- Πώς να εισάγω εικόνα? - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις
quote:΄Ενα παράθυρο άνοιξα μόνο.
...στο πιο κλειστό δωμάτιο του νου
εκεί ό,τι απόμεινε
η κατηφόρα του λαιμού σουΑπ` το παρελθόν
παράθυρο δεν άνοιξα
τ` άρωμα μη μου φύγει...Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ
Στο φως, και μπήκαν χρώματα.
Και δάκρυσα σαν τη βροχή
γιατί φοβήθηκα μη δεν είσαι αληθινός.
Κι ήπια το κρασί της λήθης.
Σε έδιωξα.
Σε έφερα.
Σε κράτησα.
Και γιά δες που έγινες οξυγόνο,
βουρκώνω όταν χάνεσαι
όταν κρυώνεις όταν πονάς,
όταν καθυστερείς να ρθεις
σπάνε μέσα μου χίλια κομμάτια
σαν γυαλιά
μετά από έκρηξη.
΄Οταν πονάς υποφέρω.
΄Οταν σκοντάφτεις εγώ ματώνω.
΄Οταν αγωνιάς εγώ τρέμω.
Είσαι απόλυτος.
Ε, και;
Είσαι άντρας.
΄Ενα κύμα στις ακτές μου.
ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΣΤΙΣ ΣΙΩΠΕΣ ΜΟΥ.
ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ.
ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ.
ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΕΣ
ΞΑΦΝΙΚΕΣ.
ΟΧΙ ΕΝΟΧΕΣ
ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ
ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ.
ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ
ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΠΝΟΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ.

ΕΧΕΙ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ.
ΤΟ ΕΛΕΓΕΣ. ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΓΑ.
ΤΙ ΥΠΟΜΟΝΗ. ΘΕΕ ΜΟΥ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
και μια γραμμή φτάνει για να σε ρωτήσω :
"Τι κάνεις?"
"Πέρα δώθε" μου απαντάς
φιλάκια Βικτορίνι μου
Η αδελφή σου
Galadriel

bitch and bites
κι έσφιγγες την απουσία χιαστί
Επιτέλους Ημουν εκεί
στην τομή
στη διασταύρωση των φλεβών
ρυθμός μες στη ροή τους
Ήταν που έστελνα την αγκαλιά μου στο νοτιά
Κάτι υγρές λέξεις με μουσκέψαν
Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ

ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...
ΑΠΟΨΕ ΟΜΩΣ,
ΑΠΟΨΕ
ΑΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ,
ΘΕΛΩ ΑΕΡΑ,
ΠΑΓΩΝΙΑ
ΚΑΙ
ΤΗ ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ...
ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΗΣ.
Η ΘΕΡΜΗ ΣΟΥ ΑΡΚΕΙ.
ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΕΙ

ΟΛΑΚΕΡΟ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ
Η ΓΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΒΡΑΔΟΥ,
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΟΥ.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ.
ΜΑΖΙ ΑΚΟΥΜΕ ΤΗ ΒΡΟΧΗ.
ΜΑΖΙ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ...
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ...
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
περικυκλωμένη απο ανακλώμενο φώς
ζωγραφίζω στους τοίχους,
μόνο με αναμνήσεις χρωμάτων
και απο την φαντασία μου,
ξεπηδούν τόσα χρώματα που
γίνεται στο τέλος,
το δωμάτιο ποιό λευκό.
Σαν τοποίο του βορά,
βορά στις αναμνήσεις ενώς επικύνδυνου μυαλού,
που έκλεισαν στο λευκό δωμάτιο.
Ευχαριστώ που με ακούσατε,
λύστε μου τα χέρια τώρα
πονάνε έτσι σφιχτά πίσω απο την πλάτη.

Είναι δύσκολο το μονοπάτι