- Περί Αθεΐας των μελών μας. Μύθος ή Πραγματικότητα? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Αυτό που λες αναφέρεται στην "Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού", αυτό που με άλλα λόγια ονομάζουμε "Ορθοδοξία".

Για να απαντήσω στην ερώτησή σου. Ναι, έτσι είναι, αλλά μη ξεχνάς ότι ανέκαθεν ο Ελληνισμός ήταν καρφί στο μάτι των Χριστιανών. Άλλωστε η επίσημη ορθόδοξη εκκλησία είχε αφορίσει την επανάσταση του 1821 και τους πρωτεργάτες της.

macedoν

---

Φιλικά όπως πάντα

quote:

---

Ψηλός
Οι Έλληνες, μέχρι και πριν την εμφάνιση του Χριστιανισμού πίστευαν σε θεότητες ή σε Θεό αν ναι, σε ποιο-ους; Αν θέλει ας αναφερθεί και χρονολογικά για να έχουμε μια καλύτερη ιδέα.

---

macedon

"Στην αρχαία Ελλάδα από ότι καταλαβαίνουμε από την αρχαία ιστορία και από την μυθολογία, γίνονταν ανθρωποθυσία κάθε φορά πριν από κάθε εκστρατεία.

Στο φρούριο της Ιθώμης θυσιάστηκαν από τον Αριστομένη του Μεσσηνίου εις τον Δία 300 άνδρες.

Σστην Πέλλα της Θεσσαλίας θυσίαζαν ανθρώπους στον Κένταυρο Χείρωνα και στον Πηλέα. Κατά τον Παυσανία ο Λυκαίος Ζεύς εν Αρκαδία δέχονταν ανθρώπινα θύματα και στην εποχή του. Στα χρόνια του Κικέρωνα όπως αυτός βεβαιώνει, οι Παγανιστές πιστοί απέθεταν τάματα μπροστά σε εντόσθια αγοριών σφαγμένων προς τιμή των θεών.

Επί Ιούλιου Καίσαρα οι Εθνικοί ιερείς του Άρεως θυσίαζαν 2 άνδρες κάθε έτος στο πεδίο του Άρεως. Κατά την εορτή των εφεστίων (lares) παγανιστικών θεοτήτων οι Ρωμαίοι Εθνικοί θυσίαζαν παιδιά και αργότερα ανδρείκελα.

Ο Ερεχθώς θυσίασε τις κόρες του στους υποχθόνιους θεούς για να δώσει νίκη στους Αθηναίους. Ο Θεμιστοκλής θυσίασε 3 Πέρσες αιχμαλώτους.

Ο Σουΐδας αναφέρει ότι την λέξη «κάθαρμα» την είχαν στην Αθήνα για τους εγκληματίες που τους έστεφαν σαν βόδια και πρόβατα και που στεφανωμένους τους οδηγούσαν σε βράχια όπου τους κατακρήμνιζαν σε τόπο θυσίας.

Στην Σπάρτη τελούνταν ανθρωποθυσίες προς την Ταυροπόλο Αρτέμιδα μέχρι που τις κατάργησε ο Λυκούργος.

Στην Τένεδο και στην Χίο , κατακρήμνιζαν ανθρώπους προς τιμή του Διονύσου.

Οι Φωκαιείς έριχναν ανθρώπους εις την φωτιά της Ταυροπόλου Αρτέμιδας. Οι Λέσβιοι θυσίαζαν ανθρώπους στον Διόνυσο και οι Κρήτες στον Δία. Στην Κρήτη, κοντά στην κωμόπολη Αχαρνές, στη θέση Ανεμοσπηλιά βρέθηκε μινωικός ναός που μέχρι σήμερα είναι ο μοναδικός γνωστός. Καταστράφηκε το 1700 π.Χ από σεισμό ενώ οι αρχαιολόγοι από τις ανασκαφές διαπίστωσαν οτι ήταν λατρευτικός βωμός όπου γινότουσαν ανθρωποθυσίες.

Στην Άλο της Μαγνησίας (Θεσσαλία) γινόντουσαν ανθρωποθυσίες στο ιερό της Άλου, τα ναό του Λαφυστίου Διός. Ο Απόλλωνας της Λευκάδας χαιρόταν με τις ανθρωποθυσίες που τελούνταν με ρίψη στα βράχια.

Προς τιμήν του Αγρωνίου Διονυσίου τελούνταν θυσίες στον Ορχομενό της Βοιωτίας. Από τους αρχαίους τελούνταν θυσίες και κατά τις κηδείες και σκοπό είχαν την εξιλέωση της παροργισμένης σκιάς του εν πολέμω πεθαμένου και την ικανοποίηση και εκδίκηση των επιζώντων οικείων αυτού. Ένα τέτοιο παράδειγμα ανθρωποθυσίας μας δίνει ο Όμηρος για την κηδεία του Πάτροκλου εις την οποία θυσιάστηκαν αιχμάλωτοι πολέμου.

Εις την μυθολογία πάλι έχουμε πάλι την ίδια μεθοδολογία για τον εξευγενισμό των θεών. Ο Τερεσίας έδωσε εντολή εις τον Κρέοντα να θυσιάσει τον υιό του Μενοικέα.

Τέλος, κατά την «ημέρα του Αίματος» οι πιστοί της θεάς Κυβέλης, που με τη μουσική και το χορό περιέρχονταν σε κατάσταση θρησκευτικής μανίας, ξέσκιζαν τις σάρκες τους με μαχαίρια και τέλος αυτοευνουχίζονταν μ’ένα πυρόλιθο.

Τα περισσότερα από τα παραπάνω στοιχεία είναι από την 30 τόμων «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» του Π. Δρανδράκη.

Επίσης η 12 τόμων «Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια» του Ελευθερουδάκη γράφει τα εξής

Εν τη ιστορία των μετέπειτα χρόνων απαντώνται ενιαχού εν τη λατρεία ωρισμένων θεοτήτων ανθρωποθυσία, ως εν τη λατρεία του Λυκαίου Διός, της Αρτέμιδος Ορθίας και Ταυροπόλου, του Απόλλωνος εν Λευκάδι, εκ δε πολλών ιεροτελεστιών των μεταγενεστέρων χρόνων μετ’ ασφαλείας εικάζεται ότι το πάλαι συνεδέοντο μετ’ ανθρωποθυσιών.

Ανθρωποθυσίαι ετελούντο επίσης (..) και υπό των Ρωμαίων. Ο Οκταβιανός διέταξε να θυσιάσωσιν επί του Βωμού του Καίσαρος 300 ανθρώπους, ο δε Πομπήϊος να ρίψωσιν εις την θάλασσαν ανθρώπους εις θυσίαν τω Ποσειδώνι.

Κατά τον Πορφύριον, αι θυσίαι ανθρώπων έπαυσαν μόνον επί αυτοκράτορος Αδριανού (αλλ’ εν τούτοις γνωρίζομεν ότι ακόμη επί των ημερών αυτού τούτου του συγγραφέως, τω 280, ετελέσθησαν τοιαύται θυσίαι) κατά δε τον Λακτάντιον, εν τοις χρόνοις του αυτοκράτορος τούτου εθυσιάζετο κατ’ έτος άνθρωπος τω Λατίω Διΐ.»

Πειράζει που πείρα από άλλη πηγή και όχι από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, της ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ.
Η μήπως θα με κατηγορήσεις πάλι για copy paste και θα προσπεράσεις-τε τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται στην παραπομπή μου;;

Αγαπητέ ixwr, τι νομίζεις έπρεπε ή δεν έπρεπε να αναθεματιστούν κάποτε όλα τα παραπάνω κατορθώματα αυτών των "Ελλήνων";

Ας υποθέσουμε πως δεν πρόκειται για την αντιπαράθεση που γίνεται αυτή τη στιγμή εδώ μέσα,
είστε σε θέση να αμφισβητήσετε το αληθές όλων αυτών των εγκλημάτων;;

Δεν πρέπε να συγχέουμε όμως κάτι φίλε Ινβάντερ και ixwr:

Ο Χριστιανισμός ο ίδιος σαν θρησκεία δεν έχει ανάγκη την ανθρωποθυσία για να εξευμενιστεί ο Ιησούς ή ο Πατέρας ή το Άγιο Πνεύμα. Αντίθετα όμως η ειδολωλατρεία, η θρησκεία η ίδια στηριζόταν σε τέτοια τελετουργικά.

Η θρησκεία του τότε, τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις τις είχε στο πρακτικό της.

Άλλο λοιπόν να έχουν γίνει εγκλήματα με το πρόσχημα μιας θρησκείας και άλλο πράγμα είναι οι ανρθωποθυσίες να αποτελούν το θεμέλειο λίθο της ίδιας της θρησκείας. Για να μην μιλήσουμε και για τα διάφορα λοιπά όργια.

Αυτά τα περί των Χριστιανών ότι έχουν διαπράξει δέκα φορές χειρότερα και τα συναφή, θεωρώ πως είναι αβάσιμες επαναλαμβανόμενες φράσεις χωρίς αντίκρυσμα.

Φίλε ixwr,
και εσύ επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα. Λες όμως πολύ σωστά, στο όνομα του Ιησού.
Και εγώ στο όνομα το δικό σου μπορώ να κάνω ένα σωρό εγκλήματα, θα φταις εσύ γι'αυτό;

Αν και δεν θα ήθελα να μπω σε αυτή την τακτική, ωστόσο επειδή θέλεις διαρκώς να υποβιβάζεις την ελληνική κοσμοθέαση προς όφελος της Εβραϊκής μυθολογίας που ασπάζεσαι, ας δούμε λίγα στοιχεία της Αγίας Γραφής.

Της Αγίας Γραφής που, ας σημειωθεί, με κατάνυξη φιλάς κάθε φορά που καλείστε στα διάφορα θρησκευτικά μυστήρια…..

Στην Γένεση, κεφάλαιο ΛΗ',εδάφια 13-18 διαβάζουμε τον……καθοριστικής σημασίας για την σωτηρία της ψυχής μας γαργαλιστικό διάλογο μεταξύ του (πορνο) πατριάρχη της περιούσιας φυλής των Ιουδαίων και ταυτόχρονα προπάτορα του Ιησού Ιούδα και της χήρας νύφης του Θαμάρ.

Απόδοση: " Και πέθανε η Σαυβα, η γυναίκα του Ιούδα και αφού παρηγορηθηκε ο Ιούδας ανέβηκε να συναντήσει αυτούς που κουρεύανε τα πρόβατα του... και είπανε στη Θαμαρ τη νύμφη του :Ο πεθερός σου ανεβαίνει στα Θαμνα να κουρέψει τα πρόβατα του. Και αφού εκείνη έβγαλε τα ρούχα της χηρείας από πάνω της ντύθηκε με ελαφρύ θερινό ένδυμα και στολίστηκε και κάθισε στις πύλες της πόλης Αιναν που βρίσκεται στο δρόμο που πάνε για τα Θαμνα...Και αφού την είδε ο Ιούδας, νόμιζε ότι ήτανε πόρνη γιατί είχε σκεπάσει εντελώς το πρόσωπο της και δεν την γνώρισε και αλλαξοδρομισε για να τη συναντήσει και της είπε:

Άφησε με να μπω μέσα σου
Και δεν κατάλαβε ότι ήτανε νύμφη του

Εκείνη του είπε:
Τι θα μου δώσεις αν μπεις μέσα μου?

Αυτός της είπε:
Εγώ θα σου στείλω ένα κατσικάκι κατσικών από τα πρόβατα μου

Αυτή όμως είπε:
Εάν μου δώσεις ενέχυρο μέχρι να το στείλεις τότε δέχομαι.

Αυτός είπε:
Τι ενέχυρο να σου δώσω?

Αυτή είπε:
Το δακτυλίδι σου και το περιδέραιο και το ραβδί που έχεις στο χέρι σου
Και τα έδωσε σε αυτήν και μπήκε μέσα της και εκείνη έμεινε έγκυος από αυτόν.."

Ένα είναι σίγουρο λοιπόν: πως εάν υπήρχε ένας θεός κατά τα πρότυπα που τον φανταστήκατε, τότε………ΠΡΩΤΑ ΕΣΑΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ!!!!

Οι ιουδαιοχριστιανοί λοιπόν, που τη σχέση Θείου καί Ανθρώπου τήν υποβίβασαν σέ σχέση δουλείας καί φόβου, αφώρισαν εκείνους που τήν ανήγαγαν σέ Φιλότητα καί Φυσική, καθημερινή Επαφή καί Συμβουλή (Χρησμοί) καί Νοητική, Κοσμική προσέγγιση.

Αυτοί που μόνο θεωρητικά ομολογούν "πίστιν ελπιζομένων υπόστασιν καί πραγμάτων έλεγχον, ου βλεπομένων", ενώ στήν πράξη έχουν ανάγκη ασπασμού χρυσοστόλιστων εικόνων (άφθονο αίμα χύθηκε γιά τήν εδραίωση αυτής τής εικονολατρίας!), αφώρισαν αυτούς πού είπαν: "τό Θείον μέν χαλεπόν νοείν, φράσαι δε αδύνατον" (Ερμού εκ τού πρός Τάτ). Η υλο-προσήλωση αυτοκλήθηκε Πνεύμα καί βάφτισε τό Πνεύμα, ύλη !

Η Ελληνική Γραμματεία (όση διασώθηκε από τούς εμπρησμούς) φωνάζει, μέ πάμπολλες φωνές τήν διαστρεβλωμένη Αλήθεια, αλλ' η αλήθεια αυτή δύσκολα φτάνει στ' αυτιά τών σημερινών Ελλήνων, που κουφάθηκαν από Βυζαντινές (στήν ουσία Νεο-Ρωμαϊκές) δογματικές, ανθελληνικές μεθοδεύσεις κι από σκόπιμα παραπλανητική ή ανύπαρκτη, σημερινή Παιδεία.

Οι φωνές όμως αυτές τών "ειδωλολατρών", υπάρχουν καί όστις έχει ώτα, ακουέτω !

Είναι σκόπιμο όμως νά σημιώσουμε 5 γενικές παρατηρήσεις:

1ον. Είναι σαφής ο πρωτοφανής καί μοναδικός Νοητικός χαρακτήρας τής προσέγγισης τού Ανορίζοντος Θείου. Καμιά δογματική Θρησκεία δέν μπόρεσε ποτέ νά κάνη κάτι τέτοιο. Τά δόγματα αρνούνται ελεύθερες ερμηνείες ("πίστευε καί μή ερεύνα" ή επί τό υποκριτικότερον "πίστευε καί ερεύνα, αλλά μόνον τάς Γραφάς") καί χαράζουν κανόνες, απαγορεύσεις, απειλές τιμωρίας καί στήν καλύτερη περίπτωση τάζουν Παραδείσους.

Κινούνται πάντα σέ αντιληπτικά γήϊνα πεδία. Κι όταν ακόμη μιλούν γιά Ουρανούς, τούς δίνουν γήϊνα όρια καί αξίες. Η Νοητική προσέγγιση Κοσμικών εννοιών καί η λατρεία άψυχων ειδώλων, είναι δύο τελείως αντιφατικά κι αλληλο-καταργούμενα πράγματα, Από καμιά ιστορική πηγή δέν αναφέρεται τέτοια λατρεία γιά τούς Ελληνες. Αντίθετα εάν διαβάσει κανείς τον Επίκουρο είναι σαφέστατη η Ελληνική θέση γιά τήν μή συσχέτιση τού Θεού μέ οτιδήποτε φθαρτό, δηλαδή υλικό καί κατ' επέκτασιν είδωλο.

2ον. Εάν διαβάσουμε τον Πλούταρχο (373F) βλέπουμε ότι η θεώρηση του Τρισυπόστατου Θείου είναι ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ, «Η δε κρείπων και θειοτέρα φύσις εκ τριών εστί, του νοητού και της υλης και του εκ τούτων, ον Κόσμον Ελληνες ονομάζουσιν» Επομένως φαίνεται καθαρά η θεώρηση τού Τρισυπόστατου Θείου. Θεώρηση που δέν είναι αποκλειστικότητα καί πρωτιά τής Χριστιανικής Θρησκείας καί που καί άλλοι λαοί είχαν προσεγγίσει. Οπως οι Αιγύπτιοι μέ τήν τριάδα Οσιρις-Ισις-Ωρος (διδασκαλία Ερμή) ή οι Ινδοί μέ τήν τριάδα Μπράχμα-Βισνού-Σίβα (πιθανώς διδασκαλία Διονύσου).

3ον. Γιά τήν Ελληνική Φιλοσοφική σκέψη δέν υπάρχει διάσταση μεταξύ "Μονοθεϊσμού" (ενός Κοσμικού όμως Μονοθεϊσμού κι όχι ενός εξ αποκαλύψεως) καί Πολυθεϊσμού ή ειδικότερα Δωδεκαθέου. Είναι οι δύο όψεις τού ιδίου νομίσματος. Οι διάφοροι Θεοί δέν είναι παρά μέλη τού "Ενός" καί "μοναδικού" Σύμπαντος Θείου. Αυτό διδάσκονταν οι Μύστες τών Ιερών Μυστηρίων (Ελευσίνια, Δελφικά, Πυθαγόρεια, Καβείρια) όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Αττικά, 47, 4): "όστις δέ ήδη τελετήν Ελευσίνα είδεν η τά καλούμενα Ορφικά επελέξαντο, οίδεν ο λέγω".

Καί ΦΥΣΙΚΑ οι Ελληνες Θεοί δέν είναι πρόσωπα, είναι Κοσμικές Δυνάμεις καί Ενέργειες . Είναι εκφάνσεις τού διαχεόμενου Κοσμικού Θείου, μέσα στίς αναρίθμητες συμπαντικές λειτουργίες Του" . Εχοντας όμως πολυδιάστατη Νοητική προσέγγιση τού Κοσμικού Λόγου καί τών αναλογικών εκδηλώσεών Του στά διάφορα Συμπαντικά πεδία τού Μακρόκοσμου καί τού Μικρόκοσμου, σημειοθετούνται καί σάν Αστέρες-Πλανήτες, αλλά καί σάν προκατακλυσμιαίοι Βασιλείς-Εθνογεννήτορες (Ευήμερος-Διόδωρος Σικελιώτης 5, 42). Ούτε εδώ έχει θέση λατρεία ειδώλων.

4ον. Είναι επίσης φανερή η παντελής έλλειψις μισαλλοδοξίας καί Θρησκευτικού φανατισμού. Κατά τούς πολέμους θεωρούσαν αδιανόητη γιά Ελληνες τήν καταστροφή ξένων Ιερών ή τήν θανάτωση Ιερέων καί πίστευαν ότι οι Θεοί τιμωρούσαν κάθε τέτοια πράξη σάν ιερόσυλη, αφού κατά τήν Ελληνική σκέψη, όλοι οι άνθρωποι τόν ίδιο Θεό λατρεύουν, μέ διαφορετικά όμως ονόματα καί τρόπους. Οποιος καλόπιστα θέλει νά κάνη συγκρίσεις, και ας κοιτάξει την σχετική «Σοφία» του Γιαχβεδικού τρόπου αντίληψης του Θείου: Εξοδος 20, 1-5, Βασιλειών Γ' ΙΗ 40, Ζαχαρία, Θ, 13,Αμώς Α, 7-8, Ιεζεκήλ, ΚΕ, 16-17, κτλ. Μπορεί επίσης νά διαβάση καί Νεο-Ρωμαϊκή ιστορία τού 4ου καί 5ου αιώνα μ.Χ..

5ον. Η Ελληνική Φιλοσοφική θεώρηση τού Κόσμου είναι πλήρως συμβατή (σέ αντίθεση μέ όλες τίς γνωστές Θρησκείες όπου η αντίφαση παρουσιάζεται πάντα σάν αλληγορία) μέ τίς νεότερες θεωρίες καί πληροφορίες τής επιστήμης. Η Υποατομική Φυσική - μέ τίς ασύλληπτες ταχύτητες τών Σωματιδίων, τά οποία αδυνατεί νά παρακολουθήση η Νευτώνια Φυσική αφού χαρακτηρίζονται ότι δέν είναι, αλλ' έχουν τήν τάση νά είναι - καταφεύγει, σύμφωνα μέ τούς ίδιους τούς επιστήμονες, στήν Ελληνική Φιλοσοφία γιά τήν κατανόηση συγχρόνων θεωριών, όπως αυτή τού Χάους (βλ. J.Gleich; Χάος, εκδ. Κάτοπτρο), ή τού Κβαντικού σύμπαντος (βλ. T.Hey & P.Walters; Τό Κβαντικό Σύμπαν, εκδ. Κάτοπτρο), τού "απτόμενου μέτρα καί αποσβεννύμενου μέτρα", ή τήν πιό πρόσφατη θεωρεία τών Υπερχορδών (βλ. P.Davies & J.Brown: Υπερχορδές, η θεωρία τών Πάντων, εκδ. Κάτοπτρο), όπου "εκ τών πάντων Εν καί εξ Ενός τά πάντα"!

Αυτόν τόν τεράστιο Πνευματικό πλούτο, οι μισαλλόδοξοι τών Δογμάτων τόν ονόμασαν......ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ!!!!!

Τέλος, κάποιοι, κινούμενοι από αλλόκοτες ιδεοληψίες, επιχειρούνε ακόμα και σήμερα να αναπαράγουνε όλη αυτή τη λάσπη. Ένας τέτοιος, δυστυχώς, αναδεικνύεται μάλλον και ο Ψηλός.

quote:

---

Καί ΦΥΣΙΚΑ οι Ελληνες Θεοί δέν είναι πρόσωπα, είναι Κοσμικές Δυνάμεις καί Ενέργειες . Είναι εκφάνσεις τού διαχεόμενου Κοσμικού Θείου, μέσα στίς αναρίθμητες συμπαντικές λειτουργίες Του" .

---

Edited by - Invader on 20/05/2005 00:19:48

Κανείς δεν προσωποποιεί αγαπητέ το Θείο στην αρχαία Ελλάδα. Το Θείο δεν ενσαρκώνεται και ούτε ανασταίνεται. Ποτέ στην κυριολεξία.

Υπήρξανε βαθμίδες βάση των οποίων προσέγγιζαν την οντολογία τόσο οι «απαίδευτοι» όσο και οι «παιδευμένοι». Τα μυστήρια και οι διάφορες λατρευτικές τελετές ήσαν εκεί για να εξυπηρετούνε ακριβώς αυτό το σκοπό.

Το Θείο έχει διάφορα φιλοσοφικά κατηγορήματα, και ανάλογα με την σχολή που διαβάζουμε (Προσωκρατικοί-Πλατωνισμός κ.α.) μπορούμε να διακρίνουμε και τα χαρακτηριστικά που απέδιδαν στο όλο περίγραμμα.

Εξάλλου, ο εσωτερικός Λόγος θα πρέπει και κάπως να εκφραστεί, να έχει έναν «εξωτερικό Λόγο».

Ωστόσο, σαφέστατα υπήρξανε και παραφωνίες καθώς και διαφορετικοί τρόποι «ανάγνωσης» των λατρευτικών πρακτικών από τους απλούς ανθρώπους. Όμως, αυτά που παρέθεσα αφορούν την έννοια που απέδωσαν οι φιλόσοφοι, μιας και μιλάμε για την ερμηνεία που κρύβεται πίσω από τους εξωτερικούς τύπους.

quote:

---

Invader: «Και όταν ο αρχαίος έλληνας επικαλούνταν,πχ., τον Απόλωνα, για να τον βοηθήσει, δεν έκανε κάτι αντίστοιχο με ατούς που σήμερα επικαλούνται πχ. τον άγιο Γεώργιο? [...] »

Schwabe: Κανείς δεν προσωποποιεί αγαπητέ το Θείο στην αρχαία Ελλάδα. Το Θείο δεν ενσαρκώνεται και ούτε ανασταίνεται. Ποτέ στην κυριολεξία.

---

quote:

---

Schwabe: ή οι Ινδοί μέ τήν τριάδα Μπράχμα-Βισνού-Σίβα (πιθανώς διδασκαλία Διονύσου).

---

Καλώς τον Κυνικό ρε!! Πάντως, χαίρομαι που με παρακολουθείς φίλτατε. Έστω και καραδοκώντας.

Από την άλλη, αν δεν ήταν έτσι, τότε τι στα κομμάτια….Κυνικός θα’σουνα μωρέ!

Ούτε το ένα φίλτατε, ούτε το άλλο. Η τοποθέτηση μου φίλτατε αφορά το γενικότερο πλαίσιο και όχι μια μονάχα λέξη. Για μια ακόμα φορά, βρίσκεσαι κλεισμένος στον μικρόκοσμο που’χεις χτίσει. Ίσως και να σου πήρε χρόνια, αλλά σκέψου, ποτέ δεν είναι αργά να μελετήσεις και κάτι πέραν του Κυνικού μονόδρομου.

Τα ερωτήματα περί της έννοιας και λειτουργίας μιας Θείας Δικαιοσύνης αρχίζουν να διατυπώνονται όταν αρχίζει και ο ανθρωπομορφισμός των Θεών. Ο Όμηρος, προσπαθώντας να εκφράσει σαν λαϊκό θρύλο και «παραμύθι» τη συμμετοχή των Θεών στο συγκλονιστικό Τρωικό Πόλεμο, παρουσιάζει τις δώδεκα από τις κυριότερες προομηρικές Θεότητες με πλήρη ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά.

Η οργάνωση αυτή του πολυθεϊσμού σε δωδεκάθεο που επέτυχε ο Όμηρος στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια (που…τόσο σου αρέσουνε με εικόνες και παραστάσεις), ποιητική αδεία φυσικά, εξέφραζε από την μια το πολιτιστικό και πνευματικό επίπεδο των Ελλήνων και κατ’εξοχήν των Ιώνων στα γεωμετρικά χρόνια, αλλά από την άλλη μεριά θέλησε να θέσει και ορισμένα ερωτήματα φιλοσοφικής φύσης.

Τα ερωτήματα αυτά, καθώς καθαρά ποιητικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, μοιραία θα έμεναν αναπάντητα. Έτσι, βλέπουμε ότι από το μοντέλο που χαράζει ο Όμηρος αναδεικνύεται και η έλλειψη κάθε σχέσεως των Ολυμπίων θεών με την ηθική που αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι.

Τα βαθύτερα νοήματα αυτής της προσέγγισης δύνανται να κατανοηθούνε μόνο από μυημένους ωστόσο, και όχι από απαίδευτους. Πόσο μάλλον……Κυνικούς!!

Ως αποτέλεσμα, ο Ζευς που στέλνει τη βροχή ή ο Ήφαιστος, πρωσοποποίηση της φωτιάς και των Ηφαιστείων, είχανε τόση σχέση με την ηθική όση και τα αντίστοιχα φυσικά στοιχεία.

Έκτοτε, όλες οι πράξεις αλλά και οι «παραλείψεις» που περιγράφονται στους διάφορους μύθους για τους Θεούς, τους Ομηρικούς θεούς, έχουνε σχέση περισσότερο με ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ παρά με τις επιταγές της όποιας ηθικής οι άνθρωποι ενίοτε οριοθετούνε.

Η σειρά κατανόησης λοιπόν φίλτατε, εκκινεί από το ότι η διδακτική πρωσοποποίηση των δυνάμεων της Φύσεως (διότι περί αυτού πρόκειται), ανθρωποποίησε ΤΗΝ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΥ ΑΠΕΔΙΔΑΝ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ.

Άσχετα εάν με αυτό το φιλοσοφικό και νοητικό υπόβαθρο υπονομεύτηκε τελικά η θρυλούμενη «Θεία δικαιοσύνη». Έτσι, το μίσος της Ήρας για τους Τρώες, ο θυμός του Ποσειδώνα για τον Οδυσσέα ή ο κατατρεγμός του Οινέα από την Άρτεμη, έχουν προσωπικά κίνητρα, όπου και «η πληγωμένη τιμή και ματαιοδοξία δεν παίζουν το λιγότερο σπουδαίο ρόλο». («Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας» Εκδ. Παπαδήμα 1993)

Μπορούμε να συνεχίσουμε αν θέλεις, και να περάσουμε και στα επόμενα στάδια, όπως αυτό της ορθολογικοποίησης του θεού ή του «Νου» του Αναξαγόρα, καθώς και να ερμηνεύσουμε το ποια ήταν η πραγματική στάση των φιλοσόφων ή ακόμα και ενός Ομήρου όπως είδαμε, όπως και να σχολιάσουμε το τι αντιλαμβάνονταν ο απλός και σαφέστατα αμαθής καθημερινός άνθρωπος.

Με άλλα λόγια, είτε αυτός που αντιλαμβάνονταν ότι η παιδική έκδοση της Ιλιάδας περιείχε και……..την αλήθεια όλη είτε…..αυτός που μπερδεύονταν με Ινδούς και δεν ξέρω εγώ τι άλλο!!!!

Καλό κουράγιο Κυνικέ. ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΕΙΣ ΚΑΤΩ!

quote:

---

Πάντως, χαίρομαι που με παρακολουθείς φίλτατε. Έστω και καραδοκώντας.

---

Edited by - kynikos on 20/05/2005 20:19:24

Προσπαθώ, προσπαθώ…….

Kynikos:
«Και εδώ που τα λέμε, πολύ γρήγορα την διάβασες την Ιλιάδα, και έχασες το νόημα. Διάβασε την ξανά...»

Κυνικέ, εάν δεν έχεις τίποτα πιο σοβαρό να αντιτάξεις, τότε κάνε μας τη χάρη με τα «πονήματα» και τις δήθεν «εύστοχες» σου παρατηρήσεις.

ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ έχεις να πεις κάτι ή απλά τσαλαβουτάς εδώ και’κει προσπαθώντας να δικαιώσεις το nick σου?

Kynikos:
«Όσο για την περίπτωσή σου, φοβάμαι οτι η "απάντησή" σου μόνο σαν στομφώδης μπουρδοφαμφάρα μου μοιάζει.»

Τώρα άμα σου έλεγα σαν τι μου μοιάζει η δικιά σου η αμπελοφιλοσοφία, μάλλον θα……μου έκλειναν τον κωδικό!!

Kynikos:
«Δεν θα ασχοληθώ.»

Να όμως που ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙΣ! Βέβαια, ουσιαστικά δεν κάνεις ούτε καν αυτό, διότι απλά γράφεις για να γράψεις και να λασπολογήσεις, αλλά ας είναι είναι. Καλά είναι οι αναγνώστε να βλέπουνε τι εστί……Αγγλικός Κυνισμός!

Kynikos:
«Αν πια ατύχησα και έχασα την ευκαιρία να Σβαμπηθώ, τι να πώ... δεν βαριέσαι, πάντα υπάρχει το πυθἀρι.»

Μεταξύ μας: καθόλου άσχημη λύση…..

Kynikos:
«Πέστα στους άλλους, εγώ δε θα φωτιστώ σήμερα.»

Κυνικέ αγόρι μου, γιατί πιάνεσαι με πράγματα που ούτε έχεις μελετήσει αλλά (το χειρότερο) ούτε καν θέλεις να μελετήσεις? Υπάρχουνε πολλοί για να τους την πέσεις, ίσως και να μην σε γνωρίζουνε και πρόσκαιρα να….βγεις «γνώστης», εδώ τι θέλεις άραγε?

Kynikos:
«Και αν ποτέ αλλάξω γνώμη, και δεν είσαι εδώ, υπάρχουν πάντα τα 3ο-Ραϊχικά αναμασήματα του Gunther…»

Το ότι δεν μπορείς να ελευθερωθείς ή να εξιλεωθείς από τα γεροντικά παραληρήματα σου, δεν φταίω εγώ. Φρόντιζε λίγο καλύτερα άνθρωπε μου την υγεία σου, διότι από την τελευταία φορά που σε είδα…….έχεις κατά πολύ χειροτερέψει!!

Μέσες-άκρες της πληροφορίας πιάναμε εμείς οι επαρχιώτες για τα Ελληνικά των Αθηνών: «Είσαι για το Δαφνί», ακούγαμε. «Μονή Δαφνίου», διαβάζαμε. «Θα σε κλείσω στο Δαφνί», μας φοβέριζαν. «Το γλυκό ήρθε κι έδεσε», όταν μία επί τόπου επίσκεψή μας μεγαλούργησε: «ΚΛΕΙΣΤΗ, ΛΟΓΩ ΕΡΓΑΣΙΩΝ», δίχως κανέναν τρόφιμο η Μονή. Μα που είναι οι τρόφιμοι μοναχοί; Τους απολύσαν η τους αμολύσαν; Μα αμολούνται οι τρόφιμοι;

ωρες ωρες βρε παιδια....

πρωτον:

οι εκφρασεις "εισαι για το δαφνι, θα σε κλεισουμε στο δαφνι κτλ", δεν αναφερεται στην μονη αλλα στο ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ απεναντι απο την μονη ακριβως.

δευτερον τροφιμοι υπαρχουν στα ψυχιατρεια και οχι στα μοναστηρια.
η μονη δαφνιου δεν λειτουργει ως μοναστηρι εδω και αρκετα χρονια.

υπαρχει μια ιστορια μεσαιωνικη την οποια δεν καλοθυμαμαι και σχετιζεται με την μονη δαφνιου.
ενα ερωτευμενο ζευγαρι συνηθιζε να βρισκεται εκει στην περιοχη. καποια στιγμη πειρατες αρπαξαν το αγορι και το κοριτσι κλειστικε στο μοναστηρι. οταν το αγορι μετα απο χρονια επεστρεψε η κοπελα δεν μπορουσε να βγει απο το μοναστηρι. ετσι εληξε αδοξα ο ερωτας τους.

αυτα στο περιπου γιατι τα ειχα ακουσει πριν χρονια.

τωρα για οποιον ενδιαφερεται, η εκκλησια ειναι σε σχετικα καλη κατασταση. οταν την φτιαξουν θα ειναι και ανοικτη.
στην περιπτωση που σκεφτειτε να παντρευτητε εκει, επειδη προκειται για βυζαντινη εκκλησια, ο γαμος κρατα μια δυο ωρες και οι νεονυμφοι στεφονται με στεματα και οχι με στεφανα. γινεται δηλαδη βυζαντινος γαμος.

μετα το γλεντι στου καραμπατεα ακριβως διπλα. (εκει που γινεται η γιορτη κρασιου τον σεπτεμβρη)

quote:

---

Και τα έδωσε σε αυτήν και μπήκε μέσα της και εκείνη έμεινε έγκυος από αυτόν..

---

Τώρα κατάλαβα γιατί έγινε ο πόλεμος του κόλπου...

'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'

quote:

---

Φίλε ixwr,
και εσύ επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα. Λες όμως πολύ σωστά, στο όνομα του Ιησού.
Και εγώ στο όνομα το δικό σου μπορώ να κάνω ένα σωρό εγκλήματα, θα φταις εσύ γι'αυτό;

---

Τώρα όμως μένει το κατά πόσο και σε ποιο βαθμό τα διάφορα εγκλήματα που έλαβαν χώρα και αφορούσαν ένα ή και περισσότερα άτομα μπορούμε, με στοιχεία, να πούμε ότι όντως έγιναν με "πρόσχημα" την επικράτηση του Χριστιανισμού.

Φτάνουμε στο σημείο όπου ο καθένας μπορεί να καταθέσει τα στοιχεία του.

Ποιοι μπορούν να παραθέσουν στοιχεία; Ο "κατήγορος" (που πολλές φορές μεταμφιέζεται σε "αντικειμενικό αναλυτή") και ο "κατηγορούμενος" (πρέπει να αποδείξει ότι το έγκλημα δεν έγινε πράγματι με το πρόσχημα επιβολής του Χριστιανισμού - πρόσεξε! όχι να αποδείξει αν έγινε ή όχι το έγκλημα).

Εγώ σε αυτό που επιμένω είναι πως πρέπει να ακούμε, όσο γίνεται, και τις δυο πλευρές. Να μην δεχόμαστε την έτοιμη τροφή που προσπαθούν να μας πλασάρουν και οι δύο πλευρές.
Θα μου πεις τώρα, πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ποιανού τα στοιχεία είναι τα σωστά;
Αυτό είναι προσωπική ικανότητα του καθενός αφού ελέγξει τα παρεχόμενα "στηρίγματα" των στοιχείων αυτών.

Σε πολλές περιπτώσεις, το πρόσχημα είναι τόσο γελοίο που δεν χρειάζεται καν να το λάβεις υπόψη σου.

Δες είναι δύσκολο να καταλάβεις ότι τα προσχήματα δεν στέκουν καν, για παράδειγμα σχετικά με το τι "προσφέρουν" οι ΗΠΑ στην ανρθωπότητα κόσμο τα τελευταία +/- 20 χρόνια.
Πες μου σε παρκαλώ, πιστεύεις πως η αιτία των πολέμων θα μπορούσε να είναι ο εκχριστιανισμός των λαών της Ασίας όπου και επενέβησαν;;
Ή μήπως η μεταφορά και εδραίωση της δημοκρατίας στις χώρες αυτές, καθώς και στη Γιουγκοσλαβία;(Δημοκρατία, άλλη μια λέξη που της έχουμε αλλάξει τα φώτα, πολλοί την πιπιλίζουν, λίγοι ξέρουν (χμμμ!) τη σημασία της)

Φιλικά όπως πάντα

quote:

---

Ψηλός
καταλήξαμε στο γεγονός ότι η διδασκαλία του Ιησού δεν διδάσκει πουθενά την κακία και ούτε ωθεί τον άνθρωπο σε πράξεις αλλά ούτε και σε αισθήματα μίσους προς τον συννάνθρωπό του, σωστά;

---