- ΟΙ 12 ΘΕΟΙ + ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

γιαπετ
Οι παπούδες μας δεν τρελάθηκαν και επαναστάτησαν, ίσως δεν ενστερνίστηκαν τα λόγια των "αγίων" παπάδων, που προσπαθούσαν να τους πείσουν ότι η δουλεία στους Τούρκους ήταν θεόσταλτη, ότι ήταν "θέλημα θεού" και ότι ευτυχώς που ήταν οι Τούρκοι οι κατακτητές, διότι αν ήταν άλλοι θα κινδύνευε η πίστη τους.!!!!

---

quote:

---

Το λέω αυτό γιατι αντί να θαυμάσεις που μετάνοιωσε
ο Δήμιος και σώθηκε, εσύ απορείς με το ενδεχόμενο να αγιάσει
κι ένας δήμιος

---

(Αφελής παρένθεση σε μία αφελέστατη διαπίστωση....)

quote:

---

quote:

---

Ψηλός***κατάλληλα "διαμορφωμένο" από την παρέμβαση του macedon***

Αν δεν διώχθηκε η θρησκεία των Ελλήνων επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ..?.. και αν ..?.. οι Σουλτάνοι κατακτητές, οι οποίοι σεβόταν τα ήθη και τα έθιμα τους», ..?.. και αν υπήρχαν τόσα ελεύθερα σχολεία όπου ο καθένας μπορούσε να έχει πρόσβαση στη μόρφωση ελεύθερα, τότε τι στην ευχή θελήσαμε και ξεσηκωθήκαμε; Από ποιον ζυγό θελήσαμε να απελευθερωθούμε; Από τον κανέναν!! Τρελάθηκαν ντιπ για ντιπ οι παππούδες μας;;;

---

Το ερώτημά σου δείχνει άνθρωπο που στερείται ακόμη και αυτής της κατανόησης του αυτονόητου.
macedon

---

quote:

---

quote:

---

Το λέω αυτό γιατι αντί να θαυμάσεις που μετάνοιωσε
ο Δήμιος και σώθηκε, εσύ απορείς με το ενδεχόμενο να αγιάσει
κι ένας δήμιος

---

Ο μετανιωμένος βιαστής θα αγιάσει δηλαδή ?
Ο φονιάς ?

Θα δούμε και τον ΄Αγιο Κλέφτη δηλαδή κάποια στιγμή ???

(Αφελής παρένθεση σε μία αφελέστατη διαπίστωση....)

---

Πέσαμε σε φασίστες ρε μου φώναζε ο φίλος μου καθώς με τράβαγε προς την έξοδο.

http://kleitor.blogspot.com/2006/10/blog-post.html

Πόσο δίκιο έχεις φίλε!!!!!!!!!!

****Αν η παραπάνω αφήγηση ομοιάζει σε άτομα ή/και σε καταστάσεις που συναντιούνται και εντός του Εσωτέρικα, πρόκειται καθαρά περί σύμπτωσης και ....!!!

quote:

---

γιατί απορείς;

εδώ τον Κωστάκη τον έκαναν ισαπόστολο και άγιο και ας είχε σφάξει το μισό του σόι
πρόλαβε στο τέλος και μετάνιωσε πάνω στο νεκροκρέβατο του

---

quote:

---

quote:

---

γιατί απορείς;

εδώ τον Κωστάκη τον έκαναν ισαπόστολο και άγιο και ας είχε σφάξει το μισό του σόι
πρόλαβε στο τέλος και μετάνιωσε πάνω στο νεκροκρέβατο του

---

Μόνο που ο Άγιος Κωνσταντίνος, όσο κι αν προσπαθείς να το αποκρύπτεις, όσα έκανε τα έκανε ως ειδωλολάτρης!!

Τουλάχιστον, γνωρίζοντας το Χριστιανισμό, έστω και προς το τέλος της ζωής του, γνώρισε τι θα πει μετάνοια και συγχώρεση!!!

***Θα μου πεις τώρα τι λέω και εγώ, ε;;;;; Ψιλά γράμματα για τους ...... "άθεους".

---

quote:

---

Προχθές εκεί που τα πινα με κάποιον κολλητό μου κοιτώ και βλέπω δίπλα μου σκόρπια πολλά ματάκια. Διάφορα μάτια με διάφορες σκέψεις.

Μάτια απλανή, χωρίς περιεχόμενο χωρίς ουσία. Μάτια γουρλωμένα σαν από την φρίκη του κόσμου. Άλλα ερωτευμένα, τυφλά για οτιδήποτε πλην το αντικείμενο του πόθου τους. Μάτια πονηρά και μάτια παιχνιδιάρικα. Μάτια σαγηνευτικά και άλλα ατίθασα, προκλητικά. Άλλα πάλι μάτια αγριεμένα στάζανε φανατισμό και μίσος. Τρία τέτοια ζευγάρια αντρικά μάτια καθόντουσαν δίπλα μας στον πάγκο που πίναμε το ποτό μας.

Οι κάτοχοι των ματιών αυτών αλλοπρόσαλλοι όπως και τα μάτια τους μιλούσαν αρκετά μεγαλόφωνα και σε ένταση τέτοια που κάλυπτε αρκετά την απαλή μουσική και την βελούδινη φωνή της Joan Baez που εκείνη την ώρα ακουγότανε από τα ηχεία.

Άδικα ο φίλος μου προσπαθούσε να μου επιστήσει την προσοχή στις υποκλοπές που ήταν το θέμα των ημερών. Τ' αυτιά μου ήταν ήδη απασχολημένα να υποκλέπτουν την διπλανή συζήτηση ενώ το βλέμμα μου διαμέσου του καθρέπτη που υπήρχε πίσω από την μπάρα, επεξεργαζότανε τους τρεις διπλανούς συνομιλούντες. Η αρχαιότερη υποκλοπή σκέφτηκα. Και νόμιμη.

Συζητούσαν για την δημοκρατία και κάνανε συγκρίσεις του σήμερα με την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία. Άκουγα συνεχώς και για κάποιο κίνημα που θα ξεκαθαρίσει τον τόπο από τα μιάσματα.

Ήταν και οι τρεις γύρω στα τριάντα ντυμένοι απλά με τζιν παντελόνια και μακό μονόχρωμα μπλουζάκια φθαρμένα από τον χρόνο. Τα πρόσωπα οι χειρονομίες τους και η στάση του σώματος έδειχναν ανθρώπους φανατισμένους με κάτι που όμως δεν μπορούσα να προσδιορίσω ακριβώς. Η ματιά τους όμως έσταζε αίμα.

Ανάμεσα στα σκόρπια που άκουγα πιο ολοκληρωμένα, άκουσα πολλές φορές και για ευτυχισμένους δούλους που υπήρχαν τότε και ομολογώ πως η περιέργειά μου είχε φουντώσει πολύ. Άρχισα να σκέφτομαι πώς να συμμετάσχω κι εγώ σε αυτήν την συζήτηση.

Πότε και πως υπήρχαν ευτυχισμένοι δούλοι;

Κάποια στιγμή φώναξαν τον μπάρμαν να τους σερβίρει άλλη μια γύρα και κυριολεκτικά άδραξα την ευκαιρία.

…και για μένα ένα και των παιδιών κερασμένα από εμένα, φώναξα στον μπάρμαν.
Με κοίταξαν απορημένα και ύποπτα αλλά δεν αρνήθηκαν, οπότε πήρα θάρρος να συνεχίσω.

Μου κίνησε το ενδιαφέρον η συζήτηση που κάνετε απολογήθηκα και θέλω αν μπορείτε να μου εξηγήσετε για τι ακριβώς πρόκειται.

Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους σκλήρυναν την όψη τους και γύρισαν προς εμένα.
Άμα δεν φάω ξύλο σήμερα σκέφτηκα, δεν θα φάω ποτέ.

Τι θες να μάθεις; Με ρώτησε ο κοντινότερος από τους τρεις.
Γιατί η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία είναι καλύτερη από την σημερινή κοινοβουλευτική και ποιοι δούλοι ήταν ευτυχισμένοι;

Τότε ο ένας από αυτούς με ύφος χιλίων καρδιναλίων ή όπως αργότερα μου εξήγησε, με ύφος αρχαίου κήρυκα άρχισε να μου αναλύει σαν να λέει το μάθημά του, πως σήμερα είμαστε όλοι άθλιοι δούλοι ενώ στην αρχαία Αθήνα οι δούλοι περνούσαν πολύ καλύτερα από τον μέσο μισθωτό σήμερα και πως τότε η δημοκρατία ήταν άμεση ενώ σήμερα όχι. Είχε αποστηθίσει και διάφορα κείμενα από την ελληνική γραμματεία για να αποδείξει τα λεγόμενά του κι έτσι κάθε τόσο άκουγα και μια γνωστή ρήση κάποιου αρχαίου φιλοσόφου.

Τον άκουγα για πολύ ώρα απορημένος μάλιστα που οι άλλοι δύο της παρέας δεν μιλούσαν καθόλου, μόνο έπιναν γουλιές από το ποτό τους και κούναγαν ρυθμικά συγκαταβατικά το κεφάλι. Τα μάτια τους όμως είχαν σκοτεινιάσει και φαίνονταν λες και ήταν σε άλλο κόσμο. Κοιτούσαν τον καθρέφτη απέναντι και φαίνονταν σαν ν’ αυθυποβάλλονταν εκείνη την ώρα. Αντίθετα τα μάτια του κήρυκα (έτσι αποφάσισα να τον λέω εκείνον τον τύπο) πέταγαν σπίθες και ας είχε πράο ύφος.
Κάποια στιγμή ο κήρυκας σώπασε και είπα να πάρω τον λόγο.

Ξέρεις, είπα, από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει 2500 χρόνια και δεν νομίζω πως οι δούλοι ήταν και τόσο ευτυχισμένοι ούτε η Αθήνα είχε αυτό που σήμερα εννοούμε δημοκρατία. Σαφώς το πολίτευμα εκείνο ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του αλλά από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει πολλά και κυρίως ο διαφωτισμός που έθεσε τον άνθρωπο στο κέντρο της σκέψης. Δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε για κάστες αφού πια ο γιος δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα αλλά ούτε γεννιούνται πια δούλοι όπως γεννιόντουσαν τότε. Βέβαια οι δούλοι της αρχαίας Αθήνας πέρναγαν πολύ καλύτερα από άλλους δούλους στην ανθρώπινη ιστορία αλλά πέρναγαν καλά μόνο όταν δουλεύανε. Όποιος πήγαινε και ήταν καλός στην δουλειά του πέρναγε καλά. Όποιος δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να δουλέψει ήταν καταδικασμένος από χέρι.

Ο δούλος γένναγε δούλο και από δούλο γεννιόταν δούλος ενώ σήμερα η δουλεία έχει καταργηθεί και κανείς δεν γεννιέται δούλος ούτε κανείς γεννάει δούλους. Ακόμα πριν μερικά χρόνια όπως και τότε οι γυναίκες δεν είχαν πολιτική γνώμη και ψήφο και δεν καταλαβαίνω, προτείνεις να δημιουργήσουμε ξανά κάστες, δούλους, πολίτες και να αφαιρέσουμε το δικαίωμα ψήφου από γυναίκες, δούλους και όποιον άλλον;

Αν κάποιοι από εμάς συνέχισα, ξυπνάμε το πρωί για να πάμε στις δουλειές μας είναι δική μας επιλογή ή έστω επιλογή της ανικανότητάς μας για κάτι καλύτερο από αυτό, δεν είναι όμως όλοι έτσι αναγκαστικά ούτε γεννιέται κανείς καταδικασμένος να είναι δούλος επειδή δούλος ήταν και ο πατέρας του.

Διότι σήμερα ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει αν θα πηγαίνει στην δουλειά του ή στην εργασία του και αν θα δουλεύει ή θα παράγει έργο.

Έχει ατέλειες το σημερινό σύστημα πράγματι. Έχει πολλές αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με όποιο σύστημα 2500 χρόνων παλαιότερο.

Αν πράγματι θέλουμε κάτι καλύτερο τότε πρέπει να διδαχθούμε από τα μαθήματα της ιστορίας και να φτιάξουμε κάτι ανώτερο και του ελληνικού και του διαφωτισμού. Όμως μόνο ως μαθήματα από το παρελθόν μπορούμε να τα έχουμε αυτά και όχι ως συστήματα για αντιγραφή.

Δεν είναι δυνατόν σήμερα να θέλουμε αντιγραφή της αθηναϊκής δημοκρατίας και να χωριστούμε σε πολίτες, μέτοικους, δούλους, κάστες, ψηφίζοντες και μη. Είναι αδιανόητο ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα σήμερα 2500 χρόνια μετά. Εδώ ακόμα και ο πολύ νεότερος διαφωτισμός είναι σχεδόν παρωχημένος πια, πόσο μάλλον.

Όση ώρα έλεγα όλα αυτά έβλεπα τους άγνωστους συνομιλητές μου να κάνουν κοροϊδευτικές γκριμάτσες αποτροπιασμού και έδειχνα να αδιαφορούν στα περισσότερα από αυτά που έλεγα. Από τις πρώτες ήδη προτάσεις σχεδόν δεν με άκουγαν αλλά όταν τελείωσα ήταν που έμεινα άναυδος.

Ο μέχρι τότε πράος στο ύφος κήρυκας άρχισε να με βρίζει μέσα από τα δόντια του. Δεν καταλάβαινα και πολύ τι έλεγε. Κάτι για τους χριστιανούς κάτι σαν «άντε γαμήσου κολοχριστιανέ» ενώ σε μια του προσπάθεια να αρθρώσει πρόταση σάλια πετάχτηκαν από το στόμα του στον πάγκο. Ο δεύτερος της παρέας γρύλιζε γυρίζοντάς μου την πλάτη «αφού στο είπα πως είναι μαλάκας, τι κάθεσαι και ανοίγεις κουβέντα»; Η ατμόσφαιρα είχε φορτιστεί επικίνδυνα και ευτυχώς το έντονο σκούντημα του φίλου μου έδειξε πως ήταν ώρα να φεύγουμε την στιγμή που ο κήρυκας άρχισε με ανύποπτο στόμφο να λέει στους φίλους του πως είμαι παράδειγμα του είδους που πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Μα τον Δία σκέφτηκα, είναι ώρα να φεύγουμε πριν αυτοί οι τρελοί αποφασίσουν να ξεκινήσουν το κίνημά τους από εδώ και τώρα.

Πέσαμε σε φασίστες ρε μου φώναζε ο φίλος μου καθώς με τράβαγε προς την έξοδο.

http://kleitor.blogspot.com/2006/10/blog-post.html

Πόσο δίκιο έχεις φίλε!!!!!!!!!!

****Αν η παραπάνω αφήγηση ομοιάζει σε άτομα ή/και σε καταστάσεις που συναντιούνται και εντός του Εσωτέρικα, πρόκειται καθαρά περί σύμπτωσης και ....!!!

---

όλο αυτό το παραλήρημα τι σχέση έχει με το θέμα;

quote:

---

Καλά βρε φίλε θα μας τρελάνεις; Για ποια δουλεία μας μιλάς;; Αφού άλλα λες πιο πριν!
Εσύ δεν ισχυρίζεσαι πως οι Σουλτάνοι διοικούσαν με τάξη και σεβόταν τα ήθη και τα έθιμα των λαών που επισκεπτόταν;

---

Υπόδειξέ μου πού έγραψα αυτό που βάζεις στο στόμα μου ή μάλλον στα δάκτυλά μου.
Είναι κατάντια η προσπάθεια που κάνεις...

quote:

---

Μήπως νόμισες ότι αναφερόμουνα στη δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας και μπερδεύτηκες και μίλησες για δουλεία;;

---

Το χιούμορ δεν φαίνεται να είναι το δυνατό σου σημείο...

quote:

---

Αν και δεν γνωρίζω αυτό που αναφέρεις, θα πω κάτι.
Τη στιγμή που όλοι οι Έλληνες τότε ήταν Χριστιανοί, τι θα ήταν προτιμότερο για έναν Έλληνα, να εκδικάζονται από τους Οθωμανούς;
Τι μέμφεσαι με αυτό που λες;;; Δεν καταλαβαίνω πότε είσαι με τους Έλληνες και πότε με τους Οθωμανούς;

---

Απ’ τον πατριάρχη γράφω ψηλέ και δεν γράφω μόνο αυτό, αλλά και αυτά που δεν τόνισες.

Το μόνο που δεν «βλέπεις» είναι ότι όλ’ αυτά είναι παραχωρήσεις του κατακτητή στο ιερατείο του κατακτημένου, έ;;;

Φυσικά αγνοείς και τα ανταλλάγματα αυτών των παραχωρήσεων, ε;;;

Αν αδυνατείς να κατανοήσεις, εγώ τι να κάνω;;;

quote:

---

Φυσικά και πρόκειται περί ψεύδη και συκοφαντίες. Να είσαι ευχαριστημένος που έγιναν έτσι όπως έγιναν τα πράγματα γιατί σήμερα ίσως να σε φώναζαν Αλί!!!

---

Θα πρέπει να τεκμηριώσεις τις κατηγορίες σου, αλλιώς είναι άναρθρες κραυγές...

Η πραγματικότητα είναι ότι θα με φώναζαν, σήμερα έτσι, αν ο λαός άκουγε τους παπάδες, που αφόριζαν κάθε επαναστατική κίνηση και κατέδιδαν κάθε πατριώτη στους Τούρκους, όπως τον αδελφό του Κολοκοτρώνη, ας πούμε.

quote:

---

Για τα κρυφά σχολειά έχουμε πει τόσες φορές. Αν έχεις την καλοσύνη, μπες και εσύ στη σειρά με τον macedon, και όταν βρεθούν τα σχετικά βίντεο των αγιασμών των σχολείων θα σας αποσταλούν!!

---

Άρα τα σχολεία του πατροκοσμά ήταν φανερά, έτσι;;;

quote:

---

*****Δεν μου απάντησες όμως, τελικά γιατί ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες το 1821;;

---

Σου απάντησε ο Μακεδών, αλλά μάλλον δεν υπέπεσε στην αντίληψή σου.

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Αλλά ας συνεχίσουμε με τους νεομάρτυρες, που τελειωμό δεν έχουν. Οι άγιοι νεομάρτυρες της Κρήτης: Η Κρήτη ευτύχησε να δει σημαντικές μορφές του Χριστιανικού πνεύματος να δρουν και να διδάσκουν στο νησί.
Άγιος Μύρωνας στο Κρητικό Αγιολόγιο, ο οποίος είναι γνωστός ως νεομάρτυρας. Ο Άγιος Μύρωνας γιος του Δημητρίου κατάγονταν από το Ηράκλειο και ασκούσε το επάγγελμα του ράφτη. Οι Τούρκοι τον συκοφάντησαν ότι προσπάθησε να αποπλανήσει μια μουσουλμάνα και του έθεσαν, όταν αυτός αρνήθηκε την κατηγορία, το δίλημμα του εξισλαμισμού ή της θανάτωσης. Ο Άγιος αρνήθηκε να απαρνηθεί την πίστη του, βασανίστηκε σκληρά και φυλακίστηκε. Για δεύτερη φορά του ζητήθηκε να απαρνηθεί το Χριστιανισμό όμως αρνήθηκε και οι Τούρκοι τον καταδίκασαν σε θάνατο. Μάλιστα αναφέρεται ότι καθώς οδηγούνταν στην αγχόνη, έσκυψε και φίλησε τα πόδια του πατέρα του που παρακολουθούσε το μαρτύριο του. Ο Άγιος εκτελέστηκε το 1793 και η μνήμη του «ενδόξου νεομάρτυρος Μύρωνος του εξ Ηρακλείου Κρήτης» γιορτάζεται στις 20 Μαρτίου.
Στην Κρήτη ασκήτευσαν ο Όσιος Ιωάννης και οι Όσιοι 98 πατέρες οι οποίοι βρέθηκαν στο νησί από διάφορα μέρη της Μεσογείου περίπου στα 1632. Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες από τις πηγές για το βίο τους, ενώ η μνήμη του πιο γνωστού από αυτούς, Όσιου Ιωάννη, τιμάται σε διάφορα μέρη της Κρήτης. Η μνήμη του «Ιωάννου του Ερημίτου και των εν Αζωγυρε Σελίνου 98 Θεοφόρων πατέρων», όπως αναφέρεται στο Κρητικό Αγιολόγιο εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου.

Ελάχιστα είναι τα γνωστά ιστορικά στοιχεία και για έναν ακόμη ασκητή της Κρήτης, τον Όσιο Νικόλαο, ο οποίος φαίνεται ότι έζησε στο Κουρταλιώτικο φαράγγι περίπου στα 1670. Η μνήμη του «Οσίου Νικολάου του Κουρταλιώτου» εορτάζεται την 1η Σεπτεμβρίου.

Πληροφορίες για έναν ακόμη Όσιο αντλούν οι ιστορικοί από χειρόγραφη βιογραφία του Οσίου Ιωάννη του Θεοφόρου, η οποία βρίσκεται στο χωριό Σίβα Πυργιωτίσσης, απ΄ όπου και κατάγονταν. Σύμφωνα με τις πληροφορίες από την πηγή αυτή ο Όσιος γεννήθηκε στα χρόνια του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου Ζ’ του Πορφυρογέννητου (951-959) και ασκήτευσε στις Κρητικές σπηλιές. Ίδρυσε έναν ναό προς τιμήν των Επισκόπων Αρκαδίας Ευτυχίου και Ευτυχιανού χειροτονήθηκε μοναχός και στο Μυριοκέφαλο έκτισε την Μονή της Θεοτόκου Αντιφωνήτριας. Γυρίζοντας ολόκληρη την Κρήτη και κτίζοντας πολλές εκκλησίες και μοναστήρια κατέληξε στην Κίσαμο, ίδρυσε το κοινόβιο του Αγίου Ευτυχίου και πέθανε εκεί. Ταυτίζεται με τον «Κυρ Ιωάννη εν Κρήτη Οσίου» που εορτάζει στις 20 Σεπτεμβρίου.

Από τον Αζωκέραμο Σητείας κατάγονταν ένας ακόμη Κρητικός Όσιος, ο Ιωσήφ ο Ηγιασμένος η μνήμη του οποίου εορτάζεται στις 22 Ιανουαρίου. Ο Όσιος Ιωσήφ έζησε στο Ηράκλειο, όπου και μόνασε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και διακρίθηκε στην αντιγραφή χειρογράφων. Μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς, έγινε Ιερέας και πέθανε στο Ηράκλειο στις 22 Ιανουαρίου 1511. Το λείψανο του μεταφέρθηκε στη Ζάκυνθο στα 1969.

Επίσκοπος Γόρτυνας ήταν ο Όσιος Ευμένιος ο θαυματουργός, ο οποίος διακρίθηκε για την εντιμότητα του βίου του, τα έργα και τα θαύματα του τα οποία ξεπέρασαν τα σύνορα της Κρήτης. Ο Όσιος βρέθηκε στη Ρώμη αλλά και στις Θήβες της Αιγύπτου όπου δίδαξε το λόγο του Χριστού. Πέθανε στην Αίγυπτο και το λείψανο του μεταφέρθηκε στην Κρήτη όπου τάφηκε με μεγάλες τιμές. Η μνήμη του τιμάται στις 18 Σεπτεμβρίου.

Από τη Σητεία κατάγονταν ένας ακόμη Κρητικός Άγιος, ο Όσιος Ιωσήφ ο Γεροντογιάνης, κατά κόσμον Ιωάννης Βιτσέντζος. Ο Όσιος γεννήθηκε στα ερειπωμένα κελιά της μονής Καψά όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του, Εμμανουήλ και Ζαμπία μετά από Τουρκικές επιδρομές. Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία και απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ παρά το γεγονός ότι ήταν εξαιρετικά έξυπνος δεν έμαθε ποτέ γράμματα. Ασχολούνταν με τις αγροτικές εργασίες ενώ ζούσε σε μια απομονωμένη περιοχή λόγω των συχνών διαπληκτισμών του με τους Τούρκους. Μετά από ένα ατύχημα που προκάλεσε το θάνατο της κόρης του αφοσιώθηκε στο Θεό και άφησε την οικογένεια του. Έγινε μοναχός στην μονή Καψά και έζησε βίο ενάρετο ως τη μέρα του θανάτου του στις 6 Αυγούστου 1874. Τα πολλά θαύματα όσο ζούσε αλλά και μετά το θάνατο του μαζί με τον ενάρετο βίο του και την αφοσίωση του στο Θεό ήταν ο λόγος που ανακηρύχθηκε Άγιος. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 7 Αυγούστου, ενώ η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε στις 7 Μαΐου 1982.

Πολλοί είναι οι νεομάρτυρες της Κρήτης, η μνήμη των οποίων τιμάται από την εκκλησία, πέραν όσων αναφέρα: Τιμώνται από την εκκλησία της Κρήτης, στις 23ιουνίου, μαζί με τον Γεράσιμο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, χωρίς νααναφέρουμε όσους απλούς πολίτες πέθαναν για την πίστη τους που είναι εκατομμύρια…
. Από τους Αγίους νεομάρτυρες η μνήμη των οποίων τιμάται ξεχωριστά είναι ο Άγιος Μεθόδιος ο νέος Ιερομάρτυρας ο οποίος κατάγονταν από το χωριό Βυζάρι Αμαρίου. Ο Άγιος Μεθόδιος, κατά κόσμον Σιλιγάρδος, κατάγονταν από τη Νύβρητο. Ήταν ηγούμενος της Μονής Ασωμάτων ενώ ακολούθως έγινε Επίσκοπος Λάμπης. Αντιτάχθηκε στους Τούρκους και για τον λόγο αυτό συνελήφθη και βασανίστηκε φρικτά. Πέθανε στις 9 Ιουλίου 1793. Η μνήμη του τιμάται στις 25 Ιουνίου.

Νεομάρτυρας ήταν και ο Άγιος Ιωάννης από τα Σφακιά. Ο Ιωάννης ήταν αγρότης και πολύ αγαπητός από τους συγχωριανούς του. Σε ένα πανηγύρι του Τιμίου Προδρόμου, τον Αύγουστο του 1811, οι δυο συμπατριώτες του, με τους οποίους διασκέδαζε, διαπληκτίστηκαν με τους Τούρκους που ζητούσαν να τους καταβληθούν οι φόροι. Οι δύο ξέφυγαν και οι Τούρκοι συνέλαβαν τον Ιωάννη τον οποίο βασάνισαν και καταδίκασαν σε θάνατο λέγοντας του ότι θα του χάριζαν τη ζωή μόνο αν δέχονταν να εξισλαμιστεί. Ο Άγιος αρνήθηκε να προδώσει την πίστη του και απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στις 15 Σεπτεμβρίου 1811. Η μνήμη του «Ιωάννου, του εν νέα Εφέσω Κρητός νεομάρτυρος» γιορτάζεται στις 15 Σεπτεμβρίου.

Από το Ηράκλειο κατάγονταν ο Άγιος Ιλαρίων, ο νέος Οσιομάρτυρας Κρήτης. Το κατά κόσμον όνομα του ήταν Ιωάννης. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και ανέλαβε με κάποιον άλλο χριστιανό τη διαχείριση της εμπορικής δραστηριότητας ενός Χιώτη. Όταν όμως αυτός διαπίστωσε έλλειμμα στην επιχείρηση του έσπευσε να κατηγορήσει τον Ιωάννη, ο οποίος μέσα στην απόγνωση του ζήτησε τη βοήθεια της μητέρας του Σουλτάνου και ενός Αιθίοπα ονόματι Μας Αγά με το τίμημα να εξισλαμιστεί. Όταν όμως αντιλήφθηκε τι είχε κάνει, έφυγε και πήγε στην Κριμαία όπου έζησε δέκα μήνες και ακολούθως στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί με προτροπή ενός Ιερέα πήγε στο Άγιο Όρος όπου έγινε μοναχός στην σκήτη της Αγίας Άννας παίρνοντας το όνομα Ιλαρίωνας. Από εκεί επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη παρουσιάστηκε στον Αιθίοπα Αγά και ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό. Βασανίστηκε φρικτά και θανατώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1804 με αποκεφαλισμό. Η εκκλησία τιμά τη μνήμη του την ημέρα του μαρτυρίου του, στις 20 Σεπτεμβρίου.

Από το χωριό Μέλαμπες Ρεθύμνου κατάγονταν οι Άγιοι νεομάρτυρες Αγγελής, Μανουήλ, Γεώργιος και Νικόλαος, γνωστοί ειδικά στο Ρέθυμνο σαν οι τέσσερις μάρτυρες. Ήταν συγγενείς που στην επανάσταση του 1821 πολέμησαν τους Τούρκους. Όταν επέστρεψαν στην γενέτειρα τους καταγγέλθηκαν στον Μεχμέτ Πασά του Ρεθύμνου σαν αποστάτες μουσουλμάνοι, καθώς οι οικογένειες τους υποκρίνονταν τους μουσουλμάνους, για να έχουν τα προνόμια που κάτι τέτοιο συνεπάγονταν. Οι τέσσερις μάρτυρες συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν δεμένοι στο Ρέθυμνο. Αρνήθηκαν να υποκύψουν στις πιέσεις να απαρνηθούν την πίστη τους, βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν μπροστά από την Μεγάλη Πόρτα του Ρεθύμνου στις 28 Οκτωβρίου 1824. Η εκκλησία τιμά τη μνήμη τους, την ημέρα του μαρτυρίου τους, στις 28 Οκτωβρίου, ενώ οι κάρες των τριών από τους τέσσερις μάρτυρες φυλάσσονται στον ομώνυμο ναό του Ρεθύμνου.

Από το χωριό Αλικιανός της Κυδωνίας κατάγονταν ο νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο Κρητικός ο οποίος γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1846. Ήταν γιος του Νικολάου Δεβολή και της Αικατερίνας. Ο Άγιος κατά την επανάσταση της Κρήτης το 1866 συνελήφθη μαζί με άλλους επαναστάτες από τους Τούρκους οι οποίοι προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να αλλαξοπιστήσει. Όμως ο Άγιος αρνήθηκε να προδώσει την πίστη του για να σώσει τη ζωή του. Βασανίστηκε από τους Τούρκους και θανατώθηκε με αποκεφαλισμό στα 1867. Η εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 7 Φεβρουαρίου.

Σφακιανός ήταν ο Άγιος Εμμανουήλ, ο οποίος εξισλαμίστηκε βίαια από τους Τούρκους. Κατάφερε όμως να δραπετεύσει και να πάει στη Μύκονο όπου ξεκίνησε μια νέα ζωή. Παντρεύτηκε απέκτησε έξι παιδιά και συνέχισε να ζει σαν Χριστιανός. Όμως η γυναίκα του τον πρόδωσε και αυτός έφυγε με τα παιδιά του. Ο αδερφός της γυναίκας του θέλοντας να τον εκδικηθεί τον πρόδωσε στον Τούρκο πλοίαρχο του νησιού, ότι αν και εξισλαμισμένος επέστρεψε στη Χριστιανική πίστη. Ο Τούρκος ηγεμόνας τον καταδίκασε σε θάνατο και όρισε να τον εκτελέσουν σε μια τοποθεσία που ονομάζονταν Παλιά Βρύση. Ο δήμιος αρνήθηκε να εκτελέσει την καταδίκη και τότε ένας άλλος αξιωματικός θανάτωσε τον Άγιο με αποκεφαλισμό στις 15 Μαρτίου 1792. Οι Τούρκοι έδεσαν το λείψανο του με πέτρες και το έριξαν στη θάλασσα. Η μνήμη του εορτάζεται τη μέρα του μαρτυρίου του, στις 15 Μαρτίου.