- ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ " Ο τελευταίος των χριστιανών " - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Αγαπητέ, αν διάβαζες καλύτερα το μήνυμα μου θα παρατηρούσες ότι δεν έχω αναφέρει τη λέξη "απειλή" πουθενά.
Και δήλωσα μάλιστα πως δεν πιστεύω ότι ο σκοπός των δύο μηνυμάτων σου είναι να εκφοβίσεις άμεσα ή έμμεσα κάποιον συνομιλητή σου...

quote:

---

θεό σε τιμή ευκαιρίας;;;;;
Πάρε κόσμε, ότι θεό θες;;;
Ο κάθε ένας μπορεί να έχει ότι θεό θέλει;;;;

Τελικά μιλάμε για θεό η για πουκάμισο;;;; Αν μετά από λίγο δε σου κάνει τον αλλάζεις;;;; και πιστεύεις πάλι σε θεό;;;;;;!!!!!!!!!!

Συνδυασμοί επιτρέπονται;;;;;;

---

Προσωπικά δεν βρίσκω κανένα λόγο να ασπαστώ κάποιο συγκεκριμένο δόγμα.
Αν εμένα με βοηθάει περισσότερο στο να εξελιχθώ ως άνθρωπος η έννοια του Θεού που αποδέχομαι παρά το να ακολουθήσω κάποιο θρησκευτικό δόγμα, τότε δεν βρίσκω τίποτα το μεμπτό σ' αυτό.
Όταν μάλιστα τα θρησκευτικά δόγματα έχουν γίνει οι αφορμές για Ιερούς Πολέμους, εκδηλώσεις ακραίου φανατισμού κτλ, τότε πολύ φοβάμαι ότι κάπου υπάρχει ένα λάθος...

Αν είμαι λάθος, δεν πειράζει.
Στην πίστη του καθενός άλλωστε πιστεύω πως δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το αν το πιστευόμενο είναι λάθος ή σωστό.
Η μοναδική ένδειξη ίσως να είναι η θετική ή αρνητική επίδραση που επιφέρει στον άνθρωπο.

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Τέλος πάντων, ο γιατρός μου φυσικά αποδείχτηκε πολύ πιο δυνατός από το θεό και με 5 μόλις χημειοθεραπείες μ'έκανε μια χαρά. Εξαφάνισε την "τιμωρία του θεού" από την τρίτη χημειοθεραπεία κιόλας.

"Θαύμα, θαύμα" ανέκραξε η πεθερά μου. Οχι, της λέω. Rituximab και συνδυασμός χημειοθεραπείας R-CHOP.

Πάντως είχα την ευκαιρία να δω τις διάφορες "τιμωρίες" που έστειλε ο θεός στα πρόσωπα των παιδιών στο ογκολογικό τμήμα και σκέφτηκα πως τελικά κάθε άνθρωπος έχει το θεό που του αξίζει.

Γι'αυτό οι χριστιανοί έχουν έναν τόσο κακό και εκδικητικό θεό και συνάμα αδύναμο και κακομοίρη. Γιατί τους ταιριάζει γάντι.

---

Βλέπω πως η λογική σου δεν απέχει και πολύ από αυτήν της πεθεράς σου. Οι πιστοί σαν την πεθερά σου όταν πεθαίνει ένας στο χειρουργείο λένε «τον σκότωσε ο γιατρός» ενώ στην αντίθετη περίπτωση τον έσωσε ο θεός ή ο τάδε άγιος. Έτσι κι εσύ τώρα, για ότι κακό κατηγορείς τον θεό ενώ και για ότι καλό, το χημικό σκεύασμα.

Σκεπτόμενος με τον δικό σου τρόπο θα σε ρωτήσω: που πήγε άραγε το Rituximab και ο συνδυασμός R-CHOP στην περίπτωση των παιδιών;

Πάντως και πολύ μάγκας ο Θεός μας δεν συμφωνείς, και άθεους σκοτώνει και πιστούς του και πιστούς άλλων θρησκειών, με τέτοιον τρόπο που ακόμα και ο αρχαιοελληνικός-φιλοσοφικός-τύπου Πλάτωνα, τρόπος σκέψης σου, macedon, πάει περίπατο.

GreenLantern...

quote:

---

θεό σε τιμή ευκαιρίας;;;;;
Πάρε κόσμε, ότι θεό θες;;;
Ο κάθε ένας μπορεί να έχει ότι θεό θέλει;;;;

Τελικά μιλάμε για θεό η για πουκάμισο;;;; Αν μετά από λίγο δε σου κάνει τον αλλάζεις;;;; και πιστεύεις πάλι σε θεό;;;;;;!!!!!!!!!!

Συνδυασμοί επιτρέπονται;;;;;;

---

Εγώ θα πάρω 5 κιλά Θεό και 3 κιλά Αγ. Ανδρέα. Πακέτο, αν γίνεται.

Δείχνει ότι πιστεύεις ( και πολύ καλά κάνεις, αφού είναι καθαρά υποκειμενικό ζήτημα και φαντάζομαι, αποτέλεσμα προβληματισμού), στο θεό της π. διαθήκης.

Οι πηγές από τις οποίες αντλείς τις πληροφορίες που κρίνεις και τελικά δέχεσαι είναι δεδομένες και ελάχιστες.
Μιλάω για πρωτογενείς πηγές που είναι… μία.

Η αγ. Γραφή.

Όλα τα μετέπειτα ρηθέντα και γραφθέντα, πηγάζουν απ’ αυτό το βιβλίο ή είναι εμπνευσμένα μέσα απ’ τα κείμενά του.

Να σημειώσω εδώ, ότι για χάρη του διαλόγου, τα δεχόμαστε ως αφήγηση πραγματικών γεγονότων.

Κατά τη γνώμη μου, η ερμηνεία που ο καθένας δίνει σε κείμενα προφητικά, σωτηριολογικά και εσχατολογικά, διαμορφώνει την πίστη του.

Θέλω να σε ρωτήσω λοιπόν, με βάση το παραπάνω σκεπτικό, αν εσύ μέσα στην π. διαθήκη βρήκες ένα θεό φιλάνθρωπο, φιλεύσπλαχνο, δημιουργό που εμφανιζόταν στο δημιούργημά του, για να καλλιεργήσει την αγάπη, την αλληλεγγύη και την αρμονία μεταξύ ΟΛΩΝ των ανθρώπων και των ανθρώπων με τη φύση.

Για να προλάβω τυχόν παρανοήσεις» απ’ τους καιροσκόπους, διευκρινίζω ότι δεν αναφέρομαι σε ανθρώπινες πράξεις, ενέργειες ή πάθη, αλλά μόνο στην «επικοινωνία» του Γιαχβέ με τα δημιουργήματά του, όπως αναφέρεται στην π. διαθήκη…

Νομίζω πως είναι ένα απλό ερώτημα που η απάντησή του δεν προϋποθέτει χρονοβόρες ενέργειες, δεδομένου ότι πιστεύεις σε κάτι, άρα έχεις περάσει τις διαδικασίες που διαμορφώνουν την πίστη.

Φυσικά δεν είναι αυστηρά προσωπική ερώτηση. Απλά το δικό σου γραπτό μου γέννησε αυτό το ερώτημα.
Μπορεί να απαντήσει όποιος φίλος θέλει.

Απλό είναι φίλε μου αλλά ποιός είπε ότι η κοινή λογική είναι εν αφθονία σήμερα;

quote:

---

libero
Έτσι κι εσύ τώρα, για ότι κακό κατηγορείς τον θεό ενώ και για ότι καλό, το χημικό σκεύασμα.

---

Δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον που δεν υπάρχει και δεν το έκανα, διάβαζε προσεκτικά.

quote:

---

libero
Πάντως και πολύ μάγκας ο Θεός μας δεν συμφωνείς, και άθεους σκοτώνει και πιστούς του και πιστούς άλλων θρησκειών,

---

Μπα, δεν θα το'λεγα. Πάνω κάτω όλοι οι θεοί όλων των θρησκειών τα ίδια υποτίθεται ότι κάνουν.

macedon

Ναι, γιατί μας έλειψε. Τώρα που τελειώνει και το "Παρά πέντε", δεν θα έχουμε με τι να γελάμε...

Διαβάστε τα παρακάτω και θα καταλάβετε .

Η καταστροφή του μοναχού

Η διαμάχη του χριστιανισμού με το γέλιο βρίσκεται στο απόγειό της με την άνθηση του ασκητισμού και ειδικότερα του αναχωρητισμού σε περιοχές της ερήμου. Ειδικό κεφάλαιο για να καταδικάσει το γέλιο έχει αφιερώσει στα «Ασκητικά» του ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγάλων πατέρων και διδασκάλων της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Δ' αιώνας).

Το κεφάλαιο ονομάζεται «Οτι δεν πρέπει να γελώμεν και να μετεωριζόμεθα, αλλά να κλαίωμεν και να θρηνώμεν εαυτούς» (μετάφραση Μάρκου Σακκορράφου, 1864). Ο Εφραίμ θεωρεί το γέλιο καταστροφή:

«Αρχή της καταστροφής του μοναχού είναι ο γέλως και η παρρησία. Οταν εις ταύτα ίδης σεαυτόν, μοναχέ, γίνωσκε ότι κατήντησας εις βάθη κακών. Μη παύσης δεόμενος του Θεού, όπως σε ελευθερώση του θανάτου τούτου. Ο γέλως και η παρρησία εις πάθη αισχρά επιρρίπτουσι τον μοναχόν. Και ουχί μόνον τους νεωτέρους, αλλά και τους γέροντας. Ο γέλως και η παρρησία κατακρημνίζει τον μοναχόν.

Είπε τις των αγίων περί της παρρησίας. Η παρρησία είναι ομοία προς άνεμον θερμόν, διαφθείρουσα τους καρπούς του μοναχού. Περί δε του γέλωτος νυν άκουε. Ο γέλως εκδιώκει τον μακαρισμόν των λυπουμένων και τα οικοδομηθέντα κατακρημνίζει. Ο γέλως λυπεί το Αγιον Πνεύμα, την ψυχήν δεν ωφελεί, το δε σώμα διαφθείρει. Ο γέλως τας αρετάς εκδιώκει, δεν έχει μνήμην θανάτου, ουδέ μελέτην των κολάσεων.

Αφαίρεσον απ' εμού, Κύριε, τον γέλωτα, και δώρησέ μοι λύπην και κλαυθμόν, τον οποίον επιζητείς, Θεέ μου, παρ' εμού.
[...]
Η λύπη οικοδομεί και διαφυλάσσει. Η λύπη την ψυχήν εκπλύνει διά των δακρύων και καθιστά αυτήν καθαράν. Η λύπη γεννά την σωφροσύνην, αποκόπτει τας ηδονάς, κατορθοί αρετάς. Και τι να λέγω έτι; Η λύπη υπό του Θεού μακαρίζεται, και υπό των αγγέλων παρηγορείται. Οθεν έλεγε τις των μαθητών του Κυρίου. "Ο γέλως υμών εις λύπην θέλει μεταβληθή και η χαρά εις κατήφειαν". Ταπεινώθητι υπό την κραταιάν χείρα του Κυρίου και θέλει υψώσει υμάς».

Οι συναξαριστές των ασκητών διηγούνται πολλές ιστορίες για τις προσπάθειες των δαιμόνων να βάλουν σε πειρασμό τους ερημίτες μόνο και μόνο για να τους κάνουν να γελάσουν. Ο ερημίτης που γελά είναι εκείνος που παραβαίνει τον όρκο του και υποκύπτει στον Σατανά. Και πώς είναι δυνατόν να επιτευχθεί η αυτοσυγκράτηση; Μας το εξηγεί και πάλι ο όσιος Εφραίμ, περιγράφοντας τις τεχνικές «αποστροφής των οφθαλμών» από κάθε πειρασμό: «Οταν λοιπόν έρχεται ο Δαίμων να μορφώνη τον πειρασμόν και να ζωγραφίζη εις την διάνοιάν σου κάλλος γυναικός, την οποίαν ποτέ είδες, συλλογίσου τον φόβον του Θεού, και ενθυμήθητι τους κοιμωμένους εις τους τάφους.

Συλλογίσθητι την ημέραν του θανάτου σου, όταν μέλλη η ψυχή σου να χωρισθή από το σώμα. Ενθυμήθητι την φοβεράν και φρικώδη φωνήν, την οποίαν θέλουσιν ακούσει όσοι δεν εφύλαξαν τας εντολάς του Χριστού. "Υπάγετε απ' εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον, το ητοιμασμένον διά τον Διάβολον και τους αγγέλους του. Εις το σκότος το εξώτερον, όπου θέλει είναι ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων". Συλλογίσθητι τον σκώληκα τον ακοίμητον και την ατελεύτητον βάσανον.

Ταύτα συλλογίσθητι και ενθυμήθητι, και θέλει διαλυθή η επιθυμία της ηδονής από του νοός σου, καθώς διαλύεται ο κηρός από προσώπου πυρός. Διότι οι δαίμονες δεν δύνανται ν' αντισταθώσιν εις τον φόβον του Θεού. Οστις όμως δεν εναντιώνεται εις την επιθυμίαν, αλλ' αφήνει τους οφθαλμούς αυτού ελευθέρους να περιπλανώνται ένθα κακείθεν, ούτος εξάπαντος πίπτει εις τα πάθη και εάν λείψη η εντροπή των ανθρώπων φθείρει το σώμα του».

macedon...

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Schwabe
Άραγε, να μην πέρασε από το νου σου η περίπτωση να μην ταίριαζε ας πούμε η αγωγή στην μορφή καρκίνου μερίδας των παιδιών??

--------------------------------------------------------------------------------

Απλό είναι φίλε μου αλλά ποιός είπε ότι η κοινή λογική είναι εν αφθονία σήμερα;

---

Ειδικά αν είναι χριστιανός ο άλλος, εε;

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
libero
Έτσι κι εσύ τώρα, για ότι κακό κατηγορείς τον θεό ενώ και για ότι καλό, το χημικό σκεύασμα.

--------------------------------------------------------------------------------

Δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον που δεν υπάρχει και δεν το έκανα, διάβαζε προσεκτικά.

---

Γράψε λάθος.
Απλά φάνηκες πολύ σίγουρος για τις δυνατότητες της επιστήμης όσον αφορά την θεραπεία του καρκίνου και από την άλλη να λες τα παρακάτω:

quote:

---

Πάντως είχα την ευκαιρία να δω τις διάφορες "τιμωρίες" που έστειλε ο θεός στα πρόσωπα των παιδιών στο ογκολογικό τμήμα και σκέφτηκα πως τελικά κάθε άνθρωπος έχει το θεό που του αξίζει.

---

Αυτά δεν είναι δικαιολογία για να μην πιστεύει κανείς στον Θεό, ούτε να θεωρεί πως το έκανε ο Θεός. Αυτό ήθελα να πω με το μήνυμά μου και γι' αυτό έβαλα τα λόγια του Δημόκριτου.

quote:

---

Αυτά δεν είναι δικαιολογία για να μην πιστεύει κανείς στον Θεό, ούτε να θεωρεί πως το έκανε ο Θεός.

---

καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη