- Παραφύλαξη, ελεγχόμενη τρέλλα, διώκτης, απρόσιτος κλπ... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Ευχαριστώ πολύ!! Μου λύσατε την απορία στο γιατί έχω μια τρομερή συμπάθεια με τα Ψυχιατρεία (Δρομοκαΐτειο, Δαφνί) ! Για ποιό λόγο είμαι απρόσιτος (δεν το θέλω, μου βγαίνει) ! Για ποιό λόγο παραφυλάω τα ρούχα μου (ίσως γιατί γίνονται εύκολα κουρέλια) και γιατί έχω τάσεις καταδίωξης (πάλι με κυνηγά ο Ποσειδώνας! ).

Χμμμ...
Το θέμα το μνηστήρων μάλλον έγκειται στην περίπτωση της δίωξης, αφού προηγηθεί η παραφύλαξη (είναι απαραίτητο μερικές φορές να παραφυλάς, πριν αρχίσεις να βαράς).

Σας ευχαριστώ και πάλι που με καλέσατε στην κουβέντα σας!!

Ελπίζω να μην προσβληθήκατε!!!

Μήπως όμως η ελεγχόμενη τρέλα κατά κάποιον τρόπο οδηγεί το άτομο που υϊοθετεί αυτή την συμπεριφορά στην περιθωριοποίηση αντί να τον προφυλάσσει από αυτήν?

In anticipation of my resurrection...

Αγαπητέ μου Dying_Incubus,
η πραγματική ελεγχόμενη τρέλα είναι υψηλή τέχνη και οδηγεί τον
άνθρωπο στο ξετύλιγμα του πεπρωμένου του.
Ωστόσο, μέσα από την ελλειπή εφαρμογή τέτοιων ή παρόμοιων τεχνικών,
ένα άτομο θα μπορούσε πράγματι να εγκλωβιστεί μέσα σε νοητικά
παιχνίδια, να βάλει στον εαυτό του πλασματικούς φραγμούς, να θέσει
κάποια όρια στενά, τα οποία όταν θα τα καταπατήσει θα τον οδηγήσουν
σε εσωτερικές συγκρούσεις.

Πράγματι, αν εγώ βάλω έναν "νόμο" για να φέρομαι κάπως, ώστε να
είμαι απρόσιτη, και αυτό δε μου βγαίνει ΦΥΣΙΚΑ, τότε καταπιέζομαι
και τελικά παίζω το θέατρό μου για κάποιο καιρό, μέχρι που τα
απωθημένα μαζεύονται, γίνεται το "μπαμ" και ξεχύνονται βίαια προς
τα έξω.
Και καταλήγω βέβαια σε κάποιο περιθώριο...

Η ελεγχόμενη τρέλα, η παραφύλαξη κλπ. είναι μια τεχνική η οποία
στηρίζεται στη φυσικότητα. Το άτομο που ασκεί την τεχνική θα πρέπει
να εκτονώνει ό,τι βρίσκεται μέσα του απωθημένο, να το βγάζει προς
τα έξω, να το αναγνωρίζει και να το αντιμετωπίζει.

Αυτό εκ πρώτης όψης μπορεί να φαίνεται ότι αντικρούεται με την έννοια
της ελεγχόμενης τρέλας. Όμως δεν είναι έτσι: Πάντα υπάρχει τρόπος να
εκφράσουμε κάτι, που έχουμε μέσα μας, με τρόπο που να παραμένουμε
απρόσιτοι. Θα έλεγα ότι ο προσιτός δεν είναι αυτός που αυτοεκφράζεται,
αλλά αυτός που αυτοεκφράζεται ασυνείδητα και βλακωδώς.

Αλλά κι αυτό δεν πειράζει. Σιγά - σιγά θα μάθει, μέσα από τις
εμπειρίες του και θα γίνει λιγότερο ασυνείδητος.

Ας μη ξεχνούμε ότι η τεχνική της παραφύλαξης, της ελεγχόμενης τρέλας
κλπ. είναι μια τεχνική που στηρίζεται πάντα στο δίπολο
εσωτερική διαμόρφωση / εξωτερική έκφραση. Δεν είναι ένας ρόλος, ένα
προσωπείο που μπαίνει μόνο για να κρατήσει το μέσα μακριά από το έξω,
αλλά μια διαδικασία μετάλλαξης ενός ανθρώπου σε πολεμιστή, εσωτερικά
και εξωτερικά.

με γκουρτζιεφικη ορολογια (και φαινεται πως ο καστανεντα εχει ουσιαστικες επιρροες απο αυτον) ελεγχομενη τρελλα ειναι να νοιαζεσαι εξωτερικα και να εισαι απροσιτος (ανεγγιχτος) εσωτερικα

καλο παραδειγμα αυτου του τροπου συμπεριφορας ειναι ο υπηρετης (το γραφει καπου ο καστανεντα): φαινεται οτι νοιαζεται και ενδιαφερεται για το αφεντικο που φροντιζει αλλα μεσα του αδιαφορει πληρως και δεν επηρεαζεται πχ απο τα συναισθηματικα ανεβοκατεβασματα του αφεντικου του

αν λοιπον εσωτερικα ειμαστε ανεγγιχτοι και απροσιτοι απο τις τυχαιες εξωτερικες επιρροες τοτε η συμπεριφορα μας οχι μονο θα ειναι δυνατον να ειναι ελεγχομενη αλλα επισης θα γνωριζουμε πως δεν εχει ουσιαστικη αντικειμενικη υποσταση καθοτι δεν αντικατοπτριζει το μεσα μας...

ελεγχομενη τρελλα δλδ

Για να εφαρμόσει με ελλιπή τρόπο τις τεχνικές αυτές σημαίνει είτε ότι δεν τις έχει κατανοήσει αρκετά είτε ότι ο ίδιος δεν είναι έτοιμος για να πράξει κάτι τέτοιο.
Ίσως η φυσικότητα να είναι όντως ένας πολύ σημαντικός κι απαιτούμενος παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή τους, από την άλλη όμως σκέφτομαι μήπως με την "τριβή" σ' αυτές μπορεί κάποιος να τις κατανοήσει καλύτερα.

Σχετικά με την επιθυμία κάποιου να φαίνεται ως απρόσιτος - μιας που το ανέφερες ως παράδειγμα - νομίζω ότι δεν είναι μόνο μια τεχνική ελεγχόμενης τρέλας, τουλάχιστον όχι μια τεχνική η οποία εφαρμόζεται συνειδητά από το ίδιο το άτομο.
Μπορεί να υπάρχουν διάφορες αιτίες που να οδηγούν το άτομο αυτό στην συγκεκριμένη συμπεριφορά όπως πχ το να μην δείχνει τις ευαισθησίες του, να μην τον προσεγγίζουν οι γύρω του εύκολα στην προσπάθεια του να μην πληγωθεί κτλ.
Υπάρχουν πολλές αιτίες κι η ελεγχόμενη τρέλα είναι μια από αυτές, μόνο που δεν ξέρω κατά πόσο ασκείται συνειδητά.

quote:

---

Ας μη ξεχνούμε ότι η τεχνική της παραφύλαξης, της ελεγχόμενης τρέλας
κλπ. είναι μια τεχνική που στηρίζεται πάντα στο δίπολο
εσωτερική διαμόρφωση / εξωτερική έκφραση. Δεν είναι ένας ρόλος, ένα
προσωπείο που μπαίνει μόνο για να κρατήσει το μέσα μακριά από το έξω,
αλλά μια διαδικασία μετάλλαξης ενός ανθρώπου σε πολεμιστή, εσωτερικά
και εξωτερικά.

---

In anticipation of my resurrection...

Θα συμφωνήσω απόλυτα, τόσο στην ελλειπή κατανόηση, όσο -και πιο σημαντικά-
στο ότι κάποιος δεν είναι πάντα έτοιμος να πράξει κάτι τέτοιο.
Η εξάσκηση είναι πολύ σημαντική, όσο σημαντικό είναι και να γνωρίζουμε
το λόγο που εξασκούμε μια τέτοια τεχνική.
Ωστόσο, μπορεί να γνωρίζουμε το λόγο, αλλά να μην υφίσταται ακόμη εκείνο
το κίνητρο, που θα μας "ξυπνήσει", ώστε να εφαρμόσουμε άψογα την
τεχνική αυτή.
Όμως, όταν το κίνητρο εμφανιστεί, η εξάσκηση που θα έχουμε ήδη κάνει
θα μας κάνει έτσι ώστε με εσωτερική δύναμη να ακολουθήσουμε την
τεχνική.

Το να "κρύβουμε" κάτι δικό μας από τους άλλους εκφράζει σε μεγάλο
βαθμό την ανάγκη μας να προστατευτούμε. Είτε για να μην πληγωθούμε,
όπως γράφεις, είτε για να μην αποπροσανατολιστούμε.
Πολλές φορές στη ζωή μας βρισκόμαστε σε φάσεις, που είμαστε ευάλωτοι
απέναντι σε αρνητικές ενέργειες, που εκφράζονται μέσα από τη
συμπεριφορά των άλλων γύρω μας. Ενώ είναι σοφό και χρήσιμο να
λαμβάνουμε υπόψη μας τα ερεθίσματα από το περιβάλλον, κάποιες φορές
αυτά δεν είναι κατάλληλο να μας "αγγίξουν" βαθιά, γιατί ενδέχεται
να καταλήξουν σε έμμονες ιδέες.
Ο άνθρωπος που δεν έχει "ασπίδα προστασίας", και ασφαλώς η τεχνική
της ελεγχόμενης τρέλας και της παραφύλαξης συντελεί στο σχηματισμό
μιας τέτοιας ασπίδας, γίνεται έρμαιο του περιβάλλοντός του, χωρίς
να μπορεί να διατηρήσει ικανή συνοχή για την ανάπτυξη της βούλησής
του.
Γιατί, σαφώς επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον μας, ταυτιζόμαστε με
τα ενεργειακά ρεύματα του και δρούμε εκφράζοντας κάθε φορά αυτό το
κομμάτι μας που συντονίζεται με αυτά.
Έτσι, γινόμαστε αυτό το περιβάλλον και εμείς οι ίδιοι...

Να υπενθυμίσω ότι σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω τη θέση να
κλεινόμαστε μέσα στις ασπίδες μας και να γινόμαστε απρόσιτοι / στενοκέφαλοι,
αντίθετα να μπορούμε να έχουμε εμείς τον έλεγχο των ερεθισμάτων
που έρχονται σε εμάς.

Αγαπητέ hendrix γράφεις:

quote:

---

με γκουρτζιεφικη ορολογια (και φαινεται πως ο καστανεντα εχει ουσιαστικες επιρροες απο αυτον) ελεγχομενη τρελλα ειναι να νοιαζεσαι εξωτερικα και να εισαι απροσιτος (ανεγγιχτος) εσωτερικα

---

Φίλη μου, εχθές άκουσα ένα καλό μου φίλο να αναφέρει κάτι πολύ σωστό.
Ότι στις επιλογές μας υπάρχουν πάντοτε περισσότερα του ενός κίνητρα.
Θα συμφωνήσω πάντως μαζί σου πως όταν εμφανιστεί το ισχυρότερο κίνητρο για να μας δραστηριοποιήσει, θα μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτές τις τεχνικές με καλύτερο τρό κι όντας εσωτερικά προετοιμασμένοι μέσω της εξάσκησης που θα έχουμε κάνει.
Είναι αρκετά χρήσιμη από την άλλη όμως θα πρέπει να έχουμε κατανοήσει σε τι εξασκούμαστε προκειμένου να μην αναπτύξουμε μια ικανότητα σε τεχνικές οι οποίες δυνητικά θα είναι επικίνδυνες είτε για εμάς είτε για τους γύρω μας.

Το να κρυβόμαστε μπορεί να οφείλεται στην επιθυμία μας να μην φανούμε ευάλωτοι, να μην πληγωθούμε ή να είμαστε αρεστοί στους γύρω μας.
Τροφοδοτούμε δηλαδή τις διάφορες μάσκες που φοράμε - νομίζω είχαμε συζητήσει σε κάποιο θέμα για τις μάσκες - και πλάθουμε διάφορα ψεύτικα μικρά Εγώ στην προσπάθεια μας να είμαστε ή να νιώθουμε αποδεκτοί.

Πολλές φορές είμαστε όντως ευάλωτοι σε αρνητικές επιδράσεις από το περιβάλλον γύρω μας, οπότε θα πρέπει όντως να υϊοθετήσουμε κάποιες ασπίδες και να φροντίσουμε να μάθουμε ποιές είναι αυτές οι "τρύπες" στο τείχος μας που επιτρέπουν σε κάποιον να τις ανακαλύψει και να τρυπώσει μέσα.
Από την άλλη - όπως σωστά επισημαίνεις κι εσύ - χρειάζεται ένα μέτρο προκειμένου να μη μεταλλαχθείς σε ένα αρκετά "κλειστό σύστημα".
Κι αυτό θα υποκρύπτει μια άλλη εμμονή και κάποιες άλλες φοβίες.
Νομίζω πως οι ελεγχόμενες εισροές είναι η καλύτερη επιλογή, ε?

In anticipation of my resurrection...

Ο Καστανέντα αναφέρθηκε σε πολλά βιβλία για την παραφύλαξη, αν δεν
κάνω λάθος, η πιο εκτενής αναφορά ήταν στο "ταξίδι στο Ιξτλάν".
Φυσικά και η ανάγνωση του Καστανέντα δεν είναι ικανή, ώστε κάποιος να
γίνει ειδήμων στην παραφύλαξη! Κατά τη γνώμη μου, ακόμη κι αν
διαβάσει δεκάδες βιβλία, μπορεί να μην καταφέρει τίποτε.
Υπάρχει μια αναγκαία και ικανή συνθήκη για να γίνει κάποιος ένας
καλός διώκτης. Και αυτή η συνθήκη ονομάζεται ΣΚΟΠΟΣ!
Μόνο όταν υπάρχει ένας ξεκάθαρος, βουλητικός σκοπός στον άνθρωπο,
τότε αυτός μπορεί να οργανωθεί γύρω από αυτόν και να πάρει όσες
μορφές αυτός θέλει.
Και σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει διχασμός του έξω και του έσω,
διότι ο άνθρωπος που έχει σκοπό ξέρει πολύ καλά το τί θέλει και
πράττει ανάλογα...

Να μην ξεχάσω να αναφέρω φυσικά, ότι υπάρχουν πολλοί ψευτοσκοποί,
που κάνουν τον άνθρωπο να κινητοποιηθεί για λίγο, να εφαρμόσει
κάποια τεχνική, αλλά μόλις φύγει από το στόχαστρο του ο σκοπός,
η τεχνική γίνεται κομμάτια, ο ίδιος ο άνθρωπος γίνεται κομμάτια...