- Ο ΟΦΙΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΠΗΓΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

συνέδεσε αυτό:

quote:

---

Αν υποθέσουμε ότι ο άνθρωπος ήταν προορισμένος να μαθαίνει, και να αποκτά σοφία με την μέθοδο του παρατηρώ, επεξεργάζομαι, αναλύω και προχωράω,( όπως βλέπουμε και στα πιτσιρίκια μέχρι να έρθει η μαμά και να πει"μη αυτό" ΑΦΑΙΡΩΝΤΑΣ έτσι τη δυνατότητα της κατανόησης και δημιουργώντας μια αυτοματοποίηση για το σωστό και το λάθος ) τότε τι ακριβώς του προσέφερε μια γνώση που δεν θα μπορούσε να κατανοήσει και να χωνέψει παρά μόνο να χρησιμοποιήσει κινδυνολογώντας αυτοματοποιηένα σαν ρομπότ;

Μήπως έτσι κόπηκε η σωστή διαδικασία της πνευματικής μας ανάπτυξης; Μήπως κάποιος κάτι είχε κέρδος από αυτό; Μήπως έτσι δεν οδηγούμαστε προς την πηγή αλλά προς το θάνατο;

---

quote:

---

quote:

---

Περισσότερη σημασία θα είχε αν θα αποκτήσουμε ενδείξεις για ενα ευρύτερο σύμπαν που περιλαμβάνει μορφές ζωής που ούτε μπορούμε να περιγράψουμε καν με τα υπάρχοντα δεδομένα.

---

Αυτό δεν λέμε ρε Heretic?

Όταν ο ένας μιλάει για Αγγέλους, Δαίμονες, Διαβόλους και Τριβόλους ...

---

quote:

---

Νικόμαχος
Οπωσδήποτε η Γη είναι κάτι διαφορετικό, απο οτιδήποτε άλλο μέσα στο οποίο πλέει.Ακόμη και ένα μόριο να είναι διαφορετικό, αρκεί να τονίσει την μοναδικότητα κάθε δομής στο σύμπαν, χαρακτηρίζοντας γήϊνα και εξωγήϊνα τα υλικά της κατασκευής, ανεξαρτήτως προσχώσεων κατα την διάρκεια ζωής της.

Επομένως παραμένει σαφής και πλήρης εννοιών ο χαρακτηρισμός γήϊνος-εξωγήϊνος, εφ'όσον αναφερόμαστε στην αναζήτηση του Είναι Μας, στον Χώρο Μας πρωτίστως και κατόπιν σε άλλες δομές.

---

Θεωρώ ότι οτιδήποτε περικλείεται στην ύπαρξη είναι ζωντανό. Από τα μικρόβια μέχρι τους πλανήτες. Από τις... πέτρες μέχρι τη φωτιά. Και επειδή ύπαρξη δεν είναι μόνο το χώμα που πατάμε, Η ύπαρξη άλλων οντοτήτων, με διαφορετικούς ρόλους εκκινημένοι από την ίδια Πρόθεση ή και διαφορετική (?) μου ακούγεται λογική. Το αν εγω θα πω Αγγελοι, οι άλλοι Ελοχιμ, δεν έχει να πει κάτι. Πάντα χρησιμοποιούμε ΕΠΙΘΕΤΑ περιγραφής και όχι κύρια ονόματα, που θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν το Ολον αυτού που περιγράφουμε.

Για να το πάω και παραπέρα, δεν μου φαίνεται περίεργο το να υποθέσουμε ότι το εγώ, το εμείς αν προτιμάς, περικλείεται σε κάτι μεγαλύτερο. Το θέμα με μας, ειναι ότι ΥΛΙΚΑ μπορούμε να πούμε ότι ανήκουμε στην οντότητα της γης, όπως το χέρι μου ανήκει σε μένα. ΜΑ ακόμα και αυτό που μόλις είπα είναι νομίζω λάθος, καθώς τα κύτταρα στο χέρι μου δεν έχουν καμία γνωση του περίφημου ατόμου μου. Εδώ καλά καλά δεν την έχουν τα μυρμήγκια.
Πνευματικά όμως κάνει κρα ότι ανήκουμε στο δημιουργικό κομμάτι του κόσμου. Είναι σαν να μας "πετάξανε" εδώ μέσα. Οσον αφορά τα συγκεκριμένα θέματα που ομοιάζουν, ναι ίσως εκεί να είναι το κλειδί, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω.

Οσον αφορά την οπτική του Dsm, δεν θα ήθελα φίλε Πυθαγόρα να περικλυστεί σε πλαίσια, καθώς σκοπός είναι ο καθείς να αναδείξει την δική του οπτική, οχι να έχουμε μια κοινή. Να το επεκτείνω εδώ, το να μην κατανοούμε την ζωή στον Αρη, επειδή δεν μιλάει εκεί τίποτα, δεν ακούει και δεν χασμουριέται με τα δικά μας στάνταρ, δεν σημαίνει ότι ο Αρης είναι πεθαμένος. Πιθανώς η ζωή εκεί να μην έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, και να μην μας είναι οικεία, καθώς και να έχει διαφορετικό Ρόλο. Εδώ ψάχνουμε να βρούμε τον δικό μας και δεν μπορούμε.

Για να κάνω τη σύνδεση Πυθαγόρα. Από τη στιγμή που μας "προσέφεραν" αμάσητη γνώση Πυθαγόρα, και μας έδειξαν και άλλους δρόμους( βλέπε δεν χρειάζεται να κοπιάσω για να μάθω , έχω το εγχειρίδιο), Μάνι μάνι μάθαμε έναν ευολότερο δρόμο από τον μακρύ της με τον καιρό κατανόησης. Αρχίσαμε να παίρνουμε "δεδομένα", για πράγματα που δεν ξέραμε. Που μπορεί εν τέλει να ταν και ψέμματα. Μας πιάσανε κότσους.

Αυτά, στην περίπτωση που μας ρωτήσανε ή μας καλοπιάσανε. Βέβαια για να το αγριέψω, θα μπορούσε να έχει γίνει μια "πρόσμειξη", ενός "Homo μπαμπουίνου"
με έναν ανώτερο νου, και να βγήκαμε εμείς. ΜΕ το μυαλό του μπαμπά, και το σώμα της μαμάς. Ουρανός-Γη. Νεφελείμ, και δεν συμμαζεύεται.

Νικόμαχε τώρα, θα σου πω ότι όσον αφορά τον μάταιο συλλογισμό σου της σκακιέρας, μου πήρε πολύ καιρό να τον αποδεχθώ ως πιθανότητα, αλλά πλέον λέω ναι είναι πιθανός. Για τί η δική μου οπτική λέει πως η μάχη είναι ήδη κερδισμένη από τη μία πλευρά, αφού αν βάλω δυο μεριες αντίπαλες, η μία θα είναι η Ζωή-Πηγή και η άλλη αυτός η αυτό που θεώρησε ότι μπορεί να ζήσει χωρίς την πηγή. Γιατί τίποτα κατώτερο δεν θεωρώ Θεότητα. Σε αυτή την περίπτωση το βαμπίρ που τρώει τις σάρκες μας και το πνεύμα μας, αναγκαστικά θα ξεμείνει κάποια στιγμή, και θα ακολουθήσει ότι ακολουθεί όποιον είναι μακριά από την Ζωή. Η ανυπαρξία. Και η ανθρωπότητα; Νομίζω αυτό είναι και το στοίχημα στο τραπέζι. Αν θα κατορθώσει να πάρει με το μέρος του και να τον ακολουθήσει στην ανυπαρξία η ίδια η ανθρωπότητα. Και νομίζω είναι στο χέρι μας. Ανάλογα με τον δρόμο που ακολουθεί ο καθένας, αλλά και σαν σύνολο αφού ο ένας παρασύρει τον άλλο.

Καλό βράδυ σε όλους.

Η αδυναμία προσδιορισμού, άρα και κατάταξης, είναι ακριβώς και ο τρόπος διαχωρισμού του είναι από το μη είναι.

Αν, λόγου χάρη, θεωρώ πως είμαι άνθρωπος, τότε ο,τι μπορεί να γίνει αντιληπτό σε οποιοδήποτε επίπεδο από εμένα, ανήκει στην τάξη άνθρωπος. Από τα υποατομικά σωματίδια και τα πεδία, έως τα πρωτεύοντα, τους γαλαξίες και οποιοδήποτε σύστημα εννοιών και ιδεών.

Υπό αυτό το πρίσμα, μια αμοιβάδα πιθανότατα δεν περιέχει στην τάξη της τον άνθρωπο, ωστόσο, η αμοιβάδα ανήκει στην ανθρώπινη τάξη, καθώς μπορεί να γίνει αντιληπτή από τον άνθρωπο. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο άνθρωπος μπορεί να ανήκει σε μία ή περισσότερες διαφορετικές τάξεις, αλλά ο ακριβής αριθμός τους δεν μπορεί να μας είναι σαφής, διότι στην αντίθετη περίπτωση μια τάξη δεν θα ήταν διαφορετική, αλλά ανθρώπινη.

Με αυτούς τους όρους, θεωρώ πως η παραπάνω τοποθέτησή μου σε σχέση με το θέμα των έσω και των έξω, και κατ’επέκταση των ομοειδών και ετεροειδών γίνεται πιό σαφής.

Πρόκειται φυσικά για εντελώς προσωπική θέαση, βασισμένη σε κάποιο βαθμό σε αισθητικά, και κατά το υπόλοιπον διαισθητικά κριτήρια.

Πως να μάθουμε να γνωρίζουμε τον εαυτό μας αν δεν ξέρουμε γιατί υπάρχουμε, τον σκοπό δηλαδή;

Ερχόμαστε απλά ζούμε και πεθαίνουμε αυτός είναι ο κύκλος και κάποιοι μαθαίνουν τον εαυτό τους, άρα και το τι θέλουν και το τι απαιτούν από την αρχή της ύπαρξης τους μέχρι το τέλος;

Ή γνωρίζω τον εαυτό μου, αλλά επηρεάζομαι σαν άνθρωπος από εξωτερικά ερεθίσματα οπότε απλά είμαι ένας αποδέχτης και κινούμε σύμφωνα με το ερέθισμα και απλά χάνεται στην πορεία ο σκοπός;

ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ πολύ ωραίος ο συνειρμός σου το έχω σκεφτεί και εγώ και αυτό φαίνεται τουλάχιστον να ισχύει, αλλά η σκακιέρα μου φαντάζει περισσότερο σαν ένα νέο παιχνίδι που πρωτοπαίζεται μάλλον είναι στα σκαριά και προσπαθούν αυτοί που θα το προωθήσουν να δουν την αποδοχή.

Άρα και σε πειραματικό στάδιο, πολλές φορές αισθάνομαι σαν να συμμετέχω σε ένα μεγάλο πείραμα,, μπορώ να φανταστώ λοιπόν τον άνθρωπο-υβριδικό, όπου όντως σε όψη να είναι ένα είδος, αλλά σε ψυχή όπως λέτε, νους μάλλον να είναι υβριδικός.

Λοιπόν ας πούμε όμως ότι κυοφορεί το υβρίδιο του γεννάει και καθορίζει, θα δούμε ότι υπάρχουν πολλά υβρίδια και αναπτύσσονται και γεννάν όμοιους τους, με αποτέλεσμα να υπερισχύει το συγκεκριμένο μοντέλο λόγο της καλύτερης προσαρμογής ως προς το είδος, καλουπιάζει καλύτερα, το πρόβλημα όμως των παρατηρητών των δοκιμαστών του παιχνιδιού-πειράματος, είναι ότι βλέπουν ότι αυτό το μοντέλο παρά την ανάπτυξη του έχει άλλα ελαττώματα, τι κάνουν;

Μπορούμε να το φανταστούμε σαν ένα μεγάλο εργαστήριο, όπου όσοι περισσότεροι επιστήμονες υπάρχουν τόσα περισσότερα πειράματα και πειραματόζωα, βλέπουμε, με την τεχνολογία μας για παράδειγμα, παράγουμε ποντίκια σε ένα εργαστήριο και προσπαθούμε να δούμε την νόηση τους, μετά κάνουμε δοκιμές και ως προς την ανθεκτικότητα τους, δηλαδή τους πασάρουμε έναν ιό και μετά προσπαθούμε να δούμε πως θα τα αντιδράσουν και πάνω σε αυτό προσπαθούμε να βρούμε το αντίδοτο, λέω παράγουμε γιατί τα βάζουμε και να αναπαραχθούν οπότε βλέπουμε και αν κληρονομήθηκε η ανοσία στον ιό και στις επόμενες γενιές κτλ.

Απορία βέβαια δικιά μου είναι για να τα πετύχουν όλα αυτά πόσα ποντίκια πιστεύεται ότι χρειάζονται;

Άρα τι κάνω ουσιαστικά και γυρίζω στο θέμα παίρνω ένα πολυπληθές είδος, κατώτερης συνείδησης από την δικιά μου και προσπαθώ να το εξελίξω και το παρατηρώ και κάποιες φορές επεμβαίνω, ο σκοπός μου είναι να βγάλω το διαφορετικό είδος, αν είναι επικίνδυνο το καταστέλλω αν όχι προχωρώ.

Με την πάροδο των χρόνων, αρχίζω και βλέπω και διαχωρίζω τα ποιο σπάνια και αυτά που έκαναν την δική τους προσαρμογή τα βάζω στο σύστημα και τα κατατάσσω στα σπάνια είδη, οπότε ξεκινάει πάλι από την αρχή το παιχνίδι και αναπαράγω σύμφωνα με αυτά, αλλά τα υπόλοιπα δεν σημαίνει ότι παύουν να πληθαίνουν.

Ανεξαρτήτως καταγωγής, πνευματικής ή και φυσικής, αν δεχτήκαμε δηλαδή στην πορεία της εξέλιξης μας ενα σπρώξιμο, γεννετικό ή και πνευματικό, δεν μπορούμε για την ώρα να αποδείξουμε οτι έγινε. Είναι σαν τον άνθρωπο που κερδίζει το λαχείο. "Το ήξερα οτι θα κερδίσω" λέει, και μαζί με αυτόν ήξεραν οτι θα κερδίσουν και κάτι χιλλιάδες άλλοι, οι οποίοι τελικά δεν κέρδισαν. Απλα αυτού που του έκατσε, έκανε εναν ευνοϊκό συσχετισμό, εκ των υστέρων.
Δεν ξέρω αν ακούγεται απογοητευτικό αυτό, δεν θεωρώ πάντως οτι σχετίζεται με την υπάρξη ή μη πνευματικού χώρου και αλληλεπίδρασης με αυτόν στο παρόν.

Αυτό κατά την άποψη μου είναι η μοναδική αλήθεια σε όλα αυτά που προσπαθείτε να περιγράψετε, όλα τα άλλα είναι κλειστές απόψεις σας, το κλειστές αναφέρετε στο προσωπικές, στο κλειστό σύστημα αντίληψης που έχει ό καθένας μας.

Αν συμφωνείτε με τα ποιο πάνω, για να προχωρήσει η συζήτηση, σε όσο ποιο λογικές αποδείξεις μπορούν να υπάρχουν, πρέπει ο καθένας μας να καταθέσει την ή τις «παρατηρήσεις» του, από το «παρατηρητές», περιγράφοντας μόνο τα πραγματικά δεδομένα της παρατήρησης, χωρίς την άποψη του, και χωρίς χλευασμό ή ειρωνεία από τους άλλους, και όλοι μαζί σε μια προσομοίωση «συμπαντικού νου», να προσπαθήσουμε με ανιδιοτέλεια να εξηγήσουμε την κάθε παρατήρηση, είμαι σχεδόν απόλυτα σίγουρος ότι, όλοι εδώ μέσα γράφετε γιατί κάτι παρατηρήσατε ή μια σκέψη σας ήλθε «ουρανοκατέβατη» κάποτε, και απλά τα παίξατε μη μπορώντας να τη εξηγήσετε λογικά.

quote:

---

και χωρίς χλευασμό ή ειρωνεία από τους άλλους

---

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου

Η ανακάλυψη δείχνει ότι υπήρχε ανεξέλεγκτη διασταύρωση μεταξύ των αρχαίων ανθρωπίνων ειδών στην Ευρώπη και την Ασία πάνω από 30.000 χρόνια πριν. Αλλά, πολύ πιο σημαντική είναι η διαπίστωση ότι, επίσης, ζευγάρωσαν με ένα μυστήριο είδος από την Ασία -ένα είδος που δεν είναι ούτε ανθρώπινο ούτε Νεάντερταλ.

Οι επιστήμονες ξεκίνησαν μια ταραχώδη συζήτηση και διάλογο, αφού άκουσαν τα αποτελέσματα της μελέτης και αμέσως άρχισαν να κάνουν εικασίες για το τι θα μπορούσε να είναι αυτό το άγνωστο είδος. Μερικοί έχουν προτείνει ότι ένας κλάδος του Homo heidelbernensis μπορεί να μετακινήθηκε στην Ασία. Ο Homo heidelbernensis κατοικούσε στην Αφρική περίπου μισό εκατομμύριο χρόνια πριν. Πιστεύεται ότι είναι οι πρόγονοι των Νεάντερταλ στην Ευρώπη.

Ωστόσο, άλλοι, όπως ο Chris Stringer, ένας παλαιοανθρωπολόγος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, παραδέχθηκε ότι "δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα" για το τι θα μπορούσε να είναι το μυστήριο είδος.

Τα ίχνη του άγνωστου νέου γονιδιώματος εντοπίστηκαν σε δύο δόντια και ένα οστό από δάχτυλο ενός Denisovan, που ανακαλύφθηκε σε μια σπηλιά της Σιβηρίας. Δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την εμφάνιση των Denisovans λόγω έλλειψης διαθεσιμότητας των απολιθωμάτων τους, αλλά οι γενετιστές και οι ερευνητές πέτυχαν να ανασκευάσουν με μεγάλη ακρίβεια ολόκληρο το γονιδίωμά τους.

"Αυτό που αρχίζει να προτείνετε είναι ότι κοιτάμε ένα κόσμο του τύπου "Άρχοντας των Δαχτυλιδιών"- δηλαδή ότι υπήρχαν πολλοί ανθρωποειδείς πληθυσμοί", δήλωσε ο Mark Thomas, ένας εξελικτικός γενετιστής στο University College του Λονδίνου.

Το ερώτημα τώρα είναι:

Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι μυστήριο με τους οποίους οι Denisovans αναπαράγονταν;

ΠΗΓΗ: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/10/blog-post_4215.html#ixzz3Gm1BBM00