστόκλειος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν η Σαπφώ από την Μυτιλήνη στην Σικελία έπλευσε, (φυγούσα)....., όταν ο Κριτίας ο πρώτος κυβερνούσε στην Αθήνα, και στις Συρακούσσες τα μεγάλα κτήματα ήταν στην κατοχή τους.
Όταν οι Αμφικτύονες θυσίασαν αφού καταπολέμησαν τον Κύρρα, και γυμνικός αγώνας διοργανώθηκε χρηματιζόμενος από τα λάφυρα, έτος (32)7, όταν ο Σίμωνας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν στους Δελφούς στεφάνου αγώνας πάλι διοργανώθηκε, έτος 318, όταν ο Δαμσίας ο δεύτερος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν στην Αθήνα χορός στην κωμωδία τέθηκε, τον οποίον έστησαν πρώτοι οι Ικάριοι, όταν βρήκαν τον Σουσαρίωνα, και έπαθλο ετέθη πρώτα ξερών σύκων (άρσιχος) και μετρητής κρασιού, έτος..., όταν ο .. ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Πεισίστρατος έγινε τύραννος της Αθήνας, έτος 297, όταν ο Κωμέος ήταν άρχοντας της Αθήνα.
Όταν ο Κροίσος από την Ασία έστειλε πρέσβεις στους Δελφούς, έτος (29)2, όταν ο Ευθύδημος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Κύρος ο βασιλεύς των Περσών κατέλαβε τις Σάρδεις και τον Κροίσο κάτω ..., έτος 277, όταν ο .. ήταν άρχοντας στην Αθήνα και ο Ιππώναξ ο ιαμβικός ποιητής ζούσε εκείνο τον καιρό.
Όταν ο Θέσπις ο ποιητής υποκρίθηκε πρώτος και δίδαξε το δράμα στην πόλη και ως έπαθλο τέθηκε ο τράγος, έτος 2(7..), όταν ο ..ναίος ο πρώτος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Δαρείος βασίλευσε στους Πέρσες μετά τον θάνατο του μάγου, έτος (2)56, όταν ο ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αρμόδιος και ο Αριστογέιτων δολοφόνησαν τον Ίππαρχο τον διάδοχο του Πεισιστράτου και οι Αθηναίοι οδήγησαν του Πεισιστρατίδες έξω από το Πελασγικό τείχος, έτος 248, όταν ο Αρπακτίδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν στους χορούς πρώτα αγωνίζονταν άνδρες, τους οποίους δίδαξε ο Υπόδικος ο Χαλκιδεύς που κέρδισε, έτος 246, όταν ο Λυσαγόρας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Ο Μελανιππίδης ο Μήλιος νίκησε στην Αθήνα, έτος 231, όταν ο Πυθόκριτος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν οι Αθηναίοι πολέμησαν στην μάχη του Μαραθώνος εναντίον των Περσών, και ο Αρταφέρνης ο ανιψιός του Δαρείου και ο Δάτις ο στρατηγός, στην οποία νίκησαν οι Αθηναίοι, έτος 227, όταν ο Φαινιππίδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα, στην μάχη ο ποιητής Αισχύλος συναγωνίζονταν, όταν ήταν 35 ετών.
Όταν ο Σιμωνίδης ο παππούς του Σιμωνίδη του ποιητή, ποιητής όντας και αυτός, νίκησε τους Αθηναίους και ο Δαρείος πέθανε, ο Ξέρξης ο υιός βασίλευσε, έτος (2)26, όταν ο Αριστείδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αισχύλος ο ποιητής με μια τραγωδία πρώτος νίκησε και ο Ευριπίδης ο ποιητής γεννήθηκε, και ο Στησίχορος ο ποιητής στην Ελλάδα αφίχθη, έτος 222, όταν ο Φιλοκράτης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Ξέρξης έριξε το πλοίο στον Ελλήσποντο και τον Άθω διώρυξε, και η μάχη των Θερμοπυλών έγινε, και η ναυμαχία των Ελλήνων στην Σαλαμίνα εναντίον των Περσών, στην οποία νίκησαν οι Έλληνες, έτος 217, όταν ο Καλλιάδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν στις Πλαταιές η μάχη πραγματοποιήθηκε από τους Αθηναίους εναντίον του Μαρδονίου τον στρατηγό του Ξέρξη, στην οποία νίκησαν οι Αθηναίοι, και ο Μαρδόνιος πέθανε στην διάρκεια της μάχης και φωτιά ξέσπασε στην Σικελία από την Αίτνα, έτος 216, όταν ο Ξάνθιππος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Γέλων του Δεινομένους έγινε τύραννος των Συρακουσσών, έτος 215, όταν ο Τιμοσθένης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Σιμωνίδης του Λεωπρέπους ο Κείος, που βρήκε το μνημονικό σύστημα νίκησε στην Αθήνα και δίδαξε, και οι εικόνες του Αρμοδίου και Αριστογείτονος στήθηκαν, έτος 21(3), όταν ο Αδείμαντος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Ιέρων έγινε τύραννος των Συρακουσσών, έτος 208, όταν ο Χάρητος ήταν άρχοντας στην Αθήνα, ήταν και ο Επίχαρμος ο ποιητής επίσης τον ίδιο καιρό.
Όταν ο Σοφοκλής του Σοφίλλου από τον Κολωνό νίκησε στην τραγωδία όταν ήταν 28 ετών, έτος 206, όταν ο Αψηφίωνας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν στους Αιγός ποταμούς ο λίθος έπεσε, και ο Σιμωνίδης ο ποιητής πέθανε στην ηλικία των 90 ετών, έτος 205, όταν ο Θεαγενίδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αλέξανδρος πέθανε, ο υιός του Περδίκκας βασίλευσε στους Μακεδόνες, έτος 19(9), όταν ο Εύθιππος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αισχύλος ο ποιητής, που έζησε 69 χρόνια, πέθανε στην Γέλα της Σικελίας, έτος 193, όταν ο Καλλέας ο πρώτος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Ευριπίδης στην ηλικία των 44 ετών, νίκησε πρώτος σε τραγωδία, έτος 1(79), όταν ο Δίφιλος ήταν άρχοντας στην Αθήνα, τον ίδιο περίπου καιρό με τον Ευριπίδη, ο Σωκράτης και ο Αναξαγόρας.
Ο Αρχέλαος βασίλευσε στους Μακεδόνες μετά τον θάνατο του Περδίκκου, έτος 1(57), όταν ο Αστύφιλος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Διονύσιος έγινε τύραννος των Συρακουσσών, έτος 14(7), όταν ο Ευκτήμονας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Ευρυπίδης που έζησε για 7.. έτη, πέθανε, έτος 145, όταν ο Αντιγένης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Σοφοκλής ο ποιητής που έζησε 92 έτη πέθανε, και ο Κύρος ανέβηκε, (έτος 143) όταν ο Καλλίας ο πρώτος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Τελέστης ο Σελινούντιος νίκησε στην Αθήνα, έτος 139, όταν ο Μίκων ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν οι Έλληνες που είχαν ανέβει με τον Κύρο έφτασαν, και ο Σωκράτης ο φιλόσοφος που είχε ζήσει 70 έτη, πέθανε, έτος 137, όταν ο Λάχητας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αριστόνους .. νίκησε στην Αθήνα, έτος 135, όταν ο Αριστοκράτης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Πολύιδος ο Σηλυμβριανός νίκησε με ένα διθύραμβο στην Αθήνα, έτος 1(..), ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Φιλόξενος ο διθυραμβοποιός πέθανε, που έζησε 55 έτη, όταν ο Πυθέας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αναξανδρίδης ο κωμικοποιός νίκησε στην Αθήνα, έτος 113, όταν ο Καλλέας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Όταν ο Αστυδάμας νίκησε στην Αθήνα, έτος 109, όταν ο Αστείος ήταν άρχοντας στην Αθήνα, τότε κατακάηκε και ο ναός στους Δελφούς.
Όταν η μάχη στα Λεύκτρα έγινε μεταξύ Θηβαίων και Λακεδαιμονίων, στην οποία νίκησαν οι Θηβαίοι, έτος 107, όταν ο Φρασικλείδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα, και ο Αμύντας πέθανε, και ο Αλέξανδρος ο υιός του βασίλευσε στους Μακεδόνες
Από όταν ο Στησίχορος ο Ιμεραίος ο δεύτερος νίκησε στην Αθήνα, και οικίστηκε η Μεγαλόπολις στην Αρκαδία, έτος 10(.), όταν ο ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν ο Διονύσιος ο Σικελιώτης πέθανε, ο υιός του Διονύσιος έγινε τύραννος, και μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου ο Πτολεμαίος ο Αλωρίτης βασίλευσε στους Μακεδόνες, έτος 104, επί άρχοντος Ναυσιγένους στην Αθήνα.
Από όταν οι Φωκείς το μαντείο των Δελφών κατέλαβαν..., έτος 102, όταν ο Κηφισόδωρος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν ο Τιμόθεος που είχε ζήσει 90 έτη πέθανε, έτος. .., όταν ο ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν ο Φίλιππος του Αμύντου βασίλευσε στους Μακεδόνες, και ο Αρτοξέρξης πέθανε, ο υιός του Ώχος βασίλευσε, έτος .., όταν ο ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν .... νίκησε στην Αθήνα, έτος 93, όταν ο Αγαθοκλής ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν ... έγινε, έτος 91, όταν ο Καλλίστρατος ήταν άρχοντας...... σοφός.. σε αυτό.
Από όταν Καλλ.., έτος.. όταν ήταν ο ... ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
.... ο Φίλιππος πέθανε ο Αλεξάνδρος βασίλευσε, έτος 72, όταν ο Πυθόδηλος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Από όταν ο Αλέξανδρος εκστράτευσε εναντίον των Τριβάλλων και των Ιλλυριών, και των επαναστατημένων Θηβαίων και την φρουρά πολιόρκησαν, επιστρέφοντας κατά κράτος κατέλαβαν και την πόλη κατέσκαψαν, έτος 71, όταν ο Ευαίνετος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από της διαβάσεως του Αλεξάνδρου στην Ασία και της μάχης περί τον Γρανικό και από την μάχη της Ισσούς του Αλεξάνδρου εναντίον του Δαρείου, έτος 70, όταν ο Κτησίκλειος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Αλέξανδρος κυρίευσε την Φοινίκη και την Κύπρο και την Αίγυπτο, έτος 69, όταν ο Νικοκράτης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από την μάχη του Αλεξάνδρου εναντίον του Δαρείου, γύρω από την Άρβηλα, στην οποία νίκησε ο Αλέξανδρος, και η Βαβυλώνα αλώθηκε, και άφησε τους συμμάχους, και η Αλεξάνδρεια κτίσθηκε, έτος 68, όταν ο Νικήτας ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Κάλλιππος την αστρολογία εξήγησε, και ο Αλέξανδρος έπιασε τον Δαρείο, τον Βήσο κρέμασε, έτος 66, επί άρχοντος Αριστοφώντος στην Αθήνα.
· Από όταν ο Φιλήμων ο κωμοδοποιός νίκησε, έτος 64, όταν ο Ευθύκριτος ήταν άρχοντας στην Αθήνα. Οικίσθη ελληνική πόλη κοντά στον Τανά)
· Από την μεταλλαγή του Αλεξάνδρου και ο Πτολεμαίος κυρίευσε την Αίγυπτο, έτος 60, όταν ο Ηγήσιος ήταν άρχοντας
· Από τον πόλεμο που έγινε στην Λαμία των Αθηναίων εναντίον του Αντίπατρου, και από την ναυμαχία που έγινε από τους Μακεδόνες εναντίον των Αθηναίων κοντά στην Αμοργό, στην οποία νίκησαν οι Μακεδόνες, έτος 59, όταν ο Κηφισόφωρος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Αντίπατρος την Αθήνα κατέλαβε και ο Οφέλας απεστάλη στην Κυρήνη από τον Πτολεμαίο, έτος 58, όταν ο Φιλοκλής ήταν στην Αθήνα.
· Από όταν ο Αντίγονος στην Ασία διάβηκε, και ο Αλέξανδρος στην Μέμφιδα θάφτηκε, και ο Περδίκκας πέθανε αφού εκστράτευσε στην Αίγυπτο, και ο Κράτερος και ο Αριστοτέλης ο σοφιστής πέθανε που έζησε 50 έτη, έτος 57, όταν ο Άρχιππος ήταν άρχοντας στην Αθήνα. Και ο Πτολεμαίος πορεύθηκε μέσα στην Κυρήνη.
· Από την κηδεία του Αντιπάτρου, την αποχώρηση του Κασσάνδρου από την Μακεδονία, και από την πολιορκίας της Κυζίκου, την οποία πολιόρκησε ο Αριδαίος, και από όταν ο Πτολεμαίος κατέλαβε την Συρία και την Φοινίκη, έτος 55, όταν ο Απολλόδωρος ήταν άρχοντας στην Αθήνα. Και των αυτών ετών και ο Αγαθοκλής εκλέχθηκε από τους υποστηρικτές του σαν αυτοκράτορας στρατηγός της Σικελίας.
· Από την ναυμαχία της Κλείτου και του Νικάνορος γύρω από το ιερό των Καλχηδονίων, και όταν ο Δημήτριος θέσπισε νόμους στην Αθήνα, έτος 53, όταν ο Δημογένης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Κάσσανδρος στην Μακεδονία κατέβηκε, και η Θήβα οικίσθηκε, και η Ολυμπιάς πέθανε, και η Κασσανδρεία κτίσθηκε, και ο Αγαθοκλής έγινε τύραννος των Συρακουσσών, έτος 52, όταν ο Δημοκλείδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα, τότε ο Μένανδρος ο κωμοδοποιός νίκησε πρώτος στην Αθήνα.
· Από όταν ο Σωσιφάνης ο ποιητής πέθανε, που έζησε 49 έτη, έτος 49, όταν ο Θεόφραστος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν έγινε έκλειψη ηλίου, και ο Πτολεμαίος νίκησε τον Δημήτριο στην Γάζα και απέστειλε τον Σέλευκο στην Βαβυλώνα, έτος (4)8, όταν ο Πολέμων ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Νικοκρέων πέθανε και ο Πτολεμαίος κυρίευσε τα νησιά, έτος 47, όταν ο Σιμωνίδης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Αλέξανδρος του Αλεξάνδρου πέθανε και έτερος Ηρακλής γεννήθηκε από την θυγατέρα του Αρτάβαζου, και ο Αγαθοκλής διάβηκε στην Καρχηδόνα.... έτος 46, όταν ο Ιερομνήμων ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν η πόλη Λυσιμάχεια κτίσθηκε, και ο Οφέλας στην Καρχηδόνα... και ο υιός του Πτολεμαίους γεννήθηκε στην Κω, και η Κλεοπάτρα στις Σάρδεις πέθανε... έτος 45, όταν ο Δημήτριος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Δημήτριος του Αντιγόνου πολιόρκησε τον Πειραιά και τον κατέλαβε, και ο Δημήτριος ο Φαληρεύς εξορίστηκε από την Αθήνα, έτος 44, όταν ο Καίριμος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν ο Δημήτριος κατέσκαψε την Μουνυχία, και την Κύπρο κατέλαβε και Φιλίππου......., έτος 43, όταν ο Αναξικράτης ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· από όταν ο Σωσιφάνης ο ποιητής γεννήθηκε και ..., έτος 42, όταν ο Κόροιβος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· από την πολιορκία της Ρόδου, και από όταν ο Πτολεμαίος παρέλαβε την βασιλεία, έτος 41, όταν ο Ευξένιππος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από των σεισμών που έγιναν στην Ιωνία, και όταν ο Δημήτριος την Χαλκίδα κατέλαβε καθ’ ομολογία και ... του Δημητρίου, έτος 40, όταν ο Φερέκλειος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· από όταν ο κομήτης αστέρας εμφανίστηκε, και ο Λυσίμαχος στην Ασία διάβηκε, έτος 39, όταν ο Λεώστρατος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· Από όταν η διάλυση του Κάσσανδρου και του Δημήτριου έγινε.... πέθανε, έτος 38, όταν ο Νικόκλειος ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
· από όταν ... του Δημητρίου στην Χαλκίδα αναβολής, οι Αθηναίοι .... έτος 35, όταν ο Ευκτήμων ήταν άρχοντας στην Αθήνα.
Μετάφραση: Έλενα Πετρή
137 έτη από το θάνατο του Σωκράτη γραφτηκε το χρονικό και η Τρόία αλώθηκε 945 χρόνια πριν τη συγγραφή του χρονικού. Άρα 945-137=808 χρόνια πριν το θάνατο Σωκράτη έπεσε η Τροία και ο Οδυσσέας επέστρεψε μετά από 10 χρόνια. Συνεπώς επέστρεψε 798 έτη πριν το θάνατο Σωκράτη ο οποίος συνέβη το 401 πΧ. Δηλαδή το 401+798=1199 με 1200 π.Χ. επέστρεψε ο Οδυσσέας σπίτι του. Οι 6 βρίσκονται πιο κοντά.
Regulus, δεν νομίζω ότι το Πάριο χρονικό έχει κάτι σημαντικό να δείξει -πόσο μάλλον να αποδείξει- επί του θέματος. Δες για παράδειγμα σε ποιά εποχή χρονολογεί την εμφάνιση του Ησιόδου και του Ομήρου: περίπου στο 900 πΧ!!! Αυτό όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν ισχύει δεδομένου ότι η ιστορική έρευνα τοποθετεί τα έργα τους μεταξύ 750-650 πΧ. Επίσης τοποθετεί χρονικά πρώτα τον Ησίοδο και μετά τον Όμηρο, το οποίο δεν είναι αποδεκτό από τους περισσότερους ερευνητές του χώρου. Το πιο σημαντικό όμως είναι το πρώτο, ότι δηλαδή φαίνεται να χρονολογεί με αυθαίρετο τρόπο διάφορα πρόσωπα και ακριβή περιστατικά (πχ. βασιλεία Ηρακλή, ποίηση του Ορφέα κτλ)...
quote:Regulus, δεν νομίζω ότι το Πάριο χρονικό έχει κάτι σημαντικό να δείξει -πόσο μάλλον να αποδείξει- επί του θέματος. Δες για παράδειγμα σε ποιά εποχή χρονολογεί την εμφάνιση του Ησιόδου και του Ομήρου: περίπου στο 900 πΧ!!! Αυτό όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν ισχύει δεδομένου ότι η ιστορική έρευνα τοποθετεί τα έργα τους μεταξύ 750-650 πΧ.
Πρέπει πρώτα να κάνει κανείς τους υπολογισμούς. Σύμφωνα με το Πάριο χρονικό ο Όμηρος γεννήθηκε 643 χρόνιοα πριν τη συγγραφή του (χάραξη σε πέτρα) η οποία έγινε το 262 εφόσον ο Σωκράτης πέθανε το 399 π.Χ. Άρα λέει ότι γεννήθηκε το 262+634=905 πΧ . Σύμφωνα με το Wiki στο 750 π.Χ. προσδιορίζονται τα έργα του Ομήρου, από τη γλωσσική μορφή τους προφανώς, που δεν είναι μακριά γιατί ο Όμηρος δε μπορεί να τα έγραψα ως νεογέννητο αλλά θα έζησε ας πούμε 65 χρόνια οπότε πάμε στο 850 π.Χ. και μετά διαδόθηκαν προφορικά. Δεν έχω κάνει υπολογισμούς για όλες τις περιπτώσεις αλλά για αρκετές που τις έκανα βγήκαν σωστές. Άλλο η χρονόλόγηση των έργων και άλλο των προσώπων επειδή τα έργα αντιγραφονται και ξαναγραφονται και αλλοιώνονται λίγο ή πολύ, αφού ξαναγραφονται στη μεταγενέστερη γλωσσική μορφή. Η χρονολόγηση γίνεται με βάση αυτά που βρέθηκαν όχι τα αρχικά που χάνονται. Και για τα έργα του Ομήρου ισχύει αυτό επειδή στην εποχή του Πεισίστρατου γράφτηκαν στη μορφή που τα γνωρίζουμε σήμερα ενώ επί Ομήρου διαδίδονταν κυρίως προφορικά από τους αοιδούς. Δεν ξέρω αν τα κατάγραψε καν ο ίδιος ο Όμηρος. Ακόμη να μην ξεχνάμε ότι δεν υπήρξε ένας μόνο Όμηρος. Είναι πολλές οι συνωνυμίες στην αρχαία εποχή. Στο συγκεκριμένο σημείο που αναφέρονται Ησίοδος και Όμηρος έχει χαθεί η αρχική πέτρα (δεν το βρηκα πουθενά σε εικόνες όπως τα άλλα δύο κομμάτια και διαβασα μετά ότι έχουν χαθεί)και σώθηκε μόνο το κείμενο το οποίο μπορεί να είναι λανθασμένο σε αυτό το σημείο όσον αφορά τα έτη γέννησης των ποιητών, όχι όμως πολύ λάθος επειδή είναι και τα υπόλοιπα σημεία που περιορίζουν το λάθος.Δηλαδή να έγινε λανθασμένη ανάγνωση σε αυτό το σημείο γιατί πριν 200 χρόνια που βρέθηκε δεν είχαν τα μέσα που εχουμε σήμερα.Στο συγκεκριμένο σημείο πάντως υπάρχει ένα κενό 200 ετών περίπου και είναι πιθανό να μην βρέθηκαν τα θραύσματα η να είχαν σβηστεί τα γράμματα. Πάντως η χρονολόγηση προσώπων δεν ταυτίζεται με εκείνη των εργων γενικά.
Το Πάριο χρονικο είναι ο σκελετός της όλης χρονολόγησης της ελληνικής ιοστορίας και μυθολογίας και θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν.
quote:
Επίσης τοποθετεί χρονικά πρώτα τον Ησίοδο και μετά τον Όμηρο, το οποίο δεν είναι αποδεκτό από τους περισσότερους ερευνητές του χώρου.
Αφού υπάρχει διχογνωμία γιατί να απορρίψουμε το χρονικό;
Δες αυτό "3) Ο Κράτης ο Μαλλώτης δέχονταν πως ο Όμηρος έζησε 60 χρόνια ύστερα από τα Τρωϊκά. Ο Ερατοσθένης 100 χρονιά ύστερα από τα Τρωικά. Ο Θεόπομπος πάλι βεβαίωνε πως ο Όμηρος ήταν σύγχρονος με τον Αρχίλοχο, άρα έζησε 500 χρόνια ύστερα από τα Τρωϊκά, δηλαδή στα 600.
"
Από εδώ :
http://www.mikrosapoplous.gr/homer/kordatos1.htm#e1
Δεν ξέρω λεπτομέρειες αλλά πως οι ερευνητές ξέρουν το έτος γέννησής του αφού και οι αρχαίοι διαφωνούσαν τουλάχιστον για τον Όμηρο με εύρος που έφτανε τα 500 χρόνια; Λόγω των συνωνυμιών προφανως. Η διαφορά 30 ετών μεταξύ τους από το Χρονικό δεν νομίζω ότι είναι σημαντική αν ληφθούν υπόψιν και τα παραπάνω. Πρέπει να εμπιστεύεται κανείς του ίδιους τους αρχαίους που έγραψαν για τους προγενστερους απο αυτούς, ειδικά τους πλησιέστερους χρονικά, που ηταν πιο κοντά στα γεγονότα και όχι τους σημερινούς ερευνητές, αν δεν είναι σφαιρικά πληροφορημένοι. Το τι υποστηρίζουν οι περισσότεροι δεν είναι απόδειξη ότι είναι και το ορθότερο.
quote:
Το πιο σημαντικό όμως είναι το πρώτο, ότι δηλαδή φαίνεται να χρονολογεί με αυθαίρετο τρόπο διάφορα πρόσωπα και ακριβή περιστατικά (πχ. βασιλεία Ηρακλή, ποίηση του Ορφέα κτλ)...
Καθόλου αυθαίρετο!!!!! Το αντίθετο μάλιστα! Αναφέρει σημαντικά γεγονότα και βασιλείες πχ. στην Αθήνα που τα ήξεραν όλοι για να τα προσδιορίσει επακριβώς το κάθε γεγονός. Ο Ηρακλής , ένας από τους πολλούς Ηρακλείς, είχε παιδιά και αυτά επίσης απογόνους των οποίων ήταν γνωστά τα ονόματα και οι οικογένειες.Οι λεγόμενοι Ηρακλειδείς. Οπότε μπορούσε να βρεθεί με ακρίβεια η πληροφορία από τις ίδιες τις οικογένειες αλλά και από επίσημες στήλες. Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος -ΣΧΕΔΟΝ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ- που μπορούμε σήμερα να κάνουμε χρονολογήσεις: τα αστρονομικά φαινόμενα!!! Εκλείψεις , σύνοδοι πλανητών, κομήτες κλπ αν αναφέρονται είναι πιο βέβαια σημεία από κάθε φιλολογική περιγραφή η οποία μπορεί να κάνει λάθος κατά μερικά έτη. Τα αστρονομικά φαινόμενα όταν καταγραφονται και αναφέροντα σωστά είναι εξαιρετικά ακριβής μέθοδος χρονολόγησης.
Edited by - regulus on 18/02/2013 17:47:03
Η έρευνα τοποθετεί τα Ομηρικά Έπη μεταξύ 750-650. Εσύ θεωρείς ότι το χρονικό αυτό είναι σωστό όταν λέει ότι ο Ησίοδος και ο Όμηρος εμφανίστηκαν περίπου το 900. Άρα θεωρείς ότι η χρονολόγηση Ομήρου και Ομηρικών Επών απέχει γύρω στα 150-200 χρόνια! Μεγάλο εύρος μου φαίνεται αυτό...
quote:
Το Πάριο χρονικο είναι ο σκελετός της όλης χρονολόγησης της ελληνικής ιοστορίας και μυθολογίας και θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν.
Σαν να λέμε δηλαδή ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διαχωριστική γραμμή μεταξύ ιστορίας και μυθολογίας...διότι το πνεύμα του χρονικού αυτό φαίνεται ότι είναι.
Αν διαβάσεις επίσης την εργασία του ιστορικού Κορδάτου που χρησιμοποίησες θα δεις ότι θεωρεί την υποτιθέμενη επαφή του Λυκούργου με τα Ομηρικά Έπη ως μεταγενέστερη παράδοση. Και μάλλον οι περισσότεροι ιστορικοί το ίδιο πιστεύουν. Άρα η αναφορά του Πλουτάρχου δεν μπορεί να λογιστεί ως απόδειξη ότι ο Όμηρος έζησε πριν τον 8ο αιώνα πΧ.
quote:Η έρευνα τοποθετεί τα Ομηρικά Έπη μεταξύ 750-650. Εσύ θεωρείς ότι το χρονικό αυτό είναι σωστό όταν λέει ότι ο Ησίοδος και ο Όμηρος εμφανίστηκαν περίπου το 900. Άρα θεωρείς ότι η χρονολόγηση Ομήρου και Ομηρικών Επών απέχει γύρω στα 150-200 χρόνια! Μεγάλο εύρος μου φαίνεται αυτό...
Εξήγησα.Δεν υπάρχει αυτό το εύρος επειδή δεν εγραψαν μόλις γεννήθηκαν αλλά και λόγω των παραπάνω.
quote:
Σαν να λέμε δηλαδή ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διαχωριστική γραμμή μεταξύ ιστορίας και μυθολογίας...διότι το πνεύμα του χρονικού αυτό φαίνεται ότι είναι.
Μπορείένα μυθικό, ανύορκτο ον να εχει αποιγόνους; Ο Ηρακλή; , ο Θησέας κλπ είχαν απογόνους.Αρα ηταν πραγματικοί άνρωποι όχι απλά συμβολα. Αν πήρε μυθικες διαστασεις η δραση τους δε σημαίνει ότι δεν υπήρξαν ως πρόσωπα. Κάποτε νόμιζαν μυθο και τον πόλεμο της Τροίας και τις Μυκήνες κλπ. Ο Σλήμαν απέδειξε το αντίθετο.
quote:
Αν διαβάσεις επίσης την εργασία του ιστορικού Κορδάτου που χρησιμοποίησες θα δεις ότι θεωρεί την υποτιθέμενη επαφή του Λυκούργου με τα Ομηρικά Έπη ως μεταγενέστερη παράδοση. Και μάλλον οι περισσότεροι ιστορικοί το ίδιο πιστεύουν. Άρα η αναφορά του Πλουτάρχου δεν μπορεί να λογιστεί ως απόδειξη ότι ο Όμηρος έζησε πριν τον 8ο αιώνα πΧ.
Εμπιστεύομαι περισσότερο τον Πλούταρχο και τους αρχαίους παρα τον Κορδάτο και τους νέους ιστορικούς ...