- Περί Αθεΐας των μελών μας. Μύθος ή Πραγματικότητα? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Φίλε PanosT, χαίρομαι που το διευκρίνησες διότι ορισμένες φορές συγχέεται από αρκετούς ανθρώπους το περιεχόμενο των εννοιών "άθρησκος" & "άθεος".
Απλώς με μπέρδεψες με το σχόλιο που είχες κάνει και στο οποίο στάθηκα στο προηγούμενο μήνυμα μου, ότι δηλαδή στο συγκεκριμένο θέμα θα μπορούσε ένας μη Χριστιανός να παραθέσει τις όποιες θρησκευτικές του πεποιθήσεις, δεδομένου ότι μπορεί να είναι ένθεος και άθρησκος οπότε και να μη βλέπει κάποιο λόγο να παραθέσει τις πεποιθήσεις του σε ένα θέμα που εξετάζει την αθεΐα.

Γενικότερα, τα θρησκευτικά ζητήματα είναι πολύ σημαντικά για τον άνθρωπο και για πολλούς ανθρώπους είναι ένα θέμα που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ενώ πολλές φορές ο διάλογος μπορεί να φτάσει μέχρι ενός σημείου.
Μετά από αυτό το σημείο, βλέπεις να υψώνεται ένας "τοίχος", ο οποίος είναι απλώς μια ψυχολογική(;) άμυνα απέναντι σε αυτό που απειλεί να κλονίσει τα θεμέλια της θρησκευτικής πίστης.

Δε μπορώ όμως να καταλάβω το λόγο που ένας άνθρωπος (και μιλάω με βάση ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων τους οποίους έχω γνωρίσει στη ζωή μου) επιλέγει το δρόμο της μάχης, της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης για να υπερασπιστεί τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και να υπονομεύσει αυτές των συνανθρώπων του.
Για εμένα, η έννοια του θρησκευτικού συναισθήματος - υπό την ευρεία του έννοια - επιφέρει μια γαλήνη στον άνθρωπο και του καλύπτει κάποια ερωτήματα.
Δεν είμαι πιστός καμίας θρησκείας εδώ και πάρα πολλά χρόνια και θεωρώ ότι η κάθε θρησκεία έχει κάτι να προσφέρει εάν αναλυθεί από κοινωνική σκοπιά, αλλά δε νιώθω την ανάγκη να έρθω σε σφοδρή αντιπαράθεση με κάποιον για να υπερασπιστώ τις πεποιθήσεις μου.
Τις έχω ενστερνιστεί και προχωρώ παραπέρα στη ζωή μου.
Το να έρχομαι σε σφοδρή αντιπαράθεση συνεχώς με έναν πιστό μιας συγκεκριμένης θρησκείας, μου φαίνεται πολύ ψυχοφθόρο, άσκοπο και συνάμα άδικο.

In anticipation of my resurrection...

Καλέ μου Νικόμαχε δεν έχω πρόβλημα με τη θέση του skartados που την κατανόησα μια χαρά και συμφωνώ και απόλυτα μάλιστα αφού όπως προείπα είναι ρήση του "ανύπαρκτου" ή (αν τυχόν αποδειχθεί υπαρκτός) "ψυχασθενή" Ιησού.

Αυτό που δεν κατάλαβα είναι πως δένει αυτή η θέση του skartados σαν απάντηση στο ερώτημα τι θα πρέπει να γίνει ώστε τα δισεκατομμύρια των πιστών να μην αποτελούν πρόβλημα στην Ανέλιξη και Εξέλιξη της Ανθρωπότητας.

Η δικιά σου θέση (περί λοβοτομής) ήταν κατανοητή ως απάντηση στο παραπάνω ερώτημα και είδες ότι δεν επανήλθα.

Για τη θέση του skartados ως απάντηση στο εν λόγω ερώτημα εσύ τι κατάλαβες δηλαδή?

Μα το προφανές!
πρέπει κι αυτοί να πάθουν τα ίδια με αυτα που έκαναν.
Ασχέτως άν ο Σκαρτάδος το αφήνει σε αόριστο χρόνο και σε άγνωστο θύτη!

Ναι Ντοτόρο συμφωνώ.
Δεν εξαιρώ κανέναν απο τον νόμο: << κάνε στούς άλλους,ότι θα ήθελες να κάνουν σε σένα>> !!!

Και αυτο δεν έχει να κάνει με καμμία θρησκεία.Είναι άποψη.

Ομως υπάρχει μια διαφορά που σε καλύπτει,στο να πράξεις τα χείριστα.
Και αυτή είναι η άμυνα.
Στην επίθεση εναντίον σου θα αμυνθείς και θα σκοτώσεις.
Ναι μεν δεν πειράζεις κανέναν,αλλά όταν σε πειράζουν πρέπει να εξαλείψεις τον κίνδυνο ζωής και ακεραιότητος σε βάρος σου.

Συμφωνείς Ντοτόρο?

Ερευνάτε τας Γραφάς

Δηλαδή θέλεις να πεις ότι δεν κατάλαβες αυτο που είπα πιο πάνω.

<< Κάνε στους άλλους,ότι θα ήθελες να κάνουν οι άλλοι σε σένα >>.

Παρερμηνεύεις επίτηδες το ανωτέρω,έτσι για να γίνεται "χαβαλές"!

μην προσβάλλεις την νοημοσύνη μας Ντοτόρο,σε παρακαλώ!!!

Άρα περιμένουμε τον skartados να απαντήσει οπότε οι εξυπνάδες περί λοβοτομής έπεσαν στο κενό...

Για το μνημείο της Georgia πες μου ότι δεν είσαι τόσο μισάνθρωπος και απλά κάνεις πλάκα...

Πάντως πρόσεξε μην αρχίσουν από εσάς οι εμπνευστές των πλακών της Georgia...

Πας καλά Πάνο ή να φωνάξω γιατρό?

Φυσικά και είναι κατάπτυστο το μνημείο.μνημείο του κώλου είναι!

Δεν είπα αυτό βρε.

Δε νογας ντι κι συ?

Αυτή είναι η αυθαίρετη Εβραιοχριστιανική αντίληψη του κόσμου, όπου με τον αφηρημένο και πρωτόγονο πνευματικό της λόγο, υποτιμά και μηδενίζει διαρκώς τον άνθρωπο και την νοημοσύνη του.
Η Θεολογία θα χρειάζεται πάντα, μια μηδαμινή ανθρωπότητα, ώστε να δικαιολογεί την (δήθεν) ανωτερότητά της και για να επιβιώνει έτσι, παρασιτικά και πάντα εις βάρος της, στο μέλλον.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική.
Η συμπαντική νοημοσύνη (όπως τουλάχιστον την ξέρουμε στη γη) είναι αυτή που πραγματικά μας δείχνει την απεραντοσύνη της, καθώς δημιουργεί τα πραγματικά "θαύματα", τα οποία και είναι ορατά στον καθένα.
Κάθε φορά που βλέπουμε ένα αεροπλάνο να διασχίζει τον ουρανό, για παράδειγμα, βλέπουμε ένα πραγματικό "θαύμα" της «μηδαμινής» συμπαντικής νοημοσύνης.
Η ανθρώπινη νοημοσύνη έχει την δυνατότητα να εξελίσσεται απεριόριστα και με τέτοια δυναμική, που και η φαντασία μας, μόνο το κοντινό μέλλον μπορεί -και μέχρι ένα σημείο- να υποψιαστεί.
Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη έχει όρια.
Αντίθετα, πάντα μας εκπλήσσει και σταθερά μας επιβεβαιώνει, ότι η εξέλιξη είναι η «Βίβλος» του Σύμπαντος.
Και όσο διαπιστώνουμε ότι η εξέλιξη είναι «αυτοσκοπός» του πολύπλοκου κόσμου μας, τόσο περισσότερο ενισχύεται η υποψία, ότι στην θεμελιώδη του αρχή, ίσως τελικά να είναι και απρόσμενα απλός.
Ίσως, με τον ίδιο τρόπο, που και ο πολύπλοκος ηλεκτρονικός υπολογιστής που έχουμε στο σπίτι μας (ο οποίος κι αυτός διαρκώς εξελίσσεται και γίνεται όλο και πολυπλοκότερος) στην θεμελιώδη του αρχή, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από το συμβατικό σύστημα, ένα και μηδέν.
Στον κόσμο μας, μια πληροφορία είναι χρήσιμη, όταν αυτή μπορεί να εξελιχθεί και να παράγει ένα πιο εξελιγμένο αποτέλεσμα.
Σε πλήρη αντίθεση δηλαδή, με τον αφηρημένο πνευματικό λόγο της Εβραϊκής κοσμοαντίληψης, όπου στα δυο χιλιάδες χρόνια θρησκευτικής φλυαρίας, δεν έχει να μας παρουσιάσει καμιά εξέλιξη και τίποτα καινούργιο.
Αυτά που έλεγε η Θεολογία πριν από δυο χιλιάδες χρόνια, τα ίδια λέει και στην εποχή μας, τα ίδια θα λέει και στους αιώνες των αιώνων.