- ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΣΩ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Εγω νομιζω οτι η ελευθερη βουληση αποκαλυπτει οτι ο θεος δεν ειναι ενας χοντρουλης κυριος που καθεται και επιβλεπει αλλα ειναι ενσωματωμενος σε ολα..
Sub rosa
quote:
...νομίζω ότι λανθασμένα συνδέεουμε την ελεύθερη βούληση με τις άπειρες επιλογές...
Τι διαφέρει η ελεύθερη βούληση με Άπειρες Επιλογές από την ελεύθερη βούληση με Πεπερασμένες Επιλογές;
Η αγνή ελεύθερη βούληση είναι κάτι μυστηριώδες, συγγενικό με το θεϊκό στοιχείο μέσα μας και δεν γνωρίζει περιορισμούς, αλλιώς δεν θα ήταν ελεύθερη. Δεν υπάγεται σε γήινους νόμους και περιορισμούς και μας συμβουλεύει πάντα δωρεάν. Έχουμε την επιλογή να επιθυμούμε οτιδήποτε αλλά όταν η δράση που θα επιλέξουμε δεν είναι σε αρμονία με αυτήν τη βούληση περιορίζουμε την ελευθερία μας, υπαγόμενοι σε κατώτερους νόμους. Συχνά η επίγνωση αυτής τη βούλησης μας κάνει να λέμε το κοινότοπο: "...πρώτα ο Θεός" όταν δηλώνουμε την πρόθεσή μας για την ολοκλήρωση κάποιας δράσης. Πολύ σωστή παρατήρηση DarkAngel.
quote:
Ένα τεράστιο, αχανές και δυναμικό ενεργειακό σύστημα ή όπως το ονόμασε ο Philip Dick: V.A.L.I.S. (Vast Active Living Intelligence System)
Αυτό μου θύμισε τον ορισμό του Θεού από ένα εξωγήϊνο επισκέπτη, σε μια συζήτηση που είχε με έναν ιερέα. Δέν έχω χρόνο αυτή τη στιγμή, αλλά αν επιθυμεί κάποιος θα το μεταφράσω:
"I would like to give you my views on God, giving you the simplest possible definition. God is an isotropic' line parallel to itself and vibrating on itself at right angles. He is like a system of axes in which the point of intersection of the lines is (isotropic: That which exhibits equal physical actions in all directions. Light is a case in point.) everywhere at the same time. Then He is many, because dimensions are contained within Him, 'when these are per-mutated-to use a terrestrial definition-" n" equals infinity. Please remember that this is an attempt to explain, in human language, the unexplainable. On the basis of this premise we can now go further and see how matter and energy were created."
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
Edited by - aenaongr on 07/11/2002 18:47:46
Τώρα που έχω λίγο χρόνο, να το γράψω και στα ελληνικά:
"θα ήθελα να σου θέσω τις απόψεις μου για το Θεό δίνοντάς σου τον απλούστερο δυνατόν ορισμό. Ο Θεός είναι μία 'ισοτροπική' γραμμή παράλληλη με τον εαυτό της και αυτοδονούμενη σε κάθετους άξονες (ισοτροπικό: αυτό που εμφανίζει ίση φυσική δραστηριότητα προς όλες τις κατευθύνσεις. Όπως το φως.) . Είναι σαν ένα σύστημα αξόνων στο οποίο το σημείο που διασταυρώνονται οι γραμμές βρίσκεται παντού κατά την ίδια στιγμή. Έτσι Αυτός είναι πολλοί, επειδή οι διαστάσεις βρίσκονται εντός Του, 'όταν αυτές μεταλλάσονται για να χρησιμοποιήσω ένα γήινο ορισμό' - το "n" ισούται με το άπειρο. Παρακαλώ έχε υπόψη σου ότι αυτή είναι μια προσπάθεια να εξηγήσω, σε ανθρώπινους όρους, το ανεξήγητο. Με βάση αυτό το συλλογισμό μπορούμε να πάμε παραπέρα και να εξετάσουμε πως ή ύλη και η ενέργεια δημιουργήθηκαν."
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
Έχει γίνει πράγματι πολύ μεγάλη συζήτηση που αφορά στο θέμα της ανθρώπινης ελεύθερης θέλησης απέναντι στο Θείο, στο Σύμπαν στην ίδια τη δημιουργία. Μπορώ να το χαρακτηρίσω σαν ένα από τα σημαντικότερα θέματα αυτογνωσίας αλλά και ουσιαστικής επίγνωσης κατά το δυνατό της θείας παρουσίας μέσα στον άνθρωπο. Και αυτό γιατί μια έστω και μικρή παρερμηνεία στο θέμα της ελεύθερης θέλησης μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε πιθανές πλάνες, αλλά και σε σκληρές στο όνομα της γνώσης συμπεριφορές. Είναι εκεί που ο άνθρωπος χτίζει καθ΄ ομοίωση του το Θεό και δεν αναζητά να ομοιωθεί. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν το κατανοεί μέσα από τη λανθασμένη αντίληψη της ελευθερίας στη θέληση του.
Για να αποφασίσουμε αν κάτι είναι ελεύθερο ή όχι πρέπει να γνωρίζουμε τι είναι η θέληση μας. Για εμένα θέληση του ανθρώπου είναι η «ουσία» του εσωτερικού του λόγου. Δια μέσω αυτού του λόγου, που είναι στην ουσία εκφρασμένη ψυχική (Θεία) δύναμη, τον οποίο (λόγο) ο άνθρωπος δέχτηκε από άλλους ή ο ίδιος είπε έπραξε, έκφρασε, αισθάνθηκε και σκέφτηκε χρωματίζεται η ουσία του εσωτερικού του με αποτέλεσμα αυτό και μόνο αυτό να αποτελεί τη θέληση του, τον λόγο του προς το θεό.
Με βάση αυτό, ελευθερία της θέλησης είναι η καθαρότητα του εσωτερικού ανθρώπου, η δυνατότητα του να αποφασίζει μέσα στο πλαίσιο της καθαρής συνείδησης έξω απο επηρεασμούς, συναισθηματικές φορτίσεις και γνώσεις οι οποιες δεν προέρχονται από μια ξεχωριστή αίσθηση (η οποια σε συνδιασμό με την εσωτερική αγνότητα δίνει την πραγματική επίγνωση) αλλά προέρχονται από γνώσεις κοσμικές διαστρεβλωμένες από το εγωιστικό και συμφεροντολογικό ανθρώπινο προσωπείο.
ΜΕ ΑΓΑΠΗ
ANTONIOS1997
Μπορεί να διαπιστώσει κάποιος την δύναμη της ελεύθερης θέλησής του κάνοντας κάτι που συνήθως δεν θα έκανε. Ή μη κάνοντας απολύτως τίποτα.
Ο Γκουρτζίεφ (για όποιον τον γνωρίζει) θυμάμαι πρότεινε κάποια τέτοια άσκηση, την έλεγε -στόπ- ή κάτι παρόμοιο.
Θα διαπιστώσει ότι η προσπάθεια να αναστείλει κάθε ενέργεια που προσπαθεί να εκδηλωθεί μέσα από τον εαυτό του, απαιτεί θέληση. Διότι κανονικά λειτουργούμε στον "αυτόματο". Και έχουμε μπει στον "αυτόματο" με τη θέλησή μας. Όλος ο κόσμος όπως υπάρχει σήμερα είναι αποτέλεσμα της άσκησης της συλλογικής θέλησης των ανθρώπων.
quote:
...ελευθερία της θέλησης είναι η καθαρότητα του εσωτερικού ανθρώπου, η δυνατότητα του να αποφασίζει μέσα στο πλαίσιο της καθαρής συνείδησης έξω απο επηρεασμούς, συναισθηματικές φορτίσεις και γνώσεις...
αυτό λειτουργεί σε ελάχιστους, όλοι οι υπόλοιποι, δεν θα απαλαγούμε ποτέ από το να είμαστε προγραμματισμένες μηχανές αν δεν γνωρίσουμε πρώτα στην πράξη το τρόπο με τον οποίο προγραμματιζόμαστε και αντι-δρούμε.
Μπορούμε να διαπιστώσουμε πόση ισχύ έχει η θέλησή μας, πόσο ελεύθερη είναι και από τι δεσμεύεται. Αυτή που διαθέτουμε, όχι αυτή που θα θέλαμε να διαθέτουμε.
Εδώ είναι και τα καλά νέα. Θα διαπιστώσουμε ότι η θέληση είναι κάτι που αναπτύσσεται όσο την εξασκούμε.
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
Όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι που δεν έχει ξανακάνει μπαίνει σε λειτουργία ο εσωτερικός άνθρωπος ή εσωτερικός διάλογος του. Αυτό είναι ένας μηχανισμός ο οποίος δια μέσω του υπάρχοντος λόγου (που ο άνθρωπος έχει δεχθεί) ξυπνά και αφυπνίζει όλες τους περιορισμούς που ορίστηκαν από το δυνατό και αδύνατο, με αποτέλεσμα συνήθως να εμποδίζει τον άνθρωπο να πράξει. Αυτό για εμένα δείχνει την ανελευθερία της θέλησης του και όχι την αδυναμία της ελεύθερης θέλησης του (εκτός αν λέμε το ίδιο πράγμα με αλλά λόγια). Αιτία αυτής της ανελευθερίας είναι η εσωτερική μη καθαρότητα. Να φέρω ένα παράδειγμα :
Το να αγκαλιάσεις ένα ξένο άνθρωπο μέσα στο δρόμο για την κοινή λογική (αυτή που έχτισε τον εσωτερικό άνθρωπο) δεν είναι κακό αλλά ούτε και λογικό. Αυτός που θα προσπαθήσει να το κάνει θα έρθει σε σύγκρουση με όλους τους περιορισμούς του κυρίαρχου λόγου των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα του. Αυτό είναι έλλειψη εσωτερικής καθαρότητας και σε συνεχεία ελεύθερης θέλησης.
Συμφωνώ ότι η θέληση μας δεν είναι κάτι στατικό αλλά βελτιώνεται όσο η δυνατότητα εσωτερικής κάθαρσης (λογος σωτήριος) είναι σε εξέλιξη.
ANTONIOS1997
“””ΑΡΑΤΕ ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ””
quote:
Όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι που δεν έχει ξανακάνει μπαίνει σε λειτουργία ο εσωτερικός άνθρωπος ή εσωτερικός διάλογος του. Αυτό είναι ένας μηχανισμός ο οποίος δια μέσω του υπάρχοντος λόγου (που ο άνθρωπος έχει δεχθεί) ξυπνά και αφυπνίζει όλες τους περιορισμούς που ορίστηκαν από το δυνατό και αδύνατο, με αποτέλεσμα συνήθως να εμποδίζει τον άνθρωπο να πράξει...
η αντίληψή μου είναι, οτι ο εσωτερικός διάλογος υπάρχει συνεχώς όμως ο μηχανισμός του γίνεται αντιληπτός ευκολότερα κάτω από τις συνθήκες που και οι δύο περιγράφουμε, δεν μπαίνει σε λειτουργία, γίνεται αντιληπτή η λειτουργία του.
quote:
Αυτό για εμένα δείχνει την ανελευθερία της θέλησης του και όχι την αδυναμία της ελεύθερης θέλησης του (εκτός αν λέμε το ίδιο πράγμα με αλλά λόγια). Αιτία αυτής της ανελευθερίας είναι η εσωτερική μη καθαρότητα...
Ναι, μάλλον το ίδιο πράγμα.
quote:
...Αυτό είναι έλλειψη εσωτερικής καθαρότητας και σε συνεχεία ελεύθερης θέλησης...
απόλυτα σύμφωνος - όχι όμως απόλυτη έλλειψη.
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
--------------------------------------------------------------------------------
Όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι που δεν έχει ξανακάνει μπαίνει σε λειτουργία ο εσωτερικός άνθρωπος ή εσωτερικός διάλογος του. Αυτό είναι ένας μηχανισμός ο οποίος δια μέσω του υπάρχοντος λόγου (που ο άνθρωπος έχει δεχθεί) ξυπνά και αφυπνίζει όλες τους περιορισμούς που ορίστηκαν από το δυνατό και αδύνατο, με αποτέλεσμα συνήθως να εμποδίζει τον άνθρωπο να πράξει...
--------------------------------------------------------------------------------
η αντίληψή μου είναι, οτι ο εσωτερικός διάλογος υπάρχει συνεχώς όμως ο μηχανισμός του γίνεται αντιληπτός ευκολότερα κάτω από τις συνθήκες που και οι δύο περιγράφουμε, δεν μπαίνει σε λειτουργία, γίνεται αντιληπτή η λειτουργία του.
ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΙΛΕ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΝΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΟΥ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΧΑΙΡΕΙΣ ΠΑΝΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ.
ANTONIOS1997
""ΑΡΑΤΕ ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ""