- Μοντέρνες Δουλειές - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Είναι προφανές ότι για οποιαδήποτε απόφασή μας θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και το αντίτιμο που θα πρέπει να πληρώσουμε. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε γνώστες της κατάστασης. Ξέρουμε τι θέλουμε, αλλά δεν μπορούμε να το πραγματοποιήσουμε. Τι φταίει; Αυτό που με προβληματίζει είναι το ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας. Δηλαδή όπως πολύ σωστά έγραψε η αγαπητή amalia κατά πόσον αυτές οι καταστάσεις μας αφορούν ως χρέος δράσης κι όχι μόνο ως συζήτηση. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο amalia.
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής μου έπρεπε να αποφασίσω: προαγωγή και περισσότερα χρήματα αλλά ελάχιστη προσωπική ζωή ή στα ίδια έως τώρα δεδομένα?
Για μένα:
- το να έχεις το χρόνο να βγεις με ένα φίλο για καφέ σε καθημερινή βάση και όχι να περιμένεις Σαββ?κο είναι σημαντικό...
- το να έχει μια μητέρα χρόνο να γυρνάει σπίτι νωρίς και να μπορεί να αφιερώσει χρόνο στο παιδί της είναι ανεκτίμητο...
- το να μπορείς να καθιερώσεις τη μεσημεριανή σιέστα είναι το ιδανικό...
Ποιός μας απομακρύνει τελικά από αυτά?
Ποιός είναι αυτός που μας οδηγεί στην αλλοτροίωση?
Το σύστημα ή οι ίδιες μας οι επιλογές?
Υ.Γ. jejeje το όνομά σουαπλά μου θυμίζει το ρεφρέν από ένα τραγούδι των WHAM...
(μη το παίρνεις τόσο κατάκαρδα...)
Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά δεν μας ανέφερες ποια ήταν η επιλογή σου και με ποια κριτήρια την επέλεξες;!
Και σε σχέση με το ΥΓ μου, δεν μπορούσα να βρω ποιο απλό τρόπο για να σε ρωτήσω. Μία απορία είχα:
quote:
ΥΓ: Τι σχέση έχει το Jejeje με τους Wham;
Γιατί πιστεύεις ότι το πήρα κατάκαρδα; Εσύ πως περίμενες να σε ρωτήσω; Τέλος πάντων... κατάλαβα το τραγούδι των Wham που αναφέρεσαι! Είναι γεγονός!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Edited by - Jejeje on 17/03/2004 13:19:46
ποιος είναι αυτός που μας αλλοτριώνει?το σύστημα ή οι ίδιες μας οι επιλογές?
Θα πω το δεύτερο.
Μπορείς να μην ακολουθείς το σύστημα,πληρώνοντας φυσικά και κάποιο αντίτιμο.Πάντως έχεις τη δυνατότητα να ΜΗΝ το ακολουθείς.
Όσον αφορά τις επιλογές,εκεί πρέπει να είμαστε προσεχτικοί.Οι λάθος επιλογές,οδηγούν και σε λάθος τρόπο ζωής.
Και είναι τραγικό να παθαίνουμε αλλοτρίωση,όντες θύματα των ίδιων μας των επιλογών.
Έχω την εντύπωση ότι οι περισσότεροι από εμάς,δεν έχουμε πάρει χαμπάρι ότι όλα είναι θέμα μιας απλής κίνησης και αλλαγής.Θάρρος χρειάζεται,ώστε να αφήνουμε πίσω ότι μας χαλάει και να διαλέγουμε καλύτερη πιότητα ζωής.
Όμως υπάρχει ο παράγοντας φόβος,που μας κρατάει "πίσω" αρκετές φορές.
Για παράδειγμα,θα πω ότι είναι πολύ δύσκολο (φαινομενικά),να αφήσεις μία στρωμένη αλλά αγχωτική δουλειά στην πρωτεύουσα,για να αρχίσεις κτηνοτροφία σε κάποια επαρχία.
Κι όμως είναι πολύ απλό,το ρίσκο (σχεδόν) μηδαμινό,όσον αφορά το κόστος και ταυτόχρονα επιτυγχάνεις ένα στάνταρ επίπεδο ζωής,χωρίς σκαμπανεβάσματα.
Νομίζω πως αυτό που χρειάζεται είναι θάρρος.
ΥΓ-ΑΤΜΑ,σ'αγαπώ!
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Jejeje ΟΛΟΙ ΘΕΣΑΜΕ ΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΕ ΑΜΕΣΩ Η ΕΜΕΣΩ ΤΡΟΠΟ.
Η ΦΙΛΗ Avallon ΑΝΑΦΕΡΕΙ..
quote:
Σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής μου έπρεπε να αποφασίσω: προαγωγή και περισσότερα χρήματα αλλά ελάχιστη προσωπική ζωή ή στα ίδια έως τώρα δεδομένα?
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ...
ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ O ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
Βλέπουμε το ίδιο θέμα από διαφορετική οπτική γωνία. Δεν διαφωνώ με αυτά που γράφετε. Εγώ θα έθετα το ερώτημα: παραμένω στο σύστημα, αποσύρομαι ή προσπαθώ να θέσω νέες βάσεις και πώς; Δεν βλέπω το θέμα καθαρά σε επίπεδο οικονομικών απολαβών γιατί σε οποιαδήποτε περίπτωση είμαι τμήμα του. Πάντα θα υπάρχει κάποιος προϊστάμενος / εργοδότης ο οποίος θα θέλει να με «εκμεταλλευτεί» σε χαμηλό ή υψηλό βαθμό. Και αυτό δεν οφείλεται στους εργοδότες αυτούς καθαυτούς αλλά στο σύστημα και στον ανταγωνισμό ο οποίος τους αναγκάζει να μειώνουν τα κόστη στο ελάχιστο δυνατό. Ναι, το ξαναγράφω, θα πρέπει να πάρω την απόφαση και να πληρώσω το τίμημα. Αλλά ρωτώ ποια θα πρέπει να είναι η απόφαση. Δηλαδή ο καθένας από εμάς τι θα έκανε (εγώ δεν γνωρίζω) ή τι έχει κάνει ήδη. Ο φίλος ασπρίγια πρότεινε μία λύση, η οποία μπορεί να ισχύσει (κατά τη γνώμη μου) σε θεωρητικό επίπεδο. Δηλαδή αν ρωτούσα την αγαπητή Avallon τι θα προτιμούσε: να αποσυρθεί στην επαρχία και να ασχοληθεί με τη γεωργία / κτηνοτροφία ή να εργάζεται ατελείωτες ώρες βάσει του προτύπου μοντέρνας δουλειάς που αναφέρει το αρχικό κείμενο (στο οποίο συμφωνεί), τι θα έκανε;
Ίσως οι πολλές ώρες εργασίας (είπαμε είμαι και εγώ μέρος του συστήματος) να έχουν επηρεάσει τη λειτουργία του εγκεφάλου μου, οπότε συγχωρέστε μου κάποια λάθη!!
Φιλικά
--Je^3--
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
quote:Συγγνώμη αλλά.. αν ασχοληθείς με τη γεωργία ή την κτηνοτροφία.. δεν δουλεύεις πολλές ώρες; Yποθέτω πως δουλεύεις ακόμα περισσότερες...
Δηλαδή αν ρωτούσα την αγαπητή Avallon τι θα προτιμούσε: να αποσυρθεί στην επαρχία και να ασχοληθεί με τη γεωργία / κτηνοτροφία ή να εργάζεται ατελείωτες ώρες βάσει του προτύπου μοντέρνας δουλειάς που αναφέρει το αρχικό κείμενο (στο οποίο συμφωνεί), τι θα έκανε;
Tώρα όσον αφορά τα υπόλοιπα.. είναι προτεραιτότητα του καθένα μας//το τι θέλει...
Aν θες (συνειδητοποιημένα) να ξεφύγεις από το σύστημα άποψή μου είναι ότι μπορείς...
Εννοούσα την ενασχόληση με τη γεωργία ή κτηνοτροφία στο πλαίσιο που αναφερόταν ο ασπρίγια (αν κατάλαβα καλά) δηλαδή την εργασία χωρίς οικονομικό όφελος (δηλαδή από την παραγωγή στην κατανάλωση). Οποιαδήποτε εργασία έχει σαν στόχο το κέρδος (για να επιβιώσει σήμερα) έχει και το σχετικό ρίσκο, άγχος, στρες, επιθετικότητα. Ακριβώς γιαυτό ανέφερα (στο προηγούμενό μου μήνυμα) ότι πιστεύω ότι η άποψή του ισχύει σε θεωρητικό επίπεδο.
Προφανώς συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!!
quote:
Aν θες (συνειδητοποιημένα) να ξεφύγεις από το σύστημα άποψή μου είναι ότι μπορείς...
Θεωρητικά μπορείς, αλλά ο τρόπος είναι ένας. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που πρότεινε ο ασπρίγια. Δύσκολα τα πράγματα όμως... υπάρχουν άνθρωποι που έχουν φθάσει σε αυτό το επίπεδο, το να απαρνηθούν δηλαδή τη ζωή με τη σημερινή της μορφή;
Φιλικά
..."follow me" the wise man said, but he walked behind...
Νιώθω πλέον ικανός να τα παρατήσω όλα μια μέρα και να σηκωθώ να πάω εκεί όπου αισθάνομαι καλύτερα.
Μισώ το γεγονός ότι σε κανένα εργασιακό περιβάλλον δεν νιώθω βολικά,όλα μου φαίνονται τυποποιημένα και μέσα στα "πλαίσια".
Σώνει και καλά υπάρχουν οι ιεραρχίες και οι διαφορετικές προσωπικότητες εγλωβίζονται σε τρόπους και μανιέρες άσχετες με τον κανονικό τρόπο ζωής τους.
Μετά τη δουλειά βέβαια,η στολή αλλάζει,το πρόσωπο γίνεται πιο ανθρώπινο,αλλά για σκεφτείτε την τραγικότητα του να υποδύεστε ένα ρόλο για οχτώ ώρες,ρόλο που πολλές φορές ούτε καν τον έχετε αναζητήσει.
Από ένα χρονικό σημείο κι έπειτα-και που εγώ το εντοπίζω περί τα μέσα της δεκαετίας του 1980,τα πάντα άλλξαν στον εργασιακό τομέα.
Οι γυναίκες πίστεψαν ότι επειδή μπορούσαν πλέον να κατέχουν διευθυντικές θέσεις-φυσικά ,κάτι ΑΠΟΛΥΤΩΣ θεμιτό,από οποιαδήποτε υγιή κοινωνία-,αυτό λοιπόν τις έκανε και "άντρες".
Οι ώρες και οι υπερωρίες στην καθημερινή εργασία αυξήθηκαν,αλλά τα έσοδα μειώθηκαν(σταδιακά).
Οι δουλειές άρχισαν να γίνονται όλο και πιο εξειδικευμένες,χωρίς όμως να υπάρχει η ανάλογη εξειδίκευση από την πλευρά του εργαζομένου.
Μερικοί μόνο από τους λόγους,που -τουλάχιστον στη μικρή μας χώρα-αρκετές πληθυσμιακές ομάδες άρχισαν να νιώθουν όλο και πιο "αποκομμένες" από την αγορά εργασίας.
ΚΙ όλα αυτά γιατί?
Για να έχεις μια μέτρια σύνταξη,όταν θα σου μένουν το πολύ 10 χρόνια ζωής για να την "απολαύσεις"?
Για να νιώθεις ότι αν -χτυπάτε ξύλο-αρρωστήσεις,κινδυνεύει η ζωή σου από την ελλιπή παροχή ιατρικής κάλυψης?
Για να μη σου μείνει τίποτα στην τελική,άπαξ κι έχεις δύο παιδιά για να σπουδάσεις(ή να αποκαταστήσεις γενικά)?
Ή για να σου μείνει το άγχος,το οποίο θα κουβαλάς μέχρι τη μέρα που θα πεις τετέλεσται?
Μπα,ίσως τελικά η ζωή να είναι μια παραλία,μια αυλή,δυο κότες ,δυο αρνιά και μια μπανανιά.
Αυτόματα έχεις φαγητό,φρούτα,γάλα και φυσική ζωή.
Για σκεφτείτε το...
ασπρίγια.Αρα, καλό είναι να κάνεις μία δουλειά που να σου αρέσει και να σου ταιριάζει, παρά να προσπαθείς μία ζωή να πείσεις τον εαυτό σου ότι κάτι τέτοιο όντως συμβαίνει.
Μόνο που κάτι τέτοιο, για τα τωρινά δεδομένα, είναι απλά ανέφικτο.
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
quote:
Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά δεν μας ανέφερες ποια ήταν η επιλογή σου και με ποια κριτήρια την επέλεξες;!
Mε προσωπικά φυσικά κριτήρια...
Τι είναι αυτό που μ'αρέσει και κάνει ευτυχισμένη εμένα και την οικογένειά μου... τι είναι αυτό (που κατ΄εμένα πάντα) μου βελτιώνει το επίπεδο της ζωής (και δεν είναι τόσο τα χρήματα)
Οσον αφορά την επιστροφή στη φύση... όχι δεν είναι κάτι που θα επέλεγα σε αυτή την ηλικία αλλά όταν θα έπερνα την σύνταξή μου.
ΟΜΩΣ αν η περιοχή όπου διέμενα δημιουργούσε πρόβλημα στην ανάπτυξη του παιδιού μου θα αναθεωρούσα. ΕΥΤΥΧΩΣ για μένα στάθηκα τυχερή και μένω σε μια "προνομιούχα" περιοχή αν ήταν αλλιώς θα το ξανασκεφθόμουν...
Μπήκα στο φόρουμ του Devonshire και βρήκα το εξής τόπικ :
quote:
Topic: No soap in toilet!!!!
Bruno posted 11/9/05 1:06 AM
--------------------------------------------------------------------------------
Last Tuesday (1-11-05) I noticed there was no soap in the Gents toilet! I asked for the soap to be replaced. Since then, I've been to The Dev on a few different days, but there was still no soap! Unless I get an assurance that there will be soap, then I'll have to go to The World's End pub where I think there will be soap as well as an Amanda Tapping (Samantha Carter in Stargate: SG-1) lookalike barmaid. I think The Dev needs to keep stocked up on soap, as well as get a barmaid who looks like Billie Piper (Rose Tyler in Doctor Who), Tricia Helfer (Six in Battlestar Galactica), or Jayne Heitmeyer (Renee Palmer in Earth: Final Conflict) to compete with this.
Είμαι ανεπιθύμητος εκεί μήπως; 
Μη σου πω ότι το σαπούνι που έχεις βάλει τώρα στην υπογραφή σου είναι ότι πρέπει για το χώρο
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
Αλλά μπορεί να έχεις την εμπειρία να δεις τον Ναπολέοντα (κι ας μην έχουν απόκριες εκεί)
μα με όλες αυτές τις "προτάσεις" που μου κάνετε, αγαπητή φτερωτή, υποψιάζομαι ότι φεύγοντας από αυτά, όχι μόνο το Ναπολέοντα αλλά και όλο το Διευθυντήριο θα βλέπω μπροστά μου... χικ! ουπς! παρντόν!
Galadriel, UK
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Κι εσείς ήπιατε Ξωτικιά?
Δε δίνεις κανένα ραντεβού με τον durden_alie, που επίσης είναι Λονδίνο, να πάτε μαζί γιατί εκεί κυκλοφορούν περίεργοι τύποι.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
β. Ποιος μπορεί να είναι πιο περίεργος από ένα ξωτικό;
γ. Τον αγαπητό durden_alie ποιος θα τον σώσει;
δ. All of the above.
Galadriel, UK
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
quote:
α. Ποιος είπε ότι δεν το έχω κάνει ήδη;β. Ποιος μπορεί να είναι πιο περίεργος από ένα ξωτικό;
γ. Τον αγαπητό durden_alie ποιος θα τον σώσει;
δ. All of the above.
Galadriel, UK
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
α. Ατιμο ξωτικούλι
β. Κανένας υποθέτω
γ. Με τέτοιο όνομα και τέτοιο σαπούνι δε σώζεται
δ. όλα τα παραπάνω
Χχχιιικ. Μάλλον πρέπει να πάω για ύπνο τσατ ρουμ το κάναμε και αύριο έχω να κάνω και με 34 αρκουδόμαγκες που λέει και η γνωστη ελληνική ταινία. Εκεί είναι 11.11 ακόμα
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Galadriel, UK
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
- - -
Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες
και πεφορτιμένοι και γώ αναπαύσω υμάς.
- - -
[ΙΟΚΑΣΤΗ]
Οι Θεοί είναι πνευματικές οντότητες ηθικές δυνάμεις και απηλλαγμένοι από μικρότητες και ανθρώπινες αδυναμίες.
Είμαστε μικροί Θεοί;