- Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
«Ως αγαπημένο σου απόφθεγμα φίλτατε έχεις το εξής: Η ΚΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ.Πόσο υποκριτικό και συνάμα επίκαιρο.»
Υποκριτικό λές έ? Ας δούμε το γιατί...
CROWL26:
«Αν ξανακοιτάξεις το μήνυμα σου το μόνο που εμπεριέχει είναι ΚΑΚΙΑ(έλλειψη λογικής και παραλήρημα), ΜΙΣΟΣ και ΕΙΡΩΝΙΑ προς το πρόσωπο του Ιησού Χριστού(δεν Τον σέβεσαι καθόλου) και των συνομιλητών σου που δεν συμφωνούν μαζί σου!Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του!»
Έχω πει και παλαιότερα, πως εάν θεωρήσουμε πως ο Ιησούς όντως υπήρξε, τότε πολύ καλά είπε τα όσα είπε.
Μόνο που δεν τα είπε ΓΙΑ ΣΑΣ, δεν τα είπε για να ιδρύσει παγκόσμια και οικουμενική θρησκεία, αλλά για φέρει ένα νέο μήνυμα ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ. Αυτός και λόγος για το ότι υπάρχει πλήρη αντίφαση μεταξύ των όσων ο ρόλος ενός θεού όλων των λαών απαιτεί, και μεταξύ των όσων έπραξε και είπε ο Ιησούς.
Τα λόγια του Ιησού είναι χρήσιμα ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΤΟΥ, είναι χρήσιμα ως αφύπνιση πνευματική υπό τον στενό ερμηνευτικό κλοιό της ιουδαϊκής θεολογίας και όχι της παραμορφωμένης παγανιστικής θρησκείας που εσείς πιστέψατε ως «χριστιανισμό».
Τώρα, εάν εσύ αντιλαμβάνεσαι την σκληρή πραγματικότητα ως «κακία», δικαίωμα σου....
quote:
Όταν όμως ακούοντας τις διαβολές του όφεως(Διάβολος)"έφαγε" το μήλο και ηθέλησε να γίνει ανώτερος του Θεού έχασε από τον Θεό το καθ'ομοίωση και παρέμεινε μόνο κατ'εικόνα. με την υποχρέωση να παλέψει και να δοκιμαστεί ώστε να ξαναφτάσει στο καθ'ομοίωση(μεταπρωτικός άνθρωπος).
Αν και καθυστερημένος λογος επαγγέλματος επιτέλους γυρίζω σπίτι για να ξεκινήσουμε το διάλογο πάνω σε ένα θέμα που με έχει απασχόληση από πολύ παλιά, χωρίς κανένας μέχρι τώρα δυστυχώς να μου ικανοποιήσει τις απορίες μου.Οποτε για να δούμε με όλα τα φιλαράκια εδώ;
CROWL26 1. Από την γέννηση στην Βίβλο διαβάζουμε ότι ο όφις ήτανε το φρονιμότερο όλων τον θεριών πάνω στη γη ( Κήπος της Εδέμ ) και ξαφνικά βλέπουμε τον όφη να γίνεται το πονηρότερο , τi έγινε ξαφνικά και ο όφις προσπαθεί να διαβάλει τους πρωτόπλαστους; Και τι όφελος είχε να το κάνει; Και το κυριότερο πως επιτράπει και από ποιον, στο κακό να εισχωρήσει και να βάλει σε μια τέτοια δοκιμασία κάποιους που δεν είχαν την γνώση να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό, αν δεχτούμε ότι το κακό δεν είχε θέση εκεί.
2. Γιατί ο Θεός δεν ήθελε οι πρωτόπλαστοι να φάνε από το δέντρο της γνώσης; Ποιος ο λόγος που δεν ήθελε οι πρωτόπλαστοι να μπορούν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό; Τι πιστεύεται, ότι αν ο όφις ήθελε πραγματικά να διαβάλει τους πρωτόπλαστους δεν θα τους έλεγε να φάνε από το δέντρο της ζωής, έτσι και αλλιώς ο πρωτεύων λόγος που βγήκανε από τον κήπο της Εδέμ ήτανε όπως μας λέει η Βίβλος ότι τώρα που φάγανε από το δέντρο της γνώσης μήπως φάνε από το ξύλο της ζωής και ζήσουν αιώνια σαν εμάς ( ΕΛΟΙΜ )
quote:
Εδώ φίλε μου κάνεις ένα λάθος!Ο άνθρωπος όταν δημιουργήθηκε από το Θεό ήταν τέλειος και αναμάρτητος!Δημιουργήθηκε δε, κατ'εικόνα και καθ'ομοίωση του Θεού(προπτωτικός άνθρωπος)!
Πως είναι δυνατόν αυτή η Αόριστη έννοια που δίνουμε στον Θεό να έχει ανθρώπινη μορφή ,ανησυχίες ,φόβο ( όπως μας λέει η Βίβλος ότι τώρα που φάγανε από το δέντρο της γνώσης, μήπως φάνε από το ξύλο της ζωής και ζήσουν αιώνια σαν εμάς )
quote:
Οι δοκιμασίες που βλέπουμε στον Ιησού δείχνουν στον άνθρωπο ότι ο δρόμος, η οδός προς την καθ'ομοίωση είναι στενή και τεθλιμμένη και όχι εύκολη και χωρίς αγώνα!Αν επιλέξει να ακολουθήσει την οδό που του έδειξε ο ίδιος ο Θεός θα πρέπει να αγωνιστεί πάρα πολύ, να παλέψει με τον ίδιο του τον εαυτό αφού θα πρέπει να αποβάλλει τις αμαρτίες που έχει αποδεχτεί και κουβαλάει μαζί του!
Συγνώμη CROWL26 αλλά αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι ο δρόμος που μας έδειξε ο Θεός ( βάση αυτά που μας λέει η Βίβλος ) ) είναι ο λάθος δρόμος αφού οδήγησε τους πρωτόπλαστους σε μια καλοστημένη παγίδα ώστε να κουβαλάνε για πάντα την ρετσινιά του προπατορικού αμαρτήματος. Dying_Incubus για άλλη μια φορά σου βγάζω το καπέλο ,και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
λίλιθ έχεις μια πολλή ενδιαφέρων άποψη που πρέπει να παραδεχτώ ότι με καλύπτει πολύ περισσότερο από κάποιες άλλες επιφανειακές και άδειες γνώμες.
quote:
ΦΙΛΕ elo, ΕΣΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; ΓΙΑΤΙ; ΠΟΤΕ; ΠΩΣ; ΠΟΙΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΜΕΣΑ ΣΑΣ; ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΑΣ; ΕΑΝ ΟΧΙ, ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;
el.elyon με αυτό που γράφω εννοώ ένα πιστεύω που έχω ξαναγράψει και άλλες φορές .Ότι ο άνθρωπος είναι ένας θνητός Θεός, και ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας είναι το να καταφέρουμε να τον κάνουμε να βγει από το σκοτάδι που τον έχουμε κρυμμένο και ξεχασμένο μέσα μας.
Τελικά μήπως σε όλη αυτήν την ιστορία σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα , την σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού υπάρχει ένα πολύ ποιο βαθύ νόημα πάνω στην αμαρτία ,και πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο τα επιφανειακά που μας δίνουνε;
Το ρολο της ανασφαλειας στο θανατηφορο προιον της θρησκειας αναλαμβανει η εσχατολογια, που "ευαγγελιζεται" την επικειμενη καταστροφη μεσω της δευτερας παρουσιας και του αρμαγεδονα.
Το ρολο των ενοχων αναλαμβανει η υποθετικη και αστηρικτη ιστορια για εναν "αναμαρτητο" που σταυρωθηκε "για τα κριματα μας"
Τα πραγματα ειναι πολυ απλα. Μη μπλεκεσαι. Ολη η φασαρια γινεται για να βαλεις το χερι στην τσεπη και να δωσεις λεφτα στο παγκαρι. Μονο αυτος ειναι ο σκοπος τους. Θελουν βλεπεις 2-3 δισεκατομυρια για τα γεραματα τους...
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
Με αυτή την έννοια ο κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει ένας Χριστός - άλλωστε τι σημαίνει Χριστός ετυμολογικά? 
Το σημαντικό είναι να κατορθώσει να φτάσει την Συνείδηση του σε ένα τέτοιο επίπεδο όπου θα μπορέσει να αναστηθεί, να φτάσει σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο όπου από το υλικό στάδιο περνάει στο πνευματικό.
Όπως ξαναείπα αυτό που απαιτείται από τον καθένα μας είναι να αναγνωρίσει και κυρίως να κατανοήσει την φύση του.
Να αντιληφθεί από που προέρχεται αυτή και που πρέπει κάποια στιγμή να καταλήξει.
Και σ' αυτό το σημείο συμφωνώ με τον φίλο elo ο οποίος αναφέρει οτι ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του ένα μικρό Θεό, μια θεϊκή προέκταση.
Ένας φίλος μου πριν ένα χρόνο ακριβώς μου είχε πει κάτι πολύ όμορφο και συνάμα πολύ αληθινό κατά την γνώμη μου.
Πως η ψυχή του ανθρώπου είναι η προέκταση της Ανώτερης Δύναμης η οποία εκφράζεται μέσα από τον καθένα μας.
quote:
Τελικά μήπως σε όλη αυτήν την ιστορία σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα , την σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού υπάρχει ένα πολύ ποιο βαθύ νόημα πάνω στην αμαρτία ,και πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο τα επιφανειακά που μας δίνουνε;
Ίσως, φίλε μου elo, αυτό που αναφέρεις να συμβολίζει ακριβώς την κάθοδο για την οποία μίλησε η λίλιθ ή για την ενσάρκωση που αναφέραμε εμείς.
Η γέννηση μας σε αυτή την κατάσταση ίσως δείχνει την αρχή της πορείας μας προς την ένωση μας με το Θείο, η Σταύρωση να απεικονίζει την δυσκολία και τις κακουχίες που ίσως ακολουθήσουν αυτή μας την πορεία κι η Ανάσταση να συμβολίζει την τελική ένωση.
Ας προσπαθήσουμε λίγο όλοι να κοιτάξουμε πέρα από τα προφανή και πίσω από τις έννοιες που μας δίνονται.
Το μυστικό για να ερευνήσουμε κάτι και να ανακαλύψουμε κάτι σημαντικό είναι να το κοιτάξουμε σε βάθος, ακόμα κι αν έχουμε μάθει να αντιδρούμε σπασμωδικά στο άκουσμα του.
Σίγουρα το Χριστιανικό δόγμα δεν εκφράζει τον κάθε συμμετέχοντα, ας δούμε όμως λίγο τι μηνύματα μπορεί να μας μεταδώσει...
In anticipation of my resurrection...
Νομίζω πως ζούμε τη ζωή, όπως ακριβώς ερχόμαστε σε αυτήν, δηλαδή πάντα σαν παιδιά. Και, σαν τα παιδιά, μας αρέσουν τα παραμύθια και πολύ καλά κάνουν σε πρώτη φάση, γιατί εκτός από ψυχαγωγικά είναι και διδακτικά. Και μας βοηθούν να καταλάβουμε αυτό που ζούμε, είτε μέσα από την αποδοχή είτε μέσα από την απόρριψή τους.
Εντέλει η αλήθεια των παραμυθιών δεν είναι άλλη από την αξία που έχουν για μας τους ίδιους. Έτσι, ο CROWL26 προτιμά να παίρνει το παραμύθι κατά γράμμα και πραγματικά κάθε παραμύθι είναι ένα κλειστό σύστημα που λειτουργεί πολύ καλά μέσα στο πλαίσιο που θέτει για τον εαυτό του. Γιατί η πρόθεση του παραμυθιού είναι πρωτίστως το ταξίδι στο όνειρο, η έμπνευση. Το πρόβλημα ξεκινά όταν προσπαθούμε να το μεταφέρουμε στην *πραγματικότητα* και να το ερμηνεύσουμε από εκεί, απομονώνοντας τα επιμέρους στοιχεία του.
Ο Schwabe πάλι φαίνεται να έχει πάθει αλλεργία στα παραμύθια πιθανόν γιατί του κόστισαν κάτι, γιατί του θυμίζουν κάποια πληγή.
Μπορούμε όμως, αν θέλουμε, να μάθουμε να ισορροπούμε ανάμεσα στις πληγές μας και στα παραμύθια μας βρίσκοντας ό,τι μας βοηθά να νιώθουμε πλήρεις. Και ίσως μέσα στην ισορροπία μας να μπορέσουμε να κάνουμε λίγο χώρο, να επιτρέψουμε και στον άλλον να υπάρξει όπως εκείνος έχει ανάγκη και χρειάζεται, χωρίς κριτική.
Πάντα ο άλλος είναι ο καθρέφτης μας. Κι αν του καταλογίζουμε δογματισμό και αν μας ενοχλεί ο δογματισμός του, είναι ίσως επειδή εμείς οι ίδιοι είμαστε δογματικοί και μας ενοχλεί αυτό το χαρακτηριστικό πρώτα στον εαυτό μας.
Γι' αυτό κανείς δεν μπορεί να πει τι είναι πραγματικά καλό ή ωφέλιμο για τον άλλον ή να προβάλλει τη δική του αλήθεια σαν ΤΗΝ αλήθεια, όταν ενδεχομένως δεν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια αλλά αυτό που τελικά υπάρχει είναι ένα απέραντο πλήθος, μια θάλασσα ερμηνειών. Και κάθε ερμηνεία είναι μια νότα κι εμείς μαθαίνουμε να παίζουμε συγχορδίες συνθέτοντας ο καθένας τη δική του μουσική.
Στα δικά μου αυτιά λοιπόν και στη δική μου μουσική, καλέ μου elo όλα έχουν γίνει έτσι όπως λένε οι Γραφές ΚΑΙ δεν έχουν γίνει έτσι, όλα είναι σωστά ΚΑΙ δεν είναι σωστά, γιατί ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ.
Σημασία έχει να είμαι πλήρης, να είσαι πλήρης και να είναι πλήρεις όλοι οι άνθρωποι έτσι ώστε να μπορούμε να ερχόμαστε όλοι από την πληρότητα και τη γενναιότητα της ύπαρξής μας και όχι από το έλλειμμά της, να ξέρουμε ότι όσο χρήσιμα ή ωφέλιμα ή επιθυμητά κι αν είναι, τελικά δεν χρειαζόμαστε ούτε τις πληγές ούτε τα παραμύθια για να υπάρξουμε. Και έτσι είναι.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
quote:
Μπορούμε όμως, αν θέλουμε, να μάθουμε να ισορροπούμε ανάμεσα στις πληγές μας και στα παραμύθια μας βρίσκοντας ό,τι μας βοηθά να νιώθουμε πλήρεις. Και ίσως μέσα στην ισορροπία μας να μπορέσουμε να κάνουμε λίγο χώρο, να επιτρέψουμε και στον άλλον να υπάρξει όπως εκείνος έχει ανάγκη και χρειάζεται, χωρίς κριτική
Δυστυχώς Unseen πρέπει να παραδεχτώ ότι έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες, είναι ένα λάθος που κάνουμε οι περισσότεροι από εμάς μαζί και εγώ , και ας ξέρω ότι σε αντίθεση με αυτά που πιστεύω. Αλλά και από την άλλη η σωστή κριτική ,χωρίς να υπάρχει δογματισμός είναι απαραίτητη για να μπορούμε να βλέπουμε συγχρόνως την αντανάκλαση και της δικιά μας σκιερής ψυχής.
quote:
Σημασία έχει να είμαι πλήρης, να είσαι πλήρης και να είναι πλήρεις όλοι οι άνθρωποι έτσι ώστε να μπορούμε να ερχόμαστε όλοι από την πληρότητα και τη γενναιότητα της ύπαρξής μας και όχι από το έλλειμμά της, να ξέρουμε ότι όσο χρήσιμα ή ωφέλιμα ή επιθυμητά κι αν είναι, τελικά δεν χρειαζόμαστε ούτε τις πληγές ούτε τα παραμύθια για να υπάρξουμε. Και έτσι είναι.
Σωστά αλλά βλέπεις όμως ότι το μεγαλύτερο ποσοστό τον ανθρώπων χρειάζεται από κάπου να πιαστεί για να αντεπεξέλθει στα προβλήματα ( δοκιμασίες για πολλούς ) στην πορεία της ζωής του, άλλοι πιστεύουν σε μια αόριστη δύναμη (ΘΕΟΣ=ΧΡΙΣΤΟΣ ) , άλλοι στον ΜΩΑΜΕΘ άλλοι στον ίδιο τον άνθρωπο κλπ. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να αντλήσουμε πίστη από κάτι.
Εκεί είναι και το νόημα του θέματος σε αυτό το topic που ξεκίνησε. Ο πραγματικός λόγος που σταυρώθηκε ο Χριστός, βλέπεται έχω σταματήσει πλέον εδώ και αρκετά χρόνια να ψάχνω το αν υπήρξε, το αν ήτανε ένα απλός άνθρωπος η Θεανθρωπος,η εάν ήτανε ένας από τους πολλούς δασκάλους της σοφίας που περάσανε στα βάθη των χιλιάδων ετών για έναν λόγο μόνο. Κατάλαβα ότι όλες οι διδασκαλίες που έχουμε γνωρίσει , και μιλάμε πάντα για υγιείς διδασκαλίες είχανε στόχο την τελειοποιήσει του ανθρώπου, είτε ήτανε μέσα από Ήρωες, είτε μέσα από Θεϊκές αποκαλύψεις, είτε μέσα από Θυσίες. Βέβαια αυτά που μας προσφέρει όλη η Παλαιά και Καινή διαθήκη μας αφήνει ένα αίσθημα , ότι κάπου τα έχουμε ξαναδιαβάσει και το χειρότερο ένα αίσθημα περιέργειας και αμφιβολίας. Και για να μην μακρηγορώ η Σταύρωση του Χριστού ( μιλάω πάντα για τα προσωπικά μου πιστεύω ) δεν είχε σκοπό να φορτωθεί ο Χριστός της δικές μας αμαρτίες, αλλά για να μας δείξει ότι η αγάπη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που υπάρχει και μόνο μέσο αυτού (αγάπη ) μπορεί η ψυχή να τελειοποιηθεί. Βλέπεται ο άνθρωπος δεν είναι τόσο αμαρτωλός, όσο αδύναμος, ζώντας μέσα στην άγνοια.
quote:
Οι αρχαίοι έλληνες δεν «χρέωσαν» κανέναν με αμαρτίες συλλογικού χαρακτήρα (όπως οι Ναζί και ο θεός της Βίβλου π.χ.), οι αρχαίοι έλληνες δεν χώρισαν ποτέ τον κόσμο σε πιστούς και άπιστους.
@ Schwabe
Τους χώρισαν σε Έλληνες και Βάρβαρους (Πας μη Έλλην Βάρβαρος)!!
Φιλικά.-
ICXC
quote:
Τώρα, εάν εσύ αντιλαμβάνεσαι την σκληρή πραγματικότητα ως «κακία», δικαίωμα σου....
@ Schwabe
Από πότε η σκληρή πραγματικότητά ΣΟΥ ΔΕΝ είναι ΚΑΚΙΑ, όταν προσβάλεις το Θεό μου και ό,τι πιστεύω????
Αν σε πώ βλάκα δεν θα είμαι για εσένα ΚΑΚΟΣ αλλά θα είναι για εμένα σκληρή πραγματικότητα!!
Φιλικά.-
ICXC
Καλέ μου elo,
quote:Πράγματι, εξ άλλου η κρίση είναι μία από τις αισθήσεις της ψυχής. Πότε όμως κάνουμε το άλμα από την κρίση προς τον δογματισμό και το άλλο άλμα από την ψυχή στη σκιερή ψυχή; Υπάρχει *σκιερή ψυχή*; Ή μήπως μόνο *σκιερό εγώ*;
Αλλά και από την άλλη η σωστή κριτική ,χωρίς να υπάρχει δογματισμός είναι απαραίτητη για να μπορούμε να βλέπουμε συγχρόνως την αντανάκλαση και της δικιά μας σκιερής ψυχής.
quote:Κι αυτό επειδή όλοι μας για κάποιον λόγο περιμένουμε να αντλήσουμε συγχώρεση, αγάπη και αποδοχή απ' έξω από μας, να μας βεβαιώσει κάποιος ότι μας συγχωρεί, ότι μας αγαπά και ότι μας αποδέχεται, όταν στην πραγματικότητα θα έπρεπε να αντέχουμε να συγχωρούμε, να αγαπάμε και να αποδεχόμαστε τους εαυτούς μας.
Όλοι μας έχουμε ανάγκη να αντλήσουμε πίστη από κάτι.
Κι είναι από αυτό το ελλειμματικό σημείο που ξεκινούν οι ερμηνείες των παραμυθιών και τα άλματα. Με τον χριστιανισμό ο άνθρωπος συντρίβεται προτού να υψωθεί, με τον αρχαιοελληνισμό στήνεται σε τόσο υψηλό βάθρο που σίγουρα θα συντριβεί. Το αποτέλεσμα (στα δικά μου μάτια πάντα) είναι το ίδιο, αυτό που αλλάζει είναι μόνο η φορά, αλλά -επειδή η εξέλιξη είναι σπιροειδής- μετά από κάποιο σημείο δεν έχει σημασία ούτε η φορά, απλά ζει κανείς μια αλληλουχία συντριβής και εξύψωσης που ορίζεται εξωγενώς και που δεν την αξίζει.
quote:Τι όνομα έχει λοιπόν, καλέ μου φίλε, η αγάπη; Λέγεται σταύρωση ή ανάσταση; Λέγεται έλλειψη ή απάλειψη αμαρτίας; Μήπως έλλειψη ή απάλειψη ενοχής;...
...η Σταύρωση του Χριστού (μιλάω πάντα για τα προσωπικά μου πιστεύω) δεν είχε σκοπό να φορτωθεί ο Χριστός της δικές μας αμαρτίες, αλλά για να μας δείξει ότι η αγάπη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που υπάρχει και μόνο μέσο αυτού (αγάπη) μπορεί η ψυχή να τελειοποιηθεί
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
«Τους χώρισαν σε Έλληνες και Βάρβαρους (Πας μη Έλλην Βάρβαρος)!»
Τελικά, έχεις μάθει και κάτι ολοκληρωμένο σε σχέση με την αρχαιότητα?
Η φράση ετούτη είχε ΑΛΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ τότε, και όχι πάντως αυτή που εσύ σήμερα αντιλαμβάνεσαι. «Βάρβαρος» ονομάζονταν ο μη-έλλην, αυτός που δεν μιλούσε ελληνικά και μιλούσε ακαταλαβίστηκα, δηλαδή μια ξένη γλώσσα!
Η σημασία που έφτασε ως εμάς, δεν είναι αποτέλεσμα των ελλήνων αλλά είναι προϊόν των μετέπειτα αυτοκρατορικών χρόνων των ρωμαίων, και εννούσαν πλέον τον απολίτιστο, σε σχέση με όσους είχαν παιδεία και συνεπώς ταυτίζονταν με την κλασσική ελληνική μόρφωση.
Τόση επιπολαιότητα πια?
CROWL26:
«Από πότε η σκληρή πραγματικότητά ΣΟΥ ΔΕΝ είναι ΚΑΚΙΑ, όταν προσβάλεις το Θεό μου και ό,τι πιστεύω??»
Τον θεό σου, ας τον έχεις μέσα σου, διότι εκεί ανήκει και όχι σε δημόσιο διάλογο. Ο «θεός» σου, είναι και...δημόσιος θεός της ελληνικής πολιτείας, και μιας και πληρώνω ουκ ολίγα σε φόρους έχω κάθε δικαίωμα να κρίνω και να σχολιάζω όσα πληρώνω και άλλοι θέλουν να μου περάσουν ως θέσφατο.
Εφόσον λοιπόν δεν ήρθε κανείς να σε ρωτήσεις επί προσωπικού τι κάνεις και τι όχι, μπορείς να αποχωρήσεις εάν δεν αντέχεις το ξεσκέπασμα.
CROWL26:
«Αν σε πώ βλάκα δεν θα είμαι για εσένα ΚΑΚΟΣ αλλά θα είναι για εμένα σκληρή πραγματικότητα!!»
Αυτό αν το πεις, όπως και εγώ αν σε πω ηλίθιο, είναι μια προσωπική επίθεση, και ενδεχομένως να αποτελεί και μια σκληρή πραγματικότητα. Εγώ όμως, δεν απευθύνω στο άτομο σου τα σχόλια μου αλλά σε ένα δόγμα. Και το δόγμα, δεν είσαι εσύ!