- Αιγυπτο - απορίες - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Δεν δήλωσα πουθενά , αγαπητέ zoom , ειδήμων στο θέμα

---

Αν νομίζεις ότι κάνω πλάκα,πλανάσαι πλάνην οικτράν!

quote:

---

Πλησιάζω το θέμα όσο μπορώ πιο προσεκτικά , με το πληροφοριακό υλικό που διαθέτω , ούτως ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο γνωστικό περιβάλλον , μέσα στο οποίο θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί που συμμετέχουμε στο θέμα , να δώσουμε απάντηση και στο τελευταίο ερώτημά σου , μέσα στα πλαίσια του τίτλου που έδωσε ο θεματοθέτης και που είναι : Αιγυπτο – απορίες

---

-Λογαριάζουν χωρίς τον ΞΕΝΟΔΟΧΟ, αυτοί που κρατάνε την ανθρωπότητα
στα σκοτάδια της άγνοιας.

Το λαμπρότερο άστρο του ουρανού , ο Σείριος , το κατ’ εξοχήν άστρο της λατρείας αλλά και της Επιστήμης των Αιγυπτίων , κατά την στιγμή της μεσουράνησής του , (η οποία γινόταν σε ύψος 26ο 18’ και 28ο 18΄) , από το 5100 – 5600 διερχόταν από τον άξονα της μεγάλης στοάς της Πυραμίδας και έτσι , από το βάθος αυτής , ήταν ορατός και σε πλήρη ημέρα .

Η άποψη αυτή του Μακνώτον , φαίνεται πολύ πιθανή , για τον εξής λόγο :

Έχει γίνει γνωστό , ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν μακρότατο χρονολόγιο , την λεγόμενη Σωθιακή Περίοδο , ή μέγα έτος, διάρκειας 1460 ετών συνδεόμενο με την καλούμενη εώα ηλιακή επιτολή του Σείριου , δηλαδή τη σύγχρονη ανατολή αυτού με τον Ήλιο .

Το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται μόνο ανά 1460 χρόνια , κατά την ίδια ημέρα του έτους . Επειδή , εξ άλλου , γνωρίζομε ότι για τους Αιγυπτίους άρχισε μια τέτοια Σωθιακή περίοδος το έτος 139 π.Χ. , συμπεραίνουμε και ότι , πριν από αυτήν , συμπληρώθηκαν πλήρεις περίοδοι κατά τα έτη 1321 π.Χ. , 2781 π.Χ. , 4241 π.Χ. και 5701 π.Χ. Λαμβανομένης υπόψη και της τιμής της μετάπτωσης , οι χρονολογίες αυτές πρέπει να μετατοπισθούν στα έτη 1366 , 2871 , 4376 και 5881 π.Χ.

Κατά την ημέρα της έναρξης της περιόδου συνέβαιναν τα εξής : α) η εώα ηλιακή επιτολή του Σείριου , β) το θερινό ηλιοστάσιο και γ) η έναρξη της ετήσιας περιοδικής πλημμύρας του Νείλου , ήταν δε η ημερομηνία αυτή η πρώτη του μηνός Τοθ .

Δεδομένου , ότι γίνεται μνεία ετών της περιόδου 2871 έως 4376 στα διασωθέντα Αιγυπτιακά γραπτά κείμενα ή επιγραφές , οπωσδήποτε εισάγανε την πρώτη σωθιακή περίοδο το έτος 4376 π.Χ. Συνεπώς , όφειλαν να προϋπάρξουν παρατηρήσεις του φαινομένου της επιτολής του Σείριου , για να γίνει γνωστό αυτό , να επισημανθεί , να μελετηθεί και να εισαχθεί ως αρχή μέτρησης , η 1η του Τοθ του 4376 π.Χ.

Είναι λοιπόν πιθανότατη η εκδοχή του Μακνώτον , ότι οι παρατηρήσεις αυτές διασφαλίστηκαν , με την χρησιμοποίηση της μεγάλης Στοάς της Πυραμίδας , η οποία έβλεπε προς τον Σείριο τα προηγηθέντα έτη 5100 – 5600 π.Χ., ενδιάμεσα της από 4376 – 5881 π.Χ. περιόδου .

Τέλος , το 1947 , ο Γάλλος Μαθηματικός , Μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών , Paul Montel (Μοντέλ) υποστήριξε (“Περί της Πυραμίδας του Χέοπα” – 1947) , ότι στην Πυραμίδα του Χέοπα , εκτός του αριθμού π και της χρυσής τομής Φ , έχει ληφθεί υπόψη και ο αριθμός e (η υλοποίηση των τριών αυτών σταθερών από την Πυραμίδα του Χέοπα , έχω αναλύσει σε προηγούμενα μηνύματα) .

Το γενικό συμπέρασμα των παραπάνω είναι ότι η Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα , το μεγαλύτερο κτίσμα του ανθρώπου μέχρι και των ημερών μας , ήταν :

1) Γεωδαιτικό βάθρο . Αρχή μετρήσεως των γεωγραφικών πλατών και μηκών .
2) Μέγας Γνώμονας .
3) Αστεροσκοπείο .
4) Ίδρυμα διαφύλαξης των μέτρων και σταθμών .[ και
5) Μνημείο υλοποίησης αστρονομικών και μαθηματικών αληθειών.
και μάλιστα εκείνων , οι οποίες μπορούν να θεωρούνται σαν το θεμέλιο της όλης Επιστήμης .

Δίκαια λοιπόν , δια μέσου των αιώνων , θεωρήθηκε σαν ένα και μάλιστα το πρώτο των επτά θαυμάτων του Κόσμου .

Θεωρώ αναγκαίο , πριν προχωρήσουμε παρακάτω , να αποσαφηνίσω μερικά πράγματα που έχω καταθέσει μέχρι τώρα , αναφερόμενος αναλυτικότερα στα επόμενα μηνύματά μου στην άποψη για την τοποθέτηση των τριών Πυραμίδων της Γκίζας σύμφωνα με τη διάταξη των τριών άστρων του Ωρίωνα την εποχή του 10.450 π.Χ. και στη συνέχεια να πω δυο λόγια για την διάβρωση από νερό στο σώμα της Σφίγγας για την οποία ο φίλος Sesostris είχε κάνει νύξη σε παλαιότερο μήνυμά του .

Αυτό που είδε ο Μποβάλ ήταν το εξής : καθώς τα τρία αστέρια της ζώνης του αστερισμού του Ωρίωνα διέσχιζαν το μεσημβρινό στην Γκίζα , η θέση τους στα νότια του ουρανού δεν ήταν σε απόλυτη ευθεία .

Τα χαμηλότερα δύο αστέρια Αλ Νιτάκ και Αλ Νιτάμ σχημάτιζαν μία ευθεία , αλλά το τρίτο αστέρι , ο Μιντάκα δεν βρισκόταν στην προέκταση αυτής της ευθείας αλλά εμφανιζόταν στα αριστερά του παρατηρητή , δηλαδή προς τα ανατολικά .

Περιέργως αυτό ακριβώς ήταν το σχέδιο σύμφωνα με το οποίο είχαν στηθεί οι τρείς πυραμίδες στο οροπέδιο της Γκίζας . Ο Μποβάλ συνειδητοποίησε ότι μία εναέρια άποψη της Νεκρόπολης της Γκίζας θα αποκάλυπτε ότι η διαγώνιος της Πυραμίδας του Χέοπα (η θέση του Αλ Νιτάκ) με κατεύθυνση Β.Α. προς Ν.Δ. ήταν προέκταση της διαγωνίου της δεύτερης Πυραμίδας του Χεφρήνου (η θέση Αλ Νιτάμ) , η διαγώνιος όμως της τρίτης Πυραμίδας του Μυκερίνου (η θέση του Μιντάκα) ξέφευγε από αυτήν την ευθεία των δύο διαγωνίων των Πυραμίδων του Χέοπα και του Χεφρήνου (που ταυτίζονται σε μια ευθεία) , και βρισκόταν σαν αντιστάθμισμα στα ανατολικά της κοινής διαγωνίου που σχημάτιζαν οι δύο άλλες – σχηματίζοντας δηλαδή αυτό που αρχικά φαινόταν να αποτελεί ένα τεράστιο διάγραμμα των άστρων του Ωρίωνα .

Ήταν πράγματι αυτό που αντιπροσώπευαν οι πυραμίδες της Γκίζας ;

Η μετέπειτα μελέτη του Μποβάλ , που έγινε ευρύτατα δεκτή από μαθηματικούς και αστρονόμους , είχε γεννηθεί από ένα εμπνευσμένο προαίσθημα .

Τα στοιχεία που είχε έδειχναν ότι οι τρεις πυραμίδες αποτελούσαν έναν απίστευτα ακριβή γήινο χάρτη των τριών άστρων της ζώνης του Ωρίωνα , αντικατοπτρίζοντας με ακρίβεια τις γωνίες ανάμεσά τους και προσφέροντας (μέσω των σχετικών διαστάσεών τους) κάποιες ενδείξεις για το μέγεθός τους . Επιπλέον , αυτός ο χάρτης απλωνόταν προς τα βόρεια και τα νότια περικλείοντας και διάφορα άλλα κτίσματα στο οροπέδιο της Γκίζας – επίσης με άψογη ακρίβεια .

Ωστόσο , η πραγματική έκπληξη που προέκυψε από τους αστρονομικούς υπολογισμούς του Μποβάλ ήταν άλλη : Εκτός από το γεγονός ότι κάποια στοιχεία της Μεγάλης Πυραμίδας σχετίζονταν αστρονομικά με την εποχή των Πυραμίδων , τα μνημεία της Γκίζας ως σύνολο ήταν διατεταγμένα με τέτοιο τρόπο , ώστε να προβάλλουν μία εικόνα του ουρανού (η οποία άλλαξε με τα χρόνια ως αποτέλεσμα της μετάπτωσης των ισημεριών) , όχι όμως όπως έδειχνε την εποχή της τέταρτης δυναστείας , δηλαδή το 2.500 π.Χ. , αλλά όπως έδειχνε – και μόνο όπως έδειχνε – γύρω στο έτος 10.450 π.Χ.

Όμοια με τα αστρονομικά δεδομένα του Μποβάλ , τα στοιχεία υπήρχαν πάντα , απλά δεν είχαν τραβήξει την προσοχή των αρμόδιων αιγυπτιολόγων .

Ο άνθρωπος που είχε αναλάβει να το παρουσιάσει τώρα στο κοινό ήταν ο Αμερικανός επιστήμονας Τζον Άντονι Γουέστ , ο οποίος υποστηρίζει ότι αυτά τα στοιχεία διέφυγαν της προσοχής των ειδικών – όχι επειδή δεν είχαν καταφέρει να τα ανακαλύψουν , αλλά επειδή , ενώ τα είχαν ανακαλύψει , δεν κατάφεραν να τα ερμηνεύσουν σωστά .

Η προσοχή του Γουέστ εστιάστηκε σε συγκεκριμένες κατασκευές , με πιο σημαντικές τη Μεγάλη Σφίγγα και το Ναό της Κοιλάδας στην Γκίζα και αρκετά νοτιότερα το μυστηριώδες Οσίρειο στην Άβυδο.

Ο Γουέστ υποστήριξε ότι τα μνημεία αυτά της ερήμου πρόσφεραν επιστημονικώς αλάνθαστες ενδείξεις ότι είχαν εκτεθεί στο νερό , ένα διαβρωτικό στοιχείο στο οποίο θα μπορούσαν να έχουν εκτεθεί σε ικανές ποσότητες μόνο κατά τη διάρκεια της “υγρής” περιόδου που ακολούθησε το τέλος της Εποχής των Παγετώνων , περίπου την ενδέκατη χιλιετία π.Χ.

Η ύπαρξη αυτού του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού στοιχείου της “προερχόμενης από πτώση νερού” διάβρωσης σήμαινε ότι το Οσίρειο , η Σφίγγα και άλλες σχετικές κατασκευές είχαν χτιστεί πριν από το 10.000 π.Χ.

Ένας Βρετανός δημοσιογράφος που ερευνούσε το θέμα αναφέρθηκε στο γεγονός :

“Ο Γουέστ είναι πραγματικά ο χειρότερος εφιάλτης των ακαδημαϊκών , γιατί ξαφνικά εμφανίζεται με μία ολοκληρωμένη , συγκροτημένη , με συνοχή και ειρμό θεωρία , που περιέχει πλήθος στοιχείων που δεν μπορούν να αντικρούσουν , και κυριολεκτικά τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια τους . Και πώς το αντιμετωπίζουν εκείνοι ; Απλά το αγνοούν . Ελπίζοντας ότι θα εξαφανιστεί . . . αλλά δεν θα εξαφανιστεί ! ”

Ο δρ. Ρόμπερτ Σοχ , καθηγητής γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης , είχε συμβάλει σημαντικά στην ισχυροποίηση των εκτιμήσεων του Γουέστ σχετικά με την πραγματική ηλικία της Σφίγγας και οι απόψεις του επιδοκιμάστηκαν από τουλάχιστον τριακόσιους ομότιμούς του στο ετήσιο Συνέδριο της Γεωλογικής Κοινότητας της Αμερικής , το 1992 .

Από τότε , μια οξύτατη διαμάχη ξέσπασε , συχνά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ,ανάμεσα στους γεωλόγους και τους αιγυπτιολόγους. Και παρότι ελάχιστοι πέρα απ’ τον Τζον Γουέστ ήταν προετοιμασμένοι να μιλήσουν γι’ αυτό το θέμα , το αντικείμενο της διαμάχης ήταν η έντονη αμφισβήτηση που γεννήθηκε όσον αφορά τις τρέχουσες αντιλήψεις για την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού .

Σύμφωνα με τον Γουέστ :

“Μας έχουν πει ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού είναι μία γραμμική πρόοδος – που ξεκινάει από τους ηλίθιους ανθρώπους των σπηλαίων και καταλήγει σε μας τους έξυπνους , με τις βόμβες υδρογόνου και την οδοντόπαστα με ρίγες . Αλλά η απόδειξη ότι η Σφίγγα είναι πολλές πολλές χιλιάδες χρόνια αρχαιότερη από όσο πιστεύουν οι αιγυπτιολόγοι , ότι προηγήθηκε πολλές χιλιάδες χρόνια ακόμη και της δυναστικής Αιγύπτου σημαίνει ότι θα πρέπει να υπήρξε σε κάποιο μακρινό σημείο της ιστορίας ένας προηγμένος και εκλεπτυσμένος πολιτισμός – κάτι που επιβεβαιώνουν όλοι οι μύθοι” .

Αυτό που κάνει φοβερή εντύπωση είναι ο τρόπος με τον οποίο οι μέχρι τότε ανόμοιες έρευνές τους είχαν συγκλίνει τόσο πειστικά σ’ αυτό που έδειχνε να αποτελεί τα αστρονομικά και γεωλογικά αποτυπώματα ενός χαμένου πολιτισμού , που μπορεί να είχε , ή και να μην είχε , πρωτοδημιουργηθεί στην κοιλάδα του Νείλου , όμως σίγουρα έδειχνε να έχει περάσει από δω τόσο παλιά όσο η ενδέκατη χιλιετία π.Χ.

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι ο Χέοπας βρήκε την πυραμίδα και τη Σφίγγα ως ένα απομεινάρι του παρελθόντος και το αναστήλωσε.
Τα παραπάνω έρχονται να κλειδώσουν με το ότι αν ο Χέοπας ανέγειρε την Μεγάλη Πυραμίδα ο μεταγενέστερος του Χεφρήνος θα έπρεπε λογικά να ανεγείρει μια μεγαλύτερη και ο Μικερίνος μια ακόμη μεγαλύτερη ενώ συνέβη το ανάποδο και κλειδώνει με το ότι λογικά ο Χέοπας βρήκε τις πυραμίδες και πήρε την μεγαλύτερη κοκ.
Όλα αυτά αλλά και πολλά άλλα όπως όλα αυτά που περιγράφει ο αγαπητός φίλος Κηφεύς συνηγορούν ότι η πυραμίδες κτίστηκαν την προκατακλυσμιαία εποχή και επέζησαν με πολύ σοβαρά τραύματα 10.000 χρόνια μέχρι να αναστηλωθούν.
Ετσι εξηγείται και το ότι η αντιστοιχία της δομής της πυραμίδας με τον αστερισμό του Ωρίωνα αντιστοιχεί το 10.000 ΠΧ ενώ των διαδρόμων την εποχή του Χέοπα δηλαδή το 2.600 ΠΧ.
Οι Αραβες ιστορικοί δίνουν κάποιες πληροφορίες για το ποιος έκτισε τις πυραμίδες και για ποιο λόγο και οι πληροφορίες τους λαμβάνοντας κανείς τα παραπάνω καθώς και τα μαθηματικά-αστρονομικά στοιχεία που αναφέρει ο Κηφεύς νοεί κάποιος ότι είναι αξιόπιστες. Εκτός αυτού οι Αραβες ήταν αυτοί που διαφύλαξαν σπάνια συγγράμματα αλλά το κυριότερο ήταν αυτοί που λεηλάτησαν την πυραμίδα και αφαίρεσαν από επάνω της εκατομμύρια εγχάρακτες πλάκες με σημαντικές πληροφορίες.

To μεγάλο ερώτημα είναι ποιοι δεν είναι οι δημιουργοί του πυραμιδικού συγκροτήματος αλλά από πού άντλησαν ολες αυτές τις γνώσεις που περικλείονται στις πυραμίδες. Το ερώτημα αυτό έχει δύο σκέλη. Στο πρώτο σκέλος η γνώση είναι αποτέλεσμα ενός υπερπολιτισμού και στο δεύτερο η γνώση αυτή να προέρχεται από κάποια μεμονωμένα άτομα.
Εάν ισχύει το πρώτο τότε η ιστορία απλά επαναλαμβάνεται καθώς ο πολιτισμός αυτός προέρχεται από την εξέλιξη των ειδών ενώ αν ισχύει το δεύτερο τότε έχουμε γνώση ουρανοκατέβατη…

Βέβαια σύμφωνα με τα παραπάνω δημιουργούνται και πολλά ερωτήματα όπως το γιατί ο Χέοπας να είναι ο αναστηλωτής της πυραμίδας και οχι ο Ζοζέρ ή κάποιος άλλος.

quote:

---

zoom :

Το ότι η Μεγάλη Πυραμίδα είναι κατασκεύασμα του Χέοπα στηρίζεται αφενός στις αφηγήσεις του Ηρόδοτου και σε μια επιγραφή στα ιερογλυφικά που βρέθηκε στην πυραμίδα όπου αναφέρεται το όνομα του Χέοπα. Υπεύθυνος για την ανακάλυψη της είναι ο Richard Howard Vyse το 1837.

Η επιγραφή αυτή, είναι αμφισβητήσιμη κυρίως γιατί κάποια από τα ιερογλυφικά σύμβολα ανήκουν στην ιερατική γραφή, γραφή που έχει τις ρίζες της χίλια χρόνια μετά την 4η δυναστεία με αποτέλεσμα μεταξύ άλλων το όνομα του Χέοπα να εμφανίζεται γραμμένο λανθασμένα .

Ο Vyse για οικονομικούς λόγους έπρεπε να φέρει σύντομα στο φώς μια ανακάλυψη. Για το λόγο αυτό πλαστογράφησε την επιγραφή κάνοντας όμως πολλά λάθη τα οποία βρέθηκαν στο στόχαστρο άλλων ερευνητών .

Από αυτό και μόνο η απόδειξη ότι την πυραμίδα αυτή την έκτισε ο Χέοπας καταρρέει .

---

Ο Γουέστ είχε αμφισβητήσει την επίσημη χρονολόγηση και άλλων μνημείων του οροπεδίου – ιδιαίτερα τον επονομαζόμενο “Ναό της Κοιλάδας του Χεφρήνου” .

Ο Γουέστ είπε : “ Πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετά μνημεία που ίσως να είναι αρχαιότερα . Όχι μόνο ο Ναός της Κοιλάδας αλλά και ο Νεκρικός Ναός πάνω στο λόφο , κάτι σε σχέση με το σύμπλεγμα του Μυκερίνου , ίσως και η πυραμίδα του Χεφρήνου . . . ”

Η Σφίγγα ήταν τμήμα ενός μεγαλειώδους σχεδίου .

Και η πυραμίδα του Χεφρήνου ίσως παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ’ αυτή την άποψη , επειδή χτίστηκε αναμφίβολα σε δύο στάδια . Αν την προσέξει κανείς , θα δει ότι η βάση της αποτελείται από διάφορες σειρές γιγάντιων ογκολίθων , παρόμοιων στο στιλ με εκείνους της βασικής τοιχοποιίας του Ναού της Κοιλάδας.

Τοποθετημένο πάνω από τη βάση , το υπόλοιπο της πυραμίδας αποτελείται από μικρότερο σε μέγεθος και πρόχειρα κατασκευασμένο υλικό . Αν όμως κοιτάξεις ξέροντας τι κοιτάζεις , βλέπεις αμέσως ότι είναι χτισμένη σε δύο ξεχωριστά κομμάτια .

Το συμπέρασμα που είναι πιθανότερο να βγάλει ένας παρατηρητής , είναι ότι οι τεράστιες πλάκες στη βάση χρονολογούνται σε προγενέστερη περίοδο – την εποχή της Σφίγγας – και ότι το δεύτερο κομμάτι τοποθετήθηκε αργότερα – αλλά ακόμη και τότε , όχι απαραίτητα από τον Χεφρήνο .

Προχωρώντας όλο και πιο πολύ , συνειδητοποιεί κανείς ότι όσο περισσότερα μαθαίνει , τόσο πιο πολύπλοκα γίνονται όλα . Για παράδειγμα , μπορεί να υπήρχε ένας ενδιάμεσος πολιτισμός , ο οποίος , στην πραγματικότητα , θα μπορούσε να συμφωνεί με τα αιγυπτιακά κείμενα .

Οι ίδιοι μιλούν για δύο βασικές περιόδους . Στην πρώτη απ’ αυτές , η Αίγυπτος είχε υποθετικά κυβερνηθεί από τους θεούς – τους Νέτερου - και στη δεύτερη την κυβερνούσαν οι Σέμσου Ορ , οι “Ακόλουθοι του Ώρου” .

Λοιπόν , τα πράγματα περιπλέκονται όλο και πιο πολύ . Ευτυχώς , ωστόσο , η βασική ιδέα παραμένει απλή . Η βασική ιδέα είναι ότι η Σφίγγα δεν κατασκευάστηκε από τον Χεφρήνο . Γεωλογικά αποδεικνύεται ότι είνει πολύ αρχαιότερη . . .

Όπως και νάχει , οι αιγυπτιολόγοι δεν πρόκειται να το δεχτούν . Ένα από τα επιχειρήματα που αντέταξαν εναντίον της προαναφερθείσας άποψης – ο Μαρκ Λένερ , ας πούμε – διατυπώνεται κάπως έτσι :

“Αν η Σφίγγα κατασκευάστηκε πριν από το 10.00 π.Χ , τότε γιατί δεν μπορείτε να μας δείξετε το υπόλοιπο του πολιτισμού που την έφτιαξε ;”

Με άλλα λόγια , γιατί δεν έχετε άλλα τεκμήρια που να αποδεικνύουν την παρουσία του μυθικού , χαμένου πολιτισμού σας πέρα από μερικές κατασκευές από το οροπέδιο της Γκίζας ;

Ως απάντηση στις προηγούμενες ερωτήσεις θα μπορούσε να ειπωθεί ότι :

Πρώτα απ’ όλα , υπάρχουν κατασκευές έξω από την Γκίζα – για παράδειγμα το Οσίρειο στην Άβυδο .

Πιστεύω ότι απίστευτα οικοδομήματα συνδέονται με τη μελέτη μας για τη Σφίγγα .

Ακόμη όμως κι αν δεν υπήρχε το Οσίρειο η απουσία άλλων τεκμηρίων δε θα έπρεπε να μας ανησυχεί . Το να κάνει κάνεις ολόκληρο θέμα ότι δεν έχουν βρεθεί ακόμη παραπέρα ενδείξεις που να το επιβεβαιώνουν και να το χρησιμοποιήσουμε για να καταπνίξουμε τους ισχυρισμούς για μια αρχαιότερη Σφίγγα είναι παράλογο . Αναλογικά , είναι σαν να λες στον Μαγγελάνο : “ Πού είναι οι άλλοι μάγκες που ταξίδεψαν μαζί σου σ’ όλη τη Γη ; Άρα είναι ακόμη επίπεδη ! ”

Κάπως έτσι είναι λοιπόν .

Κανείς δε σκέφθηκε να ψάξει στα σωστά μέρη – κατά μήκος των όχθων του αρχαίου Νείλου , για παράδειγμα , που βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά από το σημερινό Νείλο , ή στον πυθμένα της Μεσογείου , που ήταν στεγνή την περίοδο της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων .

quote:

---

Ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες σου , φίλε zoom . Δεν γνώριζα αυτά που κατέθεσες .

---