- Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΒΕΣΑΚ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Νομίζω ότι ξέρω για ποιο λόγο δεν απαντούν τα μέλη του forum σχετικά με το ερώτημά σου και την τελευταία στροφή της μεγάλης επίκλησης!

Γιατί ακόμη βρίσκονται στο σημείο (οι περισσότεροι) που δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου τον εαυτό τους και γι’ αυτό τον λόγο και δεν απαντούν.
Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατούνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!! Γιατί λειτουργούν ποσοτικά και όχι ποιοτικά.

Προτιμώ τον Μορύα γιατί τα λέει έξω από τα δόντια και γιατί μας υποδεικνύει με ευθύτητα την αληθινή μας συμπεριφορά. Γιατί μας μιλάει συνεχώς για τα ελαττώματά μας τα οποία θα πρέπει να ελέγξουμε και να εξαλείψουμε.

Η ανθρωπότητα θα αρχίσει να προχωράει προς την κατεύθυνση της σφράγισης της πύλης του κακού όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αρχίσουν να εργάζονται συνειδητά με το πώς θα ελέγξουν την εσφαλμένη συμπεριφορά της προσωπικότητάς τους. Στην συνέχεια αυτούς θα χρησιμοποιήσουν άλλοι σαν φωτεινό παράδειγμα κτλ.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Έγραψες μεταξύ των άλλων:

quote:

---

Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατώνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!!
………………………………
Η ανθρωπότητα θα αρχίσει να προχωράει προς την κατεύθυνση της σφράγισης της πύλης του κακού όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αρχίσουν να εργάζονται συνειδητά με το πώς θα ελέγξουν την εσφαλμένη συμπεριφορά της προσωπικότητάς τους.

---

Γνώθι σαυτόν

Παρατήρησα ότι σε αρκετά σημεία των διαφόρων θεμάτων του esoterica οι διάφοροι φίλοι αναφέρονται συνεχώς στο θέμα της Αγάπης.

Νομίζω ότι αυτή η Ιδιότητα, Ιδέα και Έννοια της ΑΓΑΠΗΣ στην οποία αναφέρονται αρκετοί … αλλά όλοι τους (όλοι μας) την βιώνουν (όσοι την βιώνουν) διαφοροποιημένα θα πρέπει να ειπωθούν ορισμένα πράγματα.
Αυτή είναι μία απρόσωπη ενέργεια πολύ υψηλής τάξης και η οποία πλήρως στον μικρό πλανήτη μας εκδηλώθηκε από τον Χριστό τον κύριο της ΑΓΑΠΗΣ.
Είναι η κύρια ιδιότητα που αναπτύσσεται σε αυτό το δεύτερο Ηλιακό Σύστημα της Αγάπης και που ακόμη δεν εκφράστηκε από ότι λέγεται επαρκώς. …
Φυσικά τα ανθρώπινα όντα την εκδηλώνουν συνήθως προσωπικά δηλαδή ηλιοπλεγματικά (συναισθηματικά) και κτητικά γι’ αυτό και την βιώνουν ατελώς, ………
Είναι πολύ γνωστό στον εσωτερισμό ότι η ενέργεια του κέντρου του ηλιακού πλέγματος θα πρέπει να ανέλθει και να εκφραστεί από το ανώτερο κέντρο της καρδιάς. ……

Παραθέτω ένα απόσπασμα σχετικό με την αφύπνιση της καρδιάς που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άσκηση διαλογισμού - οραματισμού από το βιβλίο «Μαθητεία στη Νέα Εποχή II», της Alice Bailey.
(Ο Djwhal Khul απευθύνεται σε ένα μαθητή του Άσραμ του).
------------------------------------

Για να σε βοηθήσω στο τελευταίο, προτείνω την ακόλουθη σύντομη διαλογιστική άσκηση η οποία πρέπει να εκτελείται κάθε μέρα στο τέλος της ομαδικής σου άσκησης. Στόχος της είναι η αύξηση της ροής ενέργειας προς το καρδιακό κέντρο, λαμβάνοντας πάντα υπόψη ότι το κέντρο της καρδιάς είναι ένας δωδεκαπέταλος λωτός.

1. Άσκηση οραματισμού.

α. Ευθυγραμμίσου όσο το δυνατόν πιο γοργά.

β. Διατήρησε με τη φαντασία στο νου την ευθεία γραμμή της σπονδυλικής στήλης, του κέντρου της κεφαλής, της σουτράτμα και της ανταχκάρανα – συνδέοντας έτσι τα κέντρα του σώματος με την ψυχή.

γ. Μετάφερε έπειτα τη γραμμή που κατασκεύασε η φαντασία σου, από το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι το κλειστό μπουμπούκι λωτού στο κέντρο του δωδεκαπέταλου εγωικού λωτού.

2. Αφού το κάνεις αυτό, αναγνώρισε την ταυτότητά σου με όλες τις ψυχές οι οποίες αποτελούν – στην ολότητά τους – τη Μία Ψυχή.

3. Κατόπιν εκφώνησε το O Μ σαν ψυχή, στο βαθμό που μπορείς, εκπνέοντάς το από τα ψυχικά επίπεδα χωρίς κανένα σταθερό στόχο στο νου σου. Κάνε το έξι φορές.

4. Τότε, μετά από παύση, εκφώνησε πάλι το O Μ (συμπληρώνοντας έτσι επτά φορές συνολικά) εξαποστέλλοντάς το στο κέντρο άζνα και από εκεί μετάφερέ το στο κέντρο της καρδιάς και διατήρησέ το εκεί για μελλοντική χρήση. Κάνε το αυτό σαν ψυχή της οποίας η φύση είναι αγάπη.

5. Κατόπιν, έχοντας κατά νου ότι το κέντρο της καρδιάς είναι ο χώρος εναπόθεσης δώδεκα δυνάμεων ή ενεργειών, επιδίωξε να τις αναπτύξεις στοχαζόμενος τις δώδεκα αρετές δια των οποίων εκφράζονται οι ενέργειες αυτές, εξετάζοντας καθεμία για κάθε μήνα του χρόνου.

α. Oμαδική αγάπη, που περιβάλλει τα άτομα.

β. Ταπεινότητα, που υποδηλώνει τη στάση της προσωπικότητάς σου.

γ. Υπηρεσία, που υποδεικνύει την ενασχόληση της ψυχής σου.

δ. Υπομονή, που υποδηλώνει την εμβρυώδη αθανασία και εμμονή που είναι χαρακτηριστικό της ψυχής.

ε. Ζωή ή εκφρασμένη δραστηριότητα, που είναι εκδήλωση της αγάπης επειδή είναι ουσιώδης δυαδισμός.

ζ. Ανεκτικότητα, που είναι η πρώτη έκφραση της βουδδικής κατανόησης.

η. Ταύτιση με τους άλλους, η οποία είναι εμβρυώδης συγχώνευση που προωθείται τελικά σε σύνθεση όταν αναπτυχθεί το κεφαλικό κέντρο.

θ. Συμπόνια, που είναι ουσιαστικά η ορθή χρήση του ζεύγους των αντιθέτων.

ι. Συμπάθεια, που είναι επακόλουθο της γνώσης και της ανέλιξης των πετάλων γνώσης. Η ενέργεια αυτή είναι τότε σε επαφή με το κέντρο της καρδιάς.

κ. Σοφία, που είναι καρπός της αγάπης και υποδεικνύει την αφύπνιση των πετάλων αγάπης του εγωικού λωτού.

λ. Θυσία, που είναι η προσφορά του αίματος της καρδιάς ή της ζωής για τους άλλους.

6. Μετά από έναν ήρεμο διαλογισμό σε μια απ’ αυτές τις ποιότητες της ψυχικής έκφρασης, όπως εκδηλώνονται στο φυσικό πεδίο, εκφώνησε το O Μ τρεις φορές.

Θα σου υπενθύμιζα ότι οι ψυχικές αυτές ποιότητες που εκφράζονται δια του καρδιακού κέντρου, πρέπει να ερμηνευθούν εσωτερικά και με όρους σχέσης. Να το έχεις αυτό κατά νου και καθώς διαλογίζεσαι να αναζητάς πάντα την εσώτερη σημασία κι όχι μόνο τη συγκέντρωση της σκέψης σ’ αυτές τις ποιότητες. Oι περισσότερες από τις σκέψεις και τις ιδέες που θα σου έρθουν σχετικά μ’ αυτό θα είναι πολύ γνωστές και σαφώς εξωτερικές. Υπάρχουν όμως δευτερεύουσες έννοιες που έχουν πραγματική σημασία για το μαθητή, αν και είναι εντελώς άγνωστες στο μέσο άνθρωπο. Προσπάθησε να τις βρεις.

(Από το βιβλίο «Μαθητεία στη Νέα Εποχή II», της Alice Bailey).
------------------------------------

Σημείωση oros777:

Μήπως συνεπώς η ενέργεια της Αγάπης έχει να κάνει με την συγχώνευση αυτών των παραπάνω ένδεκα ιδιοτήτων - ενεργειών που στην σύνθεσή τους δίδουν σαν αποτέλεσμα την δωδέκατη ενέργεια που ονομάζουμε ΑΓΑΠΗ;

Δηλαδή η Αγάπη είναι η Σύνθεση των παρακάτω ιδιοτήτων.

Oμαδική αγάπη, Ταπεινότητα, Υπηρεσία, Υπομονή, Ζωή ή εκφρασμένη δραστηριότητα, Ανεκτικότητα, Ταύτιση με τους άλλους, Συμπόνια, Συμπάθεια, Σοφία και Θυσία.

Χαιρετώ ευχόμενος εποικοδομητικό στοχασμό

Καλησπέρα φίλοι

Σημαντικά τα χωρία και τα σχόλια που παραθέσατε.

Να προσθέσω ότι η επερχόμενη Πανσέληνος στον άξονα Διδύμων-Τοξότη θα τελεστεί σχεδόν σε τέλεια Σύνοδο με τον πλανήτη Δία ο οποίος βρίσκεται επίσης στον Τοξότη(δηλαδή στην ισχυρότερη θέση του).

Θαυμαστή λοιπόν η επερχόμενη έκλυση Ενέργειας και η ευκαιρία Δια-λογισμού και πνευματικής αφύπνισης.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως το αποτέλεσμα εξαιρετικών περιστάσεων όπως αυτή δε μετριέται από την ένταση της αφύπνισης αλλά από τη διάρκειά της,δηλαδή από το πόσο ζωντανή θα παραμείνει η Τοξοτική(Ζευσική) Εντύπωση εντός της Ψυχής μας,πόσο ζωντανή θα διατηρηθεί η Αγάπη και Σοφία που θα βιώσουμε(έστω και ασυναίσθητα).

Σχετικά με το παράπονό σας ότι δεν σχολιάζουν τα μέλη του esoterica τα περί επικλήσεων θεωρώ ότι είστε άδικοι.

Καταρχήν είμαι βέβαιος ότι αρκετά άτομα διαβάζουν με ενδιαφέρον το συγκεκριμένο θέμα χωρίς όμως να επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτό.Για αυτούς και μόνο αξίζει να συνεχίσετε χωρίς να περιμένετε κάποια αντίδραση εκ μέρους τους.

Επιπλέον,κάποια άλλα άτομα μπορεί να γνωρίζουν ήδη όσα γράφετε,ή μπορεί να διαφωνούν αλλά να μην έχουν χρόνο να απαντήσουν.

'Η μπορεί απλά να μην ενδιαφέρονται...τόσο κακό είναι αυτό??πρέπει ντε και καλά να ενδιαφερόμαστε για τις Επικλήσεις των εκάστοτε "μυημένων"??

Από τη στιγμή λοιπόν που ξεκινήσατε να παραθέτετε κάποια σημαντικά χωρία Εσωτερικής Γνώσης οφείλετε να το κάνετε με ευγένεια και ανιδιοτέλεια,χωρίς την απαίτηση να δειχτεί ενδιαφέρον εκ μέρους των μελών και χωρίς την παράθεση άστοχων κρίσεων όπως η παρακάτω

quote:

---

Νομίζω ότι ξέρω για ποιο λόγο δεν απαντούν τα μέλη του forum σχετικά με το ερώτημά σου και την τελευταία στροφή της μεγάλης επίκλησης!

Γιατί ακόμη βρίσκονται στο σημείο (οι περισσότεροι) που δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου τον εαυτό τους και γι’ αυτό τον λόγο και δεν απαντούν.
Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατούνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!! Γιατί λειτουργούν ποσοτικά και όχι ποιοτικά.

---

Αρχικά θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τα θετικά σου σχόλια των παραθέσεων σ’ αυτό το τόπικ.
Επίσης για τα σημαντικά αστρολογικά δεδομένα που μας δίνεις για την συγκεκριμένη πανσέληνο και γι’ αυτό που αναφέρεις:

quote:

---

Να προσθέσω ότι η επερχόμενη Πανσέληνος στον άξονα Διδύμων-Τοξότη θα τελεστεί σχεδόν σε τέλεια Σύνοδο με τον πλανήτη Δία ο οποίος βρίσκεται επίσης στον Τοξότη(δηλαδή στην ισχυρότερη θέση του).

Θαυμαστή λοιπόν η επερχόμενη έκλυση Ενέργειας και η ευκαιρία Δια-λογισμού και πνευματικής αφύπνισης.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως το αποτέλεσμα εξαιρετικών περιστάσεων όπως αυτή δε μετριέται από την ένταση της αφύπνισης αλλά από τη διάρκειά της,δηλαδή από το πόσο ζωντανή θα παραμείνει η Τοξοτική(Ζευσική) Εντύπωση εντός της Ψυχής μας,πόσο ζωντανή θα διατηρηθεί η Αγάπη και Σοφία που θα βιώσουμε(έστω και ασυναίσθητα).

---

Συμφωνώ με όσα έγραψες προς τον αγαπητό kost.

Θα έπρεπε ίσως να πούμε ορισμένα πράγματα για τη Μεγάλη Επίκληση μια που κανένας δεν έδειξε ενδιαφέρον ή απορία γι’ αυτή.

Η Μεγάλη Επίκληση είναι μια παγκόσμια προσευχή που έχει μεταφρασθεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες και διαλέκτους. Είναι ένα μάντραμ δύναμης για να βοηθήσει το Σχέδιο του Θεού να βρει έκφραση στη Γη.

Όπως αναφέρεται στην «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας» από τον Θιβετανό (Διδάσκαλο της Σοφίας):

Η Μεγάλη Επίκληση χρησιμοποιείται από την Ιεραρχία απ' το 1425 μ.Χ., παρότι είναι χιλιάδες χρόνια παλιότερη. Επειδή όμως η ανθρωπότητα ήταν ανέτοιμη να συνεργασθεί στη χρήση της, τα αποτελέσματα καθυστέρησαν και θεωρείται ότι "αιωρούνται".

Επίσης αναφέρονται σε διάφορα άλλα βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας:

Τα μάντραμς ή επικλήσεις (όπως η Κυριακή Προσευχή) γίνονται δυναμικά όταν χρησιμοποιούνται στο νοητικό επίπεδο.

Όταν μπορεί κανείς να ευθυγραμμισθεί με τη ψυχή, τα μάντραμς προφέρονται στα ανώτερα νοητικά επίπεδα οπότε είναι πιο αποτελεσματικά.

Η φύση της ψυχής είναι αγάπη, και ο σκοπός της είναι το ομαδικό καλό. Όταν εκφωνούνται από τη ψυχή ωθούνται από την όψη της θέλησης σε σκεπτομορφή στο νοητικό πεδίο.

Μια προσωπικότητα εμποτισμένη από την ψυχή εκφωνώντας το μάντραμ της Μεγάλης Επίκλησης φορτίζεται με ενέργεια φωτός, αγάπης και δύναμης αφού επικαλούμαστε τους τρεις μεγάλους Κύριους: τον Αβατάρ της Σύνθεσης - Κοσμική Οντότητα - που αντιπροσωπεύει το κέντρο της Δύναμης, το Πνεύμα της Ειρήνης που αντιπροσωπεύει το Κέντρο της Αγάπης, και τον Βούδα που αντιπροσωπεύει το κέντρο του Φωτός.

Εκφωνώντας την πρώτη στροφή, με οραματισμό βλέπουμε το φως να κατέρχεται και να εξαπλώνεται ανταποκρινόμενο στην επίκληση και να εξαφανίζει τις πλάνες και το σκοτάδι που υπάρχει μέσα μας. Η πρώτη στροφή εκφράζει ότι υπάρχει μια νοημοσύνη που αποκαλούμε Θεό.

Με τη δεύτερη στροφή οραματιζόμαστε την Καρδιά του Θεού. Βλέπουμε την ενέργεια της Αγάπης να διαχύνεται στις καρδιές των ανθρώπων δημιουργώντας αλλαγές μέσα στην ανθρωπότητα και να εγκαθιδρύει ορθές ανθρώπινες σχέσεις σε όλο τον πλανήτη.

Υπάρχει ένα εξελικτικό Σχέδιο στο σύμπαν του οποίου η κινητήρια δύναμη είναι η αγάπη. Μια μεγάλη ατομικότητα που ονομάστηκε Χριστός από τους Χριστιανούς, ήρθε στη Γη και ενσωμάτωσε την αγάπη.

Στην τρίτη στροφή ο Σκοπός του Θεού καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων ώστε να γίνουν συνεργάτες αυτού του Σκοπού.

Ίσως θα ήταν καλό να διευκρινίσουμε ότι η θέληση για ειρήνη που συνήθως οραματίζεται ο κόσμος είναι μια συναισθηματική προσέγγιση με στόχο έκφρασης στο αστρικό πεδίο. Όμως υπάρχει και κάτι μεγαλύτερο από την ειρήνη και αυτό είναι το καλό του συνόλου και όχι μόνο ειρηνικές συνθήκες διαβίωσης ή Εθνική ειρήνη. Τα άτομα που σκέφτονται με όρους παγκόσμιας υπηρεσίας και είναι προσανατολισμένα στο φως, - στο φως της γνώσης, της σοφίας, της κατανόησης, επικαλούνται την θέληση για το καλό, που είναι μια νοητική προσέγγιση.

Στην τέταρτη στροφή οραματιζόμαστε την ανθρωπότητα σαν ένα κέντρο όπου το Σχέδιο της Ιεραρχίας πραγματοποιείται και σφραγίζει την πύλη όπου υπάρχει το κακό, το μίσος, η χωριστικότητα, η άγνοια.

Από τη στιγμή που ο πλανήτης Γη δεν είναι ιερός πλανήτης και το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας καθώς και η έμφασή της είναι στις υλικές συνθήκες, οι Δυνάμεις του Κακού επηρεάζουν τα τρία κατώτερα επίπεδα του κοσμικού φυσικού πεδίου (Δηλαδή τα επίπεδα που δραστηριοποιείται η προσωπικότητά μας). Υπάρχει μια θύρα προς το φως, τον κόσμο της καλοσύνης, και μια θύρα προς το κακό.

Βέβαια το πρόβλημα της Μαύρης Στοάς είναι πρόβλημα της Λευκής Στοάς και όχι της ανθρωπότητας. Όμως η εφέλκυση της θέλησης για το καλό από την ανθρωπότητα θα βοηθήσει στην εξάλειψη της θέλησης για το κακό.

Έχει σημασία σε πιο πεδίο είναι η συνείδησή μας εστιασμένη. Αν είναι εστιασμένη στο φυσικό πεδίο, η επίδραση της εκφώνησης της επίκλησης θα είναι πολύ αδύναμη και δεν δημιουργούνται μόνιμα αποτελέσματα. Με τη βοήθεια της ανθρωπότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί το θείο Σχέδιο.

Αν η εστίαση της συνείδησης είναι στο συναισθηματικό πεδίο, θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα αποτελέσματα.

Με την εστίαση στο νοητικό πεδίο, η επίκληση θα έχει περισσότερη δύναμη και θα επιφέρει ανώτερες ανταποκρίσεις.

Αν τώρα η εστίαση είναι στο ανώτερο νοητικό και ενορατικό πεδίο και υπάρχει ευθυγράμμιση τότε ελκύεται φως, αγάπη και δύναμη για την εκπλήρωση του Σχεδίου και την ανύψωση της ανθρωπότητας.

Σημασία έχει με την εκφώνηση της Μεγάλης Επίκλησης να οραματιζόμαστε όλη την ανθρωπότητα σκορπώντας Φως, Αγάπη και Δύναμη.

Φως, Δύναμη και Αγάπη σε όλο τον πλανήτη, ώστε οι άνθρωποι ανεξαρτήτου χρώματος και θρησκείας να απαλλαγούν από την άγνοια και να τους αποκαλυφθεί η αλήθεια της θεϊκής τους καταγωγής.

Όταν οραματιζόμαστε και πλημμυριζόμαστε από Αγάπη, μας παρακινεί να ζήσουμε σα μια ανθρωπότητα που προετοιμάζεται για μια παγκόσμια αδελφότητα.

Η θέληση για το καλό πρέπει να κυριαρχεί στη καθημερινή μας ζωή. Θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή μας, να αναπροσανατολίσει το σκοπό μας ώστε να επιτύχουμε πνευματική ανέλιξη. Αν η Μεγάλη Επίκληση χρησιμοποιηθεί από πάρα πολλούς ανθρώπους θα μπορούσε να αναπροσανατολίσει τη συνείδηση της ανθρωπότητας.

Βέβαια όταν κάποιος είναι προσωπικός και ιδιοτελής χρησιμοποιώντας τη Μεγάλη Επίκληση δεν επιφέρει μεγάλα αποτελέσματα στο περιβάλλον του, αλλά κάνει αυτό που μπορεί. Λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να εκφωνήσουν τη Μεγάλη Επίκληση με ελεγχόμενο νου, και να εξαποστείλουν αγνή αγάπη στην ανθρωπότητα.

Αν οι ζηλωτές και μαθητές χρησιμοποιήσουν την Μεγάλη Επίκληση σε συνεργασία με την Ιεραρχία, κάποια στιγμή ο φθόγγος της ανθρωπότητας και ο φθόγγος της Ιεραρχίας θα συγχρονιστούν και θα γίνει κατορθωτή η ανταπόκριση από τη Σαμπάλλα.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Εξαιρετικά τα στοιχεία που παρέθεσες για την Μεγάλη Επίκληση.

Η ακριβής ώρα της Πανσελήνου στο ζωδιακό σημείο των Διδύμων του 2007 είναι την 1η Ιουνίου, στις 04:04 ώρα Ελλάδας.

Όπως ήδη γράφτηκε η Πανσέληνος στο Ζωδιακό σημείο των Διδύμων καθιερώθηκε ως μέρα της Παγκόσμιας Επίκλησης. Λέγεται ότι η εκφώνηση της επίκλησης έχει την μεγαλύτερη ισχύ το χρονικό διάστημα 12 ώρες πριν και 12 ώρες μετά την ακριβή ώρα της Πανσελήνου.

Παρατίθεται ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η Επανεμφάνιση του Χριστού».
------------------------------------

Η ανθρωπότητα στέκει σήμερα σε κάποιο ιδιάζον και μοναδικό μεταίχμιο μεταξύ ενός παρελθόντος δυστυχίας κι ενός μέλλοντος γεμάτου υποσχέσεις, αν η επανεμφάνιση του Χριστού αναγνωρισθεί κι αναληφθεί προετοιμασία για την έλευσή Του. Το παρόν είναι γεμάτο υποσχέσεις κι επίσης γεμάτο δυσχέρειες· στα χέρια των ανθρώπων σήμερα και στο άμεσο παρόν βρίσκεται η μοίρα του κόσμου και – αν μπορεί να ειπωθεί ευλαβικά – η άμεση δραστηριότητα του Χριστού. Η αγωνία του πολέμου και η δυστυχία ολόκληρης της ανθρώπινης οικογένειας οδήγησαν τον Χριστό, το 1945, να καταλήξει σε μια μεγάλη απόφαση – απόφαση που εκφράσθηκε με δύο σπουδαιότατες δηλώσεις. Ανήγγειλε στη συγκεντρωμένη πνευματική Ιεραρχία και σ’ όλους τους υπηρέτες και μαθητές Του στη Γη ότι αποφάσισε να προβάλει πάλι σε φυσική επαφή με την ανθρωπότητα, αν πραγματοποιούσαν τα αρχικά στάδια της εδραίωσης ορθών ανθρώπινων σχέσεων· δεύτερο, έδωσε στον κόσμο (για χρήση από τον “κοινό άνθρωπο”) μια από τις παλιότερες προσευχές που ήταν ποτέ γνωστές, μια προσευχή που δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιηθεί παρά από τα πιο εξυψωμένα πνευματικά Όντα. Ο ίδιος τη χρησιμοποίησε για πρώτη φορά, όπως μας λένε, την ώρα της Πανσελήνου του Ιουνίου του 1945, που αναγνωρίζεται ως Πανσέληνος του Χριστού, όπως ακριβώς η Πανσέληνος του Μαΐου είναι εκείνη του Βούδδα. Δεν ήταν εύκολο να μεταφρασθούν οι αρχαίες αυτές φράσεις (τόσο αρχαίες ώστε δεν έχουν χρονολογία ή οποιαδήποτε ένδειξη) σε σημερινές λέξεις, όμως έγινε και η μεγάλη Επίκληση, που μπορεί τελικά να γίνει η παγκόσμια προσευχή, εκφωνήθηκε απ’ Αυτόν και παρελήφθη απ’ τους μαθητές Του. Μεταφράσθηκε ως εξής:

Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού
Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων.
Το Φως ας κατέλθει στη Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού
Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή
Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων –
Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Η εξαιρετική της δύναμη μπορεί να ιδωθεί στο γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τη χρησιμοποιούν ήδη καθημερινά και πολλές φορές κάθε μέρα· μεταφράσθηκε (1947) σε δέκα οκτώ διαφορετικές γλώσσες και χρησιμοποιείται από ανθρώπους σ’ όλες αυτές τις γλώσσες· στις ζούγκλες της Αφρικής τη χρησιμοποιούν ομάδες ιθαγενών και μπορεί να ιδωθεί στα γραφεία διευθυντών στις μεγάλες πόλεις μας· μεταδίδεται από το ραδιόφωνο στην Ευρώπη και την Αμερική και δεν υπάρχει χώρα ή νησί στον κόσμο στο οποίο να είναι άγνωστη η χρήση της. Όλα αυτά έγιναν σε διάστημα δέκα οκτώ μηνών.
Αυτή η νέα Επίκληση, αν διαδοθεί πλατιά, μπορεί να γίνει για τη νέα παγκόσμια θρησκεία ό,τι υπήρξε η Κυριακή Προσευχή για το Χριστιανισμό και ο 23ος Ψαλμός για τους πνευματικά σκεπτόμενους Εβραίους. Τρεις προσεγγίσεις υπάρχουν για τη μεγάλη αυτή Προσευχή ή Επίκληση:

1. Εκείνη του γενικού κοινού.
2. Εκείνη των εσωτεριστών, ή των ζηλωτών και μαθητών του κόσμου.
3. Εκείνη των Μελών της Ιεραρχίας.

Πρώτο, το γενικό κοινό θα τη θεωρήσει σαν προσευχή προς τον Υπερβατικό Θεό. Δε θα Τον αναγνωρίσουν ακόμη σαν ενυπάρχοντα στη δημιουργία Του· θα την εκπέμψουν στα φτερά της ελπίδας – ελπίδας για φως και αγάπη και ειρήνη που ποθούν αδιάκοπα. Θα τη θεωρήσουν επίσης σαν προσευχή για τη φώτιση όλων των κυβερνητών και αρχηγών όλων των ομάδων που χειρίζονται παγκόσμια ζητήματα· σαν προσευχή για την εισροή αγάπης και κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων, έτσι ώστε να ζήσουν με αμοιβαία ειρήνη· σαν παράκληση για την πραγμάτωση της θέλησης του Θεού – μιας θέλησης για την οποία δεν μπορούν να γνωρίζουν τίποτε και η οποία τους φαίνεται πάντα τόσο ανεξιχνίαστη και παμπεριεκτική, ώστε η κανονική τους αντίδραση είναι η υπομονή και η προθυμία ν’ αποφύγουν την αμφισβήτηση· σαν προσευχή για την ενίσχυση της ανθρώπινης ευθύνης προκειμένου τα αναγνωρισμένα σημερινά κακά – που τόσο βασανίζουν κι ενοχλούν το ανθρώπινο γένος – να παρέλθουν και να χαλιναγωγηθεί κάποια αόριστη πηγή κακού. Τέλος θα τη θεωρήσουν σαν προσευχή για να αποκατασταθεί κάποια εξίσου αόριστη πρωτόγονη κατάσταση μακάριας ευτυχίας και να εξαφανισθεί από τη γη όλη η δυστυχία κι ο πόνος. Αυτό τους είναι τελείως καλό και χρήσιμο κι άμεσα εφικτό.

Δεύτερο, οι εσωτεριστές, οι ζηλωτές και οι πνευματικά σκεπτόμενοι άνθρωποι θα την προσεγγίσουν με βαθύτερη και μεγαλύτερη κατανόηση. Σ’ αυτούς θα μεταδώσει την αναγνώριση του κόσμου των αιτίων κι Εκείνων που στέκουν υποκειμενικά πίσω από τις παγκόσμιες υποθέσεις, των πνευματικών Διευθυντών της ζωής μας. Στέκουν έτοιμοι να ενισχύσουν εκείνους που έχουν αληθινό όραμα, έτοιμοι να υποδείξουν όχι μόνο το λόγο των συμβάντων στα διάφορα τμήματα της ανθρώπινης ζωής, αλλά και να προβούν σ’ εκείνες τις αποκαλύψεις που θα επιτρέψουν στην ανθρωπότητα να εξέλθει απ’ το σκοτάδι στο φως. Με τη θεμελιώδη αυτή στάση η ανάγκη για μια πλατιά έκφραση των υποκείμενων αυτών γεγονότων θα γίνει προφανής και θα ωριμάσει μια εποχή πνευματικής αφύπνισης που θα σχεδιάσουν οι μαθητές και θα προωθήσουν οι εσωτεριστές. Η εποχή αυτή άρχισε το 1875, όταν διακηρύχθηκε το γεγονός της ύπαρξης των Διδασκάλων της Σοφίας. Προωθήθηκε παρά την εσφαλμένη παρουσίαση, την επίθεση εναντίον της ιδέας και τις ειρωνείες. Η αναγνώριση της ουσιαστικής φύσης της διαθέσιμης μαρτυρίας και η εμφάνιση μιας ενορατικής ανταπόκρισης από τους αποκρυφιστές σπουδαστές και πολλούς διανοούμενους σ’ ολόκληρο τον κόσμο υπήρξε υποβοηθητική.

Ένας νέος τύπος μυστικιστή αρχίζει ν’ αναγνωρίζεται· διαφέρει απ’ τους μυστικιστές του παρελθόντος, λόγω του πρακτικού του ενδιαφέροντος στις τρέχουσες παγκόσμιες υποθέσεις κι όχι μόνο στα θρησκευτικά κι εκκλησιαστικά ζητήματα· χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ενδιαφέροντος για την προσωπική του ανάπτυξη, από την ικανότητά του να βλέπει το Θεό ενυπάρχοντα σε κάθε πίστη κι όχι μόνο στο δικό του ιδιαίτερο τύπο θρησκευτικής πίστης κι επίσης από την ικανότητά του να ζει τη ζωή του στο φως της θείας Παρουσίας. Όλοι οι μυστικιστές κατόρθωσαν να το κάνουν λίγο ή πολύ, αλλά ο σύγχρονος μυστικιστής διαφέρει από εκείνους του παρελθόντος στο ότι είναι ικανός να υποδείξει καθαρά στους άλλους τις τεχνικές της Ατραπού· συνδυάζει κεφάλι και καρδιά, νοημοσύνη και αίσθημα συν μια ενορατική αντίληψη που έλειπε μέχρι τώρα. Το δρόμο του σύγχρονου μυστικιστή φωτίζει τώρα το καθαρό φως της Πνευματικής Ιεραρχίας κι όχι μόνο το φως της δικής του ψυχής· αυτό θα συμβαίνει όλο και περισσότερο.

Τρίτο, αμφότερες αυτές οι ομάδες – το γενικό κοινό και οι ζηλωτές του κόσμου στους διάφορους βαθμούς τους – έχουν ανάμεσά τους εκείνους που εξέχουν από το γενικό τύπο, διότι κατέχουν βαθύτερη ενόραση και κατανόηση· καταλαμβάνουν μια ουδέτερη ζώνη ενδιάμεση μεταξύ των μαζών και των εσωτεριστών απ’ τη μια και μεταξύ των εσωτεριστών και των Μελών της Ιεραρχίας απ’ την άλλη. Μην ξεχνάτε ότι κι Αυτοί χρησιμοποιούν επίσης τη μεγάλη Επίκληση κι ότι δεν περνά μέρα χωρίς κι ο ίδιος ο Χριστός να μην την εκφωνήσει.

Επιφανειακά η ομορφιά και η ισχύς αυτής της Επίκλησης βρίσκεται στην απλότητά της και στην έκφραση ορισμένων κεντρικών αληθειών τις οποίες όλοι οι άνθρωποι αποδέχονται έμφυτα και κανονικά – την αλήθεια για την ύπαρξη μιας βασικής Νοημοσύνης την οποία αόριστα ονομάζουμε Θεό· την αλήθεια ότι πίσω απ’ όλα τα εξωτερικά φαινόμενα η κινητήρια δύναμη του σύμπαντος είναι η αγάπη· την αλήθεια ότι μια μεγάλη Ατομικότητα που οι Χριστιανοί ονόμασαν Χριστό, ήρθε στη γη κι ενσωμάτωσε αυτή την αγάπη, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε· την αλήθεια ότι η αγάπη και η νοημοσύνη είναι αποτελέσματα εκείνου που αποκαλείται θέληση του Θεού και τελικά την αυταπόδεικτη αλήθεια ότι μόνο μέσω της ίδιας της ανθρωπότητας το θείο Σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Το Σχέδιο αυτό καλεί το ανθρώπινο γένος στην έκφραση της Αγάπης και προκαλεί τους ανθρώπους “λαμψάτω το φως υμών”. Ακολουθεί κατόπιν το τελικό επίσημο αίτημα όπως αυτό το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός, που πραγματοποιείται από το ανθρώπινο γένος, “να σφραγίσει την πύλη του κακού”. Η τελευταία γραμμή περιλαμβάνει κατόπιν την ιδέα της αποκατάστασης, υποδεικνύοντας το βασικό τόνο του μέλλοντος κι ότι θα έρθει η μέρα όπου η αρχική ιδέα του Θεού και η αρχική Του πρόθεση δε θα ματαιώνεται πλέον από την ελεύθερη βούληση και κακία του ανθρώπου – τον καθαρό υλισμό και την ιδιοτέλεια· τότε ο θείος σκοπός θα επιτευχθεί με την αλλαγή των καρδιών και των στόχων της ανθρωπότητας.
Αυτή είναι η προφανής και απλή έννοια της και συνδέεται με την πνευματική έφεση όλων των ανθρώπων παντού.

Η χρήση αυτής της Επίκλησης ή Προσευχής και η αναδυόμενη προσδοκία της έλευσης του Χριστού κρατούν σήμερα τη μεγαλύτερη ελπίδα για την ανθρωπότητα. Αν δε συμβαίνει αυτό, τότε η προσευχή δεν είναι χρήσιμη κι αποτελεί ψευδαίσθηση και οι Γραφές του κόσμου με τις αποδειγμένες προβλέψεις τους, είναι άχρηστες κι απατηλές. Η μαρτυρία των αιώνων αποδεικνύει ότι τίποτε απ’ αυτά δεν είναι έτσι. Η προσευχή πάντα προκαλεί απόκριση που πάντα δόθηκε· μεγάλοι Υιοί του Θεού πάντα ήλθαν με το αίτημα της ανθρωπότητας και πάντα θα έρχονται κι Αυτός τον Οποίο όλοι οι άνθρωποι αναμένουν, βρίσκεται στο δρόμο Του.

(Από το βιβλίο «Η Επανεμφάνιση του Χριστού» της Alice Bailey).
------------------------------------

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την Alice Bailey.

Ο διαλογισμός είναι μια πανίσχυρη μέθοδος υπηρεσίας στην ανθρωπότητα όταν χρησιμοποιείται ο νους ως αγωγός για την υποδοχή των ενεργειών του φωτός και της αγάπης και της θέλησης-για-το-καλό και της κατεύθυνσής τους προς την ανθρώπινη συνείδηση. Η στιγμή της πανσελήνου κάθε μήνα προσφέρει άριστη ευκαιρία για διαλογισμό – ιδιαίτερα σε ομαδικό σχηματισμό – προκειμένου να χρησιμοποιείται ως μέσο συνεργασίας με το θείο Σχέδιο ή Πρόθεση για τον κόσμο μας.

Κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει, τι σχέση έχει η σελήνη με όλα αυτά; Οι ενέργειες του φωτός και της αγάπης και της θέλησης-για-το-καλό είναι πάντα διαθέσιμες για εκείνους που μπορούν να έρχονται σε επαφή μαζί τους μέσω διαλογισμού. Αλλά σε κάθε όψη της πλανητικής ζωής μας σημειώνονται κύκλοι ανόδου και καθόδου των πνευματικών ενεργειών, με τις οποίες οι όμιλοι, όπως επίσης και τα άτομα, μπορούν συνειδητά να συνεργάζονται. Ένας από τους σημαντικότερους ενεργειακούς κύκλους συμπίπτει με τις φάσεις της σελήνης, που φθάνει στην αιχμή της πλημμυρίδας του κατά την διάρκεια της πανσελήνου. Τότε επομένως είναι ο καιρός που η διοχέτευση της ενέργειας μέσω του ομαδικού διαλογισμού μπορεί να γίνει εξαιρετικά αποτελεσματική.

Καθαυτή η σελήνη καμία επίδραση δεν ασκεί στην εργασία αυτή, αλλά ο ολόφωτος δίσκος του φεγγαριού δείχνει ότι υπάρχει ελεύθερη και ανεμπόδιστη (από τη σελήνη) ευθυγράμμιση μεταξύ του πλανήτη μας και του ήλιου, το ηλιακό κέντρο, την πηγή ενέργειας κάθε ζωής πάνω στη Γη. Εκείνες τις στιγμές μπορούμε να κάνουμε μια συγκεκριμένη προσέγγιση στο Θεό, το Δημιουργό, το κέντρο της ζωής και τη νοημοσύνης. Το ότι η πραγμάτωση αυτού αποτελεί μέρος της αρχαίας ενορατικής κατανόησης της ανθρωπότητας επαληθεύεται από τις πολλές θρησκευτικές εορτές που καθορίζονται σε αναφορά με τη σελήνη ή με κάποιο ζωδιακό αστερισμό. Ο εσωτερικός Νόμος των Κύκλων – ο νόμος που συμβολίζεται με το γέμισμα του φεγγαριού σε πλήρη λαμπρότητα που ακολουθείται με το άδειασμά του – βεβαιώνει ότι μπορούμε συνειδητά να συνεργαστούμε με τη ροή των πνευματικών ενεργειών:

Ο διαλογισμός της ψυχής είναι ρυθμικός και κυκλικός στη φύση του, όπως είναι κάθε τι άλλο μέσα στον κόσμο. Η ψυχή αναπνέει και ένεκα τούτου η μορφή της ζει. Η ρυθμική φύση του διαλογισμού της ψυχής δεν πρέπει να αγνοηθεί στη ζωή του ζηλωτή. Σημειώνεται άμπωτης και πλημμυρίδα σε όλη τη φύση, και στις παλίρροιες του ωκεανού έχουμε τη θαυμάσια εικόνα ενός αιώνιου νόμου... η ιδέα μιας κυκλικής ανταπόκρισης στις ωθήσεις της ψυχής βρίσκεται πίσω από τη δραστηριότητα του πρωινού διαλογισμού, της μεσημβρινής ανάμνησης και της βραδινής ανασκόπησης. Μια ακόμη μεγαλύτερη άμπωτης και πλημμυρίδα επισημαίνεται με τις δύο φάσεις: την πανσέληνο και τη νέα σελήνη.

Αλίκη Α. Μπέιλη

------------------------------------

Εύχομαι σε όλους Φως Αγάπη και Δύναμη

quote:

---

Η ατομική μου άποψη είναι ότι αυτοί που γνωρίζουν αστρολογία και μελετούν εσωτερισμό βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους υπολοίπους που προσεγγίζουν την αλήθεια μόνο από μία οπτική προσέγγιση, …

---

quote:

---

Θα πρέπει να ξέρεις επίσης ότι σήμερα υπάρχουν διαφόρων ειδών «πιέσεις» μέσα στην ανθρωπότητα, «πιέσεις» τόσο για το καλό αλλά επίσης σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό γι’ αυτό που είναι αρνητικό – υλιστικό. Νομίζω συνεπώς ότι οι πιέσεις που αποσκοπούν στην πνευματική αφύπνιση στοχεύουν στο καλό. Έτσι δεν είναι;

---

Διάβασα σε άλλο θέμα για το θέμα των αναπνοών και επειδή ορισμένοι ενδιαφέρονται για την «ταχεία» εξέλιξή τους με την χρήση των αναπνευστικών ασκήσεων, ίσως θα ήταν σκόπιμο να αναφέρουμε αποσπάσματα από τον Θιβετανό (βιβλία της Alice Bailey), σχετικά με τις αναπνευστικές ασκήσεις και τους κινδύνους που εμπεριέχουν.

Από τη Διανόηση στην Ενόραση

Έχοντας επιτύχει φυσική άνεση και χαλάρωση κι έχοντας αποσυρθεί απ’ τη σωματική συνείδηση, προσέχουμε έπειτα την αναπνοή μας κι εξακριβώνουμε αν είναι ήρεμη, ομαλή και ρυθμική. Θα ήθελα εδώ να κάνω μια προειδοποίηση για την εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων, εκτός για εκείνους που έχουν πρώτα αφιερώσει χρόνια στον ορθό διαλογισμό και την εξάγνιση της σωματικής φύσης. Όταν δεν υπάρχει εμπειρία και αγνότητα, η εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων συνεπάγεται πολύ πραγματικούς κινδύνους. Eίναι αδύνατο να το τονίσουμε περισσότερο. Aυτή την εποχή υπάρχουν πολλές σχολές που δίνουν οδηγίες για την αναπνοή και πολλοί που παρουσιάζουν την αναπνοή σαν μέσον για πνευματική ανάπτυξη. Όμως δεν έχει καμιά σχέση με την πνευματική ανάπτυξη. Έχει μεγάλη σχέση με την ψυχιστική ανάπτυξη και η εκτέλεσή της οδηγεί σε μεγάλες δυσκολίες και κίνδυνο. Είναι δυνατό, λόγου χάρη, ν’ αποκτήσει κανείς ψυχακοή ή ψυχόραση δια της πρακτικής ορισμένων αναπνευστικών ασκήσεων, αλλά όπου δεν υπάρχει αληθινή κατανόηση της διαδικασίας ή ορθός έλεγχος της “ευμετάβολης ψυχικής φύσης” απ’ το νου, ο ασκούμενος το μόνο που κατορθώνει είναι να εκβιάσει την είσοδο σε νέα πεδία φαινομένων. Έχει αναπτύξει ιδιότητες που είναι τελείως ανίκανος να ελέγξει και πολύ συχνά βρίσκει ότι δεν είναι σε θέση ν’ αποκλείει ήχους και εικόνες που έχει μάθει να καταγράφει και όντας ανίκανος να ξεφύγει απ’ τις επαφές του φυσικού και του ψυχικού κόσμου, διχάζεται σε δύο κατευθύνσεις και δε βρίσκει ησυχία. Oι φυσικοί ήχοι και εικόνες είναι η κανονική του κληρονομιά και φυσικά κρούουν στις αισθήσεις του, αλλά όταν ο ψυχικός κόσμος – με τις δικές του εικόνες και ήχους – κρούει κι αυτός, τότε είναι ανήμπορος· δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του και ν’ απομακρυνθεί απ’ το ανεπιθύμητο ψυχιστικό περιβάλλον.
Ένας Διδάκτορας της Θεολογίας και πάστορας μιας μεγάλης εκκλησίας μου έγραφε πριν λίγο καιρό ότι έπαιρνε μαθήματα αναπνευστικών ασκήσεων με την ιδέα ότι θα βελτιώσει την υγεία του, από ένα δάσκαλο που είχε έρθει στην πόλη του. Tο αποτέλεσμα της καλοπροαίρετης άγνοιάς του ήταν ότι ανέπτυξε την εσώτερη ακοή με την ψυχιστική έννοια. Στην επιστολή του έλεγε: “Kαθώς σας γράφω στη γραφομηχανή μου μπορώ και ακούω κάθε είδους φωνές και λόγια και ήχους που δεν είναι φυσικοί. Δεν μπορώ να τους σταματήσω και φοβάμαι για το λογικό μου. Θα μπορούσατε να μου πείτε τι πρέπει να κάνω για να τους αποκλείσω;” Τα τελευταία δέκα χρόνια πολλές εκατοντάδες άνθρωποι ήρθαν σε μένα, ζητώντας βοήθεια για τα αποτελέσματα της αδιάκριτης συμμόρφωσής τους με τις συμβουλές δασκάλων της αναπνοής. Είναι σε μεγάλη απελπισία και συχνά σε σοβαρή ψυχολογική κατάσταση. Mερικούς μπορούμε να τους βοηθήσουμε. Mερικοί άλλοι για τους οποίους δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, καταλήγουν σε άσυλα για φρενοβλαβείς ή σε νευρολογικές κλινικές. H μεγάλη πείρα απ’ αυτές τις περιπτώσεις με οδηγεί να κάνω αυτή την προειδοποίηση, γιατί στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ανεξέλεγκτων ψυχιστικών προβλημάτων, η αιτία είναι οι αναπνευστικές ασκήσεις.
Στις αρχαίες διδασκαλίες της Aνατολής ο έλεγχος της αναπνοής επιτρεπόταν μόνο αφού τα πρώτα τρία “μέσα για την ένωση”, όπως ονομάζονται, είχαν σχετικά πραγματωθεί στη ζωή. Aυτά τα “μέσα” είναι: Πρώτο, οι πέντε εντολές. Aυτές είναι: αβλάβεια, αλήθεια προς όλα τα πλάσματα, αποχή από την κλοπή, την ασωτεία και τη φιλαργυρία. Δεύτερο, οι πέντε κανόνες που είναι: εσωτερική κι εξωτερική εξάγνιση, ευχαρίστηση, διάπυρη έφεση, πνευματική ανάγνωση και αφοσίωση. Tρίτο, ορθή ισορροπία. Όταν ένα πρόσωπο είναι αβλαβές στη σκέψη, τα λόγια και τα έργα, όταν είναι ανιδιοτελές και γνωρίζει την έννοια της ισορροπίας – της συναισθηματικής καθώς και της φυσικής ευστάθειας – τότε πράγματι μπορεί να εκτελεί αναπνευστικές ασκήσεις κάτω από την κατάλληλη καθοδήγηση και να τις εκτελεί με ασφάλεια. Ακόμη και τότε το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να ενοποιήσει τις ζωτικές ενέργειες του σώματος και να γίνει ένας συνειδητός ψυχικός, αλλά αυτό μπορεί να έχει τη θέση και το σκοπό του, αν θεωρεί τον εαυτό του σαν έναν πειραματικό ερευνητή.
H αποτυχία να συμμορφωθούν με τα αναγκαία προκαταρκτικά βήματα έχει βάλει σε φασαρίες πολλούς αξιόλογους ερευνητές. Eίναι επικίνδυνο για ένα συναισθηματικό και αδύναμο άτομο να επιδοθεί σε αναπνευστικές ασκήσεις για να επιταχύνει την ανάπτυξη και όποιος δάσκαλος επιζητεί να διδάσκει αυτές τις ασκήσεις σε μεγάλες ομάδες, όπως γίνεται συχνά, συσσωρεύει προβλήματα στον εαυτό του και τους οπαδούς του. Την αρχαία εποχή οι δάσκαλοι μόνο σποραδικά διάλεγαν κάποιον γι’ αυτή τη μορφή διδασκαλίας κι αυτή δινόταν με μια εκπαίδευση που προκαλούσε έναν ορισμένο βαθμό ψυχικής επαφής, έτσι ώστε η ψυχή να κατευθύνει τις ενέργειες που εφελκύονταν από την αναπνοή για την προώθηση των στόχων της και την παγκόσμια υπηρεσία.

Γοητεία ένα Παγκόσμιο πρόβλημα

β. Η Χρήση της Επιστήμης της Αναπνοής.

Έχουν ειπωθεί και διδαχθεί ένα σωρό ανοησίες για την επιστήμη της αναπνοής. Πολλές ομάδες δίνουν ένα πλήθος επικίνδυνων οδηγιών σχετικά με την αναπνοή – επικίνδυνων επειδή βασίζονται σε γνώσεις από βιβλία και οι εκφραστές τους ποτέ δεν τις εφάρμοσαν εκτενώς οι ίδιοι κι επικίνδυνων γιατί πολλές ομάδες απλώς εκμεταλλεύονται τους ανέτοιμους για εμπορικό συνήθως κέρδος. Ευτυχώς για τη μάζα των ζηλωτών οι πληροφορίες και οι οδηγίες που δίνονται, είναι αμφότερες ανίσχυρες, ανακριβείς και συχνά άκακες, παρότι υπάρχουν πολλές περιπτώσεις σημαντικά κακών αντιδράσεων· ευτυχώς επίσης ο σκοπός του μέσου ζηλωτή είναι τόσο αδύναμος, ώστε είναι ανίκανος για επίμονη, καθημερινή, αναλλοίωτη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις κι αποτυγχάνει να ανταποκριθεί σε μια εφαρμογή που θα εγγυώταν κάποια αμφίβολη επιτυχία· γιαυτό και σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν υφίσταται κίνδυνος. Πολλές αποκρυφιστικές ομάδες εκμεταλλεύονται το ζήτημα προκειμένου να δημιουργήσουν μυστήριο και να προσφέρουν κίνητρα στους αδαείς, ή να δώσουν στους οπαδούς τους κάτι να κάνουν κι έτσι να αποκτήσουν φήμη οι ίδιοι σαν σοφοί και εκπαιδευμένοι αποκρυφιστές. Ο καθένας μπορεί να διδάξει αναπνευστικές ασκήσεις. Είναι κυρίως ζήτημα περιοδικής εισπνοής κι εκπνοής σε χρόνο και διάστημα σύμφωνα με την επιθυμία του δασκάλου. Όπου υπάρχει επιμονή στην προσπάθεια, θα επιτευχθούν αποτελέσματα κι αυτά θα είναι συνήθως ανεπιθύμητα, επειδή ο μέσος δάσκαλος τονίζει την τεχνική της αναπνοής κι όχι τις ιδέες οι οποίες – στην ενέργεια που παράγει αυτή η αναπνοή – πρέπει να πάρουν μορφή στη ζωή του μαθητή.
Ολόκληρη η επιστήμη της αναπνοής είναι δομημένη γύρω από τη χρήση της Ιερής Λέξης, του Ο Μ. Η χρήση της Λέξης προορίζεται για εκείνους τους ζηλωτές που ειλικρινά δεσμεύονται να βαδίσουν την Οδό, αλλά διαδόθηκε και η χρήση της υποδείχθηκε από πολλούς αδίστακτους δασκάλους, ιδιαίτερα από τους σουάμι που έρχονται απ’ την Ινδία, ποζάρουν σαν Άγιοι Άνθρωποι και πιάνουν στις αρπάγες τους τις ανόητες γυναίκες της Δύσης. Η Λέξη χρησιμοποιείται τότε χωρίς πνευματική πρόθεση, αλλά απλά σαν ήχος που μεταφερόμενος με την αναπνοή προκαλεί ψυχιστικά αποτελέσματα τα οποία δείχνουν στους μωρόπιστους τη βαθιά τους πνευματικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι η αναπνοή σχετίζεται αναπόφευκτα με το Ο Μ, αλλά τα αποτελέσματα εξαρτώνται απ’ το κίνητρο και την εσώτερη σταθερή πρόθεση. Ο Ανατολίτης, εκτός κι αν έχει επιτύχει την τέταρτη ή πέμπτη μύηση, δεν μπορεί να έχει αληθινή κατανόηση του Δυτικού, ή του μηχανισμού και του εξοπλισμού του, οι οποίοι σαν αποτέλεσμα ενός πολιτισμού κι ενός τρόπου ζωής διαφέρουν πλατιά από εκείνους του Ανατολίτη. Στην Ανατολή το πρόβλημα του δασκάλου ή Γκουρού είναι να πάρει αρνητικά πολωμένους ανθρώπους και να τους καταστήσει θετικούς. Στη Δύση οι φυλές έχουν σαν σύνολο θετική στάση και δε χρειάζονται τέτοια εκπαίδευση, όπως σωστά δίνεται στον Ανατολίτη. Τι ακριβώς εννοώ όταν κάνω αυτή τη δήλωση; Εννοώ ότι στην Ανατολή ο παράγoντας της θέλησης (η ποιότητα της πρώτης όψης) απουσιάζει. Ο Ανατολίτης, ιδιαίτερα ο κάτοικος της Ινδίας, έχει έλλειψη θέλησης, δυναμικού κινήτρου και την ικανότητα να ασκεί την εσώτερη εκείνη πίεση στον εαυτό του, η οποία θα προκαλέσει σαφή αποτελέσματα. Γιαυτό κι ο ιδιαίτερος αυτός πολιτισμός είναι τόσο απροσάρμοστος στο σύγχρονο πολιτισμό και γιαυτό ο λαός της Ινδίας έχει κάνει τόση μικρή πρόοδο στις γραμμές της τακτοποιημένης δημόσιας κι εθνικής ζωής και γιαυτό είναι τόσο πίσω χρονικά όσον αφορά τη σύγχρονη πολιτισμένη ζωή. Γενικεύοντας, ο Δυτικός είναι θετικός και χρειάζεται την κατευθυντήρια δύναμη της ψυχής και μπορεί να την παράγει με πολύ λίγη διδασκαλία. Στην Αρεία φυλή λαμβάνει χώρα σήμερα μια συγχώνευση μεταξύ της όψης θέληση, του νου και του εγκεφάλου. Δε συμβαίνει το ίδιο στην Ανατολή. Θα συμβεί αργότερα.
Ο μόνος παράγοντας που κάνει την αναπνοή αποτελεσματική είναι η σκέψη, η πρόθεση και ο σκοπός που βρίσκονται πίσω της. Σ’ αυτή τη δήλωση έχετε το κλειδί για δυναμικά χρήσιμες αναπνευστικές ασκήσεις. Εκτός κι αν υπάρχει σαφής εκτίμηση του σκοπού, εκτός κι αν ο μαθητής γνωρίζει τι ακριβώς κάνει καθώς ασκείται στην εσωτερική αναπνοή κι εκτός κι αν κατανοηθεί η σημασία των λόγων “η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη”, οι αναπνευστικές ασκήσεις είναι καθαρή σπατάλη χρόνου και μπορεί να είναι επικίνδυνες. Απ’ αυτό συνάγεται ότι μόνο όταν υπάρχει συνάφεια μεταξύ αναπνοής και σκέψης, θα είναι εφικτά τα αποτελέσματα.
Πίσω απ’ αυτό βρίσκεται ένας τρίτος και πολύ πιο σπουδαίος παράγοντας – η ΘΕΛΗΣΗ. Επομένως το μόνο πρόσωπο που μπορεί με ασφάλεια και χρησιμότητα να επιδοθεί σε αναπνευστικές ασκήσεις είναι ο άνθρωπος του οποίου η θέληση είναι ενεργός – η πνευματική του θέληση και συνεπώς η θέληση της Πνευματικής Τριάδας. Κάθε μαθητής που βρίσκεται σε διαδικασία δόμησης της ανταχκάρανα μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί με προσοχή κατευθυνόμενες αναπνευστικές ασκήσεις. Αλλά σε τελευταία ανάλυση μόνο οι μυημένοι του τρίτου βαθμού, οι οποίοι περιέρχονται υπό την εναδική επιρροή, μπορούν σωστά κι επιτυχημένα να χρησιμοποιήσουν αυτή τη μορφή ζωικής διεύθυνσης και να φθάσουν σε ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αυτό είναι θεμελιωδώς αληθινό. Πάντως πρέπει να γίνει μια αρχή και σ’ αυτή την προσπάθεια καλούνται όλοι οι αληθινοί μαθητές.
Αν εξεταστούν όλα τα επακόλουθα της παραπάνω παραγράφου, θα γίνει φανερό ότι ο μαθητής πρέπει να εδραιώσει – σαν προκαταρκτικό βήμα – μια άμεση σχέση μεταξύ του εγκεφάλου του, του νου του και της όψης θέληση της Πνευματικής Τριάδας· μ’ άλλα λόγια ο αρνητικός δέκτης της σκέψης (ο εγκέφαλος), ο πράκτορας της θέλησης (ο νους) και η ίδια η Τριάδα πρέπει να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους μέσω της ανταχκάρανα. Όταν υφίσταται μια τέτοια σχέση ή αρχίζει να εδραιώνεται, τότε μπορούν να επιχειρηθούν αναπνευστικές ασκήσεις με ασφάλεια και όφελος. Βλέπεις, αδελφέ μου, μόνο η κατευθυνόμενη θέληση που χρησιμοποιεί την οργανωμένη ρυθμική αναπνοή σαν πράκτορά της, μπορεί να ελέγχει τα κέντρα και να επιφέρει ένα διευθετημένο σκοπό στη ζωή. Συνεπώς η κυριαρχούσα ιδέα ή η γραμμή της νοητικής δραστηριότητας είναι εκείνη με την οποία πρέπει να ασχοληθεί ο μαθητής καθώς εκτελεί μια αναπνευστική άσκηση. Η ιδέα αυτή πρέπει να ενσωματώνει κάποιο σκοπό, κάποια σχεδιασμένη δραστηριότητα και κάποιο αναγνωρισμένο στόχο προτού η αναπνοή που θα τον πραγματώσει ή θα τον εφαρμόσει, γεννηθεί, συγκεντρωθεί κι εκπεμφθεί και γίνει έτσι φορέας δύναμης. Αυτό πρέπει να γίνει πάνω στα φτερά της συνειδητής πρόθεσης, αν μπορώ εδώ να μιλήσω συμβολικά. Θα ήθελα να σας παροτρύνω να διαβάζετε συχνά τις τελευταίες αυτές φράσεις, γιατί αφορούν την Επιστήμη της Αναπνοής και κρατούν το κλειδί της αναγκαίας εργασίας. Η επιστήμη αυτή αφορά πρωταρχικά και βασικά τις ιδέες όπως διατυπώνονται σε σαφείς σκεπτομορφές κι έτσι ρυθμίζουν τη ζωή του μαθητή στα αιθερικά επίπεδα. Από εκεί ρυθμίζουν τελικά τη ζωή του στο φυσικό πεδίο.
Δε σκοπεύω να δώσω εδώ κάποια αναπνευστική άσκηση για να τη χρησιμοποιήσουν οι μαθητές ή ζηλωτές – ή πιθανότερα να τη χρησιμοποιήσουν κακώς. Η πρώτη τους ευθύνη είναι να αποκτήσουν επίγνωση των παρορμήσεων μέσα τους, που θα μπορούσαν να γαλβανίσουν τα κέντρα σε δραστηριότητα κι έτσι να δημιουργήσουν καταστάσεις και γεγονότα στο φυσικό πεδίο. Όταν είναι καθαρές και σταθερά εδραιωμένες στη νοητική συνείδηση του μαθητή, τίποτε τότε δεν μπορεί να σταματήσει την ανάδυσή τους στο φως της μέρας στον κατάλληλο χρόνο. Αλλά πρέπει να ακολουθήσουν μια τακτή διαδικασία κυοφορίας και χρονικής εμφάνισης.
Όταν υπάρχει αληθινός ιδεαλισμός, ορθή σκέψη συν μια κατανόηση του φορέα έκφρασης και του κόσμου των δυνάμεων μέσα στον οποίο πρέπει να εκτοξευθεί η ιδέα, τότε ο σπουδαστής μπορεί με ασφάλεια να ακολουθήσει ορισμένες σχεδιασμένες αναπνευστικές ασκήσεις και θα εμφανισθεί η δεύτερη φάση ή το αποτέλεσμα της υγιούς ρυθμικής άσκησης. Αυτή είναι η Έμπνευση.
Οι αναπνευστικές ασκήσεις, αδελφέ μου, έχουν ένα καθαρά φυσιολογικό αποτέλεσμα όταν δεν παρακινούνται ή κινητοποιούνται από κατευθυνόμενη σκέψη κι όταν δεν είναι αποτέλεσμα της επίτευξης και της εμμονής του ζηλωτή σ’ ένα σημείο έντασης. Σταθερά, ενόσω εκτελείται η διαδικασία της εισπνοής και της εκπνοής, πρέπει να διατηρείται μια σαφής γραμμή ενεργού σκέψης, έτσι ώστε η αναπνοή (καθώς εξαποστέλλεται) να χαρακτηρίζεται και να ρυθμίζεται από κάποια ιδέα. Εδώ είναι που τόσο συχνά αποτυγχάνει ο μέσος ζηλωτής. Είναι συνήθως τόσο έντονα απορροφημένος με τη διαδικασία διεύθυνσης της αναπνοής και τόσο ανυπόμονος για κάποια φαινομενικά αποτελέσματα, ώστε ο ζωντανός σκοπός της αναπνοής λησμονείται· είναι να ενεργοποιήσει και να προσθέσει ποιότητα στη ζωή των κέντρων με το μέσον κάποιας προβαλλόμενης και παρουσιαζόμενης σκέψης που εκφράζει κάποια αισθητή και καθορισμένη ιδέα. Όταν λείπει αυτό το υπόβαθρο της ιδεαλιστικής σκέψης, τότε τα αποτελέσματα της αναπνοής θα είναι πρακτικά μηδαμινά ή – όπου υπάρχουν κάποιου είδους αποτελέσματα κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες – δε θ’ αφορούν με κανένα τρόπο τη σκέψη αλλά θα είναι ψυχιστικής φύσης. Μπορούν τότε να δημιουργήσουν διαρκείς ψυχικές διαταραχές, επειδή η εκπορευτική πηγή της δραστηριότητας είναι αστρική και η προβαλλόμενη ενέργεια πηγαίνει στα κέντρα κάτω του διαφράγματος, τροφοδοτώντας έτσι την κατώτερη φύση, εμπλουτίζοντας κι ενισχύοντας το αστρικό της περιεχόμενο και συνεπώς αυξάνοντας και βαθαίνοντας τη γοητεία. Τα αποτελέσματα μπορούν επίσης να είναι φυσιολογικά, προκαλώντας διέγερση του αιθερικού σώματος κι οδηγώντας σε ισχυροποίηση της φυσικής φύσης· αυτό οδηγεί συχνά σε σοβαρά αποτελέσματα, επειδή η αναπνοή μεταφέρεται σε κέντρα που πρέπει να βρίσκονται σε “διαδικασία ανύψωσης” όπως καλείται εσωτερικά· αυξάνει τη φυσική τους δυναμικότητα, τροφοδοτεί τις φυσικές ορέξεις και κάνει το έργο του ζηλωτή πολύ πιο δύσκολο καθώς προσπαθεί να εξυψώσει την κατώτερή φύση και να αγκυροβολήσει ή να εστιάσει τη ζωή των κέντρων πάνω απ’ το διάφραγμα ή στο κεφάλι.
Η γοητεία και η μάγια τότε αυξάνονται και για τη ζωή στην οποία οι ασκήσεις αυτές εφαρμόζονται κακώς, ο ζηλωτής παραμένει σε μια στατική κι ανώφελη κατάσταση. Καθώς αναπνέει ή εισπνέει, αντλεί την πνοή μέσα από τη δική του αύρα, τον αυρικό του αξεπέραστο δακτύλιο· τρέφει την κατώτερη φύση κι εδραιώνει μέσα του ένα φαύλο κύκλο που ισχυροποιείται μέρα με τη μέρα, ωσότου εμπλακεί τελείως στη γοητεία και τη μάγια, τις οποίες συνεχώς εδραιώνει κι επανεδραιώνει. Τα κατώτερα κέντρα ζωογονούνται σταθερά και αποβαίνουν εξαιρετικά δραστήρια και το σημείο έντασης από το οποίο εργάζεται τότε ο ζηλωτής, βρίσκεται στην προσωπικότητα και δεν είναι εστιασμένο ως προς την ψυχή· η συνείδηση της μοναδικότητας της ειδικής αναπνοής και η προσδοκία φαινομενικών αποτελεσμάτων αποκλείουν κάθε σκέψη εκτός απ’ τις κατώτερες αντιδράσεις με καμα-μανασική φύση· το συναίσθημα υποθάλπεται και η δύναμη του αστρικού σώματος αυξάνεται τρομακτικά· πολύ συχνά επίσης τα φυσιολογικά αποτελέσματα είναι δυναμικά κι αξιοσημείωτα, όπως η μεγάλη ανάπτυξη του θώρακα και η μυϊκή ενδυνάμωση του διαφράγματος. Κάτι τέτοιο παρατηρείται στην περίπτωση των τραγουδιστών της όπερας. Το τραγούδι, όπως διδάσκεται τώρα, αποτελεί έκφραση κάποιων κατώτερων όψεων της αναπνοής και στην περίπτωση των παραπάνω αοιδών η αναπνοή επιφέρει μεγάλη ανάπτυξη του στήθους, εντείνοντας το συναισθηματισμό, προκαλώντας αστάθεια στη ζωική έκφραση (που συχνά αναφέρεται σαν ιδιοσυγκρασία) και κρατά την όψη του άσματος τελείως αστρική σε φύση.

Εσωτερική Θεραπευτική

Στη γιόγκα του μέλλοντος, μέσω διαλογισμού, ευθυγράμμισης κι ορθών ασκήσεων, τα κέντρα θα περιέρχονται υπό τον άμεσο έλεγχο της ψυχής – κάτι πολύ διαφορετικό απ’ τον έλεγχο των κέντρων με το νου και για το οποίο οι μάζες των ανθρώπων δεν είναι ακόμη έτοιμες. Σ’ αυτή θα προστεθεί η Επιστήμη της Αναπνοής – όχι οι αναπνευστικές ασκήσεις όπως διδάσκονται τώρα, με συχνά επικίνδυνα αποτελέσματα, αλλά ένας αναπνευστικός ρυθμός που θα επιβάλλεται απ’ το νου δια του οποίου θα μπορεί να εργασθεί η ψυχή και δε θα απαιτεί τίποτε περισσότερο από την απλή ρυθμική φυσική αναπνοή η οποία όμως θα αναδιοργανώνει τα λεπτοφυέστερα σώματα και θα φέρνει τα κέντρα σε διευθετημένη δραστηριότητα, ανάλογα με την ακτίνα και το σημείο εξέλιξης.

Θα συνεχίσω αύριο με άλλα ενδιαφέροντα κείμενα.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Συνεχίζω σχετικά με το θέμα των αναπνοών όπως είχα υποσχεθεί πριν λίγες μέρες.

Μαθητεία στη Νέα Εποχή ΙΙ

Οι αρχάριοι στο μηχανισμό της ορθής αναπνοής φαίνεται να απορροφούνται αναπόφευκτα στις ενεχόμενες διαδικασίες, στην ποσότητα του αέρα που πρέπει να εισπνέεται ή να εκπνέεται και στα επακόλουθα φυσιολογικά αποτελέσματα και την αιθερική τους αντιστοιχία. Οι γνώστες και οι μαθητές δίνουν πολύ μικρή προσοχή στη διπλή αυτή δραστηριότητα. Απασχολούνται με ό,τι συμβαίνει στη συνείδησή τους κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων μεταξύ των σταθερών εισπνοών και εκπνοών. Αυτές οι φάσεις της καταγραφόμενης συνείδησης είναι στην πραγματικότητα σημεία απόσπασης.

Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Ερχόμαστε τώρα στα σημαντικά λόγια του Κανόνα IV. “Ο άνθρωπος αναπνέει βαθιά”. Είναι μια φράση που καλύπτει πολλές όψεις της ρυθμικής ζωής. Είναι η μαγική φόρμουλα για την επιστήμη της πραναγιάμα. Καλύπτει την τέχνη της δημιουργικής ζωής. Παρασύρει τον άνθρωπο σε συντονισμό με την παλλόμενη ζωή του ίδιου του Θεού κι αυτό με την απόσπαση και τον αναπροσανατολισμό.
Έχει αξιοσημείωτο ενδιαφέρον σαν ένδειξη της συντομίας και της περιεκτικότητας των αποκρυφιστικών φράσεων, όπως στον Κανόνα IV. Πραγματεύεται την τέχνη της αναπνοής σε τρεις φάσεις και συνιστώ στον καθένα να τις εξετάσει πολύ προσεκτικά.

Υπάρχει πρώτα η όψη της «εισπνοής». “Ο άνθρωπος αναπνέει βαθιά”. Από τα βάθη της ύπαρξής του αντλεί την πνοή. Στη διαδικασία της φαινομενικής ζωής αντλεί την καθαυτή πνοή της ζωής από την ψυχή. Αυτό είναι το πρώτο στάδιο. Στη διαδικασία της απόσπασης απ’ τη φαινομενική ζωή αντλεί από τα βάθη της ύπαρξης και των εμπειριών του τη ζωή, ώστε να μπορέσει ν’ αποδοθεί και πάλι στην πηγή απ’ όπου ήρθε. Στην αποκρυφιστική ζωή του μαθητή, καθώς αναπτύσσει μια νέα και πιο λεπτοφυή χρήση του μηχανισμού ανταπόκρισής του, εξασκεί την επιστήμη της αναπνοής και ανακαλύπτει ότι δια της βαθιάς αναπνοής (συμπεριλαμβανομένων των τριών σταδίων της βαθιάς, μεσαίας και ανώτερης αναπνοής) μπορεί να φέρει σε δραστηριότητα στον κόσμο των εσωτερικών εμπειριών το ζωτικό του σώμα με τα κέντρα δύναμής του. Έτσι οι τρεις όψεις της “βαθιάς αναπνοής” καλύπτουν ολόκληρη την ψυχική εμπειρία και η σχέση με τους τρεις τύπους αναπνοής, που θίξαμε παραπάνω, μπορεί να πραγματωθεί απ’ τον ενδιαφερόμενο ζηλωτή.

Κατόπιν διαβάζουμε, “συγκεντρώνει τις δυνάμεις του”. Εδώ μας υποδεικνύεται το στάδιο που μπορεί να ονομασθεί «συγκράτηση της αναπνοής». Είναι η συγκράτηση όλων των δυνάμεων της ζωής σταθερά στον τόπο της σιωπής κι όταν αυτό μπορεί να γίνεται με άνεση και χωρίς προσοχή στη διαδικασία λόγω εξοικείωσης κι εμπειρίας, τότε ο άνθρωπος μπορεί να βλέπει και ν’ ακούει και να γνωρίζει σ’ ένα βασίλειο διαφορετικό από το φαινομενικό κόσμο. Με την ανώτερη έννοια είναι το στάδιο της ενατένισης, εκείνης της “ύφεσης μεταξύ δύο δραστηριοτήτων”, όπως τόσο εύστοχα ονομάσθηκε. Η ψυχή, η πνοή, η ζωή αποσύρθηκε από τους τρεις κόσμους και στο “μυστικό τόπο του Υψίστου” βρίσκεται σε ηρεμία και γαλήνη, ενατενίζοντας το μακάριο όραμα. Στη ζωή του ενεργού μαθητή επιφέρει εκείνα τα διαλείμματα που γνωρίζει κάθε μαθητής, όταν (δια της απόσπασης και της ικανότητας ν’ αποσύρεται) δεν τον κρατά τίποτε στον κόσμο της μορφής. Επειδή ακόμη αγωνίζεται για την τελείωση και δεν έφτασε στην επίτευξη, αυτά τα διαλείμματα της σιωπής, της απόσυρσης και της απόσπασης είναι συχνά δύσκολα και σκοτεινά. Όλα είναι σιωπή κι ο μαθητής στέκει φρίττοντας μπροστά στο άγνωστο και στην προφανή άδεια ηρεμία στην οποία βρίσκεται. Ονομάζεται στις προχωρημένες περιπτώσεις “η σκοτεινή νύχτα της ψυχής” – η στιγμή πριν την αυγή, η ώρα προτού διαχυθεί το φως.
Στην επιστήμη της Πραναγιάμα είναι η στιγμή που ακολουθεί την εισπνοή, όπου όλες οι δυνάμεις του σώματος μεταφέρονται (με το μέσον της αναπνοής) προς τα πάνω στο κεφάλι και συγκεντρώνονται εκεί, πριν το στάδιο της εκπνοής. Αυτή η στιγμή της συγκράτησης, όταν εκτελείται κατάλληλα, δημιουργεί ένα διάλειμμα έντονης συγκέντρωσης και τη στιγμή αυτή ο ζηλωτής πρέπει ν’ αδράξει την ευκαιρία. Εδώ βρίσκεται ένας υπαινιγμός.

Κατόπι έρχεται η διαδικασία της «εκπνοής». Διαβάζουμε στον Κανόνα IV, “εξωθεί τη σκεπτομορφή απ’ αυτόν”. Αυτό είναι πάντοτε το αποτέλεσμα του τελικού σταδίου της επιστήμης της αναπνοής. Η μορφή, ζωογονημένη από εκείνον που αναπνέει με σωστό ρυθμό, εξαποστέλλεται για να κάνει το έργο της και να εκπληρώσει την αποστολή της. Μελετήστε αυτή την ιδέα με προσοχή, γιατί κρύβει το μυστικό του δημιουργικού έργου.
Στην εμπειρία της ψυχής η μορφή για την εκδήλωση στους τρεις κόσμους δημιουργείται μέσω έντονου διαλογισμού που είναι πάντα η παράλληλη δραστηριότητα της αναπνοής. Τότε με μια πράξη θέλησης που καταλήγει σε μια “εκπνοή” και γεννιέται ή επιτυγχάνεται δυναμικά στο διάλειμμα της ενατένισης ή της συγκράτησης της αναπνοής, η δημιουργηθείσα μορφή εξαποστέλλεται στο φαινομενικό κόσμο για να χρησιμεύσει σαν αγωγός εμπειρίας, σαν μέσον έκφρασης και σαν μηχανισμός ανταπόκρισης στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης ζωής.
Στη ζωή του μαθητή μέσω διαλογισμού και πειθαρχίας μαθαίνει να φθάνει υψηλές στιγμές διαλείμματος οποτεδήποτε συγκεντρώσει τις δυνάμεις του στο πεδίο της ψυχικής ζωής και τότε πάλι με μια πράξη της θέλησής του εκπνέει τους πνευματικούς του σκοπούς, τα σχέδια και τη ζωή στον κόσμο της εμπειρίας. Η σκεπτομορφή που κατασκεύασε ως προς το ρόλο που έχει να παίξει και η συγκέντρωση της ενέργειας που πέτυχε να φέρει, γίνονται αποτελεσματικές. Η ενέργεια που χρειάζεται για το επόμενο βήμα εκπνέεται απ’ την ψυχή και κατέρχεται στο ζωτικό σώμα, γαλβανίζοντας έτσι το φυσικό όργανο με την αναγκαία εποικοδομητική δραστηριότητα. Εκείνη η όψη του σχεδίου που εκτίμησε κατά την ενατένιση κι εκείνο το μέρος του γενικού σκοπού της Ιεραρχίας στο οποίο η ψυχή του νιώθει ότι καλείται να συνεργασθεί, εκπνέονται ταυτόχρονα μέσω του νου στον εγκέφαλο κι έτσι “εξωθεί τις σκεπτομορφές απ’ αυτόν”.
Τέλος στην επιστήμη της Πραναγιάμα το στάδιο αυτό καλύπτει την εξερχόμενη εκείνη πνοή η οποία όταν προωθείται με σκέψη και συνειδητό σκοπό, χρησιμεύει για να ζωογονήσει τα κέντρα και να γεμίσει το καθένα τους με δυναμική ζωή. Περισσότερα δε χρειάζεται να ειπωθούν εδώ.
Έτσι σ’ αυτή την επιστήμη της “βαθιάς αναπνοής” καλύπτεται ολόκληρη η διεργασία του δημιουργικού έργου και της εξελικτικής ανέλιξης του Θεού στη φύση. Είναι η διεργασία δια της οποίας η Ζωή, η Μία Ύπαρξη, έφερε το φαινομενικό κόσμο σε ύπαρξη και ο Κανόνας IV είναι μια σύνοψη της Δημιουργίας. Είναι επίσης η φόρμουλα υπό την οποία εργάζεται η ατομική ψυχή καθώς επικεντρώνει τις δυνάμεις της για την εκδήλωση στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εμπειρίας.
Η ορθή χρήση της Ζωής-Πνοής είναι όλη η τέχνη για την οποία ο ζηλωτής, ο μαθητής και ο μυημένος εργάζονται, έχοντας ωστόσο κατά νου ότι η επιστήμη της φυσικής αναπνοής είναι η λιγότερο σημαντική όψη και ακολουθεί την ορθή χρήση της ενέργειας η οποία είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για τη θεία πνοή ή ζωή.
Τέλος στη νοητική ζωή του μαθητή και στο μεγάλο έργο της εκμάθησης να είναι συνειδητός δημιουργός με νοητική ύλη κι έτσι να παράγει αποτελέσματα στο φαινομενικό κόσμο, ο τέταρτος αυτός Κανόνας περιέχει τις οδηγίες στις οποίες βασίζεται το έργο. Ενσωματώνει την επιστήμη ολόκληρου του μαγικού έργου.
Συνεπώς ο Κανόνας αυτός δικαιολογεί την πιο εμπεριστατωμένη εξέταση και μελέτη. Αν κατανοηθεί ορθά και μελετηθεί ορθά, θα οδηγήσει κάθε ζηλωτή έξω απ’ το φαινομενικό κόσμο προς το βασίλειο της ψυχής. Οι οδηγίες του, αν εκτελεσθούν, θα οδηγήσουν ξανά την ψυχή πίσω στο φαινομενικό κόσμο σαν τη δημιουργό δύναμη της ψυχικής μαγείας και σαν το χειριστή και δεσπόζοντα παράγοντα επί και δια της μορφής.
Στην εκγύμναση του Δυτικού σπουδαστή δε ζητείται ποτέ τυφλή κι αναντίρρητη υπακοή. Γίνονται υποδείξεις ως προς τη μέθοδο και την τεχνική που αποδείχθηκε αποτελεσματική για χιλιάδες χρόνια και για πολλούς μαθητές. Θα δοθούν κάποιοι κανόνες για την αναπνοή, την υποβοηθητική διαδικασία και την πρακτική ζωή στο φυσικό πεδίο, όμως στην εκγύμναση του νέου τύπου μαθητή στο διάστημα της ερχόμενης εποχής η θέληση των επιτηρούντων Γκουρού και Ρίσι είναι να αφεθεί πιο ελεύθερος απ’ ό,τι συνέβαινε ως τώρα. Αυτό μπορεί να σημαίνει μια κάπως βραδύτερη ανάπτυξη στην αρχή αλλά θα έχει σαν αποτέλεσμα, ελπίζεται, μια πιο γοργή ανέλιξη στη διάρκεια των κατοπινών σταδίων στην Ατραπό της Μύησης.
Επομένως οι σπουδαστές προτρέπονται να προχωρούν στην περίοδο της εκγύμνασής τους με θάρρος και χαρά, γνωρίζοντας ότι είναι μέλη μιας ομάδας μαθητών, γνωρίζοντας ότι δεν είναι μόνοι αλλά ότι η ισχύς της ομάδας είναι επίσης δική τους καθώς αναπτύσσουν την ικανότητα να την αντιλαμβάνονται – και γνωρίζοντας ακόμη ότι η αγάπη και η σοφία και η κατανόηση των επιτηρούντων Πρεσβύτερων Αδελφών συνοδεύουν κάθε ανατείνοντα Υιό του Θεού, ακόμη κι αν φανερά (και σοφά) αφήνεται να αγωνιστεί προς το φως με την ισχύ της δικής του παντοδύναμης ψυχής.

Γιατί φρουρούνται τόσο προσεκτικά τα μυστικά της αναπνοής; Γιατί η αποτελεσματικότητα της μαύρης μαγείας βρίσκεται ακριβώς εδώ. Υπάρχει ένα σημείο όπου τόσο η μαύρη όσο και η λευκή μαγεία χρησιμοποιούν αναγκαστικά ένα παρόμοιο στάδιο στο έργο. Ορισμένοι άνθρωποι με ισχυρές θελήσεις και διαυγείς κι εξασκημένες διάνοιες, αλλά διαπνεόμενοι από καθαρά ιδιοτελή σκοπό, έχουν μάθει να χρησιμοποιούν το κατώτερο από τα δύο ψυχικά διαλείμματα – εκείνο που αφορά τη σχέση νου και εγκεφάλου. Με την έντονη προσήλωση και τη γνώση της επιστήμης των κέντρων κατόρθωσαν να πραγματώνουν τα ιδιοτελή τους σχέδια και να επιβάλουν τη θέλησή τους και τη νοητική τους εξουσία στους “αιχμαλώτους του πλανήτη”. Έτσι προξένησαν μεγάλη ζημιά. Δεν έχουν καμιά επιθυμία να συμμετάσχουν στο ανώτερο διάλειμμα όπου είναι ενεργός η ψυχή και ο νους ανταποκριτικός. Η διανοητική δραστηριότητα και η ανταποκριτικότητα του εγκεφάλου στη νοητική εντύπωση είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Τόσο οι λευκοί όσο και οι μαύροι μάγοι, όπως βλέπετε, χρησιμοποιούν το κατώτερο διάλειμμα και γνωρίζουν αμφότεροι τη σημασία των διαλειμμάτων της φυσικής αναπνοής. Αλλά ο λευκός μάγος εργάζεται απ’ το ψυχικό επίπεδο προς τον εκδηλωμένο κόσμο και επιδιώκει να διεξαγάγει το θείο σχέδιο, ενώ ο μαύρος μάγος εργάζεται από το επίπεδο της διανόησης καθώς επιδιώκει να επιτύχει τους δικούς του χωριστικούς σκοπούς. Η διαφορά δεν είναι μόνο διαφορά κινήτρου, αλλά κι ευθυγράμμισης κι εμβέλειας συνείδησης και του πεδίου επέκτασής της. Έτσι βλέπετε γιατί όλοι οι αληθινοί δάσκαλοι δείχνουν τόσο υπερβολική προσοχή όταν προσπαθούν να διδάξουν τη φύση του μαγικού έργου. Μόνο στους δοκιμασμένους και τους αληθινούς, μόνο στους αφίλαυτους και τους αγνούς μπορούν να δοθούν πλήρεις οδηγίες. Σ’ όλους μπορούν να δοθούν οι πληροφορίες που αφορούν τα κύρια διαλείμματα ψυχής-νου και νου-εγκεφάλου. Μόνο σε λίγους μπορούμε προς το παρόν να εμπιστευθούμε τις σημαντικές πληροφορίες που αφορούν τα μικρότερα διαλείμματα τα οποία εκτελούνται στο φυσικό σώμα μεταξύ των αναπνοών και στην εγκεφαλική συνείδηση.

Το Φως της Ψυχής

Ο γιόγκι, για παράδειγμα, πρέπει να κατανοήσει τη σημασία της ορθής αναπνοής ή της στάσης καθόσο σχετίζονται με τον τριπλό ευθυγραμμισμένο και συντονισμένο κατώτερο άνθρωπο, ενθυμούμενος ότι μόνο όταν o κατώτερος άνθρωπος αποτελέσει ένα συνεκτικό ρυθμικό όργανο, γίνεται εφικτό για το εγώ να τον διαφωτίσει και να τον φωτίσει. Η εφαρμογή των αναπνευστικών ασκήσεων, για παράδειγμα, οδηγεί συχνά το ζηλωτή στη συγκέντρωση επί του φυσικού μηχανισμού της αναπνοής με αποκλεισμό της ανάλογης άσκησης του ρυθμικού ελέγχου της συναισθηματικής ζωής.

Πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι το κλειδί της ακριβούς ανταπόκρισης του κατώτερου στο ανώτερο βρίσκεται στο ρυθμό και στην ικανότητα του φυσικού σώματος ν’ ανταποκρίνεται ή να δονείται σε ρυθμική ομοφωνία με το αιθερικό σώμα. Οι σπουδαστές έχουν διαπιστώσει ότι αυτό διευκολύνεται πολύ από τη σταθερή, ομαλή αναπνοή και η πλειονότητα των αναπνευστικών ασκήσεων, όταν τονίζονται με την εξαίρεση των τριών προηγούμενων μέσων της γιόγκα (των Εντολών, των Κανόνων και της Στάσης), έχουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα στα αιθερικά κέντρα και μπορεί να οδηγήσουν σε καταστρεπτικά αποτελέσματα. Είναι εξαιρετικά αναγκαίο για τους σπουδαστές ν’ ακολουθούν τα μέσα της γιόγκα με τη σειρά που δίνονται απ’ τον Πατάντζαλι κι έτσι να φροντίζουν να στοχεύουν στην εξαγνιστική διαδικασία, την πειθάρχηση της εξωτερικής κι εσωτερικής ζωής και την προσήλωση του νου, προτού αποπειραθούν να ρυθμίσουν τον αιθερικό φορέα με την αναπνοή και να αφυπνίσουν τα κέντρα.

Το έργο που γίνεται με την πραναγιάμα θα μπορούσε να δηλωθεί με συντομία ότι αποβλέπει:

1. Στην οξυγόνωση του αίματος κι έτσι στην κάθαρση των ροών του αίματος και συνεπώς στη φυσική υγεία.
2. Στην επίτευξη σύγχρονου κραδασμού του φυσικού σώματος με εκείνον του αιθερικού σώματος. Αυτό καταλήγει στην πλήρη καθυπόταξη του πυκνού φυσικού σώματος και στην ευθυγράμμισή του με το αιθερικό σώμα. Τα δύο τμήματα του φυσικού φορέα σχηματίζουν μια μονάδα.
3. Στη διαβίβαση ενέργειας μέσω του αιθερικού σώματος σε όλα τα μέρη του πυκνού φυσικού σώματος. Η ενέργεια αυτή μπορεί να προέλθει από διάφορες πηγές:
α. Απ’ την πλανητική αύρα. Στην περίπτωση αυτή είναι πλανητική πράνα κι έτσι αφορά κυρίως τη σπλήνα και την υγεία του φυσικού σώματος.
β. Απ’ τον αστρικό κόσμο μέσω του αστρικού σώματος. Είναι καθαρά καμική ή επιθυμητική δύναμη και επηρεάζει κυρίως τα κέντρα κάτω απ’ το διάφραγμα.
γ. Απ’ τον παγκόσμιο νου ή τη μανασική δύναμη. Είναι κυρίως δύναμη της σκέψης και κατευθύνεται στο κέντρο του λαιμού.
δ. Απ’ το ίδιο το εγώ και διεγείρει κυρίως τα κέντρα της κεφαλής και της καρδιάς.

Και από το βιβλίο του Μορύα:

ΟΜ

117… Κάθε αναπνοή έχει διαφορετικό χημισμό. Αν η συνήθης αναπνοή δεν είναι εύκολο να εξεταστεί εξ αίτιας της επιπολαιότητάς της, τότε ο στεναγμός που προκαλεί ρίγος του οργανισμού είναι ενδεικτικός. Μπορεί να σημειωθεί ότι ένας βαθύς αναστεναγμός μερικές φορές προκαλεί κάτι που μετέχει στη φύση εσωτερικού σπασμού. Αυτές οι συσπάσεις νεύρων δείχνουν αυξημένη εκπόρευση ψυχικής ενέργειας. Ανάλογα με την παρόρμηση, διεγείρει τη δράση ορισμένων οργάνων που προσδίδουν ιδιαίτερο χημισμό στην αναπνοή. Κατά την προφορά του Ομ εκδηλώνεται μια αναπνοή με πολύ ευεργετικό χημισμό.

339. Κάθε έκκριση, κάθε εκπνοή εκπέμπει εκπορεύσεις ψυχικής ενέργειας. Κάθε άνθρωπος διαποτίζει άφθονα το διάστημα γι αυτό είναι υποχρεωμένος να ενδιαφέρεται για μια καλλίτερη ποιότητα ψυχικής ενέργειας. Αν οι άνθρωποι ήθελαν να κατανοήσουν ότι κάθε αναπνοή έχει σημασία για το διάστημα, θα φρόντιζαν να εξαγνίζουν την αναπνοή τους.

Χαιρετώ και ευχαριστώ