ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο ΤΙΠΟΤΑΣ . - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

- Ο ΤΙΠΟΤΑΣ . - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

trexagireve30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
29/09/2008, 18:01:35
Αγαπητέ μου φίλ alfa-omega, πιστεύω ότι υπάρχει
μεγάλη διαφορά από άνθρωπο σε απλό όποιο ζωντανό
οργσνισμό... Τα ζώα έχουν μια προσαρμοστική εξέλιξη,
αλλά τίποτε άλλο. Ενώ από την άλλη ο άνθρωπος, έχει
θεμελιώδεις αλλαγές εξέλιξης, που τον δισμορφώνουν
στο τελικό όν που πρόκειται να γινει...
Αυτό το υπερόν, ο άνθρωπος, δεν υπόκειταισε νόμους λογικής εξέλιξης,
αφού η πνευματικότητα τον κάνει δυνατό να πετύχει μεγάλες
ανατροπές.
Τώρα, όσο για το άτομο που θα κανει κάποια προσπάθεια να
βρείτο σύνολο που ανήκει, κι εδώ έχουμε τις εκπλήξεις μας,
καθώς το που ανήκει ο καθείς, είναι κάτι που έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση του κι όχι με την αυτοτοποθέτηση του...
Η κριση που θα περάσει και περνά ο καθένας μας,είναι το
τέστ για την εξέλιξη και το αν έχουμε την δυνατοτητα να την ακολουθήσουμε...
30/09/2008, 01:31:14
Αγαπητοί φίλοι

Ο Άνθρωπος , ανάμεσα στα ουσιαστικά του γνωρίσματα , διαθέτει την ικανότητα νάναι είδωλο μαζί και καθρέφτης , θέτοντας στον εαυτό του ερωτήματα και γι’αυτόν τον ίδιο , για την καταγωγή του και για την σημασία των πραγμάτων που τον περιβάλλουν .

Τα ερωτήματα που θέτει στον εαυτό του είναι τόσο επιτακτικά , τόσο αιχμηρά και δοκιμάζει τόσες δυσκολίες να τους δώσει μιαν απάντηση που νιώθει ανάστατος .

Η θρησκεία , η τέχνη , η ηθική είναι απότοκα της αναστάτωσης αυτής , η οποία σημειώνει την ακραία αιχμή της ανθρωποποίησης και αποκαλύπτει την έννοια και , πιθανόν , το τέρμα της εξέλιξης που υπέστη η φυλογενετική σειρά μας .

Οι υλικές κατακτήσεις δεν αρκούν καθόλου στον Άνθρωπο που έχει ανάγκη , χωρίς να έχει επίγνωση του πράγματος , από το υπερβατικό , είτε φιλοσοφικό , είτε ηθικό , είτε αισθητικό είναι αυτό .

Χωρίς την υπερβατικότητα η διανοητική ισορροπία του Ανθρώπου κινδυνεύει . Έτσι είχαν τα πράγματα ανέκαθεν .

Η μεταφυσική ανησυχία , η ανάγκη για να καταλάβει , ο έρωτας για το ωραίο και για το αγαθό , είναι οι διάφορες όψεις της φυσικής έφεσης του ομαλού Ανθρώπου προς το υπερβατικό που τον ανυψώνει πάνω από την «υλικότητά» του , τον αποσπά από τη ζωώδη φύση του και τον κρατάει στην ευθεία της φυσικής του εξέλιξης , η οποία τον οδηγεί σε επακριβέστερη , αληθινότερη επίγνωση του κόσμου και του εαυτού του , σε μια εξάχνωση του πνεύματος .

Μας αρέσει δε μας αρέσει αυτό , συμφωνεί δε συμφωνεί με τα φιλοσοφικοπολιτικά συστήματα , δεν έχει σημασία .

Το γεγονός είναι ένα , σίγουρο και ολοφάνερο :

Ο Άνθρωπος χωρίς το υπερβατικό είναι ψυχολογικά ανισσόροπος , ανώμαλος .

Μέσα στο φυσικό του περιβάλλον ο Άνθρωπος που δεν είχε σοφιτευτεί από τον πολιτισμό ή από κάποια κατάσταση που σφετερίζεται αυτή την ονομασία , γνώριζε την αγωνία του θεϊκού και ξεπερνούσε από μεγάλη απόσταση το κτήνος .

Η υπερβατικότητα εισχωρεί στον Άνθρωπο από δρόμους ποικίλους και αναπάντεχους .

Δεν περιορίζεται απλώς στην πίστη σ’ένα μοναδικό Θεό , αδημιούργητο συνάμα και δημιουργό , αγκαλιάζει ακόμα τη λατρεία του κάλλους και του αγαθού .

Είναι η ανενσάρκωτη αγάπη του πλησίον .

Εκφράζεται , οποιαδήποτε κι’αν είναι η προέλευσή της , με βαθειά πίστη στο μέλλον του Ανθρώπου .

Μεταφέρει το άτομο πέρα απ’τον εαυτό του και το κατευθύνει στο δρόμο της πραγματικής εξέλιξης .

Ορισμένοι θεωρούν αυτή την ανάγκη να εννοήσουμε τον εαυτό μας και τον εξωτερικό κόσμο σαν κατάλοιπο του πρωτόγονου πνεύματος .

Ένα δευτερόλεπτο σκέψης αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι η μεταφυσική ανησυχία ήταν το ζώπυρο του Ανθρώπου που ξεκινούσε για την κατάκτηση της αλήθειας .

Αφελής αλλά καρποφόρα πρόθεση .

Η επιστήμη πρέπει να τη σέβεται αφού γεννήθηκε απ’αυτήν .

Αν η φιλοσοφία και η επιστήμη συνεργάζονταν έντιμα , θα προμήθευαν στον Άνθρωπο το μέσο για να κυβερνηθεί καλύτερα . Σπανίως όμως να ενωθούν – και πάλι χωρίς ειλικρίνεια . Σχεδόν πάντοτε , παριστάνουν το μοναχικό καβαλάρη , ή και μάχονται η μια την άλλη σαν αδίσταχτες εχθρές , κι’όποιον πάρει ο χάρος .

Ο επιστημονισμός έχει περιορισμένους ορίζοντες , ενδιαφέρεται για μερικές μόνο πλευρές του Ανθρώπου και , δογματικά , αρνείται να πάρει υπόψη του ό,τιδήποτε που από κοντά ή από μακριά , αγγίζει τη μεταφυσική .

Η επιστήμη κάνοντάς μας να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε το Σύμπαν θα αφαιρέσει , λένε , το κύρος από τις θρησκείες , θα αποδείξει τις πλάνες τους και την ανυπαρξία του αντικειμένου τους .

Αν είναι αδύνατο ν’αποδειχθεί αν ο Θεός υπάρχει , δεν παύει νάναι εξίσου αδύνατο ν’αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει .

Τα προβλήματα του καλού και του κακού έχουν μια σίγουρα ανθρώπινη πραγματικότητα . Ξεφεύγουν ωστόσο από την επιστήμη .

Η αδυναμία να αποδείξουμε κάτι , δε συνεπάγεται ούτε την ύπαρξή του , ούτε την ανυπαρξία του , ούτε την αλήθεια , ούτε την πλάνη . Μήπως τα μαθηματικά δεν χρησιμοποιούν αξιώματα , ακόμα και θεωρήματα , που είναι ακριβώς αναπόδεικτες αλήθειες ;

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

03/10/2008, 16:15:55
quote:

Ο Άνθρωπος χωρίς το υπερβατικό είναι ψυχολογικά ανισόρροπος , ανώμαλος .
Η υπερβατικότητα εισχωρεί στον Άνθρωπο από δρόμους ποικίλους και αναπάντεχους .
Μεταφέρει το άτομο πέρα απ’τον εαυτό του και το κατευθύνει στο δρόμο της πραγματικής εξέλιξης .



Όλα αυτά είναι λογικά με μία όμως προϋπόθεση ,ότι η πρώτη προτεραιότητα μας ως ανθρώπινα όντα είναι η αναγνώριση της ύπαρξης του Θεού.


ΕΙΝΑΙ

03/10/2008, 17:52:05
Αγαπητέ μου alfa omega, έχεις απόλυτο δίκαιο,
γιατί δυστυχώς, ο άνθρωπος απο τη γνώση που απεκτησε,
έχει ξεφύγει εντελώς και πιστεύει οτι έφτασε τον ουρανό...
Εδώ με τα λίγα που έχουμε και πιστεύουμε οτι έχουμε κάτι...
Πότε θα καταλάβουμε οτι τα πάθη της ψυχής είναι σημαντικότερα;
03/10/2008, 18:09:55
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------


Ο Άνθρωπος χωρίς το υπερβατικό είναι ψυχολογικά ανισόρροπος , ανώμαλος .
Η υπερβατικότητα εισχωρεί στον Άνθρωπο από δρόμους ποικίλους και αναπάντεχους .
Μεταφέρει το άτομο πέρα απ’τον εαυτό του και το κατευθύνει στο δρόμο της πραγματικής εξέλιξης .

--------------------------------------------------------------------------------


Όλα αυτά είναι λογικά με μία όμως προϋπόθεση ,ότι η πρώτη προτεραιότητα μας ως ανθρώπινα όντα είναι η αναγνώριση της ύπαρξης του Θεού.


Αγαπητέ μου alfa-omega

Στο μήνυμά μου στις 22/09/2008, έχω ήδη απαντήσει σ'αυτό που αναφέρεσε ως εξής:

quote:

Εδώ αναγκάζομαι να επικαλεσθώ την θέση μου για την ανθρώπινη ψυχή και για το Θείο :

Πιστεύω στην ύπαρξη της ψυχής , ότι επιβιώνει της γήινης ζωής , ότι η φύση της είναι άϋλη επιδεχόμενη σταδιακής βελτίωσης με σκοπό την εξύψωσή της προς το θείο και τέλος στην Αθανασία της .

Θείο εννοώ το Ένα στο οποίο ενώνονται τ'αντίθετα του δυϊκού μας κόσμου , (του γήινου) . Αυτό που κατέχει τα πάντα κι’όμως δεν κατέχει τίποτε , γιατί υπερβαίνει τα πάντα .


Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

04/10/2008, 23:54:11
Αγαπητοί φίλοι

Παράξενο γεγονός , που δείχνει σε ποια ανυποληψία έχουν τη βιολογία οι επιστήμες που ασχολούνται με τον Άνθρωπο : παραγνωρίζουν εντελώς τις φυσιολογικές συνέπειες που μπορεί να έχουν οι κοινωνικές σχέσεις στο άτομο και αντιστρόφως τις επιδράσεις των φυσιολογικών καταστάσεων του ατόμου πάνω στην ομάδα .

Ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά τις επιπτώσεις της ομάδας μέσα στις κοινωνίες των ζώων (Εντόμων , Τρωκτικών…) , απεναντίας δεν ξέρουμε τίποτα γι’αυτές μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες .

Ωστόσο οι ψυχοσωματικές ασθένειες αφήνουν να διαβλέψουμε ότι υφίστανται οι επιπτώσεις αυτές και έχουν αντίκτυπο στις διανοητικές και σωματικές μας λειτουργίες . Θα πρέπει να δημιουργηθεί μια Κοινωνική φυσιολογία . Θα μας διαφωτίσει σε πολλά σημεία για τους ίδιους τους εαυτούς μας .

Ο Άνθρωπος , μολονότι δεν μπορεί να κάνει χωρίς τους συνανθρώπους του , εννοεί να διατηρεί μιαν ανεξαρτησία απέναντί τους και αρνείται να αλλοτριώσει την ελευθερία του .

Από την αντίθεση ανάμεσα στο άτομο και στην κοινωνία γεννιούνται συγκρούσεις που βρίσκουν τις λύσεις τους με συμβιβασμούς .

Γενικά , αποκαθίσταται ένα modus Vivendi χωρίς μεγάλη δυσκολία : Το άτομο αποδέχεται τους κανόνες που θεσπίζει η κοινωνία και συμμορφώνει μ’αυτούς τη διαγωγή του .

Η κοινωνία παίρνει τα μέτρα της εναντίον της «κακής διαγωγής» του ατόμου , επιβάλλοντας ποινικές κυρώσεις για κάθε παράβαση νόμων .

Η ισορροπία μεταξύ των ατόμων και της κοινωνίας έχει αρθεί από πολλές αιτίες .

Η επιβολή του Κράτους στο άτομο κρίνεται υπερβολική από ορισμένους , καταφανώς ανεπαρκής από άλλους , ενώ μερικοί υποστηρίζουν ότι ο ατομικισμός είναι εγωιστική αντικοινωνική ροπή , που πρέπει να καταστέλλεται αμείλικτα . Ο χιτλερισμός και ο σταλινισμός σ’αυτό το σημείο , καθώς και σε άλλα συμφωνούσαν .

Οι κοινωνίες των ζώων διαθέτουν ένα πάγιο καθεστώς το οποίο στηρίζεται σε έμφυτες και αυτόματες ατομικές αντιδράσεις . Το ζώο υφίσταται το κοινωνικό του καθεστώς .

Ο Άνθρωπος το χορηγεί ο ίδιος στον εαυτό του , διαλέγοντάς το και οικοδομώντας το γενικά ύστερα από αγώνες ατομικούς που μοιάζουν με τις μάχες από την έκβαση των οποίων εγκαθιδρύεται η κοινωνική ιεραρχία σε πολλά είδη ζώων .

Τα πολιτικά συστήματα , γενικά ταξινομημένα σε δυο λίγο – πολύ αντίπαλες ομάδες , τον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό , διαφέρουν ως προς τη γένεσή τους .

Το πρώτο είναι πολύ περισσότερο καρπός του εμπειρισμού και λιγότερο ενός θεωρητικού συστήματος . Παρά τις ατέλειές του , δεν αντιτίθεται στις φυσιολογικές και ψυχολογικές εφέσεις του Ανθρώπου . Διαθέτοντας εύπλαστη δομή , προσαρμόζεται ευχερέστερα στις περιστάσεις .

Το δεύτερο , είναι ένα σύστημα οικοδομημένο επάνω σε a priori αρχές , που έχουν συναχθεί από μια οικονομία (τέλος του 18ου , πρώτο μισό του 19ου αιώνα) , η οποία διαφέρει ριζικά από εκείνη που διαθέτει ο Δυτικός κόσμος , υπερπαραγωγός αγαθών , χάρη στη μόνιμη αναδρομή στην εφαρμοσμένη επιστήμη .

Στη διακυβέρνηση των λαών , ενώ φαίνεται να υπερτερεί ο εμπειρισμός (φιλοσοφική θεωρία που δέχεται σαν πηγή της γνώσης και κριτήριο της αλήθειας , την εμπειρία) , οι θεωρίες , η ουτοπία πιάνουν μεγάλο τόπο , εμπνέουν ένα σωρό νόμους και καθορίζουν πάμπολλες αυταρχικές αποφάσεις .

Το πραγματικό , οι ανάγκες οι υλικές και πνευματικές θάπρεπε να είναι τα μόνα στοιχεία που οι κυβερνώντες να παίρνουν υπόψη τους .

Ούτε η αντικειμενικότητα ούτε το φυσικό δίκαιο έχουν πέραση στην πολιτική . Οι κυβερνήσεις που έχουν επιβληθεί με τη βία και κρατούν χάρη σ’αυτή , είναι , ακόμα και σήμερα , οι πολυαριθμότερες .

Τις μοναρχίες διαδέχτηκαν οι ολιγαρχίες ή οι δικτατορίες , πράγμα που δεν καλυτέρεψε και πολύ την τύχη των διοικουμένων .

Οι κατασκευαστές πολιτικών συστημάτων αγνοούν την ουσία του Ανθρώπου , στον οποίο έχουν ωστόσο το θράσος να προτείνουν τον «καλύτερο τρόπο ζωής» , την «καλύτερη κοινωνική οργάνωση» , ενώ το μόνο στο οποίο αποβλέπουν είναι στη δημιουργία του νέου τύπου ανθρώπου που θα φέρει το όνομα: "ο Τίποτας".

Στον κόσμο που ζούμε , η ζωή του πολίτη είναι διαταραγμένη .

Παρά την πίεση που ασκούν πάνω στην ανθρωπότητα οι προπαγάνδες της ψευτιάς , της μένει ακόμα κάμποση κρίση για να αισθανθεί ενδόμυχα κάποια ανησυχία ως προς την αξία και τη δικαιοσύνη των μορφών διακυβέρνησης που αντιτίθενται μεν μεταξύ τους , της έχουν όμως επιβληθεί .

Καμιά τους δεν της φαίνεται κατάλληλη να ικανοποιήσει τις υλικές μαζί και τις ηθικές ανάγκες της .

Της χρειάζεται κάτι άλλο πιο ανθρώπινο , πιο γενναιόψυχο . Το νοιώθει αλλά δεν ξέρει τι να πει .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

05/10/2008, 10:55:53
quote:

Πότε θα καταλάβουμε οτι τα πάθη της ψυχής είναι σημαντικότερα;

Για να εμπεδοθεί κάποτε αυτή η λεπτεπίλεπτη διαφορά ,σε ομαδικό επίπεδο αγαπητέ συμαθητή trexagireve είναι αναγκαίο η πλειοψηφία των μελών μίας ομάδος που το επιδιώκει, να έχει είδη διαισθανθεί και να έχει καταγράψει στην καθημερινότητα , τις ψυχικές δραστηριότητες και τις επιπτώσεις στο πεδίο των προσωπικοτήτων απο τις οποίες συντελείται η ομάδα .


Είδη ο αγαπητός κηφέας έγραψε ότι :

quote:

Εδώ αναγκάζομαι να επικαλεσθώ την θέση μου για την ανθρώπινη ψυχή και για το Θείο :
Πιστεύω στην ύπαρξη της ψυχής , ότι επιβιώνει της γήινης ζωής , ότι η φύση της είναι άϋλη επιδεχόμενη σταδιακής βελτίωσης με σκοπό την εξύψωσή της προς το θείο και τέλος στην Αθανασία της .
Θείο εννοώ το Ένα στο οποίο ενώνονται τ'αντίθετα του δυϊκού μας κόσμου , (του γήινου) . Αυτό που κατέχει τα πάντα κι’όμως δεν κατέχει τίποτε , γιατί υπερβαίνει τα πάντα .


Απο αυτήν την πολύ σημαντική προσωπική άποψη ,μέχρι την συμπεριφορά της ( της κάθε Χ προσωπικότητας ) ως αθάνατο ον στην καθημερινότητα , υπάρχει μία εξέλιξη την οποία θα πρέπει να διανύσει ο κάθε άνθρωπος .
Φαντάζει απλοϊκό να ειπωθεί απο όλους ,ότι δεν υφίσταται θάνατος .
Είναι όμως πολύπλοκη η διασδικασία για να φτάσει στο σημείο να πιστέψει κάποιος ,σε αυτήν την απλή ΑΛΗΘΕΙΑ ,διότι θα πρέπει να βρεθεί ένας δρόμος για να περάσει απο την θεωρία στην πράξη .


Θα σας παρακαλούσα να μεταφέρουμε τις απόψεις μας ,για το πότε ένας άνθρωπος , αρχίζει να συνειδητοποιεί ο ίδιος ότι υπάρχει εξέλιξη της συνειδήσεως του .
Υπάρχουνε ενδείξεις .

05/10/2008, 20:17:08
Πρέπει πρώτα να έχει το κατάλληλο περιβάλλον αγαπητέ μου
alfa-omega...Για να ευδοκιμήσει ο άνθρωπος, σαν είδος εν εξελίξει,
πρέπει να ζει σε μια κοινωνία που να μην υπάρχει το χρήμα, να μην υπάρχουν
ανάγκες, ώστε να μπορεί να ασχοληθεί με την εξέλιξη του. Να υπάρχει
χαραγμένη πορεία προς την τελική του μορφή και υπόσταση, εφόσον εξελίσσεται.
Συμφωνώ με τα λόγια του Κηφεύς και όντως αυτός είναι ο σκοπός
του ανθρώπου. εκεί πιστεύω ότι το μεγάλο σφάλμα της ανθρώπινης κοινωνίας,
ήταν ότι δεν φρόντισε να δημιουργηθούν οι συνθήκες, ώστε να μην υπάρχουν
τα στοιχεία εκείνα που εμποδίζουν τον άνθρωπο να φτάσει την την ομοίωση,
στο απώτερο σημεό που μπορεί να γίνει και ανάλογα στον καθένα.
Για το θέμα της συνειδητοποίησης της εξέλιξης της ίδιας της συνειδήσεως,
μπορώ να πώ ότι έχει να κάνει με τις εμπειρίες και τη γνωστική αναζήτηση
του κάθε ανθρώπου. Έχει να κάνει με τη μόρφωση του, όπως και το ψυχοπνευματικό
υπόβαθρο, τις προσωπικές αναζητήσεις... Είναι κι άλλα φυσικά, αλλά το θέμα ειναι
ότι η αντιμετώπιση τους γίνεται με το να έχεις τον άνθρωπο σε ένα ιδανικό και ασκημένο πνευματικά επίπεδο, δίχως βιοτικές μέριμνες και περιθώρια συγκρίσεων και
ανταγωνισμών και τότε μπορούμε να δούμε σίγουρα την ανθρώπινη κοινωνία
να προχωρά στο φυσικό της προορισμό και αυτοπραγμάτωση. Είναι πολύ σημαντικό
για μένα, ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν μια κοινή γνώμη, ώστε η ανθρωπότητα
να μπορεί να λειτουργήσει συλλογικά, σε ενα ανώτερο επιπεδο και αποτέλεσμα.
06/10/2008, 10:52:24


Ποιες είναι οι ενδείξεις ότι η συνείδηση πραγματικά διευρύνεται ;
1 Μία αληθινή παρόρμηση να γνωρίσω περισσότερα και να γίνω περισσότερα .
2 Μία σταθερή παρακολούθηση και παρατήρηση της ζωής και των σχέσεών μου .
3 Μία αυξανόμενη τάση να υπηρετήσω και να βοηθήσω άλλους .
4 Ένας αυξανόμενος έλεγχος επάνω στις πράξεις ,τα αισθήματα ,τις σκέψεις και τα λόγια ( γραπτά ) μου .
5 Καθαρή σκέψη και θεώρηση των πραγμάτων όπως είναι πραγματικά .
6 Ένας αυξανόμενος ενθουσιασμός για την ευημερία της ανθρωπότητας.
7 Καλύτερες σχέσεις με τους άλλους .
8 Μεγαλύτερη ικανότητα να κατανοώ τα προβλήματα των άλλων και να καλύπτω τις ανάγκες τους .
9 Ένα αυξανόμενο αίσθημα αβλάβειας.
10 Μία αυξανόμενη δύναμη δημιουργικότητας .
11 Μία αυξανόμενη ενόραση στο σχέδιο για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη μέσα στο ηλιακό σύστημα .
12 Μία αυξανόμενη ευαισθησία σε εντυπώσεις που έρχονται από μεγάλες πλανητικές ,ηλιακές και κοσμικές ζωές ,οι οποίες καταλήγουν σε δημιουργική δράση και επιστημονική ανακάλυψη και οι οποίες μπορεί να μας αποκαλύψουν τις απαντήσεις για την δυστυχία και την απομόνωσή μας .

Αυτά είναι λίγα από τα αποτελέσματα μίας διευρυνόμενης συνείδησης .
Τις πληροφορίες αντέγραψα από το βιβλίο του Σαραϊνταριαν , Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗΣ .

Η αντικειμενικότητα έχει σχέση με την προσωπικότητα μας και με αυτό που παραδέχεται η επιστήμη και η υποκειμενικότητά μας ότι έχει σχέση με την ψυχή μας.
Όσον αφορά το αν έχει κατορθώσει να βλέπει ένα Χ ΑΤΟΜΟ τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, έχει να κάνει με το επίπεδο της συνειδησιακής εξέλιξης στο οποίο έφτασε .
Πρέπει όμως να ερευνούμε τα διάφορα γεγονότα και τις όποιες καταστάσεις βιώνουμε, ψάχνοντας να βρούμε τι κρύβεται πίσω από τους προφανείς λόγους που μας κάνουνε να τα βιώνουμε για να κατανοούμε την βαθύτερη ουσία τους.
Όσοι ασχολούνται με τον εσωτερισμό έχουν την ίδια στάση ως προς το θέμα της προσωπικότητας και της συνείδησης.
Όσο περισσότερο διεισδύουν στους υποκειμενικούς αόρατους κόσμους συνειδησιακά, τόσο περισσότερο τους αποκαλύπτονται θέματα που τους ενώνουν σε ορθή συνεργασία. Το θέμα της εξέλιξης και της διεύρυνσης της συνείδησης είναι κοινή στάση ζωής σε όλους όσους ασχολούνται με τον εσωτερισμό. Όσο περισσότερο μελετούν πνευματικά βιβλία και πειραματίζονται με αφετηρία τα λεγόμενά τους, τόσο περισσότερο καταλήγουν σε κοινά συμπεράσματα.

Στον κόσμο της προσωπικότητας κυριαρχεί ο χωρισμός ενώ στον κόσμο της ψυχής η ενότητα. Έτσι όσοι ασχολούνται με τον εσωτερισμό και μαθαίνουν να ζουν στην καθημερινότητα ως ψυχές, σταματούν να έχουν διαφορές.

06/10/2008, 13:18:10
Αγαπητέ μου alfa-omega, έχεις δίκιο για τις περιπτώσεις
που αυξάνει και διευρύνεται η συνείδηση, αλλά
πιστεύω ότι εξίσου βασικές ενδείξεις ότι
η συνείδηση διευρύνεται είναι και :Η διαπίστωση ότι
προσέχεις πράγματα που πρώτα δεν πρόσεχες.Να σου κάνει εντύπωση
κάτι που έβλεπες, αλλα δεν ...έβλεπες, γύρω σου.
Ενδιαφέροντα που πρώτα ήταν πιο αμελητέα,σχεδόν περιττά στη ζωή κι έχουν
φυσικά να κάνουν με πνευματικά αντικείμενα και τώρα έχουν
γίνει πιο σημαντικά, π.χ.ανάγνωση γνωστικών θεμάτων, που δεν
έχουν άμεση εφαρμογή στη ζωή μας.
Το να δει κανείς αντικειμενικά, δεν είναι κι οπωσδήποτε απόρροια
της γνώσης.. Υπάρχουν εγγράματοι..κάφροι και αγράμματοι σοφοί... Εδώ καλύτερα
να λέγαμε και τη σχέση που έχει η παρόρμηση και η φυσική πορεία του ατόμου
προς την διεύρυνση της συνείδησης .
Όπως επίσης και ότι μπορεί κάποια γεγονότα στη ζωή ενός
ανθρώπου,να τον επηρεάσαν, όπως ενας γνωστός μου που έπεσε απο 20 μέτρα
ύψος και γλύτωσε... Είδε τόσα πολλά κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης του,
ώστε από άθεος και υλιστής που ήταν,με την ανάλογη κουλτούρα,
τώρα πιστεύει ότι υπάρχει ζωή μετά θάνατον,ανώτερ Ον, Θεός,
έπειτα απο αστρικά ταξίδια που έκανε μετά το ατύχημα του, αλλά
και το λευκό φως που είδε, όταν κόντεψε να πεθάνει...
Για να το θέσω αλλοιώς, η διεύρυνση της συνείδηση, αν δεν είναι προορισμός,
μπορεί να κάνει ζημιά κι όχι καλό. Πιστεύω δλδ, ότι η συνείδηση είναι
μονόδρομος και καλά θα ήταν να είναι έςτοιμος κανείς, πριν ασχοληθει με
τέτοια πράγματα.Τι εννοούμε έτοιμος;Να ξέρει ότι εδώ είμαστε μαθητές και
ασκούμενοι κι όχι διδάσκαλοι, γιατί τότε, δεν μαθαίνουμε και αχρηστεύεται
η εδώ παρουσία μας...Να μπορεί να ξεφύγει από την σκλαβιά της σάρκας
και του βλέπω μόνο ότι χρησιμοποιώ..
Αλήθεια, το έργο "Flatlinners"το έχεις δει;
΄Εχει μια πολύ ενδιαφέρουσα θέση για την διεύρυνση της συνείδησης,
με σόκ θανάτου, ώστε μετά να μην βλέπεις όπως πρώτα τα πράγματα..
Κάποια άτομα, γιατροί, μπαίνουν στη δοκιμασία να κάνουν μεταξύ των τεχνητούς
θανάτους και να ξαναγυρνάνε στη ζωή, ώστε να καταγράφουν το μετά.
Με αυτά τα πειράματα, φτάναν
σε επίπεδα συνείδησης που δεν φτάνει ένας απλός άνθρωπος...Βέβαια,
δεν το συνιστώ αλλά πιστεύω οτι μια εμπειρία σοκ, μπορεί να μας
ξυπνήσει, γιατί εδώ κοιμάται το πνεύμα και ζει η σάρκα...
10/10/2008, 11:35:41
quote:

Για να το θέσω αλλοιώς, η διεύρυνση της συνείδηση, αν δεν είναι προορισμός,
μπορεί να κάνει ζημιά κι όχι καλό. Πιστεύω δλδ, ότι η συνείδηση είναι
μονόδρομος και καλά θα ήταν να είναι έςτοιμος κανείς, πριν ασχοληθει με
τέτοια πράγματα.Τι εννοούμε έτοιμος;Να ξέρει ότι εδώ είμαστε μαθητές και
ασκούμενοι κι όχι διδάσκαλοι, γιατί τότε, δεν μαθαίνουμε και αχρηστεύεται
η εδώ παρουσία μας...Να μπορεί να ξεφύγει από την σκλαβιά της σάρκας
και του βλέπω μόνο ότι χρησιμοποιώ..

Συμφωνώ και επαυξάνω .
Η διεύρυνση της συνείδησης ,θα έπρεπε να είναι μονόδρομος για την πλειοψηφία των ανθρώπων του πλανήτη μας αγαπητέ trexagireve .
Επειδή κάθε ανθρώπινο ον είναι και μία μονάδα συνειδήσεως ,είναι όμως τόσο ανόμοια προς οτιδήποτε άλλο , ώστε η ατομική ανάγκη του καθενός τότε μόνον μπορεί να ικανοποιηθεί ,όταν υπάρχει πλήρης συνείδηση του αιτιατού πεδίου .
Ο προορισμός που δίνει ένα άτομο στην ύπαρξή του ,εξαρτάται από το μέγεθος της ήδη διευρυνόμενης συνείδησής .
Αυτοί που συνειδητοποίησαν ότι είναι αιώνιοι για παράδειγμα , ασχολούνται με την αιωνιότητα .
Τι κάνουνε άραγε ;
Για να μπορέσει ένα Χ άτομο να ξεφύγει μελλοντικά , από τα πάθη που προέρχονται από το σαρκίο, πρέπει να μπορεί να τα ελέγχει ,έτσι προσπαθεί να ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΑΠΡΟΣΩΠΑ .
Αυτή η άσκηση είναι υπεραρκετή για να περάσει οποιοδήποτε άτομο, ανεξάρτητα της εξωτερικά επίκτητης μορφώσεως ,από τον κατώτερο προς τον ανώτερο εαυτό .
Η πρόοδος σε αυτήν την καθαρά πνευματική κατεύθυνση γίνεται περισσότερο αντιληπτή από τον περίγυρο του ατόμου και λιγότερο από τον ίδιο ,όταν το άτομο βρίσκεται στην έναρξη της άσκησης .
Αργότερα ,όταν το άτομο αρχίσει να παρατηρεί τα αποτελέσματα που επιφέρει η απρόσωπη συμπεριφορά του ,αρχίζει να διαμορφώνει άποψη ,αν η άσκηση επιδρά θετικά η αρνητικά στην εξέλιξη του .
Αυτή η αξιολόγηση γίνεται εν αρχή με καθαρά προσωπικά κριτήρια και αργότερα διαμορφώνεται σε εσωτερική .
Αυτήν την μετατροπή την πετυχαίνει η ΨΥΧΗ του ασκούμενου στην απροσωπία ατόμου .
Συνειδητοποιεί κάποια στιγμή ,ότι αυτά που δεν έβλεπε πριν, η τα έβλεπε αλλά δεν τα καταλάβαινε ,ήτανε πάντοτε μέσα του .
Μόνον ότι προκύπτει ως αποτέλεσμα της ατομικής προσπάθειας ,της σκληρής πάλης και της πικρής πείρας ,ενέχει σταθερή και μόνιμη αξία .


Επανάληψη .
Τα κύρια χαρακτηριστικά της Ψυχής είναι ανιδιοτέλεια, ταπεινότητα (απροσωπία), αγάπη προς κάθε κατεύθυνση, ψυχική ομαδική ενότητα .
Περιεκτικά η κύρια λέξη της προσωπικότητας είναι –Παίρνω-, ενώ της Ψυχής «Δίνω» (για αυτό κατά την διάρκεια της πνευματικής μαθητείας, ο μαθητής μαθαίνει να υπηρετεί – δίνει, χωρίς να ζητά τίποτε για τον τριπλό χωριστό κατώτερο εαυτό του την προσωπικότητα, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του).

ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΟΧΙ ,είναι σχετικά εύκολο να διευκρινισθεί από εμάς τους ιδίους .
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ & ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΟΝΙΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ .
Μαθητής είναι αυτός που προσπαθεί και κατορθώνει να εκφράζεται κατά χρονικά διαστήματα απρόσωπα ,διότι είναι ταπεινός .
Η τελειοποίησή του ,είναι καθαρά θέμα θέλησης .
Το πόσο δυνατή είναι η θέληση του ,το γνωρίζει μόνον η ψυχή του .

Διευκρίνιση .
Κατά την διάρκεια της εξάσκησης ,μπορεί να επέλθουνε προβλήματα.
Για παράδειγμα οι συναισθηματικές διαταραχές οφείλονται και προέρχονται αποκλειστικά από τον πανίσχυρο τύπο ενέργειας που διαμορφώνει η ψυχή σε κάθε προσωπικότητα .
Η Ψυχή και το Πνεύμα παραδοσιακά από αρχαιοτάτων ετών βρισκόταν σε διαμάχη με την μορφή, την ύλη, την προσωπικότητα. Αυτό σκόπιμα οι δυνάμεις του υλισμού το διαστρέβλωσαν έτσι ώστε οι άνθρωποι να νομίζουν ότι η ψυχή είναι τμήμα της προσωπικότητάς μας.


…και ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις του υλισμού ;
επιθυμούνε , θέλουνε κάποιοι αναγνώστες να προσπαθήσουνε να τις διευκρινίσουνε , με όσο πνευματικό φως διαθέτουνε αυτήν την δεδομένη στιγμή οι ψυχές αυτών ?

quote:

Αλήθεια, το έργο "Flatlinners"το έχεις δει;

Όχι αλλά μετά από όσα έγραψες για την ταινία μου άνοιξες την περιέργεια Και κάποια στιγμή θα την δω.

10/10/2008, 12:49:21
Αγαπητέ μου Alfa-omega, ότι γίνεται σε αυτό τον κόσμο,
δεν γίνεται τυχαία... Πιστεύω ότι όλοι υπακούμε, αδρά έστω, σε
ένα παγκόσμιο σχέδιο εξέλιξης , αφού αποτελούμε μονάδες του υπερσυνόλου
Άνθρωπος..
Η διεύρυνση της συνείδησης για να πάει παραπέρα, σίγουρα αναγνωρίζεις ότι
πρέπει να συμβούν και γεγονότα που να την συμπαρασύρουν σε άλλα εντελώς
πεδία, κάτι που θα προέλθει, μόνο έπειτα απο έντονα γεγονότα. Κι αυτά
έρχονται και συμβαίνουν, με μια περίεργη σειρά συμπτώσεων.. Παλιότερα
αυτο συνέβανε συχνότερα και με μικρές αποστάσεις, αλλά τώρα, επειδή
μιλάμε για μια μεγάλη αλλαγή, το μετέωρο βήμα της ανθρωπότητας,
έρχεται να γίνει παροιμιώδες...
Αυτο όμως, πιστεύω ότι συμβαίνει, προκειμένου κάθε
ένας να τοποθετηθεί και διαλέξει πλευρά, αυτό που τον εκφράζει...
Την υπακοή στο ζώο των ενστίκτων, ή αναγωγή στον πνευματικό άνθρωπο;Γιατί
κεκαλυμμένοι, βρίσκονται όλοι και στις δυο πλευρές... είναι μπερδεμένο ποιός
είναι και που , από τις δηλώσεις των, ποιός είναι ποιός..
Νομίζω καταλαβαίνεις ότι σε προσωπικό επίπεδο, για
μένα διαχωρισμός υπαρχει μεταξύ ζώου και ανθρώπου, όλοι εντάσσονται σε αυτές
τις δυο κατηγορίες... Αυτό το ζώο που έχει εκπολιτιστεί, πολεμάω όλη μου
τη ζωή και πιστεύω οτι είμαστε κοντά στο τελος του...
Δεν πρόκειται να γίνει θεός το ζώο, αλλά θα παρασύρει πολλούς μαζί του,
για να δικαιούται τον όρο "Θηρίο"...
10/10/2008, 22:13:31
quote:
Κατά την διάρκεια της εξάσκησης ,μπορεί να επέλθουνε προβλήματα.
Για παράδειγμα οι συναισθηματικές διαταραχές οφείλονται και προέρχονται αποκλειστικά από τον πανίσχυρο τύπο ενέργειας που διαμορφώνει η ψυχή σε κάθε προσωπικότητα .
Η Ψυχή και το Πνεύμα παραδοσιακά από αρχαιοτάτων ετών βρισκόταν σε διαμάχη με την μορφή, την ύλη, την προσωπικότητα. Αυτό σκόπιμα οι δυνάμεις του υλισμού το διαστρέβλωσαν έτσι ώστε οι άνθρωποι να νομίζουν ότι η ψυχή είναι τμήμα της προσωπικότητάς μας.


…και ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις του υλισμού ;


Ανοίγεις ένα τεράστιο θέμα, αγαπητέ φίλε alfa-omega, ζητώντας τις απόψεις περί πνεύματος, ψυχής και υλισμού.

Προκαταρκτικά θα πω δυο λόγια που αφορούν αυτές τις έννοιες:

Είναι γνωστό ότι στη λέξη «πνεύμα» δίνονται πολλές και διάφορες έννοιες . Εδώ θα περιορισθώ σε δύο μόνο . Στη γενική και σε μια άλλη από τις ειδικές που μας χρειάζεται για το θέμα μας .

Κατά τη γενική , λοιπόν , έννοια , πνεύμα σημαίνει κάθε τι που δεν είναι υλικό , που είναι λεπτότερο της ύλης , κάτι το αιθέριο . Με την έννοια αυτή πολλές φορές χαρακτηρίζεται το Θείο .

Με την άλλη έννοια , την ειδική , εκφράζεται η «ψυχή» . Τέτοια όμως ψυχή ευρίσκεται στον πλανήτη μας μόνο στον άνθρωπο , σε υψηλότερο δε επίπεδο και στον Πνευματικό Κόσμο , που , κατά τις Εσωτερικές Παραδόσεις υπάρχει και ενεργεί υπεράνω του κόσμου μας , του κόσμου των ανθρώπων .

Ο άνθρωπος σαν μορφή υλική είναι ένα είδος βιολογικό , που βρίσκεται στην πιο υψηλή βαθμίδα της ζωϊκής κλίμακος του πλανήτη μας . Πολύ σωστά δε θεωρείται πως είναι η κορωνίδα της δημιουργίας επί της Γής .

Διαθέτει τον πιο τέλειο οργανισμό από κάθε άλλη ζωϊκή μορφή . Τελειότερο εγκέφαλο , λεπτότερο νευρικό σύστημα . Με τα εφόδια λοιπόν αυτά η ψυχή , που ζωοποιεί τον άνθρωπο , μπορεί να νοεί , να διανοείται , να έχει συνείδηση της ύπαρξής της και να σχηματίζει περιεχόμενο ιδεολογικό , που το λέγουν περιεχόμενο της συνειδήσης .

Δηλαδή με δυό λόγια ο άνθρωπος εκδηλώνει ικανότητες πνευματικές . Είναι λοιπόν ο άνθρωπος και από την άποψη αυτή η κορωνίδα της δημιουργίας επάνω στον πλανήτη μας !

Καθώς και προηγουμένως ανέφερα , πνεύμα , υπό την ειδική έννοια , που το εξετάζομε , βρίσκεται και λειτουργεί και σε άλλον κόσμο , υψηλότερο όμως του ανθρώπινου , στον Πνευματικό Κόσμο .

Ο Κόσμος εκείνος έχει αποκληθεί , από τις Εσωτερικές Παραδόσεις , Θείος . Πρέπει δε από τώρα να σημειωθεί , αλλά και να τονισθεί , ότι το πνευματόδοξο των Εσωτερικών Παραδόσεων εδώ ακριβώς έγκειται .

Στη συνειδητή αναγνώριση και παραδοχή ενός θείου νοητικού αθάνατου Π ν ε υ μ α τ ι κ ο ύ Κ ό σ μ ο υ , που δρα πέραν του κόσμου μας , του ανθρώπινου κόσμου .


Ο υλισμός , αποτελεί την πρώτη φιλοσοφία την οποία υιοθετεί ο καθένας που έχει απορρίψει την πίστη σε υπερφυσικές δυνάμεις.

Ο υλισμός είναι η φιλοσοφική θεωρία η οποία πρεσβεύει ότι η ύλη αποτελεί στον κόσμο την μόνη πραγματικώς υπάρχουσα ουσία .

Πρώτοι εισηγητές της υλιστικής θεωρίας υπήρξαν οι Έλληνες φιλόσοφοι Λεύκιππος (5ος αιώνας π.Χ.) και Δημόκριτος (460 – 360 π.Χ.) που δίδασκαν ότι η ύλη αναλύεται σε ελάχιστα και μη περαιτέρω διαιρετά άτομα .
Προς τον υλισμό πλησιάζουν ο Στωϊκός Ζήνων ο Κιτιεύς (336 – 264 π.Χ.) ο θεμελιωτής των Στωικών και βέβαια οι Στωικοί (3ος π.Χ. αιώνας) , οι οποίοι δέχονται την ύπαρξη μιάς ύλης , η οποία δεν είναι διεσπαρμένη σε άτομα αλλά παρουσιάζει συνέχεια .

Την περί ατομικής σύστασης μιάς ασυνεχούς ύλης θεωρία του Δημόκριτου ανανέωσε ο Επίκουρος (342 – 270 π.Χ.) , αφού συνέδεσε αυτήν με την αναιτιοδοξία .

Δέχεται ο Επίκουρος ότι τα άτομα έχουν και μία κίνηση , η οποία δεν έχει την πηγή της σε εξωτερικά αίτια , αλλά προέρχεται από την εσωτερική τους φύση , ακριβώς όπως η ανθρώπινη ψυχή έχει μία ελευθερία , η οποία την καθιστά ικανή να πράξει εκείνο , το οποίο θέλει μη συμμορφούμενη προς τα επιδρώντα επ’αυτής εξωτερικά αίτια .

Αυτή την από εσωτερική πηγή προερχόμενη κίνηση των ατόμων ο Επίκουρος κάλεσε «παρέγκλισιν» , ο δε Ρωμαίος ποιητής Λουκρήτιος (1ος αιώνας π.Χ.) «κλινάμεν» (clinamen) .

Εξετάζοντας τις διάφορες μορφές με τις οποίες εμφανίστηκε ο υλισμός , θα αναφερθώ, τώρα, μόνο στον κοσμολογικό υλισμό:

Κοσμολογικός ή μεταφυσικός υλισμός: Κατ’αυτόν η μόνη στο Σύμπαν υπάρχουσα ουσία είναι η σωματική ύλη .

Όλα τα φαινόμενα τα διαδραματιζόμενα στον κόσμο αποτελούν εκδηλώσεις της υλικής ουσίας και πραγματοποιούνται σύμφωνα προς μηχανικούς νόμους .

Η δύναμη , η ενέργεια , τα βιολογικά , ψυχολογικά και πνευματικά φαινόμενα προέρχονται από την ύλη . Επειδή δε ο κοσμολογικός υλισμός δέχεται την ύπαρξη στον κόσμο μιάς μόνο ουσίας , γι’αυτό κατατάσσεται στον μονισμό .

Η ανάπτυξη των φυσικών ερευνών που σημειώθηκε κατά τον 20ο αιώνα , έγινε αφορμή να αποδειχθεί ότι ο κοσμολογικός υλισμός είναι μία πεπλανημένη δοξασία .

Τα πειράματα με τα οποία επιτεύχθηκε η μετατροπή της ύλης σε ενέργεια και της ενέργειας σε ύλη αποδεικνύουν ότι πίσω από την ύλη και την ενέργεια υπάρχει κάτι άλλο , το οποίο αποτελεί την προϋπόθεση και των δύο .

Ο κοσμολογικός υλισμός κατά την νεώτερη εποχή συνδέθηκε πάντοτε με τον αθεϊσμό .

Αυτό αποτελεί ιδιαίτερο γνώρισμα του νεώτερου υλισμού , εν αντιθέσει με αυτά τα συστήματα που κλίνουν στο σύστημα του Δημόκριτου, του Επίκουρου και των Στωικών . Όχι μόνον ο Δημόκριτος αλλά και ο Επίκουρος δεχόταν την ύπαρξη θεών , οι οποίοι κατοικούν στα μεταξύ των διαφόρων κόσμων σχηματιζόμενα κενά , τα «μετακόσμια» . Και οι Στωικοί αναγνώριζαν την ύπαρξη Θεού , τον οποίο θεωρούσαν σαν πλήρες ζωής και τελειότητος όν , το οποίο προνοεί για ολόκληρο τον κόσμο .

Ο νεώτερος υλισμός είναι εξ ολοκλήρου αθεϊστικός , διδάσκει δε ότι η περί υπάρξεως του Θεού πεποίθηση αποτελεί προβολή των ανθρώπινων πόθων .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

11/10/2008, 10:08:09
Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε την αβάσταχτη ελαφρότητα του
είναι μας θα απελευθερωθούμε απο την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας
και θα ελευθερώσουμε μέσα μας την πηγή ζωής που κουβαλάμε..
Μόνο όταν αυτός ο Τίποτας, φορεθεί μέσα μας, θα γίνουμε
και πάλι ευτυχισμένοι και ελεύθεροι...
Να ξαναγίνουμε πάλι σαν παιδιά που ανέφελα,
ζουν την αθωότητα τους..Αυτή που εμείς έχουμε ηθελημένα χάσει..
Γιατί είναι δική μας ενέργεια η απώλεια της, εμείς βάλαμε πονηρές
σκέψεις στο μυαλό μας, ή τις δεχτήκαμε...
Είμαι ο Τίποτας, που θα έλεγε κι ο alfa-omega κι αυτό με κάνει και
αισθάνομαι ελεύθερος κι ευτυχισμένος...
12/10/2008, 19:11:04

quote:
Ανοίγεις ένα τεράστιο θέμα, αγαπητέ φίλε alfa-omega, ζητώντας τις απόψεις περί πνεύματος, ψυχής και υλισμού.

Αγαπητέ κηφέα συμφωνώ μαζί σου .
Είναι τεράστιο το θέμα ,διότι εμπεριέχει απορίες και αναπάντητα ερωτηματικά.
Όσο υπάρχουνε αυτά μέσα στην μνήμη του μυαλού ,θα πρέπει τουλάχιστον να αναζητάμε τρόπους ,για να τα επεξεργασθεί ο συμπερασματικός μας νους ,μέσω του επεξεργαστεί τον οποίο διαθέτει ,για τον απλούστατο λόγο , ότι όσο μένουμε υφισηχασμένοι, λιμνάζουμε σε στάσιμα ύδατα και αυτό για την δική μου διαίσθηση είναι άκρως επικίνδυνο για έναν άνθρωπο ο οποίος θα ήθελε να είναι πνευματικός .

Πάντοτε το ανώτερο δεν ήτανε θετικότερο από το κατώτερο ?
Η ψυχή στέκεται ποιο πάνω από το σώμα για να το ζωοποιεί και επίσης να φωτίζει τον δρόμο προς την καταγωγή της .


Ο υλισμός είναι υπεύθυνος για τα χάλια του πλανήτη . Ήταν και είναι υπεύθυνος για τους πλούσιους και τους φτωχούς, για την ανεργία, για τους πολέμους και την επιθετικότητα των Εθνών, για τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, για την εκμετάλλευση των φτωχών από τους πλουσίους, για την πορνεία, για τους οικονομικούς μετανάστες και για την μόλυνση της ατμόσφαιρας και των θαλασσών και συνεπώς για την διατάραξη του οικολογικού συστήματος .

Ο υλισμός είναι υπεύθυνος για την αστείρευτη ιδιοτέλεια και την απληστία των πολυεθνικών κολοσσών, που στον βωμό του κέρδους και της φιλοδοξίας των ηγεσιών τους δεν διστάζουν απέναντι κανενός ανθρώπου και κατώτερης κοινωνικής ομάδας, προκειμένου να αποκτήσουν αυτό που επιθυμούν.

Ο υλισμός είναι υπεύθυνος για τις εσκεμμένες κρίσεις σε διάφορα έθνη με σκοπό την πώληση όπλων και τον έλεγχο των πετρελαίων .
Οι πλούσιοι και οι φτωχοί μοιάζουνε να ζούνε σε παράλληλους κόσμους που συναντιούνται μονάχα στον θάνατο .Υπάρχει όμως καθημερινά μία μόνιμη κοινή ενότητα ,μεταξύ αυτών των δύο κόσμων , πλούσιοι και φτωχοί εργάζονται για τον υλισμό .

Τον θεοποίησαν συνάνθρωποί μας , οι οποίοι δεν δέχονται, ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να είναι αιώνιος .
Σε αυτήν την ιδέα που υλοποιήθηκε ,συμμετέχουμε και εμείς οι απλοί πολίτες και κατά επέκταση είμεθα και εμείς δυνάμεις του υλισμού, διότι επιβιώνουμε καθημερινά με μηχανικό τρόπο .
Σίγουρα δεν πρέπει να υπάρχει ανθρώπινη διάνοια ,που να είναι ενάντια της ύλης ,για τον απλούστατο ,τον αυτονόητο λόγο ότι αποτελεί μέρος ,κομμάτι της σύνθεσής μας .
Ισχυρές δυνάμεις του υλισμού είναι οι πολυεθνικοί κολοσσοί ,που θέλουνε και κατόρθωσαν να ελέγχουνε τον μηχανικό τρόπο επιβίωσης των μέσων πολιτών του πλανήτη .
Οι δυνάμεις που τις συντηρούνε είμαστε όλοι εμείς ,που δεχόμεθα όλες τις τυποποιημένες προτάσεις επιβίωσης που μας πουλάνε .

Γιατί ?
Δεν μπορούμε να πράξουμε διαφορετικά ,η μήπως είναι ένα από τα πολλά φυσιολογικά αποτέλεσμα ,το οποίο προκύπτει από το διαφορετικό συνειδησιακό σημείο εξέλιξης ,το οποίο διανύει ο κάθε άνθρωπος ;
Αν είναι έτσι τα πράγματα υπάρχει ελπίδα και όχι βέβαια για όλη την ανθρωπότητα ,αλλά για κάποιες μονάδες από τις οποίες συγκροτείται .
Ποια είναι αυτή ?

Η ΘΕΩΡΗΣΗ ΟΤΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ,ΟΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ και αυτές βέβαια που το έχουνε πετύχει στον μέγιστο εφικτό βαθμό , βρίσκονται σε έναν άλλο χώρο ,μη αντιληπτό δια μέσω των πέντε φυσικών μας αισθήσεων .
Αμέτρητες υφιστάμενες και υπό εξέλιξη συνειδήσεις σε έναν πραγματικά άπειρο
Δ Ι Α Σ Τ Η Μ Α .


quote:
Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε την αβάσταχτη ελαφρότητα του
είναι μας θα απελευθερωθούμε απο την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας
και θα ελευθερώσουμε μέσα μας την πηγή ζωής που κουβαλάμε..
Μόνο όταν αυτός ο Τίποτας, φορεθεί μέσα μας, θα γίνουμε
και πάλι ευτυχισμένοι και ελεύθεροι...
Να ξαναγίνουμε πάλι σαν παιδιά που ανέφελα,
ζουν την αθωότητα τους..Αυτή που εμείς έχουμε ηθελημένα χάσει..
Γιατί είναι δική μας ενέργεια η απώλεια της, εμείς βάλαμε πονηρές
σκέψεις στο μυαλό μας, ή τις δεχτήκαμε...
Είμαι ο Τίποτας, που θα έλεγε κι ο alfa-omega κι αυτό με κάνει και
αισθάνομαι ελεύθερος κι ευτυχισμένος...


Είναι έμπρακτο και συνεχώς επαναλαμβανόμενο το γεγονός και άρα επίκαιρο ότι όλοι οι σοφοί αυτού του πλανήτη καταλήγουνε στα ποιο διαδεδομένα λόγια του Σωφρονίσκου Σωκράτη .
Πράγματι είμαι ο τίποτας γιατί τίποτα δεν γνωρίζω .

12/10/2008, 21:08:58
Αγαπητέ μου φίλε alfa-omega, ο άνθρωπος έχει
μια δική του ταυτότητα, που αν μέσω του Τίποτα,
πετύχουμε να εξαφανίσουμε την πλαστή ζωώδη προσωπικότητα μας,
μπορούμε να πλησιάσουμε στο να αφουγκραστούμε αυτόν τον
άλλο και γνήσιο εαυτό... Αυτός , δε,όπως θα
φανεί είναι ο πραγματικός μας εαυτός.
Και πιστεύω ότι είναι πολύ καλύτερος απο ότι μπορούμε να
φανταστούμε...
Αυτός ο εαυτός μας εδώ, είναι που έρχεται για να δοκιματεί, αλλά
τον προλαβαίνει το ζώο μέσα μας που αντιδρά γρηγορότερα και θάλεγα
απλά προηγείται στην έκφραση, με αποτέλεσμα να χάνουμε αυτή την επαφή με τον
εσώτερο εαυτό μας... Μόνο με τη σιωπή μπορούμε να τον ακούσουμε, μια
προσωπικότητα συμπαγής, χαμηλών τόνων, όπως ο Τίποτας, δύναμη και σοφία
που προέρχεται απο το πνεύμα κι όχι από την επίκτητη γνώση.
Οι επηρροές του χωρου γύρω μας και της κοινωνίας, που λειτουργεί μέσα στο
χάος, μας αποσυντονίζει και το ζώο βγαίνει μπροστά, με την πλαστή του
ταυτότητα, στην προσπάθεια του να επιβιώσει.
Ωστόσο, ο άνθρωπος πλέον, μέσα ποα τις νέες γενιές, έχει εκλεπτυνθεί σε
βαθμό τέτοιο, που δεν βρίσκει σημεία έκφρασης το ζώο.Ώσπου να εξαφανιστεί
εντελώς...
22/10/2008, 17:26:27
Την βεβαιότητα για το γεγονός ότι ο πολιτισμός μας έχει φτάσει σε σημείο κορεσμού , την αντιλαμβάνονται όσοι είναι φυσιολογικοί άνθρωποι ,μέσω της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης .
Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται , είναι η σχέση της με την ψυχή .
Οι ανθρώπινες συμπεριφορές στην πλειοψηφία ,πρέπει να επαναπροσδιορισθούνε , γιατί απλά είναι ανιδιοτελείς .
Το ζώο το οποίο αναφέρεις συχνά trexagireve υπάρχει στον συναισθηματικό φορέα εκάστου θνητού .
Είναι λοιπόν φυσιολογικό να συμπεριφέρεται η πλειοψηφία της ανθρωπότητας ως ζώα ,διότι επικεντρώνεται συναισθηματικά .
Για να μην πάμε μακριά ,θα μπορούσε ο έκαστος από εμάς να δει αυτήν την αλήθεια μέσα από το ίδιο το άτομό του ,αν έχει παρατηρήσει τον εαυτό του στην καθημερινότητα .
Η συνειδητότητα , μας επιτρέπει να θυμόμαστε με απίστευτη λεπτομέρεια κάθε τι το οποίο έχουμε βιώσει .
Αυτό μας πείθει ότι τα υποκειμενικά πράγματα τα οποία βιώσαμε ,είναι τα πραγματικά αντικειμενικά .

ΣΤΟ ΒΑΘΜΟ , ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΟΝΑΔΑ ΝΑ ΜΥΗΘΕΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ,σε αυτόν τον βαθμό είναι μυημένη .
Η μετατόπισης της συνειδήσεως του κατώτερου εαυτού εις την συνείδηση του ανωτέρου , επιτρέπεται μονάχα σε άτομα τα οποία ήδη συμπεριφέρονται ανιδιοτελώς .
Είναι λίγα αυτά τα άτομα .
Μπορούνε να αναγνωρίσουνε διαισθητικός γεγονότα εις την ζωή των συνανθρώπων των ,να προβλέπουνε γεγονότα και περιστατικά ,τα οποία πρόκειται να συμβούν και να γνωρίζουνε την σχετική αξία μίας προσωπικότητας .
Και όλα αυτά ,επειδή μπορούνε και βλέπουνε τα επίπεδα του αιτιατού.

Πρακτικά αυτοί που έφτασαν στο σημείο να εξελιχθούνε σε κάτι παραπάνω από το ανθρώπινο βασίλειο , βρίσκονται σε μία διαφορετική διάσταση των πραγμάτων .

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ Η ΥΛΗ .
Το πνεύμα τους είναι τόσο δυνατό , ώστε να μπορούνε να μετατρέπονται από ύλη σε ενέργεια και από ενέργεια σε ύλη .


Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας , μπορούνε να κάνουνε τα πάντα ?

Έχουνε φτάσει σε ένα συνειδησιακό επίπεδο , το οποίο δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε εμείς όλοι οι υπόλοιποι , παρά μονάχα με την βοήθεια της φαντασίωσης μας .
Όταν διαβάζουμε την φράση :
Αγάπησε τον πλησίον σου ως εαυτόν , δεν δυνάμεθα να το υλοποιήσουμε ,πριν αναβαθμίσουμε σε ένα συγκεκριμένο συνειδησιακό επίπεδο ,την ατομική μας συνείδηση .


Trexagireve έγραψες :
Οι επιρροές του χώρου γύρω μας και της κοινωνίας, που λειτουργεί μέσα στο
χάος, μας απόσυντονίζει και το ζώο βγαίνει μπροστά, με την πλαστή του
ταυτότητα, στην προσπάθεια του να επιβιώσει.

Αγαπητέ συμμαθητή τρέχα γύρευε Εσύ προσωπικά , έχεις την δυνατότητα να συμπεριφερθείς ως ο τίποτας ,σεμνά ,ταπεινά απέναντι στις δυνάμεις από τις οποίες προερχόμεθα .

Ο άσσος στο μανίκι σου , είναι τα ατυχήματα και οι εγχειρήσεις ,που υπέστης μέχρι και αυτήν την στιγμή .
Είδη αναφέρθηκες πολλάκις στο γεγονός ,ότι δεν υπάρχει τυχαίο γεγονός & άρα δεν υφίσταται τύχη.
Έτσι ορίζω και εγώ ,δηλαδή ότι η τύχη υπάρχει αφού την κυνηγήσεις συνειδητά .
Εν ολίγοις εάν κάποιοι άνθρωποι φαίνεται ότι έχουνε τύχη στην ζωή τους , δεν εξαρτάται από το τι σκέφτονται ,η το ποιοι είναι ,αλλά από το τι πράττουνε .

Η δημοσίευση ενός μηνύματος σε έναν χώρο μαζικής εστίασης , ( π.χ ηλεκτρονικό δια δίκτυο )από ένα Χ άτομο , μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο σκέψεως και κατά επέκταση ζωές συνανθρώπων του .
Αυτό όσοι το αμφισβητούνε ,φυσιολογικά πράττουνε ,διότι δεν ήρθε η ώρα τους .
Δεν βρίσκονται στο κατάλληλο συνειδησιακό σημείο και όλα περί θεϊκού σχεδίου ,τα βλέπουνε ως πράσινα άλογα .

Εσύ λοιπόν αγαπητέ δικτυακέ φίλε μου ,έχεις βιώσει πάμπολλες φορές την διαχωριστική γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου .
Εγώ προσωπικά μόνο μία φορά .
Ο φίλος σου τον οποίο πολύ καλά έκανες και ανέφερες ,στο μήνυμά σου στις 06/10/2008 , έχει επίσης πεισθεί για την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ που τον διακατέχει .


Είναι όμως αφελές να προσπαθήσουνε να πείσουνε ,όσοι βιώσανε την διαχωριστική γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου , άλλους συνανθρώπους ,για την αντικειμενικότητα των υποκειμενικών προσωπικών εμπειριών τους .

Για τον κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να ωριμάσει πρώτα η προσωπικότητά , ώστε να προχωρήσει στην αντίληψη ότι είναι όργανο μίας σύνθετης δύναμης .
Να μια απλή ερώτηση :
Ποια θα μπορούσε να είναι αυτή η ΔΥΝΑΜΗ ?


22/10/2008, 18:24:06
Αγαπητέ μου φίλε alfa-omega,ο πολιτισμός μας έχει
φθασει στο τέλος του, τώρα περιμένουμε το ανώτερο όν
που θαρθεί και ο κόσμος που θα σχηματισθεί γύρω του θα
είναι ανάλογος...Η μύηση που λες γίνεται όπως είναι έτοιμο
το πνεύμα και το σώμα.Αλλά ακόμη υπάρχει η ταραχή του ζώου μέσα μας,
αυτού του ζώου που δεν έχει παρά ένστικτα και ζητά μόνο την ικανοποίηση
τους...Ένα ζώο που δεν βλέπει αλλά αισθάνεται... Ένα τυφλό όν, που
μέσα του μεγαλώνουμε...Και πρέπει να δούμε, να ακούσουμε, να εκφραστούμε
μέσα απο αυτό...Και να το ξεπεράσουμε, να γίνουμε καλύτεροι του, όπως
είμαστε... Είναι ο ανταγωνιστής μας για να μας εξάπτει την ανάγκη για εξέλιξη.
Για βελτίωση συνθηκών, για να τον κοιτάμε ως κάτι που θα αφήσουμε πίσω μας...
Πιστεύω κι εγώ ότι όντως κάποιοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τα πάντα...Εφόσον δεν
χάσουν την πίστη τους στην δύναμη της ζωής...Εφόσον δεν τους περιορίζει απλά
η λογική τους....Αυτή η φυλακή που λέγεται λογική, μας κρατάει μακρυά απο ότι
δεν αντέχουμε... Άρα πρέπει να μάθουμε να αντέχουμε για να τα βλέπουμε΄ολα...
Πρέπει να έχουμε μάτια ανοιχτά κι όχι κλιστά κι οι αισθήσεις να μας ελέγχουν...
Όλα είναι συνήθεια, όλα μαθαίνονται, ακόμη και η υπέρβαση του ζώου και η υπέρβαση του
θανάτου...Αυτό είναι η δύναμη που ψάχνεις... Όταν υπερβείς τον φόβο του θανάτου,
τότε έχεις την αγνή περιέργεια ενός αθώου. Τότε μπορείς να γνωρισεις,
πέρα απο ότι θέλεις, αυτό που υπάρχει....
Φίλε μου "ἑγώ μόνος μου μές στο σκοτάδι γεννήθηκα,"αλλά απο βάρβαρο ζώο που
ημουνα, πλέον ατενίζω τον ουρανό.....
Ο φίλος μου που λές, βλεπόμαστε κάθε μέρα, συνέχεια μου αναφέρει πως άκουγε
τις σκέψεις των άλλων και ότι δεν μπορούσε να καταλάβει το λευκό φως, αν και
το ένοιωθε σαν Χριστό, άθεος όν, αλλα και ζεστό, φιλικό... Σήμερα με ρώτησε
"γιατί δεν μπορούσα να δώ;.."
Εσύ τι λές, γιατί δεν έβλεπε;μήπως δεν ήθελε να δει, τότε;
22/10/2008, 21:42:12
quote:

Ο φίλος μου που λές, βλεπόμαστε κάθε μέρα, συνέχεια μου αναφέρει πως άκουγε
τις σκέψεις των άλλων και ότι δεν μπορούσε να καταλάβει το λευκό φως, αν και
το ένοιωθε σαν Χριστό, άθεος όν, αλλα και ζεστό, φιλικό... Σήμερα με ρώτησε
"γιατί δεν μπορούσα να δώ;.."
Εσύ τι λές, γιατί δεν έβλεπε;μήπως δεν ήθελε να δει, τότε;

Ήδη σου έδωσα την απάντηση αγαπητέ trexagireve στο προηγούμενο γραπτό μήνυμά μου .

Έγραψα :
Η μετατόπισης της συνειδήσεως του κατώτερου εαυτού εις την συνείδηση του ανωτέρου , επιτρέπεται μονάχα σε άτομα τα οποία ήδη συμπεριφέρονται ανιδιοτελώς .


Και να ήθελε αν δεν ήτανε έτοιμος συνειδησιακά να δεχθεί την πληροφορία ( εικόνες και ήχους ) , δεν θα μπορούσε να την αντέξει και ίσως να μην υπήρχε ακόμη σήμερα σε αυτόν τον κόσμο .
Θέλει ετοιμότητα .
Έτοιμος είσαι εσύ ίσως ,γιατί όπως γράφεις ατενίζεις πλέον τον ουρανό .
Με καθαρή την συνείδηση γίνεται .
Ο φίλος σου όπως έγραψες , ήτανε κάποτε υλιστής και άθεος …., ε αυτό δεν διαγράφεται σε κλάσμα δευτερολέπτων ,από το υποσυνείδητο .
Πρέπει να προσαρμοστεί στην καινούργια θεώρηση των πραγμάτων και να αφοσιωθεί στην αποκλειστική μελέτη του θείου ,να γίνει ζηλωτής της θείας ουσίας του .
Σημασία έχει ότι του δόθηκε η ευκαιρία στην τωρινή του ενσάρκωσή (σε αυτήν την ζωή ) , να προσπαθήσει να αναβαθμίση την συνείδησή του .

Πιστεύω ότι έτοιμος να ατενίσει τον ουρανό , είναι αυτός που πούλησε όλα τα υλικά αγαθά του και άρχισε να πλουτίζει σε πνευματικές αρετές π.χ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ,ΑΠΡΟΣΩΠΙΑ ,ΑΓΑΠΗ ,ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ .
Όπως και να το κάνουμε κανένας θνητός δεν θα εισέλθει στην βασιλεία των ουρανών με τα εγκόσμια περιουσιακά του στοιχεία .

Προσωπικά ατενίζω τον ουρανό ,αλλά γνωρίζω ότι έχω ακόμη μπόλικο δρόμο μπροστά μου .
Είμαι βέβαιος επειδή απέχω ακόμη από την ανιδιοτελή συμπεριφορά ,που επιθυμεί η ψυχή να προσδώσει στην προσωπικότητά μου .
Πρόσεξε δεν διανύουμε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο εξελικτικό συνειδησιακό σημείο .
Το αιώνιο ον υπάρχει στην αιωνιότητα , για να εισέλθουμε κάποτε εμείς εκεί, ίσως να μας πάρει μερικές ζωές ακόμη .
Χαιρετώ φιλικότατα .
Καλό βράδυ .

23/10/2008, 00:30:40
quote:
Για τον κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να ωριμάσει πρώτα η προσωπικότητά , ώστε να προχωρήσει στην αντίληψη ότι είναι όργανο μίας σύνθετης δύναμης .

quote:
Η μετατόπισης της συνειδήσεως του κατώτερου εαυτού εις την συνείδηση του ανωτέρου , επιτρέπεται μονάχα σε άτομα τα οποία ήδη συμπεριφέρονται ανιδιοτελώς .

Αγαπητέ alfa-omega

Εμείς οι ίδιοι είμαστε η ενέργεια που κυκλοφορεί μέσα στην κοινωνία .

Έτσι ο καθένας νιώθει την θετική ή αρνητική ενέργεια των άλλων , όπως και οι άλλοι νιώθουν την δικιά μας .

Παρατήρησε ότι στην υποκρισία νιώθουμε δυσφορία , ενώ στην αυθόρμητη αγάπη αγαλλίαση .

Ο καθένας μας ξεχωριστά και συγχρόνως όλοι μαζί είμαστε η ζωή .

Δεν γνωρίζουμε , όμως , τις δυνατότητες του αρχετύπου .

Όμως δια μέσου των βιωμάτων μας στη ζωή , προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τις δυνατότητές μας , δηλαδή να γίνουμε η εικόνα του .

Ίσως τότε προβάλλει το μακρινό μας όραμα ,η αναλογική απόκτηση των ικανοτήτων του αρχετύπου μας, δηλαδή η προοδευτική ομοίωση με αυτό , ή με άλλα λόγια "η μαγεία του εαυτού" .

Οι περισσότεροι από εμάς διδαχθήκαμε από την κοινωνία στον εγκεφαλικό δογματισμό . Με αυτό τον τρόπο περιβάλλαμε τον εαυτό μας με πρόσθετα πέπλα και έτσι φτάσαμε να θεωρούμε την εξωτερική γνώση σαν εσωτερική γνώση , δηλαδή των άλλων τα βιώματα σαν δικά μας βιώματα .

Και μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει να αποβάλλουμε τα πέπλα για να μπορέσουμε έτσι να δούμε τον εαυτό μας , τότε άρχισαν οι δυσκολίες και οι συγχύσεις γιατί αντί να παίρνουμε χρειαζόταν να δίνουμε .

Η εξέλιξη της συνειδήσεως του εαυτού , πρώτιστα σημαίνει απελευθέρωση από αυτό που θεωρούμε προσωπικότητα , του εγώ . Αυτή η απελευθέρωση δυστυχώς είναι οδυνηρή , που στην ψυχολογική γλώσσα του Γιούνγκ ονομάζεται« φυσικός μετασχηματισμός του εαυτού » .

Ας ανοίξουμε λοιπόν τη ζωή στο νού μας , δηλαδή εκεί που υποφέρουμε περισσότερο , συμβολίζοντας έτσι το άνοιγμα της συνείδησης στα «μυστικά του ασυνειδήτου» .

Έτσι κλείνουμε την πόρτα στον έξω κόσμο , και απομονωμένοι περισυλλέγουμε τα «κομμάτια του εαυτού μας» .

Ας μεταφερθούμε τώρα στο εργαστήρι του νού .

Το πρώτο μας καθήκον είναι να αδρανοποιήσουμε τις επιδράσεις των αισθήσεων πάνω στα ένστικτα και στα συναισθήματα .

Το δεύτερο μας καθήκον είναι να αφήσουμε τις σκέψεις μας να ρέουν ελεύθερα .

Έτσι η φαντασία , αφού ελευθερωθούν οι αισθήσεις , αναγνωρίζει τις τρείς κύριες λειτουργίες της μάθησης , δηλαδή :
1) « Την υπερλογική» .
2) « Την εποπτική λογική » .
3) « Τον ερευνητή εαυτό της » .

Ομοίως η λογική , αποδεσμευμένη από τις σκέψεις , αναγνωρίζει τις τρείς δευτερεύουσες λειτουργίες της μάθησης , δηλαδή :
1) « Την κρίση » .
2) « την μνήμη » .
3) « τον παράγοντα των ενστίκτων / συναισθημάτων » .

Η ερευνητική πλέον φαντασία επιφέρει πλήρη απομόνωση των πέντε Αισθήσεων , ενώ η εποπτική λογική εξασφαλίζει την μη εμπλοκή του παράγοντα ενστίκτων / συναισθημάτων στην ροή των σκέψεων και την υπακοή του στην φαντασία .

Τώρα η φαντασία βεβαιώνει ότι η μνήμη , της μεταφέρει ότι της προτάσσει η λογική κατ’εντολή της υπερλογικής , ενώ η λογική βεβαιώνει ότι η κρίση , της μεταφέρει τις εντολές πάλιν της υπερλογικής περιμένοντας την επιστροφή της μνήμης .

Η θέση της ερευνητικής φαντασίας είναι να « χρωματίζει » τις ασυνείδητες δονήσεις της σκέψης , ενώ η θέση της εποπτικής λογικής είναι να συνδέει τις «χρωματισμένες » δονήσεις με αντίστοιχες συνειδητές . Επίσης η θέση της εποπτικής λογικής καθορίζει συμβολικά την θέση της υπερλογικής .

Έτσι η υπερλογική γίνεται πύλη , δια μέσου της οποίας εισέρχονται οι δονήσεις της σκέψης .

Ας προσπαθήσουμε τώρα να συμβολίσουμε τη λειτουργία της μάθησης σαν ενεργειακό φαινόμενο . H υπερλογική φιλτράρει ή ελέγχει την ροή των χαμηλών δονήσεων της σκέψης , η εποπτική λογική τις ομαδοποιεί ή τις συνδέει , και η ερευνητική φαντασία τις αναπλάθει ή συσχετίζει .

Η αμύητη στον συνειδητό νού δόνηση σκέψης , εισέρχεται από τον ασυνείδητο νού δια μέσου του φίλτρου της υπερλογικής και συλλαμβάνεται από την μνήμη και την κρίση , διότι οι αισθήσεις και ο παράγοντας ενστίκτων / συναισθημάτων έχουν αποτραβηχτεί ενώ η λογική και η φαντασία παρατηρούν .

Αυτό είναι το στάδιο της διατήρησης και της επιλογής της δόνησης.

Η εισαχθείσα σκέψη σταθεροποιείται καθώς διέρχεται εντός του ενεργειακού πεδίου του συνειδητού του .

Αφού πρώτα αναγνωριστεί από την φαντασία και την λογική , τότε παρουσιάζεται από την λογική στην υπερλογική για να λάβει το φώς .

Έτσι η αμύητη σκέψη αυτοσυνειδητοποιείται στο νοητικό ενεργειακό πεδίο μας και γίνεται « αισθητή » .

Η υπερλογική , της διδάσκει τις τρείς κύριες λειτουργίες της μάθησης και την αποδεκτή εναρμόνισή της στον συνειδητό νού .

Κατόπιν η φαντασία και ακολούθως η λογική « ακούουν » , « βλέπουν » και « αγγίζουν » την συνειδητοποιημένη σκέψη .

Τέλος δε , και κατ’εντολή της υπερλογικής , η λογική την ενσωματώνει στην πλησιέστερη συνειδητή δόνηση , ενώ η μνήμη την οδηγεί στο πεδίο της κρίσης .

Όμως ολόκληρο το ενεργειακό πεδίο , του νού έχει αλλάξει , και συνεχίζει να αλλάζει , καθώς αρχίζουν να αναπτύσσονται οι εσωτερικές αισθήσεις ( η διακοή , η διόραση και η διαφή ) .

Η σκέψη πλέον ελέγχεται από την υπερλογική , έτσι ώστε να αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα ενός συνειδητού συμπλέγματος σκέψεων .

Επίσης η υπερλογική , της αποκαλύπτει την προηγούμενη πορεία της στο συνειδητό επίπεδο , της παρουσιάζει τα τρία καινούργια εργαλεία της ( δηλαδή τον χρόνο , την συνειδητότητα και τον χώρο ) , και της διδάσκει τους νόμους του συνειδητού πεδίου .

Κατόπιν η μνήμη , της αποκαλύπτει τις πέντε αισθήσεις , τα ένστικτα και τα συναισθήματα .

Συνεχίζοντας η υπερλογική , της υπενθυμίζει τον ρόλο της ανάμεσα στο ασυνείδητο και στο συνειδητό σύμπλεγμα σκέψεων .

Η υπερλογική τέλος , της αποκαλύπτει το συμβολικό τμήμα μνήμης , δια μέσου του οποίου θα μπορέσουν να σμιλευτούν και να επεκταθούν τα συμπλέγματα των σκέψεων .

Ας επανασυνδέσουμε τον εαυτό μας με τα εξωτερικά ή και τα εσωτερικά ερεθίσματα . Η διαρκής φροντίδα της υπερλογικής ήταν το αποτράβηγμα της φαντασίας από τις πέντε αισθήσεις και επομένως από τα ένστικτα και τα συναισθήματα , ενώ η επομένη φροντίδα της ήταν η αποσύνδεση της λογικής από τις σκέψεις .

Τέλος η υπερλογική , κλείνει την πύλη εισόδου των δονήσεων της σκέψης , ενώ η λογική και η φαντασία επανασυνδέονται με τον έξω κόσμο .

Παρ’όλο που η μνήμη κλείνει το συμβολικό της τμήμα , η εγρήγορση του εαυτού μας έχει διαμορφώσει μια ανάλογη στάση .

Υ.Γ.: υπερλογική ορίζω τον συνδυασμό λογικής και φαντασίας.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.