- ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ & ΛΟΓΟΙ ΣΟΦΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Οι φίλοι δεν φεύγουν...
Seminaki μου καλό.... οι φίλια δεν είναι θέμα ηλικίας.... από όλους έχεις κάτι να πάρεις, να ακούσεις, να μάθεις, από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο... αρκεί να έχεις μάθει να ακούς, να φιλτράρεις αυτά που ακούς και τελικά να μένει το απόσταγμα της γνώσης μέσα σου....
Ο άνθρωπος είναι που μετράει... και θα πρέπει να είμαστε πολύ τυχεροί όταν θα κάνουμε στον εαυτό μας την ερώτηση «έχουμε Ανθρώπους δίπλα μας» και θα πάρουμε την απάντηση «ΝΑΙ»! Αυτό είναι το σημαντικό.... ανθρώπους που θα είναι εκεί να σε ακούσουν, να σου σταθούν όταν πονάς, αλλά και όταν είσαι χαρούμενη και θες να πετάξεις μαζί τους.... αυτό είναι το σημαντικό! Κι ας είναι διαφορετικής ηλικίας, φύλου, χρώματος.... δεν έχει τόσο σημασία....
Α! και να μη μετανιώνουμε για τίποτε... ποτέ....
Ότι έγινε στο παρελθόν σίγουρα έγινε για καλό....
"Τα πράγματα είναι απλά εμείς τα κάνουμε περίπλοκα..."
δεν θα διαφωνήσω καθόλου..
αλλά ο καθένας μας τα βλέπει διαφορετικά..
πολλοί έχουν στερεότυπα,ταμπου,ρατσιστικές διαθέσεις,παρωπίδες κτλ..
Ωστόσο..
είχα μία συζήτηση με ένα πολύ καλό παιδί χθες το βράδυ και μου είπε κάτι που με προβλημάτισε..δηλαδη,πολλά είπαμε αλλά αυτό με προβλημάτισε περισσότερο..
Μου είπε πως οι φιλίες κάποια στιγμή τελειώνουν..
Αλήθεια,το πιστεύετε αυτό??
Αρχίζουν και τελειώνουν..δηλαδή είναι κύκλος?(γιατί ως γνωστόν ένας κύκλος πάντα κλείνει!)
Φυσικά, είπε πως παρόλο που τελειώνουν μένει η αγάπη..
Όταν όμως τον άλλο δεν τον νιώθεις δίπλα σου πως μπορείς να του δείξεις ότι τον αγαπάς?
Το θέμα δεν είναι να νιώθουμε μόνο,αλλά και να το δείχνουμε..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
οι προσωπικές μου εμπειρίες μου λένε ότι όλα τελειώνουν.... αλλά έχω ακούσει κι’άλλους να λένε ότι τίποτε δε τελειώνει.... και το έχω δει, αλήθεια...
φιλίες που κρατάνε χρόνια.... τι φταίει?
για να τελειώσει κάτι φταίει.... πάνω μας, γύρω μας... κάτι.... με τα χρόνια κατάλαβα ότι είναι φορές που νιώθουμε ανέτοιμοι, ανώριμοι ίσως, έτσι ώστε να μεγαλώσουμε και να εξελιχθούμε με τον άλλον που έχουμε δίπλα μας.... αλλά δε ξέρω αν στο τέλος τελικά μένει αγάπη ή μια μελαγχολική ανάμνηση..... αυτό το αίσθημα που έχεις ανοίγοντας το ξεχασμένο άλμπουμ με τις φωτογραφίες, εκείνο, που το είχες σε ένα ράφι σκονισμένο....
"Τα πράγματα είναι απλά, εμείς τα κάνουμε περίπλοκα..."
Η συχνή επαφή που αναφέρεις σε κάποιους ακούγεται όμορφα σε κάποιους άλλους όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι φίλοι σου.
Ο μικρός άνθρωπος για να βαδίσει θέλει κοντά την μαμά του, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η μαμά του πρέπει να είναι δίπλα του (στην κυριολεξία) σε κάθε βήμα ή να κρεμαστεί πάνω του.
Αλλοίμονο εάν δεν μπορούσε μετά να τον αντικρίσει.
Θα σου εξηγήσω και τι εννοώ με το
quote:
είμαι εκεί για όσο το χρειάζονται, μετά ξαναχανόμαστε
Κάποιες στιγμές στην ζωή μας χρειαζόμαστε ένα χέρι να κρατηθούμε, κάποιον άνθρωπο να μιλήσουμε αντί να τα λέμε στον καθρέφτη, μία ώθηση να προχωρήσουμε...
αυτό μπορεί να προσφέρει, εάν θέλει, κάποιος που τον θεωρούμε φίλο.
Εάν όμως εμείς συνεχίσουμε να κρατιόμαστε από αυτό το χέρι θα συμβούν πιθανόν τα εξής
-δεν θα πάμε παρακάτω, θα ακολουθήσουμε την πορεία του χεριού που μας προσφέρθηκε και θα ξεφύγουμε από τον στόχο μας
-δεν θα πάει ο άλλος παρακάτω γιατί θα υποχρεωθεί να παραμείνει στον δικό μας δρόμο
Η κτητικότητα δεν είναι φιλία, ούτε η εξάρτηση.
Όταν είναι κάποιος ελεύθερος από όλα τα πρέπει και τα γιατί μπορεί να είναι φίλος.
Όταν στενοχωριέσαι που δεν βλέπεις κάποιον είναι νομίζω γιατί
ή δεν σου έχει δώσει να αισθανθείς την αγάπη του, την σιγουριά της παρουσίας του έστω και απών
ή γιατί πρέπει να δουλέψεις εσύ με τον εαυτό σου κάποια συναισθήματα που σε κάνουν να θέλεις να πιάνεις συνεχώς το χέρι κάποιου για να νοιώθεις ότι είναι κοντά σου.
Εμείς όλοι που δεν ξέρουμε ο ένας το πρόσωπο του άλλου μιλάμε, προσπαθούμε να κρατηθούμε ο ένας από τον άλλον και να προχωρήσουμε, κάτι παίρνω εγώ από σένα κάτι εσύ από μένα, αυτό συμβαίνει με όλα τα μέλη εδώ.
Εάν εσύ π.χ. ανοίξεις ένα θέμα και γράψεις "βοήθεια παιδιά, έχω αυτό το πρόβλημα" είναι σίγουρο ότι θα λάβεις ατέλειωτες απαντήσεις, η κάθε μία εκφρασμένη με τον ιδιαίτερο τρόπο του καθενός.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι πιστεύεις δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν? για να μην είμαι κάθετη θα πω, οι περισσότεροι, έχουν να κάνουν κάτι.
Γιατί λοιπόν διαθέτουν τον χρόνο τους να σε βοηθήσουν? γιατί νοιάζονται, και ας μην τους κοιτάς στα μάτια.
Παίρνεις αυτό που σου δίνει ο καθένας και βλέπεις εάν μπορείς να σου χρησιμεύσει σε κάτι, αυτό όμως δεν μειώνει την προσφορά τους.
Έτσι είναι και στον φίλο που έχεις δίπλα σου, παίρνεις αυτό που μπορεί να σου δώσει και βλέπεις εάν σου κάνει, εάν δεν σου κάνει δεν σημαίνει ότι δεν είναι φίλος σου, σου πρόσφερε αυτό που μπορούσε.
Ζητώ συγνώμη αλλά δεν μπόρεσα να διαβάσω όλες τις σελίδες αυτού του topic.
Μπορεί να έχουν ήδη ειπωθεί αυτά που θα πω ή μπορεί και να είμαι εκτός θέματος! Αν συμβεί κάτι τέτοιο, επαναφέρεταί με στην τάξη!!
Λοιπόν, εξαρτάται τι εννοεί κανείς λέγοντας φίλους. Αν εννοούμε την πραγματική φιλία, την βαθιά αγάπη και το ανιδιοτελές ενδιαφέρον, τότε ποτέ δεν χάνεται τελείως, αλλά είναι και σπάνιο να βρεθεί.
Αν εννοούμε, όμως, την ταύτιση απόψεων, καλή παρέα, απόλυτη εμπιστοσύνη και γενικότερα αυτό το επίπεδο της σχέσης, δυστυχώς, ναι χάνεται! Όταν απομακρύνονται οι άνθρωποι μεταξύ τους.
Και αυτό είναι φυσιολογικό. Η δυνατότητα να δημιουργηθεί μία τέτοια σχέση, δίνεται από την συχνή επαφή. Γι’ αυτό και την βλέπουμε είτε σε δεσμούς (η λεγόμενη συνήθεια στην σχέση!), είτε μεταξύ συμμαθητών στην αρχή, συμφοιτητών αργότερα, συναδέρφων τελικά.
Αν παρατηρήσουμε τη ζωή μας, θα δούμε ότι τις περισσότερες φορές, αισθανόμαστε δεμένοι με άτομα που βλέπουμε καθημερινά. Γιατί αυτοί μας ζούνε και θα πιάσουν και το παραμικρό υπονοούμενο που θα πετάξουμε, θα καταλάβουν τι νιώθουμε σήμερα, γιατί ξέρουν και τι νιώθαμε χθες και προχθές.
Όλοι οι άλλοι, αυτοί που μείνανε πίσω, φύγανε μακριά, μπορεί να μας αγαπάνε, αλλά πια δεν μπορούν να μας νιώσουν το ίδιο. Και στη συνέχεια, το πράγμα απλά τελειώνει.
Αυτή είναι η άποψη μου.
Οι φίλοι φεύγουν όταν η απόσταση το επιβάλλει.
σε ευχαριστώ για την άμεση απάντηση σου..
τελικά μένει αγάπη ή μια μελαγχολική ανάμνηση..... αυτό το αίσθημα που έχεις ανοίγοντας το ξεχασμένο άλμπουμ με τις φωτογραφίες, εκείνο, που το είχες σε ένα ράφι σκονισμένο....
ότι και να μένει..τουλάχιστον έχουμε αναμνήσεις..ευχάριστα και δυσάρεστα πράγματα να θυμόμαστε..γέλια και δάκρυα..ακόμη και μέσα σε ένα άλμπουμ..
Φιλικά
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
σημασία δεν έχει αν διάβασες όλες τις σελίδες..
ανταλλαγή απόψεων κάνουμε εδώ..
Εγώ δεν πιστεύω πάντως πως η απόσταση είναι ένας λόγος για να χωρίστουν δύο πολύ καλοί φίλοι..
υπάρχουν και τα τηλέφωνα,το ιντερνετ..η τεχνολογία μας όλο και προοδεύει..
η απόσταση είναι δικαιολογία..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
σε ευχαριστώ..
είναι ο τρόπος σου μου φαίνεται που με κάνει να ξεδιαλύνω υποθέσεις και σκέψεις..
ή τυχαίνεις τις μέρες που ακούω τι μου λένε..χαχα!(πλάκα κάνω)
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
Για αυτό εξήγησα, στην αρχή, ότι εξαρτάται για τι είδους σχέση μιλάς. Είπα ότι η βαθιά φιλία – αγάπη δεν σβήνει εντελώς ποτέ.
Όμως η άλλη σχέση, η στενή, η ταύτιση, χάνεται εξαιτίας της απόστασης. Υπάρχουν τρόποι να επικοινωνήσεις, ναι, αλλά σε περιπτώσεις που χρειάζεσαι κάποιον, θέλεις κάποιον δίπλα σου.
Π.χ. αν μαλώσεις με τον φίλο σου και νιώθεις να πνίγεσαι, θέλεις έναν άνθρωπο να πιείτε έναν καφέ, να κλάψεις, να βρίσεις και να σε ακούει και να το αναλύσετε το θέμα. Δεν θα πάρεις τηλέφωνο τον παλιό φίλο τον καλό, για να του πεις το συμβάν. Και ακόμη κι αν το κάνεις, δεν θα είναι εδώ να σε παρηγορήσει.
Καλώς ή κακώς, η απόσταση δεν επιτρέπει σε κάποιους ανθρώπους να είναι δίπλα μας, όσο κι αν θα το ήθελαν.
Εγώ δεν ξέρω ποιον θα επέλεγα..άλλωστε δεν κάνω εύκολα φίλους..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
Nadie más que tú,sabe adivinar adonde voy,nadie pudo descubrir ,lo que yo realmente soy..Ha sembrado paz en mi interior....
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Μου είπε πως οι φιλίες κάποια στιγμή τελειώνουν
.....................................................................
Σαν δικαιολογια μου φαινεται εκτος αν το ατομο που μιλαει ειναι σκετη ''επιφανεια''.
Χαθηκαμε αν τα ισοπεδωσουμε ολα.
Περισσοτερος ρομαντισμος και πιο λιγος εγωισμος θα εκαναν πιο ''ελαφρια'' την ζωη μας.
Δεν είναι επιφάνεια το παιδί..απλά ο καθένας έχει τη δική του γνώμη..
Περισσοτερος ρομαντισμος και πιο λιγος εγωισμος θα εκαναν πιο ''ελαφρια'' την ζωη μας.
Αυτό ξαναπέστο!
Πόσα ξέρουμε και αν τα κάναμε πράξη πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή μας..
Καλή σου μέρα!
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
quote:
Κάτι φορές μηδενίζονται οι αποστάσεις. Πίστεψέ με.[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Σωστότατη!(όπως πάντα)
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
ΔΕΝ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΠΛΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ...ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΡΧΗ Η ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ...ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ Η ΖΩΗ,ΕΙΝΑΙ ΔΟΓΜΑ.ΟΤΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΕΛΙΩΣΕΙ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.. ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ(ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕ ΣΕ ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥΝΟΥ ΠΑΠΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΚΦΥΓΗ).
ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΙΣΤΕΨΩ..
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΝ ΦΑΝΗΚΑ ΚΑΠΩΣ ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΟΥ.
Nadie más que tú,sabe adivinar adonde voy,nadie pudo descubrir ,lo que yo realmente soy..Ha sembrado paz en mi interior....
quote:Απότομος; ΄Οχι... Αλήθεια. Ξεκάθαρος ναι ίσως. Τις αποστάσεις τις καταργείς με κινήσεις ψυχής καρδιάς πλησιάσματος. Κάτι φορές ο άλλος είναι χιλιόμετρα μακριά σου και είναι σαν να είναι πλάι σου. ΄Ετσι νιώθεις. Πάντα βρίσκονται λύσεις σε αυτή τη ζωή. ΄Εστω κι αν κάτι χάνεις, χάσεις στην πορεία. ΄Οταν θες πολύ κάπου κάπως κάποτε το φθάνεις.
ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΙΣΤΕΨΩ..
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΝ ΦΑΝΗΚΑ ΚΑΠΩΣ ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ.ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΟΥ.
Μιλάω με την καρδιά μου. Η λογική πονάει, μέσα στον αρνητισμό της ξυπνάει υπεκφυγές...
Να είσαι καλά.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
ΕΙΠΕΣ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ ΛΕΞΗ: Σ Α Ν ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ...ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΠΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΟΝΑ...
Nadie más que tú,sabe adivinar adonde voy,nadie pudo descubrir ,lo que yo realmente soy..Ha sembrado paz en mi interior....
Νομιζω πως ιδανικες σχεσεις ειναι πολυ δυσκολο να γινουν και αν γινουν δεν χαλανε ποτε.Τα αλλα ειναι παραπλησια...
Στο 2ο τωρα,αν δεν ισοπεδωνω καταστασεις.Ασχετα αν εδω μεσα θελω να εκφραζω τον ρομαντισμο μου και τις ευαισθησιες μου ,σε γενικες γραμμες σκεφτομαι ορθολογιστικα.
Εχω ''σπασει''και εγω τα μουτρα μου πιο παλια και μετα απο δοκιμες κατεληξα να μην επενδυω συναισθηματικα ευκολα οποτε,ισοπεδωνω σχεδον τα παντα.Αφηνω ομως και λιγα ''δικα μου'' που τα κραταω πολυ ψηλα και με προσδιοριζουν.Η πραγματικη φιλια ειναι ενα απο αυτα.
Εστω παντως και σε ενα ''δικο'' μας κοσμο πρεπει να υπαρχει αγαπη και διαφανια για να εχει νοημα η ζωη.
φιλικα.
ΦΙΛΙΚΑ Spanish eyes
Nadie más que tú,sabe adivinar adonde voy,nadie pudo descubrir ,lo que yo realmente soy..Ha sembrado paz en mi interior....