- Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Αυτά που νομίζουμε ως πλειοψηφία πως γνωρίζουμε για την ιστορία του ανθρώπου, είναι πολύ λίγα και μιλάνε για εμφάνιση του όρθιου ανθρώπου πριν από 35.000 χρόνια, για μία παλαιολιθική εποχή η οποία εκτείνεται μέχρι περίπου το 3.000 π.Χ, αγνοώντας ευρήματα που αφήνουν σχεδόν σε καθημερινή βάση τους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς άφωνους, αφού κάθε νέο δεδομένο αρκεί για να πεταχτούν τα βιβλία ιστορίας στα σκουπίδια, τη στιγμή που το περιεχόμενό τους παραμένει εκνευριστικά ίδιο!

Αρχαιολογικά ευρήματα πολύ παλιά δεν υπάρχουν πολλά. Και για αρκετά από αυτά, οι γνώμες δυίστανται, όπως συμβαίνει π.χ. για τις πυραμίδες, που άλλοι τις τοποθετούν γύρω στο 3.500 π.Χ και άλλοι 10.000 χρόνια πριν και βάλε (ο άνθρακας 14, δεν θεωρείται πλήρως αξιόπιστος όσον αφορά αυτές τις χρονολογίες). Για κάθε νέο αρχαιολογικό εύρημα, φυτρώνει σαν μανιτάρι και μία καινούργια θεωρία προέλευσης του ανθρώπου, συχνά σύμφωνα με την επιστημονική μέθοδο αναγωγής του ελάχιστου στο συνολικό (από ένα δείγμα, γενικεύουν τα συμπεράσματα).

Πέρα από τα λιγοστά απομεινάρια που ξεθάβει η αρχαιολογική σκαπάνη, αυτό το οποίο τροφοδοτεί την άποψή μας για το ποιοι, που, πως και τι είμασταν παλιά, είναι κάποια ιερά κείμενα, τα οποία αναφέρονται σε μυθικές εποχές ύπαρξης του ανθρώπου. Η θεοσοφική διδασκαλία, μιλάει για 4 φυλές που υπήρξαν πριν από τη δική μας (των Αρίων ή Ινδοευρωπαίων κατά κάποιους) τους Τσάγιας, τους Υπερβόρειους, τους Λεμούριους και τους Ατλαντες. Οι μεν πρώτες, δεν είχαν καν ανθρώπινη μορφή (αφού το αιθεροφυσικό σώμα του ανθρώπου δεν είχε ακόμα σχηματιστεί).
Σχετικά μπορείς να διαβάσεις στο θέμα:
Η Παγκόσμια Γνώση

Από την άλλη μεριά (κι όχι μόνο), υπάρχουν οι υποστηρικτές της θεωρίας, πως ο ανθρώπινος πολιτισμός "προσγειώθηκε" πριν από χιλιάδες χρόνια, ερχόμενος σε τεράστια διαστημόπλοια από τον πλανήτη Ανδρομέδα (αν δεν με απατάει η μνήμη μου), και που απόγονοί τους είναι αυτοί που έχουν σήμερα το γονίδιο Εψιλον(κοινώς οι Ελληνες). Προσωπικά θεωρώ αυτή τη θεωρία αρκετά τραβηγμένη, της οποίας οι υποστηρικτές, ερμηνεύουν κείμενα του Πλάτωνα (Τιμαιο και Κριτία) καθώς και τη Θεογονία του Ησιόδου και τα έπη του Ομήρου για να τη στηρίξουν. Υπάρχουν πολλές παρόμοιες "ιστορικές θεωρίες", αναφέρω ωστόσο αυτήν, μιας και ως ντόπια, είναι της μόδας στην πατρίδα μας...

Σχετικά με το δεύτερο ερώτημά σου ("ΠΟΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΩΠΟΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ/ΚΑΘΕΜΙΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ") πιστεύω πως ο χρόνος ακολουθεί μία σπειροειδή πορεία εξέλιξης, με γεγονόντα που συχνά επαναλαμβάνονται κάτω από νέες συνθήκες (κατά το "η ιστορία επαναλαμβάνεται"). Η εσωτερική μελέτη της ιστορίας και τους χρόνου, αφορά τον άνθρωπο, τις κοινωνίες που δημιούργησε, τον πλανήτη όπου κατοικεί, αλλά και το σύμπαν ολόκληρο, κατά το "όπως επάνω έτσι και κάτω". Η ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, συμπίπτει με τη γνώση αυτού του μεγάλου ΓΙΑΤΙ, γνώση η οποία εμπεριέχει και το πως, που, πότε, κ.λ.π. και είναι το μεγάλο μυστήριο της ύπαρξής μας, το οποίο είναι άσκοπο να εξετάζεται μεμονωμένα.

Ανέφερα για μία σπειροειδή πορεία εξέλιξης. Αυτή όμως η σπείρα, δεν αφορά τον ίδιο τον χρόνο σαν διάσταση, αλλά την πορεία της δικής μας συνείδησης μέσα σε αυτόν. Σαν να κοιτάς από πολύ ψηλά έναν δρόμο, ο οποίος συνδέει δύο πόλεις. Ο δρόμος είναι εκεί, υπάρχει στο αιώνιο παρόν, και ενώ ο ίδιος είναι ο χρόνος, δεν υπόκειται στο νόμο του χρόνου. Η συνείδηση από την άλλη, είναι ένας διαβάτης ο οποίος πορεύεται στον δρόμο αυτό, γνωρίζει κάποια πράγματα για το παρελθόν του δρόμου, κάποια άλλα είναι πολύ μακρινά και δεν τα θυμάται, και δεν ξέρει ωστόσο τι υπάρχει στο τέλος του δρόμου αυτού, ούτε καν τι τον περιμένει στην επόμενη στροφή. Ο διαβάτης, υπόκειται στον νόμο του χρόνου - δρόμου. Ο δρόμος πριν από το σημείο που βρίσκεται αποτελεί την ιστορία. Το πόσο καλά ξέρει ο διαβάτης την ιστορία είναι πολύ σημαντικό, γιατί θα τον βοηθήσει στην παραπέρα πορεία του. Ετσι, κάθε του βήμα δεν είναί μόνο μία κίνηση που τον φέρνει πιο κοντά στο άλλο άκρο, αλλά κι ένα μάθημα, γιατί σκοπός του ήταν να γνωρίσει, να γίνει συνείδησή του ο δρόμος, ή αλλιώς να μεγαλώσει η συνείδησή του τόσο, ώστε να γίνει η ίδια ο δρόμος.

OPEN YOUR MIND AND U WILL SEE.

Σου γράφω κάποια links που έχω αυτή τη στιγμή πρόχειρα, κι εύχομαι να σε βοηθήσουν στην αναζήτησή σου.

Ελληνικά links:

Στην κεντρική σελίδα του ESOTERICA, υπάρχουν διάφορα άρθρα στις κατηγορίες:

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ

ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ

Eπίσης, μπορείς να βρεις έναν πολύ περιεκτικό κατάλογο άρθρων για τους αρχαίους πολιτισμούς στο:

ΑΡΧΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ / ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

Ξενόγλωσσα links:

History Learning Site

The International History Project

Τα 2 τελευταία δεν είναι site εσωτερισμού, έχουν όμως πολύ και χρήσιμο υλικό για μελέτη.

Καλή ανάγνωση!

Danse Macabre (Totentanz).
Ο χορός ζωντανών και νεκρών (ή ζωντανών και του Θανάτου) εμφανίζεται στην ευρωπαϊκή τέχνη τον μεσαίωνα και μιλάει για την ματαιότητα της ζωής, με αφορμή πάντα την πανούκλα. Ετσι, τον 15ο αιώνα εμφανίζονται πίνακες, τοιχογραφίες, ταφικές παραστάσεις σε νεκροταφεία, εικονογραφημένα βιβλία, ποιήματα και θεατρικά έργα με θέμα τον χορό του θανάτου. Ο όρος χρησιμοποιείται για πρώτη φορά από τον Jean Lefèvre το 1376, παρόλο που θεωρείται ότι ήταν ήδη γνωστός. Οι πρώτες σχετικές νωπογραφίες και επιγραφές (ποιήματα) στους τάφους εμφανίζονται στο Παρισινό νεκροταφείο της Εκκλησίας των Αγίων Αθώων, και χρονολογούνται από το 1424.
Το ενδιαφέρον εδώ, είναι ότι ο Θάνατος είναι προσωποποιημένος, δηλ εξατομικεύεται για τον κάθε άνθρωπο, από τον βασιλιά και τον Πάπα, μέχρι τον αγρότη και την πόρνη. Σε αυτά τα έργα ο θάνατος δεν παρουσιάζεται ως καταστροφέας, αλλά ως απεσταλμένος του Θεού που έρχεται να οδηγήσει τους ανθρώπους στον κόσμο πέρα από τον τάφο,
μια σύλληψη γνωστή και την Αγία Γραφή και από τους αρχαίους συγγραφείς και ποιητές.

Το αριστούργημα του Hans Holbein, που πρωτοεκδόθηκε στην Λυών το 1538

Μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα με πολλές σχετικές εικονογραφήσεις (δείτε τα link)
http://www.angelfire.com/tx4/tapholov/dansemacabre1.htm

Την εποχή του Μαύρου Θανάτου, οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, της Εύβοιας της Κρήτης, της Λήμνου, της Θεσσαλονίκης και της νότιας Πελοποννήσου γνώρισαν τη θανατηφόρο νόσο. Αν και δεν υπάρχουν σαφή ποσοστικά στοιχεία για τον αριθμό των θυμάτων, κρατάμε μόνο την αναφορά ότι στην Κύπρο χάθηκε ο μισός πληθυσμός του νησιού.
(πηγή:Βασίλης Καρδάσης και Απόστολος Διαμαντής)

Στην Ευρυτανία λίγο νωρίτερα:
Σπουδαίο γεγονός στα χρόνια εκείνα ήταν η πανούκλα του 1200, όπου χάθηκαν χιλιάδες άνθρωποι και ερήμωσαν οι περισσότεροι οικισμοί της ευρύτερης περιοχής.

Στην Κέρκυρα λίγο αργότερα:
1630 Κυριακή των Βαϊων. Ημέρα σωτηρίας της Κέρκυρας από πανούκλα, χάρη στο θαύμα του Αγ. Σπυρίδωνα.
Ο θρύλος λέει "Η πανούκλα είχε έρθει στην Κέρκυρα και κάθε μέρα πέθαινε ο κόσμος σαν τις μύγες. Τότε βγήκε ο Αγιος και την κυνήγησε για να τη διώξει από το νησί. Δόθηκε μεγάλη μάχη και τελικά ο Αγιος την έριξε από το φρούριο κάτω και τη σκότωσε και έτσι σώθηκε το νησί από τη φοβερή αυτή αρώστια. Αν πάς στο φρούριο θα δείς ακόμα και σήμερα στα τείχη τα σημάδια από τις νυχιές της πανούκλας που προσπαθούσε να γραπωθεί για να μην πέσει στη θάλασσα"

Μια πληροφορία από τις Σέρρες σχετικά με τον Εβραικό πληθυσμό που ζούσε εκεί τον 17ο αιώνα
"Οι μελετητές των φορολογικών στοιχείων της τότε Τουρκικής Αυτοκρατορίας συμπεραίνουν πως ο αριθμός των Εβραίων που ζουν στην πόλη των Σερρών πριν το 1676–7 πρέπει να ήταν αρκετά μεγαλύτερος από 280 άτομα. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στο γεγονός πως το Εβραϊκό στοιχείο των Σερρών αποδεκατίσθηκε από την πανούκλα που έπληξε την πόλη, κατά τη μαρτυρία του χρονογράφου εκείνων των χρόνων, Παπασυναδινού, δύο φορές, μία το 1623 οπού «Απέθαναν ως οκτώ χιλιάδες άνθρωποι» και δεύτερη το 1641 που περισσότεροι από 12 χιλιάδες(;) κάτοικοι των Σερρών πέθαναν."
(πηγή:Χαράλαμπος Βουρουτζίδης)

Ο Ρεθύμνιος ποιητής Γεώργιος Χορτάτσης έγραψε την “Ερωφίλη” λίγο μετά το 1595, γιατί στον Πρόλογο, διά στόματος του Χάρου, υπαινίσσεται τη φοβερή επιδημία πανούκλας που έπληξε την Κρήτη στα χρόνια 1592-1595. (πηγή: Στέφανος Κακλαμάνης)

Από το λεξικό του Ελευθερουδάκη
Ο λαός επροσωποίησε την πανούκλα. Αύτη θεωρείται αλλαχού ως γυνή τυφλή, η οποία "γυρίζει από σπίτι σε σπίτι και όποιον αγγίξει τον σκοτώνει". Ενιαχού πιστεύεται ότι φέρει κάποιον κόπανο, δια του οποίου πλήττει τους ανθρώπους. Αλλαχού θεωρείται ως "μαυροφόρα, η οποία μόνο με το φύσημά της φονεύει τους ανθρώπους, σημαδεύει δε τα σπίτια, όπου προτίθεται να εισέλθει". Εις μερικά μέρη η πανούκλα είναι τρεις, εκ των οποίων "η μία κρατά κατάστιχο, η άλλη ψαλίδι και η τρίτη σκούπα". Ως γύναιο ειδεχθές, εξευρεγόμενο καπνούς εικονίζεται συνήθως υπό τους πόδας του Αγίου Χαραλάμπους, διότι θεωρείται ο διώκτης αυτής άγιος. Επίσης φοβείται και την αγία Παρασκευή, η οποία καταδιώκει αυτήν δια της ρόκας της. Ανάλογοι είναι και οι μύθοι των άλλων λαών. Η πανούκλα διώκεται μόνο δια μαγικών μέσων ή πρέπει να βρεθεί ο άνθρωπος που θα 'καρφώσει' αυτήν, ή 'να περικλείση εις φιάλην' ή πρέπει να γίνη χρήσις της περιαροτριώσεως ή του περισχοινίσματος, δια της οποίας εκβάλλεται εκτός του περιαροτριωθέντος χώρου.

Μία άλλη ενδιαφέρουσα αναφορά:
Η πανούκλα έφτασε στην Κύπρο το 1347. Μέσα σε έναν χρόνο, η Κύπρος έχασε σχεδόν όλους τους κατοίκους της, και συχνά έβλεπες στην Μεσόγειο πλοία χωρίς πλήρωμα, όπως αργότερα στην Βόρεια Θάλασσα, που έπλεαν ανεξέλεγκτα και εξάπλωναν την πανούκλα στις ξηρές όπου ναυάγιζαν.

Στην Κύπρο, και ενώ η πανούκλα είχε ήδη ξεσπάει, ένας μεγάλος σεισμός ταρακούνησε το νησί το 1348 και ακολουθήθηκε από ένα τρομερό τυφώνα και οι κάτοικοι -που κατέσφαξαν τους Mahometan slaves τους για να μην τους κατασφάξουν αυτοί, έτρεχαν δεξιά και αριστερά πανικοβλημένοι.
Η θάλασσα φούσκωσε -τα πλοία έσπασαν πάνω στα βράχια, και λίγοι απέμειναν στην ερημιά. Πριν τον σεισμό, έπνευσε ένας δηλητηριώδης αέρας ο οποίος σκότωσε πολλούς που τον είχαν αναπνεύσει. Οι άνθρωποι έπεφταν στην γη και πέθαιναν με έναν αγωνιώδη θάνατο. (Justus Friedrich Karl Hecker)

Παρόμοιες αναφορές έχουμε από διάφορα μέρη της Ευρώπης για αυτή την περίοδο, όπου σεισμοί, δηλητηριώδεις οσμές από το έδαφος, μετεωρίτες που έπεφταν με ορμή προς την Ανατολή και άλλα περίεργα φυσικά φαινόμενα, συνέβαιναν ταυτόχρονα με την εξάπλωση της φονικής πανούκλας.

Προσπαθώ κι εγώ να βρω κάποια στοιχεία για πανδημίες που έπληξαν την Ευρώπη και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία.
Σ' αυτό το άρθρο εξετάζεται η βουβωνική πανώλη, η οποία ξεκίνησε από την αρχαία Αίγυπτο ακόμα (η θεωρούμενη 10η πληγή του Φαραώ).
Τον 6ο αιώνα μ.Χ. ο Μαύρος Θάνατος σκότωσε 100.000.000 ανθρώπους στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Το 1334 η πανδημία εμφανίζεται για δεύτερη φορά από την Βορειοανατολική Κίνα, σκοτώνοντας το 90% του πληθυσμού της!
Στο παραπάνω άρθρο εξηγείται πως ξεκίνησε η πανδημία αυτή το 1347, πως μεταδόθηκε και το πως τελείωσε το 1664 έχοντας σκοτώσει 200.000.000 ανθρώπους...

Ακολουθεί χάρτης που δείχνει την εξάπλωση του ιού στην Ευρώπη στον 14ο αιώνα:

Σημαντικές πληροφορίες για το Μαύρο Θάνατο υπάρχουν κι εδώ

Έψαξα να βρω πληροφορίες για τις επιδημίες που έπληξαν την Ευρώπη ως τώρα αλλά δε μπόρεσα να βρω στοιχεία...

In anticipation of my resurrection...

Αλλος ένας κατατοπιστικός χάρτης με χρονολογίες εξάπλωσης της θανατηφόρας ασθένειας

Χάρτης με περιοχές που πλήττονται και σήμερα

Και δυστυχώς με θλίψη διαβάζουμε ότι "Η νόσος εμφανίζεται ακόμη στις μέρες μας στην Αφρική, την Ασία, τη Νότια Αμερική και τις ΗΠΑ, όπου κατά μέσο όρο αναφέρονται δέκα περιστατικά κάθε χρόνο, κυρίως την περίοδο από Μάιο έως Οκτώβριο. Στην Αφρική, τα τελευταία χρόνια ξέσπασαν αρκετές επιδημίες πανώλης στην Κένυα, την Τανζανία, το Ζαΐρ, τη Μοζαμβίκη και την Μποτσουάνα. Στην Ευρώπη δεν έχει εμφανιστεί κρούσμα πανώλης μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο."

Υπολογίζεται ότι σε ολόκληρο τον κόσμο εμφανίζονται περίπου 1.000-6.000 κρούσματα (περίπου 1.500/έτος, κατά μέσο όρο).

http://www.msf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=438&Itemid=248

Από την ίδια ιστοσελίδα είναι αξιοσημείωτο και το εξής:Για την ιστορία
Σύμφωνα με την ιστορική αναφορά στην πολιορκία της Κάφφας το 1347, οι Τάταροι πολιορκητές έριχναν με καταπέλτες μέσα στην πόλη, τους νεκρούς από πανούκλα συντρόφους τους για να πλήξουν τον εχθρό τους.
Επίσης, υπάρχουν αναφορές ότι οι Ιάπωνες κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου μελέτησαν το μικρόβιο αυτό ως βιολογικό όπλο και πιθανά να το χρησιμοποίησαν εναντίον της Κίνας.

Μερικοί μάλλον είχαν "ξεφύγει" τελείως.

Τέλος πάντων...ας είναι καλά αυτός ο κυριούλης, ο "σωτήρας της ανθρωπότητας" όπως τον αποκάλεσαν

http://en.wikipedia.org/wiki/Waldemar_Haffkine

Πάντως, οι απεικονίσεις της πανώλης και οι σχετικοί πίνακες ζωγραφικής, είναι -αν και μακάβριοι- εντυπωσιακοί και σκοτεινοί...

Μακριά από εμάς βέβαια

quote:

---

Σύμφωνα με την ιστορική αναφορά στην πολιορκία της Κάφφας το 1347, οι Τάταροι πολιορκητές έριχναν με καταπέλτες μέσα στην πόλη, τους νεκρούς από πανούκλα συντρόφους τους για να πλήξουν τον εχθρό τους.

---

Η ανθρώπινη "εφευρετικότητα" βλέπεις...
Αλήθεια, αυτός που είχε την ιδέα και την υλοποίησε θα μπορούσε άραγε να φανταστεί τι τεράστιες επιπτώσεις θα προκαλούσε αυτή η λύση που βρήκε?

In anticipation of my resurrection...

Για να καταλάβουμε τι έγινε πρέπει να δούμε τι κλίμα επικρατούσε. Οταν ξέσπασε η πανούκλα στην Ευρώπη, όπως είναι φυσικό- πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τις πόλεις και πήγαν στην επαρχία, εκεί που θεωρούσαν ότι μπορούσαν να γλιτώσουν. Αυτό βέβαια έφερε και άλλα κακά, καθώς το εμπόριο και η οικονομική ζωή των πόλεων έπνεε τα λοίσθια γιατί έκλεισαν πολλές βιοτεχνίες, μαγαζιά, παζάρια και άλλες υπηρεσίες.

Οσοι έμειναν στις πόλεις χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες.( Υπάρχει και η ενδιαμέση βέβαια που ήταν αυτοί που αντέδρασαν πιό ήπια)

Η πρώτη λοιπόν, ήταν αυτοί που κλείστηκαν στα σπίτια τους, δεν έβγαιναν έξω παρά μόνο σε μεγάλη ανάγκη, δεν δεχόντουσαν ανθρώπους στο σπίτι και γενικά είχαν απομονωθεί εντός, όπως είπε και η simori.
Η άλλη κατηγορία, και η πιό ενδιαφέρουσα, ήταν οι άνθρωποι που είπαν "α, στα διάλα" και ξεχύθηκαν στους δρόμους. Αυτοί αποφάσισαν να πολεμήσουν την πανούκλα με το γλέντι. Από το πρωί ως το βράδυ μαζευόντουσαν στις ταβέρνες, στις πλατείες και γλεντούσαν μέχρι θανάτου.

Παράλληλα ας μην ξεχνάμε και την θρησκευτική διάσταση του θέματος. Οι εκκλησίες γέμιζαν από ανθρώπους που παρακαλούσαν τον Θεό να σταματήσει την πανούκλα και οργανώνονταν καθημερινά λιτανίες στις γειτονιές.

Το ίδιο σκηνικό έχουμε όταν η πανούκλα έφτασε και στις επαρχίες.
Μέσα σε αυτό λοιπόν το κλίμα, εμφανίστηκε το φαινόμενο του "dance mania".

Amidst our people here is come
The madness of the dance.
In every town there now are some
Who fall upon a trance.
It drives them ever night and day,
They scarcely stop for breath,
Till some have dropped along the way
And some are met by death.

Αυτοί οι στοίχοι που δημοσιεύτηκαν στο Straussburgh Chronicle του Kleinkawel το 1625, είναι χαρακτηριστικοί της τρέλλας του χορού που ξεκίνησε τον 14ο αιώνα (από το Aix-la-Chapelle τον Ιούλιο του 1374) και εξαπλώθηκε σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη μέσα στον 15ο και 16ο αιώνα και με κάποια ξεσπάσματα, αργότερα μέσα στον 17ο και τον 18ο.

Ετσι λοιπόν άρχισαν να εμφανίζονται ομάδες ανθρώπων που χόρευαν ξέφρενα στους δρόμους, εκστασιασμένοι, σεληνιασμένοι, βγάζονται άναρθρες κραυγές, -μιά εικόνα που τους συσχέτιζε με τους επιληπτικούς και δεν σταματούσαν παρά μόνο όταν έπεφταν κάτω λιπόθυμοι ή πεθαμένοι.
Η τρέλλα αυτή ξεκίνησε από την Γαλλία και εξαπλώθηκε γρήγορα στις Κάτω Χώρες και την Γερμανία.

Ο χορός ήταν κυκλικός και ο ένας χορευτής κρατούσε τον άλλο για να μην καταρρεύσει.
Γύρω από τους χορευτές μαζευόταν πολύς κόσμος που δεν μπορούσε να τους σταματήσει και έτσι ερχόντουσαν οι παπάδες για να τους κάνουν δημόσιο εξορκισμό, για να διώξουν τους δαίμονες που τους είχε καταλάβει. Οι παρευρισκόμενοι προσευχόντουσαν στον άγιο Βήτο (st. Vitus) και έτσι έγινε ο προστάτης των χορευτών.
Η μανία αυτή πήρε αντι-εκκλησιαστικό χαρακτήρα όταν στην Λιέγη οι χορευτές άρχισαν να ρίχνουν κατάρες στους παπάδες της πόλης. Διαμαρτυρόμενο πλήθος τους κυνήγησε και κατέλαβε μερικά μοναστήρια και γειτονικές πόλεις, αλλά το πράγμα σταμάτησε εκεί.

Η πιό χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Στρασβούργου. Ενα τεράστιο πλήθος χορευτών χόρευε γύρω από το μεγάλο ρολόι της κεντρικής πλατείας με την συνοδία μουσικών. Η μουσική θεωρείτο ότι γιατρεύει την ψυχή αλλά και το σώμα. Ετσι η μουσική ήταν απαραίτητη για την γιατριά των χορευτών.

Στην Ν. Ιταλία τον 15ο αιώνα, στην πόλη του Ταράντο είχαμε ένα ξέσπασμα, που το απόδωσαν στο τσίμπημα μια τοπικής αράχνης. Από τις κινήσεις των μουσικών και των θεραπευτών, και το ξέφρενο χορό των "αρρώστων", βγήκε ένας πολύ γνωστός ιταλικός χορός και μια εξίσου γνωστή ονομασία αράχνης (το quiz της ημέρας!)

Αντε πολλά έγραψα... η συνέχεια αύριο.

quote:

---

Ostria

Η μουσική θεωρείτο ότι γιατρεύει την ψυχή αλλά και το σώμα. Ετσι η μουσική ήταν απαραίτητη για την γιατριά των χορευτών.

Στην Ν. Ιταλία τον 15ο αιώνα, στην πόλη του Ταράντο είχαμε ένα ξέσπασμα, που το απόδωσαν στο τσίμπημα μια τοπικής αράχνης. Από τις κινήσεις των μουσικών και των θεραπευτών, και το ξέφρενο χορό των "αρρώστων", βγήκε ένας πολύ γνωστός ιταλικός χορός και μια εξίσου γνωστή ονομασία αράχνης (το quiz της ημέρας!)

---

Γειά σου ρε Ostria

Εγώ πάντως ψάχνωντας για την ονομασία της αράχνης βρήκα στο καπάκι και την ονομασία του χορού!

http://www.etymonline.com/index.php?search=tarantula&searchmode=none

tarantula:"wolf spider," (Lycos tarantula), from M.L. tarantula, from It. tarantola, from Taranto "Taranto," seaport city in southern Italy in the region where the spiders are frequently found

tarantella:"peasant dance popular in Italy," originally "hysterical malady characterized by extreme impulse to dance" (1638), epidemic in Apulia and adjacent parts of southern Italy 15c.-17c., popularly attributed to (or believed to be a cure for) the bite of the tarantula. This is likely folk-etymology, however, and the dance is from Taranto, the name of a city in southern Italy

Ενδιαφέρουσες και οι υπόλοιπες πληροφορίες.

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Στα μέσα της δεκαετίας του 530 μ.Χ. ο ήλιος εξασθένησς και ένα σκοτάδι που διήρκεσε 18 μήνες έπεσε στη Γη. Οι σοδειές καταστράφηκαν, και η πανώλη ήρθε από την Μέση Ανατολή, ακολουθώντας τους σεισμούς. Το πολύμηνο σκοτάδι αποδεικνύεται από στοιχεία στους δακτύλιους δέντρων που δείχνουν οτι η ανάπτυξή τους μειώθηκα αιφνιδίως στα μέσα της δεκαετίας του 530...

Παράθεση από το "Χρονογράφο" του Δωρόθεου

"Τω δε τριτω χρόνω της αυτού βασιλείας [του Ιουστινιανού] εκίνησαν τα άστρα από το βράδυ εως το πουρνο και επερπατούσαν πολλά γλίγωρα και βλέποντας ο λαός εθαυμάζοντο πολλά και έλεγαν ότι πέφτουν και ο ήλιος έυγενε χωρίς ακτίνας χρόνον ένα"

Επίσης αξιοπερίεργο είναι ότι την περίοδο του Μαυρου Θανάτου (1347-1350) πολλές περιοχές που είχαν τεθεί σε αυστηρή καραντίνα αφανίστηκαν, ενώ κοντινές περιοχές η και μεγάλες πόλεις με πολύ συνωστισμό και άθλιες συνθήκες υγειηνής (Μιλάνο, Νυρεμβεργη) έμειναν εντελώς απρόσβλητα..

Πολύ ενδιαφέρον θέμα αυτό, αξίζει να συγκεντρωθεί υλικό.. Ειδικά για την μαζική τρελα και υστερία που ακολούθησε και αυτη΄σαν επιδημία..

Σχετικά με αυτά που γράφει ο αγαπητός satyros, υπάρχουν διάφορες περίεργες αναφορές για γεωφυσικά φαινόμενα και από αυτήν την εποχή, όπως φοβεροί σεισμοί (στην περιοχή μας ειδικά), θανατηφόρες οσμές που βγαίνουν από την γη, ακόμα έχει αναφερθεί και η θέαση ενός μετεωρίτη που έπεσε όπως είπαν προς την ανατολή. (Αυτή η αναφορά έρχεται από την Γερμανία αν θυμάμαι καλά).
Μάλλον έπεσαν όλα μαζί και έπαιξαν τον ρόλο τους στην εξάπλωση της πανούκλας.

Ο ενδόμυχος τρόμος αγαπητέ μου Dying, είναι πολύ φυσικός και προφανώς έπαιξε τον ρόλο του. Οι ψυχολόγοι από ότι είδα στα γρήγορα υποθέτουν ότι όλο αυτό το ξέφρενο γλέντι είχε και ιατρική εξήγηση. Κάτι σαν δηλητηρίαση ή κάτι παρόμοιο... δεν θυμάμαι, θα το ψάξω και θα σου πω.

Το πιό αναλυτικό βιβλίο που έχει γραφτεί για το θέμα αυτό είναι το The Black Death and the Dancing Mania του J.F.C. Hecker, που γράφηκε στις αρχές του 19ο αιώνα και υπάρχει online. Ρίξτε του μια ματιά.

http://www.worldwideschool.org/library/books/hst/european/TheBlackDeathandtheDancingMania/toc.html

quote:

---

Ο ενδόμυχος τρόμος αγαπητέ μου Dying, είναι πολύ φυσικός και προφανώς έπαιξε τον ρόλο του. Οι ψυχολόγοι από ότι είδα στα γρήγορα υποθέτουν ότι όλο αυτό το ξέφρενο γλέντι είχε και ιατρική εξήγηση. Κάτι σαν δηλητηρίαση ή κάτι παρόμοιο... δεν θυμάμαι, θα το ψάξω και θα σου πω.

---

Καλή μου Ostria, δεν το ήξερα ότι αυτή η "τρέλα" μπορεί να οφειλόταν και σε παθολογικά αίτια.
Προσπάθησα να το ερμηνεύσω μόνο με βάση τον ψυχολογικό παράγοντα.
Επειδή όμως έχει ενδιαφέρον αυτό που είπες, θα περιμένω τα νέα στοιχεία.

In anticipation of my resurrection...