- ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο...."ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ"? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
europaios2
quote:
αν και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι θα μας γράψεις τη στιγμή του ο ίδιος έχεις παραδεχτεί ότι δεν ήταν κάποιος Θεός ή θαυματουργός.......
Έχω γράψει ότι δεν ήταν θεός, διότι δεν ήταν, όπως έχω γράψει ότι ήταν θαυματουργός, διότι ήταν. Δε θυμάσαι καλά...
quote:
περιμένω να δω την καινοτομία σου και όχι γνωστά πράγματα σαν τα παραπάνω..........
Όταν το γρ΄ψω θα το διαβάσεις, μη βιάζεσαι...
Με την ευκαιρία, αφού σου είναι γνωστά κάποια πράγματα, εσύ γνωρίζεις πότε έζησε ο Απολλώνιος;
Για να δούμε, θα απαντήσεις;;;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
quote:
Δεν έχεις παρά να ανατρέξεις στα όσα έχω γράψει.......
Δεν θυμάμαι να έχεις τοποθετήσει τον Απολλώνιο, χρονολογικά και γι' αυτό σε ρώτησα.
Αν είναι κόπος για σένα, άστο...
quote:
δεν κατάλαβα το ύφος σου!..........
Δεν κατάλαβα για ποιό ύφος μιλάς...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Edited by - europaios2 on 25/07/2008 00:59:28
quote:
Κόπος δεν είναι........αλλά είναι ενοχλητικό σε μία συζήτηση οι συνομιλητές να μη θυμούνται τι έχεις πει επί του θέματος σε πολύ πολύ πρόσφατα μηνύματα.....οπότε για ποιο λόγο μπαίνεις σε διαλόγους? απλά κάνε μονόλογο να τα ακούς και να τα λες μόνος σου.........
Αντιλαμβάνομαι το δίλημμά σου.
Δεν μπορείς να διαλέξεις αν θα εκθέσεις τον ομογάλακτό σου ή τον εαυτό σου.
Βέβαια μπορεί και απλά να αγνοείς πότε έζησε ο Απολλώνιος, αλλά με τόσα βιβλία...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
Αντιλαμβάνομαι το δίλημμά σου.
Δεν μπορείς να διαλέξεις αν θα εκθέσεις τον ομογάλακτό σου ή τον εαυτό σου.Βέβαια μπορεί και απλά να αγνοείς πότε έζησε ο Απολλώνιος, αλλά με τόσα βιβλία...
Δεν ξέρω τι αντιλαμβάνεσαι!...... αυτό που ξέρω όμως είναι ότι δε θυμάσαι τι έφαγες χθες!!!!
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Ο μόνος που μπορεί να σε βγάλει απ' τη δύσκολη θέση, είναι ο φίλος σου ο τρεχα...., αν αναγνωρίσει το λάθος που έκανε, όταν είπε ότι υπήρξε 300 χρόνια μετά το "μεσσία" σου.
Για τα ταξείδια του Απολλώνιου θα μάθεις σε λίγο...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
Ευρωπαίε, ο καθένας μπορεί εύκολα, να αντιληφθεί το λόγο που δεν "επαναλαμβάνεις" την τοποθέτησή σου για το πότε υπήρξε ο Απολλώνιος, διότι είναι προφανής.Ο μόνος που μπορεί να σε βγάλει απ' τη δύσκολη θέση, είναι ο φίλος σου ο τρεχα...., αν αναγνωρίσει το λάθος που έκανε, όταν είπε ότι υπήρξε 300 χρόνια μετά το "μεσσία" σου.
Για τα ταξείδια του Απολλώνιου θα μάθεις σε λίγο...
Δεν το καταλαβαίνω αυτό που λες! αρκεί να κάνεις copy paste παλαιότερο μήνυμά μου στο ίδιο θέμα και άντε 1-2 σελίδες πίσω!!!
Ποια δύσκολη θέση? Θα το έκανα εφόσον ο ίδιος δεν είχες συμμετάσχει στη συζήτηση ή τουλάχιστον εάν τη συγκεκριμένη τοποθέτηση την είχα κάνει σε άλλο θέμα..............για αυτό σου λεώ ότι δε θυμάσαι τι έφαγες χθες!
Τα ταξίδια του Απολλώνιου δε με απασχολούν..........το περιεχόμενο των ταξιδιών του με ενδιαφέρει........όπως και εσύ επίσης θα δεις...........
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
quote:
Δεν το καταλαβαίνω αυτό που λες! αρκεί να κάνεις copy paste παλαιότερο μήνυμά μου στο ίδιο θέμα και άντε 1-2 σελίδες πίσω!!!
Ποια δύσκολη θέση? Θα το έκανα εφόσον ο ίδιος δεν είχες συμμετάσχει στη συζήτηση ή τουλάχιστον εάν τη συγκεκριμένη τοποθέτηση την είχα κάνει σε άλλο θέμα..............για αυτό σου λεώ ότι δε θυμάσαι τι έφαγες χθες!
Επαναλαμβάνεις τόσα και τόσα άχρηστα πράγματα συνεχώς... αυτό σε πείραξε τώρα;;;
Μπορείς να πεις και ότι δεν ξέρεις πότε έζησε ο Απολλώνιος και... καθάρισες. Τόσο δύσκολο είναι;;
quote:
Τα ταξίδια του Απολλώνιου δε με απασχολούν..........το περιεχόμενο των ταξιδιών του με ενδιαφέρει........
Για πες το αυτό στα Ελληνικά... σ' ενδιαφέρει το περιεχόμενο των ταξειδιών του, χωρίς να σ' ενδιαφέρουν τα ταξείδια του τα ίδια;;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
Μπορείς να πεις και ότι δεν ξέρεις πότε έζησε ο Απολλώνιος και... καθάρισες. Τόσο δύσκολο είναι;;
Tόσο δύσκολο είναι να πας 2-3 σελίδες ποιο πίσω? Για μένα δεν είναι δύσκολο αλλά ενοχλητικό!!!..........το να θέλεις δηλαδή να ξαναγράψω αυτά που είχα γράψει!!.....
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Δεν μου διευκρίνησες όμως αυτό που σε ρώτησα και δεν το έχεις ξαναγράψει ποτέ...
"Για πες το αυτό στα Ελληνικά... σ' ενδιαφέρει το περιεχόμενο των ταξειδιών του, χωρίς να σ' ενδιαφέρουν τα ταξείδια του τα ίδια;;
"
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
"Για πες το αυτό στα Ελληνικά... σ' ενδιαφέρει το περιεχόμενο των ταξειδιών του, χωρίς να σ' ενδιαφέρουν τα ταξείδια του τα ίδια;;
Έτσι ακριβώς! μπορεί να πήγε για να δει αξιοθέατα! Το θέμα είναι όχι που πήγε! αλλά τι έγινε, τι έκανε εκεί που πήγε!!!!
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Θα μάθεις και τι έκανε και τι είπε και τι του είπαν...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
Αύριο θα ικανοποιηθεί η περιέργειά σου.
Θα μάθεις και τι έκανε και τι είπε και τι του είπαν...
Nα μην ξεχάσεις να αναφέρεις τις πηγές (έργο συγγραφέας, χρονολογία γραφής του έργου από το οποίο αντέγραψε ο σύγχρονος συγγραφέας......) όχι τίποτα άλλο αλλά για να μη σε ρωτάω αύριο!
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
..ίδομεν!
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Την Ταρσό τη βρήκε πολύ έκφυλη πόλη και ζήτησε απ’ τον πατέρα του να πάει στις Αιγές, μαζί με τον δάσκαλό του, που βτισκόταν κοντά στην Ταρσό.
Εκεί υπήρχε ναός του Ασκληπιού, πολύ μεγάλος και κυκλοφορούσε η φήμη ότι εμφανιζόταν ο θεός τακτικά.
Στις Αιγές διδάχτηκε στα 16 του, Πλάτωνα, Επίκουρο, Αριστοτέλη, Χρύσιππο και βέβαια Πυθαγόρα, του οποίου η φιλοσοφία και ο βίος, τον γοήτευσε. Την πυθαγόρεια φιλοσοφία του τη δίδαξε ο φιλόσοφος Εύξενος απ’ την Ηράκλεια.
Τότε αποφάσισε να ακολοθυήσει και τις διατροφικές συνήθειες του Πυθαγόρα, τρώγοντας μόνο, ότι παρήγε η γη.
Στις Αιγές έμενε στο ναό του Ασκληπιού και θεράπευε ασθενείς με τη βοήθειά του, όπως έλεγε. Πρότεινε στους ιερείς του ναού, να κάνουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια προσευχή:
«Ω θεοί, είθε να μου δίνετε τα οφειλόμενα. Οφείλονται στους μεν ευσεβείς τα καλά, στους ασεβείς δε τα κακά».
Στα 21 του, επιστρέφει στα Τύανα και αποφασίζει τη μεγάλη δοκιμασία του Μύστη, την πενταετή σιγή, που με την εσωτερική του δύναμη, την τήρησε απόλυτα.
Στα 26 του, μετά τη λήξη της πενταετούς σιγής, πήγε στο μεγάλο πνευματικό κέντρο της εποχής, την Αντιόχεια, όπου κατοικούσε στα ιερά, σπούδαζε και δίδασκε, εκεί έμεινε έως τα 37 χρόνια της ζωής του.
Στους μαθητές που είχαν επιτύχει στην δοκιμασία της σιγής, επέτρεπε να παρακολουθούν την πρωινή προσευχή καθώς και τις ιεροτελεστίες. Ως πρότυπο ημέρας ενός φιλοσόφου, είχε μια διαδικασία που έπρεπε το πρωί να συνομιλεί με τους θεούς, δηλαδή να προσεύχεται, το μεσημέρι να μιλάει γι’ αυτούς, δηλαδή να διδάσκει και να μυεί και το απόγευμα να μιλάει με τους ανθρώπους για τα ανθρώπινα.
Με έδρα την Αντιόχεια, ταξείδεψε στην Αραβία και μελέτησε τις γνώσεις των λαών της καθώς και τους νομάδες. Αφού επέστρεψε απ’ την Αραβία, αποφάσισε να επισκεφθεί τους Βραχμάνες της Ινδίας, επειδή είχε ακούσει για τη σοφία και τις γνώσεις τους, συνοδευόμενος από έναν καλλιγράφο και έναν ταχυγράφο.
Αφού διέσχισαν τη Μεσοποταμία, έφθασαν στην αρχαία Νινευή, όπου κατέλησαν στο ναό. Οι ιερείς τον υποδέχτηκαν με σεβασμό και θαυμασμό, επειδή η φήμη του προηγείτο της φυσικής του παρουσίας. Ανάμεσα στο πλήθος που ήρθε σε επαφή μαζί του, ήταν και ο Δάμις, που τον πλησίασε για να του ζητήσει να του επιτρέψει να τον ακολουθήσει στο ταξείδι του, ως βοηθός του, επειδή γνώριζε το δρόμο για τη Βαβυλώνα και τις γλώσσες της περιοχής.
Ο Απολλώνιος, του απάντησε ότι παρ’ όλο που δεν τον δίδαξε κανείς, γνώριζε όλες τις γλώσσες του κόσμου καθώς και τις σκέψεις των ανθρώπων, ακόμη κι όταν αυτοί ήταν σιωπηλοί. Αυτή η γνωριμία κράτησε μέχρι την ανάληψη του Απολλώνιου και ο Δάμις έγινε ο πιστότερος μαθητής, ακόλουθος και φίλος του, φροντίζοντας, μαζί με τους άλλους δύο ακόλουθους, για την υλική επιβίωσή τους.
Όταν έφθασαν στα σύνορα της Βαβυλώνας, ο σατράπης τους υποδέχθηκε με τιμές, λέγοντας ότι η φήμη του θεϊκού Απολλώνιου προηγείται και εκεί και ότι ήταν γνωστός στην περιοχή, από πολύ πριν. Στην πύλη της πόλης, ο αξιωματικός της φρουράς, τους είπε ότι για να περάσουν θα έπρεπε να προσκυνήσουν την εικόνα του βασιλιά Ουαρδάνη. Ο Απολλώνιος αρνήθηκε λέγοντας:
«Αν τον βρω καλόν άνθρωπο, θα είναι μεγάλη τιμή του, διότι θα τον επαινέσω».
Ο βασιλιάς των Πάρθων, όταν τον είδε είπε ότι αυτός είναι ο Απολλώνιος, που ο αδελφός του, ο Μεγαβάτης, είδε στην Αντιόχεια να τον θαυμάζουν όλοι και του τον περιέγραψε όμοιον μ’ αυτόν που τώρα βρισκόταν εκεί. Κατόπιν τούτου, ο Απολλώνιος έγινε δεκτός με τιμές στο παλάτι, διότι ο Ουαρδάνης γνώριζε τη φήμη του, καθ’ ότι ήταν μορφωμένος και γνώριζε άριστα την Ελληνική γλώσσα.
Στη Βαβυλώνα έμεινε 20 μήνες, αφού του ζητήθηκε απ’ τον Ουαρδάνη να μείνει όσο επιθυμούσε, σαν επίσημος φιλοξενούμενός του. του δόθηκε το ελεύθερο να επισκέπτεται τα ιερά κατά βούλησιν και του διατέθηκαν οι μάγοι για συζητήσεις.
Αρνήθηκε να φιλοξενηθεί στ’ ανάκτορα, λέγοντας στον βασιλιά ότι αν κατοικήσει σε μέρος μεγαλύτερο απ’ αυτό που του χρειάζεται, θα στενοχωρηθεί, διότι η υπερβολή λυπεί τους σοφούς περισσότερο απ’ ότι η έλλειψη λυπεί τους βασιλιάδες.
Ο βασιλιάς εκτιμώντας τις συμβουλές του Απολλώνιου, του ζήτησε να απαιτήσει, απ’ αυτόν, δέκα δωρεές και ο Δάμις προσπάθησε να του υποδείξει ότι θα ήταν καλό να ζητήσει χρήματα, κάτι για το οποίο ο σοφός τον επέπληξε λέγοντας:
«Δεν γνωρίζεις Δάμι, ότι το αμάρτημα, όπου κι αν το κάνεις είτε στην Ολυμπία είτε στη Βαβυλώνα, είναι αμάρτημα; Δεν σκέφτεσαι ότι για τον σοφό η Ελλάδα είναι πανταχού παρούσα; Ο σοφός λίγους ανθρώπους γνωρίζει, εκείνον όμως τον γνωρίζουν πολλοί. Η φολοχρηματία γι’ αυτόν δεν γνωρίζεις ότι είναι αμάρτημα;»
Ο Δάμις, στα απομνημονεύματά του, παραδέχτηκε σαν λάθος του, αυτήν την προτροπή, σ’ έναν άνθρωπο που συχνά, στην προσευχή του έλεγε:
«θεοί, μακάρι να μου δίνετε τα λίγα και να μην έχω ανάγκη από τίποτε».
Τελικά ο Απολλώνιος αντί για δώρα, ζήτησε να προστατευθούν οι Ερετριείς που είχαν απομείνει εκεί, από τότε που οι Πέρσες τους είχαν πάρει αιχμαλώτους, κατά την πρώτη τους εκστρατεία κατά της Ελλάδας με τον Αρταφέρνη και τον Δάτη, το 490 παχχ.
Τους 20 μήνες της παραμονής του στη Βαβυλώνα, επισκεπτόταν τους μάγους κάθε μασημέρι και μεσάνυχτα κι επειδή ο Δάμις δεν γνώριζε τις συζητήσεις τους, επειδή δεν ήταν παρών, όταν τον ρώτησε τη γνώμη του γι’ αυτούς, ο Απολλώνιος του απάντησε ότι ήταν σοφοί, αλλά δεν τα γνώριζαν όλα...
Λίγο πριν την αναχώρησή τους απ’ τη Βαβυλώνα, ζήτησε απ’ τον Ουαρδάνη να ανταμείψει τους μάγους για όσα του προσέφεραν. Επίσης δέχτηκε να πάρει μαζί του, εφόδια για το ταξείδι και καμήλες για όλους μαζί με οδηγούς. Κατά τον αποχαιρετισμό ο Ουαρδάνης τον ρώτησε τι δώρο θα του έφερνε απ’ την Ινδία και ο Απολλώνιος του απάντησε:
«Αν η συναναστροφή μου με τους σοφούς εκεί, με κάνει σοφότερο, θα επιστρέψω καλλίτερος απ’ ότι είμαι».
Ο Ουαρδάνης κατάλαβε και του είπε ότι θα περιμένει με ανυπομονησία, διότι αυτό θα είναι το καλλίτερο δώρο. Μετά απ’ αυτά ξεκίνησαν όλοι για την Ινδία.
...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
Πρώτον και κύριων δεν αναφέρεις πηγές.......ας ελπίσουμε να το κάνεις στο τέλος.
Δεύτερον και κυριοτέρον ο Απολλώνιος ήταν Πυθαγορικός και απόδειξη η διατροφή του.
Ο Πυθαγόρας δίδαξε ότι η ψυχή είναι αθάνατη και ότι υπάρχουν μεταθανάτιος: τόσο επιβράβευση, για τους ενάρετους ανθρώπους, όσο και ποινές για τους μη ενάρετους (δηλαδή αμαρτωλούς ανθρώπους).
Βασικό δόγμα του Πυθαγορισμού ήταν η θεωρία της μετεμψύχωσης σύμφωνα με την οποία η ψυχή του ανθρώπου μετά τον φυσικό θάνατο μπορεί να υπάρξει μέσα σε ένα ζώο ή μέσα σε ένα φυτό μέχρι να καθαρθεί και να ενωθεί με την κοσμική ψυχή ανάλογα με την επίγεια ζωή εάν ήταν ενάρετη ή όχι.
Δε βλέπω καμιά απολύτως σχέση με το Δωδεκάθεο. Και επειδή τα περισσότερα είναι κατασκευάσματα για αυτό γιαπετ σε κάθε τι που γράφεις να αναφέρεις την πηγή. Βέβαια αλλού διαβάζουμε στο έργο "Περί θυσιών", όπου κατά το βιογράφο του αποδίδεται στον Απολλώνιο.........όπου ο Απολλώνιος σ' αυτό απολογούμενος μπροστά στον αυτοκράτορα Δομιτιανό λέει: "ούδ' αν θύσαιμι ουδέν, ούδ' αν θίγοιμι ιερών, εν οις αίμα, ούδ' αν ευξαίμην ές μάχαιραν βλέπων ή θυσίαν, ην φησιν". Τις θυσίες των ζώων τις θεωρούσε μυσαρές και βδελυρές. Για το θείο είχε μια πνευματικότατη αντίληψη, στο έργο "Περί θυσιών".Ο θεός δεν χρειαζόταν θυσίες και επικλήσεις, αλλά μόνον ενδόμυχη προσευχή.
Παρόλα αυτά δεν αρνούνταν και τους θεούς της λαϊκής θρησκείας. Δίδει μάλιστα και οδηγίες για την ώρα και το είδος των προσευχών, θυσιών και σπονδών, που αρμόζουν σε κάθε θεό.
Τώρα πως συμπλέουν όλα αυτά!!!!!!......η γνησιότητα που λέγαμε του έργου του Απολλώνιου
Τώρα γράφεις γιαπετ: << "Όταν έφθασαν στα σύνορα της Βαβυλώνας, ο σατράπης τους υποδέχθηκε με τιμές, λέγοντας ότι η φήμη του θεϊκού Απολλώνιου προηγείται και εκεί και ότι ήταν γνωστός στην περιοχή, από πολύ πριν. Στην πύλη της πόλης, ο αξιωματικός της φρουράς, τους είπε ότι για να περάσουν θα έπρεπε να προσκυνήσουν την εικόνα του βασιλιά Ουαρδάνη. Ο Απολλώνιος αρνήθηκε λέγοντας:
«Αν τον βρω καλόν άνθρωπο, θα είναι μεγάλη τιμή του, διότι θα τον επαινέσω».>>
Μα τι καλός άνθρωπος αυτός ο αξιωματικός της φρουράς!!!!!! αρνήθηκε ο Απολλώνιος να προσκυνήσει τον βασιλιά του και αυτός χωρίς δεύτερη κουβέντα τον έβαλε μέσα........ σου μοιάζουμε για αφελής γιαπετ? 
Να πω και γω ένα
μια φορά και έναν καιρό ήταν ο φιλόσοφος Απολλώνιος! ήταν οπαδός του Πυθαγόρα! λάτρης της Ελληνικής παιδείας και περίπου σύγχρονος του Ιησού από ότι μας πληροφορούν πλήθος έγκυρων πηγών.
Υπήρξε όμως και ο Ιησούς........για κακή του τύχη! ο τελευταίος ήταν Εβραίος! ήταν όμως σοφός και ο κόσμος όχι μόνο τον αγάπησε αλλά και πέθαινε στο όνομά Του! αποδεχόντάς Τον και λατρεύοντάς Τον, ως Υιό Θεού!.
Ο Χριστιανισμός άρχισε να διαδίδεται με γοργούς ρυθμούς οι δύστυχοι ιερείς ειδωλολάτρες άρχισαν όχι μόνο να χάνουν οπαδούς αλλά και ερείσματα στην εξουσία. Κάτι έπρεπε να γίνει.....άγιοι στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν......Απόστολοι στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν!!!! θαύματα στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν.......το θέμα όμως έκαιγε.......έτσι ψάχνοντας βρήκαν τον Απολλώνιο! τι κι αν ήταν Πυθαγορικός! και όλοι ξέρουνε πως έκλεισε η σχολή του Πυθαγόρα και ποιο ήταν το τέλος του Πυθαγόρα.......δεν πειράζει εδώ πήρε φωτιά η γούνα μας τις λεπτομέρειες θα κοιτάξουμε.... έτσι πήραν τον Απολλώνιο τον βάπτισαν δωδεκαθεϊστή! τον έκαναν σημαία τον βάλαν να κάνει και θαύματα και γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια................μόνο που ατύχησαν........ο κόσμος γύρισε την πλάτη σε ένα τέτοιο τερατούργημα.........και έμεινε να γνωρίσει τον Απολλώνιο ως ένα μεγάλο φιλόσοφο και τίποτα περισσότερο.
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Edited by - europaios2 on 28/07/2008 21:34:36
quote:Πως δεν υπηρχαν ... Αγιος Νικολαος ... Ιωαννης Χρυσοστομος ... Αγιος Βασιλακης ....
Κάτι έπρεπε να γίνει.....άγιοι στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν......
quote:Υπηρχαν υπηρχαν ! Θωμας ... Σαουλ ... Πετρος ...
Απόστολοι στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν!!!!
quote:Αμ δε ! Και εδω υπηρχαν ... το μανα ... καιομενη αλλα μη καιομενη βατος ...
θαύματα στην ειδωλολατρία δεν υπήρχαν.......
Εισαι ψευτης
quote:
σου μοιάζουμε για αφελής γιαπετ?
Γεννήθηκε στις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ. στα Τύανα της Καπαδοκίας και έμεινε γνωστός ως ο "Απολλώνιος ο Τυανέας". Γι αυτόν τον Έλληνα φιλόσοφο γράφτηκαν πολλά από τους μετέπειτα ιστορικούς, φιλόσοφους και συγγραφείς. Ήταν μία πολύ σημαντική προσωπικότητα που έδρασε και επηρέασε σημαντικά την πορεία της εξέλιξης της φιλοσοφικής σκέψης της εποχής του. Αναγνωρίστηκε ως "θείος Άνθρωπος" σχεδόν από όλους τους λαούς της Μεσογείου, στην εποχή του. Αργότερα όμως ξεχνιέται από τον πολύ κόσμο και συντροφεύει μόνο τη σκέψη εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη φιλοσοφία.
Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και οι αναφορές για την γέννησή του είναι γεμάτες από συμβολικά στοιχεία. Αυτό συμβαίνει μόνο σε Ανθρώπους που έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία της Ανθρώπινης εξέλιξης.
Ο Φιλόστρατος γράφει πως η μητέρα του Απολλώνιου είδε ένα όνειρο λίγο πριν από τη γέννησή του. Της παρουσιάστηκε στο όνειρό της ένας θεός. Όταν τον ρώτησε για το μέλλον του παιδιού το οποίο θα γεννούσε, αυτός της απάντησε: Θα γεννήσεις Εμένα !
- Και ποιός είσαι εσύ τον ρώτησε εκείνη.
- Είμαι ο Π ρ ω τ ε ύ ς, ο θαλάσσιος γέρων.
Πράγματι ο Απολλώνιος, είχε την ικανότητα να προβλέπει το μέλλον σαν τον Πρωτέα, να ελέγχει όλες τις καταστάσεις και να διαφεύγει από κάθε κίνδυνο που συναντούσε.
Η μητέρα του Απολλώνιου, λίγο πριν τον γεννήσει πήγε σ' ένα λιβάδι για να μαζέψει λουλούδια. Εκεί νύσταξε και κοιμήθηκε, ενώ ένα σμήνος λευκών κύκνων την περικύκλωσε με σηκωμένα τα φτερά προς τον ουρανό, κάτω από τον ήχο ενός μελωδικού παιάνα. Καθώς ξυπνούσε από αυτήν την εξαίσια μελωδία γέννησε τον θεόσταλτο Απολλώνιο, χωρίς πόνο. Ταυτόχρονα, ένας κεραυνός σταλμένος από τον Δία έπεσε δίπλα του χωρίς να τον αγγίξει.Από μικρή ηλικία φανερώθηκαν τα πλούσια χαρίσματά του. Είχε μεγάλη ευφυία, πολύ δυνατή μνήμη και έκφραζε ό,τι διάβαζε με πολύ μεγάλη ευφράδεια. Ο πατέρας του τον έστειλε σε ηλικία 14 χρόνων στην Ταρσό της Κιλικίας, δίπλα στον μεγάλο ρήτορα Ευθύδημο από τη Φοινίκη, για να τον διαπαιδαγωγήσει. Αργότερα πήγε στις Αιγές των Τυάνων, όπου μυήθηκε στη φιλοσοφία του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Χρύσιππου, του Επίκουρου και άλλων φιλοσόφων. Δήλωνε θαυμαστής του Πυθαγόρα και έζησε σύμφωνα με τα πρότυπα του Πυθαγορισμού. Δώρισε την έπαυλή του στον τότε Δάσκαλο της Πυθαγόρειας σχολής Εύξενο και από 16 χρονών άρχισε να ζεί πολύ πειθαρχημένα. Δεν έτρωγε κρέας παρά μόνο χόρτα και καρπούς. Έπινε μόνο νερό και απέφευγε οτιδήποτε προερχόταν από ζώα. Μόνιμη κατοικία του ήταν τα Ιερά.
Ο Απολλώνιος ο Τυανέας ήταν ένας πραγματικός φιλόσοφος. Αυτό φαίνεται όχι μόνο από τις Διδασκαλίες που διέδωσε, άλλα κυρίως από τον τρόπο που τις εφάρμοζε. Ήταν ένας πρακτικός φιλόσοφος και για κάθε διδασκαλία του έβρισκε ένα πεδίο εφαρμογής μέσα στην κοινωνία. Ο Φιλόστρατος αναφέρει πως σε κάθε χώρα που ταξίδευε έδινε συμβουλές στους άρχοντες οι οποίοι τις εφάρμοζαν προς όφελος όλων των ανθρώπων.
Δεν ήταν απλώς ένας ρήτορας αλλά ήταν ένας πραγματικός αναζητητής της αλήθειας. Μέσα από όλα τα φιλοσοφικά συστήματα αναζήτησε και βρήκε τις πιο εσωτερικές διδασκαλίες και τις έκανε τρόπο ζωής.
Ακολουθώντας πιστά τα διδάγματα του Πυθαγόρα ασκούσε αυστηρή δίαιτα για το σώμα και, σαν αποτέλεσμα της πνευματικής του εξέλιξης, άσκησε τον αυτοέλεγχο και την πενταετή σιωπή. Η πρακτική εφαρμογή των διδασκαλιών τού πρόσφερε τη δυνατότητα να αναπτύξει υπερφυσικές δυνάμεις σε τέτοιο βαθμό που οι άνθρωποι τον θεοποίησαν. Πάνω απ' όλα όμως, αυτό που χαρακτήρισε τον Απολλώνιο ήταν ότι σε όλη του την ζωή τον συνόδεψε η Αρετή. Ταξιδεύοντας σχεδόν σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο, σε Ανατολή και Δύση ήρθε σε επάφή με πολλά και διαφορετικά ιερατεία. Οι Ιερείς τον αποδέχτηκαν σαν ένα μεγάλο Ιερέα ο οποίος είχε την ικανότητα να επικοινωνεί με άλλες διαστάσεις και άλλα υπερανθρώπινα όντα. Σιγά-σιγά η φήμη του απλώθηκε σε όλες τις περιοχές της Παμφυλίας, της Κιλικίας, της Παλαιστίνης και της Αραβίας. Ταξίδεψε και στην Ινδία για να αναζητήσει εκεί τους Διδασκάλους για τους οποίους υπήρχε η φήμη ότι εφάρμοζαν τις διδασκαλίες που πρέσβευαν, για το καλό όλων των ανθρώπων. Έτσι ξεκίνησε ένα μακρυνό ταξίδι, αρκετά δύσκολο για την εποχή εκείνη και μέσα από θαυμαστές περιπέτειες φθάνει στη χώρα των φιλοσόφων.
Σε όλα τα ταξίδια του τον ακολουθούσαν μαθητές του. Ο Δάμις ήταν ο πιο πιστός και αργότερα έγραψε με κάθε λεπτομέρεια τη βιογραφία του Δασκάλου του. Με βάση αυτά τα γραπτά ο Φλάβιος Φιλόστρατος έγραψε τον βίο του Απολλώνιου του Τυανέα.
Υπάρχουν πολλές αναφορές για την ζωή και το έργο του μεγάλου φιλοσόφου. Τον αναφέρουν ο Δίων Κάσσιος, ο Αμμιανός Μαρκελίνος, ο Λουκιανός Ιεροκλής, ο Ευσέβιος, ο Κασσιόδωρος, ο Φώτιος και πολλοί άλλοι.
Ο γνωστός εσωτεριστής Ελφάς Λευϊ ερμηνεύει και αποκαλύπτει ερμητικές και αλχημικές διδασκαλίες που είναι διάσπαρτες μέσα στις αναφορές για τον Απολλώνιο. Η Έλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ αφιερώνει ένα ειδικό κεφάλαιο σε έναν από τους τόμους της Μυστικής Διδασκαλίας, κατατάσσοντας τον Απολλώνιο στους μεγαλύτερους Μυημένους Διδασκάλους όλων των εποχών.
Η παράληλη ανάπτυξη του χριστιανισμού, την εποχή εκείνη, είναι η βασική αιτία που η φήμη του Απολλώνιου καλύφθηκε με γκρίζα πέπλα και το έργο του έμεινε άγνωστο για πολλά χρόνια.
Ο Απολλώνιος ασχολήθηκε με την αναγέννηση και την διατήρηση σε υψηλά επίπεδα, των Ιερατείων τα οποία βρίσκονταν γύρω από τη Μεσόγειο. Ταξίδεψε στην Κύπρο, την Έφφεσο, τη Χίο, τη Ρόδο, την Κρήτη, την Αθήνα και τη Σπάρτη. Αργότερα επισκέφτηκε την Αίγυπτο, την Ιταλία και την Ισπανία. Ήρθε σε επαφή με Ρωμαίους αυτοκράτορες, τους οποίους συμβούλεψε και τους έστρεψε προς το Καλό. Η θέλησή του για την αυστηρή εφαρμογή των Διδασκαλίων με στόχο το κοινό Καλό, τον έφερε σε σύγκρουση με το κατεστημένο κι έτσι φυλακίστηκε και εκδιώχθηκε από τον Δομιτιανό. Γρήγορα όμως ελευθερώθηκε και συνέχισε απτόητος το ιερό του έργο.
Μια προσεκτική μελέτη των αναφορών για τον Απολλώνιο αποκαλύπτει ότι ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος εκδήλωνε πολύ φυσικά με απλό και αποτελεσματικό τρόπο τις υπαρανθρώπινες δυνάμεις του.Θεράπευσε πάρα πολλούς ανθρώπους από ανίατες ασθένειες.
Εμφανιζόταν σε πολλά και διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα.
Έκανε προγνώσεις για το άμεσο μέλλον που σε λίγες μέρες επαληθεύονταν.
Καταλάβαινε όλες τις γλώσΣες χωρίς ποτέ ο ίδιος να τις έχει διδαχθεί και τέλος
Του αποδίδονται ακόμα και αναστάσεις νεκρών.
Ο ίδιος δεν έκανε επίδειξη των δυνάμεών του, άλλα βοηθούσε ανθρώπους και λαούς που είχαν άμεση ανάγκη, με στόχο την απαναφορά των ανθρώπων στο σωστό δρόμο. Έτσι προκάλεσε το θαυμασμό και την αποδοχή χιλιάδων ανθρώπων άλλα και τη συκοφαντία και τη διαστρέβλωση των ενεργειών του από άλλους.
Αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να εμβαθύνει πιο πολύ στη μελέτη και την έρευνα για την ζωή και το έργο του Απολλώνιου, καταλαβαίνει ότι ο Απολλώνιος ξεφεύγει από τα ανθρώπινα πλαίσια. Τον βλέπουμε να διορθώνει και να κατευθύνει ιερείς και ιερατεία για να αποκατασταθεί με πιο σωστό τρόπο η επικοινωνία των ανθρώπων με το θείο. Διδάσκει τον σφαιρικό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, την αναζήτηση της αλήθειας και την αποφυγή από τον φανατισμό και τον δογματισμό που βλάπτει τους ανθρώπους. Δίνει σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινής ζωής του απλού ανθρώπου, γι αυτό τον βλέπουμε να κατευθύνει βασιλείς άλλα και να συγκρούεται με το κατεστημένο της εποχής, αμετακίνητος.
Η ζωή και του έργο του Απολλώνιου του Τυανέα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και πηγή πρακτικών Διδασκαλιών, για όποιον θέλει να ακολουθήσει ένα δρόμο εξέλιξης, ένα δρόμο μαθητείας με ανοιχτό μυαλό και χωρίς προκαταλήψεις, με στόχο έναν καλύτερο άνθρωπο και μια καλύτερη κοινωνία.Θεράπευσε πάρα πολλούς ανθρώπους από ανίατες ασθένειες.
Εμφανιζόταν σε πολλά και διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα.
Έκανε προγνώσεις για το άμεσο μέλλον που σε λίγες μέρες επαληθεύονταν.
Καταλάβαινε όλες τις γλώσΣες χωρίς ποτέ ο ίδιος να τις έχει διδαχθεί και τέλος
Του αποδίδονται ακόμα και αναστάσεις νεκρών.
Ο ίδιος δεν έκανε επίδειξη των δυνάμεών του, άλλα βοηθούσε ανθρώπους και λαούς που είχαν άμεση ανάγκη, με στόχο την απαναφορά των ανθρώπων στο σωστό δρόμο. Έτσι προκάλεσε το θαυμασμό και την αποδοχή χιλιάδων ανθρώπων άλλα και τη συκοφαντία και τη διαστρέβλωση των ενεργειών του από άλλους.
Αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να εμβαθύνει πιο πολύ στη μελέτη και την έρευνα για την ζωή και το έργο του Απολλώνιου, καταλαβαίνει ότι ο Απολλώνιος ξεφεύγει από τα ανθρώπινα πλαίσια. Τον βλέπουμε να διορθώνει και να κατευθύνει ιερείς και ιερατεία για να αποκατασταθεί με πιο σωστό τρόπο η επικοινωνία των ανθρώπων με το θείο. Διδάσκει τον σφαιρικό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, την αναζήτηση της αλήθειας και την αποφυγή από τον φανατισμό και τον δογματισμό που βλάπτει τους ανθρώπους. Δίνει σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινής ζωής του απλού ανθρώπου, γι αυτό τον βλέπουμε να κατευθύνει βασιλείς άλλα και να συγκρούεται με το κατεστημένο της εποχής, αμετακίνητος.
Η ζωή και του έργο του Απολλώνιου του Τυανέα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και πηγή πρακτικών Διδασκαλιών, για όποιον θέλει να ακολουθήσει ένα δρόμο εξέλιξης, ένα δρόμο μαθητείας με ανοιχτό μυαλό και χωρίς προκαταλήψεις, με στόχο έναν καλύτερο άνθρωπο και μια καλύτερη κοινωνία.
Chupa minha pica pichu
Chupa minha pica pinto