- Σολομωνική - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Πέθανε μια άλλη μέρα
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
Πέθανε μια άλλη μέρα
Αρχίσαμε ψάχνουμε , σχετικά με την διαδικασία.
Μάθαμε ότι για να το πετύχουμε χρειαζόμασταν την Σολομωνική.
Κάποιος την βρήκε και έτσι ένα βράδυ στο σπίτι μου , μαζευτήκαμε τέσσερα άτομα.
Μάλιστα τον τέταρτο τον επιστρατεύσαμε γιατί η διαδικασία δεν θα γινότανε με τρεις.
Ο ένας που είχε βρει το βιβλίο άρχισε να διαβάζει από αυτό. Από τα λίγα που θέλω να θυμάμαι είναι ότι είχαμε την επιλογή του τι θα καλέσουμε. Δαίμονα ή πνεύμα. Αποφασίσαμε το δεύτερο , για να μην έχουμε τίποτε δυσάρεστα απρόοπτα στην 1η περίπτωση. Θελήσαμε να μην πέσουμε στα βαθιά ευτυχώς.
Το αποτέλεσμα μετά από λίγο ήταν να τρέχουμε πανικόβλητοι να βγούμε από το σπίτι. Σας μιλάω για παγκόσμιο ρεκόρ τρεξίματος.
Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και ούτε πρόκειται γιατί δεν θεωρώ ότι είμαι ακόμα έτοιμος για κάτι τέτοιο.
Συνιστώ σε όλους να μην το κάνουν (την επίκληση) , τουλάχιστον από απλή περιέργεια.
1011010110110101101
ΕΙδατε που ολα ειναι αληθεια?
Ο φιλος Anounakis ειχε και προσωπικη εμπειρια!
Τους μετετρεψε ολους σε Κεντερηδες!
Περα απο την πλακα ομως,
φιλε μου μπορεις να γινεις πιο σαφης με την εμπειρια σου...?
-ΟΥ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΩ ΟΠΛΑ ΤΑ ΙΕΡΑ-
"Απίστευτο και όμως Αληθινό"
για με να δεν ειναι τυποτα περισοτερο απο 1 απο τα μεσα που αν το μελετησεις χωρις παροπιδες θα καταλαβεις τις δυνατοτητες του εγκεφαλου
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
hel-lin : φίλε μου μπορείς να γίνεις πιο σαφής με την εμπειρία σου...?
Λοιπόν θα γίνω πιο σαφής με την εμπειρία μου.
Μαζευτήκαμε λοιπόν όπως αναφέρω και στο προηγούμενο μήνυμα μου 4 άτομα στο σπίτι μου για να διαβάσαμε κάποιους στίχους από την σολομωνική για να καλέσουμε κάποιο πνεύμα.
Στο τραπέζι επάνω είχαμε μόνο 1 κερί.
Δεν θυμάμαι τι χρώμα. Διάβασα σε κάποιο άλλο forum ότι έχει σημασία.
Εγώ πάντως δεν θυμάμαι το χρώμα του κεριού , αλλά θυμάμαι πως δεν μας είχε απασχολήσει το θέμα αυτό τότε.
Ήμασταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι σε αυτό που θα κάναμε. Δεν υπήρχαν δηλαδή γελάκια ή αστειότητες. Υπήρχε αγωνία ανησυχία και λίγο φόβος.
Αποφασίσαμε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα και όχι δαίμονα. Είχαμε αυτήν την επιλογή. Μάλλον καλά κάναμε.
Όπως είπα και παραπάνω στο τραπέζι είχαμε μόνο ένα κερί. Ούτε τον πίνακα με τα γράμματα ούτε τίποτε άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επικοινωνία με το πνεύμα αργότερα.
Αφού βρήκαμε τους στίχους που έπρεπε να διαβάσουμε, έπρεπε να αποφασίσουμε πιο πνεύμα θα καλούσαμε. Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω πως δεν θυμάμαι καλά αλλά νομίζω είχε σημασία ανάλογα με την μέρα και την ώρα το ποιους στίχους (ευχή) θα διαβάζαμε για να έχουμε αποτέλεσμα. Ίσως αυτό να ήταν αναγκαίο μόνο στο κάλεσμα κάποιου δαίμονα. Τα χρόνια έχουν περάσει και κάποιες λεπτομέρειες ξεθωριάζουν. Δεν συζητώ και πολύ συχνά αυτήν την εμπειρία – λιγότερες από τα δάκτυλα του ενός χεριού οι φορές - για να μείνουν όλες οι πληροφορίες αναλλοίωτες στην μνήμη μου. Μάλιστα με τόσες λεπτομέρειες πρώτη φορά την αφηγούμαι.
Αποφασίσαμε λοιπόν μετά από κάποια ονόματα που αναφέρθηκαν από τους παρευρισκόμενους να καλέσουμε το πνεύμα του ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα , ο οποίος είχε πεθάνει πριν λίγο καιρό. Μας φαινότανε λόγω της ευχάριστης και συμπαθητικής μορφής του που είχαμε μέσω των ταινιών ως ακίνδυνη η τυχούσα επαφή μαζί του. Μάλιστα καταλήξαμε στο να καλέσουμε ένα δημόσιο πρόσωπο επειδή είχαμε διαβάσει πως έπρεπε να είναι σε όλους μας η μορφή του καλούντος γνωστή. Να κλείνουμε δηλαδή τα μάτια και να μπορούμε να σχηματίζουμε την μορφή του μες το μυαλό μας.
Την πρόταση του συγκεκριμένου προσώπου την είχα κάνει εγώ , κάτι που νομίζω ότι δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία στην εξέλιξη της ιστορίας.
1011010110110101101
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:37:02
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:39:55
Με την ολοκλήρωση της ανάγνωσης άκουσα από πίσω μου , έναν θόρυβο , κάτι σαν τον θόρυβο του αέρα και σφύριγμα μαζί. Δεν είναι δυνατόν μέσο του κειμένου να τον αποδώσω. Περίπου κάτι σαν φσσσσσσσσσς. Η διάρκεια του θορύβου αυτού ήταν περίπου μισό δευτερόλεπτο. Πρέπει να έγινα κάτασπρος από τον φόβο μου και οι σφυγμοί μου να ήταν περισσότεροι από 200. Πέρασε περίπου 1 λεπτό βουβαμάρας, ίσως και οι άλλοι να είχαν μεγάλη ταραχή. Πήρα το θάρρος και ρώτησα τους υπόλοιπους αν άκουσαν τον θόρυβο που σας περιέγραψα. Μου απάντησαν πως ναι.
Στην συνέχεια δεν γινόταν τίποτε. Υπολογίζαμε πως θα επικοινωνούσαμε με το πνεύμα , ζητώντας του να κτυπήσει το τραπέζι (όπως κτυπάμε με το χέρι μια πόρτα) , με το ένα κτύπημα να σημαίνει ναι και τα δύο όχι. Ρωτήσαμε λοιπόν το πνεύμα αν ήταν παρών. Αν είσαι εδώ κτύπα το τραπέζι μία φορά. Αυτό δεν έγινε. Παρατήρησα όμως πως μετά την ερώτηση , η φλόγα του κεριού άρχισε να κάνει περίεργα παιγνίδια. Το επισήμανα και στους υπολοίπους. Επαναλάβαμε την ερώτηση και κάθε φορά η φλόγα συνέχιζε να κάνει κόλπα. Από 3 με 4 πόντους που ήταν πριν την ερώτηση γινόταν περίπου 20 , μετά έφτανε ως το φυτίλι σαν να είχε σβήσει και στην συνέχεις επανερχόταν σε ηρεμία.
Μάλιστα την 4η με 5η φορά που επαναλάβαμε την ίδια ερώτηση , η φλόγα του κεριού πρέπει να ανέβηκε σε ύψος κάτι λιγότερο του μισού μέτρου. Από ένα κεράκι 10cm. Τώρα που γράφω αυτό το κείμενο το αντιλαμβάνομαι σαν να έλεγε ΝΑΙ ΡΕ εδώ είμαι με πρήξατε.
Αυτό το εκλάβαμε σαν βίαια αντίδραση.
Μάλλον δεν ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα για αυτό που κάναμε.. Ίσως κατά βάθος , να μην πιστεύαμε ότι θα καταφέρναμε να έχουμε αποτέλεσμα. Ο απόλυτος πανικός. Κάποιος έκανε την αρχή και άρχισε να τρέχει. Αυτό ήταν. Ακολουθήσαμε και οι άλλοι. Τύφλα να έχει ο ΚΕΝΤΕΡΗΣ που λέει και ο φίλος hel-lin πιο πάνω
Ούτε στείλαμε το πνεύμα πίσω ούτε το ρωτήσαμε τίποτε άλλο. Τρεχάτε ποδαράκια μου.
Δεύτερος όροφος – πεζοδρόμιο σε 6 με 7 sec. Ίσως να υπερβάλω δεν ξέρω , πάντως δεν πρέπει να κάνω λάθος. Είναι γνωστό άλλωστε ότι σε καταστάσεις πολύ έντονες ο άνθρωπος αποκτά τεράστιες δυνάμεις . Έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου ένας άνθρωπος μόνος του σήκωσε ολόκληρο αυτοκίνητο για να απεγκλωβίσει την γυναίκα του. Τέλος πάντων ξεφύγαμε.
Η ιστορία δεν σταματά όμως εδώ. Εγώ γύρισα πίσω. Όλη η ιστορία εξελίχθηκε στο σπίτι μου. Μάλιστα στο δωμάτιο μου. Που να κοιμηθώ εκεί λοιπόν. Με τίποτα. Πρέπει να γύρισα στο κρεβάτι μου , καμιά εβδομάδα αργότερα. Πάντως την υπόλοιπη ημέρα χρησιμοποιούσα τον χώρο. Τα πρώτα βράδια ζοριζόμουν να κοιμηθώ. Τελικά κάποια στιγμή το ξεπέρασα.
1011010110110101101
Δεν θυμάμαι την σειρά , δεν έχει και σημασία , δεν είχαν σχέση το ένα με το άλλο.
Αυτά που θα σας περιγράψω συνέβησαν σε χρονικό διάστημα ενός με δύο μήνες , μετά .
Α). Μία μέρα , διάβαζα στο αρμόνιο (έπαιζα) κάποιο κομμάτι που έπρεπε να μελετήσω για το ωδείο.
Ξαφνικά άρχισαν να πατιόνται διάφορες νότες από μόνες τους. Στην αρχή μάλιστα σταμάτησα γιατί νόμισα πως εγώ έπαιζα λάθος. Τότε όμως και για μερικά δευτερόλεπτα και ενώ εγώ είχα τα χέρια μου μακριά από το όργανο , συνέχισαν να πατιόνται κάποια πλήκτρα και να ακούω τους ήχους τους.
Άσχετες νότες χωρίς κάποια μελωδική αξία. Δεν παρέπεμπε σε κάποιο τραγούδι δηλαδή , του στιλ ‘’άσε με να φύγω σε παρακαλώ’ ή κάτι παρόμοιο. Το συμβάν αυτό το αντιμετώπισα με πρωτοφανή ψυχραιμία.
Β) Ένα πρωινό , μάλιστα θυμάμαι και την ημέρα και την ώρα , ήταν Σάββατο περίπου στις 12:00 με 13:00 , έβλεπα με την αδελφή μου τηλεόραση. Ξαφνικά αλλάζει το κανάλι από μόνο του από ΕΡΤ σε ΕΡΤ2. (Δεν υπήρχαν και άλλα κανάλια τότε , 1986-1987) Παίρνω το κοντρόλ και ξαναβάζω το κανάλι που έβλεπα. Αμέσως αλλάζει το κανάλι. Το επαναλαμβάνω και ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι το κοντρόλ κόλλησε , το παίρνω και το πάω σε ένα άλλο δωμάτιο. Ξαναγυρνάω στο σαλόνι και αλλάζω κανάλι μηχανικά από την συσκευή. Ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Για να μην μακρυλογώ , το επανέλαβα κάποιες φορές πάντα με το ίδιο αποτέλεσμα. Στο τέλος έκλεισα την τηλεόραση. Και αυτό το συμβάν το αντιμετώπισα με ψυχραιμία. Η αδελφή μου – είναι και μικρότερη – όμως δεν έδειξε τον ανάλογο χαρακτήρα. Θυμάμαι ότι έκανε αρκετό καιρό να πλησιάσει το χαζοκούτι. Ε , ας μην παραπονιέται δεν της έκανε και κακό….
Τα δύο προηγούμενα γεγονότα , είχαν αρχίσει να με επηρεάζουν , ψυχολογικά , σκεπτόμενος ότι ήταν λάθος που δεν διώξαμε το πνεύμα. Ακόμα το ίδιο πιστεύω. Ίσως να το έχουμε εγκλωβίσει κάπου που δεν ανήκει. Πιστεύω όχι επ΄ άπειρον. Μάλιστα εκείνη την εποχή με προβλημάτιζε το γεγονός μίας σύμπτωσης που έμαθα μετά την συνεδρία . Το σπίτι που έμενα το είχαμε νοικιάσει. Είχε πεθάνει ο σύζυγος , και η γυναίκα για να ξεχρεώσει το υπόλοιπο του δανείου που είχε , το νοίκιασε σε εμάς .
Το όνομα της οικογένειας και του εκλιπόντος ήταν ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Όχι όμως Λάμπρος. Μάλλον ήταν απλή σύμπτωση.
Γ) Ένα βράδυ , πάλι μόνος στο σπίτι με την αδελφή μου , κατά τις 9:00 με 10:00 το βράδυ , κτυπάει το κουδούνι. Τότε έτσι και αλλιώς δεν φοβόμασταν , φεύγαμε και αφήναμε τα σπίτια ανοικτά , ανοίγω λοιπόν την πόρτα απευθείας χωρίς να ρωτήσω. Μάλιστα θυμάμαι ότι πίστευα πριν ανοίξω ότι θα ήταν λογικά ένας φίλος μου που έμενε στο ισόγειο μια που δεν είχε κτυπήσει και το κουδούνι της εξώπορτας πιο πριν. Ανοίγω λοιπόν την πόρτα και δεν υπάρχει κανείς. Μπροστά μου υπήρχε ένας διάδρομος τεσσάρων περίπου μέτρων. Θεώρησα ότι μάλλον ο φίλος μου μου έκανε πλάκα , κτύπησε το κουδούνι και κρύφτηκε. Αμ Δε. Ξαφνικά και ενώ βρίσκομαι δίπλα στο κουδούνι και μπροστά μου δεν υπάρχει κανείς , αυτό άρχισε να κτυπά σαν τρελό. Όχι σαν να είχε κολλήσει. Δεν έκανε έναν συνεχόμενο ήχο. Εξάλλου το συγκεκριμένο και συνέχεια να το πάταγες έκανε τον θόρυβο περίπου σαν εκείνο μιας μικρής καμπάνας για μία φορά. Άρχισε να κτυπά για 20 με 30 φορές με ακανόνιστο ρυθμό. Ε , εδώ πανικοβλήθηκα. Θεωρούσα ότι τα 2 προηγούμενα γεγονότα ( Α και Β) ίσως – που δεν ήταν – είχαν να κάνουν με τα μηχανήματα που ήταν ηλεκτρονικά. Αυτή ήταν η πιο λογική εξήγηση που μπορούσα να δώσω με επιστημονικό ας πούμε τρόπο. Όμως και τα προηγούμενα ουσιαστικά δεν δικαιολογόντουσαν με την λογική.
Τέλος πάντων δεν έχω σκοπό να σας κάνω να αποδεχτείτε την όλη ιστορία αν δεν το θέλετε Εξάλλου δεν έχω κάποιο κίνητρο να το κάνω αυτό. Απλώς καταθέτω την εμπειρία μου όπως την έζησα , μια που μου ζητήθηκε.
Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με ένα κουδούνι που αρχίζει να κτυπά από μόνο του σαν τρελό , το οποίο δεν είναι ηλεκτρονικό , αλλά 100% μηχανικό. Το γεγονός αυτό , δεν το αντιμετώπισα με καθόλου ψυχραιμία , ούτε εγώ , ούτε και η αδελφή μου. Φύγαμε αμέσως από το σπίτι και πήγαμε να βρούμε τους δικούς μας , οι οποίοι βρίσκονταν επίσκεψη σε ένα σπίτι εκεί κοντά.
Μάλιστα πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου που έμενε στο ισόγειο να ανέβει επάνω , όση ώρα η αδελφή μου ντυνότανε – ε , δεν πήγαμε και με τις πιζάμες – διότι η παρουσία ενός ακόμα ατόμου με έκανε να αισθάνομαι περισσότερη ασφάλεια κυρίως ψυχολογική.
1011010110110101101
Edited by - Anounakis on 24/09/2003 23:41:02
Κανά χρόνο αργότερα αλλάξαμε σπίτι , και από τότε μπορώ να πω , πως ηρέμισα και από τότε δεν ξανά ασχολήθηκα με τα γεγονότα αυτά , ούτε επιχείρησα να ξανακάνω κάτι ανάλογο.
Όταν μάλιστα στην παρέα μου τυχαίνει καμιά φορά να κάνουμε παρόμοιες με το θέμα συζητήσεις , λέω πως κάτι έγινε , αλλά αποφεύγω να μπω σε λεπτομέρειες , αυτές δηλαδή που μοιράστηκα μαζί σας.
Σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι την έβγαλα καθαρή , όμως συμβουλεύω όποιον θέλει να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει κάτι ανάλογο., να το σκεφτεί καλά πριν το κάνει.
Το συμπέρασμα μου λοιπόν για την Σολομωνική μια που αυτό είναι και το βασικό θέμα , είναι πως πρόκειται για ένα βιβλίο που κρύβει μέσα του δυνάμεις , αλλά συνάμα μπορεί να καταστεί και πολύ επικίνδυνη.
1011010110110101101
quote:
menas, αν θυμάμαι καλά αυτοχαρακτηρίζεσαι αδογμάτιστος και αιρετικός. Σε τι ακριβώς σε χαλάει η Ορθοδοξία?
Θα σου πω φίλε μου όσο καλύτερα μπορώ.
Κατ' αρχάς δεν είναι και τόσο ακριβής η τοποθέτηση του "με χαλάει". Γενήθηκα Ορθόδοξος, μεγάλωσα Ορθόδοξος, πήγα κατηχητικό, έκανα παπαδάκι, και γενικά ήμουν ένας αρκετά ενεργός Ορθόδοξος. Έχω απεριόριστη αγάπη για το δόγμα των προγόνων μου, απεριόριστο σεβασμό στο έργο των πραγματικών Ορθοδόξων, απεριόριστη εκτίμηση στους κεκοιμημένους αγίους που μεγαλούργησαν και μαρτύρησαν μέσα και για την Ορθοδοξία.
Τί με χαλάει λοιπόν? Πρώτα από όλα με χαλάει η διδαχή των Νικολαιτών που κυριαρχεί στην Ορθόδοξη εκκλησία. Μπορεί το όνομα να σου κάνει κλικ από κάποιο εδάφιο της Αποκάλυψης, και δεν ξέρω αν ποτέ κατάφερες να διακρίνεις τί είναι αυτή η διδαχή που τόσο πολύ αντιπαθεί και ο ίδιος ο Κύριος. Πολλοί προσπάθησαν να συνδυάσουν αυτή τη διδαχή με σεξουαλικές παρεκτροπές και διάφορες άλλες παραβάσεις. Όμως το ζουμί της συγκεκριμένης διδαχής είναι εντελώς διαφορετικό και πηγάζει από την ετυμολογία της λέξεως: Νικώ τον λαό.
Η διδαχή των Νικολαιτών είναι μια ευρύτερη κατάσταση συνδεδεμένη με τις θρησκείες. Η διδαχή των Νικολαιτών διαχωρίζει τους πιστούς μιας εκκλησίας σε κάστες. Τους διαχωρίζει σε φωτισμένους ταγούς και άβουλους ακολούθους. Το πρώτο λοιπόν που με χαλάει, όχι μόνο στην Ορθοδοξία αλλά και σε σχεδόν όλα τα δόγματα, είναι η ελιτίστικη θέση του ιερατείου, το οποίο υποτίθεται ότι κατέχει όλη την αλήθεια, το αποκλειστικό δικαίωμα να επικοινωνεί με το Θεό, και στο οποίο το τυφλό πόπολο οφείλει υποταγή και τυφλή υπακοή. Αυτό βέβαια αντιβαίνει πλήρως στο σύνολο της διδασκαλίας του Κυρίου, ο οποίος σαν σημαντικότατο θεμέλιο έθεσε την ισότητα στα μάτια Του όλων των πιστών, την ελεύθερη πρόσβαση στο Άγιο Πνεύμα, και την ελεύθερη πρόσβαση στον Πατέρα Θεό χωρίς την ανάγκη μεσαζόντων. Συνολικά, θεωρώ εγκληματική τη νοοτροπία που υποστηρίζει ότι ένας φτωχός και αμόρφωτος πιστός, ή γενικότερα ένας 'κοσμικός' άνθρωπος, δεν εχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει απ ευθείας το Θεό και Πατέρα του, παρά μόνο αν χρησιμοποιήσει κάποιον επίσημο μεσάζοντα. Αυτό από μόνο του μειώνει τη σταυρική θυσία του Ιησού, ο οποίος άνοιξε μια και καλή το δρόμο προς τον Πατέρα.
Γενικότερα το θέμα των μεσαζόντων λοιπόν, που από τη φύση του δημιουργεί κλιμάκια ανάμεσα στους πιστούς, στο σώμα της εκκλησίας Του, είναι κάτι που όχι μόνο με χαλάει, αλλά εμποδίζει τους ανθρώπους να αποκτήσουν μια προσωπική σχέση με το Θεό.
Ένα ακόμα σημαντικό θέμα που με ξενίζει στην Ορθοδοξία, είναι η εμμονή στα τελετουργικά. Η εμμονή στο γράμμα του νόμου και η παραγκώνιση του πνεύματος του νόμου. Η Ορθοδοξία είναι γεμάτη τελετουργικά, (ίσως μόνο η αδελφή της Καθολική εκκλησία να την ξεπερνάει σε αυτό), και από τη διδασκαλία του ευαγγελίου γίνεται ξεκάθαρο ότι το τελετουργικά δημιουργούν προσκόματα στη σχέση του ανθρώπου με το Θεό, γιατί χάνεται το πνεύμα και τονίζεται το γράμμα. Ο Θεός ξεκάθαρα έδειξε το πως η εποχή του γράμματος πέρασε ανεπιστρεπτή, ανέδειξε τη ματαιότητα των τελετουργικών, τα αχρήστευσε, και οδήγησε τον άνθρωπο σε μια απόλυτα ουσιαστική σχέση μαζί Του. Από την άλλη, η Ορθοδοξία κρίνει τους ανθρώπους με βάση το πόσο ευλαβικά τηρεί τελετουργίες, και την δικαία κρίση την αφήνει σε δεύτερη μοίρα.
Τέλος σημαντικότατο πρόβλημα που έχω συναντήσει είναι το γενικότερο θέμα της ιεράς παραδόσεως. Πρόσεξε, σε καμία περίπτωση δεν αναιρώ ότι μας παραδόθηκαν πράγματα αρχίζοντας από τους Αποστόλους, τα οποία είναι όντως ιερά παράδοση και οδηγός για το βίο μας. Το πρόβλημά μου είναι ότι και η Ορθοδοξία, πέφτοντας κατά το παρελθόν αλλά και σήμερα στην παγίδα της κοσμικότητας, ακόμα και της πολιτικής, αυθαίρετα και κατά βούληση επέκτεινε αυτόν τον όρο ώστε να περιλαμβάνει ένα συνοθύλευμα παραδόσεων οι οποίες αρκετές φορές έρχονται σε σύγκρουση ακόμα και με τις διδασκαλίες του Ιησού. Το μεγάλο λοιπόν πρόβλημα προκύπτει όταν αυτές οι απροσδιόριστες παραδόσεις, τοποθετούνται πάνω από τις διδασκαλίες του Ευαγγελίου, και υπάρχει η απαίτηση για την τήρησή τους με απειλή διαγραφής.
Συνολικά λοιπόν σου ξαναλέω. Αγαπάω της Ορθοδοξία, αλλά πιο πολύ αγαπάω το Θεό. Αγαπάω την Ορθοδοξία, αλλά η σχέση μου με το Θεό είναι προσωπική και άμεση και δεν χρειάζομαι ενδιαμέσους. Αγαπάω την Ορθοδοξία, αγαπάω τους Ορθοδόξους, αλλά δεν θα την αφήσω να με τραβήξει όπως ο Ιουδαισμός τράβηξε τον Ισραήλ μακρυά από το Θεό, ώστε να με κρατήσει κοντά στο ιερατείο. Αγαπάω την Ορθοδοξία, αλλά είναι μοιραίο το ιερατείο της να εργάζεται για την δόξα την δική του και όχι για την δόξα του Θεού. Αγαπάω και σέβομαι την Ορθοδοξία, αλλά δεν μπορώ να είμαι συμμέτοχος στον κατήφορο που τώρα πια κυλιέται.
quote:
Αν όλοι εδώ μέσα φάμε τη φόλα του Λέοντα και προσκυνήσουμε τον Βασιλέα Ιωάννη που στην πραγματικότητα είναι ο τελικός αντίχριστος, και φτάσει η ώρα να πεθάνουμε κι ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι προσκυνήσαμε, όλοι από το ποτήρι της οργής, όλοι στην κόλαση?Δεν μπορεί να είναι θανάσιμο αμάρτημο και αιώνια τιμωρήσιμο, όταν κάποιος πλανιέται.
Δυστυχώς φίλε μου, έχουμε ακόμα ένα παράδειγμα του πως η ανθρώπινη συλλογιστική δεν συνάδει με τη διδασκαλία και τις εντολές του Θεού. Η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρη:
Rev 14:9 Καὶ ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ· εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ,
Rev 14:10 καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου.
Αυτό που μπορώ να σου πω, και που πιστεύω ακράδαντα, είναι ότι ο Κύριος δεν θα αφήσει κανέναν να φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή χωρίς να έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο ανοίγματος ματιών. Είναι δεδομένο ότι κάθε ένας θα έχει πολύ περισσότερες ευκαιρίες από ότι θα μπορούσε να φανταστεί. Είναι ξεκάθαρο ότι οι άνθρωποι που αναφέρεις δεν θα έχουν καμία δικαιολογία για τις πράξεις τους. Η αλήθεια θα τους έχει αποκαλυφθεί ξεκάθαρα και ΚΑΤ ΕΠΙΛΟΓΗ τους θα έχουν προχωρήσει.
Το ζουμί όμως είναι ότι κάθε άνθρωπος που θα φτάσει σε αυτό το σταυροδρόμι θα έχει μπροστά του μια πολύ ξεκάθαρη αλλά συνάμα εξόχως δύσκολη επιλογή. Να πάει με το ποτάμι, ή να κολυμπήσει ΜΟΝΟΣ του αντίθετα. Και να είσαι σίγουρος ότι κανένας δεν θα παέι με το ποτάμι εν αγνοία. Όλοι θα ξέρουν τί κάνουν, αλλά ελάχιστοι θα έχουν την πίστη και τα κότσια να πάνε αντίθετα. Το μεγαλύτερο όπλο της βασιλείας του Αντιχρίστου θα είναι η κοινωνική πίεση, η πίεση των αριθμών, των πολλών. Πάντα έτσι ήταν, και όποτε προέκυψε θέμα διαχωρισμού των πραγματικών πιστών, θα δεις ότι η πορεία ήταν πολύ σκληρή και τεθλιμένη. Γι αυτό ο Κύριος μας λέει ότι ακόμα και οι γονείς και τα αδέλφια μας θα μας πετροβολούν. Η μάχη θα είναι πολύ σκληρή, και το μόνο στήριγμα θα είναι ο ίδιος ο Θεός και όχι ανθρώπινα οικοδομήματα. Και να σε ρωτήσω ρε συ Liakofan. Εσύ με τα όσα έχεις διαβάσει για τα χρόνια του Αντιχρίστου, βλέπεις κανένα ολόκληρο δόγμα, κάποια θρησκεία, κάποιο τέλος πάντων μαζικό θρησκευτικό κίνημα να αντιστέκεται στη βασιλεία του? Το αντίθετο θα έλεγα. Εγώ βλέπω πως όλα αυτά, μέσα και η Ορθοδοξία σαν επίσημη θέση, μαζί του θα πάει. Εδώ έχουμε εκτεταμμένα φαινόμενα επαφών των κεφαλών της Ορθοδοξίας με κινήματα για την ενοποίηση των χριστιανικών και όχι μόνο δογμάτων. Έχουμε φαινόμενα συμπροσευχής και διαλόγου ακόμα και με σαμάνους και λάμα. Έχουμε φαινόμενα παραβίασης των εντολών του Θεού για την απολυτότητα της πίστης μας, που σιγά σιγά νερώνεται με το επιχείρημα "ας μην είμαστε απόλυτοι ή φανατισμένοι". Εσύ πιστεύεις πως ξαφνικά θα αντιταχθεί η Ορθοδοξία στο παγκόσμιο κίνημα της ενοποίησης των θρησκειών. Εγώ δεν το νομίζω. Μου θυμίζει ακριβώς την κατάσταση που βλέπουμε στο πολιτικό προσκήνιο. Όσο ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου αντιτίθενται στις πιέσεις των μεγάλων, άλλο τόσο αντιτίθεται και η Ορθοδοξία. Καθόλου δηλαδή. Το μόνο που τους νοιάζει είναι η καλύτερη δυνατή θέση στο νέο σχήμα, μην μείνουν στην απ έξω, και το δυνατότερο χαρτί τους είναι οι οπαδοί τους, οι πελάτες τους.
quote:
Καλοπροαίρετα θέλεις να μας προστατέψεις, αλλά μη ξεχνάς ότι και η Ορθοδοξία μία πλάνη είναι για σένα. Στο τέλος θα εγκαταλείψουμε και την Ορθοδοξία, αν ο στόχος είναι να μη πλανηθούμε. Θα ξε-αγιοποιήσουμε τους Αγίους, θα τους διαβάζουμε όπως διαβάζουμε το Νοστράδαμο.
Εδώ βάζεις λόγια στο στόμα μου που δεν είναι αληθή. Ποτέ δεν ειπα ότι η Ορθοδοξία είναι πλάνη έτσι γενικά και αόριστα, απαξιώνοντάς την. Ελπίζω να σου έκανα ξεκάθαρο παραπάνω το πως βλέπω το όλο θέμα. Αυτό που βλέπω είναι ότι και μέσα στην Ορθοδοξία έχουν εισέλθει ανά τους αιώνες στοιχεία τα οποία δεν είναι καθαρά (και άνθρωποι και διδαχές). Αυτά όλα ο Κύριος τα αποκάλεσε ΜΑΓΙΑ/ΖΥΜΗ. Μάλιστα τα αποκάλεσε ζύμη των Φαρισαίων, οι οποίοι δεν είναι τίποτα άλλο από τους πνευματικούς ταγούς, την ελίτ, το ιερατείο των θρησκειών. Αυτό που εγώ κάνω είναι να προσπαθώ όσο ο Κύριος μου επιτρέπει να διακρίνω τη μαγιά, και να φυλάγομαι από αυτήν. Και αν υπήρχε ένας τρόπος να γινόταν η Ορθόδοξη πίστη αντίστοιχη του ονόματός της, θα έπρεπε το ίδιο το ιερατείο να ξεριζώσει τη μαγιά από αυτά που διδάσκει. Δυστυχώς αυτά είναι αλληλοσυγκρουόμενα συμβάντα. Η μαγιά μπήκε για να ενισχύσει τη θέση του ιερατείου. Δεν μπορεί το ίδιο το ιερατείο να ξεριζώσει τα προνόμιά του. Θα ήταν σα να λέγαμε ότι μια κυβέρνησει θα καταργούσε τη βουλευτική ασυλία.
Μου λες ότι στο τέλος θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την Ορθοδοξία. Μεγάλο ζήτημα, αλλά για μένα αυτός που πρέπει καθένας να μην εγκαταλείψει ποτέ είναι ο θεός και ο Ιησούς Χριστός. Είναι μεγάλη παγίδα να θεωρεί κανείς αυτά τα δύο αλληλένδετα. Αν χρειαστεί κάποια στιγμή να εγκαταλείψεις την Ορθοδοξία γιατί σε οδηγεί σε λάθος δρόμο, δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπεις το Θεό. Το αντίθετο, ο Κύριος μας είπε πολλάκις ότι θα χρειαστεί να εγκαταλείψουμε πολλά πράγματα για να μπορέσουμε να Τον βρούμε. Και μην έχεις αμφιβολία ότι στο κοντινό μέλλον θα χρειαστεί να το πράξεις και αυτό.
Τώρα για αποαγιοποίηση των αγίων κλπ που λες, πάλι εγώ δεν είπα τίποτα τέτοιο. Δεν είμαι φίλε μου όπως έχω ξαναπεί ούτε ευαγγελικός ούτε πεντηκοστιανός ούτε τίποτα άλλο σχετικό. Δεν είναι η μαζική απαξίωση ο τρόπος που πορεύομαι. Η έρευνα και η κριτική σκέψη, το Άγιο Πνεύμα, η πίστη στο Θεό και η προσωπική σχέση μαζί Του είναι οι οδηγοί μου. Κατά συνέπεια, αυτό που πρεσβεύω είναι η διάκριση. Η διάκριση ανάμεσα στη μάζα των αγίων που έχουν οριστεί. Η διάκριση στη μάζα των παραδόσεων που έχουν κανονιστεί. Το ξεκαθάρισμα με προσοχή, συνέπεια και δέος του τί είναι λόγος Θεού και τί είναι ζύμη πλανερή. Συνετοί σα φίδια είπε ο Κύριος και άκακοι σαν περιστερές. Δϋο εντολές που δεν τηρούμε δυστυχώς. Μαζικά τους κατατάσουμε όλους αγίους και προφήτες επειδή μας βολεύουν οι προφητείες τους, ή επειδή ο δρόμος της διάκρισης είναι μακρύς, χρονοβόρος και δύσκολος. Μαζικά υποστηρίζουμε κυριαρχίες δια πυρός και σιδήρου και εξόντωση των απίστων. Μαζικά απορρίπτουμε, μαζικά αποδεχόμαστε. Αυτή όμως είναι σίγουρα η πορεία της ακρισίας. Δεν σε προβληματίζει καθόλου που πολλές τέτοιες διδαχλες αντιβαίνουν στο κήρυγμα του Ιησού? Θα έπρεπε, και πιστεύω ότι συμβαίνει. Αλλά το επόμενο βήμα, η πράξη επ αυτού, είναι πάντα δύσκολο.
quote:
Κι ένα ακόμα: πολλοί νεοταξίτες, μέσα στην αρρώστειά τους, μέσα στις διχασμένες προσωπικότητες που τους έχουν επιβληθεί με ψυχοφάρμακα, ύπνωση, πιστεύουν ότι κάνουν κάτι καλό και θεάρεστο! Τι γίνεται με αυτούς τους πλανεμένους?
Σου είπα, κανένας δεν θα πάει άπατος χωρίς να έχει ξεκάθαρο μερίδιο ευθύνης, και απόλυτο δικαίωμα ΕΠΙΛΟΓΗΣ. Οι άνθρωποι που λες, κατά κανόνα έχουν με διάφορους τρόπους ανοίξει διόδους ώστε να βρίσκονται υπό σημαντική επιρροή από τον Σατανά. Η ευκαιρία θα τους δωθεί με πολλούς τρόπους, όπως οι ευκαιρίες δώθηκαν και στους Ιουδαίους κατά την πρώτη έλευση του Κυρίου. Έχεις καμία αμφιβολία ότι όλοι τότε είχαν όλα τα στοιχεία που χρειάζονταν για να επιλέξουν? Όλοι ήξεραν παραπάνω από αρκετά. Και όμως διάλεξαν τον δρόμο της απώλειας.
Συνολικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα που εγώ εντοπίζω, και είναι χαρακτηριστικότατο 'σκάλωμα' της Νικολαίτικης διδαχής που επικρατεί στην Ορθοδοξία, είναι η συνειδητή απομάκρυνση της μεγάλης μάζας των πιστών από τη διδασκαλία του Κυρίου. Οι Ορθόδοξοι αδελφέ μου ΔΕΝ ΜΕΛΕΤΑΝΕ. Δεν διαβάζουν. Δεν φταίνε αυτοί, μιας και όλο το θρησκευτικό οικοδόμημα τους οδηγεί εκεί. Το ίδιο οικοδόμημα που μερικούς αιώνες πριν θα σε έκαιγε στην πυρά αν είχες μια Αγία Γραφή σπίτι σου. Ο στόχος είναι η διατήρηση των πιστών σε καθεστώς τύφλωσης. Ο στόχος είναι η διατήρηση των πιστών σε τυφλούς ακολούθους, σε πλήρη άγνοια, που λειτουργούν σαν εντολοδόχοι των πνευματικών ηγετών τους. Η διατήρηση του δόγματος "αν δεν είσαι απόφοιτος θεολογικής σχολής, ιερέας ή μοναχός, θα πέσει φωτιά να σε κάψει έτσι και προσπαθήσεις να αναγνώσεις και να καταλάβεις από μόνος σου τη διδασκαλία του Ιησού". Ο Ιησούς όμως δίδαξε το αντίθετο.
Εκτός θέματος για πολλούς? Ίσως. Για κάποιους άλλους όμως, ίσως και απόλυτα εντός.
m
.Ο δρόμος προσέγγισης του Θεού δεν είναι τελείως προκάτ, ο κάθε άνθρωπος προσεγγίζει διαφορετικά τον Θεό αναλόγως με την προσωπικότητά του. Αυτή η έρευνα για το "τί υπάρχει εκεί έξω" είναι εξάλλου η πεμπτουσία της ύπαρξης του ανθρώπου.
Facts: Knowledge is power, Power corrupts.
Conclusion: Study hard, Be evil.
Πάντωσ η τα βουνά τησ Πίνδου και συγκεκριμένα την Σιάτιστα που είπε ένασ γέροντασ΄εγώ είμαι 25 λεπτά δρόμο από την Σιάτιστα, είναι σε μεγάλο υψόμετρο.
Για την Ρωσία που θα επέμβει στην Τουρκία νομίζω πωσ θα επέμβει γιατί θα φτιαχτεί αμερικανική βάση στην Βουλγαρία και έτσιη Ρωσία με την πρόφαση αυτή θα καταστρέψει και τισ αμερικανικέσ βάσεισ που υπάρχουν στην Τουρκία και θα γίνει ο γνωστόσ τζερτζελέσ.
Το καλό είναι ότι τη δύσκολη στιγμή σου πουν να προσκυνήσεισ το θηρίο αισιοδοξώ διότι λέει στην αποκάλυψη ο Κύριοσ ότι δεν πρέπει να ετοιμάσουμε τα λόγια που θα πούμε διότι θα δώσει ο ΘΕΟΣ και θα μιλήσει το Άγιο Πνεύμα μέσα από τον καθένα που θα βρίσκεται σε αυτήν την θέση. Ξέρετε μερικέσ φορέσ αν το σκεφτεί κανείσ δεν μπορείσ να ξέρεισ εκείνη την στιγμή αν νειώθεισ δυνατόσ, για αυτό να είμαστε κοντά στον ΘΕΟ να μασ δίνει δύναμη.
την ίδια απορία είχα και εγώ με τα 102,5 χρόνια. Διότι από την μία μας λείπουν τα χρόνια βασιλείας κάποιων βασιλιάδων ώστε να κάνουμε το άθροισμα, από την άλλη εμφανίζονται στην παράθεση του Στιτς 30χρόνια βασιλείας του γιου του Βασ.Ιωάννη, κάτι που - εγώ τουλάχιστον- δεν το είδα να εμφανίζεται στην προφητεία του Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού.
Συγκεκριμένα ξαναβάζω την πρόταση της προφητείας που μιλάει για την παρέλευση της βασιλείας του Βασ. Ιωάννη, και μας μιλάει για τον Αράν αμέσως μετά:
"Παρελθόντος ουν του σκήπτρου τούτου, τότε γενήσεται αρχή ωδίνων. Τότε εγερθήσεται ο υιός της απωλείας ονόματι Αράν χιλίαρχος ..."
Εκτός βέβαια κι αν ο Στιτς έχει και κάποια άλλη πηγή άγνωστη σε μένα.
quote:
Μenas να σε ρωτήσω, οκ η Αγία Γραφή δε λέει πουθενά για τον Ιωάννη. Οι προφητείες όμως αγίων ανδρών για τον Ιωάννη; Θέλω τη γνώμη σου σε αυτό; Τις αποδέχεσαι;
Όπως ανέφερα ακριβώς πιο πάνω, η έρευνα και η διάκριση έχουν σημαντική θέση στο περπάτημά μου. Βασικός κανόνας αυτού strati είναι η κατά περίπτωση και σε βάθος εξέταση των πραγμάτων. Και ακόμα βασικότερος κανόνας είναι το ξεσκαρτάρισμα. Όταν δηλαδή κάτι δεν αποδεικνύεται 110% ότι είναι θεόπνευστο, η σύνεση του φιδιού λέει ότι αυτό απορρίπτεται. Δεν υπάρχει στο λόγο του Θεού αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Αν κάτι δεν είναι παρά πάνω από σίγουρο σταλμένο από Αυτόν, πρέπει να απορριφθεί.
Με αυτή τη μικρή εισαγωγή περνάω στο ερώτημά σου. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ που αναφέρεις είναι το πρώτο βήμα. Ένας ένας, και όχι γενικότητες που μόνο διάκριση δεν ευνοούν. Έχω ξαναζητήσει μια λίστα και δεν πήρα τίποτα. Αυτό που μέχρι τώρα έχω δει είναι ότι αυτοί οι άγιοι, είναι με σειρά προτεραιότητας ο Λέων ο Σοφός, ο Αγαθάγγελος, ο Σαλλός, και αν θυμάμαι καλά άλλος ένας.
Θέλεις να προχωρήσουμε βήμα βήμα τη διαδικασία της διάκρισης? Μαζί σου. Κάνε μου μια λίστα με τους αγίους που αναφέρεις, βάλε τα αντίστοιχα προφητικά εδάφια, και έλα να τους εξετάσουμε. Αλλά όπως είπα η διαδικασία είναι επίπονη και χρονοβόρα πολλές φορές. Τι έννοώ.
Ας υποθέσουμε ότι ξεπερνάμε τις εύκολες περιπτώσεις του λέοντος και του αγαθάγγελου, που όχι μόνο άγιοι δεν είναι, αλλά και αμφιβόλου προελεύσεως. Περνάμε σε ανακυρηγμένους αγίους. Ο Σαλλός πχ. Τα ερωτήματα που θα προκύψουν είναι απλά. Ποια τα τεκμήρια της γνησιότητας των προφητειών του? Πως είμαστε 100% βέβαιοι ότι όντως αυτά που έφτασαν σε εμάς είναι πράγματι αυτά που προφήτευσε. Σε τί χειρόγραφα στηριζόμαστε και ποιος τα έγραψε? Πόσα τέτοια χειρόγραφα υπάρχουν και πόσο όμοια είναι μεταξύ τους?
Υπάρχουν πολλές παράμετροι που πρέπει να εξετάσουμε πριν δεχτούμε κάποια προφητεία σα θεόπνευστη. Το επιχείρημα ότι "αλλιώς δεν θα τη συντηρούσε ο Κύριος" είναι ασύνετο.
Ξεκίνα λοιπόν. Φέρε μου μία μία τις περιπτώσεις να τις ξεσκονίσουμε. Και αν μπορεί κάποιος ας φέρει μια λογική εξήγηση όχι μόνο γιατί δεν εμφανίζονται όλα αυτά τα μεγαλειώδη στη Γραφή, αλλά δεν αναφέρονται καν από τους σύγχρονους Πατρό Κοσμά και Παίσιο. Επιχείρημα όμως λογικό, και όχι του στυλ δεν τους παραχωρήθηκε να γνωρίζουν. Παραχωρήθηκε να γνωρίζει ο Λέων 1500 χρόνια πριν, και δεν γνώρισε ο Παίσιος, 50 χρόνια πριν την πραγματοποίηση.
Το μεγάλο πρόβλημα όμως strati σε αυτή τη συζήτηση είναι ότι δεν ακολουθείται σε καμία περίπτωση ο δεύτερος βασικός κανόνας της διάκρισης. Η απόρριψη. Ακόμα δηλαδή και να όλα τα στοιχέια της έρευνας συνηγορούν στο ότι κάποιες προφητείες λόγω τουλάχιστον αμφιβολιών δεν είναι αποδεδειγμένα θεόπνευστες, ΔΕΝ ξεσκαρτάρονται. Συνεχίζει ο καθένας και τις χρησιμοποιεί κατά βούληση. Έτσι δεν παμε πουθενά. Το μόνο που καταλήγουμε είναι σε ένα συνοθύλευμα προσωπικών απόψεων, όπου ο καθένας συνεχίζει και λέει το μακρύ και το κόντό του.
Να σου πω ένα παράδειγμα. Ο Λέων ο Σοφός κατά κοινή ομολογία πια, είναι ένας προφήτης αμφιβόλου προελέύσεως. Δεν λέω ότι είναι αποδεδειγμένα πλάνος, αλλά η εγκυρότητά του ΔΕΝ είναι 100% αποδεδειγμένη. Μέχρι και άπιστοι μπορούν να το διακρίνουν. Ποιό το αποτέλεσμα? Είδες εσύ κανέναν να αναθεωρεί το σενάριό του, και να το προσαρμόζει ΧΩΡΙΣ να κάνει χρήση του Λέοντα? Δεν νομίζω. Που σημαίνει τί? Ότι πραγματική επιθυμία για διάκριση δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο επιθυμία να νικήσουμε στο παιχνίδι του ποιος έχει το καλύτερο σενάριο. Και κανείς δε σκέφτεται ότι αν το σενάριό του καταρρίπτεται τόσο απλά, με την αφαίρεση ενός προφήτη, τότε μάλλον κάτι πάει στραβά. Γιατί το πραγματικό σενάριο θα στηρίζεται από όλες τις μεριές, από όλους τους προφήτες, από τον ίδιο το Θεό, και δεν θα εξαρτάται από έναν λέοντα ή έναν αγαθάγγελο.
Μαζί σου εγώ. Έλα να διακρίνουμε έναν έναν τους προφήτες του βασιλέα. Να δούμε κατά πόσο είναι προφήτες, και κατά πόσο μπορεί κάποιοι ακόμα και άγιοι άνθρωποι να επηρεάζονται ακόμα και από τις παραδόσεις και τους θρύλους του λαού τους. Από την επιθυμία τους να έρθει ο βασιλέας, η οποία μπορεί και να θολώσει την κρίση τους και τη διάκρισή τους.
Νομίζω ότι γνωρίζεις το πόσο εύκολο είναι να διαιωνιστεί ένα σφάλμα, από τον έναν στον άλλον. Όπως εμείς τώρα μπορεί εύκολα να διαιωνίζουμε τέτοια σφάλματα, δεχόμενοι παραδόσεις που δεν ξεσκαρταρίστηκαν νωρίτερα. Το ίδιο συμβαίνει ακόμα και στην επιστήμη. Μπορεί μια λανθασμένη θεωρία του παρελθόντος να διαιωνίζεται γιατί κανείς δεν έκατσε πραγματικά να την καταρρίψει και θεωρείται σαν θέσφατο από όλους.
Προχώρα να δούμε τη λίστα των "αγίων ανδρών" διεξοδικά. Και να δούμε και τη λίστα των αγίων ανδρών που ΔΕΝ προφήτεψαν όχι μόνο για το βασιλέα, αλλά για ολόκληρη τη συγκλονιστική περίοδο της βασιλείας του, της παγκόσμιας κυριαρχίας του, των νικών και των σφαγών του.
Σημειώνω κλείνοντας σε σχέση με αυτό που ανέφερα, (πως δεν προχωράμε παραπέρα από ατομικές εκθέσεις θεωριών), τις τεράστιες αντιφάσεις που εμφανίζονται συνεχώς και οι οποίες όχι μόνο δεν ξεκαθαρίζονται, αλλά περνάνε και στο ντούκου. Ο ένας λέει ότι ο Ιωάννης θα έρθει πριν τον Αντίχριστο, μαζί με τον Ψευδοπροφήτη, και θα νικήσει τον Ψευδοπροφήτη. Ο άλλος λέει ότι θα έρθει μαζί με τον Αντίχριστο, και θα νικήσει τον Αντίχριστο. Άλλος λέει ότι μετά τον Ιωάννη μεσολαβούν 35 χρόνια για τον Αντίχριστο. Ο άλλος λέει ότι μεσολαβούν 102 χρόνια. Άλλος λέει ότι έρχονται ταυτόχρονα. Άλλος λέει ότι ο Ιωάννης είναι αναστημένος ο Βαπτιστής. ΄Αλλος λέει ότι θα είναι κάποιος νέος. Άλλος λέει ότι είναι Γιαννάκης Ιωάννου. Άλλος λέει ότι θα έρθει μετά τον τρίτο ΠΠ. Άλλος κατά τη διάρκεια. Και ΟΛΟΙ διαβάζουν υποτίθεται τις ίδιες προφητείες.
Και εγώ αναρωτιέμαι. ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ? Τόσο ασήμαντα είναι αυτά τα θέματα που τους φερόμαστε με τόση ελαφρότητα? Γίνεται να είναι όλα αυτά αλήθεια ταυτόχρονα? Σε καμία περίπτωση. Κάποιος λοιπόν, ή κάποιοι λένε λανθασμένες ερμηνείες. Δεν πρέπει μια μια αυτές οι ζύμες να ξεριζώνονται. Ως ποτε θα μπορούν να παίζουν όλα στο τραπέζι?
Δεν θέλουμε strati να βγάλουμε άκρη. Δεν θέλουμε να λειτουργήσουμε σα σώμα με κοινό στόχο και κοινή πορεία τη δόξα του Θεού. Θέλουμε να τρέχουμε ατομικές κούρσες ανταγωνισμού, με σκοπό τη νίκη για τον εαυτό μας. Αν θέλαμε πραγματικά να προχωρήσουμε, κάθε τέτοιο θέμα που ανέκυπτε θα έπρεπε να εξετάζεται διεξοδικά μέχρι τελικής πτώσεως. Να κάνουμε ότι μπορούμε για να πετάμε λίγο λίγο ζύμη. Γιατί από τα λίγα παραδείγματα που ανέφερα, φαίνεται ότι δεν μπορεί όλα να είναι θεόσταλτα. Μόνο ΜΙΑ είναι η αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι ζύμη.
quote:
Και προς τους 2, τιμά πολύ τον Χριστιανό να βγάζει ό ένας τον άλλο άσχετο, να νικιέται από τον εγωισμό του και να θέλει να πιστεύει ότι κατάλαβε και καλά τα των γραφών. Όπου κατοικεί ο εγωισμός, φεύγει το Πνεύμα το Άγιο...
Όσο και αν συμφωνώ με την τελευταία σου πρόταση, δεν μπορω να δεχτώ τη συλλογιστική "προς χάριν της ομόνοιας δεχόμαστε κάθε διδαχή". Είναι εντολή και υποχρέωσή μας να εξετάζουμε, να διακρίνουμε και να επιπλήτουμε ακόμα αυτές τις διδαχές που αντιβαίνουν στη διδασκαλία Του. Καταλαβαίνω το τί λες, απόλυτα. Ελπίζω να καταλαβαίνεις κι εσύ το ότι υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή ως προς το τί επιτρέπεται να μπαίνει στην τράπεζα του Κυρίου, και τη μάχη που πρέπει να δοθεί για να μην την μολύνουμε.
εν Χριστώ
m
quote:
Και τί να διαβάσεις φίλε menas, αφού τα ευαγγέλια είναι "ψαλιδισμένα" -λογοκριμένα και ότι δεν συμφωνεί με το δόγμα είναι μή κανονικό κείμενο και κατακριτέο. Είναι δυνατόν να μην συμπεριλαμβάνεται ας πούμε στην θρησκεία το κατα Πέτρου Ευαγγέλιο?
Λυπάμαι αλλά θα διαφωνήσω κάθετα μαζί σου φίλε perosnospore. Αυτά που μας παραδόθηκαν ανάμεσα από τους αιώνες σαν ευαγγέλια, ούτε ψαλιδισμένα πιστέυω ότι είναι ούτε αλλοιωμένα. Και το υποστηρίζω όχι απλά σαν θέμα πίστης (που τελικά εκεί καταλήγει) αλλά έχω ερευνήσει το ανθρωπίνως δυνατό για να διαπιστώσω την εγκυρότητά τους.
Επιπλέον, κατά την ταπεινή μου άποψη, ισχύει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που λες. Υπάρχουν πολλά, παρα πολλά σημεία που δεν συμφωνούν με το δόγμα. Γι αυτό και όλη η προσπάθεια αποκλεισμού των πιστών απο την ανάγνωσή τους. Τουλάχιστον στην Ανατολική εκκλησία που ζούμε εμείς, ο Κύριος φωτίζοντας άγιους ανθρώπους, δεν επέτρεψε την αλλοίωση της Αγίας Γραφής. Στο Δυτικό κόσμο θα φρίξεις αν δεις τί αλλαγμένες Γραφές διαβάζουν. Άλλο ευαγγέλιο στην κυριολεξία. Και η Καθολική εκκλησία άλλο ευαγγέλιο χρησιμοποιεί. Το λεγόμενο Αλεξανδρινό κείμενο, ή minority text, το οποίο είναι γνωστικό ευαγγέλιο και ουδεμία σχέση έχει με αυτό που μας παραδόθηκε.
Επίσης θα διαφωνήσω ότι δεν μας φτάνουν αυτά που παραλάβαμε, και μας χρειάζονται εξωκανονικά βιβλία για να βγάλουμε άκρη. Προσωπικά δεν μου χρειάζεται κανένα ευαγγέλιο του Πέτρου, του Θωμά, της Μαγδαληνής ή όποιου άλλου, για να έχω όλα όσα χρειάζονται από τη διδασκαλία του Ιησού/ Το αντίθετο μάλιστα, και αυτά που έχουμε είναι παραπάνω από όσα μπορούμε να αντέξουμε για μια ολόκληρη ζωή, και ακόμα και για δέκα ζωές.
quote:
Ο καθένας θα έπρεπε να διαβάζει και να κρίνει μόνος του. Και να χαρακτηριστεί αιρετικός δηλαδή τί έγινε? Αυτά είναι βλακείες, με αυτή την σκοπιά οι πρώτοι χριστιανοί έπρεπε κατά 50% τουλάχιστον να είναι αιρετικοί, γιατί είχαν μόνο την κληρονομιά των αποστόλων να τους καθοδηγεί και φυσικά θα έπεφταν, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, σε πλάνες
Ο δρόμος προσέγγισης του Θεού δεν είναι τελείως προκάτ, ο κάθε άνθρωπος προσεγγίζει διαφορετικά τον Θεό αναλόγως με την προσωπικότητά του. Αυτή η έρευνα για το "τί υπάρχει εκεί έξω" είναι εξάλλου η πεμπτουσία της ύπαρξης του ανθρώπου.
Υπό προυποθέσεις θα συμφωνούσα μαζί σου. Η βασικότερη από αυτές είναι ότι ο Θεός είναι ένας, και η αλήθεια περί Αυτού μία. Η έρευνα για το τί υπάρχει εκεί έξω όντως είναι η πεμπτουσία της ύπαρξης, αρκεί να οδηγήσει στον Έναν και Αληθινό Θεό, και όχι στο Θεό που ο κάθε ένας θα φτιάξει από μόνος του. Γιατί αν η έρευνα δεν οδηγήσει στην αλήθεια, τότε παύει να είναι η πεμπτουσία της ύπαρξης, και γίνεται η πεμπτουσία της απώλειας και της ανυπαρξίας.
Περονόσπορε, μελέτα την Αγία Γραφή με πίστη. Μή στέκεσαι σε αυτά που δεν έχεις, ή αυτά που θα ήθελες να έχεις. Στάσου σε αυτά που έχεις και εκτίμησέ τα δεόντος. Θα με θυμηθείς όταν σου λέω ότι είναι παραπάνω και από όσα θα ονειρευόσουν.
φιλικά
m