- ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Προς Θεού, όχι. Στο Σύμπαν και στην Αιωνιότητα αναφερόμουν.
[quote]Δεν ξέρω κατά πόσο βέβαια το φλέγον ζήτημα που εξετάζουμε σε αυτό το φόρουμ είναι η εύρεση αυτής της "Συμπαντικής" Αλήθειας παρά το άμεσα συσχετιζόμενο με την ανθρώπινη φύση νόημα της επίγειας ζωής.
Απ' τα μικρά πάμε στα μεγάλα.
Πάντως, από τη Γνώση, ακόμη κι αν μας την δίνανε ολάκερη με μιας, θα παίρναμε μόνο ότι ποθεί η ψυχή μας και είμαστε έτοιμοι τη δεδομένη χρονική στιγμή να πάρουμε. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω.
quote:ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ?
Αν το καλοσκεφτείς, η ζωή (η ύπαρξή μας δηλ) δεν έχει νόημα. Δεν έχει νόημα δηλ. από μόνη της. Όπως όλα τα πράγματα, η ζωή αποκτά νόημα. Και το νόημα που αποκτά, είναι αυτό που της δίνουμε εμείς. Συνεπώς, ο καθένας μας (όντας διαφορετικός) δίνει ένα διαφορετικό νόημα στην ζωή, στην ζωή του, στην ύπαρξή του κτλ.
Υπάρχει όμως μια πιο ... γενική (και εσωτερικίστικη) απάντηση που ... δεν ξέρω αν θα σε καλύψει αλλά ας την αναφέρω. Το νόημα της ζωής (της ζωής, της ύπαρξης δηλ. των πάντων) βρίσκεται στο να ζεις την κάθε στιγμή της ύπαρξής σου με τέτοιο τρόπο σαν να ήταν να μην υπήρχες, να μην ζούσες δηλ. την επόμενη στιγμή. Θα λέγαμε λοιπόν, πως αυτό το νόημα υπάρχει πάνω σε μια πολύ λεπτή γραμμή ύπαρξης και ανυπαρξίας, ζωής και θανάτου.
Σήμερα, π.χ παραμονή πρωτοχρονιάς όλο και κάπου θα γιορτάσεις, όλο και λίγο κρασί θα πιεις, για το καλό. Έτσι και καταφέρεις να γευτείς με όλο σου το "είναι" αυτήν την γουλιά κρασί, τότε θα δεις πως η πράξη αυτή (το να πιεις μια γουλιά κρασί δηλ. με ανθρώπους που αγαπάς, με την παρέα σου, με την συντροφιά σου) αποκτά νόημα. Τι νόημα ; Το νόημα είναι το αίσθημα. Κι αυτό το αίσθημα, είναι το αίσθημα του να ζεις. Να ζεις την στιγμή δηλ. έχοντας επίγνωση πως δεν είσαι αθάνατος, ούτε από πέτρα και πως μπορεί να μην μπορέσεις π.χ τον επόμενο χρόνο να ξαναζήσεις μια τέτοια στιγμή.
Ουσιαστικά (και λίγο πιο βαθιά, για όσους ενδιαφέρονται), μιλάμε για μια συμφιλίωση της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, της ζωής και του θανάτου και γενικότερα ... μια συμφιλίωση των αντιθέτων ή των όσων θεωρούνται από τον άνθρωπο πως αντιμάχονται μεταξύ τους. Το πραγματικό νόημα της ζωής είναι αυτή η συμφιλίωση του καλού και του κακού. Το να κάτσει (αν δεν κάθεται ήδη δηλ.) ο Θεός π.χ στο ίδιο τραπέζι με τον Σατανά, η Παρθένα με μια Πόρνη κ.ο.κ.
Αν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει πως δεν είναι αθάνατος (και αυτό συμβαίνει μόνο όταν έρθει κοντά στον θάνατο, επιζήσει δηλ. από ένα ατύχημα, γιατρευτεί από μια αρρώστια κτλ), τότε αρχίζει να ζει με μια διαφορετική ποιότητα. Επειδή συνειδητοποιεί πως η κάθε στιγμή της ζωής του μπορεί να είναι και η τελευταία του στιγμή, δίνει στην ζωή του περισσότερο αίσθημα, ζει δηλ. την κάθε στιγμή, γεύεται την κάθε στιγμή. Τότε όλα τα πράγματα που κάνει αποκτούν νόημα. Αυτό είναι το νόημα της ζωής : Να συμφιλιωθούμε με το Φίδι. Και ποιο είναι το Φίδι ; Το Φίδι είναι όλα αυτά που τα νομίζουμε πως μας εχθρεύονται, που τα νομίζουμε πως είναι αντίπαλοί μας. Είναι ο κακός μας εαυτός π.χ. Ή είναι ο γείτονάς μας που νομίζουμε πως μας ζηλεύει.
Το πραγματικό νόημα της ζωής βρίσκεται μέσα σε μια στιγμή. Αρκεί να μπορεί κάποιος να ζει αυτήν την στιγμή με όλο του το "είναι", σαν να ήταν η τελευταία του.
Καλή χρονιά σε όλους σας.
quote:Τελικά νομίζω οτι το μεγαλύτερο μυστήριο στην ύπαρξη, δεν είναι η ίδια η ύπαρξη, αλλά το αίσθημα μέσα στην ύπαρξη
Τι νόημα ; Το νόημα είναι το αίσθημα. Κι αυτό το αίσθημα, είναι το αίσθημα του να ζεις.
Ο Χριστός, είπε έρχομαι ΤΩΡΑ και έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια. Για την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ τι νομίζεις ότι είναι αυτά τα χρόνια; Ότι είναι για μας, μια ανάσα. Αν πρόσεξες παραπάνω μιλάω για παραπάνω από μία ζωές.
[quote]Ναι, αλλά δεν μου απάντησες στο τι πιστεύεις ως προς την άποψη μου για το νόημα της ζωής.
Αυτό αγαπητή Μέλιαν, δεν θα στο απαντούσε ούτε κάποιος καλός γνώστης αυτών των θεμάτων, πολύ περισσότερο εγώ που είμαι αδαής.
Μόνο εσύ μπορείς να απαντήσεις σ' αυτό αλλά μην το κάνεις επιπόλαια ούτε είναι απαραίτητο αμέσως. Να εντρυφήσεις πάνω σ'αυτό και να πάρεις την απάντησή σου.
Θα ήθελα να ρωτήσω τον ΕΛΑΧΙΣΤΟ, καθότι πιστεύω ότι έχει περισσότερες σχέσεις από μένα με την Εκκλησία, τι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία για Αναγέννηση και Άγιο Πνεύμα;
quote:
Θα ήθελα να ρωτήσω τον ΕΛΑΧΙΣΤΟ, καθότι πιστεύω ότι έχει περισσότερες σχέσεις από μένα με την Εκκλησία, τι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία για Αναγέννηση και Άγιο Πνεύμα;
Νεφέλη καταρχήν καλή χρονιά :)
Από την μία δεν είμαι σίγουρος ότι έχω καταλάβει τι ακριβώς ρωτάς, από την άλλη δεν μπορώ και δεν έχω δικαίωμα να εκπροσωπήσω την Ορθόδοξη εκκλησία σε τίποτα. Είμαι ένα απλός πιστός που ανήκει σε αυτήν την θρησκεία και τίποτα παραπάνω.
Απαντάω λοιπόν εξ ονόματος μου και υπό την προϋπόθεση πως έχω καταλάβει σωστά τι ρωτάς.
Η Απάντηση είναι:
Προς Κορινθιους Α'
(ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 13)
1 Αν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αλλά αγάπη δεν έχω, έχω γίνει χαλκός που ηχεί ή κύμβαλο που αλαλάζει. 2 Και αν έχω προφητεία και ξέρω τα μυστήρια όλα και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε όρη να μετακινώ, αλλά αγάπη δεν έχω, τίποτα δεν είμαι. 3 Και αν δώσω για τροφή όλα τα υπάρχοντά μου και αν παραδώσω το σώμα μου, για να καώ, αλλά αγάπη δεν έχω, τίποτα δεν ωφελούμαι. 4 Η αγάπη μακροθυμεί, συμπεριφέρεται με χρηστότητα η αγάπη, δε ζηλεύει, η αγάπη δε μεγαλοκαυχιέται, δε φουσκώνει από υπερηφάνεια, 5 δε συμπεριφέρεται άσχημα, δε ζητά τα δικά της, δεν παροξύνεται, δε λογίζεται το κακό, 6 δε χαίρει για την αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια. 7 Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. 8 Η αγάπη ποτέ δεν πέφτει. Είτε όμως προφητείες, θα καταργηθούν. είτε γλώσσες, θα πάψουν. είτε γνώση, θα καταργηθεί. 9 Γιατί μερικώς γνωρίζουμε και μερικώς προφητεύουμε. 10 Όταν όμως έρθει το τέλειο, το μερικό θα καταργηθεί. 11 Όταν ήμουν νήπιο, λαλούσα σαν νήπιο, φρονούσα σαν νήπιο, λογιζόμουν σαν νήπιο. όταν έγινα άντρας, κατάργησα τα νηπιακά πράγματα. 12 Γιατί βλέπουμε τώρα μέσα από κάτοπτρο αινιγματικά, τότε όμως πρόσωπο με πρόσωπο. τώρα γνωρίζω μερικώς, τότε όμως θα γνωρίσω καλά καθώς και γνωρίστηκα καλά. 13 Τώρα λοιπόν μένουν: πίστη, ελπίδα, αγάπη. τα τρία αυτά. Μεγαλύτερη όμως από αυτά είναι η αγάπη.
Αν δεν κατάλαβα καλά συγνώμη,
κάντο μου όμως πιο λιανά για να το εμπεδώσω :)
Καλή Χρονιά κι από μένα, σε σένα και σε όλα τα μέλη του ESOTERICA.
Δεν θέλω να μιλήσεις για λογαρισμό κανενός. Έχω ακούσει ότι η Εκκλησία δέχεται ότι κάποιος μπορεί να αναγεννηθεί ή να λάβει το Άγιο Πνεύμα, αλλά δεν είναι ευρέως γνωστό, παρά μόνο σε κάποιους κύκλους με κατηχητικό και τα σχετικά. Ξέρεις αν ισχύει κάτι τέτοιο;
Όσον αφορά, την Αγάπη, σε άλλα μηνύματά μου, αναφέρω το πόσο σημαντική την θεωρώ για την εξέλιξή μας.
Πώς μεταλλάχτηκαν σε αγάπη όμως; Έκανες κάτι ή έγινε από μόνο του;
====================================================
Kαλη και δημιουργική Χρονιά σε όλους.Ταξιδεύω σε Internet Free
περιοχές γιαυτό χάθηκα. 
Doctor και Nefeli, έγινε μόνοτου, κάτι σαν αποκάλυψη.
Αγαπητή nefeli, έχεις ένα δίκιο. Πάντως μην αγχώνεσαι δεν είμαι τόσο βιαστική στο να βγάλω συμπεράσματα. Τη γνώμη σου ζήτησα όχι να μου πεις αν είναι σωστό. Πιο πολύ σε ρώτησα για να δω μήπως και διαφωνείς σε κάτι από τα όσα έγραψα, εκτός από εκείνο που μου είπες περί "κενού", μήπως μου δώσεις κάποιο ερέθισμα να αναθεωρήσω για κάποια σκέψη μου ή απλώς να σκεφτώ κάτι παραπάνω απ' αυτά που ήδη έχω σκεφτεί.
Φίλε - φίλη Tanuki. Πραγματικά πολύ ωραία σκέψη αυτή που κατέγραψες θα 'λεγα απ' τις καλύτερες που έχω διαβάσει. Ίσως όμως λόγω του ότι απ' τη φύση μας είμαστε εγωιστικά όντα, να φαντάζει ανέφικτο το να "καθίσουν στο ίδιο τραπέζι Θεός και Σατανάς" και τα σχετικά. Προσωπικά εγώ από πάντα ένιωθα έτοιμη να "καθίσω στο ίδιο τραπέζι" με τους εχθρούς μου υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι έχουν προηγουμένως δείξει πλήρη μετάνοια για μια επιβλαβή προς το πρόσωπο μου πράξη. Πάντα στην περίπτωση που φταίνε αποκλειστικά και μόνο αυτοί, γιατί δεν είμαι τόσο εγωίστρια ώστε να αποδώσω τις ευθύνες τις δικές μου αλλά και τις δικές τους εξ ολοκλήρου σε αυτούς, και όταν μιλάω για μετάνοια δεν εννοώ να γονατίσουν π.χ. μπροστά μου και με δάκρυα στα μάτια να ζητήσουν τη συγχώρεση μου. Έμπρακτα να μου αποδείξουν ότι θα προτιμούσαν να μην έχουν πράξει κατά τίνα τρόπο ώστε να με βλάψουν εμένα ή έναν πολύ κοντινό μου άνθρωπο ας πούμε, κάτι που θα με μετέτρεπε αυτομάτως σε εχθρό τους. Και μιλάμε για βαριές πράξεις όχι για μικροπραγματάκια. Πιστεύω πως με βάση τη λογική είναι ένας τρόπος επιβίωσης ανάμεσα στη μάζα των "κακών" αν μου επιτρέπεται να τους χαρακτηρίσω έτσι, ανθρώπων. Δεν πιστεύω πως το αληθινό νόημα της ζωής είναι εκείνο που λόγω των αρρωστημένων μυαλών που υπάρχουν στον κόσμο μας, μας αναγκάζει να συμβιώσουμε μαζί τους για να το ανακαλύψουμε και να το ζήσουμε. Θα 'ταν αυτοκαταστροφικό.
Σίγουρα το να βρεθείς π.χ. σε μια διένεξη με ένα "μισητό" σου πρόσωπο δεν είναι λύση ούτε να τον βρίσεις, ούτε να τον χτυπήσεις, ούτε τίποτα παρόμοιο. Ψύχραιμα, με ελεγχόμενο τον τόνο της φωνής και με προσεγμένο λεξιλόγιο πιστεύω πως είναι ο καλύτερος τρόπος να τον αντιμετωπίσεις προστατεύοντας πάνω απ' όλα τον ίδιο σου τον εαυτό. Αλλά επειδή ο κακοπροαίρετος άνθρωπος δύσκολα μετατρέπεται σε καλοπροαίρετο, ακόμη κι αν το νόημα της ζωής είναι εκείνο το οποίο δίδαξε ο Ιησούς , δηλαδή όταν σε χτυπήσουν στο ένα μάγουλο να γυρίσεις να σε χτυπήσουν και στο άλλο, σίγουρα είναι μια πράξη αγνότητας που υποδηλώνει την ανυπαρξία παθών και μισαλλοδοξίας, αλλά στον αιώνα που ζούμε δυσκολεύομαι να το συμμεριστώ. Και όπως προείπα είναι καθαρά θέμα επιβίωσης και αρμονικής συμβίωσης με τους γύρω μας.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!