- ΖΗΛΙΑ - ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ... ///... ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:Μ΄αρέσει το πως γράφειςΠυραμίδα μου,και σε κατανοώ σχεδόν πάντα, κάτι φορές είναι απαραίτητο να ζεις και τη χαρά και τον πόνο. ΝΑΙ αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι γιά τον έναν αλλά γιά όλους. Ενίοτε όμως λαχταρούν την χροιά την ανάσα τη ζεστασιά της ψυχής του ενός.Ελεύθεροι σαν τον άνεμο. Να έρθουν. Το παράθυρό μας αν είναι ανοιχτό θα εισέλθουν.
Αφροδίτη μου χαίρομαι και λυπάμαι συγχρόνως.
Δεν ξέρω εάν θα καταλάβεις τι θα σου πω, όχι γιατί δεν μπορείς αλλά ο τρόπος που θα το γράψω δεν θα είναι ξεκάθαρος.Χαίρομαι γιατί θα μάθεις πολλά, είμαι σίγουρη ότι θα μάθεις πολλά.
Λυπάμαι όμως γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι για τον έναν είναι για όλους.
Αφού το αποφάσισες όμως σου εύχομαι κάθε καλό, κάθε ευτυχία.
Αγαπάς κάποιον γι΄αυτό που είναι.
Χωρίς όρους χωρίς όρια.
Η αγάπη μας δεν είναι γιά κείνους που νιώθουν το ίδιο γιά μας, δεν αγαπάς επειδή αγαπιέσαι κι ούτε ζυγίζεις ποτέ πόσο αγαπά ο ένας και πόσο ο άλλος.
Η αγάπη πάει πέρα από την ελπίδα.
Η Ελπίδα είναι μία αρχή.
Η Αγάπη είναι το παντοτινό.
Ελευθερία είναι το κλειδί.Ελευθερία. ΄Εμαθα την αξία του να μην πνίγει ο ένας τον άλλον.
Τίποτα δεν ωριμάζει στην σκιά. Κάποιος μου έμαθε πως κάθε στιγμή αναζήτησης είναι μιά στιγμή συνάντησης.Θα μάθω πολλά Πυραμίδα κάθε μέρα μαθαίνω, κι αν κάπου βιώνω πόνο χαρά χαρά πόνο ζωή θάνατο θάνατο ζωή ένα μετράει.
Καλύτερα να πεθάνω όρθια παρά γονατιστή.
Αντέχω. Σε ευχαριστώ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
οι δύο αυτές ποιότητες που περιγράφεις είναι "ίδιον" του nick σου, επομένως δεν θα έπρεπε να αναρωτιέσαι το γιατί υπάρχουν....
Το πρόβλημα ξεκινάει όταν θα θελήσεις να "αναβαπτισθείς" και να αποκρίνεσαι σε άλλο όνομα. Ως εκ τούτου, εγώ συμπεραίνω ότι μας δηλώνεις με κάποιο τρόπο ότι σε ενδιαφέρει η σκοτεινή πλευρά της ψυχής και πιθανόν θέλεις να τη συνειδητοποιήσεις, να τη δεις, να την κατανοήσεις περισσότερο......
Η σκοτεινή αυτή πλευρά λοιπόν, εμπεριέχει την ανασφάλεια, τη ζήλια, τον εγωισμό, καθώς και πολλές άλλες "αμαρτίες".
Η ανασφάλεια κατά την ταπεινή μου άποψη έχει να κάνει με την έλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στον εαυτό μας, και κατά βάθος με την έλλειψη εκτίμησης. Η έλλειψη αυτή ίσως σχετίζεται με την παιδική ηλικία, την οποία όμως ας μην ξεχνάμε εμείς επιλέξαμε. Επομένως, σχετίζεται μάλλον με το απώτατο παρελθόν μας και έως ότου μάθομε τον τρόπο να έλκομε δυνάμεις που μπορούν να εξαγνίσουν την ψυχή μας και τις προηγούμενες καταγραφές, έχομε να κάνουμε αρκετές δουλειές....
Η έλλειψη εκτίμησης και η ζήλεια ή ο φθόνος (πιο βαρύ) έχουν την ίδια ρίζα:Την έλλειψη εμπιστοσύνης στον πυρήνα μας ως σημείο του Θεού και επομένως ως ικανού και άξιου να αναπλάθει, να κερδίζει, να δημιουργεί, να ενώνεται με την καρδιά Του, τις χάρες και τις δημιουργίες Του.
Τόσο η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας, όσο και το αποτέλεσμα αυτής (η ζήλια ή ο φθόνος) έχουν βαθιές ρίζες στο φόβο και το διαχωρισμό μας από το θεΪκό εαυτό μας.
Η άποψη μου αγαπητοί φίλοι είναι ότι όλα αυτά χρειάζονται βαθιά και γεναία εντρύφηση και κατάδυση στον εαυτό με αγάπη και ειλικρίνεια. Μπορούμε να είμαστε έντιμοι με τον εαυτό μας; είναι ο μόνος δρόμος να κερδίσομε την ελευθερία μας και να δούμε τι είναι αυτό που πραγματικά έχομε μέσα μας.
Ο δρόμος για την εσωτερική εντιμότητα αγαπητοί δεν είναι δρόμος απλός, αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να κερδίσομε τον εαυτό μας.
Αλλιώς θα λυγίζομε πάντα απο τις συγκρίσεις και τις ιεραρχήσεις, μη δυνάμενοι να αγαπήσομε αυτό που φέρομε και κυρίως μη δυνάμενοι να δούμε πέρα από τους φόβους μας.
Καμία ποιότητα του ανθρώπου δεν είναι από μόνη της αρνητική. Αυτό που κομίζει είναι πάντα κάτι θετικό ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΕΜΕΙΣ ΣΤΡΑΦΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ και αξιοπρέπεια και με ιδιαίτερη προσοχή να δούμε τι μας λέει.
Ο δρόμος για να αγαπήσομε τον εαυτό μας περνάει από συντρίμια πολλές φορές, τα οποία δεν είμαστε σε θέση πάντα να παραδώσομε. Κυρίως όμως υποδηλώνει πλευρές σκιερές μέσα μας τις οποίες φοβόμαστε να δούμε.
Ας μη φοβηθούμε να δούμε σε βάθος αγαπητοί φίλοι, διότι όποιες πλευρές, ακόμη και οι πιο σκοτεινές, όταν κανείς δει καθαρά, με τα θεϊκά του μάτια έχουν ανεκτίμητη αξία. Αν όχι τίποτε άλλο, είναι ο εαυτός μας, και κρατούν κομμάτια του Είναι μας καθηλωμένα. Όσο δεν αντικρίζομε κατάματα, τόσο μένουν εκεί, σκοτεινά, άρωστα και διψασμένα για αγάπη και έλεος.
Όποιος θέλει να δει βαθιά μέσα στον εαυτό ας μην ξεχνά ότι υπάρχει η δύναμη που ενώνει τα πάντα και τα ανάγει και τα καθιστά θεϊκά - αυτό δηλαδή που ήταν κάποτε και αυτό που είναι πραγματικά. Αυτή η δύναμη είναι μέσα μας - θέλει υπομονή και επιμονή για να τη βρούμε.
Δεν υπάρχει όμως άλλη άκρη. Ο ακρωτηριασμός της ψυχής μπλοκάρει το δρόμο της, ενώ με το αλόγιστο άφημα σε τέτοια μονοπάτια μπορεί να χαθείς.....
Φως στα πάθη της Ψυχής σημαίνει κατά κανόνα αναγέννηση, κάθαρση και Πνεύμα Θεϊκό. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει κανείς να το ποθήσει...
Καλές ανασκαφές....!
Υ.Γ. οι αρνητικές ποιότητες υπάρχουν μέσα σε όλους μας, σε άλλη ένταση και ισχύ. Μόνο όποιος τις έχει ξεπεράσει πραγματικά βρίσκεται σε ειρήνη και έχει κατανόηση... Οι υπόλοιποι κρίνομε τους άλλους ή στην καλύτερη περίπτωση εκφράζομε ανοχή και .... αντοχή...!
"είτε βραδιάζει
είτε φέγγει
μένει λευκό
το γιασεμί"
Γ.Σεφέρης
quote:
Αγαπητή Λίλιθ,
οι δύο αυτές ποιότητες που περιγράφεις είναι "ίδιον" του nick σου, επομένως δεν θα έπρεπε να αναρωτιέσαι το γιατί υπάρχουν....
Από πότε η Λίλιθ (κι εννοώ το μυθολογικό πλάσμα, όχι την αγαπητή θεματοθέτη μας) ήταν ανασφαλής ειδικά...?
Δε νομίζω να συνέβαινε κάτι τέτοιο...
quote:
Φως στα πάθη της Ψυχής σημαίνει κατά κανόνα αναγέννηση, κάθαρση και Πνεύμα Θεϊκό. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει κανείς να το ποθήσει...
Μα, κι οι άνθρωποι που τα έχουν γνωρίσει αυτά που αναφέρεις έχουν τα ανθρώπινα πάθη που αναφέρει η φίλη μας λίλιθ.
Όλοι έχουμε την σκοτεινή κι αρνητική πλευρά μας κι όλοι έχουμε την θετική και τη φωτεινή.
Το πάν είναι να τις εναρμονίσουμε και να τις αποδεχθούμε.
Είναι αδιανόητο πιστεύω να κατορθώσει ένας άνθρωπος να μην κάνει αρνητικές σκέψεις...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Η έλλειψη εκτίμησης και η ζήλεια ή ο φθόνος (πιο βαρύ) έχουν την ίδια ρίζα:Την έλλειψη εμπιστοσύνης στον πυρήνα μας ως σημείο του Θεού και επομένως ως ικανού και άξιου να αναπλάθει, να κερδίζει, να δημιουργεί, να ενώνεται με την καρδιά Του, τις χάρες και τις δημιουργίες Του.
Τόσο η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας, όσο και το αποτέλεσμα αυτής (η ζήλια ή ο φθόνος) έχουν βαθιές ρίζες στο φόβο και το διαχωρισμό μας από το θεΪκό εαυτό μας.
Asteri tou Vorra, δε θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω απόλυτα με τα
λεγόμενά σου. Για μένα ιδιαίτερα, το θέμα της πίστης σε ένα Θεό,
είναι πολύ κρίσημο και με βασανίζει πολύ...
Υπάρχουν στιγμές που τον αμφισβοιτώ. Μαζί με την έννοια του Θεού,
αμφισβοιτώ το Θεϊκό σχέδιο και το ρόλο μου στη δημιουργία.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει ένα σχέδιο, ένας ρυθμιστής που να υπερβαίνει
εμάς, ή αν όλα είναι τυχαία...
Έχω πράγματι σκεφτεί ότι το πρόβλημα της δικής μου ανασφάλειας και
ζήλιας ίσως προκύπτει από εκείνο, το βαθύτερο υπαρξιακό ερώτημα,
που δεν μπορώ ούτε να απαντήσω, αλλά ούτε και να δεχτώ μόνο με
την πίστη χωρίς στιγμές αμφιβολίας...
Δε φοβάμαι την πίστη στο Θεό.
Φοβάμαι μην τον υπετιμήσω. Μη πιστέψω ότι είμαι και εγώ ένας μικρός
Θεός και περιμένω θαύματα, που ίσως δε θα έρθουν ποτέ...
Αξίζει να προσπαθείς μια ζωή για κάτι που ποτέ δε θα γίνει;
Σήμερα το βράδυ μια φίλη μου ευθαρσώς μου είπε ότι θα έπρεπε να
ζητήσω τη βοήθεια ψυχολόγου. Ο λόγος: Πιστεύω ότι με τη δύναμη της
αγάπης μου θα καταφέρω κάτι που για την πλειοψηφία των ανθρώπων
φαίνεται να είναι ασύλληπτα δύσκολο. Για τη φίλη μου αυτό είναι
μαζοχισμός, ή δε ξέρω τί άλλο. Για εμένα είναι μία από τις
δυσκολότερες και σοβαρότερες δοκιμασίες της ζωής μου...
Τα ερωτήματα που θέτω είναι:
Αυτό που μου συμβαίνει έχει σκοπό να μου διδάξει ότι κάποια πράγματα
είναι καλύτερο για εμάς να τα αφήνουμε πίσω μας;
ή
Η δύναμη του Θεου και της αγάπης είναι τόσο ασύλληπτα μεγάλη που
κάνει θαύματα;
ή
Απλά, μέσα στην τυχαιότητα έπεσα ρομαντικό θύμα ενός φαύλου κύκλου,
και έχοντας την ψευδαίσθηση της αναφοράς σε κάποια Δύναμη, Θεϊκή,
επιμένω, χάνοντας χρόνο από τη ζωή;
Πήγα μακριά από το θέμα μας λίγο...
Ίσως...
Αλλά όχι τόσο μακριά από τις ουσιαστικές αιτίες που με έκαναν να
ξεκινήσω αυτό το θέμα.
Γιατί πιστεύω ότι αν δεν ξεκαθαρίσω μέσα μου τη ζήλια και την
ανασφάλεια και δεν κατακτήσω σε κάποιο βαθμό την αυτοπεποίθηση και
την ωριμότητα, δε θα καταφέρω να απαντήσω στα ερωτήματα που θέτω.
Είμαι απογοητευμένη φίλοι μου. Δε ζηλεύω σήμερα. Δε νιώθω ανασφάλεια.
Νιώθω βαθιά στενοχωρημένη γιατί βλέποντας πίσω από τα θολά τους
πέπλα, μου εμφανίζεται για ακόμη μια φορά το πραγματικό πρόβλημα,
που είναι τόσο πολύ πιό βαθύ και σοβαρό.
Και αναρρωτιέμαι αν η ζήλια και η ανασφάλεια τελικά είναι οι άμινές
μου και όχι τα πραγματικά μου προβλήματα...
Κλείνω με μια υπενθύμηση, περισσότερο στον εαυτό μου:
Σήμερα ήταν μια σπουδαία γιορτή: Σοφία, Αγάπη, Ελπίδα.
Ελπίζω να έχω τη Σοφία να Αγαπώ...
Καληνύχτα
quote:Καλημέρα, πάντα τα λόγια σου με συγκινούν και με κάνουν να δακρύζω. ΄Ισως γιατί στην ευαισθησία κρύβεται μιά τρομαχτική δύναμη. Είναι και σοφία το να αγαπάς Λίλιθ. Βαθύτατη.
Κλείνω με μια υπενθύμηση, περισσότερο στον εαυτό μου:
Σήμερα ήταν μια σπουδαία γιορτή: Σοφία, Αγάπη, Ελπίδα.
Ελπίζω να έχω τη Σοφία να Αγαπώ...
Καληνύχτα
΄Οταν κάποιος βαδίζει σταθερά στον προορισμό του
πολλές φορές αναγκάζεται να βγαίνει λίγο από την πορεία του.
΄Αλλες φορές πάλι οι εξωτερικοί παράγοντες είναι πιό δυνατοί, και τον υποχρεώνουν να δειλιάζει και να παραδίνεται. ΄Ολα τούτα είναι μαθήματα. Το μυστικό είναι να μην εγκαταλείπεις τον αγώνα.
Η αγάπη είναι δύναμη. Απέραντη. Ατέλειωτη. Ανυπέρβλητη.
Κι η δύναμη πάλι έχει ένα άλλο μικρό μυστικό τόσο δα...
Να θάβεις γρήγορα ότι μπορεί να σε πονέσει πριν δεις αίμα.
Λόγια θα μου πεις.
Στην πράξη όλα είναι διαφορετικά.
Ωστόσο κρατώ τη φράση σου. Είναι σοφία το να αγαπάς. Κυρίως χωρίς να προσμένεις αντάλλαγμα.
Και ειλικρινά εγώ θα συνεχίσω να φτιάχνω χάρτινα καράβια να ζωγραφίζω λιμάνια. Και να δίνω το χέρι μου στους έχοντες ανάγκη. ΝΑ ΑΓΑΠΩ.
ΑΚΟΥ...
Μιάς και αναφερθήκαμε στη δύναμη.
Ποιός είναι ο δυνατός;
Αυτός που περπατά μέσα στη νύχτα μόνος του.
Κι όμως φοβάται τόσο το σκοτάδι.
Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους.
Κι ας τρέμει σαν το λαγό
ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους.
Αυτός που γλιστάει, που γονατίζει,
που γεμίζε λάσπες.
Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό.
Και μιά στιγμή, μέσα σε αυτόν τον χαλασμό,
απλώνει τα παγωμένα χέρια του
κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του.
Αγαπώντας ζωή και θάνατο.
Αυτός είναι ο δυνατός.
Αυτός.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:
Μιάς και αναφερθήκαμε στη δύναμη.
Το πάτε φιρί φιρί για τραγουδάκι...
γι' αυτόν της γης το βάσανο ποτέ του δεν τελειώνει.
Αυτός που έχει δύναμη και εφτά ψυχές του γάτου /
να δούμε αν θα 'βγει νικητής την ώρα του θανάτου.
Αυτός που έχει δύναμη, την έχει για δικού του /
να γίνεται πιο δυνατός του ίδιου του εαυτού του.
Αυτός που έχει δύναμη και εφτά ψυχές του γάτου /
να δούμε αν θα 'βγει νικητής την ώρα του θανάτου.
Αυτός που έχει δύναμη, ξέρει, δεν είν' δικιά του /
η δύναμη είναι δύναμη για 'κείνον, δανεικιά του...
Edited by - Deva_Parinito on 18/09/2005 13:55:47
quote:
Αξίζει να προσπαθείς μια ζωή για κάτι που ποτέ δε θα γίνει;
Τι ανόητη που είσαι! Μα, που ξέρεις πως ποτέ δεν θα γίνει βρε έρμη? Τι σκατά είσαι ? Ο Θεός ? Ούτε αυτός γνωρίζει τι θα γίνει. Ούτε αυτός ! Και γνωρίζεις εσύ, ρε ποντίκι, τι θα γίνει ? Αϊ σιχτίρ δηλ. ρε ! Τι ερώτηση είναι αυτή ? Τι απάντηση θες ? "Ναι, αξίζει"? ή "Όχι, δεν αξίζει"? Θα ικανοποιηθείς αν κάποιος σου απαντήσει με ένα "ναι" ή με ένα "όχι"? Ψέματα θα σου πει ρε! Ξύπνα! Ότι κι αν σου πει, ψέματα θα είναι. Γιατί δεν γνωρίζει κανένας τι θα γίνει! Κανένας! Και ρωτάς αν αξίζει ? Δεν πρόκειτε να σου απαντήσω σ' αυτό ρε! Δεν ξέρω! Βρες το μόνη σου αν αξίζει ή όχι. Τράβα σε ψυχολόγους να στο πουν! Τράβα στον θεό το ίδιο. Δεν πρόκειτε να σου απαντήσει!
Γιατί με προκαλείς ? Τα ίδια δεν λέγαμε και σ' εκείνο το θέμα που είχες ανοίξει για τον οραματισμό ? Δεν τα θυμάσαι ? Δεν τα διάβασες ? Δεν τα κατάλαβες ? Τι άλλο θέλεις ? Συνέχεια θα έρχομαι και θα σου λέω πόσο βλάκας είσαι να ρωτάς για κάτι που ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να σου απαντήσει. Να ρωτάς "τι θα γίνει?" κι αν "αξίζει να προσπαθώ για κάτι που ποτέ δεν θα γίνει". Να πονάς γι' αυτό. Να βασανίζεσαι. Θέλεις να το κάνω ? Θα το κάνω ρε! Θέλεις να πονάμε μαζί ? Κι αυτό θα το κάνω ρε! Τσογλάνι του κερατά!
Μη σε νοιάζει ρε τι θα γίνει. Κάνε ό,τι γουστάρεις. Τον γουστάρεις τον τύπο ? Αν ναι, βουρ στο ψητό ρε! Κι αν καείς, κάηκες ρε ! Ηττήθηκες! Σιγά την βάρκα! Κάνε την ήττα σου τραγούδι ! Βγες και πες το σ' όλο τον κόσμο. "Ναι ρε κουφάλες, έχασα!". Δεν θα έχεις χάσει. Εγώ στο λέω. Νo passaran καργιόλες! Νο passaran ! "Έχασα αλλά είμαι πάλι εδώ! ΕΔΩ!" Να η αυτοπεποίθηση ρε! Την βρήκες! Πρέπει να την αναλύσεις κιόλας ? Ήρθε ρε, απο μόνη της!
Γιατί χάνεις το θάρρος σου? Γιατί χάνεις την πίστη σου ? Γιατί δεν πιστεύεις στην δύναμή σου ?
Ένα να θυμάσαι : Αν ο θεός κλαίει κάπου κάπου, είναι γιατί καταλαβαίνει την ορφάνια του. Και η ορφάνια του, τον πονάει πολύ, γιατί είναι ορφανός από σένα! Εσύ δεν τον κατάλαβες ποτέ! Εσύ, ο άνθρωπος!
quote:
Τα ερωτήματα που θέτω είναι:
Αυτό που μου συμβαίνει έχει σκοπό να μου διδάξει ότι κάποια πράγματα
είναι καλύτερο για εμάς να τα αφήνουμε πίσω μας;
ή
Η δύναμη του Θεου και της αγάπης είναι τόσο ασύλληπτα μεγάλη που
κάνει θαύματα;
ή
Απλά, μέσα στην τυχαιότητα έπεσα ρομαντικό θύμα ενός φαύλου κύκλου,
και έχοντας την ψευδαίσθηση της αναφοράς σε κάποια Δύναμη, Θεϊκή,
επιμένω, χάνοντας χρόνο από τη ζωή;
Ούτε μόνο το 1ο, ούτε μόνο το 2ο, ούτε μόνο το 3ο.
Απλό ε?
Όμως γιατί τα διαχωρίζεις ? Γιατί βάζεις "ή" το ένα, "ή" το άλλο, "ή" το τρίτο? Γιατί δεν βάζεις "και" το ένα "και" το άλλο, "και" το τρίτο?
Αν έβαζες, δεν θα ρώταγες. Γιατί και τα τρία σου συμβαίνουν. Μαζί. Ταυτόχρονα.
Και πολλά άλλα σου συμβαίνουν. Προς το παρόν βρήκες μόνο αυτά. Συνέχισε και μην αισθάνεσαι απογοητευμένη. Ήδη βρήκες κάποια πράγματα. Κράτησέ τα. Είναι δικά σου. Να χαίρεσαι γι' αυτά Λίλιθ! Όχι να λυπάσαι. Δεν σου τα έδωσε κανένας. Μόνη σου τα βρήκες. Τα πλήρωσες στον εαυτό σου. Πάει, τελειώσε τώρα, μην στέκεσαι σ' αυτά. Αυτά υπάρχουν μέσα σου. Τα είδες! Προχώρα. Θα βρεις κι άλλα... Trust me, ντάρλιγκ. 
Και μην φοβάσαι τίποτε. Δεν έχεις ανάγκη κανέναν.
Τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις ? Βρες το. Μετά, κάν' το. Τόσο απλά. Τι θέλεις επιτέλους ? Τι ζητάς ?
Edited by - Deva_Parinito on 18/09/2005 15:39:45
ΕΡΩΤΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
Ο έρωτας ελέγχεται?
Και αν ναι μήπως δεν μας αρέσει ελεγχόμενος?
Την ώρα που δεν βλέπεις μπροστά σου ή που βλέπεις σε απόσταση μισού μέτρου [απο τον ένα στόν άλλο] προλαβαίνεις να τα σκεφτείς όλα αυτά?
Σ'εκείνη την φάση έιναι σαν να ετοιμάζεσαι να εκραγείς, μαζέυεται με την λογική αυτός ο δυναμίτης?
Εγώ λέω να τον αφήσουμε να εκδηλωθεί.
Εκτός απο εγωισμό δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα άλλο...
Η ταπεινή μου γνώμη...
quote:
Εγώ λέω να τον αφήσουμε να εκδηλωθεί.
Σωστά λες.
quote:
Αυτός που έχει δύναμη και τον μικρό τον λιώνει /
γι' αυτόν της γης το βάσανο ποτέ του δεν τελειώνει.Αυτός που έχει δύναμη και εφτά ψυχές του γάτου /
να δούμε αν θα 'βγει νικητής την ώρα του θανάτου.Αυτός που έχει δύναμη, την έχει για δικού του /
να γίνεται πιο δυνατός του ίδιου του εαυτού του.Αυτός που έχει δύναμη και εφτά ψυχές του γάτου /
να δούμε αν θα 'βγει νικητής την ώρα του θανάτου.Αυτός που έχει δύναμη, ξέρει, δεν είν' δικιά του /
η δύναμη είναι δύναμη για 'κείνον, δανεικιά του...
Σωστοοοός 
Το έχεις μελοποιήσει κιόλας;;; ότι πρέπει για τσιπουρο-κραιπάλη!
"είτε βραδιάζει
είτε φέγγει
μένει λευκό
το γιασεμί"
Γ.Σεφέρης