- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
wholemindΜέλος
Η συνείδηση (η άμεσα δοσμένη συνείδηση) είναι υποκείμενο, αντιλαμβάνεται μέσω ενός εγώ. Οποιαδήποτε εξέλιξη του υποκειμένου, εσωτερική, αναπαράγει το υποκείμενο (είναι ένας μάταιος κύκλος). Η διεύρυνση της συνείδησης πέρα από το υποκείμενο οδηγεί αναγκαστικά σε μία ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που δεν ανήκει σε κανέναν αλλά όλοι μπορούν να έχουν εμπειρία της.
Δε υπάρχει άλλος δρόμος: ή ο λαβύρινθος του εγώ ή έξοδος προς το φως της ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ.
Ο Βούδας, ο Ιησούς, ο Σανκάρα, ο Έκχαρτ, ο Χάιντεγκερ, ο Κρισναμούρτι μίλησαν γιά αυτή την αντικειμενική κατάσταση του ΕΙΝΑΙ. Λέμε πράγματα που τα έχουν ξαναπεί. Όμως αν και όλοι μιλούν μέσα από διαφορετικές αντιλήψεις περί της πραγματικότητας εν τούτοις η πέραν του υποκειμένου ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ δεν είναι ούτε βουδιστική, ούτε χριστιανική, ούτε κρισναμουρτική, ούτε δική μας, ούτε δική σας, ούτε κανενός.
Έχουμε το θάρρος να μιλάμε γιά την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ κι αν συνομιλούμε με ανθρώπους που έχουν ανάλογη εμπειρία (εμπειρία που μπορεί όποιος θέλει να έχει) , αν υπάρχει μία κοινότητα, όμως δεν υπάρχουν οργανώσεις, δεν υπάρχουν καταστατικά, δεν υπάρχει εκμετάλευση οποιουδήποτε είδους... απλά μοίρασμα εμπειρίας. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εμπειρία γι αυτό που μιλάμε και δεν την μοιράζονται αλλά γνωριζόμαστε μεταξύ μας, αν και όποτε ανταμώσουμε, με οποιονδήποτε τρόπο... (Μιλάμε γιά μία αντικειμενική πραγματικότητα κι όχι γιά μία πνευματική κοινότητα που έχουμε κατά νου... Μιλάμε γιά μία ζωή που ζούμε τώρα... η συνέχεια είναι νοητικό κατασκεύασμα)...
Αν κάποιος δεν θέλει να μοιραστεί την «όποια» εμπειρία του, δεν έχει σημασία. Καθένας είναι δάσκαλος του εαυτού του, διαχειριστής του εαυτού του, και καθένας είναι, ό,τι δημιουργεί.
Αν δεν μιλήσουμε γιά τον δρόμο, τον δρόμο όπως τον αντιλαμβάνεται ο καθένας, αν δεν ανταλλάξουμε εμπειρίες τότε προς τι όλες αυτές οι συζητήσεις στο διαδίκτυο; Έτσι γιά να μιλάμε;
Έχει κανένα νόημα η ύπαρξή μας, ο δημόσιος λόγος ή είναι απλά ένα παιχνίδι;
Δε υπάρχει άλλος δρόμος: ή ο λαβύρινθος του εγώ ή έξοδος προς το φως της ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ.
Ο Βούδας, ο Ιησούς, ο Σανκάρα, ο Έκχαρτ, ο Χάιντεγκερ, ο Κρισναμούρτι μίλησαν γιά αυτή την αντικειμενική κατάσταση του ΕΙΝΑΙ. Λέμε πράγματα που τα έχουν ξαναπεί. Όμως αν και όλοι μιλούν μέσα από διαφορετικές αντιλήψεις περί της πραγματικότητας εν τούτοις η πέραν του υποκειμένου ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ δεν είναι ούτε βουδιστική, ούτε χριστιανική, ούτε κρισναμουρτική, ούτε δική μας, ούτε δική σας, ούτε κανενός.
Έχουμε το θάρρος να μιλάμε γιά την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ κι αν συνομιλούμε με ανθρώπους που έχουν ανάλογη εμπειρία (εμπειρία που μπορεί όποιος θέλει να έχει) , αν υπάρχει μία κοινότητα, όμως δεν υπάρχουν οργανώσεις, δεν υπάρχουν καταστατικά, δεν υπάρχει εκμετάλευση οποιουδήποτε είδους... απλά μοίρασμα εμπειρίας. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εμπειρία γι αυτό που μιλάμε και δεν την μοιράζονται αλλά γνωριζόμαστε μεταξύ μας, αν και όποτε ανταμώσουμε, με οποιονδήποτε τρόπο... (Μιλάμε γιά μία αντικειμενική πραγματικότητα κι όχι γιά μία πνευματική κοινότητα που έχουμε κατά νου... Μιλάμε γιά μία ζωή που ζούμε τώρα... η συνέχεια είναι νοητικό κατασκεύασμα)...
Αν κάποιος δεν θέλει να μοιραστεί την «όποια» εμπειρία του, δεν έχει σημασία. Καθένας είναι δάσκαλος του εαυτού του, διαχειριστής του εαυτού του, και καθένας είναι, ό,τι δημιουργεί.
Αν δεν μιλήσουμε γιά τον δρόμο, τον δρόμο όπως τον αντιλαμβάνεται ο καθένας, αν δεν ανταλλάξουμε εμπειρίες τότε προς τι όλες αυτές οι συζητήσεις στο διαδίκτυο; Έτσι γιά να μιλάμε;
Έχει κανένα νόημα η ύπαρξή μας, ο δημόσιος λόγος ή είναι απλά ένα παιχνίδι;
wholemindΜέλος
Η συνείδηση είναι ουσιατικά η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Ό,τι υπάρχει μέσα στο πεδίο της συνείδησης είναι σκέψη.
Η παρατήρηση αυτού που συμβαίνει είναι απλά μεταλογισμός, είναι δηλαδή σκέψη σένα βαθύτερο επίπεδο: ο «παρατηρητής» είναι επίσης σκέψη.
Η σιγή του νου που είναι αποτέλεσμα πειθαρχίας είναι επίσης σκέψη.
Οποιαδήποτε αντίληψη φωτισμένης ατομικής ύπαρξης είναι επίσης σκέψη.
(Ω φωτισμένοι!, ειδήμονες, καθοδηγητές κι όλο αυτό το αλλαλάζον πλήθος... όλα αυτά είναι σκέψη)
Η σκέψη πρέπει να «εξουδετερωθεί» ή να αποκοπεί. Τότε ο νους είναι σιωπηλός, δεν τον κάνουμε σιωπηλό. Τότε υπάρχει το Άχρονο. Αυτό είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ. Δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.
Ατομική φώτιση δεν υπάρχει, είναι αυταπάτη.
Η έξοδος από το ατομικό οδηγεί στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ που είναι ΚΟΙΝΟ γιά όλους.
(Ω έμποροι της γνώσης! Πουλάτε την φτώχεια σας αλλά ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ είναι ελεύθερος και ανήκει σε όλους)
Και, ναι, ναι, ναι......
Και όχι, όχι, όχι......
Όλα αυτά είναι σκέψη.
(Ω οδοιπόροι του δρόμου! Δεν κουραστήκατε πιά; Πέρα από τον ορίζοντα της σκέψης σας, σας περιμένει η ανάπαυση).
Ό,τι υπάρχει μέσα στο πεδίο της συνείδησης είναι σκέψη.
Η παρατήρηση αυτού που συμβαίνει είναι απλά μεταλογισμός, είναι δηλαδή σκέψη σένα βαθύτερο επίπεδο: ο «παρατηρητής» είναι επίσης σκέψη.
Η σιγή του νου που είναι αποτέλεσμα πειθαρχίας είναι επίσης σκέψη.
Οποιαδήποτε αντίληψη φωτισμένης ατομικής ύπαρξης είναι επίσης σκέψη.
(Ω φωτισμένοι!, ειδήμονες, καθοδηγητές κι όλο αυτό το αλλαλάζον πλήθος... όλα αυτά είναι σκέψη)
Η σκέψη πρέπει να «εξουδετερωθεί» ή να αποκοπεί. Τότε ο νους είναι σιωπηλός, δεν τον κάνουμε σιωπηλό. Τότε υπάρχει το Άχρονο. Αυτό είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ. Δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.
Ατομική φώτιση δεν υπάρχει, είναι αυταπάτη.
Η έξοδος από το ατομικό οδηγεί στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ που είναι ΚΟΙΝΟ γιά όλους.
(Ω έμποροι της γνώσης! Πουλάτε την φτώχεια σας αλλά ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ είναι ελεύθερος και ανήκει σε όλους)
Και, ναι, ναι, ναι......
Και όχι, όχι, όχι......
Όλα αυτά είναι σκέψη.
(Ω οδοιπόροι του δρόμου! Δεν κουραστήκατε πιά; Πέρα από τον ορίζοντα της σκέψης σας, σας περιμένει η ανάπαυση).
wholemindΜέλος
Η αυτοσυγκέντρωση του νου και ο διαλογισμός του μέχρι να σταματήσει η κίνησή του, είναι αρρώστια και όχι διαλογισμός...
Αν ξεκινήσεις συγκεντρώνοντας το νου στην ακινησία του, θα καταλήξεις σε μία ψεύτικη ακινησία... Τί σημαίνει η λέξη "διαλογισμός"; Σ΄αυτή την σχολή σημαίνει όχι σύνορα, όχι εμπόδια. Βρίσκεται πέρα από όλες τις αντικειμενικές καταστάσεις, καλές και κακές. Η λέξη "κάθομαι" σημαίνει να μην ανακατεύεις τις σκέψεις μέσα στο νου..
(Χούι-νεγκ)
Αν ξεκινήσεις συγκεντρώνοντας το νου στην ακινησία του, θα καταλήξεις σε μία ψεύτικη ακινησία... Τί σημαίνει η λέξη "διαλογισμός"; Σ΄αυτή την σχολή σημαίνει όχι σύνορα, όχι εμπόδια. Βρίσκεται πέρα από όλες τις αντικειμενικές καταστάσεις, καλές και κακές. Η λέξη "κάθομαι" σημαίνει να μην ανακατεύεις τις σκέψεις μέσα στο νου..
(Χούι-νεγκ)
Edited by - wholemind on 01/11/2009 11:45:43
enlightenedΝέο Μέλος
Διαβάζοντας αρκετές συζητήσεις σε διάφορα φόρουμ εκείνο που διαπίστωσα είναι ότι γίνονται πολλές συζητήσεις... αλλά γιά το τίποτα. Οι άνθρωποι χάνονται σε ανούσια θέματα ή σε ανούσιες συζητήσεις λησμονώντας έτσι το πραγματικό. Και το πραγματικό είναι αυτό που ζούμε, η καθημερινή ζωή μας, με όλα τα προσωπικά προβλήματα, τα προβλήματα σχέσεων, τα κοινωνικά προβλήματα...
Μπορούμε άραγε να ζήσουμε την Αλήθεια χωρίς να χανόμαστε σε θεωρίες, δασκάλους, απόψεις, αντιδικίες, προσωπικές επιθέσεις, κι όλα αυτά;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, απλά, φυσικά, χωρίς να χανόμαστε σε μάταιες πρακτικές των εκάστοτε σοφών;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, εδώ, τώρα, στην καθημερινή μας ζωή; Να μεταμορφωθούμε, βαθιά (κι όχι επιφανειακά); Να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε; Που δρούμε; Να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας;
Μπορούμε να είμαστε εμείς, οι απλοί καθημερινοί ανθρωποι, αλλά χωρίς όλες αυτές τις περιπλοκές και τα προβλήματα;
Επιτέλους μπορούμε να νοιώσουμε λίγη ειρήνη; Μέσα μας, στις σχέσεις μας, γενικότερα;
Βοήθεια...
(Είμαι καινούργια στο φόρουμ και προσπαθώ να "προσανατολιστώ". Ευχαριστώ)
Μπορούμε άραγε να ζήσουμε την Αλήθεια χωρίς να χανόμαστε σε θεωρίες, δασκάλους, απόψεις, αντιδικίες, προσωπικές επιθέσεις, κι όλα αυτά;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, απλά, φυσικά, χωρίς να χανόμαστε σε μάταιες πρακτικές των εκάστοτε σοφών;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, εδώ, τώρα, στην καθημερινή μας ζωή; Να μεταμορφωθούμε, βαθιά (κι όχι επιφανειακά); Να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε; Που δρούμε; Να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας;
Μπορούμε να είμαστε εμείς, οι απλοί καθημερινοί ανθρωποι, αλλά χωρίς όλες αυτές τις περιπλοκές και τα προβλήματα;
Επιτέλους μπορούμε να νοιώσουμε λίγη ειρήνη; Μέσα μας, στις σχέσεις μας, γενικότερα;
Βοήθεια...
(Είμαι καινούργια στο φόρουμ και προσπαθώ να "προσανατολιστώ". Ευχαριστώ)
enlightened καλώς ήρθες στην παρέα μας.. 
Για να σε βοηθήσω να «προσανατολιστείς» σκέψου κάτι που σε απασχολεί ή κάτι που σε κάνει να νοιώθεις όμορφα ή ακόμα και κάτι που θα ήθελες να γίνει στην «πραγματική» σου ζωή σε αυτήν την κοινωνία που ζεις, και γράψτο επάνω αριστερά στο παράθυρο.. «αναζήτησε»… δηλαδή μια λέξη κλειδί .
Πχ δυο λέξεις κλειδιά που κράτησα τυχαία από το κείμενο σου «ειρήνη» «σχέσεις»…
Τα φόρουμ δεν είναι παρά ένας μικρόκοσμος τις κοινωνίας μας, δεν υπάρχει ουσιώδης και ανούσιο, πραγματικό και ανύπαρκτο, παρά μόνο άνθρωποι (προσωπικότητες) με διαφορετικούς προβληματισμούς, πιστεύω, ενδιαφέροντα, απόψεις, αλλά που όλοι έχουν να σου προσφέρουν (μάθουν) κάτι διαβάζοντας ή συμμετέχοντας στον διάλογο μαζί τους.
"Για να γνωρίσεις τον άνθρωπο, φθάνει να μελετήσεις τον εαυτό σου, για να γνωρίσεις τους ανθρώπους πρέπει να τους συναναστραφείς" .
wholemindΜέλος
Αγαπητή φίλη, enlightened, ο φωτισμένος νους, δεν είναι κάτι διαφορετικό από τον καθημερινό μας νου. Κι όπως ζούμε χωρίς θεωρίες και πρακτικές, έτσι απλά, το ίδιο απλά μπορούμε να βιώσουμε την Αλήθεια.
Ας πάρουμε γιά παράδειγμα την όραση. Υπάρχουν δύο τρόποι να βλέπουμε. Η όραση χειρίζεται αυθόρμητα ό,τι εμπίπτει στο οπτικό μας πεδίο... όταν όμως συγκεντρωθούμε κάπου κι απορροφηθούμε σ΄αυτό γιά να το παρατηρήσουμε καλύτερα, στην εξέλιξή του, κλπ... έχουμε χάσει το υπόλοιπο της εικόνας... Αυτό είναι χρήσιμο στην πρακτική ζωή και το κάνουμε όλοι μας, πηγαίνοντας απο την γενική στην ειδική όραση κι αντίστροφα...
Ας πάρουμε τώρα τον νου (την συνείδηση). Η συνείδηση χειρίζεται αυθόρμητα ό,τι εμπίπτει στο πεδίο της και μπορεί να αντιδρά σε όλα... Όταν όμως συγκεντρωθούμε σε κάτι και απορροφηθούμε σ΄αυτό, τότε αυτό είναι σκέψη, διαδικασία... Αυτό είναι χρήσιμο στην πρακτική ζωή αλλά συχνά δημιουργεί προβλήματα κι εμπλοκές και σύγχιση...
Όταν προσπαθούμε να βρούμε λύση, να ελέγξουμε την διαδικασία, να την σταματήσουμε ενδεχομένως, θα αποτύχουμε... γιατί ο παρατηρητής δεν είναι κάτι διαφορετικό από το παρατηρούμενο, από την σκέψη...
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Απολύτως τίποτα. Απλά πρέπει να μην απορροφιόμαστε σε κάτι... Πρέπει να αφήσουμε την συνείδηση να χειριστεί αυθόρμητα όλα αυτά, να αντιδρά σε όλα, χωρίς να απορροφιέται σε κάτι...
Αυτό δεν είναι κάτι μυστηριώδες, ούτε και δύσκολο να το κάνει κάποιος... το κάνει η φύση μας...Όταν το κάνουμε αυτό, τότε μέσα σε αυτό τον καθημερινό νου μας αναδύεται ο αληθινός νους, ο φωτισμένος νους... Εδώ είναι η Αρχή της Αλήθειας και το Τέρμα της...
Ας πάρουμε γιά παράδειγμα την όραση. Υπάρχουν δύο τρόποι να βλέπουμε. Η όραση χειρίζεται αυθόρμητα ό,τι εμπίπτει στο οπτικό μας πεδίο... όταν όμως συγκεντρωθούμε κάπου κι απορροφηθούμε σ΄αυτό γιά να το παρατηρήσουμε καλύτερα, στην εξέλιξή του, κλπ... έχουμε χάσει το υπόλοιπο της εικόνας... Αυτό είναι χρήσιμο στην πρακτική ζωή και το κάνουμε όλοι μας, πηγαίνοντας απο την γενική στην ειδική όραση κι αντίστροφα...
Ας πάρουμε τώρα τον νου (την συνείδηση). Η συνείδηση χειρίζεται αυθόρμητα ό,τι εμπίπτει στο πεδίο της και μπορεί να αντιδρά σε όλα... Όταν όμως συγκεντρωθούμε σε κάτι και απορροφηθούμε σ΄αυτό, τότε αυτό είναι σκέψη, διαδικασία... Αυτό είναι χρήσιμο στην πρακτική ζωή αλλά συχνά δημιουργεί προβλήματα κι εμπλοκές και σύγχιση...
Όταν προσπαθούμε να βρούμε λύση, να ελέγξουμε την διαδικασία, να την σταματήσουμε ενδεχομένως, θα αποτύχουμε... γιατί ο παρατηρητής δεν είναι κάτι διαφορετικό από το παρατηρούμενο, από την σκέψη...
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Απολύτως τίποτα. Απλά πρέπει να μην απορροφιόμαστε σε κάτι... Πρέπει να αφήσουμε την συνείδηση να χειριστεί αυθόρμητα όλα αυτά, να αντιδρά σε όλα, χωρίς να απορροφιέται σε κάτι...
Αυτό δεν είναι κάτι μυστηριώδες, ούτε και δύσκολο να το κάνει κάποιος... το κάνει η φύση μας...Όταν το κάνουμε αυτό, τότε μέσα σε αυτό τον καθημερινό νου μας αναδύεται ο αληθινός νους, ο φωτισμένος νους... Εδώ είναι η Αρχή της Αλήθειας και το Τέρμα της...
quote:
Όταν προσπαθούμε να βρούμε λύση, να ελέγξουμε την διαδικασία, να την σταματήσουμε ενδεχομένως, θα αποτύχουμε... γιατί ο παρατηρητής δεν είναι κάτι διαφορετικό από το παρατηρούμενο, από την σκέψη...
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Απολύτως τίποτα. Απλά πρέπει να μην απορροφιόμαστε σε κάτι... Πρέπει να αφήσουμε την συνείδηση να χειριστεί αυθόρμητα όλα αυτά, να αντιδρά σε όλα, χωρίς να απορροφιέται σε κάτι...
Αυτό δεν είναι κάτι μυστηριώδες, ούτε και δύσκολο να το κάνει κάποιος... το κάνει η φύση μας...Όταν το κάνουμε αυτό, τότε μέσα σε αυτό τον καθημερινό νου μας αναδύεται ο αληθινός νους, ο φωτισμένος νους... Εδώ είναι η Αρχή της Αλήθειας και το Τέρμα της...
Εντυπωσιακό! Ειδικά αυτό που λές στην αρχή.
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΑΚΙΝΗΣΙΑ.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Η συγκέντρωση μετατρέπεται σταδιακά σε διαλογισμό.
Όσο υπάρχει συγκέντρωση δεν μετατρέπετε τίποτα.
quote:
Η συγκέντρωση μετατρέπεται σταδιακά σε διαλογισμό.
Ας περάσουμε στο πρακτικό κομμάτι. Πως εσύ μετατρέπεις σταδιακά την συγκέντρωση σε διαλογισμό;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Όταν λέω συγκέντρωση εννοώ τον εστιασμό του νου σε έναν σημείο!
Ο διαλογισμός δεν είναι ένας εστιασμός.
Πως περνάς από τον εστιασμο ή την συγκέντρωση σταδιακά στο διαλογισμό;
Στο λέω αυτό γιατί αν μπορείς να είσαι εστιασμένος σε ένα σημείο στο κενό!! τότε.... το να μην είσαι εστιασμένος σε κανένα σημείο.. είναι ένα βήμα όπου δεν υπάρχει κανένα ενδιάμεσο στάδιο.
Από την συγκέντρωση πας στην μην συγκέντρωση!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 03/11/2009 10:27:57