- Μοντέρνες Δουλειές - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Μοντέρνες δουλειέςΣτις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη
Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.
Αντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν.
Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.
Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ.
Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα.
Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη.
Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους.
Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση· προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους.
Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων.
Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά.
Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση.
Ο κλάδος υπεράνω όλων.
Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των εσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια.
Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη. Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός.
Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη.
Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή.
Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος.
(Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.)
Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς.
Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας· το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κορντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ, βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα.
Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (την πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της.
Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες". Όπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν.
Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία". Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται· η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα.
Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα.
Κι ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε.
Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση.
Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία· συνέχισαν το παιχνίδι, μα κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος.
Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ".
Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό· τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο.
Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες.
Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής.
Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ. Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης".
Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας".
Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας.
Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών.
Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν ζουν".
Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε.
Αλλά δεν ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει.
"Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή". (Βάνεγκεμ)
Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες.
Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του. Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές του σχέσεις:
"Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση".
Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.
Με εκτίμηση
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Και τι δε μου λέει αυτό το όνομα.
Situationiste Internationale.
Διεθνής Καταστασιακή.
"Η Κοινωνία του Θεάματος".
Πολύ μέσα δεν έπεσε όταν έγραφε αυτό το βιβλίο από τη δεκαετία του 1950 ακόμη?
Ο Γκι Ντεμπόρ,πριν από τον Άντι Γουόρχολ,συνέλαβε την ιδέα του ότι θέλουμε να γίνουμε διάσημοι έστω και για ένα τέταρτο,δηλαδή 15 λεπτά.
Πρωτοφανής σκέψη,αλλά τόσο αληθινή...
Η φαντασία στην εξουσία.
Το κυρίως σύνθημα του Μάη του 1968 στο Παρίσι.
Η φρίκη είναι ότι όσοι διατείνονταν για την αλήθεια τέτοιων συνθημάτων,είναι οι ίδιοι που σήμερα προάγουν εργασιακά μοντέλα,όμοια με αυτά που περιγράφεις και συ φίλε μου.
Οι άνθρωποι που διεκδικούσαν το δικαίωμα στην εναλλακτική έκφραση,σήμερα είναι οι εξέκιουτιβς που σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Δεν υπάρχει διαρκής επανάσταση.Αργά ή γρήγορα(και ενθαρυμμένοι από τα προνόμια και αξιώματα)οι άνθρωποι αρχίζουν να φαντάζονται ότι τους αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που πραγματικά είναι ικανοί να κάνουν.
Σήμερα έχει καταντήσει ταμπού να είσαι αχθοφόρος.
Ή οικοδόμος.
Εργάτης σε εργοστάσιο.
Ή στα ναυπηγεία του Περάματος.
Βλέπεις,πολλές φορές το τι δείχνουμε,είναι σημαντικότερο του τι είμαστε πραγματικά.
Ο εσωτερισμός μπορεί να κάνει και καλό και κακό.
Εξαρτάται από την οπτική γωνία του καθενός.
Η αλήθεια είναι όμως ότι ο κάθε άνθρωπος είναι προορισμένος μόνο για ένα πράγμα.
Αλλά ποιο είναι αυτό?
Μακάρι να ήξερα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι περιφρονώ τους εξέκιουτιβς και προτιμώ τους "άλλους".
Ωραίο το θέμα,αλλά δεν βλέπω να προχωράει.
Αλλά ας δούμε τι θα δείξει ο χρόνος.
quote:
Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας".Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας.
Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών.
Ολα καλά κι ωραία τα περισσότερα jejeje (κάτι από wham μου θυμίζει αυτό...) με τα παραπάνω όμως διαφωνώ κάθετα.
Και αυτό γιατί ο κάθε εργοδότης που πληρώνει κάποιον να του κάνει την δουλειά δεν τον ενδιαφέρει (για την ακρίβεια ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ) αν είναι άντρας ή γυναίκα... απλά θέλει κάποιον να του βγάζει την δουλειά.
Ούτε επίσης πρέπει να τον ενδιαφέρει αν φοράει η γυναίκα αυτή φούστα ή παντελόνι άλλά να του κάνει σωστά τη δουλειά για την οποία έχει προσληφθεί...
Οσο για τα ναζάκια και τα σκερσάκια... νομίζω ότι ο κατάλληλος χώρος δεν είναι ο εργασιακός... Μετά τη δουλειά μπορεί κανείς άνετα όχι μόνον να φλερτάρει αλλά και να βγει και ραντεβού με κάποιον συνάδελφο που του αρέσει...Οσο για τα ασεξουαλικά ντυσίματα όπως τα ταγιέρ και τα κοστούμια επέτρεψέ μου να σου πω ότι κσι πάλι κάνεις λάθος.
Πριν από 2 χρόνια εργαζόμουν manager assistant στο γενικό διευθυντή πολυεθνικής εταιρείας και απ'ότι είδα από τη συμπεριφορά των αρσενικών συναδέλφων το ντύσιμό μου μόνο ασεξουαλικό δε το είδαν...
Για μένα προσωπικά που τα μάτια μου έχουν δει πολλά σε τόσες δουλειές που έχω κάνει η ηθική στον εργασιακό χώρο σημαίνει πολλά.
Οταν κάποτε δούλευα σε μια Αμερικάνικη ασφαλιστική τα ναζάκια και τα γυναικεία σκερτσάκια οδήγησαν τους εμπλεκόμενους στις τουαλέτες της εταιρείας όπου και ήρθαν σε πολύ δυσάρστη θέση όταν χρειάστηκε να φέρουμε κλειδαρά για να τους απεγκλωβίσουμε...
Σαν εργαζόμενη προτιμώ να μην δίνω δικαιώματα στο χώρο της εργασίας και σαν σαν εργοδότης προτιμώ μια γυναίκα ντυμένη σοβαρά (αν μου κάνει τη δουλειά) από ένα ξέκ*** που φοράει σούπερ μίνι και τρώει όλο τον εργασιακό της χρόνο με το να κ***τρίβεται στα αρσενικά της εταιρίας.
Είναι τόσο παράλογο?
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Jejeje ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΡΟΠΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
ΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ (ΕΝ ΜΕΡΗ) ΠΩΣ ΤΑ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΧΤΑ...
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΟΠΩΣ ΠΧ ΕΝΑΣ "ΜΑΝΑGER" EXEI ΩΣ ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΧΤΟ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΠΩΛΗΣΕΩΝ (ΥΠΗΡΕΣΙΑ Η ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΕΙΔΩΝ).
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙΣ ΚΑΛΕΣ ΕΙΝΑΙ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΞΙΝΟΥΝ ΤΗΝ
ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΓΚΥΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΕΓΚΙΣΤΡΩΘΕΙ ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ.
ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Η ΠΥΡΑΜΙΔΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΔΗ.
ΚΑΛΟ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
Κατ' αρχήν σε ευχαριστώ για την απάντησή σου. Μάλλον έχεις χάσει εντελώς το νόημα και την πραγματική ουσία του κειμένου. Μην κολλάς σε μια-δυο λέξεις και προσπάθησε να δεις συνολικά το κείμενο και τι προσπαθεί να "περάσει". Επειδή θέλω να πιστεύω ότι έχεις καταλάβει (από ότι γράφεις, συμφωνείς με το σύνολο των γραφόμενων) ότι το κείμενο δεν αναφέρεται κατά των γυναικών (αντίθετα μάλιστα) κάνε ένα κόπο να το ξαναδιαβάσεις λίγο πιο προσεκτικά. Για να βοηθήσω λίγο παραπέμπω μία πρόταση από το σχόλιο του φίλου ασπρίγια
quote:
...πολλές φορές το τι δείχνουμε,είναι σημαντικότερο του τι είμαστε πραγματικά
ΥΓ: Τι σχέση έχει το Jejeje με τους Wham;
Φίλε ασπρίγια,
Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Προσωπικά νoμίζω ότι το θέμα χρήζει μεγάλης συζήτησης.
Με εκτίμηση
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Edited by - Jejeje on 16/03/2004 14:54:52
Ευχαριστώ και εσένα για την απάντηση. Φυσικά και αναγνωρίζω τη συμμετοχή των επαγγελμάτων αυτών στην ανάπτυξη. Και πιστεύω ότι όλα τα επαγγέλματα σε όλες τις ιεραρχικές τους βαθμίδες έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης. Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαι ένα μέρος τους. Όμως δεν παύει να είναι πραγματικότητα ότι ..."η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από αυτή του αγράμματου εργάτη".
Με εκτίμηση
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
έχω δει γνωστούς και φίλους να μετατρέπονται σε θύματα αυτού του συστήματος... σιγά - σιγά και ύπουλα το σύστημα τους ρουφά, τους αποξενώνει από την άλλη, την ελεύθερη και αληθινή ζωή και τους αλυσοδένει μπροστά από γκρίζα τραπέζια...
ο Γκι Ντεμπόρ καλά τα είπε στην Κονωνία του Θεάματος -εύγε φίλε Ασπρίγια!-
ο Χένρι Θορώ πολύ πιό πριν, το 1860 μιλούσε γιά την δική του δικαιολογημένη αναρχία στο εξαίσιο βιβλίο του ΓΟΥΟΛΝΤΕΝ και την επιστροφή στους νόμους και το βασίλειο της φύσης...
ο Μαστρο-βασίλης, ο Αλβανός μπορεί να βγάλει από τον κάδο με τα μπάζα χρυσάφι... κάποιοι τον λένε αμπλαούμπλα, εγώ τον ονομάζω εφευρετικό.
ο Γιάννης, λαμπρός επιστήμονας στην πληροφορική ξυπνά μιά μέρα μπροστά στον υπολογιστή του και συνειδητοποιεί ότι η ζωή του πάει χαμένη. τα παρατά όλα και γίνεται εκπαιδευτής σε φυσικά αθλήματα. την τελευταία φορά που τα είπαμε μόλις είχε γυρίσει από τον Αμαζόνιο. μπορεί τα λεφτά που βγάζει τώρα να μην είναι τόσο πολλά, αλλά το βλέμμα του φανέρωνε ευτυχία...
Ο Διονύσης όμως... 12ωρα και 14ωρα πάνω στο γραφείο... ξέχασε τι θα πει ελεύθερος χρόνος, τι θα πει επιλογή, τι θα πει φύση, τι θα πει έρωτας: όλα είναι έτοιμα, τα έχει επιλέξει η εταιρία γιά αυτόν, το γυμναστήριο στο υπόγειο, τα παιχνίδια στον υπολογιστή (κάνουνε τα στραβά μάτια και καλά τα αφεντικά), η καινούργια κοπέλα στο απέναντι γραφείο (όλως τυχαίως και στην ηλικία του, και αδέσμευτη και πιστή στην εταιρία, και κορίτσι με "αρχές", αγαπά την εργασία κλπ...)
το βλέπουμε, δεν το βλέπουμε;
τι μας κάνει να δεχτούμε αυτή τη σκλαβιά, όταν όλα γύρω μας φωνάζουν ΟΧΙ!
ζούμε σε μιά χώρα, που αν μη τι άλλο το κλήμα και η φύση είναι δίπλα μας γιά να μας δείχνουν καθημερινά τι σημαίνει ζω και τι σημαίνει δε ζω...
αρκεί να κοιτάξεις από το παράθυρο!
δε λέω να σταματήσουμε να δουλεύουμε, απλά να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας γιά να μπορέσουμε να επιλέξουμε πόσο και πώς θα δουλεύουμε, να το ζυγίσουμε αυτό με το πόσο και πώς θέλουμε να ζούμε...
δεν είναι μόνο δικαίωμα του εύπορου αυτή η επιλογή, και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, απλά βαριέται να σκεφτεί και να κάνει το βήμα προς την έξοδο -από το σύστημα.
αυτά καλοί μου φίλοι...
και πόσα άλλα μπορεί κανείς να γράψει!
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
quote:
δε λέω να σταματήσουμε να δουλεύουμε, απλά να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας γιά να μπορέσουμε να επιλέξουμε πόσο και πώς θα δουλεύουμε, να το ζυγίσουμε αυτό με το πόσο και πώς θέλουμε να ζούμε...
δεν είναι μόνο δικαίωμα του εύπορου αυτή η επιλογή, και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, απλά βαριέται να σκεφτεί και να κάνει το βήμα προς την έξοδο -από το σύστημα.
Noμίζω ότι πρέπει να επαναλάβω τα λόγια σου αγαπητή λίλιθ. Πόσο αληθινά είναι! Καλό όμως θα ήταν αντίστοιχες σκέψεις να έκαναν και οι εργοδότες. Υπάρχει σήμερα εργασία στην οποία μπορεί ο εργαζόμενος να κάνει ελεύθερα την επιλογή του για το πόσο πρέπει να δουλεύει και υπό ποιες προϋποθέσεις; Είναι υπεύθυνοι οι εργοδότες που ακολουθούν αυτή την πολιτική ή κάτι παραπάνω από αυτούς;
Με εκτίμηση
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
quote:
Aytoi omws (pou einai para polloi,isws oi perissoteroi) pou men katagontai apo oikogeneia agrotwn kai feygoun gia tis megales polleis,akoma kai ecswteriko na akolouthisoun ta oneira tous?
"Τα όνειρά τους"... μεγάλη κουβέντα έγραψες. Αν έχω καταλάβει καλά το θέμα είναι να ξεκαθαρίσουμε και να οριοθετήσουμε τα "όνειρά μας" σε πραγματικές βάσεις. Αυτό θέλει (μάλλον) να πει και η λίλιθ!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Αρχικά είμαι φίλος (Γιάννης). Καμία σχέση με τον Γιάννη της λίλιθ που γύρισε από τον Αμαζόνιο. Εγώ εδώ στη ζούγκλα της Αθήνας βολοδέρνω.
Νομίζω ότι δεν διαφωνούμε (πρέπει να τα βρούμε με τον εαυτό μας). Απλά περιγράφουμε τη σημερινή κατάσταση στο εργασιακό περιβάλλον, που όπως γράφεις και εσύ "ζούγκλα είναι"! Προσωπικά πιστεύω ότι θα επιβιώσει ο εξυπνότερος και όχι ο δυνατότερος!!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
όταν "ξίνιζα" με κάποια πρόταση που μου είχε γίνει για δουλειά...
"πρέπει ν'απαρνηθείς λίγο τον εαυτό σου, για το καλό του εαυτού σου" (;!!)
quote:
"πρέπει ν'απαρνηθείς λίγο τον εαυτό σου, για το καλό του εαυτού σου"
Στο πλαίσιο της κουβέντας μας και θεωρώντας ότι η κατάσταση στην οποία αναφερόμαστε είναι η πραγματικότητα, τότε όλοι απαρνούνται τους εαυτούς τους. Και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι: (α) Ποιος κερδίζει από τη στάση μας; Κάνουμε καλό στους εαυτούς μας ή στον άλλο τελικά; (β) Πως οριοθετούμε το "λίγο" και το "πολύ"; (γ) Τι σημαίνει "απαρνηθώ"; Και γιατί να απαρνηθώ τον εαυτό μου για τη δουλειά;
Φίλε Tommy,
αυτός ακριβώς (ή τουλάχιστον κάπως έτσι) είναι αυτός που ονομάζω "έξυπνος"... δηλαδή όχι απαραίτητα αυτός που έχει υψηλότερο IQ!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Μιλώ για τα φυσιολογικά πλαίσια.
8 ώρες , φτάνουν και περισσεύουν.
Παραπάνω είναι - για μένα - σκλαβιά.
Και να σου πω και κάτι σημαντικό.
Έχω περιφρονήσει τα καλά επαγγέλματα , προς χάριν του μεροκάματου.
Κι έχω και πτυχίο Γερμανικής φιλολογίας.
Αλλά τι σημασία έχουν αυτά?
Καλύτερα είναι για μένα να έχω πέντε δραχμές παραπάνω(ευρώ ήθελα να πω),παρά να αναλώνομαι σε εργασιακά περιβάλλοντα , που μου προξενούν άγχος.
Δεν έχει νόημα το τι κάνεις , όσο το πόσο ευχαριστημένος είσαι από αυτό που κάνεις.
Συνεχίζεται...
Γιατί οι ώρες να είναι 8 και να μην είναι 5 ή 6 ή και 10; Αν μας πρόσφεραν το ιδανικό επάγγελμα (των "ονείρων μας" όπως λέμε λαϊστί), με το ιδανικό αντικείμενο, προοπτικές, μισθό, περιβάλλον, θα δουλεύαμε μόνο 8 ώρες; Μήπως δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την εργασία μας ή δεν έχουμε βρει αυτό που ψάχνουμε πραγματικά; Το θέμα δεν είναι έτσι απλό... 8 ώρες και ούτε λεπτό παραπάνω... ένα ή δυο πτυχία ή μεταπτυχιακά. Τι μας προσφέρει (αν μας προσφέρει) η εργασία μας; Και ξαναδιαβάζω το κείμενο του Χαριτόπουλου και συμφωνώ ακόμα και πιο πολύ με αυτά που γράφει.
Πολλές ερωτήσεις... δεν περιμένω απαντήσεις πάντως... ξέρω σίγουρα που έχεις τις απαντήσεις σου... απλά προβληματίζομαι και ψάχνομαι!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Jejeje ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΩ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΤ' ΕΜΕ ΘΕΜΑ ΣΟΥ.
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΦΕΣΙΟΝΑΛ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΟΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ.....
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΑΤΟΥΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ..
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΑΜΟΡΑΛΙΣΤΗΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ....
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΒΗΣΗ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ..........
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΗΣ..
ΑΝ ΑΝ ΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝ.....
ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ....
Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ...
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΚΑΤΙ...
ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΟΥΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
TI KI AN DEN SKEFTOSASTAN OLES TIS PITHANOTHTES ALLA MONO AYTES POU SAS APASXOLOYN..
Αν και όλο το κείμενο μπορεί να αποτελέσει αφορμή για πολλούς προβληματισμούς όπως:
- ο ρόλος της γυναίκας όπως διαμορφώνεται στη σύγχρονη κοινωνία
- η ποιότητα ζωής του σύγχρονου ανθρώπου όπως είναι κι όχι όπως μας κάνουμε να νομίζουμε πως είναι
- οι παρασιτικοί εργασιακοί ρόλοι σε μία κοινωνία ψευτοδημοκρατικών τάξεων
κ.λ.π.,κ.λ.π.
διάλεξα την παρακάτω φράση, ως αυτή που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση:
quote:
Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ.
Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα.
Για μένα βέβαια δεν είναι καθόλου "καταγέλαστη" η ιεροσιλία του κόσμου των ιδεωδών! Αντιθέτως είναι πέρα για πέρα ανησυχητική η επιβολή στις μάζες, τεχνιτών ιδεών, σα να λέμε η επιβολή μίας νέας ηθικής, με σκοπό να δώσει άλοθι στον σκληρό και στερημένο νοήματος κόσμο της παγκοσμιοποίησης, του οποίου η ανάπτυξη συντελείται μπροστά στα - για τους περισσότερους δυστυχώς - αδιάφορα μάτια μας.
Δείτε και το θέμα που άνοιξε ο drumx13,
Κράτος προαιρετικό, κράτος επιχείρηση
το οποίο συμπληρώνει το παρόν, δίνοντας μία εφιαλτική προοπτική την οποία ήδη βιώνουμε, και σκεφτείτε καλά, κατά πόσον αυτές οι καταστάσεις μας αφορούν ως χρέος δράσης κι όχι μόνο ως συζήτηση!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Στην προσπάθεια του ESOTERICA να προωθήσει την ελληνική γραφή στο διάλογο που διεξάγεται στις ομάδες συζήτησης, αλλά και να διευκολύνει
την περιήγηση των μελών στα FORUMS, συνιστούμε την αποφυγή χρήσης των greeklish στα μηνύματα, όπου αυτό είναι εφικτό.
Σε περίπτωση που υπάρχουν κάποιοι τεχνικοί λόγοι που το εμποδίζουν, μπορείτε να ανατρέξετε στα θέματα:
Προτάσεις - Λύσεις για την αποφυγή των Greeklish !
Τα ΠΩΣ και τα ΓΙΑΤΙ του ΚΩΔΙΚΑ Forum!!!
Provlima me ta ELLHNIKA
και να ακολουθήσετε τις εκεί συμβουλές. Υπάρχουν πρόθυμοι άνθρωποι να σας βοηθήσουν, εάν προκείψουν περεταίρω προβλήματα.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου
Να σπας τα σύνορα
Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου
Να πεθαίνεις και να λες:
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!