- ΕΡΕΥΝΑ: Απαγωγές από εξωγήινους - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Βολταρωντας στο διαδικτυο ανακαλυψα ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο που ασχολειται με την σχεση της δημιουργειας ψευδων αναμνησεων και των μαρτυριων για απγωγες απο εξωγηινους.Φιλοδοξουσα να το μεταφρασω ολο αλλα δεν προλαβαινω τωρα και θα ηταν κριμα να παει χαμενο.

Στο ευφυές πρώτο βιβλίο της η Susan Clancy εξηγεί με επιτυχία με ποιον τρόπο φυσιολογικοί Αμερικάνοι-που δεν είναι ούτε ψυχωτικοί ούτε μυθοπλάστες-μπορούν να πιστεύουν με αφοσίωση ότι έχουν επαχθεί από εξωγήινους.

Του Chris Mooney, 2 Νοεμβρίου,2005

-------------------------------------------------------------------------------------

Παρά τα δεκάδες «μη μυθιστορηματικά» βιβλία,τα ψευδοντοκιμαντέρ, τις ταινίες και τα προγράμματα στην τηλεόραση δεν υπάρχουν αξιόλογα στοιχεία για να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό ότι δεκάδες αμερικανών απάγονται συχνά από τα κρεβάτια τους κατά την διάρκεια της νύχτας από εξωγήινους.Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο πρέπει να καταλήξει όποιος εφαρμόζει αυστηρή επιστημονική μεθοδολογία σε αυτούς τους ισχυρισμούς-και αυτό είναι το συμπέρασμα της ερευνήτριας του Harvard Susan Clancy,που μελέτησε λεπτομερώς τους υποτιθέμενους «απαχθέντες».Αλλά στην ανθρωπιστική και διασκεδαστική της αναφορά: Abducted: How People Come to Believe They Were Kidnapped by Aliens (Απαχθεντες:Πώς Οι Άνθρωποι Καταλήγουν Να Πιστέψουν Ότι Απήχθηκαν Από Εξωγήινους,Harvard University Press, 2005 η Clancy δεν παρουσιάζεται απλά ως άλλη μια απομυθοποιήτρια.Η διάψευση της εγκυρότητας των ισχυρισμών περί απαγωγών,είναι για εκείνη απλά το πρώτο βήμα για μια βαθύτερη και πιο σημαντική ερευνά-την απόπειρα να κατανοήσουμε πως είναι δυνατόν απλοί άνθρωποι να πιστεύουν σε κάτι τόσο παράξενο.Εδώ είναι το σημείο όπου η Clancy όχι μόνο απομυθοποιεί ένα πολιτισμικό φαινόμενο που προκαλεί σύγχυση αλλά επιπλέον προσφέρει επιπλέον πληροφορίες για την ίδια την ανθρώπινη φύση.

Η Clansy μπήκε στην μελέτη αυτού του αντικειμένου με έναν απροσδόκητο τρόπο.Ξεκίνησε διερευνώντας εάν είναι δυνατό να γίνει πλήρης καταπίεση τραυματικών αναμνήσεων σεξουαλικής κακοποίησης που έλαβε χώρα στην διάρκεια της παιδικής ηλικίας και μετά να γίνει ανάκτηση αυτών των αναμνήσεων μέσω της ύπνωσης-ή εναλλακτικά,εάν η ίδια η ύπνωση μπορεί να παράγει μια σειρά ψευδών αναμνήσεων.Αυτή η περιοχή ερευνάς ήταν ένα «ναρκοπέδιο»,με ευρέως διαδεδομένες και (και μη καταγεγραμμένες) κατηγόριες για σατανική τελετουργική κακοποίηση και σεξουαλικά κυκλώματα σε παιδικούς σταθμούς,στα Αμερικανικά εθνικά ΜΜΕ. «Νηπιαγωγεία έκλειναν και δάσκαλοι φυλακίζονταν επειδή μετά από μακροχρόνια και γεμάτη υποβολή ανάκριση,τα παιδία περιέγραφαν παράδοξα επεισόδια κακοποίησης,μερικά από τα οποία περιελάμβαναν ιπτάμενους κλόουν (!!!) και σκουπόξυλα και την θανάτωση μεγάλων ζωών» γράφει η Clansy με τον χαρακτηριστικό της πνευματώδη τρόπο.

Όπως υπονοεί αυτό το αποσπασμα,η Clansy και οι μέντορες της στο Harvard άνηκαν στο «σκεπτικιστικό» στρατόπεδο όσον αφορά αυτούς τους ισχυρισμούς.Αλλά αφού η Clamsy δημοσίευσε την ερευνά της που διερευνούσε εάν οι γυναίκες που ισχυριζόταν ότι είχαν επανακτήσει μνήμες σεξουαλικής κακοποίησης ήταν πιο ευάλωτες στην δημιουργία ψευδών αναμνήσεων στο εργαστήριο,της κόλλησαν την ταμπέλα «φίλη των παιδόφιλων».Σε μια τόσο πολιτικοποιημένη ατμόσφαιρα η Clansy στράφηκε σε έναν «ασφαλέστερο» τρόπο μελέτης της δημιουργίας ψευδών αναμνήσεων:Την μελέτη ανθρώπων των οποίων οι αναμνήσεις. δεν ήταν δυνατό να αντανακλούν γεγονότα που συνέβησαν πραγματικά,σαν ένα είδος ομάδας ελεγχου.Και εδώ μπαίνουν οι απαχθεντες από τους εξωγήινους.

Πέρα από τηλεφωνήματα από φαρσερ και από ΜΜΕ,η αγγελία της Clansy που αναζητούσε αντικείμενα μελέτης-«Έχετε αρπαχθεί ποτέ από εξωγήινους;»-προσκόμισε κάποιους αληθινούς ανθρώπους που πίστευαν ότι είχαν επαχθεί. Ένας «απαχθεντας» έφερε την Clansy σε επαφή με μια κλειστή ομάδα ομοϊδεατών του,ανοιγοντας της τον δρόμο για να τους επισκεφτεί σε ένα καταφύγιο και να διεξάγει ένα μεγάλο αριθμό συνεντεύξεων.Περνώντας χρόνο μαζί με τους διάφορων ειδών απαχθεντες-ένας από αυτους ζωγραφίζει ημιπορνογραφικες εικόνες με εξωγήινους,ενας άλλος από αυτούς είναι chaneller*-γνώρισε τον Budd Hopkins έναν δημοφιλή συγγραφέα (και υπνωτιστή) που έχει προωθήσει αμφίβολης εγκυρότητας ιστορίες απαγωγής.Η Clansy δεν εντυπωσιάστηκε από το πλήθος. «Ήταν φανερό ότι η Λεπίδα του Occam*,η αρχή της φειδωλότητας πάνω στην οποία βασίζεται η δημιουργία όλων των επιστημονικών θεωριών,δεν ερχόταν με φυσικό τρόπο σε αυτούς τους ανθρώπους» αναφέρει η Clansy,σκέψη που εξέφρασε στους απαχθεντες μια νύχτα μετά από δύο ποτά για να την δει να αγνοείται παντελώς.

Όμως η Clansy εντυπωσιάστηκε από το πόσο φυσιολογικά ήταν τα αντικείμενα της έρευνας της-εκτός από τις ιστορίες αναφορικά με τα διαστημοπλοια,την σεξουαλική κακοποίηση,τα υβριδικά μωρά και ούτω καθεξης.Και έτσι αρχίζει να υφαίνει τη εξήγηση της για το πώς κατά τα αλλά διανοητικά υγιείς άνθρωποι μπορούν να καταλήξουν να αποδεχτούν ιστορίες απαγωγείς και ακόμα να πιστέψουν ότι αυτοί οι ίδιοι εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς σε κάποια φάση της ζωής τους.

Στην αναφορά της Clancy,ένας αριθμός μεμονωμένων παραγόντων συνέβαλαν στην προετοιμασία του σκηνικού για την μετάβαση στην κατάσταση της πλήρους ανεπτυγμένης νοοτροπίας του απαχθεντα.Ο πρώτος είναι ο παράγοντας της παράλυσης εν ύπνο (sleep paralysis),την ευρέως επικρατούσα αλλά λίγο κατανοητή κατάσταση στην οποία ο ύπνος REΜ-η φάση στην οποία λαμβάνει μέρος το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής ονείρων-απλά δυσλειτουργεί.Τα σώματα μας βρίσκονται σε κατάσταση παράλυσης κατά την διάρκεια του ύπνου REM και για καλό λόγο (στην περίπτωση που το σώμα μας εκτελέσει κινήσεις ακολουθώντας τα όνειρα μας μπορεί να τραυματιστούμε). Αλλά σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων μπορούμε να αρχίζουμε να ξυπνάμε πριν περάσει η παράλυση και να βρισκόμαστε ακόμα στο στάδιο του ονείρου.

Αυτό που προκύπτει είναι η παραισθηση,συχνά κάποιου εξαιρετικά τρομακτικού τυπου.Στην ενύπνια παράλυση ξυπνάς στο κρεβάτι, αισθάνεσαι παράλυτος και τείνεις να διαισθάνεσαι μια τρομακτική παρουσία στο δωμάτιο.Κάποιες φορές βλέπεις κάτι,κάποιες φορές ακούς ήχους ή ακόμα νιώθεις ηλεκτρικά σοκ σε όλο σου το σωμα.Απο τις αναφορές των απαχθεντων από τους εξωγήινους,είναι ξεκάθαρο ότι αρκετά από αυτά τα άτομα όχι μόνο βίωσαν ενύπνια παράλυση αλλά βίωσαν παραισθήσεις τρομαχτικών επισκέψεων από εξωγήινους.

Αλλά η ενύπνια παράλυση από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει πλήρως πως μπορεί να αναπτυχθεί ένας συνηθισμένος,καθημερινός Αμερικανος σε έναν «απαχθεντα».Η ίδια η Clancy έχει βιώσει ενύπνια παράλυση (το ίδιο και ο συγγραφέας αυτού του άρθρου-σ.τ.μφ και η ίδια η μεταφράστρια του άρθρου!) αλλά κανένας από εμάς δεν ισχυρίζεται ότι μας επισκέφτηκαν εξωγήινοι στα κρεβάτια μας για λίγη έρευνα.Το επόμενο βήμα στην μύηση στη κατάσταση της νοοτροπίας του απαχθεντα έρχεται όταν το άτομο που βίωσε μια δόση ενύπνιας παράλυσης αρχίζει να ψάχνει για μια εξήγηση του τι έγινε-μια εσωτερικά ικανοποιητική εκλογίκευση μιας σοκαριστικής εμπειρίας.

Σε αυτό το σημείο ο εν εκπαίδευση απαχθείς μπορεί να διασωθεί από κάποιον που μπορεί να του εξηγήσει την ενύπνια παράλυση.΄Η αντίθετα μπορεί να πέσει θύμα στο «πολιτισμικό σενάριο» της απαγωγής από εξωγήινους,μια διήγηση που είναι εξαιρετικά διαδεδομένη στα εθνικά ΜΜΕ και στην εθνική συνείδηση και που ενισχύεται διαρκώς.Σε ένα χρήσιμο κεφαλαίο,η Clancy εξηγεί από πού προέρχεται αυτό το σενάριο,καταδεικνύοντας ότι οι μαζικοί ισχυρισμοί απαγωγών ήρθαν πάντα μετά από αναφορές των ΜΜΕ σε υποτιθέμενες απαγωγές,είτε σε ταινίες,είτε σε ψευτοντοκιμαντερ ή σε «μη μυθιστορηματικά» βιβλία. Είναι μια μελέτη στην δύναμη της υποβολής εν δράσει.

Παρόλο που οι ιστορίες περί «ιπτάμενων δίσκων» είναι πολύ παλαιότερες,η απαγωγή από εξωγήινους σαν ένα αμερικανικό πολιτισμικό φαινόμενο εμφανίζεται να έχει αρχίσει στην δεκαετία του 1960,χάρη στην δημοφιλή τηλεοπτική σειρά The Outer Limits η οποία με την σειρά της εμφανίζεται να έχει επηρεάσει τους «απαχθεντες» Betty και Barney Hill (που έκαναν τους ισχυρισμούς τους το 1964).H ιστορία των Hill προκάλεσε αίσθηση στα ΜΜΕ προκαλώντας την εμφάνιση ενός κύματος από πανομοιότυπες αναφορές απαγωγών.Απο εκεί, η απόσταση ήταν μικρή μέχρι τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου», το best seller του Whitley Streiber «Communion» (σ.τ.μ.φ. που έγινε και ταινία) και οποιοδήποτε αριθμό ψευδοντοκιμαντερ στο κανάλι Sci-Fi.Σε ένα διασκεδαστικό απόσπασμα η Clancy σημειώνει ότι χάρη στην πολιτισμική διάχυση των ιστοριών απαγωγής από εξωγήινους,ακόμα και οι τελειόφοιτοι φοιτητές της στην Νικαραγουα (όπου είναι επισκέπτρια καθηγήτρια στο Κεντρικό Αμερικανικό Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων) ξέρουν ότι οι εξωγήινοι αρπάζουν γήινους από τα κρεβάτια τους με σκοπό να πειραματιστούν και να «κάνουν μωρά μαζί σου».

Αλλά η ενύπνια παράλυση και το σενάριο απαγωγής δεν εξηγούν επαρκώς γιατί τόσο πολλοί Αμερικανοί έχουν τόσο παλαβές πεποιθήσεις.Η Clancy αναγκάζεται να πάει μακρύτερα γιατί οι ίδιοι οι απαχθεντες πάνε μακρύτερα .Στην προσπάθεια τους να καταλάβουν τι τους έχει συμβεί-και ήδη υποπτευόμενοι απαγωγή από εξωγήινους-μπορεί να ζητήσουν να υπνωτιστούν,όποτε προχωρούν στο να θυμηθούν πολλές περισσότερες λεπτομέρειες για τους υποτιθέμενους επισκέπτες τους.

Το πρόβλημα είναι ότι η ύπνωση δεν είναι αξιόπιστη μέθοδος ανάκλησης αναμνήσεων. Καλύτερα είναι μια εξαίσια μέθοδος για την λήψη ψευδών αναμνήσεων που εμφυτεύονται από ένα υπνωτιστή ή θεραπευτή που υποβάλει τον υπνωτιζομενο,ο οποίος (θεραπευτής η υπνωτιστης) μπορεί ήδη να πιστεύει στις απαγωγές από εξωγήινους και ενδέχεται να κάνει ερωτήσεις που καθοδηγούν τον υπνωτιζόμενο. Αυτές οι ψευδείς αναμνήσεις μοιάζουν εξαιρετικά αληθινές. Πραγματικά η Clancy και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν ότι κατά την διάρκεια ανάκλησης των τραυματικών «εμπειριών» τους.οι απαχθεντες από εξωγήινους βιώνουν ισχυρά συναισθήματα όχι πολύ διαφορετικά από εκείνα των βετεράνων πόλεμου.

Αλλα δεν ειναι μονο η υπνωση:τα ατομα που ισχυριζονται οτι απηχθησαν εχουν μεγαλυτερη ταση απο τον μεσο πληθυσμο να επιδιδονται σε ονειροποληση και φανταξιοπληξια:

And it's not just hypnosis that prompts false abduction claims. It's also the people being hypnotized. Clancy's research shows that alleged alien abductees are more likely than the general population to be fantasy prone; i.e., they have "fertile imaginations, day-dream a lot, and report very rich visual imagery." Such characteristics make abductees unusually susceptible to hypnotic suggestion. Meanwhile, and relatedly, abductees are also more prone to create false memories to begin with. Shown a list of words--"sour," "candy," "sugar," "bitter"--they were more likely than other subjects to falsely remember that a related word ("sweet") had also been on the list.

Αλλα και η αναγκη τους για νοημα στην ζωη:

By this point in Abducted, Clancy has woven together an impressive array of interlocking factors--sleep paralysis, the cultural script of alien abduction, hypnosis, fantasy proneness, a proclivity to create false memories--that have considerable explanatory power when it comes to accounting for the phenomenon of alien "abduction" in modern America. But she still isn't satisfied. For as she notes in a crucial passage,

….this analysis is still insufficient for an understanding of the phenomenon. As the abductees themselves would say, "If you're telling me it didn't happen to me, that I made it up, why in God's name would I want to?"

Why indeed? After all, being abducted by aliens doesn't sound like a very pleasant experience. First, you're attacked by monsters in your bedroom at night. You're terrified as they pin you down and stick needles in your abdomen, or painfully extract semen from your testes, or stick metal tubes up your nose and puncture your brain cavity. Not to mention the molestation. At one point, albeit briefly, Clancy entertains the notion that the abductees who make all this stuff up might be closet masochists.

But she quickly dispenses with it, because it turns out there's a very obvious reason why abductees would want to make all this stuff up. They're getting something very profound out of it. It's not just media attention; it's spiritual payoff. Some subjects even told Clancy that being abducted was the best thing that had ever happened in their lives; as one puts it:

The journey has enabled me to discover my place in the universe. I had felt abandoned, reduced to nothing but a sperm sample. Yet today I feel a tremendous expansiveness. In my total aloneness, I have discovered a oneness with the beings.

What are abductees getting from their experiences? Why, human meaning, of course. The sense that there are alien beings out there who, despite violating any number of ethical rules governing human subject experimentation, nevertheless somehow have our best interests at heart. Beings who are wiser, have greater powers, are beneficent caretakers over the human race, and help a select few of us understand how we all fit into the big cosmic picture. Beings who are, in short, our modern day version of angels. As Clancy summarizes, in what is surely the most important passage in the book:

The abductees taught me that people go through life trying on belief systems for size. Some of these belief systems speak to powerful emotional needs that have little to do with science--the need to feel less alone in the world, the desire to have special powers or abilities, the longing to know that there is something out there, something more important than you that's watching over you. Belief in alien abduction is not just bad science. It's not just an explanation for misfortune and a way to avoid taking responsibility for personal problems. For many people, belief in alien abductions gratifies spiritual hungers. It reassures them about their place in the universe and their own significance.

Or as Clancy finishes the book: "Being abducted by aliens may be a baptism into the new religion of our technological age."

Unlike many a scientist, Clancy is funny and knows how to write. She also knows when to let the "abductees" speak for themselves, so that we can understand who they really are. At one moment, for instance, she lets us overhear a cell phone conversation in which an outraged "abductee" is denouncing Clancy for suggesting that sleep paralysis may explain his experience: "I wasn't sleeping. I was taken. I was violated, ripped apart--literally, figuratively, metaphorically, whatever you want to call it. Does she know what that's like? **** her! I'm out of here!" Clancy also lets us understand how sadly, pathetically human the abductees are, as in the case of one individual who described "the anal probe that fell out, was analyzed by a lab, and declared to be a hemorrhoid because 'they were afraid of the truth.'"

Το αρθρο τελειωνει με γκρινια αφου το βιβλιο της Clansy ως επιστημονικο δεν θα διαβαστει απο τοσους πολλους οσο ενα παραμυθοβιβλιο.Αλλα ενταξει δεν νομιζω οτι θα πρεπει να κατσετε να διαβασετε και την γκρινια.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων επίσης θέλω να πω ότι άποψη μου γύρω από την Αγια Τριάδα είναι ότι πρόκειται περί αφομοίωσης μιας καθαρά ΕλληνοΑιγυπτιακής παράδοσης από ένα ξενόφερτο και εχθρικό δόγμα και δεν επιθυμώ το παρόν θέμα να γίνει πεδίο συγκρούσεων.

-------------

Λόγια του Πυθαγόρα:

"To Ολον και οτι υπαρχει μεσα σε αυτο περιλαμβανονται στον αριθμο τρια,γιατι το τελος,το μεσον και η αρχη εχουν τον αριθμο του ολου,που ειναι η τριαδα".

------------

Και σε αρχαίο Αιγυπτιακό κείμενο διαβάζουμε:

"Tρεις ειναι ολοι οι θεοι ο Αμμων,ο Ρα,ο Φθα,δεν ειναι κανεις σαν αυτους.Κρυμενος στο ονομα του ως Αμμων ειναι Ρα,το σωμα του ειναι Φθα.Εκδηλωθηκε στον Αμμωνα,με τον Ρα και τον Φθα,οι τρεις ενωμενοι".
Οι Αιγύπτιοι με την τριάδα Όσιρις-Ισις-Ώρος (πιθανότατα από τη
διδασκαλία του Ερμή)

------------

Ξενοφάνης:

Ένας θεός μέγιστος μεταξύ των θεών και των ανθρώπων, Καθόλου δε μοιάζει με τους θνητούς στο σώμα ή τη σκέψη.

παρά την πολλαπλότητα των μορφών, υπάρχει ένα ακίνητο, αμετάβλητο και αιώνιο «ένα».

Ορίζει ως αρχή του κόσμου και ως αντανάκλαση αυτής της αρχής μέσα στην ανθρώπινη ψυχή δύο στοιχεία που μπορούν να αναμιχθούν σε πολλές διαφορετικές ποσότητες, παράγοντας διαφορετικές ποιότητες μιγμάτων. Ο μέγιστος θεός του, η αντανάκλασή του στην ψυχή του ανθρώπινου γένους και η φυσική ύπαρξη, επίσης καμωμένη από γη και νερό παράγουν μια τριπλή ενότητα-θεός, άνθρωπος, φυσικός κόσμος- ένα ολοκληρωμένο οικοδόμημα με εσωτερική συνοχή και αλληλοσυνδέσεις. Οι απόψεις του διαμορφώνουν ένα χάρτη, έναν οδοδείκτη που μπορεί να οδηγήσει με ασφάλεια από το ανθρώπινο στο υπερανθρώπινο και τανάπαλιν. Από αυτή την άποψη θεωρούμενος, ο σεβασμός του Ξενοφάνη δεν κατευθύνεται μόνο στη θεότητα, αλλά σε όλη την εικόνα του δημιουργημένου κόσμου.
--------------

Πλάτων:

21. Εν δ' ούν τω παρόντι χρή γένη διανοηθήναι τριττά, τό μέν γιγνόμενον, τό δ' εν ώ γίγνεται, τό δ' όθεν αφομοιούμενον φύεται τό γιγνόμενον καί δή καί προεικάσαι πρέπει τό μέν δεχόμενον μητρί, τό δ' όθεν πατρί, τήν δέ μεταξύ τούτων φύσιν εκγόνω.
(Πλάτων, Τίμαιος, 18d(50))

20. Η δέ κρείττων καί Θειοτέρα φύσις εκ τριών εστι, τού νοητού καί τής ύλης καί τού εκ τούτων, όν κόσμον Ελληνες ονομάζουσιν.
(Πλούταρχος, περί Ισιδος καί Οσιριδος,373F)

Η δέ καλύτερη καί περισσότερο αρμόζουσα στό Θείον φύσις (υπόσταση) συνίσταται από τρία στοιχεία, από τό Νοητόν (τό προσεγγίσημο διά τής Νόησης), τό Υλικόν (τό προσεγγίσημο διά τής αντί-λήψεως) κι απ' αυτό πού προκύπτει από τήν σύνθεση αυτών καί πού οι Ελληνες ονομάζουν Κόσμον.

-----------

Οι Ινδοί το εκφράζουν με την κοσμική τριάδα των Μπράχμα, Βισνού και Σίβα

-----------

Ο ιερός αριθμός της αρχαίας κέλτικης θρησκείας ήταν το 3. Η μυθολογία τους είναι πλούσια σε μύθους, γρίφους και τριαδική φρασεολογία. Το τρίσκελο, η εικόνα που απαρτίζεται από τρεις σπείρες, συμβόλιζε την τριαδική φύση του ανθρώπου και ήταν κυρίαρχη φιγούρα του αρχαίου κέλτικου συμβολισμού. Συμβόλιζε τη γέννηση, το θάνατο και την επαναγέννηση, αλλά και τον τριπλό γάμο της γης, της θάλασσας και του ουρανού. Οι γαμήλιοι όρκοι που δίνονταν ενώπιόν του θεωρούνταν ιεροί κι απαραβίαστοι. Το ίδιο και τα εμπορικά συμβόλαια. Οι Κέλτες θεωρούσαν ότι απεικόνιζε τα ιερά τους σύμβολα.

-----------

O Πρόκλος διακρίθηκε για την ανάλυση του περί τις τριάδας που παρέλαβε από τον Ιαμβλίχο και την τοποθέτησε ως νοητό - νοητό και
νοερο - νοερο.

Ο Πλωτίνος μίλησε για την τριάδα μιλώντας για Νου – Ψυχή και Εν

1
Η πρώτη η πάντα άρρηκτος αρχή το Εν αδιαίρετο και ακίνητο δεν έχει καμία ιδιότητα από τις οποίες χαρακτηρίζονται τα λοιπά όντα.

2
Μετά από αυτό έρχεται η δεύτερη αρχή ο Νους στον οποίο διακρίνεται ο κόσμος νοητός και ο κόσμος νοερός όπου μόνο αντικατοπτρισμοί τον όντων υπάρχουν, ενώ στον νοητό είναι αυτές οι ίδιες οι ουσίες.

3
Η τρίτη αρχή είναι η ψυχή, ο δημιουργός ο οποίος εξελίσσει τις νοητές δυνάμεις.

Όπως ο Ιαμβλίχος προσπάθησε να κατατάξει τα μέλη του νοητού κόσμου με αριθμητικές σχέσεις έτσι και ο Θεόδωρος ακολουθώντας κατά τα περισσότερα τον Ιαμβλίχο, κατατάσσει αυτά σε πλήρες τριαδικό σύστημα.

Την βάση του συστήματος που κατέχει το εν, ο νους και η ψυχή.

Δια της διαιρέσεως σε 3 μέρη του δεύτερου μόνο εκ τον 3 προηγούμενον μελών προκύπτουν 5 βαθμίδες, εκ των οποίων δια της παρ’εταιρο διαιρέσεως σε 3 μέλη
εξελίσσεται το τριαδικό σύστημα.

Παρακάτω έθετε την νοερή τριάδα.

Η νοερή τριάδα είναι, αποτελούνταν από το είναι, το οποίο προηγείται του Όντως, από το νοείν, το οποίο προηγείται του νου και από το ζην το οποίο προηγείται της ζωής.

Η δε δημιουργική τριάδα είναι το Ον, ο νους και η πηγή των ψυχών.

Δια της επόμενης διαιρέσεως των 3 τούτων μελών εις πρώτο, μέσο και τελευταίο, σχηματίστηκαν 3 δημιουργικές τριάδες.

Το τελευταίο μέρος της κάθε τριάδας ο Θεόδωρος ονόμαζε Το αυτοζωον.

Κατά τον αυτό τροπο διέκρινε 3 ψυχές.

Την αρχέγονη, την καθολική και την κοσμική.

Και η ψυχική αυτή τριάδα είχε σχέση με την δημιουργική τριάδα..

Όμοια με την κοσμική ψυχή είναι και η ψυχή του ανθρώπου, η οποία εμπερικλείει σε αυτήν όλες τις ιδέες και σύμφωνα με την ύψιστη αυτής υπόσταση δρα άνευ πάθους και διακοπής.

σταθερή = Άλας, μεταβλητή = Υδράργυρος, πτητική = Θείο.

Οι τρεις Αρχές : Θείο, Υδράργυρος & Άλας.

Το Θείο είναι εκείνη η Ουράνια Φωτιά που ενυπάρχει στους κόλπους κάθε ύπαρξης και με την δόνηση του οποίου κάνει να εκδηλωθεί η εσωτερική μορφή της ύλης.

Ο Υδράργυρος, είναι η υγρή ουσία, τα πρωταρχικά νερά, η παρθένα ύλη στους κόλπους της οποίας βρίσκονται κρυμμένες όλες οι μορφές της εκδηλωμένης ζωής. Είναι το φιλοσοφικό νερό.

Το Άλας, είναι το αποτέλεσμα της Ένωσης των δύο παραπάνω Αρχών.

Τα τέσσερα Στοιχεία Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά είναι τα ενδύματα με τα οποία ντύνεται η Φύση. Κάθε τι το εκδηλωμένο περιέχει σε αναλογίες διαφορετικές και τα τέσσερα αυτά στοιχεία. Αυτή η διαφορά αναλογίας αυτών των βασικών στοιχείων είναι που κάνει και τις μορφές διαφορετικές. Θεωρούν πως πίσω από αυτά υπάρχει μία βασική πρώτη «Ύλη».

Όπως διδάσκει η «Μυστική Διδασκαλία» -που μας μετέφερε η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ- όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο τον εκδηλωμένο έχουν τρία χαρακτηριστικά, μία τριπλή σύνθεσητων 7 αρχών: δηλαδή κάθε τι έχει φτιαχτεί με τρεις βασικές αρχές και τέσσερις όψεις της εκδηλωμένης φύσης, όπως είναι η 7πλή σύνθεση του ανθρώπου, που συντελούν μία ενότητα. Μία ενότητα σε τρεις σφαίρες: του Σώματος, της Ψυχής και της Νόησης.

quote:

---

Για την ελληνοαιγυπτιακή καταγωγή θα διαφωνήσω λίγο, όχι γιατί δεν είναι έτσι, αλλά επειδή η γνώση δεν έχει σύνορα.

---

Οι Εσσαίοι αποτελούσαν μία από τις πολλές θρησκευτικές ομάδες των Ιουδαίων. Υπολογίζεται πως εμφανίσθηκαν προς το τέλος της ελληνιστικής περιόδου της Παλαιστίνης και μάλιστα από τα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα και διαλύθηκαν από τα ρωμαϊκά στρατεύματα γύρω στο 70 μ.Χ. με την άλωση της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο.
Ο Ιουδαϊσμός, με κέντρο τα Ιεροσόλυμα και με ουσιώδες συστατικό στοιχείο για την ενότητα του τον "Νόμο", είχε εσωτερικές κοινωνικές και θρησκευτικές διαφορές που συχνά κατέληγαν σε αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες, διεκδικώντας η κάθε μία την επιβολή και την κυριαρχία της πάνω στην άλλη. Οι κυριότερες από τις ομάδες αυτές ήταν εκείνες των Γραμματέων και Φαρισαίων, των Σαδδουκαίων και Σαμαρειτών, καθώς επίσης και άλλες μικρότερης σημασίας, όπως των Ηρωδιανών και των Ζηλωτών. Οι Εσσαίοι, οργανωμένοι κοινοβιακά, ζούσαν κυρίως χωριστά από τον άλλο κόσμο. Η κοινότητά τους βρισκόταν στην έρημο Εγγαδί της Ιουδαίας, στη Δυτική πλευρά της Νεκράς Θάλασσας και αριθμούσε κάποια περίοδο μέχρι και 4.000 μέλη. Οι εγκαταστάσεις βέβαια που ανακαλύφθηκαν στο Qumran με τις ανασκαφές, και ιδιαίτερα η τράπεζα τής κοινότητας, φαίνεται ότι δεν ήταν προορισμένες για περισσότερα από διακόσια μέλη. Φαίνεται λοιπόν ότι μεγάλος αριθμός έμενε είτε στα γύρω σπήλαια, όπου ανακαλύφτηκαν τόσα ευρήματα, είτε σε σκηνές και γενικά μη μόνιμα καταλύματα, γύρω από την περιοχή που υπήρχαν τα κτίσματα. Εσσαίοι πάντως δεν υπήρχαν μόνο στην έρημο: Ζούσαν μεν κυρίως κοντά στη δυτική όχθη της Νεκράς Θάλασσας, στην οροσειρά του Κουμράν, αλλά υπήρχαν Εσσαίοι που διέμεναν διασκορπισμένοι μέσα σε χωριά, ακόμα και σε πόλεις, της Παλαιστίνης. Η ζωή τους πάντως σε καθεστώς απομόνωσης θα πρέπει να θεωρηθεί και σαν διαμαρτυρία προς τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό.

Είναι εντυπωσιακό ότι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη τους αγνοούν εντελώς και δεν κάνουν την παράμικρή νύξη γι' αυτούς.

Μέλος της κοινότητας γίνονταν κανείς μετά τριετή δοκιμασία, που χωρίζονταν σε δύο στάδια, και αφού έδινε όρκο να τηρήσει μυστικές τις διδασκαλίες της ιερής κοινότητας. Για να γίνουν δεκτά νέα μέλη δοκιμάζονταν για ένα περίπου έτος. Αν ήταν ικανά και απαρνιόνταν την περασμένη τους ζωή γίνονταν δόκιμα μέλη της αδελφότητας. Ακολουθούσαν άλλα δύο χρόνια δοκιμασιών και αν οι νεοφώτιστοι άντεχαν, έδιναν επίσημες υποσχέσεις ότι θα τηρούσαν τους κανόνες της αδελφότητας και τότε γίνονταν κανονικά μέλη της. Υπόσχονταν επίσης ότι θα σέβονταν τον Θεό, ότι θα ήταν δίκαιοι προς όλους και δεν θα έβλαπταν κανέναν, ότι θα μισούσαν το άδικο, ότι θα προστάτευαν τους αδυνάτους. Βασική αρετή για την αδελφότητα ήταν η εγκράτεια, καθώς και η ηθική αγνότητα. Ο λόγος τους ήταν ισχυρότερος από όρκο και γι' αυτό απαγόρευαν τον όρκο στην καθημερινή ζωή. Ήταν ευσεβείς και είχαν ομάδες μαθητών τους οποίους εκπαίδευαν.

Το ημερήσιο πρόγραμμα τους άρχιζε με την προσευχή προς τον ανατέλλοντα Ήλιο

Δεν συσσώρευαν πλούτη, δούλευαν μόνο για να αποκτήσουν τα απαραίτητα για τη συντήρηση τους και όχι άλλα επίγεια αγαθά. Η εργασία ήταν αναγκαία μόνο όταν γινόταν για την απόκτηση της καθημερινής τροφής. Ατομική ιδιοκτησία δεν υπήρχε. Τα πάντα ήταν κοινά, δηλαδή επικρατούσε κοινοκτημοσύνη και κάθε έσοδο εργασίας έμπαινε στο κοινό ταμείο.

Πολλοί ιστορικοί βρίσκουν μέσα στις δοξασίες των Εσσαίων, ινδουιστικές, βουδιστικές, ζωροαστρικές, και ιδιαίτερα ορφικές και πυθαγόρειες

Σε μια εποχή που η Ρώμη μπορούσε άνετα να καταπνίξει οποιοδήποτε επαναστατικό κίνημα, τις περισσότερες φορές πριν καν αναπτυχθεί, οι Εσσαίοι από τη δική τους πλευρά είχαν κάνει μια άλλη επαναστατική επιλογή: Περίμεναν πως γρήγορα θα τελειώσει αυτή η μορφή του κόσμου, οι εχθροί των εκλεκτών και των δικαίων θα κατατροπωθούν από έναν εσχατολογικό πόλεμο, και θα ακολουθήσει η αποκατάσταση της τάξης στον κόσμο υπό την ηγεσία ενός Μεσσία του Ισραήλ και του Διδάσκαλου της Δικαιοσύνης.

Μερικοί υποθέτουν ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής πρέπει να ήταν κάποια περίοδο της ζωής του Εσσαίος μοναχός, αφού εφάρμοσε την πεποίθηση τους στην αξία των Βαπτισμάτων ως καθαρτικών για τον άνθρωπο ασκήσεων.

O κόσμος στα διδάγματά του, προς τον υιό του Θωθ ή Θωτ ή Τεθ ή επίσης Ερμή, έχει τρεις υποστάσεις.

Το φυσικό, το νοητό και το νοερό.

Επίσης μια ακόμα τριάδα που μπορεί να βρεθεί στα γραπτά του είναι:

Ύλη – Πνεύμα – Και η θεια ουσία που τα Εν-ώνει

Ο Ερμής ο τρισμέγιστος ήταν Ελληνικής καταγωγής. ( Artemi Passio, Migne Patrologia greca XCVI ). ( Ψευδό - Μανέθωνος από Γ. Σύγκελλο ).

Στην Ερμητική Θεολογία κυριαρχεί ο Μονοθεϊσμός, όπως ακριβώς εκφράστηκε από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο τον Ορφέα, κ.λ.π. Αξιο να παρατηρηθεί ότι όλοι οι υγιείς ψαλμοί της βίβλου είναι σχεδόν εντελώς πιστή αντιγραφή από τα Ερμητικά και τα Ορφικά.

Ο Ερμής έζησε γύρω στο 25.000 π.Χ. και υπήρξε αντιβασιλέας του Κρόνου στην Αίγυπτο, δάσκαλος του Οσίριδος και της Ισιδος.

Ο Στοβαίος γράφει ότι ο Ερμής έγραψε 42 βιβλία, ο δε Μανέθων λέει ότι αυτά βρισκόντουσαν στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και από εκεί τα αντέγραψε ο Μωυσής ( και αφού τα αντέγραψε μετά έπρεπε δια της πυρράς να εξαφανιστούν και να μείνουν μόνο σαν πρωτότυπα του Μωυσή. Μπράβο τους που αποφάσισαν να καταστρέψουν όλες τις γνώσεις χιλιάδων ετών

Η διδασκαλία του Ερμή, ως γνωστόν επειδή ήταν μυστική ονομάστηκε "Ερμητική" που έκτοτε πήρε την έννοια του σφραγισμένου μυστικού. Ηδη από την εποχή του ο Ερμής γνωρίζοντας όπως φαίνεται καλά τα ανάλογα καταστροφικά αποτελέσματα που είχε για την τότε ανθρωπότητα (καταστροφή της Ατλαντίδος ενδεχομένως) η ανεξέλεγκτη διασπορά των αντίστοιχων μυστηρίων, έδωσε εντολή στους Έλληνες μαθητές του Ασκληπιού και Άμμωνα να κρατήσουν απόλυτη σιγή για τα μυστικά της φύσης και τα " Θεϊκά μυστήρια ". (Ερμητικά κείμενα ).

Θα μπορούσα να σας δηλώσω προφητικά ότι δεν θα υπάρχει μετά από εμάς καμία ειλικρινής αγάπη για την φιλοσοφία, αγάπη που συνίσταται στη μόνη επιθυμία να γνωρίσουμε καλύτερα τον θεό, με κατάλληλο διαλογισμό και με αγνή ευσέβεια. Κι αυτό γιατί πολλοί έχουν μπερδέψει τη φιλοσοφία με διάφορα επιχειρήματα. Ασκληπιός, 12.

Η αληθινή φιλοσοφία είναι εκείνη που εξαρτάται μόνο από την ευσέβεια προς τον θεό κι ο άνθρωπος πρέπει να ενδιαφέρεται για τις άλλες επιστήμες μόνο για να θαυμάσει την κίνηση και την θέση των άστρων, τις προηγούμενες θέσεις τους και την περιστροφή τους, που γίνεται με μαθηματική ακρίβεια για να βρει με την γνώση τις διαστάσεις τους.” ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ, Ασκληπιός, 13.

Ο Ερμής έζησε κατά άλλους το 9.000 π.Χ. ή κατ' άλλους το 25.000 π.Χ. ή αν θεωρήσουμε ότι ο Ήφαιστος ήταν μαθητής του που έζησε σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο το 50.000 π.Χ, σημαίνει ότι ο Ερμής έζησε πριν το 50.000 π.Χ.

Στον πρώτο λόγο ( 24 - 26 ) γίνεται υπαινιγμός στις Πύλες και στις Θύρες που οδηγούν στην Ογδοατική φύση, δηλαδή στους θείους κόσμους των παραλλήλων. Διακρίνεται επίσης η αναφορά στη χημική διαδικασία της σύνθεσης και της αποσύνθεσης της ύλης με υπαινιγμό, επίσης της θείας ουσίας, που ενώνει την ύλη με το πνεύμα.

Από τα Ερμητικά:

Η δόξα των πάντων είναι ο Θεός…Αρχή των όντων είναι ο Θεός και νους και φύση και ύλη και όλα αυτά εν σοφία εις υπόδειξη όλων…Υπήρχε σκότος άπειρο στην άβυσσο και νερό λεπτό και πνεύμα λεπτό και νοερό με τη δύναμη του Θεού, βρισκόμενα στο χάος. Και έλαμψε φως άγιο και στερεώθηκαν σε άμμο τα υγρά στοιχεία….

Κανένας από τους άλλους που λέγονται Θεοί, κανένας άνθρωπος και κανένας δαίμονας δεν δύναται να είναι τόσο αγαθός όσο ο μόνος Θεός. Αυτό είναι το αγαθόν αυτός είναι ο Θεός. Και να μην πεις κάτι άλλο αγαθό, διότι ασεβείς και μην δώσεις εις τον Θεό άλλο όνομα πέραν του αγαθού

Βλέμμα ακοίμητου πυρός γρηγόρει. Εσύ που ζωογονείς τον δρόμο του αιθέρα, που ενισχύεις την θέρμη του ήλιου, που δίνεις την λαίλαπα εις τα νέφη, εσύ, που το όνομά σου δεν χωρά εις τον κόσμο. Βλέμμα άφθαρτο, αιώνιο, φοβερό, που εποπτεύει τα πάντα, πατέρα όλων, που είσαι ένας και μοναδικός Θεός, που δεν έχεις καμία αρχή από πουθενά, σε έχω γνωρίσει. Έναν μόνο τιμώ μετά από εσένα, τον Υιόν που προέρχεται από εσένα, με απόρρητη δύναμη και οξύτερη φωνή, με ξεχωριστό τρόπο ευθύς χωρίς φθόνο και πάθος, χωρίς γέννηση γέννησες τον Λόγο, που είναι Θεός, την ουσία εκ της ουσίας, ο οποίος φέρει την δική σου εικόνα, του Πατέρα, την όμοια σου εις όλα. Ώστε εκείνος να ευρίσκεται μέσα σε εσένα, εσύ δε μέσα σε εκείνον, ως καθρέπτης κάλλους και πρόσωπον αμοιβαίας ευφροσύνης.

Περί τριάδας:

Ο χρόνος φανερώνει την έννοια της δημιουργίας σε σχέση με το άλλο συστατικό της δημιουργίας του χώρου που οι Ορφικοί ονόμαζαν Χάος. Έχουμε δηλαδή την κίνηση στον χωροχρόνο. Τα αίτια της δημιουργίας είναι αφενός μεν η μονάδα το ένα ου περικλείει τα πάντα στην μήτρα του και η πολλαπλότητα που εκπορεύεται από αυτό. Με την κίνηση των στοιχείων δημιουργείται μία περιδίνηση που σχηματίζει το κοσμογονικό αυγό , το πρώτο μορφικό φανέρωμα της δημιουργίας, από το οποίο δημιουργήθηκαν οι κόσμοι με την επέμβαση του Φάνη , του Έρωτα που ενώνει τα στοιχεία μεταξύ τους.

Με το σχίσιμο λοιπόν του αβγού, έχουμε την πρώτη δύναμη του Αιθέρα-Δία στην τρισυπόστατη μορφή του Φάνητα που δονήθηκε σε αιθερινή δύνη, που είναι ο Νούς-μήτις. Στον καθοδικό στροβίλισμα του σε αυξάνουσα συνεχώς ταχύτητα συνακολούθησε η γονιμοποιός δύναμη-Έρως. Μετά από αυτόν ακολούθησε με επιταχυνόμενο ρυθμό δίνης, το φως ο δεύτερος δηλαδή Φάνης των ορφικών. Το φως όμως όχι το υλικό αλλά εκείνο το αίτιο των νοητικών όντων, που στην αριθμητική δυναμική του εξέλιξη του στις ζώσες μορφές ονομάζεται από τους φιλοσόφους και τους Αλχημιστές οντογονικό ζωντανό φώς.-φιλοσοφική λίθος.

Την τριδύναμη αυτή αιθερική ενέργεια, η Χριστιανική διδασκαλία συνεχίζουσα και δανειζόμενη ίδια φυσική και πνευματική αλήθεια της αρχαίας φιλοσοφίας και Θεολογίας την ονομάζει Αγία Τριάδα, όταν διδάσκει Πατήρ , Υιός και Άγιο πνεύμα, ομοούσιος και αχώριστος. Αυτό δηλαδή που ο Ορφέας το είχε πει πολύ νωρίτερα, γιατί στα Ορφικά γράφονται τα Εξής:

"Και όλα αυτά τα είχε εκθέσει ο σοφότατος χρονογράφος ο Τιμόθεος(5ος αιώνας π.χ) αναφερόμενος στον Ορφέα ότι είπε ότι η Τριάς η ομοούσιος έχει τα πάντα δημιουργήσει..".

Πληροφορίες για την κοσμολογική θεώρηση του μεγαλύτερου Φιλόσοφου της αρχαιότητας μας, του Πυθαγόρα μας δίνει ο Πλάτωνας στον Τίμαιο. Ο Τίμαιος ξεκινά με το ερώτημα "Τι είναι εκείνο το οποίον υπάρχει πάντοτε, αλλά δεν γεννάται ποτέ, και τι είναι εκείνο το οποίον πάντοτε γεννάται αλλά ποτέ δεν υπάρχει;". Πρωταγωνιστής στο έργο της πλάσης είναι ο Δημιουργός, τον οποίο ο Πλάτωνας άλλοτε τον αναφέρει με αυτό το όνομα , άλλοτε τον αποκαλεί Θεό , και Αγαθόν. Δεν γίνεται αναφορά στους Δώδεκα Θεούς, παρά μόνο αναφέρεται σε κατώτερους Θεούς όπου ο Θεός σύμφωνα με τον Πλάτωνα τους λέει "αφού γεννηθήκατε δεν είστε βέβαια αθάνατοι ούτε τελείως άφθαρτοι..". Πριν από την δημιουργία η ύλη δεν παρέμενε ήσυχη, αλλά κινούνταν εσφαλμένως και άτακτος, έτσι ο δημιουργός την έβαλε από την αταξία στην τάξη , νομίζοντας ότι η τάξη θα ήταν καλύτερη της αταξίας. Ο Δημιουργός κατασκεύασε το σύμπαν , αφού έβαλε Νου στην Ψυχή και την Ψυχή σε σώμα.. Μας αποκαλύπτεται εδώ μία τριςυπόστατη διάσταση του κόσμου -ΝΟΥΣ-ΨΥΧΗ-ΣΩΜΑ.

Ερμητικά:

Αρχή των όντων είναι ο Θεός και νους και φύση και ύλη και όλα αυτά με σοφία εις δείξιν όλων. Ο θεός δεν είναι νους, αλλά όμως είναι ο αίτιος της υπάρξεως του Νου. Δεν είναι πνεύμα, αλλά ο αίτιος της υπάρξεως του πνεύματος. Ούτε φως είναι, αλλά ο αίτιος της υπάρξεως του φωτός. Ο Θεός είναι ο μη υπάρχων από κανένα, εν τούτοις είναι ο αίτιος της υπάρξεως όλων των όντων. Υπήρχε σκότος άπειρο στην άβυσσο, ύδωρ λεπτό και πνεύμα νοερό, με την δύναμη του Θεού ευρισκόμενα στο χάος και έλαμψε φως άγιο και από τα φωτεινά εκείνα πεδία ξεχύθηκε στην Φύση Λόγος άγιος, κι από την υγρά φύση ξεπήδησε προς τα ύψη το πυρ.

Το φως το άγιο (λέει ο Θεός στον Ερμή) είμαι εγώ ο θεός σου, ο προϋπάρχων της εμφανισθείσης από το σκότος υγράς εκείνης φύσεως, ο δε φωτεινός Λόγος, που είδες να ξεχύνεται από τα φωτισμένα πεδία, προς την υγρά εκείνη φύση που βγήκε από τον Νου μου, είναι ο Υιός μου, ο Νους είναι ο πατέρας Θεός. Αυτοί οι δύο - Πατέρας και Υιός - δεν ξεχωρίζονται ο ένας από τον άλλον, η δε ένωσή τους είναι η ζωή. Στα κατωφερή στοιχεία ξεπήδησε ο του Θεού Λόγος, στο καθαρό της φύσεως δημιούργημα, ενώθηκε με τον Δημιουργό Νου, που είναι ομοούσιος με τον Πατέρα και δημιουργήθηκε από τα κατωφερή στοιχεία η ύλη.

Δηλαδή, ο Νους-Θεός, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άλλο δημιουργό Νουν, από πυρ και πνεύμα. Αυτός ο δεύτερος Νους δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου, που περικλείεται σ' επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη. Ο δε πατέρας όλων ο Νους, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άνθρωπο, όμοιο μ' αυτόν και τον αγάπησε σαν παιδί του. Και εάν το καταλάβει και το πιστέψει ο άνθρωπος ότι έχει δημιουργηθεί από φως και ζωή, τότε ασφαλώς θα προχωρήσει προς τα άνω, μετά θάνατον. Γιατί εγώ ο Θεός-Νους θα είμαι στο πλευρό των αγαθών, των καθαρών, των ευσεβών. Στους ανόητους και κακούς, όμως, θα σταθώ μακριά τους.

Αυτούς θα τους παραλάβουν οι τιμωροί δαίμονες και θα τους προσβάλουν με την οξύτητα του πυρός . Όλες οι ψυχές του κόσμου προέρχονται από μία και μόνον ψυχή, από την ψυχή του Δημιουργού. Μπαίνοντας η ψυχή στο σώμα του ανθρώπου, εάν γίνει κακή, δεν απολαμβάνει την αθανασία, κι ούτε ματαλαμβάνει του αγαθού. Αρετή δε της ψυχής είναι η γνώση. Γύρω από τον ήλιο υπάρχουν πολλοί χοροί δαιμόνων (πνεύματα, υπηρετούντα την κίνηση των σωμάτων της δημιουργίας και της ζωής, στον ηλιακό κύκλο, που επιμελούνται την τιμωρία των ασεβών ανθρώπων). Κάθε χορός δαιμόνων υπηρετεί το άστρο του. Και είναι οι δαίμονες αυτοί, άλλοι μεν καλοί, άλλοι δε κακοί από τη φύση τους. Οι δαίμονες αυτοί, εργάζονται στις πόλεις και στα έθνη και σε κάθε άνθρωπο. Ξεσηκώνουν και ερεθίζουν τις ψυχές των ανθρώπων, εγκατεστημένοι στα νεύρα τους, στα μυαλά τους, στις φλέβες τους, στις αρτηρίες τους και στον εγκέφαλό τους, φθάνοντας και μέχρι τα σπλάχνα τους.

Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν Εσσαίοι και Θεραπευτές, μελή των ίδιων μυστικιστικών ομάδων κοντά στους οποίους μαθήτευσε ο Ιησούς στην Αίγυπτο. Κάποιες άλλες ομάδες ήταν οι Ναζωραίοι και οι Εβονίτες. Η πρώτη χριστιανική κοινωνία σχηματίστηκε από μικρές ομάδες, μυστικιστικά οργανωμένες με τους δικούς της κώδικες και σύμβολα αναγνώρισης. Όλες αυτές οι ομάδες με μικρές διαφορές τελούσαν Θεουργικά μυστήρια, και ήταν περισσότερο η λιγότερο Καββαλιστές.
Παρόλο ότι ο Ιησούς πήρε τις γνώσεις του από αυτούς και μυήθηκε στα μυστήρια τους, όλες αυτές οι ομάδες καταδικάστηκαν από την Χριστιανική Εκκλησία τα επόμενα 2000 χρόνια ως αιρετικοί.. Οι Ναζαρέοι ήταν Θεουργοί και Μάγοι, και ζούσαν στην Ιουδαία πριν τον Μωυσή. Ο Ιησούς επισκέφτηκε την πόλη της Ναζαρέτ (που αρχικά λεγόταν Ναζαρα) και εκεί μελέτησε τα μυστικά Αρχεία των Χαλδέων και τα συνδύασε με την σοφία των Αιγυπτίων.

Σαν νομαδικός λαός οι Εβραίοι επηρεάστηκαν από πολλούς λαούς και να ενσωματώσουν στις παραδόσεις ους ότι θεωρούσαν καλύτερο. Αντίθετα όμως από τους αρχαίους Έλληνες οι ίδιοι δεν παραδέχονταν ότι η σοφία τους προήλθε από τους ξένους. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή. Από τους Χαλδαίους πήραν το αλφάβητο κι τις ονομασίες των ημερών, από τους Σουμέριους τους μύθους για την δημιουργία, την πτώση τον κατακλυσμό. Από τους Χαναναίους πήραν τον θεό Γιαχ ή Γιαχάου και τον μετέτρεψαν σε Γιεχοβά, και από τους Αιγυπτίους την εσωτερική φιλοσοφία μέσω του Μωησή. Για παράδειγμα η λέξη Αβραάμ είναι Χαλδαϊκή και σημαίνει "αυτός που έχει κοσμική συνείδηση". Η Βίβλος επίσης αναφέρει ότι ο Αβραάμ ήταν από την Ουρ των Χαλδαίων. Η λέξη Ουρ σημαίνει "φως" και Χαλδαίος "μάγος μυημένος στις απόκρυφες επιστήμες".

Η ιστορία του κατακλυσμού είναι παραπλήσια με αυτήν που περιγράφεται στο έπος του Γκιλγαμές και του Έλληνα Δευκαλίωνα. Το ίδιο συμβαίνει με το δένδρο τις γνώσης, και την γέννηση ξεχωριστών ανθρώπων θεών από Παρθένους ,αλλά και η ιστορία του Μωησή τον οποίο βρίσκει η κόρη του Φαραώ μέσα σε ένα καλάθι στο ποτάμι, μοιάζει καταπληκτικά με την ιστορία του Σαργών με την ίδια πλοκή 800χρονια πριν την γέννηση του Μωησή. Σύμφωνα με την Βιβλο ο Μωησής μεγάλωσε μέσα στην Βασιλική οικογένεια, ήταν αρχιερέας του Όσιρη και ήταν μυημένος στα αρχαία Αιγυπτιακά μυστήρια. Πολλοί σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο Μωησής έζησε την εποχή που Φαραώ ήταν ο Ακενάτων, ο οποίος είχε επιβάλει τον μονοθεϊσμό στην Αίγυπτο γύρω στο 1300 πχ.

Χαρακτηριστικός είναι ο ακόλουθος Αιγυπτιακός ύμνος :

"Πόσο πολύμορφα είναι τα έργα σου!. Είναι κρυμμένα από την όραση του ανθρώπου. Ω μοναδικέ Θεέ, που όμοιος σου δεν υπάρχει κανείς. Εσύ δημιούργησες τη γη σύμφωνα με την επιθυμία σου όταν ήσουν μόνος. Όλους τους ανθρώπους, όλα τα ζώα, μεγάλα και μικρά, και ότι στέκεται στα πόδια του πάνω στην γη και τρέχει ή πετάει ψηλά με τις φτερούγες του. Και στις χώρες της Συρίας, της Κούς (Αίγυπτος η υπό του αιγαίου χώρα) -εσύ τοποθέτησες τον κάθε άνθρωπο στην θέση του και κάλυψες τις ανάγκες του…"

Σύμφωνα δε με την εκδοχή του ιστορικού Ιώσηπου , ο Μωησής ήταν ένας Αιγύπτιος ιερέας ονόματι Οσαρσήφ που οργάνωσε ανταρσία ανάμεσα σε καταπιεσμένους Αιγυπτίους. Αφού άρπαξε την εξουσία από τον Φαραώ , με την βοήθεια των Χαναανιτών συμμάχων του, επέβαλε μία βασιλεία τρόμου στην χώρα, καταστρέφοντας τους ναούς της, βεβηλώνοντας τα ιερά της και λεηλατώντας την χώρα.

Μετά ο Οσαρσήφ κυβέρνησε επί δεκατρία χρόνια προτού ο εξόριστος Φαραώ σχηματίσει νέο στρατό και κυνηγήσει αυτόν και τους οπαδούς του στην Χαναάν.

Όσον αφορά την Βίβλο είναι επηρεασμένη από πολλά κείμενα διαφόρων λαών.

Αν διαβάσει κανείς την αιγυπτιακή βίβλο των νεκρών και το κώδικα του Χαμουραμπί, θα βρει πολλές ομοιότητες με την βίβλο. Για παράδειγμα κάποιες από τις εξομολογήσεις της Αιγυπτιακής βίβλου των νεκρών αναφέρουν ανάμεσα σε άλλες:

-Δεν διέπραξα ανομία.
-Δεν λήστεψα με βία.
-Δεν φέρθηκα βίαια σε άνθρωπο.
-Δεν σκότωσα ούτε άνδρα ούτε γυναίκα.
-Δεν είπα ψέματα.
-Δεν διέπραξα μοιχεία και δεν διέπραξα σαδισμό.
-Δεν πρόσφερα βλασφημίες κατά του Θεού.
ή οι γνωστές μας Δελφικές εντολές
Γνώθι σαυτόν ( "Γνώρισε τον εαυτόν σου")
Μηδέν άγαν ("Τίποτε υπερβολικό").
Έπου Θεώ (ακολούθα τον Θεό)
Νόμω πείθου (να πειθαρχείς στον Νόμο)
Θεούς σέβου (να σέβεσαι τους Θεούς)
Γονείς σέβου (να σέβεσαι τους γονείς)
Χρόνου Φείδου (μην σπαταλάς τον χρόνο σου)
Υιούς παίδευε (εκπαίδευε τους νέους)
Φόνου απέχου (μην φονεύεις)
Αγαθούς τίμα (τίμα τους αγαθούς)
Γλώττης άρχε (να κυριαρχείς στην γλώσσα σου)
Φιλίαν φίλατε (τίμα τους φίλους σου)
Γονείς αιδού( να σέβεσαι τους γονείς σου)
Μέτρον άριστον (να τηρείς το μέτρο)
Νόμους πείθου (να σέβεσαι τους νόμους)
Μελέτει το πάν (μελάτα το παν)
Κακίαν μίσει (να μισείς την κακία)
Κρίνε δίκαια

Στην μονή του Αγίου Νικολάου του Σπανού, στο νησάκι των Ιωαννίνων, υπάρχουν οι εικόνες των επτά σοφών της αρχαιότητας, που φιλοτεχνήθηκαν το 1560 Οι σοφοί που απεικονίζονται είναι ο Πλάτωνας, ο Σόλωνας, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, ο Θουκυδίδης, ο Χίλων και ο Απολλώνιος ο Τυνέυς. Πάνω από τις εικόνες υπάρχει η επιγραφή:
"Άνδρες Έλληνες περί της θείας ενανθρωπίσεως του Χριστού

Και σε σχέση με την χαμένη γνώση:

Μας περιγράφει λοιπόν τι έμαθε ο Σόλων όταν ταξίδεψε στην Αίγυπτο:

Εις την χώρα σας όμως καθώς και εις άλλες χώρας, όσα κάθε φορά έχουν διοργανωθεί ώστε να είναι κατάλληλα δια τα γράμματα και δια τα άλλα όσα είναι αναγκαία εις τας πόλεις, έρχεται κατά καθορισμένα χρονικά διαστήματα σαν φοβερά ασθένεια εναντίον τους ρεύμα από τον ουρανό και αφήνει ζωντανούς μόνον τους αγράμματους και αμόρφωτους από σας, ώστε γίνεστε εξ αρχής πάλι σαν νέοι, χωρίς να γνωρίζετε τίποτε από τα παλαιά που τυχόν έγιναν είτε εις την δική μας είτε εις την δική σας χώρα.

Όσα λοιπόν είπες προηγουμένως, Σόλων, δια τας δικές σας παραδόσεις περί γενεαλογιών, ελάχιστα διαφέρουν από παιδικά παραμύθια, διότι σεις ενθυμείσθε μόνον ένα κατακλυσμό της γης μολονότι προηγουμένως έχουν γίνει πολλοί, κατόπιν δε γνωρίζετε ότι εις την χώρα σας έζησε το πλέον ωραιότερο και το πλέον καλύτερον ανθρώπινο γένος, από το οποίον κατάγεσαι και εσύ και οι συμπολίτες σου, διότι τέλος πάντων διεσώθη ολίγον σπέρμα, Εσείς όμως το ξεχάσατε, διότι και οι απόγονοι των διασωθέντων επί πολλές γενεάς πέθαιναν χωρίς να γνωρίζουν να γράφουν.