- Ελεύθερη Σκέψη, Φιλοσοφία, και…. Πινελιές Ομορφιάς - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Dld nst οταν καποιο ατομο φευγει και βλεπεις οτι ολοι το ξεχασαν,τα ωραια πραγματα που εκανε,τις καλες στιγμες που ζησατε,ολα...και εσυ εισαι εκει παντα πιστη στο πρωσοπο του,δεν φευγει ποτε απο κοντα σου,παντα τον εχεις στην καρδια σου και ειναι διπλα σου να σε προσεχει?

---

Ίσως έχουμε εδώ το κυριότερο από τα μοιραία σφάλματα που παραμορφώνουν την φιλοσοφία :

Το ότι προδίδει την αλήθεια , ενώ την αναζητεί .

Γίνεται απολογητής ενός πρόσκαιρου δόγματος και συλλαμβάνεται με τραγική έλλειψη της ανώτερης εκείνης συνείδησης του διανοητή , του ήρεμου εκείνου σεβασμού προς κάθε μαρτυρία , της υπερήφανης εκείνης επαγρύπνησης για αρνητικά τυχόν δεδομένα – αρετών που διακρίνουν έναν επιστήμονα.

Οι Σχολαστικοί , που κακώς κατετάγησαν μεταξύ των φιλοσόφων , θεολόγοι πριν απ’όλα , καθιέρωσαν τη μόδα να υποτάσσεται η αναζήτηση της αλήθειας στην προαγωγή της Πίστης .

Οι πελώριες «Σούμμα» τους , τα συγγράμματά τους , ήταν επίσημες Κίτρινες Βίβλοι , εκδιδόμενες από το Γραφείο Προπαγάνδας του Βατικανού στα πλαίσια του πολέμου του κατά των αιρέσεων . «Philosophia ancilla theologia» – «Η φιλοσοφία είναι θεράπαινα της θεολογίας» – έλεγαν με ειλικρίνεια .

Και , μολονότι οι μεγάλοι πατέρες της νεώτερης φιλοσοφίας – Βάκων , Καρτέσιος (Ντεκάρτ) , Σπινόζα – διαμαρτυρόντουσαν κατά της φιλοσοφικής αυτής πορνείας , οι απόγονοί τους επί των ημερών μας έχουν παραδοθεί κατά μεγάλο μέρος στην παλιά παράδοση .

Από το θεολογικό αυτό στίγμα προκύπτουν και τα άλλα σφάλματα της φιλοσοφίας , σαν να πρόκειται για μια μυστηριωδώς εξαπλούμενη αρρώστια συνδεόμενη με την νοσηρή κληρονομικότητα .

Σε τι άλλο οφείλεται η ασάφεια της φιλοσοφίας , αν όχι στην μη ακέραιη εντιμότητά της ;

Ασφαλώς μέρος της ασάφειας , που κατευθύνει τη σύγχρονη σκέψη , οφείλεται στη ρευστότητα της αλήθειας και το αφηρημένο των κοσμικών θεωριών .

Αυτού του είδους όμως η ασάφεια μόνο δεν καταργεί το ενδιαφέρον των ανθρώπων .

Υπάρχει ένα εντελώς διαφορετικό σκοτάδι , μια διαφορετική ασάφεια στη σύγχρονη φιλοσοφία .

Όταν ένας άνθρωπος λέγει μύθους είναι δυσκολότερο να τον εννοήσουμε, παρά όταν λέγει την αλήθεια .

Για το κάθε δεδομένο υπάρχουν πολλές δυνατές εκδοχές .

Και μόνο ένας ειδικός μπορεί να κάνει το ψεύδος του τόσο πειστικό ώστε να φαίνεται σαν αλήθεια .

Αλλά οι ειδικευμένοι στο ψεύδος δεν γίνονται φιλόσοφοι .

Έχει μεγάλη ανάγκη των υπηρεσιών τους η διπλωματία .

Και η υψηλή φιλοσοφία αφήνεται στους μυθιστοριογράφους της δεύτερης σειράς , των οποίων οι ιστορίες δεν αντέχουν στην πρώτη επαφή με τον ζωντανό αυτό κόσμο .

Αυτή η αρχική ανεντιμότητα είναι τελικά εκείνη η οποία εκτρέφει τον στείρο διανοουμενισμό της σύγχρονης σκέψης .

Ένας άνθρωπος , ο οποίος δεν είναι βέβαιος για την διανοητική του ακεραιότητα , αποφεύγει τα ζωτικά προβλήματα της ανθρώπινης ύπαρξης .

Ανά πάσα στιγμή , το μέγα χημικό εργαστήρι της ζωής είναι δυνατόν να κάνει να εκραγεί το μικρό του ψεύδος και να τον αφήσει γυμνό και τρέμοντα μπροστά στην αλήθεια .

Ανεγείρει λοιπόν για τον εαυτό του ένα ελεφάντινο πύργο από τόμους μυστικοπαθείς και «ειδικά» φιλοσοφικά περιοδικά .

Μόνο με την συντροφιά τους αισθάνεται άνετα και τρέμει ακόμη και τον παιδαριώδη ρεαλισμό του σπιτιού του .

Περιπλανάται όλο και μακρύτερα από τον τόπο και τον χρόνο και από τα προβλήματα που απασχολούν τους σύγχρονούς του .

Τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη φιλοσοφία , αυτόν δεν τον ενδιαφέρουν , τον τρομάζουν .

Κανένα ζήλο δεν αισθάνεται για να οργανώσει τα πράγματα στη σκέψη του , ώστε να επιτύχει κάποια τάξη και συνέπεια στο γόνιμο χάος του καιρού του .

Αποσύρεται έντρομος σε μια γωνιά και απομονώνεται στον κόσμο περιβαλλόμενος με αλλεπάλληλα στρώματα τεχνικής ορολογίας .

Παύει να είναι φιλόσοφος και γίνεται επιστημολόγος .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Αυτα πως θα τα χαρακτήριζες ?

quote:

---

τα συναισθήματα δεν είναι καλός οδηγός,
στην εποχή μας...Είναι έρμαια στις πολιτικές και τακτικές
που ακολουθούνται, ως μόδα, με αποτέλεσμα να περνιούνται
στον άνθρωπο συναισθήματα και έσεις που ουσιαστικά δεν
είναι δικές του...

---

Θα γράψω κάτι για παράδειγμα,όχι τίποτε άλλο ....Εδώ και δυο μήνες,
βρέθηκα για δουλεία έρευνας στη Φλώρινα. Εκεί ένα απο τα άτομα
που πήρα συνέντευξη, ήταν παραλυτικός κι έμενε μόνος του..Μπήκα στο σπίτι του,
είδαμε μαζί έναν αγώνα, με κέρασε μπύρες,χάρηκε που τον αντιμετώπισα
σαν ίσιο, δεν ήθελε να φύγω... Κι εγώ ήπια μ' αυτόν που έμενε μόνος του
και ζούσε με μια σύνταξη αναπηρίας, μιλούσαμε σαν χρόνια φίλοι...
Κάθησα μια ώρα, παραπάνω χρόνο απο ότι είχα και πέρασα καλά μαζί του...
Απο τοτε με παίρνει τηλέφωνο και μιλάμε, τον σκέφτομαι και περιμένει να ξαναπάω...
Αυτό δεν το είπα για να κάνω τον καλό... απλά με κάτι τέτοια άτομα, είσαι άλλος άνθρωπος, είσαι άνθρωπος...

Δεν συνέβαινε αυτό στην Ελλάδα, όπου οι φιλόσοφοι διακήρυσσαν λιγότερα και έκαναν περισσότερα .

Ο Παρμενίδης (515 – 440 π.Χ.) στοχαζόταν νεφελοβατώντας για το μυστήριο της γνώσης .

Αλλά οι Προσωκρατικοί (6ος – 5ος αιώνας π.Χ.) είχαν τα μάτια τους στραμμένα σταθερά στη γη και επεδίωκαν να αποσπάσουν τα μυστικά της μέσα από την παρατήρηση και την πείρα , αντί να προσπαθούν να την «δημιουργήσουν» με την αφαιρετική διαλεκτική .

Δεν υπήρξαν πολλοί εσωστρεφείς στοχαστές μεταξύ των Ελλήνων .

Θυμηθείτε τον Δημόκριτο (5ος – 4ος αιώνας π.Χ.) , τον Γελαστό φιλόσοφο . Δεν θα ήταν επικίνδυνη η συναναστροφή με αυτόν , για τους αποξηραμένους σχολαστικούς , οι οποίοι κατάντησαν τις συζητήσεις τους περί της πραγματικής υπόστασης του εξωτερικού κόσμου σαν τις μεσαιωνικές ανοησίες περί του αριθμού των αγγέλων που μπορούσαν να καθίσουν στην άκρη μιας καρφίτσας ;

Θυμηθείτε τον Θαλή (624 – 546 π.Χ.) , ο οποίος διέψευσε την φήμη ότι οι φιλόσοφοι ήταν αφελείς και εύπιστοι , αφού απέκτησε περιουσία μέσα σ’ένα χρόνο όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με εμπορικές πράξεις .

Θυμηθείτε τον Αναξαγόρα (500 – 428 π.Χ.) , ο οποίος υπήρξε ο Δαρβίνος των Ελλήνων και μετέβαλε τον Περικλή (495 – 429 π.Χ.) από εμπαθή πολιτευτή σε στοχαστή και ηγέτη .

Θυμηθείτε τον γέροντα Σωκράτη (470 – 399 π.Χ.) , ο οποίος , αδιαφορώντας για τον ήλιο και τ’αστέρια , συναναστρεφόταν με ευθυμία με νέους και ανέτρεπε κυβερνήσεις . Σκεφθείτε πώς θα έβλεπε αυτούς τους διοπτροφόρους στείρους φιλόσοφους που συνωστίζονται τώρα στην Αυλή της άλλοτε μεγάλης βασίλισσας (της Φιλοσοφίας) ;

Για τον Πλάτωνα (427 – 347 π.Χ.) , όπως και για τους αρρενωπούς προκάτοχούς του , η επιστημολογία δεν ήταν παρά ο προθάλαμος της φιλοσοφίας , κάτι παρόμοιο με τα προκαταρκτικά του έρωτα . Ήταν αρκετά ευχάριστος , προς στιγμήν , αλλά απείχε πολύ από την δημιουργική ολοκλήρωση προς την οποία έτεινε ο εραστής της σοφίας . Εδώ και εκεί , στους μικρότερους από τους Διαλόγους του , ο Διδάσκαλος χειριζόταν με αβρότητα θέματα όπως η νόηση , η σκέψη και η γνώση . Αλλά , στις μεγαλύτερές του στιγμές , άφηνε την εποπτεία του να απλωθεί σε ευρύτερα πεδία , ανήγειρε ιδανικές πολιτείες και στοχαζόταν για τη φύση και το πεπρωμένο του ανθρώπου .

Και στον Αριστοτέλη (384 – 323 π.Χ.) , τέλος , η φιλοσοφία τιμήθηκε σε όλη της την απεριόριστη εποπτεία και μεγαλοπρέπεια . Όλα της τα εδάφη εξερευνήθηκαν και εξωραΐστηκαν με την ευταξία που εφαρμόστηκε σ’αυτά . Το κάθε πρόβλημα , εδώ , βρήκε τη θέση του και η κάθε επιστήμη κατέβαλε τον φόρο της στην σοφία .

Οι άνθρωποι εκείνοι κατανόησαν , ότι αποστολή της φιλοσοφίας ήταν, όχι να ταφεί στα σκοτεινά καταφύγια της επιστημολογίας, αλλά να εισχωρήσει με τόλμη σε κάθε πεδίο έρευνας και να συγκεντρώσει και οργανώσει την όλη γνώση για καλύτερη οργάνωση και συγκρότηση του ανθρώπινου χαρακτήρα και του ανθρώπινου βίου .

Κατανόησαν ότι , η σφαίρα της φιλοσοφίας δεν είναι παιχνίδι αινιγμάτων , που γίνονται στα σύννεφα και δεν αφορά ούτε επηρεάζει τα ανθρώπινα , αλλά συνδέεται με το μέγα και καθολικό πρόβλημα που αφορά το νόημα της ύπαρξης και την αξία και τις δυνατότητες του ανθρώπου , μέσα σ’αυτόν τον αχανή και ασύλληπτο κόσμο .

Φιλικά

Κηφεύς

Μπορούμε να δεχθούμε , ότι η φιλοσοφία εξακολουθεί να είναι η Regina Scientiarum και ότι παντού θα εύρισκε αυτή την αναγνώριση , εάν περιβαλλόταν το παλιό της μεγαλείο , επανέφερε όλες τις επιστήμες στην υπηρεσία της και έκανε την συνολική γνώση όργανό της .

Ο κόσμος είναι το αντικείμενό της και το σύμπαν η ειδικότητά της . Αλλά, σαν συνετή βασίλισσα, εμπιστεύεται τις διάφορες επαρχίες του βασιλείου της σε άξιους κυβερνήτες , οι οποίοι με την σειρά τους αναθέτουν στους υπηκόους τους το καθήκον να συγκεντρώνουν δεδομένα και να ασχολούνται με τις λεπτομέρειες, ενώ ταυτόχρονα, υπήκοοι και κυβερνήτες περιορίζονται στην οργάνωση του δικτύου πληροφοριών και της όλης επιχείρησης.

Η φιλοσοφία λοιπόν κατανέμει την αυτοκρατορία της σε πολλά κράτη και στον παράδεισό της υπάρχουν πολλά ανάκτορα . Θα τα δούμε ένα - ένα, αργότερα.

Φιλικά

Κηφεύς

Η πρώτη χώρα του βασιλείου της και ο προθάλαμος του ενδιαιτήματός της έχει το πεζό όνομα Λογική.

Σαν η φιλοσοφία σκοπίμως να απέκρυψε το κάλλος της από τα μάτια του ξένου και να ζητεί από τους πιστούς της να περνούν πρώτα από αυτή τη δοκιμασία , ώστε να αποδείξουν αν είναι άξιοι να γευθούν τις τέρψεις της .

Διότι οι τέρψεις της φιλοσοφίας μοιάζουν με τις ύψιστες ηδονές του έρωτα , τις οποίες δεν μπορεί να γευθεί μία ταπεινή ψυχή .

Πώς θα γνωρίσουμε την Αλήθεια , εάν δεν έχουμε μάθει να σχεδιάζουμε έστω και το ομοίωμά της και δεν έχουμε κάνει τις δοκιμές και επαληθεύσεις που θα μας βεβαιώσουν για την «πραγματική υπόστασή» της ;

Πώς θα απαντήσουμε στο τυραννικό ερώτημα του Πιλάτου ; Θα ακολουθήσουμε την εύθραυστη και τυχοδιωκτική διάνοιά μας , την σκοτεινή διαίσθησή μας ή την ωμή μαρτυρία των αισθήσεών μας ;

Πώς θα απαλλάξουμε τις αισθήσεις και τις σκέψεις μας από όλες τις προκαταλήψεις και όλα τα παραπλανητικά «είδωλα» , διατηρώντας όλα τα φώτα του πνεύματός μας αναμμένα , ώστε να μπορεί να περάσει κάθε αλήθεια και να έλθει προς εμάς , για να την υποδεχθούμε όπως αρμόζει και να την κατατάξουμε στην θέση που της αρμόζει ;

Πώς θα γυμνασθούμε , σαν αθλητές , για την επιδίωξη και την κατάκτηση της σοφίας ;

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Πώς θα γνωρίσουμε την Αλήθεια , εάν δεν έχουμε μάθει να σχεδιάζουμε έστω και το ομοίωμά της και δεν έχουμε κάνει τις δοκιμές και επαληθεύσεις που θα μας βεβαιώσουν για την «πραγματική υπόστασή» της ;

Πώς θα απαντήσουμε στο τυραννικό ερώτημα του Πιλάτου ; Θα ακολουθήσουμε την εύθραυστη και τυχοδιωκτική διάνοιά μας , την σκοτεινή διαίσθησή μας ή την ωμή μαρτυρία των αισθήσεών μας ;

Πώς θα απαλλάξουμε τις αισθήσεις και τις σκέψεις μας από όλες τις προκαταλήψεις και όλα τα παραπλανητικά «είδωλα» , διατηρώντας όλα τα φώτα του πνεύματός μας αναμμένα , ώστε να μπορεί να περάσει κάθε αλήθεια και να έλθει προς εμάς , για να την υποδεχθούμε όπως αρμόζει και να την κατατάξουμε στην θέση που της αρμόζει ;

---

quote:

---

Mε την ελευθερία αγαπητέ Κηφευς, με την ελευθερία να νιώθουμε , να αισθανόμαστε και να ζούμε...
Με την ελευθερία να εκδηλωνόμαστε, να εκφραζόμαστε και να πραγματοποιούμε τα οραματά μας...
Με την ελευθερία να βλέπουμε καθαρά και διάφανα μακριά απο κάθε σύστημα, προκατάλληψη, πρότυπο και δεδομένο απο αλλού φερμένο..
Με την ελευθερία να πιστεύουμε σοτν εαυτό μας και να στηριζόμαστε σε αυτόν..
Και αυτη η ελευθερία είναι η αγάπη της Θεότητας που μεσα της περιλαμβάνει τα πάντα...η αγάπη του πνευματος που για να κατέλθει εδω σε εμας πρέπει απλως να ανοίξουμε την καρδιά μας να το υποδεχθούμε ...δεν χρειάζεται να είμαστε ούτε αθλητες , ουτε ηρωες , ουτε σκαπανείς, ουτε αγιοι...απλως Ανθρωποι ....
Αυτό ομως το Ανθρωποι , χρειάζεται να ψάξουμε για να το βρούμε μεσα μας και οχι εξω απο εμας ....
Η ανοδος προς την ομορφιά δεν εχει βαθμούς , τίτλους και ευσημα...δεν αναγνωρίζεται απο τα εξωτερικα μας μάτια αλλα απο εκείνη την αίσθηση της αρμονίας ακόμη και οταν υπαρχει πόνος η θλίψη...απο εκείνη την αίσθηση της αγαλίασης μεσα στη φασαρία... εκείνη την βεβαιότητα οτι Ειμαστε.

---

quote:

---

Σκέφθηκα πως ίσως φταίει ο τρόπος γραφής μου. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι έννοώ μ'αυτό, παρακάτω:

---

Καληνύχτα

Μετά τη Λογική , σε μεγάλη ακόμη απόσταση από τον θρόνο και το κέντρο του βασιλείου , εκτείνεται μία άλλη περιοχή δοκιμασίας , ενδιαίτημα του μεγάλου δράκοντα που ονομάζεται
Ε π ι σ τ η μ ο λ ο γ ί α .

Εάν τα πόδια μας κουράστηκαν στο τραχύ έδαφος της Λογικής , εδώ τα μάτια μας θα είναι σχεδόν άχρηστα , στο σκοτάδι .

Θα βυθισθούμε σε πολλά τέλματα και ίσως θα βρεθούμε πολύ κοντά στο στόμα του δράκοντα , θα μαγευτούμε από την μεγαλορρημοσύνη του και ξαφνικά θα καταβροχθισθούμε και θα βρεθούμε στο σπηλαιώδες κενό της κοιλιάς του , για να μείνουμε για πάντα επιστημολόγοι .

Αλλά πρέπει να περάσουμε με επιτυχία και αυτήν την δοκιμασία και να απαντήσουμε ικανοποιητικά στο αίνιγμα της γνώσης , στο πρόβλημα της πραγματικότητας και αλήθειας του κόσμου τον οποίο παρατηρούμε .

Και , τότε , θα μας επιτραπεί ίσως να προχωρήσουμε , για να σταθούμε ταπεινά στην Αυλή της Μεγάλης Βασίλισσας .

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Με αυτό εννοώ, ότι είναι δύσκολο και θέλει αγώνα να διακρίνει
το λογικό που υπακούει σε νόμους αιώνιους και το λογικό
που υπακούει μόνο στις συντεταγμένες της εκάστοτε εποχής...

---

Είναι μεγαλοπρεπής , αληθινά αρχοντικός , σκοτεινός και αυτός φωτιζόμενος μόνο από το φως που φέρομε εμείς , ο χώρος της Μ ε τ α φ υ σ ι κ ή ς – αλλά γεμάτος θησαυρούς για την ψυχή .

Εδώ η Φύση κρύβει την μυστική της ουσία και μας φέρνει σε αμηχανία με ένα πλήθος μυστηρίων .

Εδώ η φιλοσοφία αποκαλύπτει κάτι από εκείνη την «υπέρτατη μουσική» που έψαλε για τον Πυθαγόρα .

Γιατί με αυτήν τώρα , η φύση αποκτά συνείδηση , κρίνει τους ίδιους της τους σκοπούς και γίνεται κάτι το πλήρες νοήματος .

Εδώ μπορούμε να σκύψουμε πάνω από τα προβλήματα της ύλης και της ζωής , του εγκεφάλου και της διάνοιας , του ματεριαλισμού και του σπιριτουαλισμού (πνευματοκρατίας) , της μηχανοκρατίας και της ζωτικοκρατίας , του ντετερμινισμού (αιτιοκρατίας) και της ελευθερίας .

Τι είναι ο άνθρωπος ; – κάτι που αποτελείται από σπείρες και ελατήρια και σύμπλοκους τροχούς , κινούμενο από έξω , από τις τυφλές δυνάμεις της γης και του ουρανού ; – ή , στην μικρότητα και την γελοιότητά του , ένας δημιουργός θεός ;

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Τι είναι ο άνθρωπος ; – κάτι που αποτελείται από σπείρες και ελατήρια και σύμπλοκους τροχούς , κινούμενο από έξω , από τις τυφλές δυνάμεις της γης και του ουρανού ; – ή , στην μικρότητα και την γελοιότητά του , ένας δημιουργός θεός ;

---

Αυτό δεν είναι αυτονόητο .
Είναι πολύπλοκο δεδομένο, το οποίο κατακτά η προσωπικότητα , με επανενσαρκώσεις .
Η ψυχή δεν βιάζεται έχει ΑΠΕΙΡΟ ΧΡΟΝΟ .
Εμείς οι θνητοί τι έχουμε ,μία μόνο ζωή να ζήσουμε ?

quote:

---

Είναι ο άνθρωπος ( ο κάθε άνθρωπος ) θνητή μορφή με αθάνατη ενσωματωμένη φύση .

Ο παράφορος έρωτας και η γοητεία , ασκούνε αφόρητη πίεση στην εξωτερική μορφή του .
Είναι τόσο εντατική ,ώστε να γίνεται συνήθως παιχνίδι στα χέρια των σκοτεινών δυνάμεων .
Στην πηγή φίλε μου ,θα φτάσουνε πρώτοι αυτοί ,που διψάσανε νωρίς .
Ευγνωμονώ την ψυχή μου για την άρτια διαπαιδαγώγηση που εφαρμόζει ,ώστε να διαμορφώσει την προσωπικότητά μου για να ευθυγραμμιστούνε αυτές οι σύνθετες δυνάμεις .
Δέχομαι όμως ότι προηγείται η αθάνατη ψυχή της θνητής προσωπικότητας .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.