- Που βαδίζει ο κόσμος; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Αρχικά, ο κύριος προβληματισμός μου είναι η έκρηξη βίας και η προοδευτική εξάπλωσή και ενίσχυσή της, κυριολεκτικά, μέρα με τη μέρα. Το χειρότερο σε αυτό το φαινόμενο δε, είναι ότι πλέον έχει εισχωρήσει και στις εφηβικές ηλικίες (συμμορίες ανηλίκων κλπ). Επιπλέον, δεν χρειάζεται να παρατεθούν στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία, τα καθημερινά σκηνικά σε γειτονιές, συνοικίες, όπως επίσης τη (σωματική και συναισθηματική) αποστασιοποίηση των ανθρώπων. Για τα παραπάνω, με μια πρώτη και επιφανειακή ανάγνωση ευθύνονται το συλλογικό σοκ του κόβιντ και τα μέτρα που πάρθηκαν, όμως θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση είναι ό,τι ακριβώς έγραψα: επιφανειακή.
Δεύτερον, κάτι που ενδεχομένως μπορεί να μην φαίνεται και τόσο σημαντικό ή να έχει διαλάθει την προσοχή του κόσμου, είναι οι σύγχρονες κοινωνικές τάσεις που θέλουν να περάσουν την μη ύπαρξη φύλων (ή την ύπαρξη πάρα πολλών), τους χαρακτηρισμούς «τρανσοφοβικός», «ομοφοβικός» «χοντροφοβικός» και χφοβικός για ανθρώπους που λένε αυτονόητα πράγματα (πχ ότι ένας άντρας δεν μπορεί να είναι λεσβία ή ότι το να θες να έχεις ωραίο και γυμνασμένο σώμα είναι δείγμα χοντροφοβίας). Δεν τρολάρω:
https://nypost.com/2022/12/15/tonje-gjevjon-faces-up-to-3-years-in-prison-for-saying-men-cannot-be-lesbians/
https://www.youtube.com/watch?v=xAny7B_Xruw
και αν τα παραπάνω σας φαίνονται γραφικές και μεμονωμένες περιπτώσεις, θα πω ότι τέτοιες ανοησίες αυξάνονται συνεχώς (ειδικά στις ΗΠΑ) και η ιστορία έχει δείξει ότι -δυστυχώς- πάντα αυτές οι τάσεις έρχονται και στον υπόλοιπο πλανήτη (τουλάχιστον στη Δύση).
Τέλος, κάτι εξίσου ανησυχητικό, αποτελεί η έκρηξη των ψυχικών παθήσεων και διαταραχών, ειδικά στους νέους, σε συνδυασμό με έναν παθητικό τρόπο ζωής και την μετατροπή σχεδόν σε αρετή της αυτοθυματοποίησης. Πραγματικά, οι νέοι άνθρωποι ρίχνουν το φταίξιμο των αποτυχιών τους στον τρόπο που μεγάλωσαν, στους κακούς γονείς, στην κοινωνία και πολλά άλλα παρόμοια και δεν κοιτάνε να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Θεωρώ ότι αυτή η στάση ζωής αποτελεί τόσο αιτία όσο και αποτέλεσμα της προαναφερθείσας έκρηξης των ψυχικών παθήσεων.
Καταλήγω στο ότι ενδεχομένως να διάγουμε την παρακμή του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού (ή απλώς τώρα είναι πιο έκδηλη αυτή η παρακμή) ή μια μεγάλη αλλαγή. Θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας, εφόσον βέβαια έχετε μια κάπως παρόμοια οπτική των πραγμάτων.
*Αυτό που πραγματικά απεύχομαι είναι το θέμα να καταλήξει σε «μάχη» για κόβιντ, εμβόλια, μάσκες, μέτρα και τα συναφή.
quote:
Συμφωνώ σε όλα, απλά θέλω να θίξω ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση εδώ και 15 χρόνια. Κρίση η οποία ξεκίνησε σαν οικονομική και εχει εξελιχθεί σε κοινωνική. Παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον υπαρξιακής απόγνωσης, θα αναπτύξουν αποκλίνουσα συμπεριφορά. Μια τέτοια είναι η προσφυγή σε ακραία βία, συνήθως για ασήμαντη αφορμή.
Ενδεχομένως η κοινωνική κρίση να προϋπήρχε σε λανθάνουσα κατάσταση. Κάποια σημάδια υπήρχαν θεωρώ ανέκαθεν, απλώς η οικονομική κρίση λειτούργησε ως εκλυτικός παράγοντας. Όπως και να' χει, συμφωνώ ότι η κατάσταση της νέας γενιάς οφείλεται στο περιβάλλον που μεγάλωσαν και προσωπικά το πάω συγκεκριμένα στις οικογένειές τους. Παιδιά που μεγαλώνουν ως ναρκισσιστικές προεκτάσεις των γονέων, σαν πρίγκιπες/πριγκίπισσες, όταν φθάνουν στην ενηλικίωση και στη νεαρή ενήλικη ζωή δοκιμάζουν ένα σοκ, ερχόμενοι σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο και, κυρίως, τη θέση τους σε αυτόν. Όλο αυτό το ενισχύουν τα social media, τα οποία, χωρίς υπερβολή, θεωρώ «μηχανές παραγωγής νάρκισσων.» Από τα παραπάνω (και άλλα) πηγάζουν οι ψυχικές διαταραχές και, κυρίως, η κατάθλιψη σε νεαρές ηλικίες.
Όσον αφορά στη βία, σίγουρα μπορούμε πάλι να μιλήσουμε για ευθύνη του οικογενειακού και ευρύτερου περιβάλλοντος (ειδικά για παιδιά που προέρχονται από φτωχές οικογένειες), αλλά βλέπουμε ότι επηρεάζονται και παιδιά με άλλο προφίλ. Δεν ξέρω, το έχω ξαναγράψει και εδώ, όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο περισσότερο μου μοιάζει ο κόσμος μας και με μυθιστόρημα του Λαβκραφτ ή με σκιές και υπόγεια ρεύματα που έλεγαν Βέμπος και Μπαλάνος. Ενδεχομένως, λοιπόν, να υπάρχουν εξηγήσεις και σε άλλα επίπεδα, πέρα από το ψυχολογικό, κοινωνιολογικό και οικονομικό επίπεδο. Γι' αυτό άνοιξα το θέμα στο esoterica 
quote:
Μετά από αρκετή σκέψη, αποφάσισα να ανοίξω το συγκεκριμένο θέμα στο φόρουμ. Οι ανασταλτικοί παράγοντες ήταν δύο: Πρώτον, ότι το φόρουμ πλέον δεν έχει καθόλου συμμετοχή και δεύτερον, ότι, αν υπάρξει συμμετοχή, θα καταλήξει (νομοτελειακά) στη συνωμοσιολογία*. Όπως και να' χει, θα παραθέσω τους προβληματισμούς μου για τον σύγχρονο κόσμο και βλέπουμε...
Στο πρώτο έχεις δίκιο. Το φόρουμ πρακτικά έχει τελειώσει, είναι ζόμπι, και απλώς κανα δυο τρεις περνάμε πού και πού να ανάψουμε κανα κεράκι...
Το δεύτερο δεν είναι νομοτελειακό. Εξαρτάται από το θέμα κυρίως, αλλά και από τους συνομιλητές.
quote:
Αρχικά, ο κύριος προβληματισμός μου είναι η έκρηξη βίας και η προοδευτική εξάπλωσή και ενίσχυσή της, κυριολεκτικά, μέρα με τη μέρα. Το χειρότερο σε αυτό το φαινόμενο δε, είναι ότι πλέον έχει εισχωρήσει και στις εφηβικές ηλικίες (συμμορίες ανηλίκων κλπ). Επιπλέον, δεν χρειάζεται να παρατεθούν στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία, τα καθημερινά σκηνικά σε γειτονιές, συνοικίες, όπως επίσης τη (σωματική και συναισθηματική) αποστασιοποίηση των ανθρώπων. Για τα παραπάνω, με μια πρώτη και επιφανειακή ανάγνωση ευθύνονται το συλλογικό σοκ του κόβιντ και τα μέτρα που πάρθηκαν, όμως θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση είναι ό,τι ακριβώς έγραψα: επιφανειακή.
Η βία υπήρχε και παλαιότερα. Σε διάφορες μορφές.
Στις μέρες μας όμως φαίνεται να παρουσιάζει μια έξαρση. Μολονότι χρειάζεται στατιστική ανάλυση και στοιχεία για να το αποδείξουμε, εντούτοις όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει μια ενίσχυση και υπερέκταση φαινομένων βίας που βαίνει αυξανόμενη.
Ιδίως σε κάποιες μορφές της, πχ. την ενδο-οικογενειακή βία, και τη σεξουαλική βία, οι οποίες φαίνεται να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα ή τουλάχιστον να αποκαλύπτονται περισσότερο τα τελευταία χρόνια.
Σε αυτό σίγουρα συνετέλεσε το καθεστώς 'εγκλεισμού' λόγω των μέτρων για την πανδημία. Έκλεισε ανθρώπους και τις παθογένειές τους μέσα σε ένα κλουβί για καιρό, και εν πολλοίς αναιτιολόγητα. Και υπόψιν όλοι αυτοί δεν είχαν μέγαρα με κήπους, πισίνες και τζακούζια. Άρα ο εγκλεισμός λειτούργησε σαν ενισχυτής κυρίως αρνητικών καταστάσεων, μιζέριας, κακοκεφιάς, νευρικότητας. Αυτό ήταν σίγουρα ένας ενισχυτικός παράγοντας αλλά όχι ο μόνος και ούτε ο κύριος.
Πάνω και πριν από αυτό ήταν και είναι η παρατεταμένη οικονομική κρίση και η φτωχοποίηση του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού. Σε 'καλές εποχές', σαν τα γνωστά ανέκδοτα που κυκλοφορούν '...τότε με το ΠΑΣΟΚ...' πολλά προβλήματα υπήρχαν μεν, αλλά καλύπτονταν εύκολα κάτω από το χαλί και αμβλύνονταν με μια εξωστρέφεια, ένα χαβαλετζίδικο, γλεντζέδικο και πιο large τρόπο ζωής. Τώρα από καιρό έχουν σφίξει τα γάλατα, και όσοι πρόλαβαν εκείνα τα χρόνια των...παχιών αγελάδων είναι ήδη μεσήλικες προς τα πρώτα ή δεύτερα -ήντα.
Το λογαριασμό λοιπόν τον πληρώνει κυρίως η νεότερη και παραγωγικότερη σειρά γενεών, ήτοι όλοι οι σημερινοί 20+ εως 45άρηδες, υπό την έννοια ότι είτε μεγάλωσαν μέσα σε καιρούς συνεχόμενης κρίσης, είτε τη φάγανε κατακέφαλα και για χρόνια και εγκλωβίστηκαν σε αυτήν.
Και πραγματικά, η φτώχεια και το δυσανάλογο των οικονομικών απολαβών και υποχρεώσεων είναι μιας άλλης μορφής βία η οποία έχει αντίκτυπο στην ψυχοσύνθεση και στις ενέργειες των πολιτών. Και εκδηλώνεται πρωτίστως και ίσως με μεγαλύτερο βαθμό στα άτομα του κοντινού περιβάλλοντος, άρα στο ζευγάρι, στην οικογένεια, στους φίλους, συνεργάτες κλπ.
quote:
Συμφωνώ σε όλα, απλά θέλω να θίξω ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση εδώ και 15 χρόνια. Κρίση η οποία ξεκίνησε σαν οικονομική και εχει εξελιχθεί σε κοινωνική. Παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον υπαρξιακής απόγνωσης, θα αναπτύξουν αποκλίνουσα συμπεριφορά. Μια τέτοια είναι η προσφυγή σε ακραία βία, συνήθως για ασήμαντη αφορμή.
Και εγώ συμφωνώ ακριβώς σε αυτό. Πότε ήταν η τελευταία φορά που γέλασε το χειλάκι μας, σαν χώρα , σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο? Μάλλον αυτό χάνεται κάπου στα πέριξ της Ολυμπιάδας του 2004 χρόνια, τω καιρώ εκείνω....
Σκέψου λοιπόν ότι βασικά από το 2005, 2006 και μετά, σχεδόν 20 χρόνια τώρα πάμε από κρίση σε κρίση και άσπρη μέρα δεν είδαμε.
Σκέψου ότι παιδιά γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, πήγαν σχολεία και πανεπιστήμια, σε μια χώρα που από και καλά Ευρωπαϊκή φθίνει συνεχώς και συναγωνίζεται το επίπεδο τριτοκοσμικών χωρών, σε διάφορους δείκτες, όπως αγοραστική δύναμη, εγκληματικότητα, διαφθορά, ελευθερίες έκφρασης/τύπου/δημοσιογραφίας, κλπ.
Συν το ότι έχουμε γεμίσει κάθε ειδών λαθραίους και 'αόρατους' από κάθε γωνιά της γης, οι οποίοι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων εγκλωβίζονται εδώ, δεν προσαρμόζονται ούτε αφομοιώνονται και τραβούν τη χώρα προς τα κάτω (με κοινωνικούς όρους), και το συνολικό/συλλογικό πρόσημο των δράσεων και της παρουσίας τους είναι αρνητικό.
Όλα αυτά λειτουργούν σωρευτικά, και η βία είναι μια εκδήλωση, ένα αποτέλεσμα όλων των παραπάνω. Και επειδή αυτοί οι δείκτες και παράγοντες χειροτερεύουν και επιδεινώνονται γι'αυτό παρατηρούμε και έξαρση της βίας, και μάλιστα συγκεκριμένων ειδών βίας.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Ενδεχομένως η κοινωνική κρίση να προϋπήρχε σε λανθάνουσα κατάσταση. Κάποια σημάδια υπήρχαν θεωρώ ανέκαθεν, απλώς η οικονομική κρίση λειτούργησε ως εκλυτικός παράγοντας. Όπως και να' χει, συμφωνώ ότι η κατάσταση της νέας γενιάς οφείλεται στο περιβάλλον που μεγάλωσαν και προσωπικά το πάω συγκεκριμένα στις οικογένειές τους. Παιδιά που μεγαλώνουν ως ναρκισσιστικές προεκτάσεις των γονέων, σαν πρίγκιπες/πριγκίπισσες, όταν φθάνουν στην ενηλικίωση και στη νεαρή ενήλικη ζωή δοκιμάζουν ένα σοκ, ερχόμενοι σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο και, κυρίως, τη θέση τους σε αυτόν. Όλο αυτό το ενισχύουν τα social media, τα οποία, χωρίς υπερβολή, θεωρώ «μηχανές παραγωγής νάρκισσων.» Από τα παραπάνω (και άλλα) πηγάζουν οι ψυχικές διαταραχές και, κυρίως, η κατάθλιψη σε νεαρές ηλικίες.
Δεν ξέρω την ηλικία σου, αλλά σκέψου να ήσουν 20άρης ή 25άρης του σήμερα.
Πραγματικά τρομακτικό και εφιαλτικό θα έλεγα. Πού να βρεις ελπίδα? Τι να ονειρευτείς?
Ένας 20άρης του σήμερα δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να αναπαράγει έστω τη ζωή του 50άρη γονιού του, όσον αφορά τις ευκαιρίες, τις οικονομικές απολαβές, την εξέλιξη, τις ευκαιρίες, κλπ, που εκείνος είχε.
Πολύ δε περισσότερο να τη φτάσει και να την ξεπεράσει.
Και μετά βλέπεις να πέφτουν θύματα αντικρουόμενων και αμφιλεγόμενων προτύπων. Όσο πιο κάτω είσαι στον πάτο, οικονομικά και κοινωνικά τόσο περισσότερο σου γυαλίζει οτιδήποτε βλέπεις προς τα πάνω σε λεφτά ή σε φιγούρα. Και δυστυχώς η τηλεόραση και το ίντερνετ φέρνουν τις ζωές , τα χούγια και τα καπρίτσια των πλουσίων στο σπίτι του καθενός, και μέχρι το τελευταίο σπίτι του φτωχού και του απελπισμένου. Και του επιτείνουν τη μιζέρια και την κατάθλιψη , κάνοντάς τον να ελπίζει σε θαύματα ή σε πλουτισμό με οποιονδήποτε τρόπο, με βάση κάποιους ψευτο-σταρ και περσόνες.
Θυμάμαι έναν τύπο που είχε σκοτωθεί (΄έφαγε το κεφάλι του βασικά μόνος του) επειδή ήταν γκαζοφονιάς,
και μέχρι και το ψευδωνυμό του ήταν αρκτικόλεξο του Λεφτά και Ναρκωτικά, γιατί δεν μπορώ (να αντέξω/ανεχθώ) τη Φτώχεια.
Εγώ κι εσύ μπορεί να τον μάθαμε στις ειδήσεις όταν σκοτώθηκε, όμως η νεολαία των 30 και κάτω, γέμιζε πίστες και στάδια για να τον ακούει να τους παρακινεί στον εύκολο και γρήγορο πλουτισμό.
Αυτά όλα λειτουργούν ως εκρηκτικό μίγμα στην κοινωνία.
Από τη μια ο πολύς ο κόσμος που δεν ξέρει τι του ξημερώνει και αν και πώς θα βγάλει το μήνα. Και από την άλλη lifestyle και εύκολα λεφτά από πολιτικούς και άλλους παράγοντες και παραγοντίσκους εδώ κι εκεί, να σκορπιούνται με επιδεικτικό τρόπο.
Αυτό δημιουργεί μια αρνητική δυναμική και πρόσφορο έδαφος για κάθε είδους βία εκπορευόμενη και προερχόμενη εξ αυτού του κυρίως γεγονότος.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Δεν ξέρω, το έχω ξαναγράψει και εδώ, όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο περισσότερο μου μοιάζει ο κόσμος μας και με μυθιστόρημα του Λαβκραφτ ή με σκιές και υπόγεια ρεύματα που έλεγαν Βέμπος και Μπαλάνος. Ενδεχομένως, λοιπόν, να υπάρχουν εξηγήσεις και σε άλλα επίπεδα, πέρα από το ψυχολογικό, κοινωνιολογικό και οικονομικό επίπεδο. Γι' αυτό άνοιξα το θέμα στο esoterica
Εδώ σε τι ακριβώς αναφέρεσαι? Δεν μας το αναλύεις περισσότερο, να δούμε ποια είναι αυτά τα επίπεδα και ποιος ο ρόλος τους?
Εννοείς μεταφυσικές εξηγήσεις?
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Η βία υπήρχε και παλαιότερα. Σε διάφορες μορφές.
Στις μέρες μας όμως φαίνεται να παρουσιάζει μια έξαρση. Μολονότι χρειάζεται στατιστική ανάλυση και στοιχεία για να το αποδείξουμε, εντούτοις όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει μια ενίσχυση και υπερέκταση φαινομένων βίας που βαίνει αυξανόμενη.
Ιδίως σε κάποιες μορφές της, πχ. την ενδο-οικογενειακή βία, και τη σεξουαλική βία, οι οποίες φαίνεται να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα ή τουλάχιστον να αποκαλύπτονται περισσότερο τα τελευταία χρόνια.
Βεβαίως υπήρχε ανέκαθεν η βία, βεβαίως και σε άλλες εποχές ο άνθρωπος ήταν σε πιο άμεση επαφή με τα βίαια ένστικτά του και όσο αναπτύσσεται και εξελίσσεται ο πολιτισμός μας, τόσο γινόμαστε λιγότερο κάφροι και βίαιοι. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται -σε εμένα τουλάχιστον- ότι αυτό αρχίζει να αλλάζει και να αυξάνεται και πάλι ο κύκλος της βίας, τόσο σε ποσότητα, όσο και σε ποιότητα.
Στο άλλο που αναφέρεις, νομίζω δεν χρειάζεται να παραθέσουμε έρευνες και στατιστικά στοιχεία, είναι προφανές ότι τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σημείωσαν άνοδο τελευταία. Και λογικό, επίσης, για τους λόγους που αναφέρεις παρακάτω. Όσον αφορά στη σεξουαλική βία, εκεί, ναι, μπορεί όντως τα θύματα να καταγγέλλουν ευκολότερα και να μην είχαμε κάποια σημαντική διαφοροποίηση. Και πάλι, όμως, φαινόμενα σαν κι αυτό: https://www.iefimerida.gr/ellada/katathesi-15hronoy-biasan-symmathites αρχίζουν να μην μας σοκάρουν και αυτό είναι κάτι που με τρομάζει. Μιλάμε για ανήλικα που κάνουν κτηνωδίες και δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Αυτή είναι η «ποιότητα» των περιστατικών βίας που αναφέρω παραπάνω.
quote:
Δεν ξέρω την ηλικία σου, αλλά σκέψου να ήσουν 20άρης ή 25άρης του σήμερα.Πραγματικά τρομακτικό και εφιαλτικό θα έλεγα. Πού να βρεις ελπίδα? Τι να ονειρευτείς?
Ένας 20άρης του σήμερα δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να αναπαράγει έστω τη ζωή του 50άρη γονιού του, όσον αφορά τις ευκαιρίες, τις οικονομικές απολαβές, την εξέλιξη, τις ευκαιρίες, κλπ, που εκείνος είχε.
Πολύ δε περισσότερο να τη φτάσει και να την ξεπεράσει.
Είμαι γεννημένος το 90, όπως γράφω και στο username μου.
Σωστά αυτά που γράφεις Πυθαγόρα, αλλά είναι και άλλοι παράγοντες, τους οποίους έχω αναφέρει σε προηγούμενα μηνύματα. Συνοπτικά και πιο οργανωμένα, γράφω τους λόγους τους οποίους συμβαίνει ό,τι συμβαίνει στις νέες γενιές:
1) Πάνω από όλα πάντα, η ανατροφή. Η πρώτη μορφή κοινωνικοποίησης και το πρώτο στάδιο για τη μετέπειτα εισαγωγή στην κοινωνία είναι η οικογένεια. Όταν βλέπεις γονείς να μεγαλώνουν παιδιά προστατευμένα σε μια γυάλα (σωματική, αλλά κυρίως ψυχολογική), σαν πρίγκιπες και πριγκίπισσες που είναι τα πιο σημαντικά άτομα στον κόσμο, μάντεψε αυτά τα παιδιά τι σοκ θα πάθουν μόλις βγουν στην κοινωνία και καταλάβουν ότι είναι απλοί, συνηθισμένοι άνθρωποι. Από την άλλη, γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με ανατροφή του στιλ «όλοι είναι εχθροί σου, πάτα τους πριν σε πατήσουν» και άλλα τέτοια παρόμοια.
2) Τα social media: το ξαναγράφω, γιατί νομίζω ότι δεν έχετε δώσει τη δέουσα προσοχή σε αυτό. Αν η τηλεόραση παλαιότερα ήταν επικίνδυνη και αποβλακωτική για τα παιδιά, τα social media είναι το ίδιο επί 100. Πέρα απ' το ότι ολοένα και περισσότεροι νέοι παρουσιάζουν σοβαρά ελλείματα σε βασικές κοινωνικές δεξιότητες (μερικοί δεν μπορούν να αρθρώσουν λέξη στο δια ζώσης), διαστρεβλώνουν την οπτική των παιδιών για τον πραγματικό κόσμο, δηλητηριάζουν το Εγώ τους, κάνοντάς το υπερτροφικό από μικρή ηλικία και τους κάνουν ακόμα πιο παθητικούς από όσο μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο η τηλεόραση. Ό,τι καινούριο (social) βγαίνει δε, είναι τρισχειρότερο από το προηγούμενο.
3) Υπερπροστασία των ευάλωτων πληθυσμών: Δεν λέω για μετανάστες ή γκέι, που ανέκαθεν βίωναν αρνητικής μεταχείρισης από τις κοινωνίες, μιλάω για πληθυσμούς όπως οι υπέρβαροι, αυτοί που νιώθουν ότι δεν έχουν φύλο κλπ. Έχουν ξεφυτρώσει κάθε λογής μειονότητες, που για την κατάστασή τους ευθύνεται η πατριαρχία, ο καπιταλισμός και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστείς, εκτός φυσικά, από τους ίδιους. Το κοινό που έχουν όλοι αυτοί είναι η αυτοθυματοποίηση και η κλάψα, η μόνιμη επίρριψη ευθυνών στους άλλους και το ότι δεν παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.
4) Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά δεν γίνεται να αποφευχθεί: η έλλειψη παιδείας. Αυτό συνδέεται με το 1, αλλά εδώ μιλάμε και για τον ρόλο του σχολείου. Όταν έχεις αποφασίσει να έχεις τους καθηγητές και τους δασκάλους τελείως ουδέτερους και αποκλειστικά μέσο μετάδοσης γνώσης (π..άρια γνώση, αλλά τέλος πάντων), δεν μπορείς να μιλάς για συμμετοχή του εκπαιδευτικού συστήματος στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Όσον αφορά στις γνώσεις τώρα, έχω υπόψιν μου άτομα που έβγαλαν το δημοτικό πριν πολλά χρόνια και γνωρίζουν καλύτερη ορθογραφία, συντακτικό, γεωγραφία, ιστορία κ.α. από άτομα που πήραν πτυχίο ΑΕΙ τα τελευταία χρόνια. Δεν ξέρω αν έχετε πάρει πρέφα ότι υπάρχουν άτομα με ακαδημαϊκή μόρφωση που κάνουν τερατώδη ορθογραφικά λάθη και δεν ξέρουν βασικά πράγματα από γενικές γνώσεις.
quote:
Εδώ σε τι ακριβώς αναφέρεσαι? Δεν μας το αναλύεις περισσότερο, να δούμε ποια είναι αυτά τα επίπεδα και ποιος ο ρόλος τους?Εννοείς μεταφυσικές εξηγήσεις?
Δεν αναφέρομαι σε κάτι συγκεκριμένα και είναι περισσότερο μια αίσθηση που έχω ότι κάτι πηγαίνει πολύ λάθος με τον κόσμο μας. Γενική διαπίστωση, όταν βλέπω γύρω μου μιζέρια, μισανθρωπιά, τον καθένα έτοιμο να αρπαχτεί για ψύλλου πήδημα και άλλα παρόμοια...
Και ναι, δεν αποκλείω ότι κάτι συμβαίνει σε άλλα επίπεδα, πέρα από τον κόσμο των φαινομένων. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που έγραψα το θέμα στο esoterica και όχι σε κάποιο άλλο φόρουμ. Να ακούσω κάποιον που μπορεί να έχει μια πιο... εναλλακτική εξήγηση...
Ο Ελληνας δεν περνάει καλά εδώ και πολύ καιρό. Αυτό που βλέπουμε γύρω μας, είναι δυστυχώς ο πραγματικός εαυτός του μέσου Ελληνα: ένας κομπλεξικός και αποτυχημένος κακομοίρης που του φταίνε όλοι οι υπόλοιποι για την ατυχία του, εκτός φυσικά από τον ίδιο. Αλλάξτε χώρα όσο προλαβαίνετε εσείς οι μικροί, δεν υπάρχει ουσιαστικό μέλλον εδώ πέρα. Το καλύτερο κομμάτι της Ελλάδας έχει ήδη αποδράσει με one way ticket, πίσω απομένουν οι κάποιας ηλικίας (που δεν μπορούν να πειραματιστούν στο εργασιακό άλλο), οι συνταξιούχοι και οι άχρηστοι. Κάποια στιγμή θα βγει ο λογαριασμός και τα μνημόνια θα μοιάζουν αστείο μπροστά σε αυτόν.
(ελπίζω να λέω μλκίες)
Edited by - Heretic on 29/12/2022 15:19:21
Κατά δεύτερον, να αναφερθώ στο ότι το Esoterica έχει πεθάνει. Κατά την άποψη μου, δεν είναι το Esoterica που έχει πεθάνει, εμείς είμαστε. Από τη μια πλευρά του νομίσματος, καθώς από την άλλη ο κόσμος των ανθρώπων κάνει άλματα στην τεχνολογική εξέλιξη.
Αυτό το γύρισμα της πλάτης σε θέματα εσωτερικά, μεταφυσικά, ιδεολογικά, έχει να κάνει με την τεράστια αλλαγή στη δομή της κοινωνίας σε όλα τα πράγματα.
Να πω την αλήθεια, δεν βλέπω καμία έξαρση βιας. Δεν θυμάμαι εποχή να μην υπήρχε βια. Αυτό που αλλάζει, είναι η φύση της βιας.
Όλα τα παραπάνω, καθώς και την απάντηση στο που βαδίζουμε, με την αρνητική χροιά που η ερώτηση αυτή έχει, θα ήθελα να τα συνοψίσω στην αποξένωση.
Ο άνθρωπος αποξενώνεται.
Οι δεσμοί της οικογένειας σπάνε. Δεν τρώμε πια στο τραπέζι. Δεν μαζευόμαστε τις γιορτές. Τα πιτσιρίκια στο κινητό, οι μανάδες στο Instagram, οι πατεράδες πάνε σπίτι για να κοιμηθούν. Ακόμα και οι διακοπές, που ένωναν τα πράγματα, ελαττώθηκαν.
Οι δεσμοί της φιλίας σπάνε. Τα παιδιά, δεν μπορούν και δεν έχουν και χρόνο πλέον, να βγουν στους δρόμους, εδώ και μια 20 ετία στάνταρ.
Αν δεν το μάθεις αυτό από μικρός, μεγάλος θα γίνεις είτε εσωστρεφής, ή εγωκεντρικός.
Στο τελευταίο "βοηθάνε" και τα social, σε τεράστιο βαθμό. Καμάκι από τα μυνήματα. Φιλίες από μυνήματα. Η κάθε θεία πλέον πετάει το βζί έξω και παίρνει 7 χιλιάδες likes, σε έναν κόσμο όμως, που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Γιατί όταν σηκώσει το κεφάλι από το κινητό, είναι μόνη στο σπίτι.
Αυτή η ευκολία στην επικοινωνία, έχει κάνει τους ανθρώπους να μην προσπαθούν να επικοινωνήσουν.
Και φτάνουμε στο εργασιακό περιβάλλον. Οι δεσμοί στο εργασιακό περιβάλλον, επίσης έχουν σπάσει. Αυτό δεν έγινε γιατί δεν υπήρχαν λεφτά (βάζω παρελθοντικό χρόνο γιατί πάει καιρός), αλλά γιατί δεν υπάρχουν δουλειές. Η μάλλον αλλά χωρίζονται σε δυο ρεαλιστικές κατηγορίες αν θες να κάνεις κάτι στη ζωή σου: Σε αυτές που για να μπεις δεν φτάνει να σαι καλός και να χεις βγάλει τα μάτια σου, αλλά και να σου κάτσει, και στις χαμαλοδουλειές που θα φέρουν το γρήγορο κέρδος αρκει να δουλέψεις κάνα 12άωρο.
Δεν κάθεται κανείς πλέον μετά τη βάρδια να πει κάτι με το συνάδελφο. Οι 9 στους 10 τρέχουν να πάνε σπίτι.
Είναι ολοφάνερο, ότι το αμερικανικό πρότυπο κοινωνίας έχει κυριαρχήσει. Η τηλεόραση μας το φερε, μας το φόρεσε, τετέλεσται. Δεν γυρίζει πίσω.
Ένα άλλο αξιωσημείωτο της εποχής μας, είναι ο χρόνος. Πλέον, δεν φτάνει. Η μέρα, ακόμα έχει 24 ώρες. Και όμως, δεν φτάνει. Δεν φτάνει να πας για δουλειά, να βγεις, να ασχοληθείς με τους δικούς σου, είναι λες και όλα τρέχουνε. Ολοι τρέχουνε, σε έναν ρυθμό παλαβό.
Το 2001 θυμάμαι έκανα δυομιση δουλειές, σχολή, αθλήματα, έβγαινα, χαλάρωνα, διακοπές, τα προλάβαινα όλα. Τώρα με τα μισά δεν προλαβαίνω ούτε να κοιμηθώ.
Αυτό από μόνο του, που έφερε κυρίως η ζωή της πόλης που αποπροσωποποιείται, αποξενώνει τους ανθρώπους.
Για να κλείσω εδώ για τώρα, οι άνθρωποι έχουν γίνει απρόσωποι.
Όλοι, σχεδόν, φοράνε μια μάσκα που βγάζουν πριν πάνε για ύπνο. Είναι όλο σαν ταινία. Αυτό που λέμε "βαθύ" γέλιο, έχω καιρό να το ακούσω.
Όλοι, σε όλες της εκφάνσεις της μέρας, πλασάρουν τον εαυτό τους. Είναι ένα τεράστιο μάρκετινγκ. Κάντε το πείραμα, και μιλήστε σε κάποιον που δεν είναι του στενού σας κύκλου ευθέως. Θα παγώσει. Είναι λες και χαλάς το σενάριο. Κάποτε, αυτό το ευθέως ήταν το πρόβλημα και γιατί δεν το άντεχαν όλοι. Τώρα είναι παράξενο.
Έχετε παρατηρήσει το πόσοι άνθρωποι πλέον έχουν ένα κατοικίδιο;
Μια απάντηση θα ήταν ο κορωνοιός,κτλ.
Όμως ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να εμπιστεύεται κάτι έμψυχο. Να νιώθει ότι μπορεί να λάβει και να δώσει αγάπη, καθώς και αν αλλάζει το περιβάλλον ο άνθρωπος είναι ο ίδιος. Τα ζωάκια, έχουν γίνει ψυχοθεραπευτές. Εκεί, μπορούν να ναι ο εαυτός τους.
Όσο για το ομοφοβικός, χροντροφοβικός, για το αν τα "Δέκα μικρά αραπάκια" γίνανε δέκα μικρά ναυτάκια για το πολίτικαλ κορέκτ, αυτά ωθούν σε μια κοινωνία που κρύβει και γεννά μάσκες, μια κοινωνία παράλογη.
Πρέπει να μιλήσεις κάπως, πρέπει να συμπεριφερθείς κάπως, πρέπει να σκεφτείς κάπως, πρέπει να ντυθείς κάπως, πρέπει να φας κάπως, πρέπει.
Αυτό που δεν πρέπει, είναι να έχεις άποψη.
Μια κοινωνία αποξενωμένη, εγωκεντρική, θα αφήσει πίσω της και τα ήθη, από την άποψη ότι ο ορθός τρόπος θα ναι αυτός που πετυχαίνει.
Το θέμα δεν είναι πως θα βγάλεις λεφτά, αλλά το να βγάλεις λεφτά. Δεν σε ενδιαφέρει ότι ο άλλος στη δουλειά είναι καλύτερος, δεν σε ενδιαφέρει ότι ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου είναι ραμολί, δεν σε ενδιαφέρει το αντίκτυπο. Γιατί, όταν δεν σέβεσαι τους γύρω, δεν σέβεσαι ούτε τον εαυτό σου, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Τα σόσιαλ φίλε Ηλία δεν είναι αιτία, είναι σαν οδηγός αυτής της νέας κοινωνίας, που είτε μας αρέσει είτε όχι είναι το μέλλον. Κάποιοι της προηγούμενης γενιάς συμβαδίζουν ευκολότερα, κάποιοι θα δυσκολευτούν. Κάποιος νεότερος δεν θα καταλάβει ούτε τα μισά από αυτά που γράφω.
Και το μεγαλύτερο πρόβλημα, είναι ότι οι γενιές που έρχονται ξέρουν μόνο αυτόν τον κόσμο.
Δεν ξέρω αν ζούμε τους Κθούλου, αν είμαστε χαρακτήρες σε ένα παιχνίδι και μας βαρέθηκε ο τύπος πίσω από το τηλεχειριστήριο, σίγουρα ζούμε σε μια δύσκολη περίοδο, μεταβατική. Δεν αλλάζει πλέον, δεν έχει πίσω, η θα αφομοιωθούμε και δεν θα καταλαβαίνουμε αυτά που λέμε, ή θα μας ξεράσει.
Προσπάθησα να μην πιάσω το καπιταλιστικό του θέματος να μην γίνω βαρετός, όμως είναι άμεσα συνδεδεμένο για το πως έχουμε φτάσει εδώ, τοι οικονομικό σύστημα του τελευταίου αιώνα. Πιθανώς να είναι και το σημαντικότερο.
Ίσως σε άλλο ποστ. Καλή Χρονιά σε όλους με υγεία. Και σε σένα Heretic,και σε σένα Πυθαγόρα, και σε σένα Ηλία. Καλό βράδυ.
Νιάου νιάου νιάου φρρρρρρρ...
quote:Αρχικά, ο κύριος προβληματισμός μου είναι η έκρηξη βίας και η προοδευτική εξάπλωσή και ενίσχυσή της, κυριολεκτικά, μέρα με τη μέρα. Το χειρότερο σε αυτό το φαινόμενο δε, είναι ότι πλέον έχει εισχωρήσει και στις εφηβικές ηλικίες (συμμορίες ανηλίκων κλπ). Επιπλέον, δεν χρειάζεται να παρατεθούν στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία, τα καθημερινά σκηνικά σε γειτονιές, συνοικίες, όπως επίσης τη (σωματική και συναισθηματική) αποστασιοποίηση των ανθρώπων. Για τα παραπάνω, με μια πρώτη και επιφανειακή ανάγνωση ευθύνονται το συλλογικό σοκ του κόβιντ και τα μέτρα που πάρθηκαν, όμως θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση είναι ό,τι ακριβώς έγραψα: επιφανειακή.
Βία υπήρχε πάντοτε, απλώς έμενε στα γήπεδα και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις όπως μάχες ροκαμπιλάδων και μεταλάδων κτλ.
Το γήπεδο άρχισε να ξεφτίζει ως χώρος εκτόνωσης, οπότε αρχίζεις και τα βλέπεις παραέξω.
quote:
Δεύτερον, κάτι που ενδεχομένως μπορεί να μην φαίνεται και τόσο σημαντικό ή να έχει διαλάθει την προσοχή του κόσμου, είναι οι σύγχρονες κοινωνικές τάσεις που θέλουν να περάσουν την μη ύπαρξη φύλων (ή την ύπαρξη πάρα πολλών), τους χαρακτηρισμούς «τρανσοφοβικός», «ομοφοβικός» «χοντροφοβικός» και χφοβικός για ανθρώπους που λένε αυτονόητα πράγματα (πχ ότι ένας άντρας δεν μπορεί να είναι λεσβία ή ότι το να θες να έχεις ωραίο και γυμνασμένο σώμα είναι δείγμα χοντροφοβίας). Δεν τρολάρω:
https://nypost.com/2022/12/15/tonje-gjevjon-faces-up-to-3-years-in-prison-for-saying-men-cannot-be-lesbians/https://www.youtube.com/watch?v=xAny7B_Xruw
και αν τα παραπάνω σας φαίνονται γραφικές και μεμονωμένες περιπτώσεις, θα πω ότι τέτοιες ανοησίες αυξάνονται συνεχώς (ειδικά στις ΗΠΑ) και η ιστορία έχει δείξει ότι -δυστυχώς- πάντα αυτές οι τάσεις έρχονται και στον υπόλοιπο πλανήτη (τουλάχιστον στη Δύση).
Από την στιγμή που τέτοιες συμπεριφορές προωθούνται από την επίσημη πολιτεία μέσω των βουλευτών, δεν υπάρχει λύση παρά μόνο το μαύρο και η ψήφιση μικρών κομμάτων.
quote:
Τέλος, κάτι εξίσου ανησυχητικό, αποτελεί η έκρηξη των ψυχικών παθήσεων και διαταραχών, ειδικά στους νέους, σε συνδυασμό με έναν παθητικό τρόπο ζωής και την μετατροπή σχεδόν σε αρετή της αυτοθυματοποίησης. Πραγματικά, οι νέοι άνθρωποι ρίχνουν το φταίξιμο των αποτυχιών τους στον τρόπο που μεγάλωσαν, στους κακούς γονείς, στην κοινωνία και πολλά άλλα παρόμοια και δεν κοιτάνε να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Θεωρώ ότι αυτή η στάση ζωής αποτελεί τόσο αιτία όσο και αποτέλεσμα της προαναφερθείσας έκρηξης των ψυχικών παθήσεων.Καταλήγω στο ότι ενδεχομένως να διάγουμε την παρακμή του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού (ή απλώς τώρα είναι πιο έκδηλη αυτή η παρακμή) ή μια μεγάλη αλλαγή. Θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας, εφόσον βέβαια έχετε μια κάπως παρόμοια οπτική των πραγμάτων.
*Αυτό που πραγματικά απεύχομαι είναι το θέμα να καταλήξει σε «μάχη» για κόβιντ, εμβόλια, μάσκες, μέτρα και τα συναφή.
Ο εγκλεισμός λόγω covid έδωσε την χαριστική βολή στην ψυχική υγεία των Ελλήνων. Ήταν τεράστιο λάθος που δεν απέδωσε και τίποτα απτό.
Ο μέσος Έλληνας δεν έχει σε τίποτα να ελπίζει. Οικονομικά είναι σε άθλια κατάσταση, ψυχική και σωματικά είναι σε τραγική φάση ενώ δεν έχει κάτι να προσφέρει στα παιδιά του ώστε να μην καταλήξουν στην ίδια ή σε χειρότερη μοίρα.
Το πρόβλημα δεν είναι η Δύση! Αν κατάλαβες κάτι τέτοιο κάτι πάει λάθος! Το πρόβλημα είναι η μετακίνηση του αμερικάνικου φιλελεύθερου μοντέλου εδώ που ποτέ δεν δούλευε και ποτέ δεν θα δουλέψει!
Στην Δύση είναι και η Γαλλία, αλλά αν δείς το Dirigisme του Ντε Γκώλ, απέχει πολύ από το αποτυχημένο μοντέλο που μας έφεραν!
quote:
Χρόνια Πολλά Ιταλέ. Θα διαφωνήσω λέγοντας ότι η έξαρση της βίας είναι πραγματικό γεγονός και ταυτόχρονα παγκοσμιοποιημένο (όχι Ελληνικό). Το γράφω αυτό για να τονίσω ότι συμβαίνει παντού, απλά γίνεται αντιληπτό στη Δύση, στα λεγόμενα φιλελεύθερα καθεστώτα, γιατί στα υπόλοιπα (που βρίθουν δημοκρατίας) περνάνε αυτά που θέλει να περάσει το όποιο καθεστώς επικρατεί εκεί. Όποιος διαφωνεί, ας δοκιμάσει να κάνει μια κουβέντα με Ρώσους ή Κινέζους για το τι γίνεται εκεί, ευτυχώς έχουμε πια πολλούς στην Ελλάδα και ξέρουν και Ελληνικά
Μπούρδες. Με το ίντερνετ είναι πιο εύκολο να δεί κάποιος την κατάσταση που επικρατεί σε πιο ευημερούσες κοινωνίες και να επαναστατήσει επιμένοντας να αποκτήσει το βιοτικό επίπεδο των μεσο/μεγαλοαστών αμερικάνων συγκεκριμένα, πράγμα τελείως ανέφικτο. Θα χρειαστούμε άλλους δύο πλανήτες σαν την Γη για αυτό.
Ο πόλεμος στην Συρία και η Αραβική επανάσταση έτσι ξεκίνησαν πριν από 12 χρόνια και η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος για τον ίδιο λόγο πριν από 34 χρόνια. Τίποτα δεν άλλαξε.
quote:
4) Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά δεν γίνεται να αποφευχθεί: η έλλειψη παιδείας. Αυτό συνδέεται με το 1, αλλά εδώ μιλάμε και για τον ρόλο του σχολείου. Όταν έχεις αποφασίσει να έχεις τους καθηγητές και τους δασκάλους τελείως ουδέτερους και αποκλειστικά μέσο μετάδοσης γνώσης (π..άρια γνώση, αλλά τέλος πάντων), δεν μπορείς να μιλάς για συμμετοχή του εκπαιδευτικού συστήματος στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Όσον αφορά στις γνώσεις τώρα, έχω υπόψιν μου άτομα που έβγαλαν το δημοτικό πριν πολλά χρόνια και γνωρίζουν καλύτερη ορθογραφία, συντακτικό, γεωγραφία, ιστορία κ.α. από άτομα που πήραν πτυχίο ΑΕΙ τα τελευταία χρόνια. Δεν ξέρω αν έχετε πάρει πρέφα ότι υπάρχουν άτομα με ακαδημαϊκή μόρφωση που κάνουν τερατώδη ορθογραφικά λάθη και δεν ξέρουν βασικά πράγματα από γενικές γνώσεις.
Όπως το είπες, κλισέ χωρίς αντίκρυσμα.
Η παιδεία είναι μόνο η κορφή του παγόβουνου. Το παγόβουνο είναι το αξιακό σύστημα. Οι σύγχρονοι έλληνες έχουν διαφορετικές αξίες από τις προηγούμενες γενιές και κανένα σύστημα παιδείας δεν μπορεί να αλλάξει το αξιακό σύστημα αφού εντός του περιλαμβάνεται και το σνομπάρισμα της γνώσης, της μάθησης, της κουλτούρας κτλ.
Αξίες είναι το εύκολο κέρδος, κάποια καλή δουλειά στο δημόσιο ή κάπου βολεμένος (γιατί οι δουλειές είναι δεκάωρες και πληρώνουν πενταροδεκάρες), γκόμενα του ΤικΤοκ και ας μην ξέρει να κάνει πρόσθεση, followers στο facebook/instagram/youtube, τα αναγκαία τατουάζ για να είμαστε in, διακοπές εκεί που πάνε οι σπουδαίοι για να τραβήξουμε καμιά σέλφι, καλό αυτοκίνητο να πουλάμε μόστρα, σπίτι αγορασμένο και ας μην μπορούμε να πληρώσουμε την δόση, κάρτες χρεωμένες στο φούλ γιατί έτσι κάνουν όλοι αφού λεφτά από την δουλειά δεν βγαίνουν, μπουζούκια, μπουζούκια, μπουζούκια γιατί αλλιώς δεν υπάρχεις στην Ελλάδα.
Αυτοί είναι οι Έλληνες του 2023. Πες μου πόσους ξέρεις να παρακολούθησαν την συμφωνική ορχήστρα της Βιέννης στην καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη συναυλία;
quote:
Κατ' αρχάς, να πω Καλή Χρονιά. Ελπίζω δηλαδή, θα δείξει.
Κατά δεύτερον, να αναφερθώ στο ότι το Esoterica έχει πεθάνει. Κατά την άποψη μου, δεν είναι το Esoterica που έχει πεθάνει, εμείς είμαστε. Από τη μια πλευρά του νομίσματος, καθώς από την άλλη ο κόσμος των ανθρώπων κάνει άλματα στην τεχνολογική εξέλιξη.
Αυτό το γύρισμα της πλάτης σε θέματα εσωτερικά, μεταφυσικά, ιδεολογικά, έχει να κάνει με την τεράστια αλλαγή στη δομή της κοινωνίας σε όλα τα πράγματα.
Εδώ θίγεις ένα θέμα που με απασχολεί χρόνια. Όχι η πορεία του esoterica, αλλά η στάση του κόσμου απέναντι σε ζητήματα εσωτερικά, υπερφυσικά φαινόμενα και μεταφυσικά ζητήματα. Παρατηρώ (όπως και όλοι, πιστεύω) ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις και ο σύγχρονος τρόπος ζωής -παρότι μας προσφέρουν ανέσεις και ποιότητα ζωής που ο μέσος άνθρωπος μόλις εκατό χρόνια πριν ούτε που θα φανταζόταν- έφεραν την απομάγευση του κόσμου. Η συντριπτική πλειοψηφία στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορεί, στην χειρότερη είναι έτοιμη να σε αποκαλέσει τρελό αν πας να πιάσεις συζήτηση για τέτοια ζητήματα.
Για να το πάω και Χριστιανικά (μιας και ξέρω ότι είσαι Χριστιανός) ο τύπος του σύγχρονου ανθρώπου (απέναντι σ' αυτά τα ζητήματα) είναι αυτός του άπιστου Θωμά. Και δεν το εννοώ με βάση τη λογική του ιερατείου που θέλει χάπατα να κατεβάζουν αμάσητα τα πάντα, το λέω με τη εσωτερική του έννοια. Ο μέσος άνθρωπος του σήμερα ξέχασε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς ούτε να τα εξηγήσεις ούτε να τα αποδείξεις με τη λογική. Μπορείς μόνο να τα βιώσεις. Όμως ο κόσμος των φαινομένων είναι σαγηνευτικός, απλός και εύκολος, οπότε μας κερδίζει.
quote:
Να πω την αλήθεια, δεν βλέπω καμία έξαρση βιας. Δεν θυμάμαι εποχή να μην υπήρχε βια. Αυτό που αλλάζει, είναι η φύση της βιας.
Θεωρώ ότι υπάρχει και έξαρση της βίας (που λέει ο Heretic) και διαφοροποίηση της φύσης της (που λες εσύ κι έγραψα και παραπάνω). Δες λόγου χάρη τι συμβαίνει σε μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης.
Ένας από τους παράγοντες (που δεν ανέφερα στα προηγούμενα μηνύματά μου) είναι και το μεταναστευτικό. Η πολυπολιτισμικότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί με τέτοιους τρόπους και θα περάσουν πάρα πολλά χρόνια μέχρι να υπάρξει αρμονία. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες, εξίσου σημαντικοί.
quote:
Αυτοί είναι οι Έλληνες του 2023. Πες μου πόσους ξέρεις να παρακολούθησαν την συμφωνική ορχήστρα της Βιέννης στην καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη συναυλία;
Να ήταν μόνο τα μουσικά ακούσματα το θέμα μας, καλά θα ήμασταν. Αν και σίγουρα τα γούστα σου, δείχνουν πράγματα για σένα. Εγώ όμως στέκομαι στην παιδεία, στην ανατροφή, στο αξιακό σύστημα και στις αρχές που αναφέρεις κι εσύ και θέλω να σας μεταφέρω ένα παλιό σκηνικό που μου είχε κάνει εντύπωση και μου έδειξε πολλά για τον τρόπο σκέψης του Έλληνα:
Πριν χρόνια, σε μια δουλειά μου, είχε έρθει μια νέα συνάδερφος. Είχαμε καλή επικοινωνία και σε μια φάση της λέω για έναν άλλον συνάδερφο ότι πρόκειται να παντρευτεί και μένει κόκκαλο. Μου λέει: «Να πατρευτεί; Γκέι δεν είναι;» Της απάντησα ότι δεν ήταν γκέι ο άνθρωπος και τη ρώτησα γιατί το πίστευε αυτό και μου είπε κάτι του τύπου: «Να, γιατί είναι σοβαρός, τυπικός και ευγενικός...» Εγώ έμεινα μ...κας, γιατί, ουσιαστικά, η τύπισσα θεωρούσε ότι η κανονικότητα των αντρών (δηλαδή οι στρέιτ) είναι αγενείς, ασόβαροι και ό,τι να'ναι... Και για να έχει αυτή τη γνώμη την αποκόμισε βάσει των αντρών που γνώρισε.
Για εσάς το παραπάνω μπορεί να μην λέει πολλά, για εμένα όμως ναι. Και είναι ένα από τα πολλά καθημερινά, μικρά σκηνικά που σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι τη στάση και την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα.
Αυτά για την ώρα, χαίρομαι που άνοιξε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, ελπίζω να μην τελειώσει άδοξα με τα γνωστά καντήλια του esoterica και αποδειχτεί στην πράξη η... έξαρση της βίας
Edited by - ilias1990 on 02/01/2023 13:08:57
quote:
Ο μέσος άνθρωπος του σήμερα ξέχασε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς ούτε να τα εξηγήσεις ούτε να τα αποδείξεις με τη λογική. Μπορείς μόνο να τα βιώσεις. Όμως ο κόσμος των φαινομένων είναι σαγηνευτικός, απλός και εύκολος, οπότε μας κερδίζει.
Είναι το τι θες να καλλιεργήσεις. Ο εσωτερισμός, η φιλοσοφία καταπιάνονται με τη βελτίωση του εαυτού, σωστά ή λάθος πολλές φορές, καθώς και με την αναζήτηση της ΦΥΣΗΣ των πραγμάτων. Όχι με την εικόνα τους. Ζούμε την εποχή της εικόνας.
quote:
Θεωρώ ότι υπάρχει και έξαρση της βίας (που λέει ο Heretic) και διαφοροποίηση της φύσης της (που λες εσύ κι έγραψα και παραπάνω). Δες λόγου χάρη τι συμβαίνει σε μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης.
Εδώ θα πάρω το μέρος του Περονόσπορου. Η βία αυτή τη στιγμή προβάλλεται, δεν είναι περισσότερη. Πάντα υπήρχε, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Οι αξίες έχουν αλλάξει, και το που αυτή εκτονώνεται.
Πριν δυο τρεις δεκαετίες, νιος ήμουνα, Βδομάδα παρά βδομάδα παίζαμε φάπες Κυψέλη-Πατήσια, Τα Γκράβα μας ερχόντουσαν με νεράτζια με ξυραφάκια, τα οποία Γκράβα είχαν την ΤΕΣ με όπλα, ναρκωτικά, ξύλο με αστυνομικούς, στη δε Φωκίωνος από τη δεξιά μεριά αν περνούσες η "φέρμα" ήταν κάτι το δεδομένο, εκτός και είχες γνωστούς ή ήξερες τα "παλληκάρια". Χρυσαυγίτες ξύλο με Πακιστανούς, λούζανε και κόσμο με βενζίνη, παραλιακή μηχανόβιοι με αλυσίδες μηχανής σε στέλνανε νοσοκομείο, η Ομόνοια γκέτο, ηρωίνη, μπορεί και να σου καρφώνανε και καμία. Περιστέρι κλεμμένα μηχανάκια και ντου σε μαγαζιά.
Χιπχοπ και σπασμένες τζαμαρίες, τα χω δει όλα Ηλία. Ήμουν καλό παιδί, με κακό περίγυρο. Δεν ήμουν της εκκλησίας... απλά δεν συμμετείχα στο πανηγύρι συνήθως.
Τι άλλαξε;
Πλέον στο σχολείο το bullying δεν είναι πειράγματα, και λεκτική βια. Είναι σωματική σε μικρότερη έκταση του φαινομένου, με με γαλύτερη όμως ένταση.
Πλέον δεν είναι μαγκιά να τα βάζεις με τρείς μόνος σου, αλλά να χεις όπλο και να κάνεις τον νταή, με άλλους 10 σε έναν.
Τότε, αυτούς που βγάζανε μαχαίρι τους δείχνανε και δεν ήταν για θαυμασμό. Τώρα είναι νόρμα.
Και βιαστές υπήρχανε. Και παιδέρες.
Κάποτε ήταν μόδα η μουσική, το γήπεδο,τα μηχανάκια.
Τώρα τα αμάξια, τα λεφτά, τα γκομενάκια γλάστρες.
Η μουσική είναι καθρέφτης μας, άκου FFC, Active Member, και μετά Snik και Τους.
Ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο να το πάμε, οι Φαβέλες του 90-00 δεν ήταν καλύτερες από σήμερα στη Βραζιλία. Είχα φίλη που δεν την ξανάκουσα, είχα φίλο που έμενε εκεί και τρέχανε μέρα παρά μέρα.
Η Αμερική, δεν άλλαξε ποτέ, στη Γαλλία Μαροκινοί Αλγερινοί πάντα ζούσαν ζωή υποκόσμου.
Δεν πιάνω καν εποχές παππούδων να μιλήσω για βία, θα μας πάρουν με τις πέτρες.
Τι άλλαξε;
Οι αξίες. Οι ιδεολογίες πλέον, είναι ασήμαντες. Οι λόγοι να θαυμάσεις κάποιον, είναι παραμορφωμένοι.
Για παράδειγμα:
quote:
Πριν χρόνια, σε μια δουλειά μου, είχε έρθει μια νέα συνάδερφος. Είχαμε καλή επικοινωνία και σε μια φάση της λέω για έναν άλλον συνάδερφο ότι πρόκειται να παντρευτεί και μένει κόκκαλο. Μου λέει: «Να πατρευτεί; Γκέι δεν είναι;» Της απάντησα ότι δεν ήταν γκέι ο άνθρωπος και τη ρώτησα γιατί το πίστευε αυτό και μου είπε κάτι του τύπου: «Να, γιατί είναι σοβαρός, τυπικός και ευγενικός...»
Γιατί δεν είναι πέφτουλας. Γιατί μπορεί να μην την κοίταξε, και να χαλάστηκε. Το πρότυπο του άνδρα δεν είναι ο βαρύς που δεν μιλάει πολύ, είναι αυτός που σφυρίζει και φεύγει. Είναι προσόν αυτό μη το γελάς. Το να είσαι καλός χαρακτήρας, είναι μειονέκτημα.
Να το πάω και εσωτερικά το θέμα, μπήκαμε στην εποχή του Υδροχόου. Αλλάξαμε Ενιαυτό. Θα συρθεί η εποχή του Ιχθύ μέχρι την πλήρη παρακμή, για να ρθει ο Υδροχόος να βασιλέψει στην εποχή του και να "αναστήσει" το ανθρώπινο γένος, και πάμε πάλι από την αρχή. Δεν σου λέω ότι το πιστεύω αυτό, σου λέω ότι εσωτερικά αυτή η επανάληψη σε εποχές που ο κόσμος ασχολούνταν, ήταν θέμα συζήτησης.
Συνωμοσιολογικά επίσης, ο άνθρωπος είναι θηλαστικό που μιμείται. Πλέον την εποχή της πληροφορίας που φτάνει παντού, η μίμηση μπορεί να πάρει τεράστια κλίμακα, και ο κόσμος να έχει όλος ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Αν πας σε χώρες πιο αποξενωμένες, και σε χωριά στο πουθενά, θα δεις ότι όλο αυτό δεν τους έχει αγγίξει και ιδιαίτερα. Ζούνε σταθερά στην εποχή τους. Αυτό το παραπάνω τώρα, δεν το ανακάλυψα εγώ. Το γνωρίζουν σίγουρα και κάποιοι που έχουν τη δύναμη να "πλάσουν" την κοινωνία στα μέτρα τους. Και πάλι δεν υιοθετώ την άποψη ότι είμαστε μαριονέτες. Το αναφέρω για τη δύναμη που έχει η γνώση αυτή, του μιμητισμού του ανθρώπου. Αυτό που σίγουρα υιοθετώ, είναι το ότι γίνεται αγώνας ο άνθρωπος να μην έχει κρίση και ΔΙΚΗ του άποψη. Βαλλόμαστε από παντού. Σχολεία, ΜΜΕ, στα πάντα. Ο ναιναίκος, είναι πιο καλός καταναλωτής και εργαλείο.
Μακάρι να διαφωνούμε. Για να ακούμε και άλλες απόψεις. Για να μαθαίνουμε. Για να κρίνουμε. Για να βελτιωνόμαστε. Δεν χρειάζεται να φτάσουμε στις λεκτικές φάπες, αλλα και αυτές τις προτιμώ από το να λέμε μόνο ναι αδιάφορα. Γιατί το να διαφωνούμε, σημαίνει ότι έχουμε άποψη. Αν αγχώνεσαι για τον Heretic και μένα και το πρόσφατο θέμα, νομίζω ξέρει ότι τον εκτιμώ και τον σέβομαι, ότι τον θεωρώ έξυπνο και ακούω πάντα τη γνώμη του στα θέματα που συζητάμε.Εξάλλου, είναι πιο πολλά αυτά που συμφωνούμε νομίζω. Είμαστε πολλά χρόνια εδώ μέσα.
Το θέμα είναι όντως πολύ ενδιαφέρον, και το διαβάζω με πολλή όρεξη.
Νιάου νιάου νιάου φρρρρρρρ...
quote:
Εδώ θα πάρω το μέρος του Περονόσπορου. Η βία αυτή τη στιγμή προβάλλεται, δεν είναι περισσότερη. Πάντα υπήρχε, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Οι αξίες έχουν αλλάξει, και το που αυτή εκτονώνεται.
Πριν δυο τρεις δεκαετίες, νιος ήμουνα, Βδομάδα παρά βδομάδα παίζαμε φάπες Κυψέλη-Πατήσια, Τα Γκράβα μας ερχόντουσαν με νεράτζια με ξυραφάκια, τα οποία Γκράβα είχαν την ΤΕΣ με όπλα, ναρκωτικά, ξύλο με αστυνομικούς, στη δε Φωκίωνος από τη δεξιά μεριά αν περνούσες η "φέρμα" ήταν κάτι το δεδομένο, εκτός και είχες γνωστούς ή ήξερες τα "παλληκάρια". Χρυσαυγίτες ξύλο με Πακιστανούς, λούζανε και κόσμο με βενζίνη, παραλιακή μηχανόβιοι με αλυσίδες μηχανής σε στέλνανε νοσοκομείο, η Ομόνοια γκέτο, ηρωίνη, μπορεί και να σου καρφώνανε και καμία. Περιστέρι κλεμμένα μηχανάκια και ντου σε μαγαζιά.
Χιπχοπ και σπασμένες τζαμαρίες, τα χω δει όλα Ηλία. Ήμουν καλό παιδί, με κακό περίγυρο. Δεν ήμουν της εκκλησίας... απλά δεν συμμετείχα στο πανηγύρι συνήθως.
Τι άλλαξε;
Πλέον στο σχολείο το bullying δεν είναι πειράγματα, και λεκτική βια. Είναι σωματική σε μικρότερη έκταση του φαινομένου, με με γαλύτερη όμως ένταση.
Πλέον δεν είναι μαγκιά να τα βάζεις με τρείς μόνος σου, αλλά να χεις όπλο και να κάνεις τον νταή, με άλλους 10 σε έναν.
Τότε, αυτούς που βγάζανε μαχαίρι τους δείχνανε και δεν ήταν για θαυμασμό. Τώρα είναι νόρμα.
Και βιαστές υπήρχανε. Και παιδέρες.
Κάποτε ήταν μόδα η μουσική, το γήπεδο,τα μηχανάκια.
Τώρα τα αμάξια, τα λεφτά, τα γκομενάκια γλάστρες.
Η μουσική είναι καθρέφτης μας, άκου FFC, Active Member, και μετά Snik και Τους.
Ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο να το πάμε, οι Φαβέλες του 90-00 δεν ήταν καλύτερες από σήμερα στη Βραζιλία. Είχα φίλη που δεν την ξανάκουσα, είχα φίλο που έμενε εκεί και τρέχανε μέρα παρά μέρα.
Η Αμερική, δεν άλλαξε ποτέ, στη Γαλλία Μαροκινοί Αλγερινοί πάντα ζούσαν ζωή υποκόσμου.
Δεν πιάνω καν εποχές παππούδων να μιλήσω για βία, θα μας πάρουν με τις πέτρες.
Τι άλλαξε;
Οι αξίες.
Ναι, πάντοτε υπήρχε βία, η βία είναι στη φύση μας, άλλωστε. Απλώς η ανθρωπότητα διανύει φάσεις που οι άνθρωποι είμαστε σε μικρότερη ή μεγαλύτερη επαφή με τα άγρια ένστικτά μας. Ή τις ασυνείδητες ορμές μας, που θα έλεγε κάποιος ψυχαναλυτής. Πχ ένας βίαιος χαρακτήρας που γίνεται πυγμάχος, σύμφωνα με τη θεωρία χρησιμοποιεί την άμυνα της μετουσίωσης, μετατρέποντας μια μη αποδεκτή συμπεριφορά σε κοινωνικά αποδεκτή.
Και ισχύουν τα όσα γράφεις και εγώ έχω ζήσει και ακούσει για παρόμοια σκηνικά. Ισχύουν όμως και άλλα πράγματα, τα οποία δείχνουν πως, όσον αφορά στη βία η κατάσταση δεν είναι σταθερή, αλλά μεταβαλλόμενη προς το αρνητικό. Δύο απλά παραδείγματα θα σου αναφέρω, από την καθημερινότητα (είναι πάρα πολλά, γράφω κυριολεκτικά αυτά που μου ήρθαν πρώτα στο μυαλό):
1) Τα παιδιά που δεν πηγαίνουν ή πηγαίνουν με τη συνοδεία των γονιών τους να πούνε τα κάλαντα, από το φόβο μην τους επιτεθεί κάποιος.
2) Η πρόσληψη στα σχολεία σεκιουριτάδων (αυτό έχει χρόνια) και η πανεπιστημιακή αστυνομία*.
Αυτά και άλλα πολλά, δείχνουν τα συναισθήματα που κυριαρχούν στον κόσμο: Φόβος, φόβος για τα πάντα και τους πάντες. Και ο φόβος αυξάνεται όσο αυξάνεται η βία, υπάρχει αμφίδρομη σχέση.
*Ναι, έγινε για ψηφοθηρικούς λόγους του Κούλη, αλλά εκεί που εστιάζω είναι στο ότι ο μέσος οικογενειάρχης ήταν υπέρ της κίνησης αυτής.
quote:
Γιατί δεν είναι πέφτουλας. Γιατί μπορεί να μην την κοίταξε, και να χαλάστηκε. Το πρότυπο του άνδρα δεν είναι ο βαρύς που δεν μιλάει πολύ, είναι αυτός που σφυρίζει και φεύγει. Είναι προσόν αυτό μη το γελάς. Το να είσαι καλός χαρακτήρας, είναι μειονέκτημα.
Το συγκεκριμένο το έγραψα για άλλον λόγο. Γιατί, στο μυαλό της, ο άντρας είναι αγενής και άξεστος. Αν κάποιος είναι ευγενικός, είναι γκέι. Φαντάσου τι άτομα δηλαδή έχει στο περιβάλλον της, δηλαδή. Εκεί θέλω να καταλήξω.
quote:
Συνωμοσιολογικά επίσης, ο άνθρωπος είναι θηλαστικό που μιμείται. Πλέον την εποχή της πληροφορίας που φτάνει παντού, η μίμηση μπορεί να πάρει τεράστια κλίμακα, και ο κόσμος να έχει όλος ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Αν πας σε χώρες πιο αποξενωμένες, και σε χωριά στο πουθενά, θα δεις ότι όλο αυτό δεν τους έχει αγγίξει και ιδιαίτερα. Ζούνε σταθερά στην εποχή τους. Αυτό το παραπάνω τώρα, δεν το ανακάλυψα εγώ. Το γνωρίζουν σίγουρα και κάποιοι που έχουν τη δύναμη να "πλάσουν" την κοινωνία στα μέτρα τους. Και πάλι δεν υιοθετώ την άποψη ότι είμαστε μαριονέτες. Το αναφέρω για τη δύναμη που έχει η γνώση αυτή, του μιμητισμού του ανθρώπου. Αυτό που σίγουρα υιοθετώ, είναι το ότι γίνεται αγώνας ο άνθρωπος να μην έχει κρίση και ΔΙΚΗ του άποψη. Βαλλόμαστε από παντού. Σχολεία, ΜΜΕ, στα πάντα. Ο ναιναίκος, είναι πιο καλός καταναλωτής και εργαλείο.
Ναι, δεν είναι συνωμοσιολογία αυτό, είναι ο λεγόμενος (κοινωνικός) κομφορμισμός. Ολόκληρος επιστημονικός κλάδος μελετάει τέτοια φαινόμενα, η κοινωνική ψυχολογία. Για την οποία -θρυλείται- ότι ένας από τους πρωτεργάτες της υπήρξε ο Gustave Le Bon, με το πασίγνωστο έργο του «η ψυχολογία των μαζών.»
Για το συνωμοσιολογικό του θέματος, δεν λέω ότι στο εκάστοτε σύστημα δεν συμφέρουν άνθρωποι χωρίς κριτική σκέψη και καταναλωτικά γουρούνια (σε κάτι τέτοιο διαμορφωνόμαστε, άλλωστε), αλλά πως θα γίνει κάτι τέτοιο; Θα βρεθούν όλες οι ceo όλων των πολυεθνικών και όλοι οι μεγαλοπολιτικοί του κόσμου και θα τραβήξουν κοινή γραμμή για την πλύση εγκεφάλου του κόσμου; Δεν ακούγεται λίγο σαν από ταινία όλο αυτό;
quote:
Μακάρι να διαφωνούμε. Για να ακούμε και άλλες απόψεις. Για να μαθαίνουμε. Για να κρίνουμε. Για να βελτιωνόμαστε. Δεν χρειάζεται να φτάσουμε στις λεκτικές φάπες, αλλα και αυτές τις προτιμώ από το να λέμε μόνο ναι αδιάφορα. Γιατί το να διαφωνούμε, σημαίνει ότι έχουμε άποψη. Αν αγχώνεσαι για τον Heretic και μένα και το πρόσφατο θέμα, νομίζω ξέρει ότι τον εκτιμώ και τον σέβομαι, ότι τον θεωρώ έξυπνο και ακούω πάντα τη γνώμη του στα θέματα που συζητάμε.Εξάλλου, είναι πιο πολλά αυτά που συμφωνούμε νομίζω. Είμαστε πολλά χρόνια εδώ μέσα.
Το θέμα είναι όντως πολύ ενδιαφέρον, και το διαβάζω με πολλή όρεξη.Νιάου νιάου νιάου φρρρρρρρ...
Όχι, δεν το έγραψα συγκεκριμένα για κάποιον. Το έγραψα γιατί, παρόλο που δεν συμμετείχα ποτέ πολύ ενεργά στο φόρουμ, συμμετείχα ωστόσο πολύ σαν αναγνώστης**. Και πάντα παρατηρούσα το μοτίβο ενός θέματος που εκτροχιάζεται από προσωπικές αντιπαραθέσεις. Δεν με πειράζουν οι «λεκτικές φάπες», αρκεί να είναι εντός θέματος.
**Πάνω σε αυτό να πω ότι είναι πολύ θετικό να μείνει το esoterica ανοιχτό, έστω να υπάρχει προσβασή σε θέματα για ανάγνωση, γιατί, το άλλα φόρουμ (πχ μεταφυσικό) έκλεισαν τελείως. Και το esoterica, παρόλους τους αλλοπαρμένους, τους ταλιμπάν κάθε είδους και τις ψωνάρες που πέρασαν διαχρονικά, κρύβει και θησαυρούς.
quote:
Όλοι, σε όλες της εκφάνσεις της μέρας, πλασάρουν τον εαυτό τους. Είναι ένα τεράστιο μάρκετινγκ. Κάντε το πείραμα, και μιλήστε σε κάποιον που δεν είναι του στενού σας κύκλου ευθέως. Θα παγώσει. Είναι λες και χαλάς το σενάριο. Κάποτε, αυτό το ευθέως ήταν το πρόβλημα και γιατί δεν το άντεχαν όλοι. Τώρα είναι παράξενο.Νιάου νιάου νιάου φρρρρρρρ...
Επίσης, θα ήθελα μια επεξήγηση πάνω σ' αυτό.
Κοίτα, το ίδιο λέμε. Ο κόσμος έχει ξεφύγει. Εγώ λέω ότι η ποσότητα της βίας δεν άλλαξε αλλά η "ποιοτητα", εσύ ότι έχουμε ξεφύγει και ζούμε ακραία φαινόμενα. Όπως και να χει, το πράμα είναι απάνθρωπο τελείως πλέον. Το βλέπουμε από διαφορετική οπτική, αλλά είναι το ίδιο. Είναι και τα βιώματα που έχουμε και το βλέπουμε διαφορετικά.
Το φαινόμενο δεν αλλάζει. Πάμε κατά διαόλου.
Νιάου νιάου νιάου φρρρρρρρ...