- Μήνυμα από τον θείο Κομπαγιάσι! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:dimitris84
Οντως εισαι πολυ τολμηρος αφου θα φας σουσι (Φουγκου???) απο τα χερακια μου.
δεν χρειαζεται καν να τα πλυνεις
και μην πεταξεις τα βραγχια, τη χολη, κτλ - θα τα κανουμε σαγανακι! 
quote:Αλλα μη φοβασαι θα ακολουθησω αυστηρα και κατα γραμμα τις συμβουλες του τσελεμεντε ο οποιος κατα την ΓΝΩΜΗ μου ειναι γκουρου.
επιτελους!!!
καποιος που το αναγνωριζει!
τοσο καιρο τους μιλαω για την κυρια Βεφα και με παιρνουν στην πλακα
quote:Εχω παντως την εντυπωση πως δεν υπαρχει καν δρομος
.Μονο κατασταση.
εσυ αγορι μου εισαι κληρονομικο χαρισμα "αυτηνης της σχολης"
quote:Βεβαια και εκατομμυρια μυγες τρωνε σκατα ουτε αυτες μπορει να κανουν λαθος
φυσικα και εχουν δικιο οι μυγες!
κι εμεις σκατα τρωμε, σκατα αναπνεουμε, σκατα πινουμε, αλλά δεν το συνειδητοποιουμε
μηπως ειναι ανωτερες τελικα απο μας?
Θυμησου τι επαθε ο ερημητης που ειχε δωσει ορκο σιωπης στο προφητης μα τι προφητης των μοντυ παιθονς.Τα υπολοιπα δεν τα καταλαβα ειναι κινεζικα για μενα.
Ευγνωμοσυνη
Αδαεις. Και βεβαια η βεφα ειναι της σχολης τσελεμεντε .Και ναι αυτη η σχολη βρισκεται παντου.
Οσο για τις μυγες φυσικα και ειναι ανωτερες. Και δεν το συνειδητοποιουμε και δεν μας αρεσει ,ενω αυτες και ξερουν πως ειναι σκατα, αφου τις τραβανε οπως τα σκατα τις μυγες και τους αρεσει αυτο που ΕΙΝΑΙ αλλοιως δεν θακαναν ετσι.
Ευγνωμοσυνη
Τσελεμεντες:-Ζεν pane
Παιρνουμε 2 αυγα και τα χτυπαμε πολυ καλα να γινουν ομελετα.
Θρυματιζουμε οσες φρυγανιες χρειαζεται για να καλυψουν τα ζεν , και βουταμε μια στο αυγο μια στη φρυγανια εως οτου δεν μεινει τιποτα ουτε καν τα ζεν.
Δεν μαγειρευουμε .Σβηνουμε με οτιδηποτε.
Στο κινεζικο του Μυγιακι θα εχει και σκατα με σαντυγι στο τελος καθε γευματος.
Ευγνωμοσυνη
quote:
Ευγνωμοσυνη
謝意
[Η σχολή, σχολή δεν έχει
και χαρά σ'τον που την έχασε]
No Method, No Guru, No Teacher
quote:dimitris84
Που ειναι αυτη η σχολη ρε τζωνυ να παω να γραφτω;Παντου η πουθενα;
η αυτηνης της σχολης, σχολη?
παντου Και πουθενα γωνια
quote:
No Method, No Guru, No Teacher
No comments
quote:
η αυτηνης της σχολης, σχολη?παντου Και πουθενα γωνια
Πολυ κατατοπιστικος .Καταλαβα.Μα ναι δεν χωραει αμφιβολια.
Πως το ειπες;
Να ειστε καλα
Ευγνωμοσυνη
ΡΗΜΑ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟΝ
...
Οδυσσέας Ελύτης, τα ελεγεια της Οξώπετρας
Τι ειναι Ελυτης????Δεν πιστευω.....
Κλεμμενος τιτλος.
Ευγνωμοσυνη
*
«...»
muga: No Ego
«No Method, No Guru, No Teacher»
quote:
muga: No Ego
Δεν το πιστευω!!!!! το ιδιο ειναι και στα ελληνικα.
μουγγα : Νο Εγω.
Λες να ειναι το ιδιο σε ολες τις γλωσσες?
Μα τοτε θα μπορουμε ολοι να μιλαμε την ιδια γλωσσα οταν δεν μιλαμε!!!!!
Ευγνωμοσυνη
«Κίτρινη λάμπει
εκείνη η πετσέτα
μόνος τη φιλώ»
16-7-96, Nύχτα στο Κελλί
«Zητάς ακόμη
νυχτερινό τζιτζίκι
λίγη αγάπη»
19-7-96, Μεσημέρι βαδίζοντας το μονοπάτι των Μοναχικών Ποιητών
στο άλσος του Λυκαβηττού
«Τριζόνι σφόδρα
τραγουδά αόρατο
έρωτα μόνο
Ορατό φέρεις αόρατο τριζόνι τον αόρατο»
21 προς 22-7-96, Μεσάνυχτα στο Κελλί με πανσέληνο
«ΜΕ ΙΜΑΤΙΟΝ ΜΕΛΑΝ
καθώς άνεμος απλώς φυσά»
[Αγγελιοφόρος: Moz // δια χειρός: Ιερομόναχου Συμεών // Διακομιστής: Εκδ. Αγρα]
ο
So far - so close - so far...
SeedNo1©MasterOfZero
Τρίδυμες
Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Το γραμματοκιβώτιό του ήταν βαμμένο μαύρο.
Ένας στόλος από κοκκαλοθραύστες
ήταν παρκαρισμένος στον δρόμο.
Τα αγκάθια στις τριανταφυλλιές του
ήταν μακρύτερα από μαχαίρια.
Και εξήντα έξι κοκόρια σκάλιζαν
στην μπροστινή αυλή, με τα φτερνιστήρια τους
να σιγοκαίνε σαν φτηνά πούρα.
Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Υποτίθεται ότι θα ήταν πάρτι της Σούζι.
Ήθελα ένα απο 'κείνα
τα σκληρά σαν την κόλαση μαχαίρια για το κρέας.
Εκείνα που δεν καταλαβαίνουν την διαφορά
ανάμεσα στο αφράτο κέϊκ της μαμάς
και ένα κομμάτι κοκαϊνη.
Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Ένιωθα αταίριαστος λιγάκι.
Αλλά οι δίδυμες κόρες του γρήγορα με καθησύχασαν.
Δοκίμασαν αστεία καπέλα για μένα,
μου έδειξαν κοσμήματα,
χόρεψαν γύρω από την καρέκλα μου.
Διάβασαν το μέλλον μου
σ' ένα μπολ με στάχτες,
μ' άφησαν να χαϊδέψω τα Ντόπερμάν τους
και να βλέπω ενώ ξέπλεναν τα στριγκάκια τους.
Πέρασα από το σπίτι του Σατανά.
Απλώς έτυχε να είμαι στην γειτονιά.
Ο Σατανάς κατέβηκε κάτω με νυχτικό Λοράν.
Η αύρα του ήταν σαν καμμένο λάστιχο,
αλλά το χαμόγελό του μπορούσε να ζωγραφίσει την ανατολή
πάνω στα πάναλακ της Πράγας.
"Βλέπω ότι γνώρισες την Επιθυμία
και την Εκπλήρωση", μου είπε,
γυαλίζοντας το μονόκλ του με
ένα κουρέλι πιτσιλισμένο καρδιές.
"Η Μεταμέλεια φτιάχνει καφέ στην κουζίνα".
nο
II.
Ο ΗΛΙΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΤΟΥ μετέτρεψε το ποτάμι σ' ένα μικρό κόκκινο σχολείο. Έτσι, οι βάτραχοι, παρακινημένοι, πιάνουν δουλειά κλίνοντας ρήματα. Η μάγισσα έχει αναλάβει την αριθμητική.
Διαίρεσε έναν τρυποκάρυδο με την τετραγωνική ρίζα ενός τηλεφωνικού στύλου.
Πολλαπλασίασε το φως στα μάτια μιας αλεπούς με τον αριθμό των διαλυτικών που έχει ένα Haagen-Dass.
Πρόσθεσε μια φωλιά ψαροφάγου στο Εθνικό Ακαθάριστο Προϊόν.
Υπολόγισε τον λόγο γοητείας - πάθους στο επιθανάτιο τραγούδι μιας λυχνοκαψαλισμένης πεταλούδας της νύχτας.
Αφαίρεσε μια μολόχα από έναν βάλτο, ένα μυρμήγκι από έναν εθνικό ύμνο, έναν βούδα από μια κονσέρβα ροδάκινα γεμάτη τρύπες από σφαίρες...
Edited by - XKA1123 on 23/07/2006 21:46:43
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΒΡΕΧΕΙ
Τι, παλαιότερο απ’ το χρόνο σαν χρυσού κοίτασμα
Μες στην ιλύ του νού σου πιθανόν έλαμψε ώστε
Άσταλτα κι άπιαστα ορατά γίνονται τώρα
Και χωρίς έτος να έχουν χρώματα ή οσμές
Η ζωή σου λες αρχίζει, να:
Σάββατο Κυριακή Δευτέρα Τρίτη
Μα γαλάζιο το πιο συγκινητικό, Τετάρτη Πέμπτη
Φτάνει ο ήχος απ’ τα ζώα που πίνουν προχωρεμένα μέσα στο χρυσάφι
Κει βάλλει Μυκηναίος Θεός
Μια πυρκαγιά ομορφιάς λευκής ύστερα που οι Ήρωες έφυγαν
Και οι φθόγγοι άτεγκτοι φθάνουν
...
Σαν άτρακτος από άνθη μες στα κύματα
Των μουσικών φωνών η αγάπη τρέμει
Το ένα ή δύο που χάνονται και άπρακτος μένει ο αέρας
Πριν σε κάμινο ύσγινη ακουσθεί
Τις νύχτες που έχουν το ελεύθερο οι αισθήσεις
Ίδιες νόμοι του σύμπαντος πιστεύεις είναι
Δω ή εκεί το μεγάλο κεφάλι του Ιερέα και ύστερα
Η καμπάνα της σελήνης πάνω απ’ τα κιγκλιδώματα
Όμικρον άλφα και έψιλον απ’ τα Παντοτινά...
Οδυσσέας Ελύτης
. ..
«Η ερώτηση καθαρή, η απάντηση βαθειά,
κάθε μόριο, κάθε στιγμή πραγματικότητα,
ένα πουλί κράζει στην αυγή του βουνού:
κοίτα πού κάθεται ο γέρος δάσκαλος, βράχος, στο ζεν.»
Σόντο
«Παρελθόν, παρόν, μέλλον: απροσέγγιστα,
όμως καθαρά σαν τον ασκόνιστο ουρανό.
Αργά τη νύχτα το σκαμνί ψυχρό σα σίδερο,
μα το φεγγαροφώτιστο παράθυρο μυρίζει δαμασκηνιά.»
Χακουίν
«Πρόσεξε μη δαγκώσεις το ιδεόγραμμα του τίποτα: θα σπάσουν τα δόντια σου.
Κατάπιε το όλο, κι έχεις θησαυρό πέρα από την ελπίδα για το Βούδα ή το Πνεύμα.
Η ανατολική αύρα χαϊδεύει τ αυτιά του αλόγου: τι γλυκό το άρωμα της δαμασκηνιάς.»
Καρασουμάρου-Μιτσουχίρο
[Αγγελιοφόρος: Moz // δια χειρός: Σωκράτη Λ. Σκαρτσή // Διακομιστής: Εκδ. Καστανιώτη]
((Ryoanji - "Peaceful Dragon Temple"))
SeedNo1©MOZΕΝ
«σιν: νους, καρδιά κτλ» σαφές στην ασάφειά του
ΝΟΥΣ: Ένας, Συμπαντικός και Αιώνιος
«Ο περασμένος νους δεν μπορεί να βρεθεί,
ο τωρινός νους δεν μπορεί να βρεθεί
και ο μελλοντικός νους δεν μπορεί να βρεθεί.»
M.ale young: No wish - no pain
FFe-mail Yin: Νo pain - no gain
((«Ο Περιπλανώμενος Ιουδαίος, ο κώδικας Μοz και η αιφνίδια φώτιση» sequel 626))
*
©MasterOfZero playing www.tao-games.com
που πάντα πεινά, διψά και κρυώνει…»
«-Είμαι γιομάτος προστυχιά και λάσπη.
Μισώ τον καλύτερό μου, φοβούμαι τον δυνατότερό μου,
περγελώ ό,τι δεν φτάνω, τυραννώ τον αδύνατο.
Μα νιώθω μια φλόγα να περνά την καρδιά μου
και ν’ ανεμίζει στην κεφαλή μου απάνου.
Είμαι η σβητή, βαριά προγονική λαμπάδα που άναψε.
Θα καώ όλος για να θρέψω τη φλόγα της κεφαλής μου.
Από τα βύθη του πονηρού ανεβαίνει ο Σωτήρας. Μη γελάς!
-Ποιος Σωτήρας;
-Εσύ!
Ω, μυστική ένωση, ρέμα θολό, πηγμένο απ’ τα αίματα,
το βόρβορο και το χρυσάφι, όπου κολυμπώ
και παλεύω με το κεφάλι απάνου και με κλειστό το στόμα!»
«Όλα είναι μάταιο κι εφήμερο παιχνίδι των ματιών.
Και μόνον ένα Μάτι μέσα μας εφήμερο
κι αυτό μα λαγαρό κι ανελεήμονο,
που ποτέ από το πάθος δε θολώνει,
από ψηλά επισκοπεί το θέαμα της ζωής.
Θέατρο, κι έχομε θεωρείο και βλέπομε
και συνάμα είμαστε κι εμείς στη σκηνή και παριστάνομε.
Θεατές και θεατρίνοι.
Μάλιστα όσο περσότερο παριστάνομε
τόσο το θέατρο γίνεται τραγικότερο, ηδονικότερο,
γιατί το ραντίζομε μ’ επίγνωση και με σκληρότητα,
με το αίμα της καρδιάς μας.
Διαλέγομε απ’ όλες τις πλάνες μιαν,
εκείνη που περσότερο ταιριάζει με μας,
και την ανακηρύχνομεν Αλήθεια.
Σηκώνομε ψηλά τη σημαία της, φωνάζοντας,
ενεργώντας – μα μέσα μας, στην κορφή μας αμέτοχο,
περγελαστικό, παγερό, γνωρίζοντας το τέχνασμα,
το Μάτι παρακολουθεί, μέσα στο φως του θανάτου,
το μάταιο και γραφικό μεθύσι.»
[Αγγελιοφόρος: Μ. Ασσέρ // Δια χειρός: Νίκου Καζαντζάκη // Διακομιστής: OZ]
«Ναι, είναι γοητευτικά τα παιχνίδια του Σύμπαντος
και διεγερτικά σαν μπύρα με ουίσκι και Singapore sling.
Όμως τις νύχτες με Πανσέληνο το σύμπαν χρησιμοποιεί voda_fone
στερούμενο εμπνεύσεως και αυτοδυναμίας πλεύσεως
and that makes me reaaally sick.»*
[Αγγελιοφόρος: Key% // Δια χειρός: Δημήτρη Στάιν // Διακομιστής: i]
3 fragments of koto and 1 alter-vision
M©Zen
* Σημ. σε χαρτοπετσέτα για μικρά και μεγάλα σΣύμπαντα.
_____________________________________________________
Tο μήνυμα μεταφέρθηκε
σε δεσμευμένο χώρο
_____________________________________________________