- Αστρική προβολή (μέρος δεύτερο) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

εδω και καμια βδομαδα, καθε πρωι ο λαιμος μου με ποναει αρκετα, μεχρι να πιω κατι ζεστο η να φαω. στην αρχη σκεφτηκα οτι ειχα αππλως κρυωσει, και αν εμενα χωρις τσιγαρο κανα δυο μερες θα περναγε...

---

Διάβασε αυτά που γράφω παραπάνω για τα ελιξίρια.. μακροζωίας.. και τις αλλες συνθέσεις κατά των ιώσεων.. δημιούργησε μια ασπίδα προστασίας γύρω απο τον εαυτό σου.. και εσύ .. και οι φίλοι σου.. που τώρα τελευταία το εχετε ρίξει.. ολο στις κιθάρες.. και στα τραγούδια...

Tο κρασί της καρδιάς.. είναι μια αρχαία συνταγή κρασιού .. με θαυματουργές ιδιότητες..
Η σύνθεση περιλαμβάνει..
Κόκκινο κρασί από βιολογική καλλιέργεια..
Ξύδι μπαλσάμικο που έχει υποστεί παλαίωση
Μέλι..
Μαιντανό…

Ας εξετάσουμε λοιπόν ένα ένα τα προσεκτικά τα συστατικά αυτά ...

Bλέποντας προηγούμενο ποστ σχετικά με την (αμπελο)Vitis vinifera οπου εξετάζουμε τα φύλλα της κόκκινης αμπέλου και γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο ότι είναι πλούσια σε ανθοκυανοσίδες οι οποίες προστατευτικές για το αγγειακό σύστημα, καθώς ενισχύουν την αντοχή των αγγειακών τοιχωμάτων, μειώνουν τη διαπερατότητά τους και συμβάλλουν στην πρόληψη των συμφορητικών κινδύνων που οφείλονται στην κακή κυκλοφορία .
Το κόκκινο κρασί παράγωγο του καρπού της αμπέλου σε αντίθεση με άλλα κρασιά και αλκοολούχα ποτά, έχει ευεργετικές δράσεις για την καρδιά. αξιοσημείωτο δε ότι μόνο το κόκκινο κρασί έχει την προστατευτική αυτή δράση ενώ το άσπρο κρασί, το ροζέ και τα άλλα είδη αλκοόλ δεν έχουν τη δράση αυτή.
Συνεπώς η μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού μειώνει τον κίνδυνο της στεφανιαίας νόσου που προκαλείται από την στένωση ή και απόφραξη των στεφανιαίων αγγείων της καρδίας από τις αθηρωματικές πλάκες.

Ο λόγος για τον οποίο το κόκκινο κρασί έχει τα αποτελέσματα αυτά, είναι διότι περιέχει τις πολυφαινόλες που είναι χαρακτηριστικές χρωστικές ουσίες που προέρχονται από τα σταφύλια.
Οι πολυφαινόλες είναι αντι-οξειδωτικές φυτοχημικές ενώσεις που βρίσκονται μέσα στη φλούδα και στα κουκούτσια των σταφυλιών. Όταν κατασκευάζεται κρασί από τα σταφύλια, η αλκοόλη που δημιουργείται από τη ζύμωση, διαλύει τις πολυφαινόλες που περιέχονται μέσα στη φλούδα και στα κουκούτσια των σταφυλιών.
Κόκκινο κρασί..
Οι πολυφενόλες δρουν καταστέλλοντας τη δράση μιας πρωτείνης στον οργανισμό που ονομάζεται endothelin-1
Η πρωτείνη αυτή έχει την ιδιότητα να προκαλεί συστολή των αγγείων και εμπλέκεται στη δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας με εναποθέσεις λιπιδίων στο εσωτερικό των αρτηριών.
Από όλα τα κόκκινα κρασιά μια συγκεκριμένη ποικιλία, το Cabernet Sauvignon, έχει την καλύτερη αποτελεσματικότητα εναντίον της πρωτείνης endothelin-1.
Οι διάφορες πολυφαινόλες λοιπόν που βρίσκονται στο κόκκινο κρασί, έχουν συσχετισθεί με μείωση του κινδύνου εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου με διάφορους μηχανισμούς όπως η μείωση της επιδεκτικότητας της LDL σε οξειδώσεις, ή μείωση της συσσώρευσης αιμοπεταλίων , αλλά και η βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου η οποία παίζει μείζονα ρόλο στην εμφάνιση και εξέλιξη της αθηρωματικής διαδικασίας και της στεφανιαίας νόσου γενικότερα.
Σε γενικές γραμμές οι πολυφαινόλες του κόκκινου κρασιού δρουν ανασταλτικά στη φλεγμονώδη διαδικασία κατά την έναρξη της αθηρωμάτωσης, αφού αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των λείων μυϊκών κυττάρων. Επίσης, τόσο οι πολυφαινόλες όσο και το αλκοόλ αυξάνουν την αγγειοδιαστολή μέσω αύξησης του ΝΟ και άλλων αγγειοδιασταλτικών παραγόντων, ενώ έμμεσα, με τη βοήθεια του ΝΟ, δρουν ανασταλτικά και στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων. Τέλος αλκοόλ και πολυφαινόλες δρουν ευεργετικά στη μείωση της διαδικασίας της πήξης και της παραγωγής θρόμβων και στην αύξηση της ινωδολυτικής διαδικασίας.
Είναι λοιπόν ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα συστατικά ενός πολύ διαδεδομένου ποτού δρουν σε πολλά σημεία της αθηρωματικής διαδικασίας και της αγγειακής λειτουργίας γενικότερα εξηγώντας με αυτό τον τρόπο για ποιο λόγο το κόκκινο κρασί θεωρείται τόσο ευεργετικό για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και γιατί από μεγάλη μερίδα των επιστημόνων πιστεύεται ότι ίσως υπερέχει έναντι των άλλων αλκοολούχων ποτών στην προστασία της καρδιάς και των αγγείων. Φυσικά πάντοτε θα πρέπει να θυμάται κανείς ότι όλα αυτά ισχύουν κατά την καθημερινή μέτρια κατανάλωσή του και όχι με περιστασιακή, υπερβολική ενδεχομένως λήψη του. 2 ποτήρια ημερησίως για τους άνδρες και ένα για τις γυναίκες θεωρείται ιδανικό για τη βέλτιστη καρδιοπροστατευτική δράση που προσφέρει.

Επομένως το κόκκινο κρασί έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει σε πολλά επίπεδα τη λειτουργία των αγγείων, τη διαδικασία της αθηρωμάτωσης και τη στεφανιαία νόσο, γεγονός που αναπτύσσει το ενδιαφέρον για περαιτέρω διερεύνηση των μηχανισμών με τους οποίους δρα στα αγγεία.
Το κόκκινο κρασί περιέχει υψηλές ποσότητες ρεσβερατρόλης όπως επίσης τα σταφύλια, τα βατόμουρα, τα φυστίκια και άλλα φυτά.
Η ρεσβερατρόλη είναι ένας τύπος πολυφαινόλης που ονομάζεται φυτοαλεξίνη. Είναι μια κατηγορία χημικών ενώσεων που ο ρόλος τους είναι να προστατεύουν τα φυτά από τις ασθένειες.
Η ρεσβερατρόλη, εκτός από την αντι-οξειδωτική της δράση, καταστέλλει και μεγάλο φάσμα καρκίνων, τουλάχιστο στο επίπεδο που μπορεί να ερευνηθεί σε καλλιέργειες κυττάρων στο εργαστήριο. Υπάρχουν επίσης στοιχεία που δείχνουν ότι μειώνει τη φλεγμονή, μειώνει τη σύνθεση πρωτεϊνών (NF kappa B), που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού όταν αυτός δέχεται επίθεση. Η πρωτεΐνη NF kappa B εμπλέκεται στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και των μεταστάσεων.
Το κόκκινο κρασί δια μέσου της αντι-οξειδωτικής ουσίας ρεσβερατρόλης που περιέχει, μπορεί να προσφέρει προστασία στους νευρώνες του εγκεφάλου και να προφυλάσσει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Είναι γνωστό ότι η μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού, 1 έως 2 ποτήρια ημερησίως, έχει ευεργετικές δράσεις για την καρδία και το αγγειακό σύστημα. Παράλληλα μια σειρά από εργαστηριακά και επιδημιολογικά δεδομένα συσχετίζουν τη ρεσβερατρόλη του κόκκινου κρασιού με αντικαρκινικές ιδιότητες.

Η νόσος του Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση στον εγκέφαλο της β αμυλοειδούς πρωτεΐνης που σχηματίζει γεροντικές πλάκες. Δημιουργείται μια φλεγμονώδης αντίδραση με αποτέλεσμα να καταστρέφονται οι νευρώνες του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Συγκεκριμένα Η ρεσβερατρόλη, συμβάλλει στην αύξηση της δράσης της γλουταθειόνης εντός των κυττάρων. Η γλουταθειόνη είναι πρωτεΐνη που έχει σημαντικό ρόλο στην εξουδετέρωση των βλαβερών για τα κύτταρα οξειδωτικών ουσιών.
Το συμπέρασμα τους είναι ότι η ρεσβερατρόλη του κόκκινου κρασιού, έχει προστατευτικό ρόλο για τους νευρώνες του εγκεφάλου.
Τα σημαντικά αυτά ευρήματα προέκυψαν από εργαστηριακές έρευνες που έκαναν Ισπανοί γιατροί από τη Μαδρίτη.
Σύμφωνα με ερευνητές οπου έβαλαν κάτω από συνθήκες εργαστηρίου, κύτταρα καρκίνου του προστάτη να αναπτυχθούν μαζί με κάθε μια από τις 5 διαφορετικές πολυφαινόλες που περιέχονται μέσα στο κόκκινο κρασί (gallic acid, tannic acid, morin, quercertin, rutin).

Επιπρόσθετα οι ουσίες αυτές του κόκκινου κρασιού, προκαλούν στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη το μηχανισμό της απόπτωσης. Το φαινόμενο της απόπτωσης είναι η φυσική οδός που ακολουθούν όλα τα κανονικά κύτταρα που τα οδηγεί στο θάνατο.

Η καταστολή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων του καρκίνου του προστάτη και ο μηχανισμός της απόπτωσης που προκαλεί το κόκκινο κρασί, οφείλονται σε 5 διαφορετικές φυσικές χημικές ουσίες που περιέχονται μέσα σε αυτό.
Τα αποτελέσματα τους ήσαν πολύ ενδεικτικά διότι οι ουσίες αυτές στο εργαστήριο, κατέστελλαν τον καρκίνο του προστάτη και προκαλούσαν την απόπτωση, δηλαδή το θάνατο των καρκινικών κυττάρων.

Η ιστορία στην διαδικασία της αμπελουργίας εικάζεται πως έχει τις ρίζες της στην αγροτική επανάσταση και τη μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμών με σκοπό την καλλιέργεια, χρονολογείται δηλαδή γύρω στο 5000 π.Χ. Από τους πρώτους γνωστούς αμπελοκαλλιεργητές θεωρούνται οι αρχαίοι Πέρσες, οι Σημιτικοί λαοί και οι Ασσύριοι. Μεταγενέστερα οι γνώσεις αμπελουργίας και οινοποιίας μεταφέρθηκαν στους Αιγύπτιους, τους λαούς της Φοινίκης και τους πληθυσμούς της Μικρασίας και του Ελλαδικού χώρου.

Οι Αρχαίοι Έλληνες έπιναν το κρασί αναμειγνμύοντας το με νερό, σε αναλογία συνήθως 1:3 (ένα μέρος οίνου προς τρία μέρη νερού). Διέθεταν ειδικά σκεύη τόσο για την ανάμειξη (κρατήρες) όσο και για την ψύξη του. Η πόση κρασιού που δεν είχε αναμειχθεί με νερό ("άκρατος οίνος") θεωρείτο βαρβαρότητα και συνηθιζόταν μόνο από αρρώστους ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών ως τονωτικό. Διαδεδομένη ήταν ακόμα η κατανάλωση κρασιού με μέλι καθώς και η χρήση μυρωδικών ακόμα και με θάλασσα. Η προσθήκη αψίνθου στο κρασί ήταν επίσης γνωστή μέθοδος (αποδίδεται στον Ιπποκράτη και αναφέρεται ως "Ιπποκράτειος Οίνος") όπως και η προσθήκη ρητίνης .
Με την ειδική προσθήκη των βοτάνων .. στο κρασί επιτυγχάνετο ένα είδος εκχυλίσματος βάμματος και εκτός από την πλούσια .. γεύση του.. είχε και πολλαπλές θεραπευτικές ιδιότητες… από αυτές που προσφέρει σαν απλό κρασί..

Ιδιαίτερη αξία έχει τέλος και η διαδικασία ωρίμανσης του κρασιού. Θεωρείται γενικά πως ένα κρασί γίνεται καλύτερο όσο παλιώνει, ωστόσο διαφορετικά είδη κρασιού χαρακτηρίζονται και από διαφορετική διάρκεια ζωής. Επιπλέον ένα κρασί μπορεί να υποστεί και γήρανση, οπότε και δεν πρέπει να καταναλώνεται. Κύρια επιδίωξη αποτελεί στην πράξη η αργή και ελεγχόμενη οξείδωση του κρασιού. Η διάρκεια της ωρίμανσης του ποικίλλει και συνήθως κυμαίνεται από μερικούς μήνες έως λίγα χρόνια. Γενικά ελάχιστα κρασιά έχουν διάρκεια ζωής άνω των 50 ή 100 ετών, ενώ τα περισσότερα φθάνουν στην ποιοτική τους κορύφωση εντός μερικών χρόνων.

Ποικιλίες κρασιών που μπορείτε να βρείτε στο εμπόριο να να τα παλαιώσετε .. από 4 εως 10 χρόνια.. και αναλόγως με το μεράκι που διαθέτετε .. εως και 100 χρόνια…
Barolo - Ιταλία
Beaujolais - Γαλλία
Bordeaux - Γαλλία
Burgundy - Γαλλία
Cabernet Sauvignon - Γαλλία, Καλιφόρνια, Αυστραλία, Μολδαβία, Ελλάδα
Carmenere - Χιλή
Chianti - Ιταλία
Merlot - Γαλλία, Καλιφόρνια, Ουάσινγκτον, Χιλή, Ελλάδα
Pinot Noir - Γαλλία, Καλιφόρνια, Όρεγκον
Rioja - Ισπανία
Valpolicella - Ιταλία
Zinfandel – Καλιφόρνια

Μέλι
Το μέλι αποτελείται κυρίως από δύο απλά σάκχαρα, τη δεξτρόζη και τη λεβουλόζη καθώς και μεταλλικά άλατα, φυσικά χρωστικά υλικά, ένζυμα, βιταμίνες και κόκκους γύρης και εκτός από άριστη φυσική γλυκαντική ουσία έχει και θεραπευτικές ιδιότητες στα έλκη στομάχου, την αϋπνία, τους πονοκεφάλους, καρδιακές παθήσεις κα. Επίσης αυξάνει τις αιμογλοβίνες του αίματος και συνεπώς τη μυϊκή δύναμη.
Μία όμως ειδικότερη ανάλυση δείχνει ότι το μέλι αποτελείται από: υδατάνθρακες, οργανικά οξέα (18 στον αριθμό), πρωτεΐνες και αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία (όπως κάλιο, χλώριο,ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο κ.λπ.), ένζυμα δηλαδή συμπλέγματα πρωτεϊνών που είναι η βάση της ζωής, βιταμίνες (όπως Β1, Β6, φολικό οξύ, C, D, Ε, παντοθενικό οξύ κ.λπ.), αρωματικές-χρωστικές ουσίες και άλλα.
Το μέλι δεν ευνοεί την ανάπτυξη κανενός παθογόνου οργανισμού και αυτό οφείλεται αφενός στο χαμηλό του pH και αφετέρου στην ύπαρξη του γλουκονικού οξέος. Η αντιβακτηριδιακή του δράση εκδηλώνεται μόνο όταν το μέλι αραιωθεί στο νερό. Ο μέγας Ιπποκράτης συνιστούσε διάλυμα του μελιού σε νερό για το δυνατό βήχα και τις προσβολές του φάρυγγα και του λάρυγγα.[/b]

Μαιντανός
O μαιντανός περιέχει βιταμίνες Α και C, σίδηρο, μαγγάνιο, ασβέστιο, φώσφορο. Είναι ισχυρό διουρητικό κατάλληλο για τη θεραπεία λοιμώξεων και των πετρών του ουροποιητικού συστήματος και ηρεμιστικό. Συνιστάται για την αναιμία, την αρθρίτιδα, την κακοσμία της αναπνοής, τους ρευματισμούς και την πέψη, εχει εξαιρετικές αντισηπτικές ιδιότητες, δυναμώνει γενικά το ανοσοποιητικό σύστημα και ενισχύει τη νεφρική λειτουργία με μία ήπια διουρητική δράση, "καθαρίζοντας" το αίμα. Ο νωπός χυμός του μαϊντανού κάνει καλό στον πυρετό, το βήχα, τη γρίππη καθώς και σε όλες τις πνευμονικές παθήσεις. Το αφέψημά του έχει αντίστοιχες ιδιότητες και παράλληλα βοηθάει την καλή κυκλοφορία του αίματος και ρυθμίζει την πίεση. Ηρεμεί επίσης το στομάχι και κάνει καλό σε ναυτία και "στομαχικό ίλιγγο".[/b]
Θεωρείται δε ότι τον χρησιμοποίησαν οι μάγισσες σας ένα από τα υλικά για την παρασκευή του μαγικού φίλτρου.

Το κρασί της καρδιάς..λοιπόν είναι παλαιωμένο κόκκινο κρασί με προσθήκη από μέλι μαιντανό…και ξύδι Από τα κείμενα του Θεόφραστου, τα οποία περιέχουν πληροφορίες όχι μόνο γύρω από τους τρόπους καλλιέργειας της αμπέλου και για την παλαίωση του κρασιού όπως και προσθήκες των βοτάνων ..αλλά και πλήθος αλλων πληροφοριών.. για την κατασκευή κρασιών… από άλλες πηγές.. εχουμε και μία γραπτή αναφορά για το συγκεκριμένο ελιξίριο από τη μυστικίστρια μητέρα Χ. Β. Μπίνγκεν τον 10 αιώνα ΜΧ οπου έβλεπε οράματα με περιγραφές των ασθενειών.. αλλά και τις περιγραφές των θεραπειών τους..

Βασική προυπόθεση λοιπόν για να φτιάξετε το κρασί της καρδιάς.. είναι να βρείτε ένα Λίτρο καλό κόκκινο κρασί Cabernet Sauvignon ή Merlot ή ένα καλό κόκκινο βιολογικό κρασί .. αν το κρασί εχει παλαιωθεί ακόμα καλύτερα.. ) 300 γραμμάρια μελί.. αγνό και 10 βλαστούς μαζί με τα φυλλαράκια τους μαιντανό.. και 2 κουταλιές της σούπας βαλσαμικο ξύδι αρίστης ποιότητας.. που εχει υποστεί παλαίωση…

Χτυπήστε τον μαιντανό σε ένα γουδί.. αφού τον ψιλοκόψετε..και ρίξτε μέσα 2 κουταλιές της σούπας βαλσαμικο ξύδι.. χτυπήστε απαλά..αφήστε το μίγμα.. μερικές ώρες..
Ρίχτε το κρασί μαζί με τον μαιντανό και το ξύδι…σε ένα σκεύος αρκετά βαθύ και σε πολύ μα πάρα πολύ χαμηλή φωτιά να αρχίσει να σιγοβράζει για 10 λεπτά περίπου..
Αφήνετε να κρυώσει λίγο.. και αμέσως ρίχνετε τα 300 γρμ.. μέλι.. ξαναβάζετε στη φωτιά πάρα πολύ αργά ώστε να αρχίσει να βράζει.. και αφήνετε 5 λεπτά..

Αρκετά ζεστό όπως είναι.. το σουρώνουμε και το τοποθετούμε σε μια πάρα πολύ καλά αποστειρωμένη με καθαρό αλκοόλ φιάλη. Αποστειρωμένος θα πρέπει να είναι και ο φελλός.
Ζεστό όπως είναι.. το εμφιαλώνουμε.. και το αφήνουμε όρθιο..
για μερικές εβδομάδες..
To ``κρασί της καρδιάς`` θα πρέπει να πίνεται σε μικρές ποσότητες.. 2-3 κουταλιές της σούπας.. ημερησίως...

Τα αποτελέσματα.. θα τα κρίνετε μόνοι σας… μιας και οι ευεργετικές δυνατότητες του κρασιού δεν σταματούν στην καρδιά.. αλλά και στο καρκίνο του προστάτη.. οπως και στη νόσο Αλτσχάιμερ...
Καλή σας επιτυχία..

Αερόμελι ή του Βιργίλιου μελιτώδης δρόσος (aerium mel) ύον μέλι και δροσόμελι (Γαλήν. VI, 399 E). Ο Αθήναιος (ΧΙ, 500d) «Αμύντας εν τω πρώτω των της Ασίας Σταθμών περί του αερομέλιτος καλουμένου διαλεγόμενος γράφει ούτως˙ «συν τοις φύλλοις δρέποντες συντιθέασιν εις παλάθης Συριακής τρόπον πλάττονες, οι δε σφαίρας ποιούντες και επειδή μέλλωσι προσφέρεσθαι, αποκλάσαντες απ’ αυτών εν τοις ξυλίνοις ποτηρίοις, ους καλούσι ταβαίτας, προβρέχουσι και διηθήσαντες πίνουσι, και έστιν όμοιον ως αν τις μέλι πίνοι διείς, τούτου δε και πολύ ήδιον».

Λαχανικό αλλά και μπαχαρικό που προέρχεται από το φυτό Allium Sativum. . Γνωστό και με το όνομα Aλλιο το εδώδιμο.
Στην Αίγυπτο είναι γνωστό εδώ και 5.000 χρόνια και το θεωρούσαν ιερό. Είναι γνωστό ότι οι εργάτες που έχτισαν τις πυραμίδες έπαιρναν το πρωί μια σκελίδα σκόρδο σαν τονωτικό και αντισηπτικό. Στην αρχαία Ελλάδα οι αθλητές έτρωγαν σκόρδο σαν τονωτικό πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πολλοί πολιτισμοί το εκτίμησαν για τις θεραπευτικές του ιδιότητες και έχουν γραφεί πολλά σχετικά. Βοηθά σε μια μεγάλη γκάμα παθήσεων, από το άσθμα μέχρι τον καρκίνο. Χρησιμοποιούνται οι σκελίδες του βολβού και το αιθέριο έλαιό του

Ο τρόπος επεξεργασίας του σκόρδου επηρεάζει την ποιότητα των ενεργών συστατικών του που είναι ωφέλιμα για την υγεία. Ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους υπάρχουν αντιφατικά αποτελέσματα από ορισμένες μελέτες.

Για παράδειγμα το ξεφλούδισμα του σκόρδου απελευθερώνει ένα ένζυμο που οδηγεί στην σύνθεση μιας ενεργούς ένωσης (diallyl disulfide, DADS), η οποία έχει σημαντική αντικαρκινική δράση. Εάν το ξεφλουδισμένο σκόρδο μαγειρευτεί αμέσως, τότε δεν δίνεται ο απαραίτητος χρόνος για να λάβει χώρα η σειρά των χημικών αντιδράσεων, που θα οδηγήσουν στη σύνθεση του DADS.

Το φρέσκο κομμένο σκόρδο όπως επίσης και η διαδικασία με την οποία παράγεται λάδι ή σκόνη από το σκόρδο, δημιουργούν μια σειρά από άλλους παράγοντες που έχουν τη δυνατότητα να καταπολεμούν τον καρκίνο.
Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν ότι οι ωφέλιμες αντικαρκινικές δράσεις του σκόρδου παρατηρούνται σε διάφορα όργανα και ιστούς.

Σε πρόσφατες έρευνες, βρέθηκε ότι το σκόρδο περιέχει ουσίες που πιθανόν να είναι εξαιρετικά χρήσιμες στη θεραπεία κατά του καρκίνου και στην καταπολέμηση του ανθεκτικού σταφυλόκοκκου.
Η χημεία του σκόρδου είναι πολύπλοκη. Στην αντικαρκινική του δράση εμπλέκονται διάφορες ουσίες που περιέχει.
Το σκόρδο περιέχει θειούχες και άλλες ουσίες οι οποίες επιβραδύνουν ή προλαμβάνουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων. Οι θειούχες ενώσεις του σκόρδου, προκαλούν βλάβες στα καρκινικά κύτταρα τα οποία αυξάνονται με ταχύ ρυθμό.
Οι βλάβες αυτές είναι μεγαλύτερες παρά αυτές που προκαλούνται από τις ίδιες ενώσεις του σκόρδου πάνω στα φυσιολογικά κύτταρα του οργανισμού. Το αποτέλεσμα είναι η καταστολή της ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων.

Στην πρώτη έρευνα Ισραηλινοί ερευνητές χρησιμοποίησαν δύο από τις κυριότερες ουσίες που περιέχονται στο σκόρδο, την aliinase και την aliin. Οι δύο αυτές ουσίες βρίσκονται στη φυσική κατάσταση του σκόρδου ξεχωριστά και δεν είναι συνδεδεμένες.

Όταν το σκέλος του σκόρδου σπάσει, οι δύο ουσίες συνδέονται και σχηματίζουν την allicin. Η allicin είναι η ουσία που δίνει στο σκόρδο τη χαρακτηριστική του μυρωδιά και γεύση. Είναι επίσης πολύ τοξική για τα καρκινικά κύτταρα.

Στα πειράματά τους οι Ισραηλινοί ερευνητές, συνέδεσαν ειδικά αντισώματα εναντίον γαστρικών καρκίνων με την ουσία aliinase. Στη συνέχεια χορήγησαν σε ποντίκια με καρκίνους τα ειδικά αντισώματα με την aliinase. Στη δεύτερη φάση των πειραμάτων τους, χορήγησαν στα ποντίκια την aliine.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι δημιουργήθηκε τοπικά, στο γαστρικό καρκίνο, αυξημένη συγκέντρωση allicin που οδήγησε στην ίαση των ποντικιών από τον καρκίνο τους.
Η θεραπευτική αυτή μέθοδος δεν προκάλεσε προβλήματα στα υγιή κύτταρα των ποντικιών.
Καταστράφηκαν επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα λόγω της αυξημένης συγκέντρωσης της allicin που προκλήθηκε μέσα στα καρκινικά κύτταρα χάρις στη μέθοδο αυτή.
Βλέπουμε λοιπόν ότι σε πειραματικό επίπεδο, οι ουσίες που περιέχονται στο σκόρδο είναι ικανές να εξολοθρεύσουν καρκινικά κύτταρα. Η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την εξάλειψη των μεταστάσεων.
Σε μια άλλη εξέλιξη, ερευνητές από το πανεπιστήμιο του ανατολικού Λονδίνου, χρησιμοποίησαν την allicin για να καταπολεμήσουν τον ανθεκτικό σταφυλόκοκκο (MRSA Methicillin-resistant Staphylococcus aureus).

Το μικρόβιο αυτό είναι υπεύθυνο για πολύ σοβαρές και συχνά θανατηφόρες μολύνσεις σε ασθενείς με μειωμένη άμυνα στα νοσοκομεία. Είναι ανθεκτικό ακόμη και στα ισχυρότερα αντιβιοτικά και το θεραπευτικό οπλοστάσιο που διαθέτουν οι γιατροί εναντίον του μικροβίου είναι πολύ περιορισμένο.

Οι γιατροί στο Λονδίνο χρησιμοποίησαν με επιτυχία σε προκαταρκτικές έρευνες, το φυσικό συστατικό του σκόρδου allicin σε διάφορες μορφές, κρέμες, χάπια και σαπούνι για την εξάλειψη του μικροβίου του ανθεκτικού σταφυλόκοκκου.
Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν επιστήμονες μόλις λίγες μέρες αφότου αποκαλύφθηκε ότι η ίδια χημική ένωση (allicin) θα μπορούσε να θεραπεύσει τη νοσοκομειακή νόσο MRSA. Η θεραπεία του καρκίνου εκμεταλλεύεται την χημική αντίδραση δια της οποίας παράγεται το allicin.
Η επιθεώρηση Molecular Cancer Therapeutics εξηγεί πώς η συγκεκριμένη αντίδραση μπορεί να προκληθεί σε καρκινικούς όγκους. Το allicin είναι μια ασταθής τοξική χημική ένωση, η οποία περιέχεται στα σκόρδα και διαλύεται γρήγορα και χωρίς βλαβερές παρενέργειες όταν κάποιος φάει το λαχανικό.
Η ένωση δεν υπάρχει στις σκελίδες του σκόρδου όταν αυτές είναι ολόκληρες, αντίθετα παράγεται σαν βιοχημική αντίδραση ανάμεσα σε δύο ουσίες που βρίσκονται σε διαφορετικούς «χώρους», δίπλα-δίπλα σε κάθε σκελίδα - το ένζυμο alliinase και ένα στοιχείο που παραμένει αδρανές υπό φυσιολογικές συνθήκες, το alliin. Όταν η σκελίδα διαλύεται, π.χ. στο μαγείρεμα, οι μεμβράνες που διαχωρίζουν τα δύο στοιχεία διαρρηγνύονται, τα στοιχεία ενώνονται και παράγεται η allicin.
Ισραηλίτες ερευνητές αποφάσισαν να προσπαθήσουν να αναπαράγουν αυτήν ακριβώς την αντίδραση μέσα σε ένα καρκινικό όγκο.
Προκειμένου να στοχεύσουν τη θεραπεία, χρησιμοποίησαν ένα τύπο αντισώματος το οποίο είχε «προγραμματιστεί» να αναγνωρίζει χαρακτηριστικούς υποδοχείς στην επιφάνεια του καρκινικού κυττάρου.
Κατά το πείραμα, το αντίσωμα ήταν χημικά συνδεδεμένο με το alliinase, το οποίο εγχύθηκε στην κυκλοφορία του αίματος, όπου και άρχισε να ερευνά για κύτταρα προσβεβλημένα από καρκίνο.
Στη συνέχεια, έγινε έγχυση και του alliin. Όταν οι δύο ουσίες «συναντήθηκαν» στον οργανισμό, η αντίδραση που προκλήθηκε δημιούργησε το allicin, το οποίο εισχώρησε στα καρκινικά κύτταρα και τα διέλυσε. Αντίθετα, τα υγιή κύτταρα που βρισκόταν κοντά έμειναν σώα, καθώς δεν είχαν εντοπιστεί από τα αντισώματα.

Μέσω της συγκεκριμένης μεθόδου οι ερευνητές του Weizmann Institute κατάφεραν να σταματήσουν την ανάπτυξη του καρκίνου του στομάχου σε ποντίκια

Παρά το γεγονός ότι συχνά αναφέρονται από πολλούς ερευνητές, σημαντικές ευεργετικές δράσεις του σκόρδου για το καρδιαγγειακό σύστημα και για την πρόληψη του καρκίνου, εντούτοις χρειάζεται προσοχή [b]διότι η υπερβολική κατανάλωση του δημοφιλούς αυτού φυτού μπορεί να έχει παρενέργειες.
Εκτός από τη γνωστή κακοσμία του στόματος και του δέρματος που προκαλεί το σκόρδο, σε περιπτώσεις υπερβολικής κατανάλωσής του, έχουν αναφερθεί περιστασιακά αλλεργικές αντιδράσεις, διαταραχές του στομαχιού, διάρροια, μείωση των πρωτεϊνών και του ασβεστίου αίματος, συσχετισμός με βρογχικό άσθμα, έκζεμα επαφής και πιθανές επιδράσεις στην παραγωγή σπερματοζωαρίων.

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν η άποψη που επικρατεί από ορισμένους να καταβροχθίζουν σκελίδες σκόρδου.. καθημερινώς είναι σαφώς εσφαλμένη..

Μια μέθοδος που επικρατεί εδώ και χιλιάδες χρόνια , γνωστή και από τον Ιπποκράτη ως οξύμελι είναι η εξής.
Παίρνουμε 5-6 βολβούς γερούς από φρέσκο σκόρδο μαζί με τα κοτσανάκια τους…
Τους ψιλοκόβουμε και τους κοπανάμε ελαφρώς. Ρίχνουμε 4-5 κουταλιές ξύδι.. κατά προτίμηση μηλόξυδο ή εάν μας ενοχλεί η μυρωδιά του ξυδιού.. τότε αρκετές κουταλιές ξύδι μπαλσάμικο και αφού αφήσουμε για 15 ημέρες.. μετά σουρώνουμε πολύ καλά.. και αναμιγνύουμε πολύ καλά σε 200 γραμμάρια μέλι…[/b]
Οσοι το δοκίμασαν .. το έκαναν μέρος του φαρμακείου
του σπιτιού τους…

quote:

---

Γεια σας, εχω ενα προβλημα ,ενα βουητο στο κεφαλι,εχω παει σε γιατρους και μου λενε οτι δεν υπαρχει θεραπεια πρεπει να μαθω να ζω με αυτο.Ειναι ομως πολυ ενοχλητικο ξερει καποιος καποια θεραπεια;

---

Edited by - allzzaro on 19/11/2005 17:19:18

Για να επανορθώσω.. και για να το τιμήσω.. οπως ακριβώς του αξίζει θα το παρουσιάσω αμέσως.. αναλυτικότατα...

Περιττό να πώ οτι είναι το αγαπημένο μου βότανο..Το καλλιεργώ.. και το χρησιμοποιώ σχεδόν καθημερινώς.. σκέτο.. ως έγχυμα.. το χρησιμοποιώ ως βάμμα.. με το οποίο συμπληρώνω το έγχυμα ..ως τονωτικό μαλλιών... και σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα..θα εκπλαγείτε ..το χρησιμοιώ επίσης για να αρωματίζω κόκκινα παλαιωμένα κρασιά...

Είμαι απο εκείνους που πιστεύουν οτι η σχέση του φυτού - Ανθρώπου πρέπει να είναι μια σχέση αλληλεγγύης απόλυτα αρμονική, δημιουργική που να εμπνέει εμπιστοσύνη αλλά και σεβασμό..
Χρησιμοποιήστε τα βότανα σύμφωνα με τον κώδικα της Ανθρώπινης δεοντολογίας.. και μην τα ξεριζώνετε.. αλλά κόβετε απαλά .. τα φυλλαράκια και τα κλαδάκια .. χωρίς να τα βλάψετε.. φροντίστε για την προστασία τους.. καλλιεργήστετα φροντίσετα στους κήπους σας ή στο μπαλκόνι σας.. και δημιουργήστε μια σχέση.. φιλική μαζί τους.
Να είστε σίγουροι οτι θα σας το ανταποδώσουν.. υπέρμετρα..

Τα φυτά του είδους Salvia officinalis (ή Dalmatian sage) ανήκουν στο γένος Salvia (φασκόμηλο) και είναι πολυετείς αειθαλείς θάμνοι. Το S. fruticosa είναι γνωστό και ως Greek sage ή Σάλβια η φαρμακευτική ή αλλιώς φασκομηλιά ή αλιφασκιά. αναπτύσσεται στις μεσογειακές χώρες και είναι και αυτό πολυετές με λοβωτά φύλλα.
Είναι φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά μέχρι 50 εκ. ύψος, ξυλώδη στη βάση τους και τρυφερά στις κορυφές. Τα φύλλα του είναι στενόμακρα μυτερά χνουδωτά και γκριζοπράσινα. Κάθε χειμώνα βγάζει καινούριους τρυφερούς βλαστούς. Στο τέλος της άνοιξης βγαίνουν τα λουλούδια με χρώμα πολύ ανοιχτό βιολετί. Το φασκόμηλο κυρίως βρίσκεται στην Νότια Ελλάδα (Πελοπόννησο- Νησιά), αλλά γενικά στη χώρα μας υπάρχουν 20 είδη φασκόμηλου. Προτιμά ηλιόλουστες περιοχές και πετρώδη, άγονα εδάφη. Μάλιστα πολλοί το θεωρούν το ίδιο με το τσάι του βουνού, αλλά το λάθος είναι μεγάλο και σημαντικό, διότι οι ιδιότητές τους διαφέρουν, όπως άλλωστε και η γεύση τους. Σε αρκετούς θάμνους σχηματίζονται σκληρά, χνουδωτά σφαιρίδια, οφειλόμενα σε προσβολή εντόμων. Επειδή μοιάζουν με καρπούς, ο λαός τα αποκαλεί «μήλα της φασκομηλιάς», απ’ όπου το φυτό πήρε το όνομά του. Παλιότερα τα μασούσαν για να καθαρίσουν τα δόντια τους. Το αφέψημά του χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ουλίτιδας και των δερματικών παθήσεων. Το αιθέριο έλαιό του κατά του πονόδοντου.
Παρόλο που υπάρχουν γύρω στα πεντακόσια είδη του γένους Salvia, πολλές ποικιλίες και χημειότυποι, μόνο λίγοι τύποι είναι εμπορικά σημαντικοί . Εκτός από το S. officinalis και S . fruticosa , άλλα σημαντικά είδη είναι το S. azurea, το S. sclarea, το S. viridis, το S. horminoides, S. divinorum, το S. rutilans και το S. promifera . Το S. officinalis καλλιεργείται και συλλέγεται στη Γιουγκοσλαβία, στην Αλβανία, στην Τουρκία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στις Η.Π.Α, στην Ισπανία και στην Κρήτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρουσιάζει περιορισμένη εξάπλωση ως αυτοφυές (συναντάται μόνο στην περιοχή της Ηπείρου). Το S. fruticosa είναι ενδημικό των μεσογειακών και μεσοανατολικών χωρών. Προκειται για το κοινότερο είδος του γένους στην Ελλάδα. Φύεται σε περιοχές χαμηλών υψομέτρων (κάτω των 300 m), εκτός από την Κρήτη όπου φύεται μέχρι τα 1000 - 1200 m. Το S. promifera είναι ενδημικό της Ν. Ελλάδας και των παραλίων της Μ. Ασίας, ενώ το S. sclarea, στην Ελλάδα, απαντάται ως αυτοφυές στην Ήπειρο και στη Μακεδονία (Simon, J.E 1984).

Έχει πάρει το λατινικό όνομά του "σαλβία" από το ρήμα salvere, που σημαίνει " είμαι υγιής". Θεωρήθηκε ιερό βότανο από τους Έλληνες που το αφιέρωσαν στο Δία και από τους Ρωμαίους που το πήγαν στη Βρετανία. Για το κοινό αυτό βότανο οι Άραβες λένε "πώς μπορεί να πεθάνει ένας άνθρωπος που έχει στο κήπο του φασκόμηλο;". Το φασκόμηλο ήταν γνωστό και στην αρχαιότητα και το αναφέρουν ο Διοσκορίδης, ο Αέτιος, ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός, οι οποίοι το εκθείαζαν ιδιαιτέρως καθώς το χρησιμοποιούσαν στα δαγκώματα των φιδιών αλλά και γενικά ως τονωτικό του μυαλού και του σώματος. Οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα υποδεχόταν τους άνδρες από τον πόλεμο με ένα ρόφημα από φασκόμηλο για να "διεγείρουν" τη γονιμότητα. Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε για τις αιμορραγίες και για την άτακτη περίοδο.
Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βραστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι οι οποίοι εδώ και αιώνες έχουν αναπτύξει ένα μοναδικό σύστημα παραδοσιακής ιατρικής βασιζόμενης στα βότανα τον Μεσαίωνα αντάλλασσαν την τριπλάσια ποσότητα της καλύτερης ποιότητας τσαγιού με μια μικρή ποσότητα φασκόμηλου.
Οι Γάλλοι το ονομάζουν ελληνικό τσάι και το χρησιμοποιούν όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι όχι μόνο για φαρμακευτικούς αλλά και για μαγειρικούς σκοπούς. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας το χρησιμοποιούσαν σαν πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον Γαληνό και τον Αέτιο. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Ήταν το φυτό της αθανασίας.
Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και οι γιατροί της Σχολής του Σαλέρνο πίστευαν ότι "όποιος έχει στο σπίτι του φασκόμηλο δε φοβάται το θάνατο".

Ο Καρλομάγνος βοήθησε σημαντικά στη διάδοσή του, ενώ ο γιος του συμπεριέλαβε το φασκόμηλο σε ένα διάταγμα στο οποίο αναφέρονται τα φυτά που έπρεπε να καλλιεργούνται στα βασιλικά κτήματα.

Αναφέρεται ότι στην μεγάλη επιδημία πανούκλας που ξέσπασε στην Τουλούζη το 1630, κάποιοι κλέφτες λεηλατούσαν τα πτώματα χωρίς να κολλήσουν οι ίδιοι. Στη δίκη που ακολούθησε, αντάλλαξαν της ζωές τους με το μυστικό της ανοσοποίησης τους, το οποίο ήταν μια αλοιφή που κατασκεύασαν από φασκόμηλο, θυμάρι, λεβάντα και δεντρολίβανο. Περίπου μετά από έναν αιώνα τους μιμήθηκαν κάποιοι άλλοι κλέφτες προσθέτοντας σε αυτό το έγχυμα και σκόρδο το οποίο έμεινε γνωστό ως "λάδι των 4 κλεφτών" και χρησιμοποιήθηκε προληπτικά και σε άλλες επιδημίες μολυσματικών ασθενειών.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΗ

Το S. officinalis και το S. fruticosa αναπτύσσονται σε θερμοκρασίες 5 26 OC, σε περιοχές με ετήσια βροχόπτωση 0.3 2.6 m και σε εδάφη με pH 4.2 8.3. Τα είδη προτιμούν ζεστές και υγρές περιοχές και μεγαλώνουν καλύτερα σε χώμα αργιλικό, πλούσιο σε άζωτο και καλά φωτιζόμενο. Τα φυτά είναι ευαίσθητα σε μεγάλης διάρκειας υγρές περιόδους με εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες.

Για την επαγγελματική καλλιέργεια, τα φυτά που έχουν εγκατασταθεί μπορούν να επιζήσουν μέχρι και έξι χρόνια, και η αρχική σοδιά γίνεται ήδη από τον πρώτο χρόνο εγκατάστασης. Συνήθως κάθε χρόνο γίνονται δύο ή τρεις σοδιές. Τα φύλλα συλλέγονται και ξηραίνονται σε σκιερό μέρος ή σε τεχνητά χαμηλά θερμαινόμενο χώρο, έτσι ώστε να διατηρηθεί το χρώμα του φυτού και η ποιότητα του αιθέριου ελαίου. Το αιθέριο έλαιο παραλαμβάνεται με απόσταξη με ατμό και το ποσοστό του κυμαίνεται από 1.2 2.5% στα ξηρά φύλλα (Simon, J.E 1984),αλλά πιο επιτυχημένη παραλαβή είναι αυτή της εκχύλισης με πτητικούς-οργανικούς διαλύτες, όπως αλκοόλες.

ΧΗΜΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ S. OFFICINALIS ΚΑΙ ΤΟΥ S. FRUTICOSA

Η χαρακτηριστική ουσία που περιέχεται στο αιθέριο έλαιο που παράγουν τα φυτά του S.officinalis είναι η α και η β θουγιόνη. Αλλοι δευτερογενείς μεταβολίτες που παράγονται στο είδος αυτό είναι το β-πινένιο, διτερπένια, τριτερπένια, φλαβονοειδή, συστατικά φαινολικών οξέων και φαινολικοί γλυκοζίτες (Miura et al., 2000). Στην περίπτωση του S. fruticosa τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αιθέριου ελαίου είναι (Skoula et al., 2000) η 1,8 κινεόλη, το β-μυρκένιο, το α και β-πινένιο, η α και β-θουγιόνη και η καμφορά. Όλα αυτά αποτελούν το 90% του αιθέριου ελαίου.

Η χημική ταυτότητα των δύο αυτών ειδών, δηλαδή, η συνολικά παραγόμενη ποσότητα του αιθέριου ελαίου και η ποιοτική του και ποσοτική του σύσταση εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Αυτοί είναι : i) το τμήμα του φυτού, ii) η εποχή και iii) η γεωγραφική περιοχή που αναπτύσσεται το φυτό και οι κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτή. Η επίδραση των παραγόντων αυτών έχει μελετηθεί τόσο στο S. officinalis , όσο και στο S. fruticosa .

Βιοχημική ανάλυση φυτών του S. officinalis αποκάλυψε τρεις χημειότυπους με βάση το λόγο α και β-θουγιόνης (α/β 10:1, 1.5:1, και 1:10 αντίστοιχα). Επίσης τα φυτά μπορούν να κατανεμηθούν σε τρεις κατηγορίες με βάση το συνολικό ποσό θουγιόνης που περιέχεται στο αιθέριο έλαιο σε : πλούσια ( 39-44%, μεσαία (22-28%) και φτωχά (9%). Σε πειράματα, τα άνθη των φυτών είχαν υψηλότερα επίπεδα περιεκτικότητας σε έλαιο (1.6 έναντι 1.1%) και σε β-πινένιο (27 έναντι 10%) σε σχέση με τα φύλλα, ενώ τα επίπεδα θουγίονης ήταν χαμηλότερα (16 έναντι 31%). Όσο αφορά την επίδραση της εποχής, τα συνολικά επίπεδα θουγιόνης ήταν χαμηλότερα στο άνθος την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού και αρκετά υψηλά την περίοδο του φθινοπώρου και του χειμώνα. Αντίστοιχη βιοχημική ανάλυση σε φυτά του είδους S. fruticosa έδειξε ανάλογα αποτελέσματα. Μία μελέτη (Skoula et al., 2000) σε τρεις διαφορετικούς πληθυσμούς του S. fruticosa στην Κρήτη, που παρουσίαζαν σημαντικές διαφορές στην ποιοτική και ποσοτική σύσταση του παραγόμενου ελαίου, έδειξε, με βάση RAPD ανάλυση, ότι εκτός από τους παραπάνω παράγοντες σημαντικό ρόλο στη χημική ταυτότητα των διαφόρων πληθυσμών παίζει και το γενετικό υπόβαθρο.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται από πολύ παλιά για την αντιμετώπιση κρυωμάτων , διάρροιας, εντερίτιδας, πονόλαιμου, δαγκωμάτων από φίδια και καρκίνου . Ως εκτούτου, τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει δοθεί πολλή έμφαση στα φυσικά αντιοξειδωτικά. Αυτό οφείλεται στην ικανότητά τους να αποσβένουν τις ελεύθερες ρίζες που παράγονται στον άνθρωπο από διάφορους μηχανισμούς και που είναι υπεύθυνες-συμμετέχουν σε πολλές χρόνιες παθήσεις (Zheng et al., 2001). Σε πολλές μελέτες το φασκόμηλο που ανήκει στην οικογένεια Labiateae έχει αποδεικτεί ότι διαθέτει αντιοξειδωτικές ουσίες.

Σε παλαιότερες μελέτες το φασκόμηλο έδειξε ότι παρήγαγε φαινολικές ουσίες με αντιοξειδωτική δράση που οφειλόταν στην παρουσία καρνοσικού και ροσμαρινικού οξέος (Yinrong et al., 1999) . Εντούτοις, επιπλέον μελέτες αποκάλυψαν και άλλους ενεργούς παράγοντες όπως τερπενοειδή, φλαβονοειδή, και φαινολικά οξέα. Τα τελευταία αποτελούνται από βιολογικώς ενεργά ολιγομερή καφεϊκού οξέος (Yinrong et al., 2000) που κυμαίνονται από τριμερή, τετραμερή έως ανώτερα ολιγομερή, όπως σαλβιανολικά οξέα. Σύμφωνα με κάποιους ερευνητές , αυτοί οι παράγοντας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση διαφόρων αδιαθεσιών . Επίσης , εξαιτίας του ότι αρκετές ασθένειες όπως η εγκεφαλική δυσλειτουργία (π.χ το Alzheimer) (Perry et al., 1999), ο καρκίνος, οι καρδιολογικές παθήσεις και η ανεπάρκεια στο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να προκύπτουν λόγω κυτταρικών βλαβών που οφείλονται στη δράση ελεύθερων ριζών, η παρουσία αντιοξειδωτικών στο διαιτολόγιο πιθανόν να αποτελεί ένα τρόπο αντιμετώπισης των παραπάνω ασθενειών. Η παρατηρούμενη αντιοξειδωτική δράση του φασκόμηλου αποτελεί μία πρόκληση για την κατανόηση της χημείας που εμπλέκεται στη δράση του φυτού αυτού.

Το φασκόμηλο παράγει και ουσίες που έχουν αντιμικροβιακή δράση, πράγμα που το κάνει χρήσιμο για αντισηπτικές εφαρμογές, όπως σε σκευάσματα προστασίας από μικρόβια, όπως στοματικά διαλύματα. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι σε υδατικά και αλκοολικά εκχυλίσματα από το φασκόμηλο υπάρχουν ουσίες με αντιμικροβιακή δράση, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται στη θεραπεία ασθενειών όπως η χρόνια βρογχίτιδα. Αλλα πειράματα σε εκχυλίσματα από φασκόμηλο, έδειξαν ότι έχει ιδιότητες κατασταλτική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και αντισπασμοδικές ιδιότητεs . Επιπρόσθετα, έχουν εντοπιστεί παράγοντες, όπως τα τριτερπένια ολεανολικό και ουρσολικό οξύ ή το διτερπένιο καρνοσολικό οξύ, τα οποία έχουν αντιφλεγμονώδης δράση (Baricevic et al., 2001), ενώ γίνονται πειράματα για να προσδιοριστεί ο ακριβής τρόπος δράσης των παραγόντων αυτών. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι το φασκόμηλο παράγει μία πληθώρα δευτερογενών μεταβολιτών που φαίνεται ότι μπορούν να συμβάλλουν πολύ στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών. Έτσι, είναι απαραίτητο να βρεθεί ο ακριβής τρόπος δράσης των ενώσεων αυτών και η χημεία τους προκειμένου να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια στην ιατρική.

Πέρα από την σημαντική χρήση του φασκόμηλου στην ιατρική, αυτό βρίσκει εφαρμογή κα σε άλλους τομείς . Έτσι, χρησιμοποιείται στην αρωματοβιομηχανία και ως αρωματικό στα τρόφιμα. Συνάμα, η αντιοξειδωτική δράση το κάνει χρήσιμο στη βιομηχανία τροφίμων αφού είναι συντηρητικό και αντικαθιστά τα συνθετικά συντηρητικά, στις βιομηχανίες παραγωγής και συσκευασίας προϊόντων τυριών, λαχανικών, επεξεργασμένων τροφών και αναψυκτικών Είναι ιδιαίτερα τονωτικό λόγω της τανίνης που περιέχει. Είναι καλό φάρμακο κατά της ατονίας του στομάχου και των εντέρων αλλά και απολυμαντικό και αποχρεμπτικό σε περίπτωση κρυολογημάτων. Θεωρείται τονωτικό της μνήμης και καταπολεμά τη νωθρότητα. Το φασκόμηλο είναι ευεργετικό στα μαλλιά και στυπτικό με μάσκα στο πρόσωπο.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.

Εσωτερική: είναι τονωτικό, βοηθά στην ατονία του στομάχου, στην ελάττωση μνήμης, στο κρυολόγημα, και στην έντονη εφίδρωση.

Τρόπος παρασκευής ροφήματος: για αφέψημα βράζουμε μια κουταλιά του γλυκού φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα σε ένα μπρίκι νερό, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό ή κρύο ανάλογα με την εποχή.

Εξωτερική: ανακούφιση προσφέρουν τα φρέσκα φύλλα, αν τα τρίψουμε σε περιοχές με τσιμπήματα εντόμων ή σε πληγές με πύο. Γαργάρες με το αφέψημα καταπραΰνουν τον ερεθισμό των ούλων και του λαιμού. Το συχνό λούσιμο με το αφέψημα είναι καλό για την τριχόπτωση, και οι με ζεστό βραστάρι είναι τονωτικές για το δέρμα του προσώπου. Χρησιμοποιείται επίσης στην μαγειρική για να νοστιμίζει κυρίως φαγητά με κρεατικά. Στο είδος Salvia υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται για διακοσμητικούς σκοπούς.

Οι ιδιότητες του ελελίφασκου είναι πολλές και χρήσιμες. Χρησιμοποιούμε τα φύλλα για την παρασκευή εγχύματος με αντι-ιδρωτικές, δροσιστικές, ηπατικές, διεγερτικές και χωνευτικές ιδιότητες. Τα φύλλα του τριβόμενα στα δόντια και στα ούλα έχουν αντισηπτικές και καθαρτικές ιδιότητες. Έτσι είναι ιδανικά για γαργάρες και στοματικές πλύσεις. Επίσης, μαζί με τα φύλλα του δενδρολίβανου, προσδίδουν ένα ευχάριστο άρωμα σε πολλά φαγητά, όπως σούπες και πίτες. Είναι ακόμη μαλακτικό, στυπτικό, στομαχικό και αντιρευματικό, έχει επουλωτικές, τονωτικές και εμηναγωγικές ιδιότητες, είναι φυσικό αντιβιοτικό και τονωτικό που βοηθά και στην δυσπεψία. Συνιστάται για την ακμή και τα σπυράκια, την τριχοφυία των πελμάτων, το κρυολόγημα (ως αφέψημα), τα καψίματα και τα τραύματα, τον πονοκέφαλο και την ημικρανία, τα έλκη του στόματος, τον πονόλαιμο και την αμυγδαλίτιδα. Χρησιμοποιούμενο εξωτερικά βοηθά για τη θεραπεία των κεντρισμάτων των εντόμων. Τέλος στη Κίνα θεωρείται ότι εκτός από τα φύλλα του και η ρίζα του φασκόμηλου έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ως καλλυντικό συνιστάται για λιπαρά δέρματα, ως μάσκα για βαθύ καθαρισμό του προσώπου και ως ατμόλουτρο.

Όμως, το φασκόμηλο, όπως και τα περισσότερα βότανα, έχει εκτός από τις αβλαβείς τους ιδιότητες και ορισμένες βλαβερές σε ειδικές περιπτώσεις.[red] Έτσι λοιπόν [red]δεν πρέπει να λαμβάνεται καθόλου από επιληπτικά άτομα, δεδομένου ότι περιέχει θυιόνη η οποία μπορεί να πυροδοτήσει κρίσεις επιληψίας. Απαγορεύεται επίσης και κατά την περίοδο εγκυμοσύνης.

Το εκχύλισμα φασκόμηλου στην κατάλληλη ποσολογία και συχνότητα επαναφέρει το αρχικό χρώμα των μαλλιών, το φυσικό, πριν αρχίσουν να ασπρίζουν.

Φύλο
Σήμερα χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα λουλούδια του φυτού στη φαρμακοποιία, την αρωματοποιία, σε καρυκεύματα και φαγητά.

Το αιθέριο έλαιο που παράγεται από το φυτό δεν πρέπει να πίνεται γιατί θεωρείται πολύ πιο τοξικό ακόμη και από το αψέντι.

Για οικιακή χρήση κόβεται τον Ιούνιο και αφού αποξηρανθεί, σε σκιερό μέρος, φυλάγεται σε κλειστά γυάλινα βάζα. Εχει πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε διάφορες μορφές.

Θεωρείται ότι σταματά την εφίδρωση, βοηθά στους πόνους του τοκετού και παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν για την απολύμανση χώρων που ζούσαν βαριά άρρωστοι, καίγοντάς το στα κάρβουνα.

Ως διεγερτικό τής ερωτικής διάθεσης ο Leclerc συνιστά ένα κρασί που φτιάχνεται αν βάλουμε 80 γραμμάρια φύλλα φασκόμηλου σε ένα λίτρο καλό μαύρο κρασί για μια εβδομάδα και πίνουμε λίγο κάθε μέρα.

Καλό είναι να το αποφεύγουν οι γυναίκες που θηλάζουν γιατί πικρίζει το γάλα.

Στη μαγειρική είναι από τα πιο αγαπημένα βότανα για τα βαριά κρέατα όπως το χοιρινό και το κυνήγι (ζώα ή πουλιά). Είναι πολύ καλύτερο φρέσκο παρά ξεραμένο.

Φασκόμηλο! Θαυματουργό στη μνήμη

Το φασκόμηλο, γνωστό σε εμάς επί πολλούς αιώνες, συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο επιστημονικών ερευνών. Στην τελευταία έκδοση του περιοδικού “Φαρμακολογίας - Βιοχημείας και Συμπεριφοράς” δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα ερευνών Βρετανών επιστημόνων των πανεπιστημίων NEWCASTLE και NORTHUMBRIA, με άλλες επιβεβαιωμένες ιδιότητες του φασκόμηλου. Οι νέες έρευνες απέδειξαν ότι το φασκόμηλο ως ρόφημα ενισχύει και επαναφέρει τη μνήμη αισθητά. Η νέα έρευνα αυτή, δεν αναφέρει πιο συγκεκριμένο συστατικό του φασκόμηλου συντελεί στην ισχυροποίηση της μνήμης. Ας σημειώσουμε εδώ ότι το φασκόμηλο περιέχει δεκάδες ουσίες και φυσικά, είναι δύσκολο να απομονωθεί το συστατικό που λειτουργεί για την επαναφορά της μνήμης. Πιθανόν να ενεργούν συστατικά πάνω του ενός, όπου δρουν σε συνδυασμό.

Οι τελευταίες διαπιστώσεις της έρευνας αυτής, έγιναν ενθουσιωδώς δεκτές από τους επιστήμονες ανά τον κόσμο, αφού επάνω στα συστατικά του φασκόμηλου στηρίζονται οι ελπίδες για την επαναφορά της μνήμης 10 εκατομμυρίων ατόμων ανά τον κόσμο που πάσχουν από την ασθένεια ALZHEIMER’S, μια ασθένεια που συνοδεύεται πάντα με την βαθμιαία απώλεια της μνήμης.

Τα συστατικά του φασκόμηλου, υποθέτουν οι ερευνητές ότι επηρεάζουν και ενεργοποιούν ένα ένζυμο του εγκεφάλου που η ALZHEIMER’S φαίνεται να ακινητοποιεί, προξενώντας αμνησία.

Πάντως οι μέχρι τώρα ελπιδοφόρες ενδείξεις του φασκόμηλου, πέραν των επί χιλιάδων χρόνων γνωστών υγιεινών αποτελεσμάτων του, έγιναν δεκτές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κάτι που κίνησε την περιέργεια των ερευνητών για περαιτέρω μελέτες του θαυματουργού αυτού μυρωδικού βοτάνου.

Μέχρι νεωτέρων αποτελεσμάτων, μέχρι στιγμής το φασκόμηλο αποδεδειγμένα πλέον, πέραν των παραδοσιακών ισχυρισμών, ενισχύει το αρχικό φυσικό χρώμα των μαλλιών.

Και όλα αυτά, χωρίς παρενέργειες και χωρίς κινδύνους.

quote:

---

Αν σε βοηθησαν αυτα που εγραψα και ξερεις κατι καλυτερο περιμενω την απαντηση σου.

---

Edited by - allzzaro on 20/11/2005 22:29:43

Αγαπητέ allzzaro (αν και δεν είμαι από τους τακτικούς επισκέπτες) μπράβο στην προσπάθειά σου.

Αγαπητέ al

Όμως τι θα σου απαντούσα, έτσι κάθησα χθες και άρχισα να διαβάζω πιό προσεκτικά, δεν τα πρόλαβα όλα. Πάλι καλά που το ρώτησες, εδώ γράφεις πολύ ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα.
Σίγουρα θα κάνω αυτό που ονομάζεις κρασί της καρδιάς, θα έχω και ερωτήσεις σύντομα, δεν ξέρω εάν έχουν ήδη απαντηθεί γι΄αυτό δεν λέω τίποτα τώρα.

quote:

---

Αγαπητε allzaro,πηγα να παρω τα βοτανα , το Gingo biloba ειναι αλλο και το Σαλλιβουρια αλλο;

---

quote:

---

Ειναι πολυ ευεσθητα, στο νερο ,κρυο, και η ακοη ελλατωθηκε πολυ. Μηπως υπαρχει καμμια συνδεση με το αλλο προβλημα; Πριν αρχισω την θεραπεια που μου εγραψες.

---

Κοίταξε ομως.. το πρόβλημα σου είναι αρκετά σοβαρό .. για να σου δώσω θεραπείες και συμβουλές..
Θα κάνω οτι μπορώ ομως.. να κοιτάξω τα αρχεία μου.. κάπου εχω μια σύνθεση για το πρόβλημα αυτό.. να ψάξω να τη βρώ..να κοιτάξω και για τη σύζυγο...

quote:

---

Προετοιμάσου γιατί μπορεί και να μετανοιώσεις που το επεσήμανες, μάλλον θα σε τρελάνω στις ερωτήσεις.... αστειεύομαι βέβαια δεν παθαίνεις τίποτα εσύ, είσαι double o seven.

---

quote:

---

Nαί.. πολύ λίγα μέλη απο το esoterica νομίζω οτι το διαβάζουν.. οι περισσότεροι είναι μέλη που έκαναν login μόνο και μόνο για να απαντήσουν...

---

In anticipation of my resurrection...