- Σολομωνική - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Είναι το ΄Αλφα και το Ωμέγα. Λιτά και πιό απλά ίσως.
Καλό βράδυ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
quote:
… Για να βλέπω χέρια… Ναι, εσύ στο βάθος… Σε ακούμε…
Τι; Θέλεις να πας στην τουαλέτα; … Τέλος πάντων … πήγαινε….
Επέστρεψα λοιπόν και βλέπω ότι έχει προχωρήσει λίγο το θέμα εν μέσω διακοπών και κοπάνας. 
Και εγώ ομολογώ πως έχει αρχίσει να με μπερδεύει το θέμα, γι' αυτό νομίζω πως θα ήταν καλύτερο να προχωράμε πιο προσεχτικά.
Αν κατάλαβα καλά θεωρείς τη βούληση ως μια ενιαία δύναμη της οποίας ένα μέρος αναλογεί στον καθένα.
Είναι ας πούμε η ίδια η ζωή και το γίγνεσθαι (όπως προανέφερε κάπου και η ΑΦΡΟΔΙΤΗ) της οποίας ένα μέρος είμαστε εμείς. Εδώ πάλι τίθεται ένα θέμα ταύτισης. Και αν ταυτίζονται οι δύο αυτές έννοιες τότε ποιος ο λόγος να έχουμε δυο και όχι μια. Ισως πάλι να ταυτίζονται αλλά η καθε μια να μιλά για το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. Θα πρέπει νομίζω να το δούμε αυτό.
Η ίδια η ζωή και το γίγνεσθαι περιέχει και αυτόματες διαδικασίες. Πάρα πολλά πράγματα γίνονται αυτόματα και αποσκοπούν στη συντήρηση αυτού που ήδη υπάρχει. Η ίδια η φύση περιέχει αυτόματους μηχανισμούς συντήρησης και στατικής ισορροπίας. Είναι αυτό βούληση;
Ισως να είναι το αποτέλεσμα κάποιας βούλησης. Είναι όμως το ίδιο βούληση ;
Λες:
quote:
Η Βούληση δεν θέτει σκοπούς .. είναι σκοπός…
Είναι σα να λέμε ότι ο άνθρωπος που έχει βούληση για κάτι είναι ο ίδιος αυτό το κάτι. Οταν εκφράζεται η βούληση του για έναν σκοπό τότε είναι αυτός ο ίδιος ο σκοπός, υπάρχει ταύτιση. Δεν είναι κάτι που θα γίνει αλλά το βλέπει ήδη να γίνεται και δίνει όλη του τη δύναμη/ζωή/ενέργεια σ' αυτό.
Νομίζω πως ναι, εδώ έχουμε έκφραση βούλησης. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που ενώ ζουν βιολογικά, δεν ταυτίζονται μ'αυτό που κάνουν. Κάνουν ότι κάνουν μηχανικά και αυτόματα και όχι απο δική τους βούληση αλλα επειδή επιθυμούν κάτι αλλο αναγκάζονται να κινούνται αυτόματα (μάλλον ισχύει σχεδόν για όλους μας τουλάχιστον σε μερικούς τομείς της ζωής μας). Εδώ προφανώς δεν έχουμε βούληση αν και όλη αυτή η κίνηση συνδέεται με τη βούληση, όπως αναφέραμε σε προηγούμενα post.
Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν πως η βούληση είναι αιτία της δημιουργίας και γι' αυτό είναι μια κατ' εξοχήν δημιουργική δύναμη.
Κατά κάποιο τρόπο δηλαδή (μεταφέροντας τη σκέψη μας στο μακρόκοσμο) αν δεν υπήρχε η δύναμη της βούλησης ίσως όλα να ήταν σταθερά και αμετάβλητα, να μην εκδηλωνόταν εξ' αρχής ούτε ο χρόνος ούτε η ζωή.
Ακόμα πιο πέρα αν αυτή η δύναμη έπαυε να υπάρχει στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα, τότε ένα πρώτο λογικό συμπέρασμα είναι ότι πολύ πιθανόν όλα αυτά που ζούμε θα συνέχιζαν να υπάρχουν να κινούνται και να αλλάζουν μορφές χωρίς όμως να εξελίσσονται βιολογικά ή χωρίς να υπάρχει καμιά πρόοδος στον πνευματικό τομέα/ καμιά δημιουργικότητα.
Μια δεύτερη σκέψη είναι ότι όλα θα έπεφταν σε μια κατάσταση εντροπίας και το ένα θα εξουδετέρωνε το άλλο εως ότου αφανιστούν. Γιατί κάθε τι που δημιουργείται χρειάζεται και το αντίθετό του για να ισορροπήσει (δράση αντίδραση) και σταματώντας σε κάποιο σημείο αυτή η διαδικασία της δημιουργίας αμέσως θα εκδηλωθεί ανισορροπία και κατάρρευση.
Χμμ ... νομίζω πως είναι περισσότερο πιθανό το δεύτερο συμπέρασμα. Σε μια τέτοια περίπτωση προφανώς, η βούληση είναι μια άλλη όψη της ("ζωντανής") ζωής, ενώ η μη βούληση είναι ίσως ένας αδιόρατος θάνατος.
Καλησπερίζω τους αγαπητούς φίλους!
Έχουν ειπωθεί πολλά, και όμως δεν φαίνεται να έχει αποσαφηνισθεί ακόμα ή γίνει αντιληπτή η διαφορά μεταξύ Βούλησης και Θέλησης.
Ας πάρουμε λοιπόν τις έννοιες στο μυαλό μας και ας δια-λογισθούμε σε αυτές. Ίσως έτσι μάς αποκαλύψουν οι ίδιες τον εαυτό τους.
Β Ο Υ Λ Η Σ Η
Θ Ε Λ Η Σ Η
Ο ήχος της κάθε λέξης,ο κάθε φθόγγος... τί εντύπωση ή εικόνα δημιουργεί;
Σε τι παραπέμπει;
Κάθε λέξη αποκρυσταλλώνει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο έναν τύπο κατερχόμενης ενέργειας.
Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι σε κάθε γλώσσα η σημασία μιάς λέξης διαφοροποιείται ελαφρά, αναλόγως την ιδιαίτερη ποιότητα και ιδιοσυγκρασία του έθνους.
Αν ανατρέξουμε σε ένα αρχαίο κείμενο, θα επισημάνουμε τον διαφορετικό τρόπο χρήσης των δύο λέξεων.
Θα επιμείνω και θα ξαναπώ ότι -κατά την άποψή μου- η βούληση αναφέρεται στην οποιαδήποτε τάση ενός ανθρώπου (ή... Θεού) προς οποιαδήποτε δράση.
Μπορεί να καθορίζεται, ως εκ τούτου, από οτιδήποτε: ένστικτα, επιθυμίες, ανώτερη έφεση, Αγάπη , Θέληση.
Η ΘΕΛΗΣΗ αποτελεί Αρχή Δύναμης.
Δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με κίνητρα ιδιοτελή, ή με κίνητρα αλτρουιστικά.
Δύναμη που εξωθεί σε πράξεις που στοχεύουν σε προσωπικό όφελος ή σε πράξεις με γνώμονα το Κοινό Καλό.
Το Θέλημά μου (του μικρού εγωιστικού εαυτού - προσωπικότητας),
ή το Θέλημά Του (της Πνευματικής Αρχής της ύπαρξής μου), ΑΝ και ΟΤΑΝ το αναγνωρίσω.
Οπότε, Ampere, στο post σου της 08/08, ό,που γράφεις Βούληση, θα έλεγα Θέληση.
Όσον αφορά το αν "είμαστε Βούληση" (ή Θέληση )... ναι είμαστε. Αλλά όχι μόνο αυτό. Όπως έχω γράψει ξανά, είμαστε η σύνθεση τριών Αρχών (τουλάχιστον όσο είμαστε σε ενσάρκωση):
Θέληση
Αγάπη και
Νοήμων δραστηριότητα
κατά αναλογία με το Πνεύμα - Ψυχή - Σώμα.
Τώρα... αν μπερδευτήκαμε περισσότερο, προτείνω την ανεύρεση του "μίτου της Αριάδνης". 
Σάς χαιρετώ
Δηλώνω ευθαρσώς ότι δεν έπρεπε να ποστάρω καθώς το στίγμα μου μάλλον λεκέ θα αφήσει στο τόπικ παρά κάτι ωφέλιμο.
Θέλω όμως να απευθύνω λίγα ερωτήματα από τα πολλά που μου δημιουργήθηκαν σε αυτό το τόπικ.
<<Η ΘΕΛΗΣΗ αποτελεί Αρχή Δύναμης.>> NADA
Αν κατάλαβα καλά η θέληση έχει την δύναμη να επιβάλετε στους φυσικούς νόμους
Ή για να το διατυπώσω καλύτερα, να τους χρησιμοποιεί ;
<<Δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με κίνητρα ιδιοτελή, ή με κίνητρα αλτρουιστικά.
Δύναμη που εξωθεί σε πράξεις που στοχεύουν σε προσωπικό όφελος ή σε πράξεις με γνώμονα το Κοινό Καλό.>> NADA
Υπάρχει περίπτωση να μην χρησιμοποιείτε η δύναμη αυτή για το κοινό καλό ;
Διότι αν κατάλαβα καλά σε ένα από τα παραπάνω ποστ την συνδέετε με την αγάπη για να είναι εποικοδομητική.
<<Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν πως η βούληση είναι αιτία της δημιουργίας και γι' αυτό είναι μια κατ' εξοχήν δημιουργική δύναμη.>> Δημήτρης
Ένα συμπέρασμα που έχω βγάλει είναι ότι η βούληση είναι στα πάντα και είναι τα πάντα. Η βούληση γεννά και η θέληση δημιουργεί !
Η βούληση είναι η σκέψη , ή ο υπέρτατος εγκέφαλος που συλλαμβάνει την ιδέα και με την θέληση την κάνει πράξη.
Έχω πέσει πολύ έξω κατά την γνώμη σας ;
<<Συνεχίζω το …παραλήρημά μου και ελπίζω ότι και οι τελευταίοι που επέμεναν να διαβάζουν αυτά που έγραφα, προσπαθώντας ν’ ανακαλύψουν κάποιο νόημα, θα έχουν εγκαταλείψει προ πολλού την προσπάθεια…Αν κάποιος /α πάντως επιμένει παρ’ όλα αυτά, τον προειδοποιώ να σταματήσει τώρα… Τώρα… Μετά από αυτό ουδεμία ευθύνη φέρω…>>Ampere
Μην διανοηθείτε να σταματήσετε να γράφετε…
<<Τι θέλει να πει ο... ποιητής, όταν υποστηρίζει ότι "το Καλό είναι μια Βούληση προς τον Εαυτό του";
Κι εδώ τι θέλει να πει πάλι ο... ποιητής όταν υποστηρίζει ότι "Η βούληση που υιοθετεί το καλύτερο δεν είναι πράγμα της τύχης"
Εδώ το προχωράει ακόμα πιο πέρα και κάνει την Βούληση και τον Θεό πρωταρχικά ταυτόσημα.>>THOTH
ΒΟΗΘΑ ΒΡΕ ΤΗΟΤΗ ΑΝΑΒΕΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙΣ…
`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ
Φίλε rizitis, μάς τιμάς με την προσοχή σου και τη συμμετοχή σου. Σε ευχαριστούμε!
Ο Ampere, όπως έχεις δηλώσει και φαίνεται, παραμένει σε "παύση διαρκείας". Συμφωνώ εξάλλου μαζί του ότι το "τι παίζει" θα το δούμε πρωτίστως εκεί έξω, στις καθημερινές πράξεις.
Θα επιχειρήσω μία προσέγγιση στα ενδιαφέροντα ερωτήματά σου:
quote:
<<Η ΘΕΛΗΣΗ αποτελεί Αρχή Δύναμης.>> NADAΑν κατάλαβα καλά η θέληση έχει την δύναμη να επιβάλετε στους φυσικούς νόμους
Ή για να το διατυπώσω καλύτερα, να τους χρησιμοποιεί ;
Υπάρχουν παραδείγματα που μάς επιτρέπουν να πούμε αυτό, ναί. Κατά μία άλλη έννοια, οι ίδιοι οι φυσικοί νόμοι δεν είναι παρά η αποτύπωση της Θέλησης του Θείου στην ουσία - ύλη.
quote:
Υπάρχει περίπτωση να μην χρησιμοποιείτε η δύναμη αυτή για το κοινό καλό ;
Διότι αν κατάλαβα καλά σε ένα από τα παραπάνω ποστ την συνδέετε με την αγάπη για να είναι εποικοδομητική.
Οι έννοιες καλό και κακό πηγάζουν από τον περιορισμό της αντίληψης.
Αυτό που είναι καλό για ένα ον μπορεί να είναι κακό για ένα άλλο. Ωστόσο κάποιες σχετικές αξίες υπάρχουν.
Και στον μικρόκοσμό μας, με μία στοιχειώδη αντίληψη, μπορούμε να γνωρίζουμε ότι η θέληση που χρησημοποιείται καταστροφικά (χωρίς την αντίληψη του σωστού time), ή που χρησημοποιείται για χειραγώγιση της συνείδησης (αν και η Αγάπη μπορεί να το κάνει αυτό) δεν συνεισφέρει στην Εξέλιξη, Διεύρυνση.
Ας επαναληφθεί και πάλι ότι η Θέληση δεν είναι μία Αρχή προσεγγίσημη από τον μέσο άνθρωπο. Η Βούληση -σύμφωνα με τον ορισμό που υποστηρίζω- είναι.
Έτσι φίλε rizitis, πάνω σε αυτό:
quote:
Η βούληση γεννά και η θέληση δημιουργεί !Η βούληση είναι η σκέψη , ή ο υπέρτατος εγκέφαλος που συλλαμβάνει την ιδέα και με την θέληση την κάνει πράξη.
Έχω πέσει πολύ έξω κατά την γνώμη σας ;
θα συμφωνήσω απόλυτα, εφόσον όπου Βούληση πούμε Θέληση και το αντίθετο (έτσι μου πάει καλύτερα, και αν -όπως πρότεινα- ανατρέξουμε σε αρχαιοελληνικό κείμενο θα δούμε τη διαφορά των εννοιών)
Όσον αφορά τα ζητήματα που θέτει ο thoth,
quote:
<<Τι θέλει να πει ο... ποιητής, όταν υποστηρίζει ότι "το Καλό είναι μια Βούληση προς τον Εαυτό του";Κι εδώ τι θέλει να πει πάλι ο... ποιητής όταν υποστηρίζει ότι "Η βούληση που υιοθετεί το καλύτερο δεν είναι πράγμα της τύχης"
Εδώ το προχωράει ακόμα πιο πέρα και κάνει την Βούληση και τον Θεό πρωταρχικά ταυτόσημα.>>THOTH
είμαι της άποψης ότι το Καλό μπορεί να είναι μία Βούληση προς τον Εαυτό του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι Καλό και Βούληση ταυτίζονται.
Μπορεί να ταυτίζονται στο βαθμό που η όποια επιλογή κάποιου, θεωρείται και η καλύτερη γι αυτόν, κάτι όμως που δεν ισχύει εφόσον:
"Η βούληση που υιοθετεί το καλύτερο δεν είναι πράγμα της τύχης".
Ένα ανθρώπινο ον δηλ. μπορεί να βούλεται οτιδήποτε, η βούλησή του όμως για "το καλύτερο", είναι μία συνειδητή επιλογή (κάτι που μπορεί να εμπεριέχει ένα είδος αντίστασης σε μία άλλη εσώτερη τάση του ιδίου).
Το να ταυτίζεται (και μάλιστα πρωταρχικά) Θεός και Βούληση είναι άλλο πράγμα... Με την έννοια που αναφέρει ο Πλωτίνος, Θεός είναι τα Πάντα. Αυτή όμως η πληροφορία δεν μάς δίνει τα εργαλεία που χρειαζόμαστε στην καθημερινή πρακτική ζωή μας, ούτε μπορεί να αποτελέσει γνώμονα των επιλογών μας, καθώς δεν είναι το καθετί κατάλληλο κάθε στιγμή.
Προσπάθησα να διαλογισθώ πάνω σ’ αυτές με τον τρόπο που πρότεινες αλλά χωρίς αποτέλεσμα καθώς το μυαλό τελικά γυρνάει συνεχώς σε αυτά που ήδη γνωρίζει. Τίποτα καινούριο.
Μετά έριξα μια ματιά και πάλι στα λεξικά (φιλοσοφικά και μη) αλλά και εκεί το μπέρδεμα είναι αρκετά μεγάλο αφού κάθε άποψη είναι διαφορετική.
Συνεπώς πάω πάλι στα δικά μας.
Καταρχήν υπάρχει ο χαρακτηρισμός "άβουλο άτομο" που όλοι γνωρίζουμε. Λέμε : αυτός/η είναι άβουλος/η, δεν έχει βούληση. Χωρίς όμως να τη προσδιορίζουμε ποσοτικά.
Στην περίπτωση της θέλησης λέμε : αυτός/αυτή δεν έχει ισχυρή θέληση. Εδώ την προσδιορίζουμε ποσοτικά που σημαίνει πως μπορεί να έχει έστω και λίγη θέληση (η ελάχιστη θέληση που μπορεί κάποιος να έχει είναι αυτή η -->>ενστικτώδης<<-- θέληση για ζωή)
Θέληση έχουμε όταν κινούμαστε με προσπάθεια ενάντια στα διάφορα εμπόδια προς την επίτευξη ενός σκοπού. Και πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει προσπαθήσει ελάχιστά έστω και για ένα πράγμα.
Η βούληση είναι κάτι διαφορετικό. Περιέχει και την έννοια της συνειδησης. Τα άτομα που βούλονται στη βουλή δε νοείται να κινούνται ασυνείδητα στη βάση ενστίκτων ή αλλότριων θελήσεων αλλά συνειδητά στη βάση γεγονότων και γνώσεων του καθ’ ενός ξεχωριστά (τουλάχιστον θεωρητικά).
Εκτός από το στοιχείο της συνειδησης η ανώτερη βούληση περιέχει και το στοιχείο της δημιουργικότητας όπως περιέγραψα και σε προηγούμενο ποστ.
Γνώμη μου είναι επίσης, πως όταν κάποιος έχει βούληση αναγκαστικά θα έχει και θέληση (αναλαμβάνει πρωτοβουλίες) εφόσον κινείται συνειδητά προς έναν σκοπό. Το να λέμε ότι ο τάδε έχει βούληση χωρίς να κάνει κάτι γι’ αυτό που βούλεται είναι κενό γράμμα καθώς αν δεν κάνει κάτι αυτός τότε θα κάνει κάποιος άλλος για λογαριασμό του. Συνεπώς ο τάδε είναι ουσιαστικά άβουλος.
Αντίθετα όταν έχει θέληση δε σημαίνει πως έχει και βούληση. Μπορεί η θέλησή του να πηγάζει ασυνείδητα από τα ένστικτα ή τις ορμές ή τις διαταγές κάποιου.
Συνεπώς NADA, πιστεύω αντίθετα με εσένα 
πως η θέληση είναι κάτι που το έχουμε όλοι λίγο έως πολύ ενώ η βούληση είναι κάτι που δεν το έχουμε όλοι.
Νομίζω λοιπόν πως η βούληση καθότι περιεκτικότερη είναι και ανώτερη ως κατάσταση του είναι.
Edited by - Δημήτρης on 29/08/2005 00:31:16
Γεια σου rizitis και καλώς ήλθες στο θέμα που συζητάμε!
Ελπίζω να απάντησα έμμεσα έστω στο ερώτημά σου με το προηγούμενο ποστ.
NADA
quote:
Ο Ampere, όπως έχεις δηλώσει και φαίνεται, παραμένει σε "παύση διαρκείας". Συμφωνώ εξάλλου μαζί του ότι το "τι παίζει" θα το δούμε πρωτίστως εκεί έξω, στις καθημερινές πράξεις.
Μαλλον θα βούλεται μερικά μακροβούτια σε κάποια παραλία 
ΞΕΚΙΝΑΩ ΑΜΕΣΩΣ ΕΝΑ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ.
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΟΥ ,ΚΑΙ ΑΝ , ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ…
ΒΟΥΛΗΣΗ = ΠΡΟΘΕΣΗ, ΓΙΑ ΚΑΤΙ
ΘΕΛΗΣΗ= ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΓΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ= ΚΡΙΤΗΣ .ΚΡΙΝΕΙ ΑΝ Η ΠΡΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΚΡΙΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΛΑΘΟΣ ;
ΑΝ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΞΕΡΕΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ!
ΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ.
ΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ 1 ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΤΕ ΑΥΤΗ ΡΕΠΕΙ ΠΑΝΤΑ ΠΩΣ ΤΟ ΣΩΣΤΟ.
ΣΥΝΕΠΩΣ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΚΑΝ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕΙ.
ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ .
ΑΡΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ 1 ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΠΟΥ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΣΩΣΤΟΥ ΚΑΙ ΛΑΘΟΥΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΩΣΤΑ.
ΤΩΡΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ Η 1 ΒΟΥΛΗΣΗ Ή ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗ.
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ.
ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΝΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΕΙ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΕ.
ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ , ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΤΟ ΜΩΡΟ.
ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΩΡΟ.
ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ,
ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ.
ΑΝ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙ – ΜΩΡΟ , ΤΗΝ ΑΝΑΓΑΓΟΥΜΕ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ ΣΥΜΠΑΝ ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΙΝΟΥΜΕ ;
ΣΥΜΠΕΡΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ 1 ΒΟΥΛΗΣΗΣ .
ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ.
ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΤΕ Η 1 ΒΟΥΛΗΣΗ.
ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΘΕ ΑΥΤΗ .
ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΥΤΤΑΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΑΤΟΥ ΟΝΤΟΣ , Η ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΤΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ
ΚΑΙ ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΥΤΤΑΡΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙ ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΗ.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΤΣΙΠ. ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝ ΧΑΛΑΣΕΙ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ.
ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΤΣΙΠΑΚΙ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΥΠΕΡ ΘΕΡΜΑΝΣΗ
ΛΟΓΟ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΚΑΝΩ ΠΟΣΤ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΠΑΩ ΓΙΑ ΚΑΦΕ .
ΔΕΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΩ ΤΙΠΟΤΑ.
ΖΗΤΩ ΟΜΩΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ,ΝΑ ΚΡΙΝΩ ΤΟ ΠΟΣΤ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΓΡΑΨΑ ΕΓΩ.
ΦΕΥΓΩ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΑ ΦΩΤΙΑ 
`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ
Χαιρετίζω αλλά και Εύχομαι, «Καλό μήνα».
Η ευχή είναι (;) είδος βούλησης. (Υπάρχουν είδη βούλησης; Αν ναι, ποια είναι αυτά;)
Η ευχή φέρνει αποτελέσματα (= επιτυγχάνει σκοπούς) ; Ισχυρίζομαι πως ναι, αφού θεωρώ την ευχή (και την προσευχή) δράση
(με την διευκρίνιση πάντως ότι η ευχή δεν μπορεί να υποκαταστήσει άλλες μορφές δράσης).
.
.
.
"Ο Ampere, …, παραμένει σε "παύση διαρκείας".
Σωστό μεν, αλλά πού και πού λέω να κάνω και καμιά παύση της παύσης
"Μαλλον θα βούλεται μερικά μακροβούτια σε κάποια παραλία"
Κι αυτό σωστό, αλλά …άλλαι οι βουλαί των ανθρώπων άλλα οι …γυναίκες τους κελεύουν
"Μην διανοηθείτε να σταματήσετε να γράφετε…"
Η αλήθεια είναι αγαπητέ …σύντεκνε ότι το διανοήθηκα… αλλά μετά από την πολύ κολακευτική «απειλή» σας είπα να το ξανασκεφτώ...
.
.
.
Καλό μήνα, λοιπόν! Εύχομαι δηλαδή Βούλομαι…
quote:
Η ίδια η ζωή και το γίγνεσθαι περιέχει και αυτόματες διαδικασίες. Πάρα πολλά πράγματα γίνονται αυτόματα και αποσκοπούν στη συντήρηση αυτού που ήδη υπάρχει. Η ίδια η φύση περιέχει αυτόματους μηχανισμούς συντήρησης και στατικής ισορροπίας. Είναι αυτό βούληση;
Ισως να είναι το αποτέλεσμα κάποιας βούλησης. Είναι όμως το ίδιο βούληση ;
Όχι, δεν νομίζω ότι αυτοί οι μηχανισμοί είναι βούληση.
Οι μηχανισμοί αυτοί είναι γνωστοί στη θεωρία συστημάτων ως μηχανισμοί ανάδρασης. Υπάρχουν δυο λογιών.
Οι μηχανισμοί αρνητικής ανάδρασης δηλαδή αυτοί που «αποσκοπούν» στην ομοιόσταση και αντιστέκονται στην όποια μεταβολή της κατάστασης ενός συστήματος και
οι μηχανισμοί θετικής ανάδρασης, αυτοί που ενισχύουν την όποια αλλαγή ξεκινήσει σε ένα σύστημα.
.
.
.
Νομίζω ότι η έννοια Ελευθερία δεν έχει νόημα αν δεν έχει νόημα η έννοια Βούληση.
Νομίζω ότι το καλό και το κακό δεν έχουν νόημα αν δεν έχει νόημα η έννοια Βούληση.
.
.
.
Βούληση / Θέληση
NADA
“Αν ανατρέξουμε σε ένα αρχαίο κείμενο, θα επισημάνουμε τον διαφορετικό τρόπο χρήσης των δύο λέξεων.”
Δεν έχω υπ’ όψιν μου αρχαίο κείμενο που να ξεκαθαρίζει τη διαφορά στη σημασία των δύο εννοιών. Αν σου είναι εύκολο, πες μας πού να ψάξουμε.
Για τη διάκριση Βούλησης και Θέλησης δεν μπορώ να πω ότι έχω καταλήξει. Σκεφτόμουν μάλιστα ότι τέτοια διάκριση αν υπάρχει θα έπρεπε να ισχύει και σε άλλες γλώσσες. Από τα λίγα όμως αγγλικούλια που ξέρω το will (θέληση) και το volition (βούληση) χρησιμοποιούνται ως ισοδύναμα στα αγγλικά φιλοσοφικά λεξικά.
Ίσως είναι σαν να αναζητούμε τη διαφορά του άσπρου από το λευκό.
(Στα απλά λεξικά οι λέξεις
Volition, Will, Decision, Choice, Desire, Preference, Option, Wish
χρησιμοποιούνται ως συνώνυμες και περίπου όπως και οι «δικές μας» αντίστοιχες
Βούληση, Θέληση, Απόφαση, Επιλογή, Επιθυμία, Προτίμηση, Ευχή )
Νομίζω ότι η προσέγγιση του Δημήτρη μπορεί να μας οδηγήσει στην άκρη του νήματος (αν υφίσταται τέτοια άκρη).
Πράγματι δεν έχει νόημα να μιλάμε για πολλή ή λίγη βούληση, ενώ έχει νόημα να μιλάμε για πολύ ή λίγη θέληση.
Βούληση ή έχεις ή δεν έχεις. Θέληση όμως μπορεί να έχεις από καθόλου έως απείρως πολλή.
Η βούληση δημιουργεί / θέτει / ορίζει στόχους προς επίτευξη
Η θέληση είναι η κινητήρια δύναμη για την πραγμάτωση / επίτευξη στόχων
Η βούληση είναι επιστρατεύουσα δύναμη
Η θέληση είναι επιστρατεύσιμη δύναμη
Ίσως …
Επιφυλάσσομαι κι εγώ γιατί τα τσιπάκια μου άρχισαν να μου μυρίζουν επικίνδυνα καμένο...