- Ασκητική ΙΙ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Το ερώτημα που προέκυψε αφορούσε μιά αποροία περισσότερο διαισθητική παρά διανοητική, η οποία ήταν ένα γιατί η αίσθηση αυτή στο σώμα μπορεί να γίνει μόνο μέσα απο κάποια θεληματική προσπάθεια και χάνεται αμέσως μόλις αυτή η προσπάθεια αδυνατίζει.
Ναι, έχεις δίκιο. Αυτό συμβαίνει γιατί ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει εξελιχθεί κατ' αυτόν τον μηχανικό τρόπο. Εξηγούμαι.
Η ανθρωπότητα κουβαλά μέσα της, όλα τα μικρόβια του παρελθόντος. Ο κάθε άνθρωπος, ένας κόκκος άμμου στο σύμπαν της ύπαρξης, μια απειροελάχιστη μονάδα στην απεραντοσύνη της Φύσης, συμμετέχει σε κάθε ενέργειά της πλάσης με τον δικό του τρόπο. Κουβαλά, όχι μόνο το δικό του παρελθόν, αλλά ολόκληρο το παρελθόν της ανθρωπότητας στον νου του, στο σώμα του, στην ψυχή του. Η ανθρωπότητα έχει "εξελιχθεί" με χίλιους λανθασμένους τρόπους. Με βία, με σφαγές, με πολέμους, με πείνα, με δίψα, με αδικίες, με εκμετάλλευση, με εξαπάτηση. Βάζω την λέξη "εξέλιξη" σε εισαγωγικά, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία ουσιαστική εξέλιξη. Ο άνθρωπος ακόμη βρίσκεται σε πρωτόγονα στάδια, όσον αφορά αυτή την "παράξενη αίσθηση" που αναφέρεις.
Και βρίσκεται σε πρωτόγονα στάδια, ακριβώς γιατί αδυνατεί να διατηρήσει την συνειδητότητά του σε ότι κάνει. Λες "διαρκεί δευτερόλεπτα". Ναι, έτσι είναι. Έχεις δίκιο. Γιατί άραγε ? Γιατί ο άνθρωπος έχει μεγαλώσει, έχει εμποτίσει το "είναι" του με όλα αυτά τα μικρόβια του παρελθόντος που κουβαλά.
Πάρε ένα μικρό παιδί, ένα μωρό, και βάλ'το για χρόνια σ' ένα σκοτεινό κλουβί. Μετά από χρόνια, βγάλ'το. Θα πάθει τέτοιο σοκ, που ίσως να μην μπορέσει ούτε και να ζήσει. Κάπως έτσι, μεγαλώσαμε. Όταν λοιπόν, καλούμαστε να βάλουμε την συνειδητότητα στο "είναι" μας, είναι σαν να δεχόμαστε ένα "ισχυρό" σοκ. Αυτό κρατάει ελάχιστα. Μετά, επιστρέφουμε στην γνώριμή μας πραγματικότητα. Επιστρέφουμε, γιατί η ασυνειδητότητα, η μηχανικότητα έχει γίνει πια η "δεύτερη φύση" μας.
Η Ασκητική ΙΙ, βασίζεται στην διαρκή εγρήγορση, στην διαρκή προσπάθεια αποτίναξης αυτής της μηχανικότητας. Πρέπει όμως να αρχίσουμε από την αρχή. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε μηχανές. Όταν το κατανοήσουμε αυτό, μόνο τότε θα επιθυμίσουμε πραγματικά να το διώξουμε από μέσα μας. Συνεχής προσπάθεια, συνεχής "άσκηση", στην αρχή σε πολύ απλά καθημερινά πράγματα.
Έίχα παρατηρήσει το εξής σ' εμένα κάποτε. Πολλές φορές κατά την διάρκεια του απογεύματος, χωρίς να αισθάνομαι καθόλου πείνα, πήγαινα και μηχανικά άνοιγα το ψυγείο της κουζίνας, έβλεπα τι είχε μέσα, και το έκλεινα. Δεν έπερνα τίποτε να φάω, απλά, ανοιγόκλεινα το ψυγείο, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο, χωρίς ποτέ να ερευνήσω γιατί πραγματικά το κάνω. Ανόητο ε ? Κι όμως, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το κάνουν. Έκανα το εξής : Έβαλα μια ταμπέλα, πάνω στο ψυγείο που έγραφε : "Μην ανοίγεις το ψυγείο, αν δεν πεινάς". Κάτι σαν "Μπαμπά, βάλε ζώνη ασφαλείας", που έχουν κάποιοι στο τιμόνι του αυτοκινήτου τους. Έτσι, μετά από λίγο χρονικό διάστημα, έπαψα πια να κάνω, κάτι το οποίο δεν είχε κανένα νόημα.
Φιλικά,
Deva Parinito
quote:
Να εμπιστευτώ αυτό το ενδιαφέρον ή τις επόμενες φορές να ρίξω το βάρος στις προς τα έξω εντυπώσεις (εννοείται κρατώντας πάντα την προσοχή στην αίσθηση του σώματος) ?
Οι εντυπώσεις είναι ένα από τα 3 είδη τροφής για τον άνθρωπο. Τα άλλα δύο είναι, ο αέρας και η ύλη (η τροφή δηλ. σαν ύλη, σαν ενέργεια.)
Να εμπιστευτείς τις αισθήσεις σου, προς το παρόν. Εμπιστέψου απόλυτα την ακοή σου, για παράδειγμα. Τι ακούς ? Θορύβους ? Μουσική ? Λόγια ? Τι λόγια ? Πως είναι αυτά τα λόγια ? Σου ακούγονται σαν θυμωμένα, σαν ήρεμα, σαν απλές κουβέντες ? Γιατί μιλούν έτσι οι άνθρωποι ? Καταλαβαίνεις τι λένε ? Γιατί το λένε ? Πως το λένε ? Ακούς για παράδειγμα το τρίξιμο από τις ρόδες του τρένου στον υπόγειο σταθμό όταν έρχεται αυτό? Κι αν τον ακούς, πως είναι ? Σαν στριγλιά ? Σαν κραυγή ? Πως ? Περιέγραψέ τον. Ακούς τα βήματά σου όταν περπατάς, όταν μπένεις στο τρένο ? Πως είναι ο ήχος ? Παρατήρησε. Παρατήρησε πολύ προσεχτικά και συγκεντρώσου. Το αυτί σου, σιγά σιγά, θα δεις πως θα αποκτήσει "βιονικές" ικανότητες. Θα εκπλαγείς με όσα θα ακούς. Θα λες "πω, πω, πως δεν τ' άκουγα όλα αυτά πριν!"?
Πρόσεξε : Δεν πρέπει να συμμετέχει καθόλου ο νους σ' αυτήν την διαδικασία. Θα σε πλανέψει. Θα σου δημιουργήσει φανταστικά ακούσματα. Πρόσεξε, είναι σημαντικό. Μην το κάνεις για πολύ ώρα. Όσο διαρκεί η άνοδος ή η κάθοδος της κυλιόμενης σκάλας. Μετά, άσε το αυτί σου ήσυχο. Την επόμενη μέρα πάλι, ξαναδοκίμασε, απλά, χωρίς να βιάζεις τον εαυτό σου. 'Ακου, αφουγκράσου...
Deva Parinito
Στην πρώτη διάλεξα έναν περίπατο όπου ήμουν μόνος.Ξεκίνησα φέρνοντας την προσοχή στο βάρος του σώματος το οποίο κυρίως το αισθανόμουν στις πατούσες καθώς προχωρούσα, και στην κατακόρυφο που την αισθανόμουν κυρίως στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης.Η ώρα ήταν ήσυχη και άκουγα τον θόρυβο απο τα αυτοκίνητα στον διπλανό δρόμο.Άκουγα και κάποια μακρινά γαυγίσματα.Στην αρχή τον θόρυβο απο τα αυτοκίνητα τον εισέπρατα σαν έναν εννιαίο θόρυβο (όπως είμαι συνηθισμένος να τον ακούω συνήθως). Όσο συγκεντρωνόμουν όμως σ΄ αυτόν τον εννιαίο θόρυβο άρχισα να διακρίνω πιο καθαρά τους ήχους των κινητήρων, άλλοι πιό οξυμένοι και άλλοι λιγότερο.Υπήρχε μια τάση μέσα μου να τους κατατάξω.Να τους βάλω σε μιά φόρμα.Μόλις έμπαινα σ΄ αυτή την διαδικασία η προσοχή χάνονταν και έμπαινα σε τελείως παράλογους συνειρμούς.Σε συνολική διάρκεια μισής ώρας που κράτησε ο περιπάτος αυτή η κατάσταση που περιέγραψα συνεχίζονταν με τις ίδιες ακριβώς ενναλαγές. Τις πρώτες φορές ξεσηκωνόταν κάτι μέσα μου, γιατί ξεχνιέμαι. Κάποια στιγμή όμως εμφανίστηκε μιά αποδοχή, ότι έτσι είναι,(δύσκολο να την βάλω σε λέξεις). Σαν κάτι να υποχώρησε μέσα μου.Εκείνες τις στιγμές είχα και την μεγαλύτερη αίσθηση καθαρότητας αυτού που συνέβαινε. Οι οξείς ήχοι ξεσήκωναν μέσα μου μια δυσαρέσκεια την οποία έβλεπα να σφίγγει τους μυς του λαιμού, και να επεμβαίνουν στον ρυθμό του βηματισμού(τον έκαναν πιό γρήγορο).
Αυτό μου προκάλεσε και ένα ενδιαφέρον στο να μελετήσω τι εμφανιζόταν πρώτο. Δηλ. αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα προκαλούσε αυτή την αντίδραση στο σώμα μου, ή πρώτα εμφανιζόταν αυτή η αντίδραση στο σώμα και μετά η δυσαρέσκεια ? Αλλά έμεινα με το ενδιαφέρον.
Η δεύτερη στιγμή για την οποία δεν έχω να πω πολλά πράγματα ήταν η συνομιλία που είχα με κάποιον φίλο. Μόνο στην αρχή της συνομιλίας μπορώ να πώ ότι άκουγα (την χροιά της φωνής του, την ένταση, και ταυτόχρονα να καταλάβω τι μου λέει ), και έβλεπα την τάση που είχα να φορμάρω, να συμπεράνω εκ των προτέρων τι έχει να μου πεί για να σκεφτώ την δικιά μου απάντηση.Εκτός απο μιά έκπληξη-απορία που εμφανίστηκε στιγμιαία (πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν έτσι τα πράγματα) μετά απο διάστημα 2-3 λεπτών είχα ξεχαστεί τελείως.
To Know | To Be | To Understand
Να είσαι καλά .
quote:
Τα τελευταία μυνήματά σου , μου έδωσαν αρκετή βοήθεια , ώστε να αντιληφθώ ,εξερευνήσω καλλύτερα το άγνωστο κομμάτι του εαυτού μου .
Να είσαι καλά .
Συγνώμη ,να είστε καλά ταιριάζει καλλύτερα ,άλωστε ο φίλος force385 , στάθηκε αφορμή για να αναπτυχθούνε τα πολύτιμα πνευματικά ερεθίσματα που αποκώμησα .
Ευχαριστώ .
quote:Οι άνθρωποι είναι μηχανές που εξουσιάζονται από εξωτερικές επιδράσεις
και δεν γνωρίζουν τίποτε.Θεμελιώδης Αρχή της Ασκητικής ΙΙ
force385
Οι μηχανές (κινητήρες αυτοκινήτων στην δική σου περιγραφή) μας φέρνουν έναν κόμπο στον λαιμό. Τώρα, το γνωρίζεις πια. Τουλάχιστον, το άκουσες. Το άκουσες πραγματικά. Κι είναι τούτο, πολύ σημαντικό. Άσχημο ε ? Δυσάρεστο. Ερεύνησε τώρα τον εαυτό σου. Σε ποιες περιπτώσεις νομίζεις πως συμπεριφέρεσαι όπως ακριβώς ένας κινητήρας εσωτερικής καύσεως, όμοιος με αυτούς που άκουσες ? Σε κάποια περίπτωση θυμού ίσως ? Για ψάξ' το λίγο μέσα σου. Κάνε την σύνδεση τώρα.
Γιατί σου δημιουργήθηκε αυτή η τάση της κατάταξης που αναφέρεις ?
quote:
(πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν έτσι τα πράγματα)
Ξανά θα σε ρωτήσω : Πως έτσι δηλ?
quote:
Τα τελευταία μυνήματά σου, μου έδωσαν αρκετή βοήθεια , ώστε να αντιληφθώ ,εξερευνήσω καλλύτερα το άγνωστο κομμάτι του εαυτού μου .
Και τι αντιλήφθηκες ? Βρήκες κάτι ? Πες μας...
Deva Parinito
Edited by - 29th_Thief on 04/12/2005 00:33:16
force385,
Οι συνθήκες που επέλεξες να "ασκηθείς", ομολογώ πως δείχνουν έναν ευφυή άνθρωπο. Σου μίλησα στα προηγούμενα ποστ για "μηχανικότητα" και κατευθύνθηκες, προσάρμωσες την "άσκηση" πάνω σ' ένα επίπεδο που φαίνεται – ξεκάθαρα από την περιγραφή σου – πως έχεις έλθει σε επαφή – προς το παρόν μόνο μέσω της ακοής, αλλά το κατάφερες – με την έννοια της "μηχανής". Άκουσες ξεκάθαρα τους κινητήρες των αυτοκινήτων. Μηχανές είναι κι αυτοί. Τι θα έλεγες τώρα, αν σου έλεγα πως ο άνθρωπος συμπεριφέρεται ανάλογα με τούτες τις μηχανές ? Αυτό που άκουσες, ήταν αυτός ο ήχος που ο καθένας έχει μέσα μας. Ξέρω πως ακούγεται παράλογο, μα προσπάθησε τώρα να συνδέσεις τον ήχο, την αυξομείωση δηλ. που λες, με το τι συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Αφού είμαστε μηχανές, γιατί να μην έχουμε και 'μεις, βαθύτερα, στο "είναι" μας, έναν τέτοιο κινητήρα ? Όσο κι αν φαίνεται αστείο, θα μπορούσε. – Κινούμαστε πια σε φιλοσοφικό επίπεδο - Κινητήρας εσωτερικής καύσεως. Χα! χαμογελάω τώρα, γιατί ακόμη και ο όρος "Κινητήρας Εσωτερικής Καύσεως" εμπεριέχει την έννοια του "εσωτερισμού".
Λες πως υπήρχε μια τάση να τους κατατάξεις. Να τους βάλεις σε μια φόρμα. Απολύτως φυσιο-λογικό. Ο άνθρωπος, πάντα θέλει να κατατάξει, να διαχωρίσει, να "φορμάρει", να ταμπελοποιήσει, να χαρακτηρίσει, να κρίνει έναν συνάνθρωπό του. Αυτό συμβαίνει γιατί ο νους του έμαθε να δουλεύει έτσι, από τότε που εμφανίσθηκε στον πλανήτη. Ο νους είναι αυτός που θέλει να κατατάξει τους ήχους. Διαφορετικά, δεν μπορεί να τους αντιληφθεί πλήρως. Λέμε, δηλ. – σύμφωνα με τις συνθήκες που περιέγραψες – ο κινητήρας αυτός δουλεύει στο "ρελαντί". Έχεις ακούσει ποτέ αυτήν την έκφραση να την χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε έναν άνθρωπο ? Λέμε, "είναι πράος, ήρεμος, δουλεύει στο ρελαντί του". Άλλος κινητήρας – άνθρωπος είναι πιο γρήγορος, δουλεύει σε πιο πολλες στροφές. Κοίτα μια άλλη έκφραση που χρησιμοποιούμε. Λέμε "Πω, πω, ρε παιδί μου, το μυαλό σου παίρνει πολλές στροφές !".
Η τάση της κατανομής, είναι απολύτως φυσιολογική. Δεν είναι όμως επιθυμητή γιατί καθορίζεται απόλυτα από το υποκειμενικό κριτήριο του καθενός. Π.χ. για κάποιον που ένας κινητήρας – άνθρωπος είναι γρήγορος, "στροφάρει" δηλ. στον άλλον μπορεί να φανεί αργός, γιατί έχει συναντήσει, - έχει ακούσει – κάποιους άλλους κινητήρες – ανθρώπους που είναι πολύ πιο γρήγοροι από τον "αρχικό" της σύγκρισης.
Αυτή την κατανομή, την "φόρμα", την κρίση, ποτέ σου να μην την εμπιστευθείς Απόλυτα. Να διατηρείς πάντα μέσα σου, ένα μικρό ενδεχόμενο, μια μικρή πιθανότητα, να μην είναι αυτό που ακούς το ίδιο με αυτό που χαρακτηρίζεις. (Εδώ, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις) Με λίγα λόγια, να μην είσαι δηλ. ποτέ απολύτως σίγουρος για κάτι. Θα μπορούσα να σου απαντήσω με μια φράση, ρωτώντας σε, και να μην κάθομαι τώρα να γράφω τόσα. Θα μπορούσα να σου πω "Μπράβο, άκουσες τα αυτοκίνητα να περνούν. Τόσο σπουδαίο είναι αυτό για σένα ? Γιατί? Και πριν δεν τα άκουγες ?" Θέλω να πω, πως για σένα και για μένα, που συμετέχουμε στην Ασκητική ΙΙ, ναι, είναι σπουδαίο. Για άλλους, δεν είναι τίποτε. Αλλά εμείς, μαζί μιλάμε, και νομίζω πως πλέον αρχίζουμε να καταλαβαινόμαστε. Αυτό το ενδεχόμενο του λάθους, αυτή η μικρή αβεβαιότητα που περιγράφω είναι το θεμέλιο για να αρχίσουμε να ερευνούμε. "Γιατί ?"
Deva Parinito
quote:
Γιατί σου δημιουργήθηκε αυτή η τάση της κατάταξης που αναφέρεις ?
quote:
Ο άνθρωπος, πάντα θέλει να κατατάξει, να διαχωρίσει, να "φορμάρει", να ταμπελοποιήσει, ..
Διαπίστωσα δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι όταν έμπαινα σ΄ αυτή την κατάσταση κατάταξης όλη μου η προσοχή πήγαινε σ΄ αυτή την προσπάθεια. Και μάλιστα αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ξεσηκώνει κάτι μέσα μου (γιατί ξεχνιέμαι).Κάποια στιγμή κάτι μέσα μου το αποδέχτηκε και τότε δημιουργήθηκε κάτι που έβλεπε απλώς αυτή την κατάσταση χωρίς να την πολεμάει, και ούτε να ρωτάει γιατί.
Το δεύτερο και σημαντικότερο ήταν ότι σ΄ αυτή την κατάσταση όλο μου το <είναι> βίωνε αυτή την κατάσταση μηχανικότητας που περιγράφεις.
Ότι ο νους μου λειτουργεί μ΄ αυτό τον τρόπο. Διανοητικά μπορεί να το είχα διαπιστώσει και άλλες φορές. Να συμφωνούσα ή να διαφωνούσα μ΄ αυτά που γράφεις περι μηχανικότητας, αλλά εκείνη την στιγμή αυτό το πράγμα το βίωνα.ΕΒΛΕΠΑ εκείνη την στιγμή τον νου μου όπως λειτουργούσε πραγματικά.Και αυτό μου δημιουργούσε ταυτόχρονα δυό αντίθετα πράγματα.Απ΄ την μιά, ένα αίσθημα χαράς για την γνώση που αποκόμιζα εκείνη την ώρα για τον εαυτό μου, και απο την άλλη ένα αίσθημα λύπης για τον τρόπο που λειτουργεί ο νούς μου.
quote:
Ξανά θα σε ρωτήσω : Πως έτσι δηλ?
Θέλω να πω ότι τα πράγματα συμβαίνουν με έναν και μοναδικό τρόπο. Με τρόμο βλέπω εκείνες τις στιγμές ότι αντιδρώ με έναν συγκεκριμένο και μοναδικό τρόπο στις καταστάσεις και ότι η ιδέα που έχω ότι εγώ επιλέγω την στάση μου ή την δράση μου για τα πράγματα που μου συμβαίνουν είναι ψευδαίσθηση, την οποία όμως μπορώ να βιώσω μόνο στις συγκεκριμένες στιγμές που ασκούμαι.
To Know | To Be | To Understand
quote:
Τα τελευταία μυνήματά σου, μου έδωσαν αρκετή βοήθεια , ώστε να αντιληφθώ ,εξερευνήσω καλλύτερα το άγνωστο κομμάτι του εαυτού μου .
Και τι αντιλήφθηκες ? Βρήκες κάτι ? Πες μας...
Deva Parinito
Edited by - 29th_Thief on 04/12/2005 00:33:16
[/quote]
Μέσα μου προυπήρχανε όλα .
Όλες οι πληροφορίες , του σύμπαντος .
Η εσωτερική θέαση και παρατήρηση του εαυτού μου , με οδηγεί στην μοναδική αρχή , απο εκεί που ξεκίνησαν κάποτε όλα .
Μπορώ να ξαναγίνω θεός , στο χέρι μου είναι .
Η μάλλον αυτό είναι το φυσιολογικό, αφού :
Γνωρίζω ότι η ψυχή μου περιέχει το θείο πνεύμα μέσα της .
Εκεί την κατευθύνω πάλι στο αρχικό σημείο της .
quote:
Δείτε το παρακάτω :quote:
Deva, Από το θέμα "Osho"
Άφησέ τον όμως να έρθει και μίλα εσύ γι' αυτόν, μ' αυτόν. Να είσαι σίγουρη/ος πως ό,τι πεις διόλου δεν θα διαφέρει από όσα θα έλεγε εκείνος...Ό,τι λέω είναι ίδια. Ό,τι λέω είναι διαφορετικά.
ATMA,
Πως γνωρίζεις πως εγώ με αυτήν την φράση ΕΝΝΟΩ τον Osho??? Πως το συμπεραίνες αυτό ? Σου το είπα ? Σου το έγραψα ? Πως συμπεραίνεις πως εγώ "παριστάνω" τον Osho ? Είσαι τρελή ? Επείδη την χρησιμοποίησα στο θέμα του Osho ? Η πρόταση ΚΑΛΟ Μ', βρίσκεται μια γραμμή πιο κάτω από όσα έλεγα για τον Όsho. Αυτό, εσένα που όλα τα εννοείς και τα καταλαβαίνεις, δεν σου λέει απολύτως τίποτα? Από την λέξη "ίδια", εσύ συμπεραίνεις πως αυτά που λέω είναι ίδια με του Osho δηλ ? Άσε βέβαια που δεν είναι, αλλά λέμε τώρα. Από την λέξη "διαφορετικά", εσύ συμπεραίνεις πως είναι "διαφορετικά" από του Osho ? Και επειδή, δεν μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα, γιατί αλλιώς θα τρελαθείς μωρό μου, πάλι ο νους σου σε οδηγεί και λες "Αυτός παριστάνει τον Osho". Γράφεις και το μηνυματάκι σου, και εντάξει, κοιμήσου άγγελέ μου...
ΑΤΜΑ, ψυχίατροι υπάρχουν, νευρολόγοι υπάρχουν, ψυχολόγοι υπάρχουν, ηλεκτροσόκ, χάπια, ενέσεις, L.S.D, βάλιουμ, χάλιουμ, τι άλλο θες ?
Να θυμάστε πως ό,τι λέω εδώ μέσα, στο φόρουμ που είμαι, μέχρι και το κόμμα που θα χρησιμοποιήσω στην πρότασή μου, μέχρι και το θαυμαστικό που θα βάλω, μέχρι και την τελεία, ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ! Που θα γράψω την λέξη, πως θα την γράψω, αν χρησιμοποιήσω θαυμαστικό, αν χρησιμοποιήσω εισαγωγικά, τι θα γράψω, ποια λέξη θα γράψω, τι θα πω, πως θα το πω. Όλα για μένα που γράφω στο φόρουμ σας, ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ!
Για σας, μπορεί να μην έχουν, εντάξει. Αλλά και μην βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσμα, γιατί το έχω ξαναπεί :
Ό,ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΠΟΛΥ ΘΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ
Κοπρέντε, ΑΤΜΑ ?Χρησιμοποιώ ό,τι γουστάρω και κάνω ό,τι γουστάρω. Βάλτο καλά αυτό μέσα σου. Έχω χρησιμοποιήσει φράσεις του Ιησού, φράσεις του Ηράκλειτου, φράσεις του Βούδα, του Λάο Τσου, του Γκουρτζίεφ, φράσεις από την διδασκαλία του Ζεν , που ούτε καν τις έχεις πάρει πρέφα εσύ μωρό μου. Αυτό σημαίνει δηλ. πως τους "παριστάνω" κιόλας ? Πας καλά ρε ?
Μην με ξαναπροκαλέσεις, αν αγαπάς το ίματζ σου. Μάθε το άσχετο να είναι πραγματικά άσχετο για σένα, όχι "άσχετο". Και το παριστάνω να είναι παριστάνω, όχι "παριστάνω". Έχει σημασία. Κι αν δεν μπορείς να μάθεις, έλα να στο μάθω εγώ...
Όλα τα αναλαμβάνω. Deva
Υ.Γ Ψάξε να βρεις την ρίζα της λέξης "deva". Η ερμηνεία που δίνει το βιβλίο σου είναι λέει την μισή αλήθεια. Την άλλη μισή, πίστεψέ με, δεν θα θες να την γνωρίσεις...
Edited by - Deva_Parinito on 22/06/2005 22:52:15
"...Ό,ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΠΟΛΥ ΘΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ."
Λοιπόν έχουμε και λέμε: Συμπέρασμα Α.
Άν είσαι πράγματι ο ορίτζιναλ Σουάμι Ντέβα Παρινίτο, άκου να δείς,
1. Κάποτε είχες τ' αυγά στις μασχάλες...
...Τρότσκι, ...Ράιχ, ...Μπαγκουάν.
Είναι καιρός πολύς που προσπαθείς να φτιάξεις ομελέτα,
μα τά 'χεις κάνει μούσκεμα!
2. Να ξέρεις, πώς καλά κάναν τα τραίνα και τους "μάγκες" τους πατήσαν...
Και μή κλαίς γι αυτούς και τους υπερασπίζεις και τους εκθειάζεις,
γιατί τα εγκλήματα τους δέν μπορεί να αιτιολογούνται με βάση
τους "προσωπικούς κώδικες τιμής", όπως αλχημικά ερμηνεύεις την βαθειά ασυνειδησία.
3. Τώρα βλέπω πως το παίζεις και δημοσία δάσκαλος!
Τί έγινε, τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι, ξεμείναμε απο κουτάλια;
Γι αυτό προσβάλεις και απειλείς υποχθονίως τας νεαράς
με υπονοούμενα του τύπου, "Ψάξε να βρεις την ρίζα της λέξης "deva".
Η ερμηνεία που δίνει το βιβλίο σου είναι λέει την μισή αλήθεια.
Την άλλη μισή, πίστεψέ με, δεν θα θες να την γνωρίσεις...
4. Θα σε καταγγείλω πονηρέ ...δασκαλευτή.
Είκοσι πέντε χρόνια τώρα, σε βλέπω να πεντο-ζαλίζεσαι στο Δρόμο...
και το μόνο χαΐρι πού 'κανες, ήτανε με το σύστημα.
Τουλάχιστο η άλλη πήρε κι ένα δίπλωμα και "πορεύεται".
Άν πάλι δέν είσαι ο ορίτζιναλ τοιούτος,
έ τότε, (Συμπέρασμα Β.)
...κράτα ότι σε πονά, και τ' άλλα πέτα τα.
Αυτά προς το Παρόν, ...και βλέπουμε.